Historia, którą poznasz, może być niebezpieczna,
nielegalna, nieetyczna,
a już na pewno głupia.
Ale wydarzyła się naprawdę. Tak jakby.
To było w 2012.
Tak się naćpałem, że nie wiedziałem, co się dzieje.
Wył jakiś alarm.
Pomyślałem: „Co ja zrobiłem?”.
Wtedy zadzwonił telefon.
Odebrałem.
Halo?
To był typek z ochrony.
Co tam się dzieje?
Odpowiedziałem: „Wszystko w porządku”.
Wszystko w porządku.
Spojrzałem w dół. Byłem w samych gaciach i skarpetkach.
Zobaczyłem fartuszek, więc go na siebie włożyłem.
Zakosiłem dwie wody i brownie. I wyskoczyłem przez okno.
CZŁOWIEKU, TO JEST FLORYDA.
Nazywam się Chad Corn. Jestem z Pensacoli na Florydzie.
Naprawiam sprzęt AGD. Mam zespół Touretta.
Czuję się tak, jakbym ciągle powstrzymywał kichnięcie.
Przez chwilę daję radę, ale potem i tak nadchodzi
tik ruchowy albo dźwiękowy.
Kiedy dorosłem, zacząłem pić.
Dzięki temu robiłem się obojętny
i zapominałem o Touretcie.
A potem zacząłem brać różne dragi.
Różne dragi.
Ćpałem coraz więcej. Stworzyłem nową wersję
samego siebie. Nie lubiłem jej.
To był Zły Chad.
Zły Chad był moją ciemną stroną.
To ja! Zły Chad!
Chciał walić w nos i imprezować.
Miał zrytą banię.
Pewnego razu zabijałem czas w pracy,
przeglądając Facebooka.
Zauważyłem, że mój ziomek Jimmy organizuje koncert.
Otwierał koncerty kilku znanych wykonawców.
Odniósł spory sukces.
Nazywam się Jimmy Vandever.
Jestem performerem, zacieraczem betonu, niszczycielem traum,
wysłannikiem światła i gwiezdnym nasieniem.
Pseudonim Jimmy V. Artysta z krwi i kości.
Mogą być ślepi, ale i tak w końcu za kraty trafią.
Twoje zdanie o mnie to nie są tematy, które mnie trapią.
Trzymam się z Chadem od 25 lat.
Jestem ojcem chrzestnym jego córki.
To wielki zaszczyt.
Urodziliśmy się w odstępie 11 dni.
Takie papużki nierozłączki.
Poszedłem do baru,
w którym grał Jimmy. Tłum szalał.
Jimmy rapował na scenie.
Artysta, performer, zacieracz betonu.
Niszczyciel traum, niosący prawdę.
Wysłannik światła, gwiezdne nasienie.
To mój ziomek.
Urodziliśmy się w odstępie 11 dni.
- Takie papużki nierozłączki. - Nieźle.
Nie czułem klimatu. Uznałem, że czas się rozbujać!
Czas się rozbujać!
Uwielbiam imprezy.
Uwielbiam imprezy!
Zadzwoniłem do dilera. Mam go w ulubionych.
Miał być za 15 minut.
Zaraz wracam.
Dzięki, stary.
To będzie niezapomniany wieczór!
Wróciłem do środka.
Od razu zauważyłem, że Chad jest porobiony.
Miał wysuniętą szczękę
i zgrzytał zębami, jakby próbował coś nimi zmiażdżyć.
Poszedłem do łazienki.
Wciągnąłem kreskę. A potem kolejną.
Nigdy nie miałem hamulców w piciu i ćpaniu.
Nie potrafiłem się zatrzymać.
Wróciłem do klubu.
Często żartowałem, że dziewczyny mówiły na mój temat:
„Ten to potrafi imprezować”.
Ten to potrafi imprezować.
Problem w tym, że na trzeźwo nieźle tańczę,
ale po dragach ruszam się jak idiota.
Musiałem się napić, żeby się trochę ogarnąć.
- Poproszę kolejkę. - Dwie!
Nie chcieli mi sprzedać alkoholu, bo uważali, że jestem pijany.
- Jesteś pijany. - A ja byłem naćpany.
Jesteśmy naćpani.
Pijany też.
- Pijani też. - Nie.
Pierdol się!
Jebał cię pies!
I twoją matkę!
Zacząłem wpadać w paranoję.
Tak się nawciągał, że miał totalny zjazd.
Tak się nawciągał, że ma totalny zjazd.
Oczy rozbiegane, pełne zwątpienia.
Szczęka wysunięta, zęby zgrzytają.
Jakby przeżuwał sekret, którego ludzie nie znają.
Zamienił się w Złego Chada.
Wkręciłem sobie, że zaraz wpadną gliny.
Wszystko w porządku?
Byłem tak porobiony, że umysł płatał mi figle.
Poszedłem do łazienki, żeby pozbyć się dowodów.
Co ty odwalasz? Znajdą to w rurach.
Musisz to zeżreć.
- Ma to sens. - Powodzenia.
Zamiast spłukać dragi w kiblu, postanowiłem je zjeść.
Uznałem, że muszę
się stamtąd zmywać.
Więc wyszedłem.
Nadal mi się wydawało, że śledzą mnie gliny.
A ty dokąd?
Chciałem opuścić okolicę.
Chcę opuścić okolicę!
Zdałem sobie sprawę, że nikt mnie nie śledzi.
Ale musiałem się zmyć.
Wiedziałem, że obok jest bagno.
Biegłem, aż dotarłem do mostu.
Mogłem przejść nim na drugą stronę albo pruć przez bagno.
Spodziewają się, że pójdziesz mostem. Idź przez bagno.
Uznałem, że nie wejdę na most, tylko przedrę się przez bagno.
No więc szedłem.
Po kolana w błocie.
Zauważyłem, że bagno wciągnęło mi but.
- Wkurwiłem się. - Kurwa!
Zdjąłem drugi but i go wyrzuciłem.
Nie potrzebowałem go. Nie był do pary.
Przeszedłem przez zarośla
i podszedłem do jakiegoś nieznanego mi budynku.
Chciałem się wdrapać na dach.
Ściągnąłem spodnie, zarzuciłem je na skrzynkę elektryczną
i próbowałem się na nich podciągnąć.
Spodnie się rozdarły i zaczepiły o jakiś bolec.
Uznałem, że ich nie potrzebuję. Jebać je.
- Jebać je. - Koszulkę też zgubiłem.
Była już siódma rano.
Jakiś problem?
W pobliżu był fast food z kurczakiem.
Miałem zjazd. Byłem odwodniony. Nie spałem całą noc.
Musiałem się napić.
Zamiast wejść głównym wejściem,
zakradłem się od tyłu.
W gaciach i skarpetach.
Pracownica spytała: „Co ty tu robisz?”.
„Chcę się napić wody”.
Gdzie masz spodnie?
Wiszą na jakimś bolcu.
Potem stamtąd uciekłem.
Byłem strasznie odwodniony. Robiło się niebezpiecznie.
Wtedy zauważyłem pizzerię.
Zajrzałem do środka. Nikogo tam nie było.
Czułem się odwodniony.
Uznałem, że jeśli się czegoś nie napiję, to umrę.
Nie wiedziałem, jak tam wejść.
Wtedy dostrzegłem maszt.
Wisiała na nim flaga pizzerii.
Wziąłem go
i wsunąłem pomiędzy drzwi.
Walnąłem w zamek i drzwi się otworzyły.
- Dzięki Bogu. - Drzwi się zamknęły
i uwięziły mnie w środku.
Zwinąłem z lodówki dwie butelki Pepsi.
Okienko było otwarte,
więc wyskoczyłem i tak stamtąd uciekłem.
Czułem się tak, jakbym po raz pierwszy pił Pepsi.
Wypiłem dwie butelki naraz.
Wciąż chce ci się pić.
To nie wystarczyło. Wciąż chciało mi się pić.
- Wciąż chce mi się pić. - Wróciłem tam.
Co ty wyprawiasz?
Jakim cudem ich pizza kosztuje tylko pięć dolców?
Złemu Chadowi zaczęło odwalać.
W czym tkwi sekret?
Próbował rozgryźć, jak taka dobra pizza
może kosztować pięć dolców.
- Gruba i tłuściutka. - I te brzegi...
Musiał poznać sekret.
Kurwa, w czym tkwi sekret?!
Nie ma sekretu.
Jestem Owen Craig i pracuję w pizzerii Little Ceasars.
Przygotowanie naszej pizzy to nic trudnego.
Przez okno widać, jak pracownicy ją robią.
Co godzinę robimy dziesięć serowych i pepperoni.
Kładziemy je na półkę obok pieca.
Kiedy ktoś zamówi pizzę, podpiekamy ją.
Trzy pizze zawsze trzymamy w podgrzewaczu
przez jakieś 30 minut, a potem je wyrzucamy.
Albo zjadamy.
Po wypiciu litrów Pepsi, nie byłem już spragniony.
Ale zrobiłem się głodny.
- Pepperoni, stary! - Znalazłem pepperoni
i ser. No i sos.
Wszystko smakowało wyśmienicie.
Nagle rozległ się alarm.
Zły Chad!
Pomyślałem: „Co ja zrobiłem?”. Zadzwonił telefon.
Nie odbieraj!
Odebrałem.
Halo?
To była typiara z ochrony. Spytała: „Co tam się dzieje?”.
Co tam się dzieje?
Proszę pana, wszystko w porządku?
Rozłącz się!
Nic nie było w porządku.
Nic nie jest w porządku.
Naodwalałem.
Zrozumiałem, że Zły Chad spierdolił sprawę.
Ma na mnie zły wpływ. Czas zakończyć tę relację.
Nie możemy tego dłużej ciągnąć.
Nie mów tak, Chad. Kocham cię. Jesteśmy dla siebie stworzeni.
Powiedziałem, że musimy się rozstać.
Że w tej pizzerii wszystko się zakończy.
W tej pizzerii wszystko się zakończy.
- Chad? - Zły Chad słabo to przyjął.
Przestań!
Bałem się jego reakcji.
I słusznie.
Strasznie się wkurzył.
Strasznie się wkurzyłem.
Potrzebujesz mnie. Jesteśmy papużki nierozłączki.
Jest takie stare indiańskie przysłowie:
„Masz w sobie dwa wilki.
Ten, którego karmisz, wygrywa”.
Jestem gorący i pyszniutki!
Nie!
Wiedziałem, że muszę uciekać.
Pobiegłem do kuchni i wspiąłem się na lodówkę.
Tak się dostałem do kratki wentylacyjnej.
Byłem tak naćpany, że nie wiedziałem,
czy mam iść w górę czy w dół, w lewo czy w prawo.
Chciałem tylko się stamtąd wydostać.
Nigdy przede mną nie uciekniesz!
Poczułem, że sufit się zapada.
Spadłem w miejscu,
gdzie ludzie składają zamówienia.
Spojrzałem w dół. Byłem w gaciach i skarpetkach.
Zobaczyłem fartuszek,
więc go na siebie włożyłem.
Zapisałem mój numer telefonu na kawałku papieru i przeprosiłem.
Przepraszam.
Zakosiłem dwie wody i brownie. I wyskoczyłem przez okno.
O kurwa.
Czekał na mnie policjant.
Podejrzany o rabunek został pojmany w bokserkach,
skarpetach i fartuszku.
Wyobraźcie to sobie.
Dowiedziałem się o akcji Chada w pizzerii
od matki moich dzieci. Wysłała mi o tym artykuł
i spytała: „Słyszałeś, co odwinął twój brat?”.
Wtedy już wiedziałem, że znów mu odwaliło.
Nazywam się Mike Corn. Jestem bratem Chada.
Ukradł wodę i brownie,
a przed ucieczką przywdział fartuszek pracownika.
Poznałem w pace kilku kolesi.
Powiedzieli: „Widzieliśmy cię w telewizji!”.
Zwołali resztę więźniów:
„To jebana legenda! Typowy mieszkaniec Florydy!”.
Policja schwytała Corna,
kiedy uciekał przez okienko drive-thru.
Wsadzili mnie na rok.
Kiedy wyszedł z więzienia, odebrałem go
i zawiozłem prosto na odwyk.
Teraz świetnie sobie radzi.
Kupił samochód. Pracuje dla mnie.
Ufam mu, kiedy nie ćpa.
Powiedziałem: „Jak będziesz czysty, dasz sobie radę”.
Wyszedłem na prostą w ośrodku odwykowym
i zamieszkałem z bratem.
Jest świetnym szefem, mentorem,
współpracownikiem i bratem.
Sprawdźmy twój refleks.
Chad w końcu znalazł to, czego szukał.
Może spojrzeć w lustro
i być z siebie dumny.
Każdy robi czasem porąbane rzeczy.
Każdy!
To był przełomowy moment w moim życiu. Wstydzę się tego.
Ale jeśli moja historia może zainspirować innych ludzi...
Jeśli pojeb, który włamał się do pizzerii
i zarwał sufit pod wpływem mety i alkoholu
może zmienić czyjeś życie na lepsze...
Jestem gorący i pyszniutki!
...to może mi też się uda.
Napisy: Anna Maria Podhorodecka