Она што ќе го видите е можеби опасно, незаконски, неетички,
ситнодушно, изгубено, аморално
и секако глупаво.
Но, исто така, сè е вистина. Донекаде.
ШАЛТЕР ЗА ВОЗИЛА
Ова беше во 2012 г.
Се имав толку многу издрогирано, што не бев сигурен што се случува.
Алармот не престана да свири, страшно беше.
Си велам: "Што сум сторил?"
И, заѕвонува телефонот.
И се јавувам.
Ало?
Од обезбедување се, велат...
Што се случува? Сè е во ред?
Им одговарам: "Добро е. Сè е во ред."
Добро е. Сè е во ред.
И тогаш погледнувам надолу и сфаќам дека сум по боксерки.
Па, гледам престилка, ја земам и ја облекувам.
Земам две води и брауни и скокам од прозорот.
TОА Е ФЛОРИДА, ЧОВЕКУ.
Здраво, јас сум Чед Корн. Пораснав во Пенсакола, на Флорида.
Техничар сум за бела техника. Имам Туретов синдром.
Се воздржувате за нешто што ви е неволно,
како кивање.
Трпите, трпите, ама ќе ви дојде, знаете?
Тогаш имате тик на лицето или на гласните жици.
Со годините, почнав да пијам,
и кога пијам престанувам да чувствувам,
па не го забележувам Туретовиот синдром.
Како што се запив, се навлеков на други дроги.
Други дроги.
Како што се навлеков на дрогирање, сфатив дека имам друга верзија
која не ми се допаѓа.
Знаете, Неумниот Чед.
Неумниот Чед беше мојата погана верзија.
Да! Чед, јас сум!
Сакаше да се дрогира и да се забавува.
Беше откачен.
Супер! Супер! Супер!
Еден ден сум на работа, денгубам.
Скролам на Фејсбук и гледам дека другар ми, Џими,
ќе има свирка.
Им бил предгрупа на неколку големи бенда
и многу е успешен.
Јас сум Џими Вандевер.
Уметник, мајстор за бетон, кршител на генерациски клетви,
мотиватор, ѕвездаллија.
Џими В е на бина. Уметник со тапија.
Можат да се слепи, ќе го лежат Гарантирано ќе го душкаат столот
И да си жена и да си маж, разбери, Гајле ми е што мислиш
Со Чед се знам 25 години, најдобар другар ми е.
Кум сум на ќерка му,
што е огромен благослов.
Родени сме со 11 дена разлика.
Газ и гаќи сме.
МУЗИЧКИ НАСТАП
Одам во барот
каде што свири Џими, и сите се на нозе.
Има голема бина на која рапува Џими.
Уметник, мајстор за бетон,
Кршител на генерациски клетви Ја носам вистината
Мотиватор, ѕвездаллија, Кучко, спремен сум за борба...
Она е другар ми.
Родени сме со 11 дена разлика.
Газ и гаќи сме. - Кул.
Некако ми е тапа, па викам: "Мора да се уфилмам!"
Мора да се уфилмам!
Многу сакам да се забавувам. - Сакам да се забавувам.
Му ѕвонам на дилерот, на брзо ѕвонење ми е ставен.
Вика: "Доаѓам за 15 минути."
Одма се враќам. - Добро.
Фала што дојде.
Ќе ја запаметат вечерва.
Супер, супер, супер, супер!
Се враќам...
Се појавува Чед и одма е јасно.
Беше... Тука стоеше.
Меле со забите како мелница.
Отидов во веце.
Почнав да се правам. Уште малку.
Кога пиев или се дрогирав, не знаев за доста.
Терав ли терав.
Па, се вратив во клубот.
Се зезав дека кога девојките ќе слушнеа за мене, велеа:
"Знае да се забавува."
Знае да се забавува.
Проблемот е што кога сум трезен, знам да играм,
ама кога сум отиден, изгледам глупаво.
И тогаш одам по пијачка, да се смирам малку.
Уште еден алкохол, те молам. - Два.
Не ми продаваат алкохол зашто мислат дека сум пијан.
Пијан си. - Ама, бев издрогиран.
Всушност, издрогирани сме.
Веројатно бевме истовремено и пијани.
Истовремено и пијани. - Не.
Еби се, брат! - Еби се!
Не ми сери вака!
Да ти ебам мајката!
Сакаш да ме дупиш? Еби се!
Се сеќавам, ме фати параноја.
Беше нафукан до крај, мислам, му течеше од уши.
Нафукан е до крај Му тече од ушите
Очите му шараат Нема самодоверба
Вилицата му е искривена, Меле со забите
Гризе тајна Која не ја ни видел
Таков беше Неумниот Чед таа вечер.
Мислев дека цајканите доаѓаат на шоуто.
Добро си?
Толку бев издрогиран, што мозокот ме дриблаше.
Се вратив во вецето, да се ослободам од доказите.
Немој, брате! Ќе го најдат во цевките!
Мора да го изедеш.
Да, логично. - Со среќа!
Место да го пуштам во шолја, го изедов.
Одма си реков,
мислам: "Мора да бегам."
И заминав.
Си одам од барот, ама уште мислам дека ме следат цајканите.
Господине, каде одите?
Пробав да заминам од реонот.
Пробувам да заминам од реонот.
Иако сфатив дека нема цајкани,
си реков: "Мора да се тргнам од патот!"
Знам дека пред мене има мочуриште.
Трчав и трчав додека не стигнав до мостот.
Можам да поминам преку мостот,
или да одам преку мочуриштето.
Те очекуваат да си на мостот. Оди по мочуриштето.
Си викам, нема да го поминам патот.
Ќе поминам низ мочуриштето.
И, одам по мочуриштето.
До колена сум во кал.
Ја кревам ногата и сфаќам дека патиката ми заглавила во калта.
Си викам: "Срање." - Срање!
Па, ја вадам другата патика и ја џиткам.
Си викам: "Веќе не ми треба." Не можам да ги спарам.
И тогаш поминувам низ дрвја.
Доаѓам до една зграда. Не знам која е.
Пробував да се качам на кровот.
Па, ги слекувам панталоните и ги фрлам на разводна кутија
и пробувам да се кренам. Не можам да се кренам.
Панталоните ми се кинат и се фаќаат на некој шраф.
Си викам: "Веќе не ми требаат. Тури му пепел."
Тури му пепел. - Некако ја изгубив и маичката.
Сега е седум наутро.
Што те мачи тебе?
Има "Чик филеј".
Бев отиден, дехидриран, цела ноќ бдеев.
Си викам: "Мора да се напијам нешто."
Место да влезам од предната врата,
пробав да влезам од позади.
Во боксерки и чорапи сум.
Вработените викаат: "Што бараш овде?"
Викам: "Ми треба вода."
Кај ти се панталоните?
Мислам дека се заглавија на еден шраф, нешто такво.
Па, си одам од "Чик филеј".
Во тој момент бев толку дехидриран, што стана сериозно.
Но тогаш гледам дека има "Литл Сизарс".
ЖЕШКА И СПРЕМНА
Ѕиркам низ прозорот, нема никој.
Уште сум дехидриран.
Мислев дека ако не се напијам нешто, ќе умрам.
Си викам: "Добро, како да влезам?"
И тогаш гледам јарбол.
Имаше знаменце на "Литл Сизарс".
Го спуштам јарболот.
Го забивам во вратата.
Ја удирам бравата со јарболот и вратата се отвора.
Фала Богу. - Вратата се затвора
и ме заклучува.
Го гледам фрижидерот и земам две "пепсија".
Шалтерот е отворен...
...и скокам од прозорот. И си одам.
Како да е првото "пепси" што го пијам во животот.
Ги испив двете на екс.
Уште си жеден, нели?
Двете "пепсија" не ми беа доста. Уште бев жеден.
Уште сум жеден. - Па, се вратив.
Што правиш?
Знаеш како ја прават пицата "Жешка и спремна" за само пет долари?
Неумниот Чед одлепи.
Ајде, човеку! Ајде!
Каде е тајната, Чед?
Пробуваше да сфати како "Литл Сизарс"
ја нуди "Жешка и спремна" за пет долари.
Еве. Густо и сочно. - Со кора.
Беше опседнат со тајната. - Да.
Каде е тајната?
Нема тајна.
Јас сум Овен Крег, работам во "Литл Сизарс".
Пиците "Жешки и спремни" лесно се прават.
Може да гледате низ прозорот како ги прават.
За еден час правиме десет пици со кашкавал и кулен.
Ги чуваме на полицата до фурната.
Како што ги нарачуваат, ги ставаме во фурна.
Чуваме три во топлите кутии напред
околу 20-30 минути пред да ги фрлиме.
Или ги јадеме, ако сме гладни.
По "пепсијата", веќе не бев жеден,
ама бев мртов гладен.
Кулен, батка! - Имаа кулен...
...кашкавал... сос.
Тогаш ми беше баш вкусно.
И тогаш се активира алармот.
Неумен Чед!
Си викам: "Што сум направил?" И ѕвони телефонот.
Не кревај!
И кревам.
Ало?
Се јавуваат од обезбедување: "Што се случува?"
"Сè е во ред?" - Што се случува? Сè е во ред?
Господине? Дали е сè во ред?
Не и' кажувај ништо! Спушти!
Викам: "Сигурно не е во ред." - Сигурно не е во ред.
"Лошо е. Многу е лошо."
Лошо е. Многу е лошо.
Тогаш сфатив: "Неумен Чед, ја оплеска."
Лошо ми влијаеш. Мора да расчистам со ова.
Не можам веќе вака, Неумен Чед.
Не викај така, Чед. Те сакам. Создадени сме еден за друг.
Да, не можам да сум со тебе, Неумен Чед. Му реков:
"Чед Неумниот, те оставам во 'Литл Сизарс'."
Те оставам во "Литл Сизарс".
Чед? - Чед Неумниот не се израдува.
Чед Неумниот, немој!
Помислив дека лошо ќе се заврши.
Одвратно беше.
Беше ифрит лут за сè.
Само сум ифрит лут за сè.
Ти требам. Газ и гаќи сме.
Има една стара индијанска поговорка, вели:
"Во себе имаш два волка.
Ќе расте...
...тој што го храниш."
Жежок и спремен сум, Чед!
Не.
Не!
И тогаш си викам: "Мора да си одам."
Па, одам позади и се качувам на фрижидерот,
од каде што се качив во "хантер-дагласот".
Кога бев во плафонот, толку бев издрогиран
што не знаев дали да одам горе или долу, лево или десно.
Само сакав да избегам.
Никогаш нема да ми избегаш!
И тогаш плафонот попушти.
Паднав среде местото
каде што сите чекаат за нарачките.
Паѓам во средина.
И тогаш се погледнувам и сфаќам дека сум по боксерки.
Па, гледам престилка.
Ја земам и ја облекувам престилката.
Го запишав својот телефон и се извинив.
Извинете.
Тогаш земам две води и брауни и скокам низ прозорот.
Аман.
Срање.
Нормално, ме чекаше цајкан.
Фатен е осомничен за кражба во боксерки,
чорапи и престилка од "Литл Сизарс".
Замислете.
Дознав дека Чед влегол во "Литл Сизарс"
кога мајката на моите деца ми ја прати веста.
Ми пиша: "Гледаш ли што направи сега брат ти?
Знаев дека одлепил.
Јас сум Мајк Корн, постариот брат на Чед.
Велат дека зел шишиња вода и брауни,
облекол престилка и тргнал да си замине.
Кога бев во затвор, се сретнав со едни,
рекоа: "Те гледавме на ТВ!
Легенда си, брат. Легенда."
И почнаа да викаат други луѓе, велеа:
"Еве ја легендата! Човекот од Флорида!"
Замениците го фатиле Корн додека излегувал низ прозорот
од шалтерот за возила.
На крајот добив затворска казна од една година.
Излезе од затвор, го зедов со кола
и го вратив право на рехабилитација.
Оттогаш е прва лига.
Неодамна си купи кола. Сега работи за мене.
Зашто, кога е чист, можам да му верувам.
Му реков: "Додека си чист, гајле немаш."
Откако успешно ја завршив рехабилитацијата,
на крајот се вселив кај брат ми.
Супер газда е, и учител...
...и колега, брат, буквално сè.
Да ти ги видам рефлексите.
Последниве неколку години Чед го најде тоа што му треба.
Може да се погледне во огледало и да е задоволен
со човекот кој го гледа.
Сите на светов имаат правено тешки глупости.
Па... Сите! Разбирате?
Ова беше пресуден момент за мене. Ептен се посрамив.
Ама, ако мојата приказна им помогне и инспирира други,
ако си речат: "Ако тип кој провалил во 'Литл Сизарс'
и паднал низ плафонот напукан со метамфетамин и алкохол
може да го смени животот и да застане на нозе..."
Жежок и спремен сум, Чед!
"...тогаш, зошто да не можам и јас?"
Преведено од Јане Божиновски