Geen zorgen, cowboy.
ALS EERBETOON AAN MORRIS EN GOSCINNY
Ik laat je leven.
Maar dat zal erger zijn.
Dat zal erger zijn, want ik zal overal om je heen zijn.
Zelfs midden in de woestijn.
In alles wat je hoort…
hoor je mijn naam.
In alles wat je ziet…
zie je mijn naam.
In de fluisterende wind…
hoor je mijn naam.
Bij het kraken van elke stap:
mijn naam.
Mijn naam zal de muur zijn waar je tegenaan blijft lopen.
En je zult bang zijn, cowboy.
Bang.
Zelfs voor je eigen schaduw.
HOOFDSTUK VIII TERUG NAAR HET BEGIN
ALBUQUERQUE 16 KM EN NIETS DAN STOF…
Lincolns konvooi is hierlangs gekomen.
Niet ver van huis.
Gaat het?
Jazeker. Waarom?
We moeten het opnemen tegen die moordenaar.
Hij moet het tegen ons opnemen.
Zo doen we dus.
Ik meen het en jij doet cool.
Ja, ik doe cool omdat we met z'n drieën zijn.
Samen zijn we sterker.
Ik ben bang dat je iets overkomt.
Het konvooi zit in de val.
Kijk naar de lichamen.
Die in grijze uniformen zijn de bewakers van de president.
Ze zijn waarschijnlijk verrast.
In alles wat je hoort, in alles wat je ziet…
hoor en zie je mijn naam.
Laten we de situatie analyseren. -Oké.
De schutters verbergen zich hoog.
De wagens beneden zijn doorboord.
Maar er is geen kanonvuur meer, dus hun munitie is op…
of ze zijn net zo gesaboteerd.
Luister, geweervuur. -Dat is een Sharps 59.
Het komt uit de wagens.
Een sluipschutter houdt de vijand in toom.
Gezien het aantal doden houdt hij het niet lang vol.
We moeten een manier vinden om 300 meter over te steken…
tussen zwaarbewapende, schietgrage gekken door.
Ja.
We hebben een plan nodig dat gedurfd is.
Roekeloos.
Suïcidaal.
Stom dus.
Stom.
In de Odyssee doet Odysseus het met schapen en het werkt.
Alleen bewegen struiken niet.
Heb jij een beter idee? Ik denk het niet.
Stop.
Ik geef me over.
Horen jullie me?
Ik geef me over.
Maar niet mijn Winchester.
Het is de president.
Kom op.
Dat is wat anders dan het Congres.
Voorlopig zijn we veilig.
Abraham Lincoln, 16e president van de Verenigde Staten…
tot uw dienst.
Leuk je weer te zien. Hoelang is het geleden?
Bijna drie jaar, president.
Grappig, je denkt aan oude vrienden…
je wilt ze uitnodigen in Washington en poef…
je wordt samen belegerd in New Mexico.
Het lot doet wonderen. -Dit is het lot niet.
Niet? Hoezo?
Een staatsgreep? We hebben net verkiezingen gehad.
Deze mensen hebben geen geduld. -Nee, ze hebben wapens.
We komen u hier weghalen.
Daarom werk je met een team.
Ik snap het.
Even tussen ons, Luke…
het oude imago van de cowboy die zich niet wast, niet praat en niet lacht…
is wat gedateerd.
Ik betreur het ook. -Houdt uw verdediging stand?
Ja, natuurlijk. Tot nu toe.
Ze verrasten ons, maar mijn mannen vochten als leeuwen.
Ik heb mannen gestuurd om hun kanonnen te saboteren.
Het is vast gelukt, anders waren we dood, maar ze zijn niet levend teruggekomen.
Sindsdien houden we ons staande.
Wilde u niet ontsnappen? -Vanaf het begin.
Maar we zijn van drie kanten omsingeld.
Ze staan 30 meter verderop en ze schieten op onze achterflank.
We zijn dus omsingeld.
Ja, maar gelukkig…
hebben we een uitstekende sluipschutter om de vijand weg te houden.
Ik.
Ik ben geboren voor het Westen. Ik voel het in mijn ziel.
Dit heeft me wakker geschud. Ik voel me zo levend.
En als ik één waarheid heb begrepen…
is het dat de beverrat terug moet naar het hol.
De beverrat moet terug naar het hol.
Dat kan de beverrat niet.
Dat is een code. Hij moet munitie van de lijken halen.
Beverrat Bambini. Ik bedoel korporaal Bambini.
Kom meteen terug.
Dat kan ik niet.
Wie hou je voor de gek?
Waar wacht je op? Dat ik een wet tegen luiheid aanneem?
Nee, president. -Kijk daar.
Hij zat vast bij degenen die de kanonnen saboteerden.
Schiet op.
Is dat alles? Hoeveel heb je er?
Zevenendertig.
Tel ze nog eens.
Ik hoopte er niet meer op, sergeant…
Pierce, meneer de president.
De enige overlevende.
Het is erger dan Gettysburg. Nog nooit zoiets gezien.
Toestemming om munitie te pakken en terug te gaan.
Ze hebben geen kanonnen meer, maar wel schutters.
Goed werk, sergeant. -Goed.
Heb je gezien waar de vijand zich verbergt achter de linies?
Ja, waarom?
Omdat we je nodig hebben.
We redden het niet lang met zo weinig kogels.
Bambini kan er meer gaan halen.
Op de lange termijn helpt dat niet.
We moeten proberen te ontsnappen.
Vluchten? Zoals de Zuiderlingen?
Ik weet niets van politiek, maar wel van reddingen.
Dit is de veilige zone.
Wij zijn hier.
De vijand is hier en hier.
U heeft al 23 schutters uitgeschakeld, wat hun verplaatsing vertraagt.
Je hebt gelijk.
Omdat de president op hun linkerflank schoot…
zijn ze hierheen gegaan, in veiligheid en hoger.
Dat betekent…
dat door hun twee schottrajecten te kruisen…
Er is een blinde hoek.
Alleen de de laatste tien meter zijn blootgesteld.
Dus gaan we dood.
Tenzij…
we ons bedekken met metalen platen.
Kijk, de wagens zaten er vol mee.
We gebruiken ze als harnas onder onze kleren.
We maken ze af.
President, met alle respect, ik betwijfel dat…
In het ergste geval mislukt het.
We vluchten, Zee wint, het systeem stort in…
ze vermoordt mensen, Bambini wordt haar speeltje.
Waarom zou ik haar speeltje worden?
Ik doe alsof ik dood ben en sluit me aan bij jullie team.
Samen gaan we naar de Dakota-vlaktes.
Bandieten die op bandieten jagen.
Premiejagers. Rebellen.
We splitsen ons op in twee groepen voor de evacuatie.
Jullie gaan met Pierce en Bambini versterking halen.
Zij zijn er al geweest. Ze zullen jullie leiden.
Wij creëren een afleiding, zodat ze niets vermoeden.
Ze blijven op ons vuren en dan kunnen jullie ontsnappen.
We wachten zolang als nodig is.
Kom op.
Blijf niet hier.
We hebben je bij ons nodig.
Hier ben ik nodig.
Wat als het misgaat?
Ik moet je dingen vertellen.
Daarom moeten we Amerika en onze vrijheid redden.
Het komt goed.
Zorg voor haar.
Voor die twee, bedoel ik.
Nou ja, iedereen.
Gaat het, jongen? -Niet echt.
Voor moed.
President, wilt u ook?
Wacht, mag ik?
Ik ken deze geur en jij vast ook.
Chloroform. -Chloro-wat?
Wat is dit, Pierce? -Hij is Pierce niet.
Hij heeft zijn uniform afgepakt.
Maar hij vergat één detail.
Het rode embleem van moed voor degenen die in Pittsburgh vochten.
Hij kan er niet geweest zijn.
Het was dezelfde dag als de strijd die hem getekend heeft.
Gettysburg.
1000 kilometer van Pittsburgh.
Bewakers.
Wat doe je hier?
Dat is niet de echte vraag.
De echte vraag is: zijn jullie wapens in de juiste richting gericht?
We zaten te wachten op je teken.
ONAFHANKELIJKHEIDSVERKLARING VAN DE STAAT NEW MEXICO
Jullie zitten hier om te genieten van de geur van de dennen.
Idioot hoe een geur herinneringen kan oproepen.
We zijn niet ver weg.
Het ruikt naar thuis.
Buskruit, angst en bloed.
Kijk me aan als ik praat. Kijk naar de man die je leven gespaard heeft…
al had hij je kunnen doden.
Het is tijd om te tekenen, Lincoln.
Acht letters, één punt en het is voorbij.
Denkt u dat ik New Mexico aan u overdraag?
Geheel volgens de wet.
Een eerste stap naar een nieuw Amerika. -Een Amerika in chaos.
Durft u met me over chaos te praten?
U heeft alle referentiepunten verwoest en de mensen van alles beloofd.
Al dat gepraat over vrijheid. Vrijheid van meningsuiting en bezit.
Dat hebben we niet nodig.
Mensen hebben orde en regels nodig om hun plek te kennen.
Daar maak ik een einde aan.
Laksheid, vooruitgang, zelfs uw zielige abolitie.
Ik zal ze verpletteren. -Blijf dromen.
Hoeveel mannen heeft u nog? Vier?
Zo vaak vraag ik u vriendelijk…
Ik vraag u vriendelijk op te rotten.
Eentje minder.
Vervolgens ruk ik de ogen van uw soldaat eruit.
Dan uw korporaal… -Niet haar speeltje.
Niet haar speeltje.
Ik teken.
Wat een ellende.
Waarom lach je?
Ik heb mijn vinger ontwricht.
Moet je daarom lachen?
Het is de juiste vinger.
Bedankt voor dat presidentiële gebaar. En God zegene Amerika.
Ik betwijfel of Hij u zal zegenen.
Wel als u het Hem vraagt.
Lang leve het nieuwe New Mexico.
Er breekt nu een nieuw tijdperk aan.
Het is ons eindelijk gelukt.
Louise. -Nee.
De verklaring.
Ze heeft de verklaring gestolen.
Mannen, grijp haar.
Shit.
Snel, het bos in.
Kom op, sneller.
Uw dochter heeft lef.
U heeft haar toch niet zo slecht opgevoed.
Ik vind het bijna erg om dit te doen.
Shit.
Red onze Louise.
Meneer de president?
Dat is pas een pantser.
Ik maak je af.
Ik vermoord je.
Laat me los.
Luke.
Geen onverwachte bewegingen.
Pistool in je holster.
Mijn trekkervinger trilt.
Schiet.
Kijk naar zijn hand.
Hij is bang dat hij mist.
Hij weet dat ik sneller ben dan hij.
Om niet te trillen, moet je je eigen hart verteren.
Maar jij hebt ze in je leven toegelaten.
Nu ben je verlamd.
Je kunt haar niet redden. -Niet luisteren.
Schiet.
Hoor je het aankomen, Luke?
Het wonder.
Het moment waarop de bliksem twee keer op dezelfde plek inslaat.
Tweede les van de dag.
Iemand met lange mouwen heeft het niet koud.
Hij verbergt azen.
Kijk, Luke. Hij speelt vals.
Daardoor is hij sneller.
Ik zei toch dat ik je zou vermoorden.
Ik wilde proberen de echte Calamity te zijn.
Legendes worden soms in het heden geschreven.
Ik had het voorrecht om er vandaag getuige van te zijn.
In deze strijd tussen de duisternis en de democratie…
won de duisternis bijna.
Zonder op onze redders te rekenen.
Die sterren die ons door de duisternis leiden.
Niet zonder emotie wil ik mijn waardering tonen aan de moed…
het sterke karakter en de onbaatzuchtigheid…
van een van de grootste legendes die het Wilde Westen ons heeft gegeven.
Een legende waar ik een grote fan van ben.
Ik heb het over…
Calamity Jane.
President, dit is een grote eer.
Als u mijn werk heeft gelezen, weet u dat de eer niet voor mij is.
Pardon. Kunt u dit vasthouden?
Wat doet u hier? -Ik ben hier voor mevrouw Janes boek.
Hoezo? -Heeft ze het u niet verteld?
We lanceren de franchise opnieuw als fotoroman.
Calamity Jane, deel drie.
Ik heb de titel bedacht.
Alles live vastgelegd. Actie, emotie, 100% authentiek.
Ze heeft me alles verteld.
Zoals eerder, in het bos…
toen ze 32 desperado's neerhaalde voor ze jullie redde.
Gelukkig was ze daar.
Dus…
deed ze het om ons te redden of voor haar boek?
Muybridge. Foto.
Op jullie plaatsen.
Klaar, president?
Blijf zo…
Het was behoorlijk heftig.
Alles wat gezegd is.
En wat niet gezegd is.
Je gaat zeker weg?
Kom, Muybridge, ik heb werk te doen. -Ik kom eraan.
Joe is op de vlucht. Hij heeft Marshal City geplunderd.
Toen hij als sheriff de bank bewaakte…
wilde hij de bank houden.
Ik denk dat ik alles heb.
Juffrouw. Hoe heet u?
Ik? -Ja, u. Hoe heet u?
Voor het boek.
U heet Louise…
Lucky.
Ze heet Lucky Louise.
Op drie.
Eén, twee…
EINDE
Vertaling: Brigitta Broeke