Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
BASE SA MGA NANGYARI
PERO GAWA-GAWA ANG MGA TAUHAN AT PANGYAYARI
KUNG GANOON, ANO ANG KATOTOHANAN?
"Nasa malayong bahagi minsan ng buwan ang katotohanan.
Pero hindi sinasabing gawa-gawa 'yong nasa malapit."
Ni Truman Shady.
Ano ba! Hindi mo pa ba narinig 'yon?
Oo naman!
Puro kalokohan ang nagaganap sa dilim, pinaniwalaan lang ang nakikita nila.
Nagiging totoo 'yon, parang balita.
Puro ka kalokohan, baka dahil sa buwan.
Saan mo man tingnan, buwan pa rin 'yon.
Ikaw 'yong kumakahol!
Sinasabi mo bang aso ako?
Andito na po siya.
Salamat po sa pagpunta kahit madaling araw na.
Mas maganda ka sa personal.
May dalawang balita.
- 'Yong unang balita... - 66 na araw na ang nakakaraan,
na-hijack ng mga spy ng puppet army ang domestic flight,
dinukot ang 51 mamamayan natin papuntang North Korea.
Animnapu't anim na araw na ngayon,
nakalaya na sa wakas ang 39 na pasahero.
Pero hostage pa rin ang natitirang 12 pasahero sa North Korea,
at hindi sila makakabalik.
Isa-isa nila kaming kinulong.
Tapos, tinorture kami ng kuryente.
Nasiraan 'yong isa sa mga lalaki...
'Yong isa pang balita.
MARCH 15, 1970 TOKYO, JAPAN
Sa Komogome, Toshima, Tokyo,
nahuli na si Tadashi Yamamoto sa wakas,
leader ng Red Army Faction, marahas na grupong laban sa gobyerno.
Pinakamarahas na grupong Komunista na kontra-gobyerno ang Red Army Faction,
at dating sumali sa protesta sa Tokyo University.
Inarmasan nila ang mga sarili nila ng mga gawa-gawang bomba,
at naging teroristang grupo.
Rebolusyon!
Galing sa iba't ibang bansa ang magkaibang dalawang balitang 'to.
Nitong nakaraan lang,
madaling gumawa at bumura lang din ng kuwento.
Dapat medyo malikot 'yong utak mo at kagustuhang maniwala.
GOOD NEWS
Nakita namin sa mga gamit mo 'to.
Ano ba 'to?
Hindi ako marunong mag-English.
Ano'ng sinasabi niyan?
Dito mag-uumpisa 'yong pangatlong balita.
MARCH 31, 1970 HANEDA AIRPORT, JAPAN
Relax lang.
Ashita no Joe tayo.
Ashita no Joe kami.
Walang nakakahuli ng metal at security inspections dati.
Do'n nag-umpisa na dapat gawin 'yon.
Masasabi mong nakatulong pa nga
'tong siyam na gagong 'to na maayos ang security system ng aviation ng Japan.
Sige po.
Mabuhay!
Maligayang pagsakay po sa Japanese Ride Flight 351 pa-Itazake.
Malapit na tayong lumipad,
pakiayos po ang seat belts n'yo.
Subukan mong buksan ang taas, tapos, hilahin mo 'yan.
Ang saya pong lumipad kasama ka, Captain.
May problema ba?
Dapat masaya ka na, di ba?
Bakit naman?
Mabubuo mo na po 'yong sampung oras na paglipad.
Ano'ng pakiramdam no'n?
Ang sakit no'n.
Po?
Sampung libong oras sa maliit na upuang 'to,
inaalmoranas ako nang malala.
Delikado ba 'yon?
Malignant naman.
Kung cancer, nakamamatay 'to.
Sayang, masyadong personal para maipagyabang 'yon.
Ba't ko ba ipagyayabang 'yon?
Parang medal po 'yon.
Pupusta akong gustong sumigaw niyan,
"Ako ang kinalabasan ng sampung libong oras na paglipad!"
Preflight checklist.
Preflight checklist po.
Ma'am.
Gusto mo po itago ko 'yong bag n'yo para maluwagan ka?
Alam mo...
may bayad ka pa ba...
pag peke kang ngumiti, gaya niyan?
Pasensiya na po.
Naaalala ko na 'yon.
Ang ibig sabihin ng HJ...
Hijack 'yon!
CHAPTER 1 HIJACKING
Yumuko lang kayo!
Manahimik kayo!
Makinig po kayo,
medyo maaabala 'yong paglipad natin.
Pasensiya na po sa kaguluhang idinulot nito.
Magpapakilala kami.
Communist League kami na tinatawag na Red Army Faction.
Hello po. Ako si Shinichi Ishida, Transport Deputy Minister.
Ang Japan ngayon...
dumating na sa tuktok ng kapitalismo 'yon, sabi nga ni Marx.
Pinapakita po ng Expo '70
ang mabilis na pag-unlad ng ekonomiya ng Japan...
Sinasabi na namin!
Para durugin ang kapangyarihan ng burgis na kapitalista.
Sa madaling sabi, magagawa lang
ang armadong rebolusyon.
Mahirap po sigurong magdesisyon.
Dadalo ka po ba sa opening cermony?
Oo naman. May...
- Mr. Ishida? - Oo, dadalo ako.
Ang Ministry of Transport, may...
Live po tayo para sa inyo, mahal naming mga manonood.
- Pasensiya po... - Tangina!
Mga walanghiyang 'yon!
Mga manonood!
Saan sila papunta?
Sa Pyongyang?
Sinabi mo bang Pyongyang?
Mukha bang magbabakasyon tayo sa Hawaii?
Hindi namin ginagawa 'to para magsayaw ng hula!
Magtatayo kami ng baseng militar.
Alam mo man lang ba 'yong itsura ng North Korea?
Oo naman.
Pero isasama mo pa rin silang lahat?
Alam mo ba 'yong mangyayari sa kanila?
Nakakalungkot man,
di-maiiwasan ang ilang sakripisyo sa rebolusyon.
Nakahanda kaming lahat na mamatay.
At kung may hahadlang sa amin...
nakahanda kaming patayin sila.
Basta makarating kami sa Pyongyang...
gagawin namin...
anumang kailangang gawin.
Medyo bandang kaliwa.
Di ko alam kung pa'nong pumunta sa Pyongyang.
Wala pang commercial Japanese flight 'yong nakapasok sa airspace ng Korea.
Sandali lang.
Maeda,
nakapunta ka na do'n, di ba?
Po?
Mahigit sampung taon na ako na naturalized Japanese citizen.
Taga-South Korea ang mga magulang ko, hindi sa North.
Kung gano'n, wala tayong magagawa.
Di mo ba masusundan na lang ang radar?
Nag-o-order sa amin 'yong ground control, sa pagpunta dito o doon.
Ano'ng frequency para sa Pyongyang air traffic control?
Hindi mo ba alam 'yon?
Ni wala nga tayong diplomatic ties
sa kanila, pa'no namin malalaman 'yon?
Sa susunod na mangha-hijack ka,
alamin mo muna kasi.
Tama na! Tama na 'yan!
Tama na 'yan! Umayos ka.
Pa'no ka makakarating sa Pyongyang pag binugbog mo ang piloto, ha?
Pasensiya na.
Magtulungan tayo hanggang makarating
sa pupuntahan natin.
Domestic flight 'to.
Kulang tayo sa gas para makapag-Pyongyang.
Dapat lumapag tayo sa Itazuke sa naplanong pagpapa-gas...
Ano na namang kalokohan 'yan, tanda?
Alam mo, sa totoo lang...
parang pwede na ang isang piloto.
Pero kulang 'yong gas.
Nakita ko na lang sa balita na may sapat naman pala silang gas, pero...
Ano'ng magagawa nila?
Walang alam 'yong hijackers kung ano, asan ang fuel gauge.
Ginamit ng matatapang na piloto para pumabor sa kanila 'yon.
FUEL GAUGE
PUNO PA RIN
Japanese Ride 351 'to.
Makikilapag, naka-schedule 'to. Magpapa-gas sa Itazuke.
Dalawampung minuto, palapag na sila! Asan na ang riot police?
Narito ang demand ng hijackers.
Lumayo sa eroplano
ang Self-Defense Forces, pulis habang nagpapa-gas.
Pagkapa-gas, didiretso na kami sa Pyongyang.
Pahingi ng mapa, compass.
May mga pampasabog 'yong hijackers.
Pag di sila sinunod...
papasabugin daw nila 'yon.
Pucha! Sabi ko na nga ba, gagawin nila 'to!
Nagkalat 'yong riot police units! Maghanda sa barilan!
Dalhin dito 'yong mga hostage!
Walang kikilos!
Wag n'yo kaming patayin, please!
Manahimik!
Isang hakbang pa, papatayin namin sila!
Pag nagpaputok, gaganti tayo!
Di tayo susuko sa mga suwapang na kapitalista!
Narito po ang plano natin.
Bubutasin muna ng Team A 'yong mga gulong.
Pagkatapos, ibaba 'yong airstairs...
Saglit lang. Harapan 'yan, di ba?
Harapan ba 'yan?
Harapan nga po 'yan!
Parang sausage na may mga pakpak 'yan!
Pucha, sino'ng nag-drawing nito?
- Umamin na! - Tama na 'yan.
Ilan ang tantiya n'yong nasaktan?
Sa tantiya ko po, nasa lima
hanggang isang daan.
Ang laki ng agwat ng tantiya.
Makinig kayo...
bakit may armadong riot police units sa runway?
Walang mamamatay sa eroplano ko.
Mr. Chairman,
nakakahanga po ang mabuting hangarin n'yo na walang masaktan.
May di-maiiwasang sakripisyo sa pagdurog
sa mga komunistang kontra-gobyerno.
"Sakripisyo" ba?
- Ikaw. - Ano po 'yon?
Ano 'yong motto ng airline natin?
"Kasing-ligtas ng bahay sa langit" po.
Pero minsan po,
namamatay 'yong mga tao sa bahay...
Tarantado ka!
Pag namatay sila, nagmumura ba ang mga bahay?
Pag bumaba 'yong kita natin, sasagutin ba ng JSDF 'yon?
O papanagutan ba ng gobyerno 'yon?
Patigilin n'yo agad ang lahat ng tao n'yo, kargahan ng gas ang eroplano.
O papasabugin namin 'yong bomba, mamamatay lahat!
Kontrolado ng US Armed Forces 'tong airport,
kaya medyo matatagalan 'yon.
Palabasin n'yo muna ang mga pasahero,
kakausapin namin ang US military.
May isang oras kayo.
Kaming Red Army Faction,
di natatakot magsakripisyo para sa tagumpay ng rebolusyon! Kami...
Kami ang Ashita no Joe.
Ashita no Joe...
ano naman 'yon?
Manga series 'yon, di ba?
Opo, sir. Pinublish no'ng 1968,
sinulat nina Asao Takamori, Tetsuya Chiba.
Si Joe Yabuki 'yong bidang boxer.
May sikat na sinabi sa series,
"Kahit na saglit lang 'yon, masusunog ako, sobrang nakakasilaw 'yon.
Kaya sa dulo,
magiging alabok 'yong lahat."
Pucha, ilang taon lang ba 'yong mga Rebeldeng 'yon?
Pagpasensiyahan n'yo na muna ako.
Pag sumabog 'yang bomba,
di namin kasalanan 'yon,
pero massacre ng kapitalistang Japan 'yon, na pinilit kaming gawin.
Pasensiya na po.
Saglit lang.
Papunta ba sa atin 'yon?
Ano'ng ginagawa nila?
Sigurado po akong alam ng gobyerno
'yong ginagawa nila.
Ano ba 'yon?
Bakit papalapit na 'yong fighter jet?
Tawagan n'yo agad sila!
Tangina, sino'ng nag-utos niyan?
Hindi po ako, sir.
Inutos ko po 'yon!
Ha?
Bilang member ng Self-Defense Forces, Di ko kayang walang gawin at manood!
Ano'ng gagawin mo pag nagkasakitan?
Hindi po mangyayari 'yon, sir.
Ano'ng nangyayari?
Ano'ng gagawin niya?
Parang bababa lang po siya sa eroplano.
Nag...
nag-double park ba siya ng eroplano at tumakbo?
Alam mo kung ga'no nakakainis 'yon
pag may nag-park sa harapan mo, basta na lang umalis no'ng nagmamadali ka?
Alisin n'yo na 'yong fighter jet, o papatay ako kada sampung minuto!
Wag kang maawa sa kanila.
Gano'n din kami noon.
KOREAN CENTRAL INTELLIGENCE AGENCY
Hindi, puwera na lang kung mismong inuutos ng Presidente 'yon,
susundin ng Air Force ang tamang protocol.
Chief of Staff Choi!
Ba't biglang ayaw niyang makipagtulungan?
Kumakampi raw 'yong Air Force kay Kim, chief of staff ni Presidente.
Parang totoo nga.
Ba't kayo magkakasama ngayon? May importanteng pambansang issue ba?
Sino ba siya?
Gago ako, tawagin n'yo na lang akong Gago.
Hoy, Gago.
- Kumusta ka na? - Ayos naman po, salamat.
Nabalitaan mo na ba?
Tingin mo ba?
Pare-parehong Sakang 'yong nagdudukutan pa-North Korea, "sayonara" na lang.
- "Sakang", ayusin mo'ng bibig mo! - Pasensiya na po sa bastos kong bibig.
Alam mo, no'ng panahon ng pananakop,
nakatira dati 'yong lolo ko sa dalawang bahay ng aktibista.
Sabi mo, sinumbong ng lolo mo siya sa pulis na Japanese.
Ano ba, malungkot na parte ng kuwentong pamilya namin 'yon.
Basta Japan, North Korea... mga problema ng ibang bansa, labas na tayo do'n.
Walang bansa-bansa pagdating sa mga buhay ng tao.
Tungkol sa mga karapatang pantao 'to.
Mga karapatang pantao, galing sa KCIA? Bago 'yan, ha.
Saglit lang po, utos ba ng nakakataas 'to?
Ang daming importanteng bagay na inaasikaso ni Presidente.
Magre-report ako mamaya, isu-surprise ko siya.
Nga pala, nakatanggap ako na intel galing sa US CIA.
Di po maganda 'yong lagay dito, sir.
Pag pumalpak ang Japan,
pwedeng dadaan ang eroplano sa airspace ng South Korea.
Pakisabihan po agad ang nakakataas, sir.
Naiintindihan ko kung saan nanggagaling 'yong US.
Kung kokontrolin pa nila 'yong Soviets, gusto nilang maging close tayo ng Japan.
Pero ano na po 'yong ginagagawa ng Japan?
Hinihila na ang humarang na fighter jet sa Haru sa runway.
Hindi nakakapagmaniobra ang Fighter jets,
kaya hinihila ng truck 'yon.
Bale, inaayos po ba natin 'tong gulo para ipamukha sa mga Sakang
at sumipsip sa mga Kano?
Pucha, sino ba siya?
Hello, ano ba 'yon?
Ilang beses ko bang dapat sabihin sa 'yo? Mga rebelde talaga 'yong mga 'yon!
Ano'ng ebidensiya?
Bigyan mo ako ng dalawang linggo.
Sige na.
Naku naman.
Ito na nga, pag pumasok sa North Korea 'yong eroplano at mga pasahero,
gagamitin nila 'yong mga pasahero para makipag-negotiate sa Japan.
Pero!
Isipin n'yo 'yong mangyayari pag humingi sila ng economic aid.
Kung gano'n po, lalago at malalampasan tayo
ng GDP ng mga Rebelde sa North.
Nakakainis, marinig ko lang 'yan.
Pero pa'no...
kung tayo mismo 'yong mag-aayos ng gulong 'to para sa kanila?
Pag ginawa po natin 'yon...
Tatanawin po ng Japan na malaking utang na loob sa atin 'yon!
Maipagmamalaki nating maiwawagayway 'yong bandila natin sa buong mundo.
Siguradong magugustuhan ni Presidente 'yon.
Maninigas sa inggit 'yong Blue House Chief of Staff.
Sige, sa madaling sabi po...
Sigurado tayong papalpak 'yong Japan,
magno-North Korea 'yong mga tangang armado ng pampasabog, na may 130 hostage.
Ang trabaho natin, palamigin 'yong ulo ng mga tanga,
na palutang-lutang sa langit.
- Tingin mo po, pa'no namin gagawin 'yon? - Sa panliligaw kaya sa kanila?
Salamat po sa importanteng ambag mo. Di talaga magagawa 'yon, Director.
Mag-usap nga muna tayong dalawa?
Sige na, pare.
Hindi ba talaga magagawa 'yon?
Pag sinabi kong maglalakad ako sa tubig, trabaho mong gawing 'yelo 'yon.
Ang sinasabi ko po,
hindi ako mala-magician.
Pero kung magma-magic ka,
magagawa ko 'yong di kayang gawin ng papa ko at tuparin 'yong gusto mo.
Pakitaan mo nga ako ng paglabas ng kalapati sa sombrero mo.
Akala ko po...
- baka magalit ka pag narinig mo... - Ha? Di talaga, pare.
Wala akong galit sa katawan.
Sige na, sabihin mo na sa 'kin.
Gago ka! Gusto mo ba akong mapatay?
Di katanggap-tanggap, di talaga pwede 'yon.
Pa'no mo...
Manahimik ka!
Ilayo mo 'yang baril mo!
Tinatakot mo 'yong baby!
- Sir! Ayos ka lang po ba? - Manahimik ka!
- Ano 'yong nando'n? - Stewardess!
- Halika dito! Bilis! - Ano ba 'yon? Ha?
May...
May sakit ako sa puso.
Dapat sinabi mo 'yon bago ka namin dinukot!
Ha?
Pakawalan mo na siya!
May doktor ba dito?
- Kahit sinong doktor? - May...
Do...
doktor ako!
May medical emergency dito.
Kargahan n'yo na po ng gas, please.
Nag-uusap pa rin kami ng US Armed Forces.
Maghintay kayo ng ilang minuto pa.
Pakibilisan po...
Pag namatay 'yong pasahero,
tandaan n'yong kasalanan lahat 'yon ng gobyernong 'to.
Hoy!
- Pucha. - Hello!
Hoy!
Sabihin mong papalayain 'yong maysakit at matatanda kapalit ng pagpapa-gas.
Sigurado akong ayaw mo ring may mamatay.
Di kami makikipag-areglo sa mga suwapang na kapitalista.
Pag may nangyari sa pasahero dito,
kung gano'n, bibigyan mo
ng dahilan na kontrolin 'to ng mga suwapang na kapitalistang 'yon.
Pumapayag ako.
May hostages pa naman kahit walang maysakit at matatanda.
Lima po laban sa tatlo 'to.
Bilisan na natin at...
Ayoko.
Pag pinayagan natin, magsusunod-sunod 'yon.
Apat laban sa apat 'yan.
Sa totoo lang po, nagbago na 'yong isip ko.
Ha?
Dito lang tayo hanggang sa makarating sa Pyongyang!
Lima laban sa tatlo 'yan. Walang lalabas!
Hindi.
Dapat nagkakaisang desisyon sa Komunismo.
Di natin sinusunod 'yong nakakarami.
Saglit lang po, Leader. Ba't nagpaboto ka...
Manahimik ka!
Masusunod 'yong leader.
Tama ba 'yon?
Oo naman.
Di-maiiwasan 'yong diktadura sa komunismo.
Kinakargahan na ng gas ang Japanese Ride Flight 351
pakatapos ng apat na oras na pakikipagmatigasan.
Pinalabas ang 23 pasahero sa pursigido
na pangungumbinsi ng mga taga-gobyerno.
kasama ang pasyenteng may sakit sa puso,
mga matanda, babae, at bata.
Ando'n pa rin 'yong anak ko!
Ang Japanese Self-Defense Forces,
higit sa lahat, inuna ang mga buhay, kaligtasan ng pasahero.
Puspusang tinrabaho naming makuhang ligtas ang mga pasahero
base sa tamang protocol.
Bilis, isarado na ang pinto!
Pero mukhang aalis pa rin sa Itazuke Airport
'yong natitirang 106 na pasahero.
Nagbibiro ka ba?
Pupunta akong Pyongyang gamit 'to?
May problema ba?
Dapat may mga ruta, airport information ang Aeronautical charts.
Halatang pinunit nila sa middle-school na libro 'yan.
Good luck po.
Sandali lang.
Hoy! Dito ka lang!
Hoy!
Iniisip mo pa rin bang may plano 'tong gobyernong 'to.
Pero bakit po nila...
Di nila tayo maipapadala sa North Korea pero di rin nila tayo mapipigilan.
Iiwan na nila tayo, bahala na tayo sa mga sarili natin.
Sa kabila ng lahat,
ginawa natin 'yong makakaya natin.
"Makakaya natin"?
Ano nga ba ang ginawa natin?
Nag-double park lang tayo at inasar sila.
Tumayo lang kayo diyan, tumitig na parang mga gago.
Ba't di kayo nagagalit?
Aalis na po kami!
CHAPTER 2 DOUBLE HIJACKING
Natalo ang apat na fighter jet namin sa North Korean airspace no'ng armistice.
Ang daming nasugatan. Pero may ligtas na nakabalik na team no'ng isang taon,
ligtas sa paglusob ng MiGs ng North Korea.
Nakatanggap ng medal 'yong nakatapos ng mission.
Pero...
ba't isang piloto lang 'yong nagka-medal?
Tanungin mo ang tagabigay no'n, wag ako.
Tingnan mo nga naman!
Pangisi-ngisi ka pa, ha?
Mag-isa ka lang bang Koreano sa mission na 'yon,
bilang assistant controller?
Base po sa rule, dapat galing US military 'yong lead controller ng RAPCON.
Naiintindihan ko. Nga pala...
nabalitaan kong mabibilang sa isang kamay
'yong pumapasa sa RAPCON assessment sa Korea, di ba?
Siguro unang daliri po ako sa kamay na 'yon.
Pambihira 'yon.
Ano ba kasi 'yong RAPCON?
RAPCON o Radar Approach Control po 'yon.
Makabagong radar control system 'yon na hawak ng US noon pang 1968.
Kontrolado 'yon ng US 5th Air Force battalion,
nakakahanap sa langit hanggang 30,000 ft...
Tama na.
Ang boring no'n.
Magiging assistant ka lang naman sa dulo.
Sino ka po ba talaga?
Gago ako, tarantadong gago lang.
Tawagin mo na lang akong Gago.
Tama po ba 'yong pagkakaintindi ko?
Nang-hijack ng eroplano 'yong Red Army Faction,
kaya iha-hijack natin 'yong radyo ng eroplano.
Pucha, ang talino, di ba?
Parang gano'n na nga.
Wala ka po bang alam kung pa'no gumagana 'yong system?
Hindi unang makakatawag 'yong controllers sa mga piloto.
Pero gagawin mo pa rin 'yon.
Dahil kabisado mo 'yong system.
Sabihin na po nating natawagan natin sila. Pa'no natin sila kukumbinsihin?
Sa panliligaw kaya sa kanila?
Ang taba naman ng utak.
Pagbigyan mo na ako.
Hindi rin ako nakapaghanda.
"Sa pagkabigong maghanda,
hinahanda mong mabigo ka."
Ni Benjamin Franklin.
Isa pang gagong sobrang hilig sa kalokohang pinagsasabi.
Importante 'yong sinabi ng mga taong kinilala sa history.
KIMPO INTERNATIONAL AIRPORT
Nagja-Japanese ka rin ba?
Pag umayos 'to, pagbibigyan ko 'yong hiling mo.
Manghuhula ka po ba?
Ano sa tingin mo 'yong hiling ko?
'Yong tagumpay.
Ang babaw po ng tingin mo sa 'kin.
Pangalan mo pa lang, sinasabing "magpasikat".
- Pucha, nasa pangalan mo mismo. - Teka, pinangalan ng papa ko 'yan.
'Yong papa mo...
Lumaban ba siya sa Giyera sa Korea?
Sumabog 'yong granada sa White Horse Hill.
Nakakita ka na ba ng lumilipad na mga paa ng laruang sundalo?
Bilib na bilib akong nanonood ng engrandeng palabas...
no'ng nalaman kong lumipad din 'yong mga binti ko.
'Yong taong...
nagtapon ng granada. Lieutenant colonel ko 'yon,
nakatanggap ng Taegeuk Order ng Military Merit.
Samantalang...
imbis na dalawang binti...
natanggap ko 'tong relong 'to galing sa presidente.
Tingnan mo. Ang ganda, di ba?
Pag nagawa natin 'yon
bibigyan ba ako ng medal o kahit ano ng gobyerno?
Oo naman! Mapapatunayan mo 'yong pangalan mo.
Lieutenant Seo, sino sila?
Saglit lang.
Susundin ko lang ang protocol.
Kahit ministers kailangang magka-clearance kasi kontrolado ng US 'yong RAPCON.
Pahingi po ng ID mo, uumpisahan ko na 'to.
Sabihan mong kailangan ko talagang mag-CR.
Hindi po coffee shop sa tabi-tabi 'to.
I-interpret mo na lang 'yon.
Ihing-ihi na siya, gustong makigamit ng CR natin.
Pucha, ano 'yon?
'Yon 'yong code?
Naiintindihan ko po na nagtatrabaho ka para sa gobyerno,
pero ano mismo ang ginagawa mo?
Sinabi ko na, gago lang ako.
Hindi totoo 'yan.
Pwede nga pong maibalita 'to.
Lumalabas nga sa balita 'yong ginagawa ko pero di ko talaga pinagsasabi.
Kaya wag mo na akong kilalanin. Sige na, wala ng oras.
- Mabuhay! - Mabuhay!
Sige, ready na 'yong board,
kaya tara na!
Seryoso ka ba?
Gusto mo akong maging... local controller?
- Ang magagawa namin... - Ngayon...
kumusta 'yong pakiramdam na kontrolado mo 'yong South Korean airspace?
Sinasabi mo pong binibigyan tayo ng US military ng operational control?
- Pa'nong nangyari 'yon? - Sinabi nila 'yon.
Hindi kapani-paniwalang pagkakataon 'to. Ibig sabihin, totoo ang medal, promotion.
Malaking pagkakataon 'to para makilala ako sa mundo.
Pero bakit kaya?
Bakit ako pa?
Manahimik ka!
Ang ingay ng utak mo. Maupo ka na lang.
Nagmamadali na sila dito.
Tatlumpu't limang minuto no'ng umalis sila sa Itazuke pa-north ng East Sea po.
Diretsong manggagaling ba sila sa South Korea?
Ang lakas talaga ng loob nila!
Kailangan lang nilang makadaan sa Demarcation Line.
Tapos, makukuha na natin ang Boeing 727 nang walang kahirap-hirap.
May 100 katao pa tayo na magagamit sa pakikipag-negotiate!
Titingalain tayo ng mga kasama sa Soviet dahil dito.
Pagtrabahuin ang pinakamagaling natin na air traffic controller!
- Gagawin niya ang plano. - Naiintindihan ko po.
Sa range, nako-cover ng RAPCON ang maximum radius na 40 miles.
Dapat tawagan man lang nila tayo sa Kyonggi para masundan natin 'yon.
Mahirap harangin ang transmissions sa Pyongyang.
Uy!
Forty miles ba talaga?
- Control, Range 'to. - Sige, Range.
Makikibago ng controlling range.
'Yong control number ng lisensiya...
'Yong lisensiya ko?
Pucha, nasisiraan ka na.
Bawal lumagpas ng 40 miles ang range sa international aviation law.
Gagawin mo ba akong international criminal?
Sige, Range. Pahingi ng control number ng lisensiya.
Buwisit.
Kaya pala nakaupo ako dito.
Major Hall.
Tayo, ang United States of America,
bilang mga tagapagtanggol ng liberal na demokrasya sa buong mundo,
mariing sinasabi na hindi talaga natin mapapayagan
ang pagpapaalis ng mga inosente na mamamayan sa diktadura ng komunista.
Tama po 'yon, sir.
Kontrolado po ba natin 'to?
Major Hall.
Tayo, ang United States of America,
bilang mga tagapangalaga sa pagsunod sa batas,
mariing sinasabi na hindi talaga tayo lalabag
sa anumang international aviation law.
Anak ng...
Di ko magagawa 'to. Ayokong gawin 'to.
Maupo ka.
'Yong number ng lisensiya,
8-2-9-0-7...
1-4.
Copy. Itataas namin ang controlling range
sa maximum na 200 miles.
Ayun! Mas dumami na. Pero pa'no natin mahahanap "'yon"?
Ano sa tingin mong ginagawa mo?
Nakita n'yo bang lahat 'yon?
Wala akong sinabi. Sinabi niya 'yon!
Lieutenant Go-myung, ayaw mo bang magka-medal?
Ni isang rebulto sa pangalan ko, ayoko. Ipatigil mo na agad 'yon!
Mahigit 100 katao 'yong kinakaladkad sa North Korea.
Bilang sundalo at controller, ayaw mong iligtas 'yong mga kawawang tao?
Pucha.
- Sige, maupo ka! - Iputok mo!
Sundalo ako ng ROK Armed Forces, di ko pa natatanggap ang official orders.
Magkakabaro tayo. Tinututukan ng gagong 'to ang isang sundalo ng ROK.
Kumain ka na po ba?
Hindi, ang dami kong ginagawa para makakain. Gutom na nga ako. Opo.
Napaupo ko siya sa harapan ng panel
pero may sinabi siya sa aviation law.
Ewan ko, pero ang hirap nito. Sumasakit 'yong ulo ko.
Tama po. Sige.
Kakausapin ka.
- Sino ba 'yan? - Hello.
Si Park Sang-hyeon 'to, director ng KCIA.
Sino ka nga ba?
Opo, sir.
COMSEC. Ako po si Lieutenant Seo Go-myung ng 9th ACSG.
Sige po, sir.
Dalawa ang naiisip ko pag narinig ko ang Korean Central Intelligence Agency.
Pag tumanggi ako...
Komunista, rebeldeng salot!
...babansagan akong Rebelde, habambuhay na may kapansanan.
Mga pasaway kayo!
O mababalita na sundalong napatay sa aksidente sa training.
Wala akong alam sa aviation law o anumang gaya niyan.
Gawin mo lang ang dapat gawin,
basta maayos mong mapalapag ang eroplano.
Sinabi n'yo po bang, "Gawin mo lang ang dapat gawin"?
Oo.
Gawin mo lang ang dapat gawin.
Kung gano'n po...
Masasabi ko po bang North Korea 'to?
Tarantado ka!
At tinatawag mong sundalo ka ng ROK Armed Forces, gago ka ba?
Alam mo ba na mapaparusahan ka agad sa sinabi mo?
Pakausap kay Gago.
Sinabi ko na po sa 'yo, ito lang ang magagawa, di ba?
Opo, sige po.
Opo. Opo, sige.
Opo, opo, opo.
Sige po. Opo. Opo.
Opo, opo, opo.
Kung gano'n po, pinapayagan ng KCIA 'to?
Ba't ka pa nakatayo diyan na parang natuklaw ng ahas?
Gagawin mo ba?
Si...
Sigurado ka po bang tama 'to?
Pucha, sino'ng may paki?
Pag pumalpak 'to, kakainin natin 'yong sinabi natin.
Mga tropa, ano pa ang hinihintay n'yo? Halikayo.
- Kilos na! Wala na tayong oras! - Opo, sir!
Pucha.
Pucha, asan ka na ba?
Salamat sa inyong pasensiya at pagsunod.
Paparating na tayo sa Pyongyang, sana pagpasensiyahan n'yo pa kami.
Pagdating natin sa Pyongyang,
ipapakiusap namin sa North Korea na ligtas kayong pauwiin.
Kung kailangan n'yong mag-CR, sige na.
Pagkatapos kumain, kukunin namin lahat ng sigarilyo.
Pantay-pantay na ipapamahagi 'yong mga nakuhang sigarilyo.
Saglit lang.
May tatlong kaha ako ng Marlboro, pero wala pang isang kaha 'yong sa kanya.
Tama bang pantay-pantay na hatiin 'yon?
Sa mga kagaya mong tao kaya kami nagrerebolusyon.
Puro ka rebolusyon.
Ano nga ba ang gustong mangyari ng rebolusyon?
LENINISMO, MABUHAY
"Di-maiiwasang magkadiskriminasyon
at pagpapasakop, at manganak ng klasismo
ang kapitalismong naghahabol sa tagumpay."
Plano naming patalsikin 'yong gano'ng naitatag na kaayusan
at payapain ang mundo.
Leader ka raw.
Pero siguro di masasabing klasismo 'yon.
Ha?
Ang sa 'kin lang,
nang-hijack ka ng eroplano, bubuo ka ng militar alang-alang sa kapayapaan?
Pwede ring marahas na mga pamamaraan alang-alang sa kapayapaan.
Ayos 'yan.
Nakakabilib na pag-iisip 'yan.
Muntik na po akong makumbinsi no'n.
Friendly 5-1-1, 0-9-5.
Nahanap ko na!
- Ano'ng dinaanan kanina? - Nasa 105 kanina 'yong Friendly 510,
- 108 miles... - Sige!
Kung masusundan natin sila dito, at saka dito,
fighter jet lang 'yong gano'n kabilis.
Ibig sabihin, 'yong Unknown 472 na nasa harapan nila
ang hinahanap nating eroplano.
Ah! Nakuha... Ha?
- Ha? - Ha?
Walang paalam na pumasok sa airspace natin 'yong di-nakikilalang eroplano,
siguradong pinalipad agad natin 'yong fighter jets base sa protocol.
Pero di dapat gano'n 'yon base sa protocol.
Hindi ba alam ng Air Force 'tong operation na 'to?
Mr. Kim, sir.
Puwera na lang kung mismong inuutos ni Presidente 'yon...
Base po sa protocol, pinalipad agad 'yong dalawang fighter jet.
Dapat naabutan na nila 'yon!
Ang galing mo.
Ang galing ng ginagawa mo. Ang galing mo.
Na kakampi ko 'yong namumuno ng ROK Air Force,
sasabihin kong wala na akong iisipin pa.
Kung may magagawa pa po ako, Gagawin ko lahat nang makakaya...
"Splitting move".
Tangina!
May problema po ba, sir? Nagkamali ba ako?
Wala, wala talaga 'yon.
Basta, talagang paihiin mo sila sa takot,
piliting lumapag sa pinakamalapit na runway.
Pa'no po pag ayaw nilang sumunod?
Kung gano'n, ano'ng dapat nating gawin?
"Push and crush"!
"Itaboy at durugin" po...
Papabagsakin po ba natin 'yon?
Ano ba 'yon?
- Fighter jet ng South Korea 'yon. - South Korea?
Naligaw siguro tayo. Mag-emergency frequency ka.
Korean Air Force 'to.
Wala kang paalam na pumasok sa Korean airspace.
Sino at saan ka pupunta?
Japanese Ride 351 'to.
Hindi kami armado, Japanese civilian aircraft 'to.
Hindi kami papunta dito.
Papunta kami sa Pyongyang Airport.
Naharang ka ng Korean Air Force.
Bumaba ka sa 9,000 lang.
Ano'ng sinasabi nila?
Sundan mo ako.
Inuulit ko,
naharang ka ng Korean Air Force.
Di ka makakapunta sa Pyongyang.
Inuulit ko, di ka makakapunta sa Pyongyang.
Sundan...
Ano'ng ginagawa mo?
Pa'no kung pabagsakin tayo?
Kung hindi kami makakatapak sa Pyongyang,
ayos na ring mamatay sa langit.
Umaatras sila!
Pero teka...
Titira na sila.
- Tawagan n'yo ang Osan base! - Opo!
- Hindi. Hoy, tanga. - Sir?
Maupo ka.
- Na... - Tingin mo, ano'ng ginagawa mo?
Secret operation ng KCIA 'to.
Secret operation, kalokohan 'yon. Pa'no kung may masaktan?
Rescue mission ba 'to?
Maupo at mag-seatbelt kayo!
- Maghanda para sa Plan B. - Tangina!
Ano ba.
Ano'ng ginagawa n'yo?
Ano 'yan... ngayon lang 'yan?
Parang mga gansa 'yon.
Lieutenant Go-myung.
Wag kang OA. Giyera 'yon pag inatake 'yong Japanese commercial flight.
Sino'ng gagong gagawa no'n?
Ha?
Hindi ba sila sumasagot?
Bastos talaga 'yong mga Rebeldeng 'yon, kahit tagasaan man sila.
Pag tumanggi silang lumapag bago sa Demarcation Line,
pabalikin na lang 'yon.
"Cross"!
Ayos!
Umatras na sila!
Saglit lang.
Kung umaatras 'yong fighter jets ng Korea...
Lumagpas sa MDL, pumasok na sa airspace natin 'yon.
Ayos, mga kasama! Mayayakap na ng Demokratikong Republika
ang mga pandaigdigan na rebolusyonaryo natin!
Pabukas na.
Ano na'ng mangyayari? Sabi mo, di tayo unang makakatawag galing dito.
Kaya nga po binuksan ni Lieutenant Seo 'yong emergency frequency.
Pag binuksan nila ulit ang radyo, haharangin natin 'yong transmission.
Teka lang, pa'no kung...
Pa'no kung nakikipag-usap na sila sa Pyongyang? Sabi mo, papunta na sila.
Siguradong di nila malalaman 'yong frequency ng Pyongyang.
Pucha, pa'no mo malalaman 'yon?
Pag hawak na sila ng Pyongyang,
di sila maglalakas-loob na dumaan sa South Korea gaya no'n.
Mapapagamit sila ng emergency frequency.
Ang kaso lang, ginagamit 'yong 121.5 MHz sa buong mundo,
makakapakinig kahit sino.
Pati na Pyongyang.
Hindi tayo 'yong mismong tatawag. Manggagaling ba sa emergency contact 'yon?
May nakikinig din ba na mga taga-South Korea?
Nakagat mo ba 'yong dila mo? Sagutin mo kami!
Sasabog na 'yong ulo ko sa ingay.
Manahimik kayo.
Tarantado kang...
Pag hindi nakipag-usap sa control tower,
baka maligaw o bumagsak tayo sa bundok.
Sabi mo, bukas 'yong frequency sa lahat.
Pa'no kung may iba pang nakikinig?
Gusto mo ba na magpalipad-lipad hambambuhay?
'Yong tapatan sa pagitan ng North at South ng pinakamagagaling na controller...
parang madali lang 'yon.
Hindi. Hindi talaga madali 'yon.
Dapat sobrang nakatutok at mabilis sa tapatang 'to.
Sa daming transmission, dapat makuha namin ang tawag ng Haru,
at pindutin 'tong pulang pindutan na mas mabilis sa 0.0000000001 second.
Gano'n maipapanalo 'tong mag-isa at nakakakabang labanang 'to.
Sa madaling sabi,
panalo ang pinakamabilis pumindot. Kung magbibigay ako ng example...
Parang si Clint Eastwood sa The Good, the Bad and the Ugly 'yon.
Nakatawag na ba?
Nakikinig ako. Magsalita ka.
Napatay na 'yong malawakang sunog!
Pabalik na sa headquarters.
Lahat ng bomberong naka-helicopter...
wag na muna po kayong gumamit ng emergency frequency.
Ano ba naman, pare!
Lagi naming ginagamit 'to. Wag kang makialam.
Pang-emergency lang po 'yong emergency frequency!
Dapat tagapatay ng sunog kayo!
Hindi emergency 'yon, tarantado ka!
Ang tanga niya.
Nakikipag-away na 'yong tangang South Korean controller
sa pilotong bomberong naka-helicopter.
Ano pa nga ba ang aasahan natin sa tuta ng imperyalistang US.
Dapat natawagan na po sila ngayon, di ba?
Kahit anong station, Japanese Ride 351 'to.
Ano 'yong Pyongyang approach control?
Japanese Ride 351.
- Pyongyang approach... - ...Pyong...
Baka nakikinig 'yong South Korea dito.
Ang hina ng radyo mo, paputol-putol dito.
- Mag... - Ilipat...
...134.1.
...129.7.
At sundin mo ako.
Japanese Ride 351 'to.
'Yong frequency...
134.1.
Frequency 134.1 na.
Over.
Japanese Ride 351 'to.
Nasa frequency 134.1 mo na.
Japanese Ride 351.
Radar contact.
Lumipad papuntang 290, nasa 9,000 ft lang.
Paputukan agad sila ng air missiles galing sa baba, pabalikin sila!
Wag silang pabagsakin! Takutin lang, malinaw ba 'yon?
Tira!
Ano na...
'yong nangyayari?
May nakita kaming pagsabog sa dinadaanan namin.
Para sa inyo 'yan, mga kasama.
Maligayang pagdating sa Democratic People's Republic of Korea.
Naiintindihan ko na...
Kanyong pagsaludo pala 'yan?
Leader...
rebolusyonaryo kahit na 'yong pagbati ng North Korea, di ba?
Oo.
Congrats din po, Captain.
Nakuha mo ang sampung libong oras na paglipad.
Parang mas inaalmoranas ako.
Lieutenant Seo, ang magaling na hijacker sa mundo!
Wala ka do'n pero na-double hijack 'yong eroplano.
- Pucha, ang galing no'n, di ba? - Oo nga!
Ang dami mong nailigtas.
Opo. Salamat, sir.
Pucha, makakakuha ka na ng cheeseburgers
kapalit ng mga buhay nila.
Sige na. Mag-ready ka, Captain.
Uy, mapapatagal mo ba hangga't kaya mo, hanggang makarating sila sa Kimpo?
Tagumpay na po ang mission. Batiin mo man lang sana ako.
Hindi mo ba alam 'yong, "Hindi katapusan ang tagumpay."
- Ni Winston Churchill. - Tama 'yon.
Galingan mo pa.
Ba't lagi kang nawawala?
Ano'ng pakialam mo?
Pag di mo ako nakita, nagtatrabaho ako.
CHAPTER 3 SANDCASTLE
Pa'no ang eroplano ng US sa runway?
Ang hirap paliparin lahat po. Para itago, ginagawa namin ang makakaya namin.
Parang hindi gaganang itago ang mga 'yon.
Ayan, ipagpapalit mo ba sa mahal mong oras para ilipat 'yong mga 'yon?
Di po gaya ng pag-park ng mga kotse 'to, sir!
Hoy, tanda! Di mo basta mahihila pababa 'yong nagkabuhol-buhol na bandila!
Asan na ang bandila ng North Korea?
Saan ka makakakuha ng gano'ng kadiring bagay?
Cut!
Pag-arte na ba 'yan?
Di man lang makatotohanan 'yan!
- Di mo basta mababaril... - Sir!
May gustong makipagkita sa 'yo.
Pucha, sino'ng nang-uutos sa director sa set?
Lumabas ka!
Ayan na nga!
Ayan na 'yong sinasabi ko na makatotohanan, di ba?
Pero bukas natin kukuhanan ang eksena ng Korean Army, di ba?
Siguradong makatotohanan nga po 'yan kasi totoong mga sundalo sila.
- Salamat sa pagpunta, director. - Organizer ka siguro!
- Oo. - Alam mo, bilang artist,
talagang masaya ako na makapagserbisyo sa bansa!
Ayos 'yon, may binubuhat silang tao!
Mabuhay si Park Sang-hyeon!
Mabuhay ang Republika ng Korea!
Mabuhay si Park Sang-hyeon!
Mabuhay ang Republika ng Korea!
- Diyos ko, 'yong likod ko. - Tingnan n'yo nga naman!
Paparating 'yong talunang tropa.
- Ang galing ng nagawa mo dito, pare. - Oo.
Matutuwa si Presidente nito.
Pero talaga bang ayos lang na magkunwaring North Korea 'to?
Hindi ba mas importanteng iligtas 'yong mga buhay kesa sa ideolohiya, pare?
Seo Go-myung,
ayos 'yong pangalan mo, bata!
Ang tagal na rin no'ng may nakita akong maaasahang bata.
Talagang proud at masaya ako!
Nabalitaan kong lumaban 'yong papa mo sa Giyera sa Korea.
Opo, sir!
Naputulan siya ng mga binti sa granada ng mga Rebelde, di ba?
Hindi po, sir. Granada natin 'yon.
Nakakalungkot nga ang giyera, laging may nagsasakripisyo.
- Pero lagi po siyang proud! - Gano'n ba?
Mas lalong magiging proud siya.
Magkaka-medal, at kung ano-ano pa, 'yong anak niya.
- Makakabalik ka na. - Sige po, sir!
Minister.
Bakit hindi na natin siya ilagay sa harapan?
Saktong-sakto 'yon!
Dalawang henerasyon ng mga pambansang bayani.
Sige na, may 30 segundo kayo para magpalit at magsama-sama sa labas!
Saglit lang, masyadong pulido 'tong mga babae.
Para nga makatotohanan 'to.
Sinasabi nga nila,
"Mapopogi ang taga-South, magaganda ang taga-North."
- Totoo ba 'yon? - Ha?
Ba't ka naka-uniform ng puppet army?
Dating artista ako.
Kung hindi ko maisasapelikula 'to, gusto kong kasama man lang ako dito!
Makatotohanan lang 'to pag naniwala ang mga tao na totoo 'to.
Pero maniniwala ba silang sundalo ka?
Sinasabi mo ba 'yon
kasi mataba ako?
- Assistant Director. - Ano po 'yon?
Diskriminasyon at panghuhusga ba 'yon?
Siyempre po! Sa panahon ngayon, di mo na pwedeng sabihin 'yan.
Sinasabi ko lang! Dahil sundalo ka...
Wag na nga. Sige na.
Tama ka. Sundalo lang ako.
Di ko makikita ang titi niya kasi mataba siya.
- Sinabi ko ba 'yon? Sabi ko, sige na. - Ito 'yong gagampanan ko, di ba?
Malusog akong sundalo na galing sa mayamang pamilya.
Baboy nga rin si Kim Il Sung ng North!
- Di ba? - Oo nga.
Walong kontra-komunistang pelikula na 'yong nagawa ko!
- Walo na! Di mo na alam... - Oo na! Sige na!
Bahala na.
Paki ko ba dito.
Japanese Ride 351,
nasa 80 miles west ka ng airport.
Bumaba sa 4,000 lang. Sundan lang 'yong dinadadaan.
Japanese Ride 351 'to, nasa 4,000 lang at paparating na.
Japanese Ride 351, roger.
Bumaba pa sa 2,500.
Cleared ang ILS runway 14 approach.
Contact tower 129.1.
Paparating na sa runway 14. Mag-ready, control tower.
Mabuhay!
Mapagkakatiwalaan ba kitang ayusin 'to hanggang makalabas 'yong hostages?
Ano po 'yon?
Sir, hawak po ng US 'yong RAPCON,
hinawakan ng control tower natin 'yong paglapag.
Naka-ready na 'yong landing controller. Hindi ko alam kung...
Ano'ng pinagsasasabi mo?
Hanggang sa makababa 'yong hostages sa Kimpo,
dapat kontrolado ni Lieutenant Seo, at tapusin 'yon
para makumpleto 'yong pagkabayani mo.
Pag nakababa sila, magpapa-picture tayong lahat dito,
magpapa-interview na din. At magkaka-medal ka.
Ang laking pagkakataon no'n.
Papasok na sa Seoul si Lieutenant Seo Go-myung.
Bayani ng Korea, na sinasalubong ng milyong kababayan.
Bayani ka pong nagligtas sa mga buhay ng 106 na Japanese na pasahero.
Kumustang pakiramdam mo do'n?
Hindi po ako karapat-dapat na tawaging "bayani".
Bilang member ng ROK Air Force,
bilang air traffic controller,
nagtrabaho lang po ako.
Ang sakit ng tiyan ko.
Lieutenant Seo Go-myung, ipinagmamalaking bayani ng Korea!
Ba't ka magbabawas pagkatapos mong maghugas ng mga kamay?
Tawag ka po ni Mr. Park.
Mahal ko pong Mr. Park, ready na po kami.
Sige. Ayos.
Harapin mo na 'yong mga bisita natin.
Ako po?
Kailan pa nagpakita ang organizer sa set?
Sino pa ba ang may mas alam sa North Korea kesa sa 'yo?
Pucha, totoo nga ba 'yong nakakatawang tsismis?
Ano'ng tsismis 'yon?
Alam mong di mo makukuha ang resident registration number niya?
May tsimis na kasama siya sa puppet army ng North.
Alam mo bang general ang tatay ni Mr. Park noon?
Kasama ng mga puppet na sundalo, nahuli sila sa labanan.
May isang matalino na sumikat sa karamihan.
Si Gago ba 'yon?
Oo! Binura nila lahat ng record niya,
ginawa siyang fixer sa loob ng dalawang dekada.
Nakakatawa 'yon.
Bale, kapwa Rebelde 'yong pinapanghuli natin?
Ba't hindi na lang bigyan ni Mr. Park siya ng bagong pagkakakilanlan?
E, hindi na siya makokontrol nila.
Alam mo, kung saan-saan siya dinadala ni Mr. Park, tagaligpit ng kalat.
Sumama ka rin sa amin at masaksihan ang nangyayaring history.
Nanginginig nga ako sa saya. Magiging maayos 'to, di ba?
Mabuti na lang, nagawa natin agad, sana mapanindigan natin 'to.
Kaninang umaga,
di ko po naisip na pupunta ako sa Pyongyang.
Babalik ka rin agad sa Japan.
Mabuti na lang, di na natin kailangang mag-plan B.
Ano'ng Plan B?
Ayos, papasok na 'yong eroplano!
Tagasalubong na team, pagalawin n'yo ang pom-poms! Sige na, magpasikat kayo!
'Yong nagka-camera! Kuhanan na! Formation na, mga puppet na sundalo!
Sige, ready!
Action!
Japanese Ride 351,
Welcome sa Pyongyang.
Makakalabas na kayo.
Ba't di sila lumalabas?
Manahimik!
Mga kasama sa Rebolusyon! Pagpupugay!
Naghanda kami
ng panayam sa paliparan...
Japanese Ride 351, may problema ba?
Pyongyang ba talaga 'to?
Saan pa nga ba?
Nakita ng isang kasama 'yong eroplano ng US sa runway.
Nakita ko nga.
"Northwest" 'yong nasa buntot.
Ba't may kapitalistang eroplano sa bansa ng rebolusyon?
Eroplanong pampain 'yon.
Magpapadala kami ng mga rebolusyonaryong gaya n'yo sa US.
Bibirahin n'yo 'yong US mismo?
Talagang kakaiba 'yong North Korea.
Oo nga.
Leader...
tingnan mo nga po 'yon!
Ha?
May Black?
Tumitingin siya sa atin
habang kumakain ng burger.
Ang tanga niya.
Sundalong Soviet siya na nakabase sa Pyongyang.
May mga Black ba sa Soviet Union?
Di ko pa nabalitaan na may nakatirang Black do'n.
Pero di ko rin nabalitaan na wala nga.
Tingin ko, parang meron.
Ang laking bansa no'n, di ba?
Sa tingin mo?
Tumingin ka sa labas.
Pyongyang talaga 'to.
Uy.
Maipapayo ko lang sa 'yo.
Di ka dapat nagpapaniwala sa lahat nang nakikita mo.
Akala ko, nagmamahalan 'yong mga magulang ko.
Maghanap ka ng pasaherong may radyo.
Black din si Alexander Pushkin.
Sino 'yon?
'Yong ama ng makabagong panitikan ng Russia.
Ano ba, alam na alam 'yon ng tagasunod ng Soviet.
Alam na alam...
Makinig kayo,
magtatanong ako na alam na alam n'yo.
Sa pagkakaalam ko,
nagpapatakbo kayo ngayon ng limang taon na pambansang plano sa ekonomiya.
Nakailang taon na kayo?
Tingin ko, mukhang nagkakamali ka.
'Yong limang taong planong ekonomiya,
na lumipad na parang halimaw na may pakpak,
natapos na no'ng nakaraang sampung taon.
Kung gano'n,
kailan ang birthday ng Supreme Leader?
Ang minamahal nating kasama na si Kim Il Sung...
Hindi!
Wag ka nang sumagot.
Ikaw, banda diyan.
Ikaw na mataba!
Kinakausap kita, taba! Wag ka nang lumingon-lingon pa!
Sagutin mo ako!
Kailan ang birthday ng Supreme Leader?
Di...
di ako marunong...
mag-Japanese.
Pyo...
Pyongyang ba 'to?
Oo o hindi?
Oo.
Pyongyang ba 'to? Oo o hindi?
Leader! Nakahanap ako ng radyo...
Oo o hindi?
Pyongyang ba 'to? Oo o hindi?
Oo o hindi?
- Oo! - Oo o hindi?
Si Louis Armstrong 'to.
Kanta ng kapitalistang US 'to!
Oo o hindi?
Pucha, ano'ng sinasabi niya?
Bato, bato, pick ba 'yon?
Oo o hindi?
Hindi.
CHAPTER 4 BAD NEWS
Biglaang lumapag sa Kimpo Airport ang eroplano ng Japan,
na-hijack ng mga Rebeldeng pa-North Korea.
Ang hirap na nga sa North.
Ngayon, may mga t******** na Rebeldeng Japanese pa dito?
Ipadala sila sa Bansa ng mga Rebelde!
Wala silang hostages na taga-Korea.
Natatakot lang ako na baka isakripisyo 'yong mga sundalo natin.
Sabi ko na nga ba, mangyayari 'to.
Wag ka nang masyadong mang-intriga pa.
May importanteng bagay na inaasikaso si Presidente
pero nasabihan na siya.
Alam niya kung ga'no kalala ang nangyayari.
Binigyang-diin niya na walang mamamatay
sa bansang Korea, kahit na ano'ng mangyari.
Di n'yo ba naiintindihan ang gusto ni Presidente? Ni hindi sila taga-Korea.
Malinaw na gusto niyang paliparin pa-North ang eroplano.
Ano ba naman, pare!
Ba't mo pinapamukhang walang-awa, walanghiya si Presidente?
Malinaw na gusto niyang makipag-negotiate, ipadala ang eroplano!
Pakiramdam ko, natatalo tayo.
Sino nga 'yong tama?
Gusto niyang malutas nila 'yon nang hindi siya dinadamay.
Sige, magbotohan tayo sa gustong mangyari ni Presidente!
Masusunod ang nakakarami.
Ayos ba 'yong taasan ng mga kamay?
Pinapapunta ng Japan si Transport Minister Suginmoto,
Transport Deputy Minister Ishida sa Korea para makipagtulungan sa sitwasyon.
Ngayon ka lang ba nakapuntang Korea?
Dalawampung taon na ang nakakaraan, sa atin lahat 'to, pati airport.
Kaya lahat ng taga-gobyerno, normal lang na mag-Japanese.
Di mo kailangan ng interpreter.
Pa'no po kaya napunta dito 'yong eroplano?
"Hindi naman sa parang bigo 'yong plano. Papanagutan n'yo ba
kung may mamamatay?"
Nararamdaman siguro ni Presidente ngayon 'yon.
Oo nga, poproblemahin din niya 'yong maniobra.
Padating na dito 'yong Japanese.
Isipin n'yo pag nalaman nila na nagpanggap tayong Rebeldeng bansa.
Di ba siya mahihiyang tumingin sa bandila natin?
Tingnan n'yo nga naman, si Lieutenant Seo Go-myung mismo natin.
Ano?
Pa'no mo nagawang Rebeldeng bansa 'yong ipinagmamalaking bansa natin?
Ibig ko pong sabihin, sinabi mo sa 'kin...
Puro ka palusot,
sakit ng mga nabibigo 'yan.
Alam mo ba 'yon?
Makinig kayo,
masisisi na lang ba natin 'yong bato dahil natisod, nahulog tayo? Kaya n'yo?
Ibaba n'yo na 'yong mga kamay n'yo. Para kayong mga bata.
Pagtaas talaga ng kamay? Oo, ayos 'yong nasusunod 'yong nakakarami.
Pero nirerespeto rin ng demokratikong bansa 'yong iilan, di ba?
Sinabi minsan ni Presidente
na kuya 'yong US, at magkapatid 'yong Korea at Japan.
Pero tinatrato tayo ng mga tarantadong 'yon na bunso, di ba?
Pero pa'no kung tayo mismo 'yong kumilos at ayusin 'to.
Pagkatapos, yuyuko sila at sasabihing "arigato".
Gano'n tayo magiging pangalawang kuya sa mundo.
Mag-isip kayo!
Tama ka po!
- Tama ka po! - Talagang tama po 'yon.
Nakaka-proud ba sa mga sarili n'yo 'yon?
Wag na wag nating kakalimutan 'yong history natin!
Iniisip ko lang 'yon,
kumukulo na 'yong dugo ko, nakakagalit! Isipin n'yo 'yong Giyera sa Imjin!
Isipin n'yo 'yong mga tarantado na mananakop na 'yon...
At sigurado ako na may mga sarili silang reklamo.
- Uy, Mr. Kim. - Minister.
- Ang tagal na rin. - Oo nga.
Maupo ka, Minister.
Hindi nabalitaan ng gobyerno natin ang paglapag ng civilian plane natin dito.
Official operation ba ng gobyerno ng Korea 'to?
Kung official 'to, dapat sinabihan ka namin, di ba?
Ha? Hindi official 'to...
Nakakalungkot, parang...
may nagsariling dumiskarte dito.
Nagsinungaling sa kanila, sinabing Pyongyang 'to.
Nagsariling dumiskarte?
Sino 'yon?
Ginawa...
Ginawa ko po 'yon.
Salamat.
Ang tapang at pambihirang operation 'yon.
Lieutenant Go-myung?
Opo.
Sumusunod lang po ako sa mga utos ni Director Park do'n.
Naiintindihan ko 'yon.
Sa ngalan ng gobyerno ng Japan, maraming salamat po.
Di na kailangang magpasalamat pa, magkakapatid tayo!
Ang galing mo talaga Lieutenant Seo.
Ano na 'yong nangyayari?
Malapit na silang tumawag dahil nawalan na ng kuryente ang eroplano.
Plan B na po ba?
Sinabi mo bang doktor ka?
Tingin mo po, ano'ng pinaplano nila?
Ewan ko.
Uy, alam mo,
ba't di mo pabuksan sa kanila 'yong engine kapalit ng ilang hostage...
Gusto kong makausap 'yong nagpalapag sa amin dito.
Oo, nakikinig ako.
Nag-iba 'yong boses mo.
Ako 'yong boss dito.
Kung gano'n, ikaw ba 'yong nanloko sa amin?
Pinlanong iligtas 'yong mga buhay ng inosenteng tao.
Una sa lahat,
pakawalan mo 'yong mga pasahero, pagkatapos, makakapag-usap tayo...
Magkita tayo, at mag-usap.
Kung pinalapag mo kami dito,
dapat nandito ka mismo.
Sa loob ng eroplano?
Pumunta kang mag-isa, di armado.
Pag di ka pumunta sa loob ng 30 minuto,
mamumugot kami ng hostage kada sampung minuto, itatapon 'yong ulo.
Over.
Ayos nga lang ba sa 'yo na mag-isa?
Nakakalungkot man,
gusto nilang kausapin
'yong nagpalapag sa kanila dito.
Mauutak talaga 'tong mga taong 'to.
Di ko inasahan na matatandaan nila 'yong boses niya.
Blue House 'yong dapat mag-utos bukas. Sa ngayon, patagalin mo muna.
Pucha, ba't ako 'yong napupuruhan, tagaligpit ng kalat?
Trabaho kong ligtas na palapagin ang eroplano sa Kimpo. Nagawa ko na 'yon!
Sige, nabigo ako. Ayos na ba 'yon?
Wag mo akong hawakan.
Nakakahawa 'yong kabiguan.
Aray. Di naman kailangan pa 'yon!
Ang sakit mong magsalita.
Ingat! Bagong pintura diyan kaya madulas.
Pumasok ka.
Ikaw 'yong batang pala-kuwentong barbero.
Pakibaba 'yong ilaw.
Nakapatay 'yong engine kasi pinalapag mo kami dito.
Sinasaksak na nila 'yon kaya magkakakuryente na.
Alam kong ipapadala nila 'yong gaya mo.
Gano'n 'yong mga pulitiko na lulong sa ranggo.
Alam mong wala sa posisyon 'yong kagaya ko.
Ba't mo ako ipinatawag dito?
Gusto ko...
na makita mo mismo ang mga mukha nila.
Tingnan mong mabuti, batang pala-kuwentong barbero.
Sila 'yong mga mamamatay kasi nagsinungaling ka.
Kung ayaw mong maging mamamatay-tao,
ipadala mo na sila sa Pyongyang.
Masama 'yong panahon ngayon at gabing-gabi na...
Gago ka!
Minsan mo na kaming niloko!
Tanungin mo 'yong piloto!
At saka,
pag dumaan ka sa Military Demarcation Line,
ano'ng gagawin mo sa mga baril na kontra-eroplano ng North Korea sa DMZ?
Pag pinabagsak kayo,
di na makukuha 'yong mga bangkay n'yo.
Ginawa na po natin 'yong makakaya natin. Oras na para umatras, sundin si Mr. Kim.
Ipadala sila sa North Korea.
Ang lagay lang,
di talaga ako umaatras pag nagmaneho. Bakit gano'n 'yon?
Dahil parang nagkamali na agad ako nang dinaanan, nakakainis 'yon!
Pag sinabi kong dadaan ako dito, tamang daan 'yon.
Dapat laging tamang daan 'yon.
'Yon 'yong trabaho mo, pare.
Nag-aalala lang po ako na pag sumabog nga 'yong bomba,
baka masisi ka ni Mr. Kim.
Isang sabi ko lang, pipindutin niya 'yan.
Pero di mo gagawin 'yan.
Dahil wala kang mapapala diyan.
Plan B namin 'to.
Masusunog kami hanggang sa maabo
at ipakita sa buong mundo 'yong rebolusyunaryo naming kagustuhan.
Sa gano'ng paraan,
may pangalawa,
may pangatlong Ashita no Joe na susunod sa amin.
Ashita no Joe?
'Yong manga series?
Kilala mo si Ashita no Joe?
Oo naman.
Pambihira 'yon.
Oo nga.
Lalo na 'yong ending.
- Oo, mismo! - Di ba?
Sa dulo no'n,
hindi namatay si Joe, tingin ko.
- Ha? - Mali 'yan.
Namatay siya.
Tingin mo, madaling isakripisyo 'yong sariling buhay?
Di talaga nila mapapasabog 'yon.
Pero magpakatotoo tayo. Hindi ko kasalanan kahit pa sumabog 'yon.
Dasal nga ako nang dasal na wag sumabog 'yon!
'Yong buhay ko...
'Yon 'yong taning mo.
Pag di kami nakapuntang Pyongyang...
mamamatay din naman ako.
Kumusta siya?
Naiwasan mo 'yong vital organs niya, gaya lang no'ng tinuro ko sa 'yo.
Kung mahihinto natin 'yong pagdurugo, tatagal pa siya ng isang araw.
Narinig mo 'yon, Leader?
Nagawa ko 'yon!
Nasisiraan na kayo...
May oras ka hanggang tanghali bukas.
Pag lumagpas ka, kahit isang segundo lang...
sasabog 'yong eroplano.
Gano'n din pag namatay si Leader.
Please,
ipadala n'yo na kami sa Pyongyang.
Kahit papa'no do'n,
mabubuhay kaming lahat!
Kayong mga kapitalista,
puro kayo mga presyo, hindi n'yo nakikita 'yong totoong halaga ng mga tao.
Iniisip ko ngayon...
magkanong ipapatong n'yo sa mga buhay ng pasahero?
Sinabihan na po kita na madulas diyan, sir!
Putang ina!
Sana man lang sinabuyan mo ng lupa, putang ina mo!
Ayos 'yong ginawa mo, Lieutenant Seo.
Marami tayong oras hanggang tanghali bukas.
Hindi raw po sila makikipag-negotiate bago no'n.
- At saka... - Ano 'yon?
- Kailangang ipadala na natin sila! - Ano ka ba.
Tatanggapin daw sila ng North Korea, kaya ipadala n'yo na sila!
Matabang tuna ba 'to?
May sinabi na po ba 'yong North Korea?
Medyo matabang tuna nga 'yan. Sobrang tabang tuna 'to.
- Ito ba? - Masarap 'yan.
Kumusta sa loob ng eroplano?
Anong klaseng hijackers sila?
Mukha ba silang masasama para magpakamatay sa bomba?
Hindi po.
Mga batang pasaway lang sila.
Hoy!
Papanagutan mo ba sila kung papalpak 'yon?
Ano ba, nakita niya mismo 'yon.
Pag nangako tayo sa kanila sa ngalan ni Presidente
na ipapadala natin sila sa North
pag pinakawalan nila ang lahat ng pasahero,
maaayos na agad 'to.
Ba't di natin tawagan si Presidente ngayon.
Ngayon na...
tulog na siya.
- Ano 'yon? - Pero...
maaga siyang gumigising sa umaga!
Ha?
- Maghintay lang tayo... - Ayos sa kalusugan 'yon.
- ...dito? - Manigarilyo tayo.
- Pero po... - Ayos lang 'yon.
Pag pumalpak po,
sisihin natin 'yong mga tangang Josenjing.
- Wag kang padalos-dalos. - Pero pag umayos po 'to,
malulutas ng Korea lahat ng hindi natin nagawa.
Baka humingi sila ng malaking pabor sa atin.
Sinabi ko na sa 'yo. Pag di mo ako nakita, nagtatrabaho ako.
Teka, talaga bang may nakasakay na pasaherong Koreano?
Talaga ba?
Balita sa 'kin 'yan.
Palagay 'yan base sa pangalan. Palagay lang.
Tinandaan ko diyan.
Si Yuuno Baku? Pang-Japanese na pangalan 'to.
Pero sa English, pangalawa 'yong apelyido.
Baku Yuuno. Baku Yuno.
Park Yun-ho.
Wag kang maloko! Puro ka kalokohan.
Akin na 'yan!
Sus, umalis ka na!
Ano ba'ng kalokohang 'to? Kalokohan ba'ng balita sa 'yo?
Ang lakas ng loob mong gawing biro 'yong balita sa panahon ngayon.
Member ako ng press, di ba?
- Director! - Ano na naman 'yan?
Alam mo kung saan ako magaling, di ba?
- Inuubos mo 'yong mga Rebelde. - Hindi.
Ginagawa kong mga Rebelde 'yong mga karaniwang tao.
Wag ka namang manakot.
Alam na alam ko na di dapat magsinungaling 'yong press.
Kaya sinasabi ko sa 'yo, palagay lang 'yon.
Nahanap na sa listahan ng mga pasahero na nakasakay sa eroplano ng Japan
sa Kimpo Airport si Park Yun-ho, lalaking Korean-Japanese diumano.
Pahabol sa balitang 'to tatlong buwan na ang nakakaraan.
Pinapaalala ng pangyayaring ito ang parehong hijacking ng YS-11
ng puppet army ng North Korea noong nakaraang tatlong buwan lamang.
Isa-isa nila kaming kinulong. Tapos, tinorture kami ng kuryente.
Ano sa tingin mo?
Nata-touch ka na ba?
Kaya pala...
- Gawa-gawa ang pasaherong Koreano, di ba? - Importante pa ba 'yon?
Ang ganda ng buwan ngayong gabi.
Baka hindi gano'n kaganda 'yong malayong bahagi ng buwan.
Alam mo ba, di natin talaga makikita 'yong malayong bahagi ng buwan?
Dahil magkapareho 'yong orbit at rotation no'n.
Pilosopong tanong 'yon, hindi scientific.
"Nasa malayong bahagi minsan ng buwan ang katotohanan.
Pero hindi sinasabing gawa-gawa 'yong nasa malapit." Ni Truman Shady.
- Hindi mo pa ba narinig 'yon? - Oo naman!
Puro kalokohan ang nagaganap sa dilim, pinaniwalaan lang ang nakikita nila.
- Nagiging totoo 'yon, parang balita. - Puro ka kalokohan, baka dahil sa buwan.
- Saan mo man tingnan, buwan pa rin 'yon. - Ikaw 'yong kumakahol!
Sinasabi mo bang aso ako?
Andito na po siya.
Salamat po sa pagpunta kahit madaling araw na.
Mas maganda ka sa personal.
Ano'ng maitutulong ko?
Sabihin mo lang po 'yong katotohanan.
- Nasaan 'yong iba? - Papunta na po sila.
Talagang kailangan natin 'yong lalaking kinuryente.
Inililigtas pa rin natin sila, di ba?
- Sige na. Kikitain kita do'n. - Dito po tayo.
Magiging maayos na 'to pag nag-utos si Presidente.
Pa'no kung hindi?
Ano'ng mangyayari?
Gaya nang sinabi mo, mga pasaway na bata sila.
Sinabi mo ba 'yon para di sila ipadala?
KIMPO INTERNATIONAL AIRPORT
Pinaramdam sa 'kin na hindi ako tao
sa 66 na araw ko sa North Korea.
Minsan nagsisinungaling kahit ang katotohan.
Naramdaman ko...
na parang mas mabuting patay na ako.
At nagsasabi rin ng katotohanan ang kasinungalingan.
Nag-usap ang station natin, Korean Embassy sa Japan,
nasiguradong may 13 Park Yun-ho na kasalukuyang naninirahan sa Japan.
Tinorture at kinuryente ako
ng puppet army.
Ginagagamot na ako sa mental hospital.
Siguradong pahihirapan din si Mr. Park Yun-ho
kagaya nang nangyari sa 'kin.
Mga totoong pangyayari,
medyo malikot na utak, at kagustuhang maniwala.
Pag pinagsama ang tatlong sangkap na 'to...
Pucha, mga tarantadong puppet ng North 'yon!
- Oo nga! - Pabagsakin sila!
May kontra-komunistang protesta sa harap ng Kimpo Airport.
Sumisigaw ang mga tao para sa kapayapaan at kalayaan.
Gusto nilang pakawalan si Mr. Park Yun-ho, iba pang mga pasahero.
Ang gandang panoorin no'n.
Punong-puno ng pagmamahal at sigla 'yong mga taga-Korea!
Papunta na raw po sila dito galing sa Blue House.
Siguradong nag-aalala siya sa eleksyon sa isang taon.
Hindi mo ba masasabi
na pambihirang demokrasya 'to?
Pupunta kaya siya?
Hindi.
Hindi makakapunta si Presidente, sa hindi malamang dahilan,
pero pupunta ang First Lady.
Mapipicturan mo ba ako sa kaliwa?
Mas magandang anggulo ko 'yon.
May sakit si Presidente.
Pa'no, saan po siya nagkasakit?
Wag na kayong masyadong mag-alala.
Pa'no n'yo po nasasabi 'yan?
Depende sa kalagayan, pwedeng maging pambansang kaguluhan 'to.
Malala...
'yong hangover niya ngayon.
Marami siyang nainom.
Magpadala po agad ng tao, kumuha ng pampahulas sa bundok ng Taebaek.
Si Presidente...
mas nag-aalala siya sa kaguluhan dito kesa sa kalasingan niya.
Alam n'yo namang mas malakas siyang uminom kesa sa ibang lalaki.
Ikaw siguro 'yong controller.
Hindi talaga malilimutan ng Republika ng Korea 'yong serbisyo mo.
Salamat po, ma'am.
Kawawa naman sila.
Hindi ko maisip kung ga'no sila katakot sa loob ng eroplano.
Pero nabalitaan ko...
na may mga gustong ipadala sila sa North.
Determinado po si Presidente na walang masasaktan sa atin...
Doon sa North!
Alam mo man lang ba kung ga'no nakakatakot ngayon do'n?
Tinuro niya 'yong east, hindi 'yong north, pero walang nagsalita.
Kung pumapayag kang ipadala sila sa North Korea, lumabas ka na, please.
Hindi ka nababagay dito.
Ma'am, 'yong sinasabi po namin...
Sabing lumabas na!
Pucha, 'yong gagang 'yon!
Alam n'yo, pucha, bahala nang sumabog 'yon!
Bahala nang sumabog 'yon!
Ma'am,
sinigurado na po ng North Korea ang kaligtasan ng mga mamamayan namin.
Naniniwala ka ba talaga sa sinasabi ng mga komunista?
'Yong iba ba?
- Hindi po! - Hindi po!
Dalawampung taon na ang nakakaraan...
Maaliwalas na Linggo ng umaga no'ng June 25, 1950.
Sumugod 'yong komunistang puppet army galing sa North.
Binalot nila ang bansang 'to sa dugo at maraming pinatay.
Di ko talaga makakalimutan 'yong nangyari. Hindi pwede at hindi tayo
maniniwala ulit sa mga demonyo na komunistang 'yon.
Bata lang si Lee Seung-bok,
kontra-komunistang bayani natin.
pero ang huling sinabi niya bago siya patayin ng mga spy ng North Korea...
- "Galit ako sa komunismo!" - "Galit ako sa komunismo!"
Inuutos ko 'to, sa ngalan ng Presidente ng Republika ng Korea.
Pag pinakawalan na nila ang mga pasahero, pakisabing pumunta na sila sa North.
'Yon lang.
Mabuhay!
- Mabuhay! - Mabuhay!
- Sa wakas, 'yong gulong... - Gumugulong na ulit.
Good news!
Sinisigurado nang natanggap mo
na dokumento na makakapasok ka sa North Korea,
basta pakawalan mo sila.
Sinigurado ng gobyerno ng Republika ng Korea 'yon!
Tanga ka! Nagbibiro ka ba?
Maniniwala ba kami sa letseng papel na 'to?
Susugurin ng army ang eroplano pag pinakawalan namin sila!
Totoo na 'to.
Pakawalan mo lang 'yong mga pasahero,
makakapunta ka kahit saan mo gusto
May hindi kami napansin.
Wala nang naniniwala sa batang pala-kuwentong barbero.
Papakawalan lang namin sila pag nasa North Korea na kami.
Pag pinigilan n'yo kami, sasabog ang eroplano sa tanghali. Over.
Tangina.
Hindi, Leader!
Pag namatay ka bago ang tanghali, papatayin kita!
Nagsinungaling po ako.
Nasiraan na 'yong mga tarantadong 'yon.
Pag sumabog 'yong bomba...
magiging kasalanan ko 'yong pagkamatay nila.
Parang masyado mong minamalaki 'yong sarili mo.
Sumunod lang naman tayo sa mga utos.
Nakakatulog ka ba sa gabi sa ganyang pangangatwiran?
Para mabuhay 'yong pangangatwiran.
Pag wala 'yon, magiging mahirap mabuhay.
Sa nangyayari,
oras na para sumubok kami ng iba, di ba?
Ngayon nga lang,
nagdadasal na ako.
Dasal?
Mag-meeting tayo.
Anong meeting?
Hindi tayo makakatutol sa gusto ni Presidente!
Kaya ba nagdadasal ka na lang?
Dasal?
Masasagot ba ang problema natin?
Maayos ba no'n 'yong nangyayari? Matutuwa ba si Presidente do'n?
Ano'ng gagawin mo?
Dapat sabihin ko man lang na ipapadala sila sa North.
Umayos ka. Controller ka lang.
Kahit papa'no, hindi ako gago.
Kung di ko masasabi 'yong naiisip ko, pa'nong hindi diktadura 'to?
Diktadura?
Di naman kami lumuluklok at sumasamba sa mga hari gaya n'yo.
- Wag kang mag-interpret. - Di naman kami lumuluklok sa mga hari!
Mr. Park! Naiisip mo ba na diplomatic violation 'yong nagawa mo?
Ano 'yon?
Sinuntok mo ba ako?
Ayos 'yon. Nakita mo 'yon?
Nakita mo 'yon, di ba? Basta na lang siya nanununtok.
Wala bang nakakita no'n? Wala ba talagang nakakita no'n?
Nakita ko 'yon!
Nakita mismo ng dalawa kong mata.
- Nakita mo 'yon? - Oo!
Hindi na tungkol sa sama ng loob ko 'to. Panghahamong militar 'to!
Magko-Korean na kayo.
Republika ng Korea 'to!
- Mr. Park! - Lieutenant Seo.
Naiintindihan mo, di ba? Wala nang atrasan 'to.
Hindi talaga nila mapapasabog 'yon kaya wag mo silang tawagan.
Sumagot ka.
Hoy, gago ka. Sumagot ka!
Dasal?
Walang mababago 'yong dasal!
Mga tangang gago!
Mga gago! Mga tangang gago kayo! Mag-isip kayo, mga tanga!
Wala na ba kayong utak? Wala na ba talaga?
Sumabog man o hindi 'yong bomba, sigurado na po 'yong mangyayari.
Kaya dapat umalis ka muna dito.
Tingin mo ba talaga, papasabugin nila 'yon.
Hindi ba?
Siyempre hindi.
Pero kung may mangyayari man,
maisisisi lahat sa field commander.
Tama, 'yong field commander nga. Ang lakas ng loob ng walanghiyang...
Saglit lang.
Ako 'yon, di ba?
Siyempre hindi po.
Ina-assign mo kung sino'ng field commander.
Ang daming importanteng issue pero matagal na nating pinabayaan!
Bumalik sa puwesto, magtrabaho kayo!
- Buong-puso kayong magserbisyo sa bansa! - Tayo na!
Mga tangang gagong 'yon!
Ano'ng silbi ng pagdadasal?
'Yong relihiyon...
Parang subok na negosyo po 'yon, di mo ba naisip 'yon?
Pag desperado na 'yong mga tao, umaasa sila sa Diyos...
Wala kang karapatang insultuhin ako!
Wala ka ngang plano!
May pinagkaiba po ba
sa bansa mo, sir?
Galit na galit ako.
Wala akong magawa...
kung hindi tumayo dito, manood.
'Tong pakiramdam na walang magawa...
May sasabihin ka ba sa mga biktima ng pangyayaring 'to?
Magsalita ka, Lieutenant Seo Go-myung.
Tumulong ang nasasakdal na si Seo Go-myung sa pagkamatay ng 106 na tao,
kaya naman, hinahatulan siya ng kamatayan.
Pucha, ba't ka nagbabasag?
- Di mo ba sila kakausapin? - Di mo ba...
narinig 'yong sinabi ni Director Park? Wag na raw makipag-usap.
Wala na si Director Park dito.
Talaga ba?
Putang ina niya!
Ano'ng dapat kong gawin dito? Pinasalo ba niya sa 'kin lahat 'to?
Pucha, ano'ng dapat kong gawin?
Biglang pina-field commander niya ako!
Ginawa mo ba 'yon? Tarantado ka! Pinasalo mo ba sa 'kin 'tong basurang 'to!
Minister!
Ang gulo na nga po no'n.
Pero ang tanong, sino'ng gumawa ng kaguluhang 'to?
Ba't laging nasisisi ang field commander?
'Yong di sumunod sa mga utos at may kasalanan ng kaguluhang 'to...
nando'n mismo siya.
- Ano po'ng ginagawa mo? - Tarantado ka!
Pa'no aayusin 'to?
Japanese Ride 351.
Kimpo Control Tower 'to.
Umaatras na 'yong mga militar.
'Yan ba'ng sagot mo?
Di na ako magsisinungaling.
Pareho pa rin sa napag-usapan.
Gaya nang sinabi ko kanina, pag pinakawalan n'yo 'yong hostages,
mabubuhay kayo.
Wag mo nang patagalin pa.
Kahit si Leader...
hindi na siya magtatagal.
Ganito ba kayo kadaling sumuko?
Lumaban si Ashita no Joe hanggang sa dulo.
Tama ka, batang pala-kuwentong barbero.
Si Ashita no Joe...
nasunog siya hanggang sa maabo.
Pagkatapos mamatay, wala nang natira.
Puro abo na lang.
Purong puting abo lang.
Kahit hindi siya nanalo sa dulo.
may halaga at makabuluhan mismo 'yon.
Hindi namatay si Ashita no Joe!
Hindi kinulayan ng taga-drawing 'yon!
Kaya parang pumuti siya, naglaho sa kamatayan!
Please!
Magkita at mag-usap tayo.
Papasok ako!
Tangina!
Ginawa na natin lahat nang makakaya natin.
Sa bandang dulo,
matatapos lang po sa pagsasakripisyo 'yon.
APAT NA MINUTO BAGO SUMABOG
Hindi ko alam kung gusto ko silang iligtas
o ayoko lang silang patayin.
Bigla akong sinama dito, pinagawa ng kalokohang plano...
Masasabi ko po bang North Korea 'to?
Na-hijack ko 'yong airwaves
at ginawang Pyongyang 'yong Kimpo.
Di man ako maging bayani,
pero ayokong maging mamamatay-tao.
Wag. Please, wag!
Wag!
APAT NA MINUTO BAGO SUMABOG
Sa bandang dulo,
matatapos lang po sa pagsasakripisyo 'yon.
Sa pagsasakripisyo?
Sa madaling sabi,
matatawag na "pananagutan" 'yon.
Gaya nang kakatakbo lang na bata.
Hindi siya nagdasal.
May ginawa siya.
Naririnig n'yo ba ako?
Si Shinichi Ishida 'to, Transport Deputy Minister.
Nakikiusap na magpalit ng hostage.
Sasamahan kita sa Pyongyang.
Bilang Transport Deputy Minister ng Japan, magiging susi mo ako sa Pyongyang.
Wag.
Please, wag!
Wag!
Ang sakit siguro no'n.
Ginalingan mo,
batang pala-kuwentong barbero.
Ang mga komunistang nangako na sisirain 'yong klasismo, kapitalismo,
nauwi sa pagpepresyo ng mahigit 100 katao sa isang Japanese Deputy Minister.
Matapos magpursigi ang gobyerno natin, napalaya ang mahigit 50 Japanese hostage
sa marahas, pasaway na Red Army Faction. Lumabas na parang maayos ang hostages.
Isipin mo na lang na magbabakasyon ka.
Sa North Korea po?
Pa'nong bakasyon 'to?
Pero bilang kapalit,
ginawang hostage si Deputy Minister Ishida ng puppet army ng North Korea.
Pagkasakay ni Deputy Minister Shinichi sa eroplano,
nakabalik 'yong natirang mga pasahero sa mga pamilya nila.
Presidente! Lasing ka pa po ba?
CHAPTER 5 GOOD NEWS
Na-hijack namin ang transmission nila.
No'ng na-hijack nila ang mismong eroplano,
na-hijack namin ang hindi nakikitang airwaves.
Pag sinabi mo pong "namin", sino pa sila?
Sa bawat importanteng trabaho gaya nito...
laging may mga tao na hindi nagpapakilala at napapagod.
Basta, gano'n 'yon.
Kaya hindi po aksidente na lumapag dito ang eroplano
pero sinadyang ginawa ng ating gobyerno.
Hindi ba baka hamunin tayo ng North Korea?
Nagpapatuloy ang malakas na alliance ng Republika ng Korea at US
at hindi tayo susuko sa kahit anong hamon.
Bayani ka po na nagligtas ng 106 na buhay. Ano ang sunod mong plano?
Tatapusin ko muna ang shift ko ngayong araw. Tapos, babalik ako sa base,
aabangan ko ang sarili ko sa pang-alas-nuwebeng balita.
Naku naman.
- Di ko na napigilan. - Makapag-CR ka, parang bahay mo 'to.
Uy, hintayin mo ako!
Pinain mo po ba ako para pakilusin ang Japanese minister?
Hindi nga ako sigurado kung gagana 'yon.
Pero pareho kayong may kaseryosohan.
Imposibleng wala kang CR sa inyo.
Good news o bad news ba?
- Ano'ng gusto mong unahin? - Wag ka naman pong manakot.
Masakit man, mabuting malaman agad 'yon.
Sige, uumpisahan natin sa bad news.
Lumapag sila sa Pyongyang kahapon.
Ligtas din nilang ibabalik 'yong Deputy Minister at mga piloto.
Ayos 'yon. E, ba't naging bad news 'yon?
May natuklasan kami sa mga spy namin do'n kagabi.
Lahat ng baril at bombang meron sila...
peke 'yong mga 'yon.
Ha?
Ano'ng pinagsasasabi mo?
Hindi talaga naming ginusto...
na patayin 'yong mga pasahero.
Pag di kami nakapunta sa Pyongyang,
magpapakamatay kami gamit 'yong Japan sword.
'Yon 'yong Plan B namin.
E, nailigtas natin 'yong mga buhay nila.
Ano po 'yong good news?
Tungkol sa hangover ni Presidente. Mukhang nag-inuman sila ng US ambassador.
Uumpisahan pala ng US na kausapin 'yong Soviets.
Siguradong maganda 'yon.
Sa ganyang tinatakbo, maipagsasama ulit tayo sa North Korea.
Hindi ba good news 'yon?
Sinasabi mo na pag inaway natin 'yong North Korea, magagalit 'yong US?
Gano'n ba 'yon?
Ang bilis ng pick up mo.
Hindi official na nakialam 'yong gobyerno natin.
Puro ka kalokohan.
Maniniwala ba 'yong North pagkatapos ng gulong 'yon?
Kailangan nilang makisama dahil gusto rin ng Soviets 'yon.
Kung gano'n...
pa'no 'yong promotion ko?
At mga medal ko?
Wala na rin ba 'yong mga 'yon?
Kahit 'yong pagpa-interview mo kanina...
Tangina.
Pucha, pa'nong naging good news 'yon?
Maayos na natapos 'yon, walang namatay...
kasama ka na.
Tinatakot mo ba ako para manahimik?
Pa'no kung magsalita ako?
Alam mo na 'yong mangyayari.
Ganito ba ang lagi mong nararamdaman?
Sinabi ko na sa 'yo.
Buwan pa rin 'yon.
Hindi kailangan ng pangalan no'n para maging buwan.
Di rin kailangang makilala para magkaro'n ng sariling halaga.
'Yong ginawa mo...
mismong 'yon...
may halaga 'yon.
Bumalik na ang mga bayani na nagligtas ng mahigit 100 pasahero.
Si Shinichi Ishida, Transport Deputy Minister,
ipinalit niya ang sarili niya para sa hostages sa Kimpo, Korea,
at nagligtas ng 106 na buhay.
Sina Captain Takahiro Kubo at co-pilot Seigo Maeda, mga bayani natin,
nag-emergency landing sa Itazuke
at nagligtas ng 23 buhay.
Di ako karapat-dapat na tawaging bayani.
Japan Transport Deputy Minister ako,
nagtrabaho lang ako.
Matapos tiisin ko ang sampung libong oras na paglipad,
inalmoranas ako.
Idol!
Pero ngayon...
proud akong inalmoranas ako.
Karangalan ko na kasamang magserbisyo 'yong inalmoranas, Captain!
"Nasa malayong bahagi minsan ng buwan ang katotohanan.
Pero hindi sinasabing gawa-gawa 'yong nasa malapit."
Ni Truman Shady.
Oo nga...
- Buwan pa rin 'yon. - May aaminin ako.
Hindi ko alam 'yong sinabi ni Truman Shady.
- Siyempre hindi. - Buwan pa rin 'yon.
Wala siyang sinabing gano'n.
Eto na!
Nga pala, sa dinami-daming pangalan, ba't 'yan pa ang napili mo?
RESIDENT REGISTRATION CARD CHOI GO-MYUNG
Basta po.
Gusto mong malaman kung sino si Truman Shady?
Importante pa ba 'yon?
Siya lang si...
Gago.
GAWA-GAWA ANG PELIKULA NA BASE SA MGA NANGYARI
NAGKATAON ANG PAGKAPAREHO NG MGA TAO, PANGYAYARI, O LUGAR
Nagsalin ng Subtitle: Maria Elena Carlos