Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ฉันสารภาพรักครั้งแรกตอนอายุห้าขวบ
แม้การสารภาพรักจะสมหวัง แต่ที่นั่นดันเป็นสุสาน
และผู้รับรักคือลูกพี่ลูกน้องฉันเอง
(อีคังจิน ฉันชอบนาย)
ส่วนการสารภาพรักครั้งที่สอง ก็เกิดขึ้นตอนอยู่ป.สาม
บนกระดาษที่เขียนส่งไปว่า
"ฉันชอบนาย"
เขาก็เขียนทิ้งเอาไว้ว่า
"ฉันก็ชอบเธอ"
แต่วันรุ่งขึ้นดันย้ายโรงเรียนไปเฉยเลย
ให้ตายเถอะ
ไอ้บื้อเอ๊ย ถ้างั้นจะรับรักฉันทำพรือ
ตั้งแต่ตอนนั้นแหละ
หนึ่ง สอง สาม!
ที่ดีเอ็นเอผมหยิกก็เริ่มทำงาน
หนึ่ง สอง สาม!
ผมของฉันก็เริ่มพันกันยุ่งเหยิง ต่างกับฮเยรีแฝดคนละฝาของฉัน
และชีวิตฉันก็เริ่มยุ่งวุ่นวายเช่นกัน
วันที่ฉันเตรียมจะสารภาพรักกับพี่ชายข้างบ้าน
พี่ชายคนนั้นก็จับมือยัยฮเยรี
ที่สะบัดผมตรงสลวยจากไปเฉยเลย
ตอนนั้นฉันก็ตัดสินใจแน่วแน่
ว่าจะไม่มีวันสารภาพรักกับใครอีก
ไม่สารภาพแล้ว
บอกว่าไม่แล้วไง…
(สาวผมยุ่งหัวใจว้าวุ่น)
เฮ้ย โอ๊ย!
ทำอะไรของเธอ
ก็ไหนตกลงกันว่าอาทิตย์นี้ฉันจะใช้ไง
พอดีฉันต้องฟังกู๊ดมอร์นิ่งป๊อปน่ะ
แม่ พัคฮเยรีโกงหนูเฉย
ปัดโธ่ โหวกเหวกโวยวายอะไรกันแต่เช้า
ก็ยัยนี่ทำอะไรตามใจตัวเองตลอดเลย
ก็ฮเยรีใช้เจ้านี่เรียนหนังสือไง
ส่วนเซรี แกน่ะเอาแต่ฟังเพลงทั้งวันทั้งคืน
ถ้างั้นก็ซื้อเครื่องเล่นซีดีให้หนูอันนึงสิ
เอาสิ เอาแม่ไปขายละเอาเงินไปซื้อเลยไป
พ่อฮเยรี
จะตั้งใจดูอะไรขนาดนั้น
มาทานข้าวเร็ว
เซรีลูก มาดูนั่นสิ เห็นไหม
ไม่มีอะไรเป็นไปไม่ได้หรอก!
เชื่อเขาเลย
มือหนึ่งของโลกเลยนะนั่น
มีสิ สิ่งที่เป็นไปไม่ได้น่ะ
มีซะที่ไหนกัน
บอกให้มากินข้าวไง
ลูกก็พัคเซรีเหมือนกันนะ
นี่ไง เจ้านี่แหละ ทำอะไรกับมันไม่ได้เลย
ผมหยิกที่พ่อให้หนูมาเนี่ย
ต่อให้ตายแล้วเกิดใหม่ ผมหนูก็ไม่ตรงอยู่ดี
โถลูกก็
คิดซะว่าได้ดัดผมฟรีไง
พ่อก็!
ยืดผมแพงกว่าอีกนะ
พ่อรู้ไหมว่าค่ายืดผมแพงแค่ไหน
พ่อจะให้เงินหนูไปยืดผมเหรอ
จะเก็บทิ้งแล้วนะ บอกให้มากินข้าว!
รู้แล้วน่า
นี่ โกมาเซรี
ออกมาให้ไวเลย
ยังไม่แจ้นออกมาอีกเหรอ
จะบ้าตาย โดนพัคฮเยรีหาเรื่องแต่เช้าเลย
จริงเหรอ
อะไรยังไง
ฉันชนะ
- เอามา - เอ้า
นี่ เห็นว่าพัคฮเยรีสอบได้ที่หนึ่ง ของโรงเรียนอีกแล้ว
เหอะ ที่เท่าไหร่ก็ช่าง ฉันไม่สนหรอก
- อะไรเนี่ย - เฮ้ย
แกสองคนไม่เหมือนกันสักนิด ใช่พี่น้องกันจริงป่ะเนี่ย
นี่ จองดาอุล เริ่มเกินเบอร์ละนะ
จริงด้วย แล้วอีกอย่าง
โกมาเซรีน่ารักกว่าฮเยรีตั้งเยอะ
- มาซลจี - อะไร
แกทำอะไรผิดกับพัคเซรีไว้ใช่ไหม
นี่ เซรีจ๋า รอบนี้ช่วยเปลี่ยนคู่นั่งกับฉันหน่อยสิ
ทำไม แกคู่แพคซองแรอีกแล้วเหรอ
ทำอย่างอื่นกับแพคซองแรได้ไม่ติด
แต่นั่งคู่ไม่ไหวจริงๆ เลือดจะออกหูอยู่แล้ว
นี่
โกมาเซรีกับแก๊งลูกสน!
วันนี้ฟ้าใสจัง
แพคซองแรมาแล้ว
รีบไปกันเถอะ เดินให้ไว
เอาไป
- ไหงของเยอะขนาดนี้ - รีบถือซะ
เอ๊ะ
คิมฮยอนไง คิมฮยอน
นั่นคิมฮยอนนี่นา
คิมฮยอนใช่ไหม
คิมฮยอนไง
อ้าว
คิมฮยอน
ผู้ชายที่คนครึ่งโรงเรียนพากันตกหลุมรัก
นี่เขากำลังทักทายฉันอยู่เหรอ
อะไรกัน
ไหงคิมฮยอนมาทักแกได้
ก็ไม่ไงหรอก
ก็เมื่อวานที่ทะเลน่ะ
ที่ทะเลมีอะไร
มีอะไรที่ทะเล
คือที่ทะเลอากาศดีมากเลย
พอว่ายน้ำเสร็จก็ขึ้นจากทะเล
(คิมฮยอน)
ทำไมนายถึงออกมาจากตรงนั้นได้
เธออยู่โรงเรียนเดียวกันนี่
นึกว่าฉันรู้จักที่ตรงนี้คนเดียวซะอีก
ฉันก็คิดว่ามีแค่ฉันที่รู้เหมือนกัน
นี่ แล้วเขาถอดเสื้อผ้าวางไว้ข้างๆ แกเลยเหรอ
- ใช่สิ - ใช่เหรอ
ทำไมกันนะ ทำไมถึงทำแบบนั้น
ทำแบบนี้ต้องมีความหมายอะไรแน่
มันวาบหวิวเหมือนกันนะ
เพื่อนๆ จ๊ะ ทุกคน หลีกทางหน่อย เราไม่สนหรอก
หลีกทางหน่อย หลบที หลบหน่อย
หลีกหน่อย หลบที
(อันดับคะแนนสอบจำลองครั้งที่สองชั้นม.6)
นี่ ดูอะไรของแก
เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับแก
คิมฮยอน
อุ๊ย คิมฮยอนจริงด้วย
พัคเซรี
งั้นคิมฮยอนก็ไปห้องติวภาคค่ำน่ะสิ
ห้องติวภาคค่ำเป็นห้องที่เข้าออกได้ เฉพาะ 100 อันดับแรกของโรงเรียนเท่านั้น
ว่ากันว่าถ้าสารภาพรักที่นั่น ร้อยทั้งร้อยจะได้เป็นแฟนกัน
เป็นสถานที่ในตำนานเลยแหละ
แต่เดี๋ยวนี้ฉันคงว่ายน้ำในทะเลไม่ไหวแน่
ลงน้ำทะเลปุ๊บ ท้องก็หิวขึ้นมาเลย
ไปกินต็อกบกกีทั้งอย่างนั้นก็เหนียวตัว
กลับบ้านไปอาบน้ำก็ขี้เกียจออกมาแล้ว
แต่ก็ยังอยากกินต็อกบกกีอยู่ดี
ต็อกบกกีนี่ต้องกินนอกบ้านนะถึงจะอร่อย
โกมาเซรี
แกเคยไปร้านช็องซูยัง
แพคซองแร
เคยไปรึยัง
ฉันรู้แล้วว่าทำไมเพื่อนๆ ชอบบอกว่า อยู่กับแกแล้วเลือดจะออกหู
ใครมันพูดแบบนั้น
อย่าบอกนะว่ามาซลจีพูด
นี่ มาซลจี
แกเคยไปกินร้านช็องซูยัง
โอ๊ย ฉันหูจะแตกแล้ว แพคซองแร หยุดพูดสักทีเถอะ
ไม่มีงานทำแล้วเหรอ
คัดลายมือเสร็จหมดยัง
โอ๊ย คัดลายมือน่ะเหรอ
ยังไม่เสร็จน่ะสิ
ทั้งหมดตัวตรง
ทำความเคารพ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ
มีข่าวสะเทือนใจ
มาบอกพวกคุณทั้งหลาย
ปีก่อนที่เราอดไปทัศนศึกษาเพราะพายุไต้ฝุ่น
เขาบอกว่าจะให้ไปปีนี้แทน
อย่าเสียงดัง
จะมีโรงเรียนไหนในโลกที่ส่งนักเรียนม.6 ไปทัศนศึกษาแบบนี้
ผอ.โรงเรียนเรานี่แหละปัญหา
เพราะฉะนั้น
ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป
คัดลายมือเพิ่มเป็นสัปดาห์ละสองเล่ม
- ได้ไง… - โห ครูคะ
ครูก็เกินไป
ทางนี้ ส่งมาทางนี้
ทางนี้เหรอ เอ้า
- เยี่ยม - ดีเลย
สุดยอด
นี่
- พร้อมยัง - หือ
โห โคตรเท่
เฮ้ย วอนยอง ไอ้วอนยอง!
- เฮ้ย ทางนี้ - ปล่อยๆ
ปล่อยมาเลย
- ดีมาก! - โอเค!
ไม่ได้การแล้ว
ป้าคะ
ขอเนเวอร์สต๊อปขวดนึงค่ะ
ฝากอันนี้ให้คนที่ตัวสูงๆ ที่อยู่ตรงสนามบาส…
คิมฮยอนเหรอ
ใช่เลยค่ะ รู้ได้ยังไงคะเนี่ย
วันนี้น่ะ
มีตัวย่อเอสอาร์เยอะเลย
ซูริน ซองรยอน เซรี
มุกโหลขนาดนี้จะจีบผู้ชายติดได้ไง
ถ้ากินหมดนั่นมีหวังฉี่แตกแน่
(คิมฮยอน พี่ฮยอนสู้ๆ จากจีฮเย)
ขอฉันอันนึง
โอ๊ย ร้อนชะมัด
พัคเซรี
โคอินดล
ถ้าพูดถึงโคอินดลละก็ ที่จริงนางชื่อโคอินจอง
วันนี้หวีผมมาสินะ
แต่สภาพผมเหมือนหินโบราณโคอินดล ก็เลยให้ฉายาว่าโคอินดลซะเลย
แน่นอน พอดีความอดทนค่อนข้างสูงน่ะ
รู้สึกเหมือนเพิ่งใช้แผ่นรองเขียน ยืดผมด้วยกันเมื่อไม่นานนี้เอง
(เนเวอร์สต็อป)
แกก็ชอบคิมฮยอนด้วยเหรอ
(พัคเซรี)
พัคเซรี
ชื่อน่ารักจัง
เข้ากับเธอเลย
(พัคเซรี)
เอ๊ะ เดี๋ยว
เอ๊ะ
นี่คุณ
มีใคร…
ช่วยด้วยค่ะ
นี่คุณ ได้ยินไหม
โอ๊ย ฉันละจะบ้าตายจริงๆ
อ้าว
เป็นอะไรรึเปล่า
นี่ รู้สึกตัวรึยัง
ฉันหัวใจจะวาย
ว่ายน้ำก็ไม่เป็น เอาความกล้าที่ไหนโดดลงไป
ให้ตายเถอะ
เฮ้ย
นี่คุณ
อย่าลงน้ำสุ่มสี่สุ่มห้าแบบนั้นนะคะ มันอันตรายนะ
(โรงเรียนมัธยมปลายการัม)
(ห้องพักครู)
มีเรื่องแบบนั้นด้วยสินะ
แต่ยังไงก็เถอะ
ถึงไม่สอบเข้ามหาวิทยาลัย ก็อย่าทำบรรยากาศการเรียนพัง
ถึงจะอายุมากกว่าหนึ่งปี
ก็เข้ากับเพื่อนให้ได้ละกัน
ข่าวใหญ่จ้า ข่าวใหญ่ มีคนมา! มีคนใหม่มา
ข่าวใหญ่ ข่าวเด็ด
อะไรนิดอะไรหน่อยก็ข่าวใหญ่หมด
รู้ไหมว่าฉันเจออะไรที่ห้องพักครูมา
ทำไม มีอะไร
วันนี้มีนักเรียนใหม่ เพิ่งย้ายมาจากโซล
- โซลเหรอ - แนะนำตัวสิ
ผมชื่อฮันยุนซอก
จบแล้วเหรอ
จบแล้วแฮะ
ดูขาที่หักนั่นสิ
- ฮันยุนซอก… - ต้องก่อเรื่องมาชัวร์ๆ
ไปที่นั่งหลังสุดตรงนั้นเลย
พี่ชายคนนั้นพักการเรียนไปเป็นปีเลย
หา พักปีนึงเลยเหรอ
โกมาเซรี คุยอะไรกันนักหนา
ฮันยุนซอก
อย่าสร้างปัญหาล่ะ
- ส่วนพวกเธอก็อย่าอวดเก่งนัก - ครับ
วันนี้เหลืออีกกี่วันจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยนะ
อีก 184 วันค่ะ
หน้าที่หลักของชั้นม.6 คืออะไร
เรียนหนังสือค่ะ
- เรียนหนังสือครับ - แค่นี้แหละ
ได้เจออีกรอบแบบนี้สินะ
คะ
นั่นน่ะสิ
งั้นอันนี้ที่โดนเมื่อวานละสิท่า
ถือว่ายังดีที่เจอฉันก่อน เลยเจ็บแค่นี้
นายเกือบได้เรื่องแล้วนะ
คะ
อือ
อะไรยังไง
แกรู้จักกันเหรอ
เปล่าหรอก เมื่อวานเจอกันที่ทะเลน่ะ
อะไรนะ ทะเลเหรอ
- เจอได้ยังไง - โอ๊ย อย่าให้เล่า เมื่อยปาก
แกจะไปเจอคิมฮยอนสินะ
- ใช่ไหม - เปล่านะ
- แหงๆ - เปล่านี่
- เปล่าเหรอ - ชัวร์
- แน่เลย - ใช่สิน้า
- แม่นแน่ๆ ร้ายนักนะ - ไม่ใช่นะ!
ใช่ยิ่งกว่าใช่อีก
บอกว่าไม่ใช่ไง
- ใช่จริงด้วย - เล่ามาให้ไว
ใช่แล้วเถอะ
เอ๊ะ นี่แก
นั่นแพคซองแรไม่ใช่เหรอ
ทำอะไรของมัน
นี่ แพคซองแร แกทำอะไร
ทำไมเดินเป็นเต่าคลานแบบนี้
ไม่ไงหรอก ก็พี่ยุนซอก
ไหนจะร่ม ไหนจะกระเป๋า ไหนจะไม้ค้ำยันอีก พะรุงพะรังเกิน
งั้นก็เข้าไปช่วยซะสิ
ไม่ดีกว่า กลัวจะยุ่มย่ามพี่เขาเกินไป
นี่ แพคซองแร
แกขี้เสือกเป็นปกติอยู่แล้ว จะกลัวทำไม
โธ่เอ๊ย
พ่อคุณ ปัดโธ่
นี่ เปียกหมดแล้ว
นะคะ
- ไม่เป็นไร - ไม่เป็นไรกับผีน่ะสิ
รีบเดินให้ไวเลย สายแล้ว
นะคะ
ดูสิ พัคเซรีไปช่วยแล้วนั่นไง
พวกเธอมาทางนี้เลย
แพคซองแร มานี่มา
เธอนี่นะ เพื่อนเจ็บขายืนตากฝนอยู่แท้ๆ
ตัวแห้งสะอาดอยู่คนเดียวเชียว
ไม่ใช่แบบนั้นนะครับ คือผม…
จะมัวทำอะไร ไปช่วยถือกระเป๋าก็ยังดี
พัคเซรี ไม่มีอะไรจะพูดหน่อยรึ
หือ หนูเหรอคะ
อ๋อ ฝนตกน่ะค่ะ สภาพเลยเป็นงี้
ครูก็รู้นี่คะว่าหนูไม่ได้ดัดผม
ไม่ใช่ย่ะ
ป้ายชื่อต่างหาก
เอ๊ะ หายไปไหนล่ะเนี่ย
เมื่อเช้าติดมาแล้วนะคะ แต่ไม่มีแฮะ
ถ้าพรุ่งนี้ยังไม่ติดมาอีกละก็
ครูจะลากคอเธอไปดัดผมให้หยิกกว่าเดิมอีก
คือว่า…
เดี๋ยว
(โรงเรียนมัธยมปลายการัม โรงเรียนต้นแบบเรื่องอาหารกลางวัน)
ไปเลย ลุยกันเถอะ!
อย่าผลักสิ อย่าดันๆ
นี่ๆ
ดูโน่นสิ
โถๆ พ่อคุณ
สภาพนั้นจะกินข้าวได้ไหมเนี่ย
เฮ้อ
ทำตัวเกะกะลูกหูลูกตาอยู่เรื่อย
พี่คะ
รับประทานให้อร่อยนะคะ
นี่ เป็นเพื่อนร่วมชั้นกัน ถึงกับต้อง "รับประทาน" เลยเหรอ
แต่ดูยังไงเขาก็เป็นพี่นี่นา
ทำตัวสบายๆ เลย
ใช่แล้ว คุณคนนี้บอกเองว่าให้ทำตัวสบายๆ ไง
นี่ พัคเซรี
งั้นแกจะเรียกว่า "คุณคนนี้" ทำไม
จริงด้วย เรียกแค่พี่ชายก็จบ "คุณคนนี้" อะไรกัน
ฉันน่ะ เกิดมาก็ห้ามพูดคำว่า "พี่ชาย" แล้ว
ตั้งแต่เกิดยังไม่เคยเรียกใครว่าพี่ชายเลย
แค่จะพูดก็รู้สึกกระดากปากไม่ไหว
เอาที่สบายใจเลย
เอางั้นก็ได้ ฮันยุนซอก อยู่ด้วยกันแบบสบายใจดีกว่าเนอะ
กินเยอะๆ ล่ะ
อ้าว
เอางั้นเหรอครับ
ไม่ใช่สิ เอางั้นเหรอ พี่ชาย
ว่าแต่พี่คะ
ได้ยินว่าพัคเซรีช่วยพี่จากทะเลเหรอ
หือ
งั้นโกมาเซรีก็เป็นผู้ช่วยชีวิตพี่สิเนี่ย
ใช่ไหม ถูกเป๋งเลย
นี่ ฮันยุนซอก
ฉันคือผู้ช่วยชีวิตนายเลยนะ
วันนี้ยังช่วยถือร่มอีกต่างหาก
แถมยังตักข้าวให้ด้วย
ไอศกรีม
ไอศกรีม ไอศกรีม ไอศกรีม
- ผมจะกินให้อร่อยเลยพี่ - อือ
ผมไม่ได้พูดเพราะได้กินฟรีนะ
แต่พี่เท่จังเลย
นี่ ทำอย่างกับแกรู้จักพี่ยุนซอกมานานแล้วงั้นละ
พี่จะโดดสอบเข้ามหาลัยไม่แคร์สื่อเลยนี่
รู้ได้ยังไง
ก็ครูประจำชั้น…
เอาเป็นว่าผมยกย่องพี่ละกัน
การยอมแพ้น่ะ ไม่ใช่ของง่ายเลยนะ
ดูผมสิ
- ยอมไม่ได้เลย - อะไร
อยู่นิ่งๆ ก่อน
นี่ เหมือนของจริงเลยแฮะ
ว่าแต่พัคเซรี ป้ายชื่อแกหายไปไหน
- นั่นน่ะสิ - มีใครเอาไปรึเปล่า
นี่ เขาว่ากันว่าถ้าเรามีป้ายชื่อคนที่เราชอบ
คนคนนั้นจะชอบเรากลับไม่ใช่เหรอ
สงสัยมีคนชอบพัคเซรีแหงเลย
จริงด้วยสินะ
มีคนตั้งใจขโมยไปแน่เลย
พัคเซรี ใครกันนะเอาป้ายชื่อแกไป ใครเอาไปน้า
พัคเซรีโดนขโมยป้ายชื่อซะแล้ว โดนซะแล้ว
ตายแล้ว แม่จ๋าพ่อจ๋า
มีใครเอาไปจริงๆ ใช่ไหมนะ
ฉันลำบากใจนะเนี่ย
ก็ตอนนี้ฉันชอบฮยอนนี่นา
แล้วถ้าจู่ๆ มีใครเอาป้ายชื่อมาคืน
แล้วสารภาพว่าชอบฉันขึ้นมาล่ะ
นี่ โทษที โอเคไหม
อื้อ
อ๋อ ก็ไม่มีอะไร โอเคดี
- ขอโทษจริงๆ นะ - มัวทำอะไร
- ไม่มาเล่นเหรอ - ไปเดี๋ยวนี้แหละ
ไม่เป็นไรแน่ใช่ไหม
งั้นไว้เจอกันนะ
เฮ้ย
ไม่เล่นให้มันดีๆ วะ
ขึ้นไปเลย ขึ้นให้ไว
นี่ เหมือนคิมฮยอนตั้งใจเลยนะ
เห็นเขายิ้มไหม สายตาไม่ใช่เล่นๆ เลย
จริงเหรอ เขามองฉันจริงดิ คิมฮยอนเนี่ยนะ
บอกแล้วไงว่าจริงจัง
เบอร์นั้นเรียกว่าจีบเลยก็ได้มั้ง
เฮ้ย คิมฮยอนตั้งใจเตะมาทางนี้เพราะแกแน่เลย
ว่าไหม ต้องใช่แน่เลย จริงด้วยเนอะ
เรื่องนั้นไม่น่าจะใช่นะ
หือ
เรื่องไหนที่ไม่ใช่คะ
น่าจะไม่ได้ตั้งใจเตะมาทางนี้น่ะ
อ๋อ งั้นเหรอ
เกิดขึ้นแป๊บเดียวเอง เห็นชัดขนาดนั้นเลย
แต่อันนี้ใครดูก็รู้ว่าเตะพลาด…
- ยังอีก! - โอ้โฮ
นี่ เซรี ช่างเขาเถอะ
ไม่ต้องสน ไม่เป็นไร
- ช่างเถอะ - ไหงพูดงั้น ไปกัน
เชอะ!
ชิ!
ชะ!
ทำไมพี่ชายเราถึงไม่รู้อะไรบ้างเลย
แต่เขาว่าคิมฮยอนชอบอีฮโยรีนะ
- จริงเหรอ - ใช่น่ะสิ
เขาบอกว่าชอบอีฮโยรีกว่าซองยูรีอีก
เห็นว่าชอบคนผมยาวตรงๆ น่ะ
นี่ๆ เฮ้ยๆ พัคเซรีๆ
พัคเซรี มีข่าวโคตรเด็ด
มีเรื่องอะไร
ช่างเถอะ ตอนนี้ฉันไม่มีอารมณ์จะฟังหรอก
เป็นคนผมตรงไปแล้ว
โอ้ย หนวกหูชะมัดเลย จะพูดถึงผมตรงอะไรกันนักกันหนา
ก็โคอินดลกลายเป็นคนผมตรงแล้ว
อะไร ใครนะ โคอินดลเหรอ
โคอินดลที่ฉันรู้จักเนี่ยนะ
โคอินดล
นี่แก…
แกไปทำอะไร…
ก็ไปยืดผมตรงมาน่ะสิ
เหอะ ฉันไม่เชื่อหรอก
แกยืดผมแค่ครั้งสองครั้งรึไง
ไม่ใช่ยืดผมธรรมดานะจ๊ะ
เมจิกน่ะ
ยืดผมแบบเมจิก
แถมยังเป็นยืดผมแบบเมจิกโซลเลยด้วย
ที่ไหน
ร้านเสริมสวยจางมี
เท่าไหร่
สอง
อะไรนะ สองแสนวอนเหรอ
(ลดพิเศษ! ยาวแค่ไหนก็สองแสน)
(ยืดเมจิกโซล เหมือนผมตรงแต่เกิด ไร้กังวลแม้วันฝนตก)
สวัสดีค่ะ
มีอะไรสงสัยรึเปล่าจ๊ะ
(ร้านเสริมสวยจางมี)
อ๋อ เรื่องยืดผมแบบเมจิกโซลค่ะ
หนูลองยืดผมมาหลายรอบแล้ว
แต่วันถัดมา แค่สระผมก็กลับมาฟูเหมือนเดิม
อันนั้นมันต่างกันตรงไหนเหรอคะ
มีอะไรต่างกันงั้นเหรอ
เรียกว่าเป็นคนละเทคนิคเลยดีกว่าค่ะ
น้ำยาก็ต่างกัน เครื่องมือก็คนละอย่าง
ผมจะสยาย ตรงสวย
เหมือนผมตรงมาตั้งแต่เกิดเลยก็ว่าได้
เฮ้อ
แต่เดี๋ยวก่อนนะ
เส้นผมหนูน่ะ
หนักพอควรเลยแฮะ
แต่ก็ทำได้ค่ะ
อยากลองดูไหมคะ
(หนึ่งพันวอน)
(เซรี ยินดีที่เข้าเรียนม.ปลายนะ จากพ่อ)
(ยินดีวันเรียนจบ)
เอ๊ะ
(ร้านเสริมสวยจางมี)
แม่ ทำด้วยกัน
เอ๊ะ
เข้าไปข้างในเถอะ เดี๋ยวแม่ทำเอง
โธ่ ช่วยๆ กันนะ
แม่เหรอ
แม่จะทำเองไง รีบเข้าไปเถอะ
เอ๊ะ
ทำได้ว่ะ ได้จริงด้วย
อะไรเหรอ
ดูนี่สิ
สำคัญที่ระยะห่างกับการเอียงปากกาเลย
รู้งี้ทำไปตั้งนานแล้ว
วันเดอร์…
ฟูล
ไอดี
ไอ
กรรมการอึ้งเลยสิ
- ทำให้ไหม - อื้อ
ทำให้อันนึงนะ
ทำให้ฉันด้วยอันนึง
โอเคเลยนะ แป๊บเดียวก็คัดเสร็จเลยสิ
อ้าว ฮันยุนซอก
เธอมาทำอะไรที่นี่
ห๊ะ ฉันก็แค่เดินผ่านมาตรงนี้พอดี
แล้วนายมาทำอะไรตรงนี้
จะตัดผมเหรอ
เปล่า
ที่นี่เป็นร้านแม่ฉันเอง
โห
จริงเหรอเนี่ย
ตายจริงเชียว งั้นฉันก็ต้องเข้าไปทักทายละสิ
นี่
ยุนซอกกลับมาแล้วเหรอ
คือว่า
สวัสดีค่ะ
ยุนซอก…
หนูเรียนห้องเดียวกับพี่ยุนซอก สนิทกันค่ะ
ชื่อพัคเซรีค่ะ
อ้อ
น้องหนูผมหยิกฟูคนนั้นนี่เอง
เป็นเพื่อนยุนซอกเองหรอกเหรอ
ใช่เลยค่ะ ถูกต้องเลย
หนูเป็นคนช่วยพี่เขาขึ้นจากทะเลด้วยนะคะ
เอ๊ะ
จะสามารถออกแบบได้อย่างเป็นธรรมชาติมากขึ้น
คือถ้าหนูไม่อยู่ตรงนั้นนะคะ จะเกิดอะไรขึ้นก็ไม่รู้
แค่คิดก็มือสั่นหงึกๆ แล้วค่ะ
ว่ายน้ำก็ไม่เป็นด้วยซ้ำ จะลงทะเลทำไมก็ไม่รู้
แม่
ผมไม่ได้ตั้งใจจะลงไปนะ แค่ลื่นตกลงไปเฉยๆ
โอเค
หนูคือผู้ช่วยชีวิตสินะ
ใช่แล้วค่ะ
ผู้ช่วยชีวิต
ที่จริงวันนั้นหนูเสี่ยงชีวิต เพื่อช่วยพี่ยุนซอกเลยนะคะ
หนูชื่อเซรีใช่ไหม
ยังสนใจยืดผมเมจิกอยู่รึเปล่า
ค่ะ สนใจสิคะ
สนใจมากๆ สนใจสุดๆ ไปเลยค่ะ
งั้นเหรอจ๊ะ
ไม่ใช่อะไรหรอก
คือช่วงนี้ยุนซอกของเราต้องใส่เฝือก จะทำอะไรก็ลำบากไปหมด
- ไม่มีเพื่อนอีกต่างหาก - ว่าไงนะคะ
พูดเรื่องอะไรคะเนี่ย
เราสองคนอย่างซี้เลยค่ะ
เรื่องพี่ยุนซอก เดี๋ยวหนูรับผิดชอบเองค่ะ
ได้จ้ะ
งั้นถ้าหนูช่วยดูแลยุนซอกจนหายดีถอดเฝือกได้
เดี๋ยวฉันจะคิดหาทาง
เรื่องยืดผมแบบเมจิกให้นะ
โห จริงเหรอคะ พูดจริงใช่ไหม
ได้เลยค่ะ โอเคที่สุด หมดห่วงได้เลยค่ะ
- จ้ะ - เชื่อใจหนูได้เลยค่ะ!
โห น่าอร่อยจัง
หนูไปก่อนนะ
ไม่กินข้าวเหรอ
ไม่เป็นไร พอดีหนูงานยุ่ง
ไม่เป็นไร มาได้เลย
- สวัสดีค่ะ - อ้าว
มีคนเจ็บอยู่นะ มองไม่เห็นเหรอคะ
เห็นไหม
(ร้านเสริมสวยจางมี เปิดแล้ว ยืดผมแบบเมจิกโซล)
นี่ ร้านเสริมสวยจางมีนะคะ
ร้านเสริมสวยจางมีนะคะ ยืดผมแบบเมจิกโซล ฝีมือดีงามค่ะ
เสริมสวยจางมีค่ะ
เสริมสวยจางมีค่ะ ยืดผมเก่งสุดๆ
รอเดี๋ยวค่ะ คุณลุงผมหยิก
คุณลุงเหรอ
คือว่าถ้าไปที่ร้านนี้นะคะ เขาสามารถยืดผมให้ตรงแน่วได้เลยค่ะ
จะยืดผมให้ตรงทำไม
ทำเพื่อ
สวยดีออก
ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ คือว่า…
ถ้าเรายืดผมแบบเมจิกโซลอันนี้เนี่ย
ผมจะเรียบตรงเป็นธรรมชาติได้ค่ะ
ผมทรงนี้ทำที่โซลมานะ
จ่ายไปตั้งแสนห้าหมื่นวอน
พูดอะไรของเขา
เธอไม่ต้องทำถึงขนาดนี้ก็ได้
ให้ตายเถอะ เอามานี่เลย
เดี๋ยวสิ ปล่อยก่อน
ขอหน่อย
บอกให้เอามาไง
เฮ้ย
ทำไม เป็นอะไรอีกเนี่ย
อยู่นิ่งๆ ก่อนได้ไหมเล่า
- โอเคเปล่า - เหมือนซี่โครงจะหักเลย
ก็เล่นให้มันดีๆ สิ
เพราะฉันล้มแบบม้วนตัวนะ เลยรอดมาได้
ถ้าเป็นแกคงม่องเท่งไปแล้ว
พูดบ้าอะไร ถ้าเป็นฉันก็เข้าประตูไปแล้วสิ
ใช่เหรอ
แกเล่นบาสเก่งรึไง
แกเล่นบาสได้งั้นเหรอ
นี่
ไปแล้วใช่ไหม
ไปรึยัง
โอ๊ย
เกือบเกิดเรื่องใหญ่แล้วไหมล่ะ
จะเห็นฉันในสภาพนี้อีกไม่ได้
สภาพไหน ก็ดูปกติเหมือนทุกวันนะ
โธ่เอ๊ย ฮันยุนซอก
เกิดเรื่องใหญ่แล้ว
- เวรแล้ว - อะไร
ตามฉันมาเร็ว
ทำไม จะไปไหน
รีบมาให้ไวหน่อยเถอะ
ระวังๆ นะ
จริงๆ เลยเนี่ย
นายโอเครึเปล่า
เฝือกเปียกไปหมดแล้ว ทำไงดี
ว่าแต่ที่นี่คือที่ไหนเนี่ย
ที่นี่โกดังพ่อฉันเอง
เอาไป
เข้าไปเปลี่ยนในนั้นนะ ฉันไม่มองหรอก
นี่เสื้อเธอเหรอ
ไม่ใช่ เสื้อพ่อฉัน ทุกอย่างในนี้ของพ่อฉันหมด
ออกไปได้ยัง
อื้อ
นี่ก็ของพ่อเธอหมดเลยเหรอ
ใช่
อ๋อ ยกเว้นตรงนี้ นี่ที่ของฉัน
นายชอบหนังสือการ์ตูนไหม
ไม่
ไม่ใช่แบบนั้นนะ
ความจริงฉันไม่เคยอ่านเลย
นี่ นายจะบอกว่า
ไม่เคยอ่านหนังสือการ์ตูนเลยเหรอ
ใช่
นี่
อันนี้ฉันไม่เคยให้ใครดูเลยนะ
นั่งลงสิ
พอดีเป็นของพ่อ จะให้ยืมก็คงไม่ได้
แต่ว่างๆ ก็เข้ามาอ่านที่นี่ได้นะ
ฉันใจดีอนุญาตก็ได้
ไม่เอา ไม่เป็นไร
นี่ ฮันยุนซอก
ถ้าไม่อ่านอะไรแบบนี้ ชีวิตจะอยู่ได้ไง
เอาไป
(เดอะ บอส)
ปัดโธ่
แบบนี้ไม่ได้การแล้ว
ต่อไปนี้มานั่งอ่านที่นี่เลยละกัน
รหัสลับที่นี่ก็คือ
สี่แปดหกนะ
ห๊ะ
สี่แปดหกเหรอ
เฮ้ย เบาๆ สิ เดี๋ยวก็มีคนได้ยินหรอก
ใคร ใครจะได้ยิน มีคนอยู่ที่นี่เหรอ
ไม่ใช่ๆ ไม่ใช่แบบนั้น ฉันหมายถึง 486 สิคือความลับ
สรุป 4864 เหรอ
ไม่ใช่โว้ย!
ไม่ใช่ 4864!
ฉันละหัวจะปวด
แบบนี้ไม่ได้การละ เอามือมาเลย เดี๋ยวฉันจดให้
เอ๊ย ไม่ต้อง แค่เลข 486 เอง ฉันจำได้…
หยุดเลย เงียบ
นายช่วยรักษาความปลอดภัยด้วย
คนที่เข้ามาที่นี่ได้มีแค่ฉันกับพ่อนะ
โดยเฉพาะแพคซองแร
ถ้าเจ้านั่นรู้นี่งานเข้าแน่นอน
ฉันละเพลียจิตกับเจ้านั่นเลยจริงๆ ยังปวดหูอยู่เลยเนี่ย
ก่อนอื่น ต้องขอบคุณพวกแกจากใจจริง
ที่มาอยู่ด้วยกันในช่วงเวลาสำคัญที่สุดของชีวิตฉัน
นี่
แกก็พูดซะ เรื่องนี้มันแน่อยู่แล้ว
- ใช่ - เราเป็นเพื่อนกันนี่นา
โอเค
เอ้านี่
เอาไปสิ
- พับแบบนี้ถูกต้องไหม - อื้อ ใช่
กำลังทำอะไรกันอยู่
จะอะไรอีกล่ะ
ก็โกมาเซรีจะสารภาพรักกับคิมฮยอนไง
- พี่พับไข่นกกระเรียนเป็นเนอะ - ไข่นกกระเรียนเหรอ
ไข่ของนกกระเรียนเหรอ
ไข่ นกกระเรียน
ตั้งใจพับทีละอันๆ จนครบหนึ่งพัน
ไข่นกกระเรียนพันอันจะพอรึ
คราวก่อนมีจินห้องข้างๆ พับนกกระเรียนพันตัวเลยนะ
งั้นเราหมื่นอันไปเลย
- หา - หมื่นเลยรึ
- หมื่นเหรอ - หมื่นเลย
- พับไหวได้ไง - หมื่นอัน
- เยอะเกินไป - หมื่นอันดีเลย
ดีตรงไหน
หมื่นอัน ดีเลย
- ไม่ไหว - ลุย!
นี่ ฮันยุนซอก
นายจะไปไหน
รู้ไหมว่าตอนนี้นายรับหน้าที่อันสำคัญขนาดไหน
- ฉันเหรอ - ใช่
ยืดผมแบบเมจิกโซล
ฮันยุนซอก
อ๋อ
แต่ฉันพับกระดาษอันนี้ไม่เป็น
- พี่คะ เราเป็นเพื่อนกันไม่ใช่เหรอ - นั่นสิ
จริงด้วย สงสัยพวกผู้ชายโซลจะรักแต่ตัวเอง
ไม่เป็นไร ช่างเถอะ ปล่อยเขาไป
คงจะงานยุ่งสุดๆ ไปเลยละมั้ง
ทำแบบนี้กับผู้ช่วยชีวิตลงคอได้ไง
- นี่… - ตายแล้ว
- ช่างเถอะๆ - ไม่เป็นไรๆ
ดูนี่นะ
ทำแบบนี้
แล้วก็พับเป็นสามเหลี่ยมตรงนี้อีกที
โห พับสามเหลี่ยมงามเชียว
อ่านดูสิ "อันทิล"
"อันทิล"
"ไอดินท์โนววอทไอวอนทิดอันทิลไอเมทยู"
"ไอดินท์โนววอทไอวอนทิดอันทิล…"
โอ้โฮ ทำไมพับได้เยอะจัง
นี่
ฉันเดินเร็วไปใช่ไหม โทษทีนะ
ไม่หรอก
เป่า ยิ้ง ฉุบ
อาทิตย์หน้าเขียนมาสามเล่มเลย
โห ครูครับ
นะครูนะ
สี่เล่มไหม
ฮันยุนซอก
แล้วทำไมเธอไม่ส่งคัดลายมือ
อ๋อ
พอดีผมเจ็บขามากเลย…
ไอ้เด็กนี่ แล้วกบาลก็เจ็บด้วยรึไง
เธอใช้เท้าคัดลายมือเรอะ
(แพคซองแร)
โห พี่
ถ้าครูบอกให้ทำก็ต้องทำจริงๆ อยู่ดีแหละ
โธ่ ทำไมถึงไม่ได้ล่ะ
ถ้าอันดับประเทศฉันตก เธอจะรับผิดชอบไหมล่ะ
จะเป็นงั้นได้ไง ขอแค่วันเดียวเอง
เธอรู้ไหมว่าหนึ่งวัน ของท็อปหนึ่งโรงเรียนสำคัญขนาดไหน
โธ่เว้ย
นี่ ฮวังซังชอล
ขอแลกแค่วันเดียวเอง
น่านะ เรื่องนี้สำคัญกับฉันจริงๆ
บอกว่าไม่ได้ก็ไม่ได้สิวะ
โธ่เว้ย ฉันว่าจะไม่พูดแบบนี้แล้วเชียวนะ
เธอไปสารภาพรักแล้วจะได้อะไร
คิมฮยอนเพี้ยนไปแล้วรึไง
ตั้งสติหน่อยเถอะ
ช่วยดูระดับของตัวเองด้วย
หน้าตาอย่างกับแปรงลบกระดาน พล่ามอะไรของมันวะ
บ้าไปแล้วรึไง
ก็ถ้าโกมาเซรีจะไปสารภาพรักที่ห้องติวภาคค่ำ
ก็ต้องมีคนแลกที่นั่งให้ไง
ถ้าแบบนั้นแผนก็พังหมด
ดีแต่เรียนเก่งนั่นแหละ
ไม่เป็นไรๆ
เอากระเป๋ามา เดี๋ยวฉันถือเอง
ฉันถือกระเป๋าตัวเองได้หรอก
(ร้านเสริมสวยจางมี)
ขอบใจนะ
รอแป๊บนึง
นี่
พัคเซรี
เธอร้องไห้เหรอ
บ้าชะมัด
ฮวังซังชอล กล้าดียังไง
นี่ ไม่สิ
เดี๋ยวก่อน
แล้วอันนี้ล่ะ
ไม่เอาแล้ว
(สนามจำลองสอบเข้ามหาวิทยาลัย ประจำเดือนมิ.ย. ปี 1999)
ฮันยุนซอก
เธอจะสอบจำลองเหรอ
- ใช่ครับ - โอเค
เสร็จแล้วเหรอ
ครับ
ไหนบอกว่าไม่อ่านหนังสือการ์ตูนไง
เธอบอกให้ลองอ่านดูไม่ใช่เหรอ
ทำอะไร
จะอะไรอีกล่ะ
กำลังขอพรด้วยจิตศรัทธาอยู่น่ะสิ
แต่เขียนคำตอบไปหมดแล้วนะ
เงียบเถอะน่า
ฉันกำลังจริงจังอยู่
โอ๊ย ให้ตายเถอะ
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอยากเป็นอะไร
ทำอะไรไม่เก่งสักกะอย่าง
ไม่มีอะไรที่ชอบเลยด้วย
ทำไมจะไม่มี
เธอมีเรื่องที่เก่งอยู่นี่
เรื่องอะไร
ว่ายน้ำไง
นั่นก็ใช่
ที่เจอฮยอนก็เพราะว่ายน้ำนี่แหละ
จริงๆ เลย
อย่าให้ฉันยืดผมนะ
จะไปสารภาพรักกับคิมฮยอนให้สิ้นเรื่องเลย
ต้องยืดผมก่อนจะสารภาพรักด้วยเหรอ
แน่นอนอยู่แล้วสิ
ทรงผมแบบนี้ใครมันจะชอบเล่า
จริงๆ เลย
นี่
นี่อะไรน่ะ
นายพับใส่จนเต็มเลยเหรอ
โห ซึ้งใจเป็นบ้า
แค่พับไข่นกกระเรียนใส่โหล
ถึงจะไม่ค่อยเข้าใจว่าสำคัญยังไงก็เถอะ
โธ่ ต้องสำคัญสิ สำคัญสุดๆ เลยด้วย
แล้วจะเอาไข่นกกระเรียนไปใช้อะไรต่อได้
ฮันยุนซอก
แบบนี้ไม่ไหวจริงๆ นะ
ต้องใช้ประโยชน์ได้เหรอถึงจะมีความหมาย
ในนี้น่ะ
มีทั้งใจของฉัน ใจของนาย แล้วก็เพื่อนๆ ทุกคนอยู่ครบเลย
ต่อให้ฮยอนไม่รับรักฉันก็เถอะ
ช่วงเวลาที่พวกเราอยู่ด้วยกัน ก็ยังคงอยู่ในขวดโหลนี้
ถึงฮยอนจะไม่มีทาง ปฏิเสธรักจากฉันอยู่แล้วก็เถอะ
เอ้า ถ้างั้นฉันขอมอบของขวัญให้นายด้วยละกัน
สวยล่ะสิ เอาไปคัดลายมือได้พอดีเลย
แต่ครูประจำชั้นเราก็ตลกดีเนอะ
สั่งให้นายคัดลายมือด้วยเฉยเลย
นั่นสิ
ตั้งแต่มาที่นี่ ฉันทำเรื่องแปลกๆ เยอะเลย
อ้าว ฮันยุนซอก
นี่นาย นายน่ะ
นี่นายถอดเฝือกแล้วแฮะ
- ใช่ - เย่ ไชโย
ดีใจด้วยนะฮันยุนซอก
ไม่ใช่สิ พี่ยุนซอก
ใช่เลย เซรี
สวัสดีค่ะ
หนูเองก็คงลำบากเหมือนกัน
งั้นมายืดผมแบบเมจิกโซลกันเลยไหม
เดี๋ยวป้าจัดให้ฟรีเลย
อะไรนะคะ
จริงเหรอคะ
จะทำให้ฟรีๆ เลยจริงเหรอคะ
ขอบคุณมากเลยค่ะ
ทำวันนี้เลยไหม
อ๋อ เรื่องนั้น
ยังไม่ใช่วันนี้ค่ะ ถ้าหนูเตรียมตัวพร้อมแล้วจะกลับมานะคะ
เตรียมตัวเหรอ
ประมาณนั้นแหละค่ะ
เฮ้ย มีอะไร ทำไมทำหน้างั้น
เซรีๆ มาดูนี่สิ
อะไรเหรอ
หา
ฮันยุนซอกเหรอ
เฮ้ย
นี่ ฮันยุนซอก
นี่นาย นั่นคืออะไร
ก็เธอจะเข้าห้องติวภาคค่ำไม่ใช่เหรอ
อะไรนะ
คุณพระ
โห สุดยอดเลย
ว้าว
นายนี่โคตรเท่เลย
โคตรเจ๋งเลย คูลไม่ไหว
ทำไม
พวกแกไม่ดีใจเหรอ เป็นอะไรกันหมด
เปล่าหรอก คือว่า…
คิมฮยอนตกอันดับไปแล้วน่ะ
หายังไงก็ไม่เจอเลย
หา
(อันดับที่ 99 จองจีฮยอน อันดับที่ 100 ซนเฮกโย)
พี่เขาแค่อยากจะช่วยเท่านั้นเอง
- บกฮี - ว่าไง
ยุ่งอยู่ไหม
ไม่หรอก
ลองกินนี่ดูสิ
โธ่เอ๊ย อุตส่าห์เอามาให้ จะกินให้อร่อยนะ
นี่ เธอได้ยินเรื่องจางมีร้านข้างหน้านี่รึยัง
เสริมสวยจางมีสินะ
ลือกันใหญ่เลยว่า ลูกชายบ้านนั้นสอบได้ท็อปหนึ่งโรงเรียน
ใช่แล้วละ แต่ไม่ยอมสอบเข้ามหาวิทยาลัยซะงั้น
โลกเราช่างไม่ยุติธรรมเลย
นั่นน่ะสิ
แต่ได้ยินว่าสามีบ้านนั้นน่ะ
เป็นอาจารย์หมอที่ โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยซองบุก
ครอบครัวมีแต่คนเก่งสุดๆ ไปเลย
- จริงเหรอ - ใช่น่ะสิ
แล้วทำไมมาอยู่ลำบากกันแค่สองแม่ลูกล่ะ
สามีก็น่าจะโหด อยู่ด้วยไม่ไหวล่ะสิ
เห็นว่าเป็นโรคหลงผิดคิดว่าโดนนอกใจ ลูกไม่ได้ดั่งใจก็รังแกอีก
มีอะไรให้ไม่ได้ดั่งใจด้วยเหรอ
ก็ใช่ไง
เด็กคงเจ็บปวดทางใจ ไปโรงเรียนตามปกติก็ไม่ได้
ไม่รู้ว่าทำเจ็บไว้ขนาดไหน
จนเด็กบอกว่าจะไม่สอบเข้ามหาลัยรอบนี้น่ะ
คุณพระคุณเจ้า ช่วยยังไงดี
เห็นว่าจางมีเองก็มีพี่สาวอยู่อเมริกา
ก็บอกให้ไปอยู่ด้วยกันนั่นแหละ
ฮันยุนซอกเหรอ
เซรี มาแล้วเหรอลูก
อ้าว พ่อ
ทำไม
อ้าว
ฮันยุนซอก
นายไปทำอะไรตรงนั้น
อ๋อ
พ่อบอกให้กินรามยอนก่อนกลับ
รามยอนเหรอ
รอแป๊บนึงนะ
คือว่า
เมื่อกี้น่ะ
ขอโทษที่ไปไม่บอกนะ
ไม่เป็นไร
ว่าแต่นายฉลาดกว่าหน้าตานะเนี่ย
ฉลาดกว่าหน้าตาเหรอ
ว่าแต่ยุนซอก เธอชอบถ่ายรูปไหม
ครับ อะไรนะครับ
นี่เป็นกล้องใช้แล้วทิ้ง
เอาไปใช้ได้ตามใจเลยนะ
ตรงนั้นยังมีอีกเพียบเลย
คือพ่อฉันเคยเปิดร้านถ่ายรูปน่ะ
แล้วเซรีเข้าไปส่องข้อสอบสนุกไหมลูก
พ่อก็ ส่องเสิ่งอะไรกัน
แค่นี้หนูก็เสียใจเพราะข้อสอบจะแย่อยู่แล้วนะ
จะเสียใจไปทำไม ลูกไม่เคยทำได้อยู่แล้วนี่
พ่อก็! เดี๋ยวเหอะ
พ่อไม่คาดหวังอะไรกับหนูเลยรึไง
ทำไมพ่อจะไม่คาดหวังกับเซรีล่ะลูก
แค่ไม่ได้หวังเรื่องผลสอบเอง
อ้าว มันต่างกันตรงไหนเล่า
พ่อน่ะคาดหวังกับฮเยรีตั้งมากมาย
จะว่าไป ยัยฮเยรีน่ะ
เคยรินน้ำให้พ่อสักแก้วบ้างไหม
- ไม่รินอยู่แล้ว - ก็ใช่ไง
- ใช่ไง ใช่แล้ว - ก็ใช่แล้วไง
เรื่องรินน้ำให้พ่อต้องยกให้เซรีเลย!
- ใช่ไหมล่ะ ถูกเป๋งเลยไหม - ถูกเป๋งเลย
หยุดดึงสักที พัคเซรี
เดี๋ยวหัวก็ล้านก่อนจะได้ยืดหรอก
เดี๋ยวสิ ฮยอนก็มาด้วยนะ ให้ฉันโฟกัสก่อน
นี่
แกจะสารภาพรักยังไง
นั่นน่ะสิ ทำไงดี
เฮ้อ พอก่อน เครียดจะตายแล้ว
ก็ไม่ใช่แบบนั้น
อุตส่าห์เตรียมการมาขนาดนี้แล้ว จริงไหมล่ะ
ทัศนศึกษาไง
ห๊ะ อะไรนะ
ไปสารภาพรักตอนทัศนศึกษาก็ได้นี่
ตอนทัศนศึกษาโอเคเลยนะ
ต้องมีก่อไฟด้วยแน่ๆ บรรยากาศดีเลย
แถมยังใส่เสื้อผ้าธรรมดาได้ด้วย
เงียบไว้
จุ๊ๆ
ขอเดินผ่านหน่อยนะ
เธอจะมาทางนี้ทำไม ไม่ไปยิมเหรอ
จะไปฝากของมีค่าไว้ก่อนน่ะ
ของอะไร
- โห นี่คืออะไรอ่ะ - มันคืออะไรเหรอ
สวยสุดๆ ไปเลยแฮะ
- ว้าว - โอ๊ะ
อย่ามาแตะ
ของแพงนะ ป้าฉันส่งมาให้จากอเมริกาเลย
ถ้าห่วงขนาดนั้น
เธอก็นอนเฝ้าในห้องเรียนเลยก็ได้นี่
ไม่เอาหรอก วันนี้มีเล่นดอดจ์บอลคู่นี่นา
ฉันชอบเล่นดอดจ์บอลคู่ใจจะขาด
อย่าส่งเสียงดัง รีบหาคู่ให้เรียบร้อย
คนที่ใส่เสื้อกั๊กโดนบอลเมื่อไหร่คือออกนะ
อยู่ทีมเดียวกับฉันไหม
ให้ตาย
- โคอินดล - เอาสิ
ไปเอาเสื้อกั๊กมาสิ ฉันโจมตีเอง
เชอะ
อะไร
อยู่กับฉันไหม
ได้สิ ตามนั้นแหละ
ทีนี้เลือกคนเริ่มบอลมาฝั่งละคน
โอเค
ทางนี้ล่ะ
เธอมานี่
ใช่
- ผมเหรอ - ใช่สิ
เอาละนะ เริ่มได้
โห อะไรเนี่ย
ไปข้างหน้า
บังไว้ กันไว้ๆ
รับนะ รับด้วย
เสียสติรึไง
เดี๋ยวนะ คือฉันไม่ได้ตั้งใจจะหลบ
ตายจริง ยัยนั่นเป็นอะไร ติดหนึบเป็นกาวยางเชียว
เยี่ยม
โยนเลยๆ
มาซลจี บอกให้กันฉันไง!
ห้องเจ็ดๆ ห้องเจ็ดๆ
ห้องเจ็ดๆ
ห้องเจ็ดๆ ห้องเจ็ดๆ
จัดการเซรีโน่น
ระวังแขน
นี่แพคซองแร
เยี่ยม
- แพคซองแร แกจงใจใช่ไหม - ข้างหน้าๆ
ทางนี้ๆ
- เอ้า - ทำไมทำงั้น
นี่ โกมาเซรี เป็นอะไรไหม
ไม่เป็นไรหรอก
แกทำอะไรของแกเนี่ย
- กลับเข้าไปได้ - โธ่เว้ย
เอาล่ะ กลับเข้าห้องกัน
บ้าจริง
คุณพระ ให้ตายเถอะ
หัวจะปวด
พัคเซรี แกทำบ้าอะไรของแกเนี่ย
(ฮันยุนซอก)
ฮันยุนซอก ฉันพัคเซรีเองนะ
ทำอะไรอยู่เหรอ
สบายดีใช่ไหม
โธ่เว้ย
อ๋อ ฮันยุนซอก ฉันพัคเซรีเองนะ
เมื่อกี้ตอนคาบพละ ฉันขอโทษนะ
คือฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำแบบนั้นนะ
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นอะไร
ยังไงก็เถอะ
ฉันรู้สึกอุ่นใจมากเลยที่ได้อยู่หลังนาย
เฮ้ย แย่แล้ว นี่ฉันพูดอะไรเนี่ย
โอ๊ย ตูจะบ้า
ใครกัน
หือ
คุณได้รับหนึ่งข้อความค่ะ
พัคเซรี
ฉันคิมฮยอนห้องสี่นะ
วันนี้ดอดจ์บอลสนุกมาก
แต่เธอคงเจ็บแย่
ฉันรอดมาได้เพราะเธอเลย
ขอบใจนะ
ไว้เจอกัน
คุณได้รับหนึ่งข้อความ
ฉันยุนซอกเองนะ
หน้าเธอโอเคไหม
เมื่อกี้ฉันคงรีบเดินออกมาเกินไปหน่อย
ฉันไม่ได้งอนนะ ไม่ต้องคิดมาก
แล้วอย่าไปเอาไข่ต้มมานวดหน้าให้หายช้ำล่ะ
มันอาจจะมีเชื้อโรคได้
ไปซื้อยาที่ร้านขายยามาทาดีกว่า จะได้หายเร็ว
โอเค งั้นไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ
บ๊ายบาย
ใช้ทางเดินนี้ดีกว่า
- โอเค - แต่น่าจะมีปัญหาเรื่องไฟ
ถ้างั้นบังฮายอง แกจัดฉากฝั่งนี้ให้เสร็จก่อน
สิ่งสำคัญคือไฟใช่ไหม
ไฟจากตรงนี้
- เดี๋ยวฉันไปเอา - นี่
- มีอะไรเหรอ - อย่าตีสิ
ทุกคน
- ยัยนี่นะ - เฮ้ย
- ปัดโธ่ อันนี้… - ไม่เป็นไร
โธ่ ไม่เป็นไรๆ
แล้วเมื่อกี้พูดถึงไหนแล้วนะ
เอานี่ไป
- ไฟไง - อ๋อใช่ เรื่องไฟ
- แล้วจะไปหาไฟมาจากไหน - อ้อ
ขอบใจนะ
จากตรงนี้เหรอ
- ก็… - เดี๋ยวฉันจัดการให้เอง
นี่ แพคซองแร จะว่าไปแกก็เก่งเรื่องแบบนี้จังนะ
แบบนี้คิมฮยอนได้ตกหลุมรักหัวปักหัวปำแน่
นี่เธอคิดชื่อลูกรึยัง น่าจะต้องคิดไว้เลยนะ
คือว่า
เดี๋ยวฉันกลับก่อนนะ
ไปแล้วเหรอ
- พี่ - นี่เพิ่งเริ่มเองนะ
พี่ก็มีหน้าที่ต้องทำนะ
อือ
งั้นเดี๋ยวเราให้ทำอะไร พี่ต้องทำตามด้วยนะ
พัคชานโฮก็มาว่ะ พัคชานโฮ
(ถ่ายรูปเรียนจบเคลื่อนที่)
หนึ่ง สอง สาม!
เยี่ยมเลย
- นี่ๆ แพคซองแร - กบฏก็มา
- ดูหนวดสิ จะแทงอยู่แล้ว - เอาสาหร่ายมาแปะน่ะ
- อะแฮ่ม - สาหร่ายคัมแทป่าว
ตายจริง คุณพ่อ
ให้ใส่อันนั้นสินะ
โอ้โฮ
นักกีฬาพัคเซรี กับแคดดี้ของเขา
ไหนมาดูสิ ลองทำแบบนี้สิ ว้าว
ยกขึ้นแบบนี้
โอเค เรียบร้อย
ต้องถอดถุงเท้าด้วยสิ
ถอดออกเลย
จริงๆ เลย
พ่อต้องเล่นใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ
โธ่เอ๊ย
โอ๊ย
โอ๊ยแม่ร่วง ให้ตาย
เซ็งชะมัด
พ่อนี่ก็นะ ให้ทำอะไรก็ไม่รู้
หัวจะปวด
ฉันละเกลียดผมหยิกนี่จริงๆ
แต่ฉันชอบผมเธอนะ
เอ้า พร้อมรึยัง
โอเค จะถ่ายแล้วนะ ช่วยโพสท่ากันหน่อย
คุณแคดดี้
- ทำหน้าดีใจด้วยหน่อยตะ - ยิ้มอีก!
- ครับ - โพสสวยๆ
ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะเนี่ย
เอ้า สนุกสุดๆ
ดีเลย เยี่ยมๆ
สวัสดีค่ะ
อ้าว เซรีมาแล้วเหรอ
- โอ๊ย ร้อน - อุ๊ยตาย ขอโทษค่ะ
เป็นอะไรรึเปล่าคะ ทำไงดี
เซรี
ตอนนี้ฉันยุ่งมากเลย
ไปนอนรอที่เตียงสระผมก่อนนะ
อ๋อ ได้ค่ะ
- โอ๊ยเจ็บ - ตายแล้วๆ
ตกใจหมดเลย
ทำไงดี ร้อนใช่ไหมคะ
เอาละนะ
พอดีเลย ยุนซอกลูก
ช่วยสระผมให้เซรีหน่อยสิ
อะไรนะครับ
ยุนซอกเนี่ยเหรอคะ
ยุนซอกสระผมเก่งนะ
- โอ๊ย - อุ้ย ขอโทษทีค่ะ ทำไงดี
โถ
ถ้างั้น
ฉันเริ่มละนะ
อื้อ
โทษที
โอเคไหม
ไม่เป็นไร
เอาใหม่นะ
อื้อ
เรียบร้อยค่ะ
ขอบคุณนะคะ
ทรงผมถูกใจไหมคะ
ดูดีมากเลยนะคะ
จากใจใช่ไหมครับ
แน่นอนสิคะ
ต้องไปเที่ยวช็องซาโพสักหน่อยแล้ว
ไว้มาอีกนะคะ วันนี้อย่าเพิ่งสระผมนะ
ครับผม
ไหนดูสิ
คือว่า
คุณคนนั้นก็ยืดผมแบบเมจิกโซลเหรอคะ
อ้อ ใช่แล้ว
อ๋อ อย่างนี้นี่เอง
เดี๋ยวก่อน
ทำไมเป็นงี้ล่ะ
แปลกจัง
อะไรคะ
ยุนซอก
ลูกนวดผมให้เซรีด้วยเหรอ
อ๋อ อันนั้นครีมนวดผมหรอกเหรอ
ไม่สิ ใส่ครีมนวดแล้วจะยืดผมได้ยังไง
แบบนี้น้ำยาก็ไม่ซึมเข้าไปสิ
อ้าวเหรอ
ไหงแกล้งไม่รู้ล่ะ เรื่องนี้ลูกรู้ดีกว่าแม่อีกนะ
ไม่เห็นเคยพลาดเรื่องแบบนี้เลย ทำไมเป็นงี้ล่ะเนี่ย
แม่ เดี๋ยวผมมานะครับ
อ้าว จะไปไหน
ทำตัวแปลกนะนั่น
เฮ้อ
เซรีจ๊ะ ขอโทษทีนะ
น่าจะต้องสระผมอีกรอบแล้วล่ะ
รีบมาให้ไว
เร็วเข้า
เงียบเสียงหน่อย เบาๆ
มีใครติดต่อพัคเซรีได้บ้างไหม
อ้าว มานั่นแล้ว
- สวยจัง - งามหนัดเลย
ผมเรียบเนี้ยบเว่อร์
อย่างกับสาหร่ายทะเล
สวยจัง รู้เลยว่าจ่ายแพง
ดังขึ้นอีก!
สวัสดีครับครู
สวัสดีครับ
- อ้าว สวัสดีครับ - ครับผมๆ
เอ้า มองทางนี้ ใช่เลย
เรียบร้อย โอเคเลย
อีกรอบนะ ขออีกรอบ
นั่นวอนยอง ไปถ่ายกับวอนยองสิ
หนึ่ง สอง สาม
โอเคแล้ว โอเค
หนึ่ง สอง สาม!
โอเค
คำกราบเรียน
คุณแม่ คุณพ่อ
ผมซังชอลเองครับ
ช่วงนี้ลำบากมากใช่ไหมครับ
ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเราเผชิญความลำบาก จากช่วงวิกฤติการเงินปีที่แล้ว
ท่านต้องเจ็บปวดมากแค่ไหนเพราะผมเอาแต่ใจ
คุณแม่ คุณพ่อครับ
ท่านพูดกับผม
ว่าขอโทษซ้ำไปซ้ำมาอยู่อย่างนั้น
พ่อกับแม่ทำผิดอะไรครับ
เช่นเดียวกับที่ท่านอยู่เคียงข้างผมเสมอ
อ้าว มาแล้วๆ
อื้อๆ
- โอ้โฮ - นี่
โห โคตรสวยเลยอะ
- ว้าว - เหนื่อยเลยสิ
- สวยแฮะ - สุดๆ
พี่คะ
ผ้าห่มล่ะ
อ๋อ อือ
นี่ พัคเซรี พร้อมรึยัง
ตั้งสติให้นิ่งนะ แกทำได้
สวยแล้วตอนนี้ สวยมากแล้ว
- ทำได้ๆ - สวยๆ
- เข้าใจนะ - เอามา
ผมจะตอบแทนบุญคุณครับ
ขอบคุณ
และขอโทษด้วยครับ
ตกใจหมดเลย
- แล้วก็รักครับ - ตามฉันมา
มีอะไร
ต่อให้ผมเกิดใหม่อีกครั้ง ก็ขอเกิดเป็นลูกคุณแม่กับคุณพ่อนะครับ
- เร็วๆ สิ ให้ไว - โอ๊ย เฮ้ย
สวัสดีครับ
ผมเป็นช่างภาพประจำโรงเรียนมัธยมปลายการัม ชื่อพัคฮงอิลครับ
ไปทางนั้นดูสิ
- ทางนั้นเหรอ - อื้อ
เฮ้ย เอาแล้วๆ
- เฮ้ย - หลบหน่อยๆ
นั่งลงสิ
ใครกันมาเปิดไฟทิ้งไว้แบบนี้เนอะ
สวยดีนะ
- อื้อ - ใช่
ทรงผมเข้ากับเธอดีนะ
อ๋อ
ไข่นกกระเรียนน่ะ
ของเธอใช่ไหม
เรื่องนั้นนายรู้ได้ไง
ก็ใต้ขวดโหลเขียนว่า "พัคฮงอิล" นี่นา
ชื่อพ่อเธอไม่ใช่เหรอ
น่ารักดีนะ
ทั้งตอนที่ช่วยสกัดตอนเล่นดอดจ์บอล
เธอเล่นกีฬาเก่งใช้ได้เลยนี่
อ๋อ ใช่แล้ว
จะว่าไป
เธอว่ายน้ำในทะเลของเราด้วยนี่
"ทะเลของเราเหรอ"
มีแค่เราสองคนที่รู้จักทะเลตรงนั้นไง
หือ พูดว่าอะไรนะ
พูดอะไรน่ะ
ได้ยินไหม
ว่าแต่
เธอเรียกฉันมาเพราะมีเรื่องจะบอกไม่ใช่เหรอ
อ๋อ ก็ใช่
ใช่แล้วล่ะ
งั้นก็รีบพูดสิ ฉันตื่นเต้นนะ
- อะไรน่ะ - หือ
พูดอะไรนะ
อยู่นิ่งๆ สิ ไม่ได้ยินเลย
ฮยอน
อื้อ
ฉันเคยชอบนายมากเลย
พอได้ยินนายบอกว่าชอบคนผมตรง ฉันก็ไปยืดผม
พับไข่นกกระเรียนพลางคิดถึงนายไปด้วย
แต่ว่า
พอจะสารภาพรักกับนายเข้าจริงๆ
ก็รู้สึกเหมือนมีใครอีกคนกวนใจฉันอยู่
- อ้าว ไปกันแล้ว - ไปกันๆ
โอเค ไปกันเถอะ
พูดไปแล้วใช่ไหม
วันนี้คบกันวันแรกเลยเปล่า
ไม่รู้ อย่าเพิ่งถามสิ
ทำไมเล่า
เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ
เงียบก่อนสิ เดี๋ยวก็โดนเรียกหรอก
ฉันเคยคิดว่าต้องเปลี่ยนตัวเองเท่านั้น ใครสักคนถึงจะมาชอบ
แบบว่าต้องเก่งกว่านี้ สวยกว่านี้
แต่ว่า
ตอนอยู่กับเขาคนนั้น ฉันกลับไม่คิดแบบนั้นเลย
จริงเหรอ
เฮ้อ
ไม่รู้ว่าใคร แต่อิจฉาเขาเหมือนกันแฮะ
เธอคงชอบเขามาก
อ๋อ ดูท่าทางเป็นงั้นเหรอ
อ้าว
นี่ ฉันซื้อเรื่องออดิชั่นเล่มสองมาแล้ว
อือ
ฉันอ่านไม่ได้เพราะต้องอ่านหนังสือ ให้นายอ่านก็ยังดี
แต่จะสนุกแค่ไหนก็ห้ามเอาไปนะ
สอบเสร็จเมื่อไหร่ฉันจะอ่านรวดเดียวเลย
ให้ตายเถอะ
ผมอย่างลื่นเลย ไม่ชินเลยแฮะ
ฮันยุนซอก
นายไม่มีเรื่องสงสัยอยากถามฉันเลยเหรอ
เรื่องอะไร
ที่ฉันสารภาพกับคิมฮยอนไง
ไม่อยากรู้เหรอ
อ๋อ แล้วเป็นไงบ้างล่ะ
ก็
ไม่ได้สารภาพน่ะ
ทำไมล่ะ
ก็…
แค่จะตั้งใจเรียน
อ๋อ
นายอย่าไปบอกคนอื่นล่ะ พวกเขาจะผิดหวังเอา
เข้าใจแล้ว
งั้นฮันยุนซอก
ซื้อขนมตังเมอันโคตรใหญ่ ให้กำลังใจฉันสอบเข้ามหาวิทยาลัยหน่อยสิ
ได้ขนมตังเมอันใหญ่แล้วจะทำข้อสอบได้เหรอ
ให้ตายเถอะ
จ้ะๆ ช่างเถอะ จะอ่านก็อ่านไป
หัวจะปวดจริงๆ
(นับถอยหลัง 8 วันก่อนสอบเข้ามหาวิทยาลัย)
แพคซองแร
เวียนหัวจะแย่ ขอฉันอ่านหนังสือเถอะ
ตอนนี้ไม่ใช่เวลาตั้งใจอ่านหนังสือนะ ต้องซ้อมมั่วให้แม่นสิ
ให้ตายเถอะ
ถ้าครูประจำชั้นไม่สั่งให้คัดลายมือนะ คงได้ตั้งใจเรียนกว่านี้แล้ว
อยากให้ทุกอย่างรีบๆ จบไปซะ
เสร็จแล้วอยากเห็นทะเลจัง
ทะเลหน้าหนาวโคตรสวยเลยนะ
ถ้าหิมะตกลงบนชายหาดนะ คงสวยเหมือนสโนว์บอลของโคอินดลแน่ๆ
อยู่ทะเลมาทั้งชีวิต ทำไมถึงชอบทะเลขนาดนั้น
อีกอย่างเธอเคยเห็นหิมะตกที่ปูซานรึไง
เฮ้ย อาจจะตกก็ได้นี่
นี่
เอ๊ะ
นั่นพี่ยุนซอกไม่ใช่เหรอ
เอ๊ะ
นั่นโคอินดลนี่นา
อะไรกัน…
(ร้านเสริมสวยจางมี)
ไปหาของแบบนั้นมาจากไหน
พอดีเซรีอยากได้อันใหญ่ๆ น่ะ
ใหญ่เกินไปเหรอ
ยิ่งใหญ่ยิ่งดีสิ
ผมก็คิดว่า
ปีหน้าจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยบ้าง
จริงเหรอ
ไหนว่าต่อให้ตายก็ไม่อยากสอบไง
ไม่รู้เหมือนกัน
ตอนนี้น่าจะสอบได้แล้ว
อะไร
เอ้านี่
อันนี้อะไร
ก็เธอขอตังเมชิ้นโคตรใหญ่ไง
อ๋อ
อือ
ขอบใจนะ
อุ๊ยแม่
เอ่อ
นี่ ฮันยุนซอก
คือว่า
นายน่ะ
นายสนิทกับโคอินดลด้วยเหรอ
โคอินดลเหรอ
ไม่นะ
แล้วทำไมต้องไปเจอกันสองคนด้วยล่ะ
ก็เป็นเพื่อนโรงเรียนเดียวกัน เจอกันสองคนไม่ได้เหรอ
เพื่อนเหรอ
นายไปเป็นเพื่อนกับโคอินดลตั้งแต่เมื่อไหร่
พัคเซรี พรุ่งนี้ทำข้อสอบให้ได้นะ
เดี๋ยวสิ นี่นาย
สู้เขา
เฮ้ย
โอ๊ย ฮันยุนซอก
อะไรของเขาเนี่ย
ปัดโธ่ เซรี
- เอาไป - พ่อขอโทษจริงๆ
วันนี้พ่อน่าจะไม่ไหวแน่ๆ
โธ่พ่อ ไม่เป็นไรหรอก หนูอายุเท่านี้แล้ว
หนูอยู่ใกล้แค่นี้เอง ไปคนเดียวได้สบายมาก
เห็นไหมล่ะ
เมื่อวานก็บอกแล้วว่ามันเหม็น อย่าไปกิน
โอ๊ย
เซรีลูก
เดี๋ยวแม่ตามไปทีหลังดีไหม
บอกแล้วไงว่าไม่ต้อง
แม่ไปส่งฮเยรีเถอะ
ถ้าได้สอบสนามเดียวกันก็คงดี
ฮเยรีก็สู้เขานะลูก
- อื้อ - เดี๋ยวกลับมานะ
โอเค ไปเถอะ
ขอให้ได้! ขอให้โดน!
ไม่ว่าอะไร ก็จะชนะให้ได้
- สอบให้ได้นะ - สู้เขา
(ขอให้สอบปังๆ เต็มร้อยได้ร้อย)
(สอบเข้ามหาวิทยาลัย ปีการศึกษา 1999)
สู้เขานะ
สู้ๆ
เอ๊ะ
ขอโทษครับ
เฮ้ย
สู้ๆ สู้ตาย!
นี่นาย…
พัคเซรี
ขอให้ทำข้อสอบได้นะ
อื้อ ขอบใจนะ
ไปเถอะ
นี่แน่ะ
สู้เขา!
สองคูณสองได้สี่
- ดังนั้น… - ข้อสี่ โอเค
คำตอบที่ถูกคือข้อสี่ค่ะ
โอย แย่จริง จะทรมานอีกนานไหมเนี่ย
เฮ้อ
เป็นแบบนี้แล้วจะเที่ยวไหวเหรอ
พูดได้เป็นมงคลจริงๆ
เซรี
แล้วแก…
จะไม่มาคิดคะแนนอะไรสักหน่อยเหรอ
เอาละ ในการทบต้นทุกๆ หกเดือน…
ฉันน่าจะเผลอกาเลื่อนข้อทั้งดุ้นเลย
ปัดโธ่
ไม่เป็นไรหรอก
ที่กาเลื่อนข้อไป
อาจจะทำให้คะแนนดีกว่าเดิมก็ได้ใครจะรู้
หือ
อาจจะเป็นงั้นจริงก็ได้นะ
นั่งลง
ทุกคน
พยายามหนักมาก
คนที่อ้างว่าทำข้อสอบไม่ได้ เพราะต้องส่งคัดลายมือ
จริงๆ แล้วครูช่วยหาข้ออ้างให้เองแหละ
ยังไงก็ทำไม่ได้อยู่แล้วนี่นา
แต่ก็นะ
ยังไงก็เปลี่ยนแปลงผลสอบไม่ได้อยู่แล้ว
ตั้งแต่นี้ไป
ก็ไปเที่ยวเล่นให้สนุกสุดเหวี่ยงซะ
ครับ
และถ้าใครสนใจ ตอนหนึ่งทุ่มก็มาที่ซอยร้านขาหมูละกัน
ขาหมู
เคว้งคว้างแบบนี้จัดต็อกบกกีสักหน่อยไหม
ต็อกบกกีจัดไป
นี่ ในสถานการณ์แบบนี้ แกยังมีเมนูที่อยากกินอีกเหรอ
แน่นอนอยู่แล้ว
นี่ เดี๋ยวฉันน่ะ
จะกลับก่อนนะ พอดีต้องไปทำธุระให้แม่
- ไม่กินเหรอ - อื้อ
โอเค
- กลับดีๆ นะ - บ๊ายบาย
ฉันก็มีธุระเหมือนกัน พวกเธอไปกินกันเถอะ
อ้าวเหรอ
ไปกินด้วยกันดีจะตาย
นั่นสิ
กลับดีๆ นะพี่
หือ
เซรี
อะไรน่ะ
เดินต่ออีกหน่อยไหม
เอางั้นเหรอ
ได้เลย
ฉันชนะ
เดี๋ยวก่อนสิ ไปด้วยกัน
นี่ เฮ้ย
นายก็เร็วอยู่นะ
ระวัง
นี่!
นี่ จำได้ไหม
ฉันเคยช่วยชีวิตนายตรงนี้ด้วยนะ
- จำได้สิ - อื้อ
ถามจริงนะ ตอนนั้นคิดยังไงถึงกระโดดลงไปแบบนั้น
ตอบแบบสัตย์จริงเอาไหม
วันนั้นน่ะ
ฉันคิดว่าถ้าโดนคลื่นนั่นพัดไปจะเกิดอะไรขึ้น
ตอนนั้นฉันทรมานมากจริงๆ
แต่ก็เจอเรื่องตลก
ตรงนั้นดันมีใครคนนึงกำลังว่ายน้ำอยู่
แถมดูสนุกสุดๆ
เอ๊ะ
(พัคเซรี)
- นี่มัน - ฉันเก็บไว้เอง
แค่อยากจดจำคนที่ช่วยชีวิตฉันไว้น่ะ
ดีใจจังที่คนคนนั้นคือเธอ
เซรี
ฉันชอบเธอนะ
มาถึงอีกรอบซะแล้ว
นั่นสิ
อื้อ
คือว่า
วันอาทิตย์นายทำอะไร
ก็เจอเธอไง
อ้อ งั้นเหรอ โอเค
ได้เลย
งั้นไว้เจอกันตอนนั้นนะ
หือ
แม่
อ้าว
กลับมาแล้วเหรอ
แม่น่ะ
ตั้งใจจะเข้าโซลวันอาทิตย์
กะทันหันเลยเหรอ
พอดีสาขาที่โซลบอกว่ามีเครื่องใหม่เข้ามา
ลูกก็รู้นี่ว่าร้านเสริมสวยแม่เน้นใช้เครื่องน่ะ
งั้นไปด้วยกันไหมครับ
ไม่หรอก
ถ้าจู่ๆ ปิดร้านตรงนี้ คนอื่นจะคิดว่าแปลกอีก
อย่างน้อยลูกช่วยดูร้านแล้วคุยกับลูกค้าให้หน่อย
ได้ครับ
ทุกอย่างพร้อมใช่ไหม
อื้อ เดี๋ยวฉันกลับมานะ เฝ้าปูซานไว้นะ
ไม่ต้องห่วงปูซานหรอก เดี๋ยวฉันอยู่ดูแลให้เอง
โห อุ่นใจดีจัง
ปัดโธ่ เซรีลูก
งั้นเจอกันวันอาทิตย์นะ
อื้อ เที่ยวให้สนุกนะ
เอ้า ออกเดินทางได้แล้ว ไปกัน
โอเค บ๊ายบาย
บ๊ายบาย
อื้อ บ๊ายบาย
- จะไม่ไปใช่ไหม - รู้แล้วไง
รีบออกมาได้แล้ว
อื้อ มาซลจี วันอาทิตย์ที่หาดกวางอันรีใช่ไหม
ฉันขอฝากความหวังสุดท้ายไว้ที่พวกแกนะ ฉันมีแค่พวกแกนี่แหละ
ขอบใจนะเว้ย
ได้ยินแล้วใช่ไหม
นี่เป็นโปรเจ็กต์สุดท้ายในชีวิตวัยเรียนของเรา
ไม่หนาวเหรอ
ถึงจะหนาว
แต่ได้เห็นดาวแบบนี้เหมาะเหม็งที่สุด
ฮเยรีของเรา
เซรีของเรา
ขอให้ฝันของลูกๆ เป็นจริง
ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขนะ
เดี๋ยวนะ
แล้วฉันล่ะ
ความฝันเธอก็สมหวังแล้วไง
ความฝันอะไร
ความฝันเธอคือได้แต่งงานกับฉันไม่ใช่เหรอ
แม่คุณ พูดอะไรบ้าๆ
- ให้ตายเถอะ - โห
ตอนเธอสารภาพรักกับฉันน่ะ
เธอพูดชัดเลยว่าความฝันเธอ คือการแต่งงานกับฉัน
โอ๊ย หนวกหูชะมัดเลย ตาแก่นี่นะ
เฮ้ย ให้มันคล่องแคล่วว่องไวหน่อย
ทำแบบนี้ถูกไหม
- นี่เหรอ - ไม่ใช่
- เสียบไปเลยใช่ไหม - อื้อ
- นี่ บังฮายอง - ว่าไง
ดูหน่อย แบบนี้ดีไหม
โอเค ได้แล้ว
เฮ้ยๆ มาแล้วๆ มานั่นแล้ว
- หือ - เฮ้ย นี่
วิ่งเร็ว
- ทิ้งไว้เหรอ - วิ่งๆ
โอย
หนาวใช่ไหม
อะไรนะ
ไม่หรอก ไม่เป็นไร
ไม่ใช่
- ไปเลยเหรอ - ไปเลยใช่ไหม
ก็บอกให้ใส่มาตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว
อื้อ ขอบใจนะ
ไปหาที่นั่งด้านในกันไหม
อะไรนะ
อ้อ ไม่ต้องหรอก ไม่เป็นไร
โอ๊ย
บอกว่าอย่าเพิ่ง เข้าไปก่อน
เอ๊ะ พูดว่าให้เขยิบไปข้างๆ นะ
- ไปข้างๆ - ได้ๆ
ไปข้างๆ
เฮ้ย บอกให้แกกดเริ่มเพลงตอนนี้เลย
ต้องกดเริ่มเพลงไหม
- เซรี แป๊บนึงนะ - หือ
อ้อ
บอกให้เข้าไปก่อนไง เข้าไปก่อน!
ขอไปคุยโทรศัพท์แป๊บนึงนะ
รอก่อน รอไปก่อน
- ห๊ะ ยังไงนะ - ไม่เอา ไม่…
ทำไม
รอก่อน
- นาย… - อื้อ
เป็นอะไรรึเปล่า
เซรี โทษทีนะ
พอดีตอนนี้ฉันต้องไปโซล
เขาบอกว่าแม่เข้าโรงพยาบาล
(เซรี ยุนซอก)
นี่ เซรี
ไม่เป็นไรหรอก เอาไว้ทำใหม่ก็ได้
ขอโทษจริงๆ นะ อุตส่าห์ตั้งใจเตรียมกันขนาดนี้
ปัดโธ่ ไว้ทำกันใหม่ก็ได้
กรุณาฝากข้อความค่ะ
ฮันยุนซอก
ฉันติดต่อนายไม่ได้เลย
คุณแม่อาการดีขึ้นบ้างรึยัง
ถ้ามีเวลาช่วยฝากข้อความเสียงทิ้งไว้หน่อยนะ
ฉันรออยู่นะ
(ฉันก็ชอบนายเหมือนกัน)
ตัวสูงขึ้นรึเปล่า
แกไม่เจอหน้าพ่อตั้งนาน
ยังไม่ทักทายให้มันดีๆ อีก
ลื่นตกบันไดน่ะ
ปกติแม่แกก็ซุ่มซ่ามอยู่แล้วไง
เห็นว่าแกไม่สอบเข้ามหาวิทยาลัย
แม่ที่ละเลยการศึกษาของลูก
พล่ามแต่เรื่องไร้สาระ
ก็เลยลงมือเหรอครับ
เพราะงี้ฉันถึงเชื่อคำพูดแม่แกไม่ได้ไง
บอกว่าแกอยู่ที่นั่นยิ้มแย้มแจ่มใส มีความสุขกว่าเดิม
นี่หยาบคายแถมโง่กว่าเดิมอีก
ฮันยุนซอก
กลับมาอยู่บ้านซะ
(เซ้งร้าน)
พี่เขาเป็นอะไรไป
น่าจะติดต่อมาเล่าสู่กันฟังบ้าง
แม่ฉันบอกว่าทางนายหน้าปล่อยเช่าติดต่อมา
เห็นว่าจัดการเอกสารเสร็จหมดแล้วด้วย
แต่คนที่โทรมาคุยดันไม่ใช่คุณแม่ของพี่ยุนซอก
หมายความว่ายังไง
แต่ได้ยินว่าสามีบ้านนั้นน่ะเป็นอาจารย์หมอ ที่โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยซองบุก
ลูกไม่ได้ดั่งใจก็รังแกอีก
ฉันไปก่อนนะ
เฮ้ย พัคเซรี
แกจะไปไหน
เซรี
รถไฟขบวนนี้คือแซมาอึลขบวนที่ 11 ออกเดินทางจากปูซานไปโซล
(ตั๋วรถไฟ แซมาอึล ต้นทาง ปูซาน ถึง โซล)
โปรดยื่นมือแห่งรัก…
(โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยซองบุก)
คือว่า…
พอจะทราบไหมคะว่า
มีคนไข้ที่ชื่อแพคจางมีรึเปล่า
เอ๊ะ
(แพคจางมี)
ป้าติดต่อมาหาผมแล้วครับ
เขาบอกให้ไปอเมริกาตอนนี้เลย
บอกว่าถ้ากลับบ้านไปรอบนี้ จะออกมาไม่ได้อีกเลย
เราควรจะไปใช่ไหมครับ
ความจริงผมไม่รู้แล้วว่าต้องทำยังไง
ผมไม่อยากไป
แม่ครับ
ผมไม่อยากไปเลย
ผมก็แค่
อยากไปปูซาน
นี่ฉันเองนะ
ฉันติดต่อนายไม่ได้เลย
คือฉัน
มีเรื่องอยากบอก
ยุนซอก
ฉันคิดถึงนาย
ฉันคิดถึงนายมากๆ เลย
นี่ฉันเองนะ
ฉันติดต่อนายไม่ได้เลย
คือฉันมีเรื่องอยากบอก
ตอนที่นายไม่อยู่ ฉันลองมานั่งคิดทบทวนดู
ว่าฉันน่ะ
ไม่ได้รู้สึกกับนายมากไปกว่าเพื่อน
แต่ว่า
ถ้าเรายังติดต่อกัน ยังเจอกันแบบนี้
อาจจะทำให้เกิดความเข้าใจผิดกันได้
เราอย่ามาเจอกันอีกเลยน่าจะดีกว่า
เพราะงั้นไม่ต้องติดต่อมาอีกแล้วนะ
(พิธีสำเร็จการศึกษาครั้งที่ 27 โรงเรียนมัธยมปลายการัม)
พัคเซรี
เซรี
ว้าว
ไม่นึกเลยว่าเธอจะเรียนจบ
- พยายามดีมาก - ขอบคุณค่ะ
- จางยุนโฮ - ครับ
ดูสิ ยัยแก๊งเอสอีเอส โคตรดูดีเลย
- ใช่ไหมล่ะ ดูดีเนอะ - ดูดีเลย
เลิกบุหรี่ซะนะ
- ฮันซองมิน - ครับ
(พัคเซรีและแคดดี้ของเธอ)
(ออดิชั่น)
เอ๊ะ
(ประวัติศาสตร์การสารภาพรัก)
(ช่วยชีวิตฉันด้วย, ผู้ช่วยชีวิต)
(ทะเล ปี 1998, ที่ที่ฉันพบเธอ)
(เซรี แก๊งลูกสน ซองแร)
(ขนมที่หนึ่งในใจเซรี คังแนงอี)
(พวกเด็กที่แปลกที่สุดในโลก)
(น่ารักจัง เป็นลูกนกรึไงกัน)
(ถ้าสั่งให้พัคเซรีเป็นนักกีฬาพัคเซรี จะได้หน้าตาแบบนี้ครับ)
(พวกเธอเห็นฉันแล้วสินะ)
(ฉันชอบเธอไม่ว่าเธอจะเป็นแบบไหน)
(ตอนยิ้มหัวเราะก็ชอบ)
(ตอนทำหน้าตลกก็ชอบ)
(แค่ชอบแบบนี้)
(ไม่ว่าจะทำอะไรก็เป็นกำลังใจให้เสมอนะ)
เซรี หวัดดี
ฉันขอมอบรูปถ่ายสิ่งที่เธอชอบเอาไว้
พร้อมความในใจของฉันนะ
พ่อเธอช่วยฉันด้วยนะ แต่เขาคงเก็บเป็นความลับดีอยู่ใช่ไหม
เหมือนที่เธอเคยพูดไว้ครั้งหนึ่ง
เวลาที่เราเคยมีร่วมกัน ค่อยๆ เติมเต็มหัวใจของฉัน
แค่นั้นฉันก็มีความสุขแล้ว
เซรี
เธอช่วยฉันออกมาจากทะเล
และช่วยชีวิตฉันออกจากความฝัน
เธอคือคนที่ฉันรู้สึกขอบคุณและมีค่ามาก
ป้ายชื่อของเธอที่ฉันกำเอาไว้แน่น
ตอนนี้ถูกสลักเอาไว้ในใจ ลบไม่ออกอีกแล้ว
วันนั้นที่ลมพัดแรงเหลือเกิน
ดีใจจริงๆ ที่ได้เจอเธอ
(ฉันรักเธอ พัคเซรี)
ฉันรักเธอ พัคเซรี
ตัวตรง
แขนตรง
คุมความเร็วไว้แล้วกลับตัว
(คณะบริหารจัดการกีฬาร่วมสมัย การตลาดการกีฬา)
- ว่าไง - โกมาเซรี แกอยู่ไหน
- รีบมาให้ไว - โอ๊ย
ให้ตาย สุดจะทนกับเสียงแพคซองแรจริงๆ
นี่ ฉันเพิ่งเรียนเสร็จ อย่าเร่งนักสิ
โอเค รีบมานะ
หยุดเลย
นี่
ช่วยหวานแค่ตอนอยู่กันเองได้ไหม
ไม่เอาหรอก
- อะไรนะ - น่ารักจัง
โอ๊ย น่ารักจุง
แกก็น่ารักเหมือนกัน
พอได้แล้ว ตาฉันจะเน่าแล้วเนี่ย
หม่ำหนมหน่อยน้า
- ขอเบียร์ 500 มล.หน่อยค่ะ - นี่
พรุ่งนี้ไปนัดบอดก็ทำตัวดีๆ ล่ะ
ฉันไม่เคยพูดว่าจะไปนะ
นี่
จะไม่มาเหรอครับ
ผมจองที่นั่งทำเลแจ๋วไว้ให้แล้วนะ
ที่นั่งทำเลแจ๋วเหรอ
ก็ร้านเราดังเรื่องการสารภาพรักไงครับ
เถ้าแก่ครับ
บอกให้เก็บเป็นความลับไง
พูดออกมาแบบนี้ได้ไงครับเนี่ย
จริงด้วย
ไม่เป็นไรหรอกน่า
ถ้าได้สารภาพตรงนั้นนะโกมาเซรี ยังไงก็สมหวังแน่นอน
ที่รักของผมก็มาจากโซลเหมือนกัน
เราเจอกันที่นี่นะ
ที่รัก
รู้แล้วจ้ะ
กำลังไปนะจ๊ะ
มาให้ได้นะครับ
ต้องไปให้ได้เลยนะ
เฮ้อ
โลกนี้มีแต่คู่รักเต็มไปหมด
นี่ โกมาเซรี พรุ่งนี้แกต้องมานัดบอดนะ
อย่างน้อยก็เพื่อฉันก็ได้
ไว้มาใหม่นะคะ
คิดเรื่องอะไรขนาดนั้นคะ
อ๋อ
คือว่า
ชายหาดตรงนั้นทำให้ฉันคิดถึงตอนเตรียมตัว
สารภาพรักครั้งสำคัญในชีวิตขึ้นมา
แล้วสมหวังไหมคะ
ถ้าสมหวังฉันคงไม่มานั่งอยู่ตรงนี้หรอกค่ะ
ไม่มีใครรู้หรอกว่าเราจะพบใคร
ฉันก็ไม่เคยคิดว่าจะมาอยู่ปูซานแบบนี้
(ขอโทษที่ไม่ได้ไปค่ะ พอดีไม่ค่อยสบาย)
อะไรน่ะ
(ก็ดูสบายดีนี่นา)
เอ๊ะ
สวัสดีค่ะ หมายความว่ายังไงคะ
สวัสดีค่ะ
เดี๋ยวนะ ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน
- นี่ไง - คุณคิมยองชิกคะ
- ทางนี้! - ฮัลโหล
อยู่นี่
พี่คะ
ปัดโธ่
นี่ คุณล้อฉันเล่นอยู่ใช่ไหม
เซรี
สบายดีไหม
ยุนซอก
ฉันขอโทษ
ตอนนั้นฉันโกหกนาย
ที่จริงฉันคิดถึงนายมากๆ เลย
ฉันรู้
ก็เธอบอกฉันแล้วนี่
ฉันน่ะเหรอ
เธอไม่รู้ใช่ไหม
ต่อให้วางโทรศัพท์ลงเสียงก็ถูกบันทึกอยู่ดี
ยุนซอก
ฉันคิดถึงนาย
ฉันคิดถึงนายมากๆ เลย
ฉันไม่อยากให้เสียงเธอโดนลบ
ทุกวันนี้ยังจ่ายค่าเพจเจอร์อยู่เลยเนี่ย
อ้อใช่ ฉันมีอะไรจะให้เธอด้วย
อะไรน่ะ
ฉันพับมันทุกครั้งที่คิดถึงเธอ กลายเป็นงี้เฉยเลย
นี่นาย
เซรี
เธอ
จะคบกับฉันไหม
โกมาเซรีมีแฟนแล้วโว้ย
การสารภาพรักครั้งสุดท้ายของฉัน ไม่สิ ของพวกเรา
ที่ดูเหมือนจบลงทั้งอย่างนั้น
สุดท้ายก็สมหวัง
นี่
ขอด้วย
ขอหน่อย
เอามานะ
- ขอกินด้วยคน - โอเค ให้แล้วๆ
คำบรรยายโดย ชลภัทร ภัทรฤทธิกุล