Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Pierwszy razy wyznałam miłość, gdy miałam 5 lat.
Z powodzeniem, choć zrobiłam to na cmentarzu,
a wybranek był moim kuzynem.
Drugi raz był w trzeciej klasie.
Wysłałam koledze liścik o treści: „podobasz mi się”,
a on odpisał: „ty mnie też”.
Następnego dnia przeniósł się do innej szkoły.
Po co w ogóle mi odpisywał?
Potem się zaczęło.
Trzy, dwa, jeden.
Uaktywnił się mój gen kręconych włosów.
Trzy, dwa, jeden.
Inaczej niż u mojej bliźniaczki Hye-ri
moje włosy się pokręciły,
tak jak całe moje życie.
W dniu, gdy chciałam umówić się z sąsiadem,
on poszedł gdzieś z Hye-ri, z jej pięknymi, gładkimi włosami.
Wtedy postanowiłam…
że już nigdy więcej nie wyznam miłości.
Nigdy.
Powiedziałam, że nie.
ZAKRĘCONA MIŁOŚĆ
ŁATWE FRYZURY
Hej.
Co ty robisz?
W tym tygodniu moja kolej!
Muszę posłuchać Good Morning Pops.
Mamo, Hye-ri złamała umowę.
Co to za zamieszanie od samego rana?
Ona zawsze robi, co jej się podoba.
Mówi, że potrzebuje tego do nauki.
Se-ri, ty tylko słuchasz K-popu.
W takim razie kup mi discmana.
Jasne, sprzedaj mamę i kup sobie.
Śmiało.
Skarbie.
Co ty oglądasz?
PAK SE-RI, GOLFOWA KRÓLOWA ŚWIATA
Se-ri, chodź, zobacz.
Wszystko jest możliwe.
Jest mistrzynią świata.
- Nie wszystko jest możliwe. - Nieprawda.
- Chodź coś zjeść. - Macie to samo imię.
Na przykład te włosy.
Wyprostowanie tych kudłów jest niewykonalne.
Proszę cię.
Zaoszczędzisz na trwałej.
Prostowanie jest jeszcze droższe.
Wiesz, ile to kosztuje?
Zapłacisz za to?
Chodź tu, bo wszystko sprzątnę!
Dobrze.
- Gomasseri! - Pospiesz się!
Wychodź już!
Hye-ri mnie wkurza od samego rana.
Serio?
I co teraz?
- Wygrałam. - Daj.
Proszę.
To prawda, że znowu była najlepsza w szkole?
Nie wiem, mam to gdzieś.
Co to?
Jesteście zupełnie różne. Na pewno jesteście siostrami?
Da-ul, nie przesadzaj.
Są, a Gomasseri jest od niej znacznie ładniejsza.
- Sol-ji. - Co?
Co się jej tak podlizujesz?
Se-ri, zamienimy się dzisiaj miejscami?
Znowu siedzisz z Seong-raem?
Jest spoko, ale nie mogę z nim siedzieć. Uszy mi odpadną.
Hej!
Gomasseri i gang!
Ładny dziś dzień.
To on.
Przyspieszmy.
Hej!
LICEUM GARAM
Proszę.
- Co taki ciężki? - Bierz.
Kim Hyeon.
Hyeon idzie?
Patrzcie!
Kim Hyeon!
Kim Hyeon.
Chłopak, w którym kocha się pół szkoły.
Właśnie do mnie pomachał?
- Co to było? - Czemu do ciebie pomachał?
No wiecie,
wczoraj na plaży…
- Co? - Gadaj.
Była ładna pogoda, więc poszłam popływać.
KIM HYEON
Skąd on się tam wziął?
Jesteś z mojej szkoły.
To moje ulubione miejsce.
Moje też.
Zostawił ciuchy tuż obok twoich?
Tak.
Dlaczego? Może to coś znaczy.
Pachnie podrywem.
Przepuśćcie nas. Nie interesuje nas to.
Zróbcie przejście.
Przepraszam.
WYNIKI PRÓBNEGO TESTU TOGA
Po co na to patrzysz? To nie nasza klasa.
Hyeon.
Jest na liście.
Dostał się do sali samodzielnej nauki.
Ma do niej dostęp tylko setka najlepszych uczniów.
Legenda głosi,
że każdy podryw kończy się tam sukcesem.
Nie mogę już pływać w morzu. Potem robię się głodny.
Powinienem się umyć przed jedzeniem, a mi się nie chce.
Zawsze mam ochotę na tteokbokki.
Na mieście smakują lepiej.
Próbowałaś ich w Cheongsu?
Seong-rae.
Próbowałaś?
Już rozumiem, czemu mówią, że odpadają przez ciebie uszy.
Kto tak mówi?
Sol-ji?
Hej, Ma Sol-ji!
Jadłaś kiedyś w Cheongsu?
Przestań gadać. Buzia ci się nie zamyka.
Nie masz co robić? Skończyłeś już?
Przepisywać? Jasne.
Że nie.
Uwaga.
Ukłońcie się.
Dzień dobry.
Muszę wam przekazać
złe wieści.
Wycieczka, którą odwołaliśmy rok temu z powodu tajfunu,
odbędzie się w tym roku.
Cisza!
Jaka szkoła wysyła maturzystów na wycieczkę?
Dyrekcja odleciała.
W związku z tym będziecie musieli
przepisywać dwa zeszyty tygodniowo.
- Co? - Nie!
Serio?
Do mnie.
Tutaj.
- Pięknie. - Nieźle!
Brawo.
- Hej. - Co?
Do Won-yeonga!
- Tutaj. - Podaj!
Jeszcze raz.
- Nieźle! - Szacun.
Zrobię to.
Proszę.
Dzień dobry.
Poproszę izotonik.
Odłoży go pani dla tego wysokiego chłopaka…
Kim Hyeona?
Skąd pani wiedziała?
Były już tu dzisiaj dwie takie jak ty.
Su-rin, Seong-ryeon, a teraz Se-ri.
Wymyśl coś bardziej oryginalnego.
Od tego wszystkiego pęknie mu pęcherz.
OD JI-HYE
Daj jednego.
Ale gorąco.
Park Se-ri.
Grzybku.
Tak naprawdę Grzybek nazywa się Ko In-jung.
Czesałaś się dzisiaj, co?
Mówimy tak na nią, bo jest obcięta na grzybka.
Próbowałam je trochę ujarzmić.
Obie za wszelką cenę próbujemy wyprostować sobie włosy.
Jej też podoba się Hyeon?
PARK SE-RI
„Park Se-ri”.
Ładne imię.
Pasuje ci.
PARK SE-RI
Hej!
Pomocy!
Ocknij się!
Chyba sobie żartujesz!
Żyjesz?
Nic ci nie jest?
Wystraszyłeś mnie.
Po co wskoczyłeś, skoro nie umiesz pływać?
Na litość boską.
Trzymaj się z dala od wody, chłopcze. To niebezpieczne!
LICEUM GARAM
POKÓJ NAUCZYCIELSKI
Rozumiem, czyli tak to było.
Nie rozpraszaj innych, nawet jeśli nie będziesz pisał testu.
Wiem, że jesteś o rok starszy,
ale zakoleguj się z innymi.
Mam wieści! Przyszedł jakiś nowy!
Ale sensacja!
Zawsze tak mówisz.
- Widziałem go w pokoju nauczycielskim. - Kogo?
Dzisiaj dołączy do nas nowy uczeń z Seulu.
- Z Seulu? - Przedstaw się.
Jestem Han Yun-seok.
To tyle?
To tyle.
Spójrz na jego nogę. Pewnie miał jakieś kłopoty.
- Usiądź z tyłu. - Podobno musi powtarzać rok.
Serio? Powtarza rok?
Se-ri, co to za gadanie?
Yun-seok.
Nie rozrabiaj.
- A wy bądźcie dla niego mili. - Dobrze.
Ile zostało do testu TOGA?
184 dni.
Co musicie robić?
Uczyć się.
Otóż to.
Znów się spotykamy.
Chłopcze.
Tak.
Czyli to się wydarzyło wczoraj?
Masz szczęście, że tam byłam. Mogło się skończyć gorzej.
Chłopcze.
Wiem.
Co jest? Znacie się?
Nie, spotkaliśmy się wczoraj nad morzem.
Nad morzem? Co tam robiliście?
To długa historia.
Szukałaś Hyeona?
- Prawda? - Nie.
- Jasne. - Na pewno.
Szukałaś go.
- Nie? - Przecież mówię.
Szukałaś.
- Na bank. - Przyznaj się.
Patrzcie.
To Seong-rae?
Co on robi?
Co ty robisz? Czemu tak się skradasz?
Spójrzcie na niego.
Parasol, plecak, kule. Biedak nie ma wolnej ręki.
To może mu pomóż?
Nie chcę robić zamieszania.
Seong-rae, jesteś chodzącym zamieszaniem.
Poczekaj!
Będziesz cały mokry.
Chłopcze.
- Radzę sobie. - Nie.
Spóźnimy się. Idź szybciej.
Proszę.
Widzisz?
Se-ri mu pomaga.
Zaczekajcie.
Seong-rae, pozwól tu.
Twój kolega ma kontuzjowaną nogę i moknie,
a ty masz sucho i ciepło.
To nie tak…
Nie stój tak. Weź jego rzeczy.
Se-ri, chcesz coś wyjaśnić?
Ja?
To przez deszcz. Wie pan, że nie zrobiłabym trwałej.
Nie to.
Twoja plakietka.
O nie, gdzie ona jest?
Przypinałam ją dziś rano, ale zniknęła.
Lepiej do jutra ją znajdź,
bo inaczej wysyłam cię na trwałą.
Tak naprawdę…
STOŁÓWKA LICEUM GARAM
Szybciej!
Nie pchajcie się tak!
Spokojnie.
Patrzcie.
O rany.
Da sobie radę z jedzeniem?
Zaczyna mi już działać na nerwy.
Kolego.
Smacznego.
- Jest z nami w klasie, po co ten dystans? - Bo jest od nas starszy.
Nie trzeba.
Widzisz? Nie ma z tym problemu.
Se-ri, sama mówisz do niego „chłopcze”.
Mogłabyś mówić „kolego”.
Nie byłabym w stanie.
Nigdy do nikogo tak nie mówiłam. Mam alergię na to słowo.
Mów, jak chcesz.
Dobra, Yun-seok. Skróćmy ten dystans.
Jedz.
Ja też mogę tak mówić?
Kolego?
Słyszeliśmy, że Se-ri uratowała ci życie.
Co?
- Jest twoją wybawicielką. - Prawda?
Yun-seok, jestem twoją wybawicielką.
Trzymałam ci parasol i przyniosłam ci obiad.
Lody.
Lody!
- Dzięki za lody. - Proszę.
Jesteś całkiem spoko, nie tylko ze względu na lody.
Jeszcze nic o nim nie wiesz.
Podobno nie piszesz TOG-i.
Skąd wiesz?
Nasz wychowawca…
Nieważne, szanuję cię.
Trudno jest sobie odpuścić.
- Ja nie potrafię. - Co to?
Nie ruszaj się.
Wygląda jak prawdziwa.
Co się stało z twoją plakietką?
- Nie mam pojęcia. - Może ktoś ci zabrał?
Ponoć jeśli się komuś zabierze plakietkę, ta osoba się w tobie zakocha.
Pewnie się komuś spodobałaś.
Ma rację.
Pewnie ktoś ci ją zabrał.
Na bank ktoś ją ma!
Ktoś ci ją ukradł z miłości!
Naprawdę tak myślicie?
To niedobrze. Mnie podoba się Hyeon.
A jeśli plakietkę odda mi ktoś inny i powie, że mu się podo…
Przepraszam. Żyjesz?
Tak.
Nic mi nie jest.
Przepraszam.
- Co jest? - Wracaj!
Już idę!
Na pewno jesteś cała? Do zobaczenia.
Stary, ogarnij się!
Szybciej!
On to zrobił specjalnie.
Widziałaś, jak się patrzył?
Naprawdę na mnie patrzył?
Serio, totalnie z tobą flirtował.
Kopnął w ciebie specjalnie, żeby tu przyjść.
Prawda?
Nie wydaje mi się.
Jak to?
Nie sądzę, żeby zrobił to celowo.
Tak?
Zdążyłeś to zauważyć?
To był przypadek.
Ej!
Nieważne, nie słuchaj go.
Nie przejmuj się nim. Chodźmy.
Szefie, trochę wyczucia.
Hyeonowi podoba się Lee Hyo-ri.
Poważnie?
Tak, bardziej niż Sung Yu-ri.
Bo ma proste włosy.
Se-ri!
- Padniesz, jak to usłyszysz! - Co?
Nie mam humoru.
Ma proste włosy!
Czemu wszyscy dziś gadają o włosach?
Grzyb ma proste włosy!
Kto? Grzyb?
Nasz Grzyb?
Grzybku!
Grzybku.
Jak…
Jak ty to…
Zrobiłam sobie trwałe prostowanie.
Nie wierzę. Próbowałyśmy tego wielokrotnie.
To nie zwykła trwała.
To magia.
Magiczna trwała.
Magiczne prostowanie z Seulu.
Gdzie?
Zakład fryzjerski Jangmi.
Ile kosztuje?
Dwieście tysięcy.
Co? 200 000 wonów?
OFERTA SPECJALNA
MAGICZNE PROSTOWANIE ODPORNE NA WODĘ
Dzień dobry.
Macie jakieś pytania?
Tak, o magiczne prostowanie z Seulu.
Wiele razy próbowałam wyprostować włosy, ale efekt znikał po jednym dniu.
Czym ta trwała się wyróżnia?
Czym się wyróżnia?
To zupełnie inny proces.
Inne substancje, inny sprzęt.
Włosy wyglądają po nim, jakbyś od urodzenia miała proste.
A i tak te twoje włosy…
to coś niezwykłego.
Dałybyśmy sobie z nimi radę.
Chciałabyś spróbować?
OD TATY Z OKAZJI ROZPOCZĘCIA LICEUM
ZAKŁAD FRYZJERSKI JANGMI
Mamo, pomogę ci.
Nie trzeba, poradzę sobie.
Pomogę ci.
- „Mamo”? - Nie musisz.
Chodź.
To działa!
Co?
Patrzcie.
Dopracowałem kąt i odstępy.
Jestem genialny.
„Wspa-nia-ły…
po-mysł”.
Świetne, co?
- Chcesz? - Tak.
Zrobię ci taki.
Mnie też zrób.
Zaoszczędzi się trochę czasu.
Yun-seok?
Co tu robisz?
Tylko tędy przechodziłam.
A ty?
Idziesz do fryzjera?
Nie.
To zakład mojej mamy.
Poważnie?
Powinnam się z nią przywitać.
Czekaj!
Yun-seok, to ty?
Dzień dobry pani.
Yun-seok…
Kolega i ja chodzimy razem do klasy. Jestem Park Se-ri.
Ta z niesfornymi włosami.
Jesteś koleżanką Yun-seoka.
Zgadza się.
Wie pani, że uratowałam go od utonięcia?
Słucham?
Co by było, gdyby nie ja?
Trzęsę się na samą myśl.
Po co wchodził do wody, skoro nie umie pływać?
Mamo.
Przypadkiem się poślizgnąłem.
Jasne.
Uratowałaś go.
Właśnie.
Uratowałam go.
Zaryzykowałam własne życie, żeby go ocalić.
Se-ri, tak?
Nadal chciałabyś zrobić sobie magiczne prostowanie?
Oczywiście! To moje największe marzenie!
Rozumiem.
Wiesz,
Yun-seokowi jest ciężko z tym gipsem na nodze.
- Nie ma znajomych. - Słucham?
Jak to nie ma?
Przecież zaprzyjaźnił się ze mną!
Jest w dobrych rękach.
Dobrze.
Jeśli zajmiesz się nim do czasu, aż zdejmą mu gips,
pomyślę o wyprostowaniu ci włosów.
Naprawdę?
Niech się pani niczym nie martwi!
Zajmę się nim!
Co?
To wygląda pysznie.
Wychodzę!
- A śniadanie? - Nie mam na to czasu!
Pomału.
- Dzień dobry. - Cześć.
Przecież on jest kontuzjowany!
Serio?
MAGICZNE PROSTOWANIE Z SEULU
Zapraszamy do zakładu Jangmi. Najlepsze miejsce na trwałe prostowanie.
Zakład Jangmi.
Magiczne prostowanie.
Przepraszam, panie w loczkach.
Panie?
W tym zakładzie wyprostują panu włosy jak nigdzie indziej!
Po co miałbym je prostować?
- Są spoko. - Nie rozumie pan.
Ten magiczny zabieg naprawdę je wyprostuje.
Zakręciłem je w Seulu.
Wydałem 150 000 wonów.
Serio?
Nie musisz tego robić.
No co ty, oddaj mi to.
Puść.
Oddawaj!
Mówię…
O nie!
Co ty robisz?
Nie ruszaj się przez chwilę.
- Żyjesz? - Potłukłem się.
Było grać mądrzej.
Dobrze, że umiem lądować. Ty na moim miejscu już byś nie żył.
Jasne. Ja bym trafił do kosza.
Jaja sobie robisz?
Myślisz, że taki z ciebie kozak?
Hej.
Poszedł już?
Poszedł?
Mało brakowało.
Nie może oglądać mnie w takim stanie.
Wyglądasz tak samo jak zawsze.
Han Yun-seok.
Mamy kłopoty.
- Szlag. - Czemu?
Chodź za mną.
- Dokąd? - Pospiesz się!
Uważaj.
Ja nie mogę.
W porządku?
O nie, twój gips przemókł.
Co to za miejsce?
Składzik mojego taty.
Czekaj.
Proszę.
Przebierz się, nie będę patrzeć.
To twoje?
Nie, mojego taty. Wszystko tutaj jest jego.
Już?
Tak.
To też twojego taty?
Tak.
Oprócz tego. To mój kącik.
Lubisz komiksy?
Nie.
Po prostu żadnego nigdy nie czytałem.
Serio?
W życiu nie czytałeś komiksu?
Nie.
Dobra.
Tych nie pokazuję byle komu.
Siadaj.
Te są taty, więc ich nie wynoś, ale możesz poczytać je tu.
Pozwalam.
Nie trzeba.
Han Yun-seok.
Nie możesz przegapić takiej okazji.
Proszę.
Rany boskie.
Tragiczny jesteś. Możesz tu wpadać, żeby sobie poczytać.
Kod do kłódki to
cztery, osiem, sześć.
Co?
- Cztery, osiem, sześć? - Cicho!
Ktoś może usłyszeć.
Jest tu ktoś jeszcze?
Nie. Nie chcę, żeby ktoś usłyszał, że kod to 486 czy…
- Trzy? 4863? - Nie.
Nie 4863!
Ogarnij się.
Daj rękę, zapiszę ci.
Już załapałem, 486.
Cicho!
To jest tajemnica.
Przychodzimy tu tylko ja i tata.
Nie mów Seong-raemu.
Jeśli się dowie, będzie po nas.
Nadal bolą mnie przez niego uszy.
Przede wszystkim bardzo wam dziękuję,
że jesteście ze mną w tak ważnej chwili.
Przecież to oczywiste.
W końcu się przyjaźnimy.
Tak jest!
Proszę.
- Tak się to składa, prawda? - Tak.
Co robimy?
Jak to co?
Seri zaprosi Hyeona na randkę.
Umiesz robić żurawie jajka?
Co?
Żurawie jajka?
Żurawie jajka.
Pięknie poskładamy dla niej okrągły tysiąc.
Tysiąc wystarczy?
Mi-jin zrobiła tysiąc żurawi, nie jajek.
To zrobimy 10 000.
- Co? -10 000?
- Serio? - Tak.
- Bez jaj. - Damy radę!
- No jasne! - Za dużo.
- Nie. - Sama tyle składaj.
Zrobimy to.
Yun-seok.
Dokąd idziesz?
Nie rozumiesz, że odgrywasz w tym ważną rolę?
- Ja? - Tak.
„Magiczne prostowanie z Seulu. Ogarnia Han Yun-seok”.
Słaby jestem w origami.
Kolegujesz się z nami?
Właśnie.
Ci z Seulu są tacy samolubni.
Nie szkodzi. Dajcie mu iść.
Pewnie ma inne bardzo ważne sprawy.
Tak traktuje swoją wybawicielkę?
- Ojoj. - Biedna.
Spokojnie już.
Teraz
z tej strony
robisz jeszcze jeden trójkąt.
Idealny trójkąt.
- Przeczytajcie na głos. „Dopóki”. - „Dopóki”.
„Dopóki cię nie poznałem, nie wiedziałem, czego chcę”.
Kiedy tyle zrobiłeś?
Hej!
Szłam za szybko? Przepraszam.
Nie szkodzi.
Raz, dwa, trzy!
Papier, kamień, nożyce!
Trzy zeszyty na za tydzień.
Proszę pana.
Proszę…
Chcesz cztery?
Han Yun-seok.
A gdzie twoje zeszyty?
Złamałem nogę, więc…
I rozum też ci odjęło?
Potrzebujesz nogi do pisania?
BAEK SEONG-RAE
Szefie.
Nie ma co z nim dyskutować.
Dlaczego nie?
Nie mogę sobie pozwolić na spadek w rankingu.
Tylko na jeden dzień.
Wiesz, ile znaczy jeden dzień dla najlepszego ucznia?
Ja nie mogę.
Hwang Sang-cheol.
Zamień się ze mną tylko raz. To bardzo ważne.
Mówię, że nie! Nie ma opcji!
Nie chciałem tego mówić,
ale wierzysz, że poderwiesz Hyeona?
Masz go za desperata?
Obudź się.
Chyba widzisz, że nie masz u niego szans.
Co może wiedzieć taki kujon jak ty?
Pogrzało go.
Ktoś musi się z nią zamienić miejscami,
żeby mogła zagadać z Hyeonem po lekcjach.
A ten palant nie chce.
- Przebrzydły kujon. - Olej go.
Daj mi plecak. Poniosę sam.
Dam sobie z nim radę.
Dzięki.
Zaczekaj.
Proszę.
Park Se-ri.
Płaczesz?
No bo…
za kogo ten Sang-cheol się uważa?
Hej.
Posłuchaj.
Zapomniałaś jajek.
Nieważne.
CZERWCOWY PRÓBNY TEST TOGA
Han Yun-seok.
Piszesz egzamin próbny?
- Tak. - Dobra.
Skończyłeś?
Tak.
Mówiłeś, że nie czytasz komiksów.
Kazałaś mi.
- Co robisz? - A jak myślisz?
Modlę się z głębi duszy.
Przecież już oddałaś test.
Cicho bądź.
Mówię bardzo poważnie.
Tak w sumie
to nie wiem, co zrobić ze swoim życiem.
W niczym nie jestem dobra, niczego nie lubię.
To nieprawda.
Jesteś w czymś dobra.
W czym?
W pływaniu.
Niby tak.
Hyeona też poznałam nad morzem.
Poważnie,
gdy tylko wyprostuję włosy, powiem mu, co do niego czuję.
Naprawdę musisz je prostować?
To chyba oczywiste.
Komu by się takie spodobały?
O rany.
Naprawdę?
Wypełniłeś cały słoik?
Nie wiem, co powiedzieć.
Nie rozumiem, czemu to takie ważne, ale proszę.
To bardzo ważne. Wyraża wszystko.
Przecież te jajka są bezużyteczne.
Han Yun-seok.
To jest twój problem.
Nie wszystko musi być użyteczne.
Każdy z nas włożył w to serce. Ja, ty i cały gang.
Nawet jeśli Hyeon mnie odrzuci, zostanie tu nasz wspólnie spędzony czas.
Ale oczywiście tego nie zrobi.
Dobra. Ja też mam dla ciebie prezent.
Ładny, prawda? Możesz w nim przepisywać.
Nasz wychowawca trochę przesadza.
Czemu tobie też każe przepisywać?
Nie wiem. Odkąd tu mieszkam, robię dużo absurdalnych rzeczy.
Yun-seok.
Twój gips!
Zdjęli ci gips!
- Tak. - Gratulacje, Yun-seok!
To znaczy, kolego.
Cześć, Se-ri.
Dzień dobry.
Dziękuję za twoją pomoc.
Chcesz wejść na prostowanie?
Zrobię ci je za darmo.
Słucham?
Naprawdę?
Naprawdę zrobi to pani za darmo?
Bardzo dziękuję!
- Wpadniesz dzisiaj? - Ojej.
Nie dzisiaj. Przyjdę, gdy będę gotowa.
Gotowa?
To nic takiego.
Co tu się dzieje?
Se-ri, spójrz.
Na co?
Co?
„Han Yun-seok”?
Hej!
Yun-seok!
Jak to się stało?
Potrzebowałaś miejsca w sali.
Co?
Chyba żartujesz!
Jesteś niesamowity!
Naprawdę jesteś najlepszy!
Co? Nie cieszycie się?
Co jest?
Jest inna sprawa.
Zdaje się, że Hyeon wypadł z listy.
Nigdzie go nie widzę.
100. SON HAE-GYO
On tylko chciał ci pomóc.
- Bok-hee. - Cześć.
- Jesteś zajęta? - Nie.
Częstuj się.
Nie trzeba było. Dziękuję.
Słyszałaś o tej Jang-mi z naprzeciwka?
O fryzjerce?
Podobno jej syn był najlepszy w szkole.
Wiem, ale ponoć nie podchodzi do testu.
Życie jest niesprawiedliwe.
Bardzo.
Podobno jej mąż jest profesorem w szpitalu uniwersyteckim w Seulu,
a ich rodzina jest bardzo ważna.
- Poważnie? - Tak.
To czemu się tu przeprowadzili?
Był chorobliwie zazdrosny o żonę
i dręczył syna. Nigdy nie był z niego zadowolony.
- To taki dobry chłopak. - Wiem.
Był tak skrzywdzony, że przestał chodzić do szkoły.
Nie podchodzi do testu ze względu na stres.
Biedaczek.
Siostra Jang-mi mieszka w Ameryce i zaprasza ich do siebie.
Yun-seok?
Se-ri, to ty.
Tato.
Co?
Yun-seok.
Co ty tu robisz?
Zaproponowałem, żeby został na kolację.
Na kolację?
Zobaczmy.
Wiesz,
wcześniej…
Przepraszam, że sobie poszłam.
W porządku.
Zdaje się, że jesteś mądrzejszy, niż wyglądasz.
Mądrzejszy niż wyglądam?
Yun-seok, lubisz robić zdjęcia?
- Słucham? - Proszę.
Aparaty jednorazowe.
Weź sobie, ile zechcesz.
Tam jest ich mnóstwo.
Tata prowadzi studio fotograficzne.
Se-ri, jak ci poszło zgadywanie?
Nie mów tak. Już się martwię tym egzaminem.
Czemu? Nigdy ci dobrze nie idzie.
Przestań. Nie pokładasz we mnie żadnych nadziei?
Pokładam.
Ale nie w szkole.
Na jedno wychodzi. Wszystkie nadzieje wiążesz z Hye-ri.
Czy ona kiedykolwiek przyniosła ci szklankę wody?
- Nigdy. - Właśnie.
- Właśnie! - Właśnie!
W tym jesteś najlepsza.
- Prawda? - Prawda.
Przestań ulizywać te włosy.
Nie będziesz miała co prostować.
Daj mi spokój. Hyeon też będzie.
Jak zamierzasz do niego zagadać?
No właśnie. Co mam zrobić?
Odpuść jej. Stresujesz ją.
Nie chciałam.
Szkoda naszych przygotowań.
Nie uważacie?
Na wycieczce.
Co mówisz?
Mogę to zrobić na wycieczce.
Świetny pomysł. Przy ognisku będzie idealny klimat.
I nie będziemy w mundurkach.
Przepuśćcie mnie.
A ty co, nie idziesz na WF?
Muszę najpierw to odłożyć.
Co to?
- Co to jest? - Jej, co to?
Jejku, jakie piękne.
Hej!
Nie dotykaj.
Przysłała mi to ciocia z Ameryki. To bardzo drogie.
Skoro to takie cenne, zostań w klasie i tego pilnuj.
Nie, gramy dziś w zbijaka w parach.
Uwielbiam tę grę.
Przestańcie się obijać i dobierzcie się w pary.
Gdy osoba w kamizelce oberwie, para odpada.
Chcesz być ze mną?
Jak śmiesz, Grzybie.
Jasne. Weź kamizelkę. Ja będę rzucał.
Co?
Gramy razem?
Spoko.
Kto pierwszy atakuje? Po jednej osobie.
Dobra.
A od was?
Ty.
Hej.
- Ja? - Tak.
Zaczynamy.
No co ty!
Przed tobą.
Chrońcie kamizelki!
Łap!
Zgłupiałeś?
Nie chciałem zrobić uniku.
Serio? Co ona się tak do niego klei?
Nieźle!
Tam!
- Łap! - Sol-ji, kryj mnie!
Siódma klasa!
- Bierz Se-ri! - Pilnuj ręki.
- Za nami! - Brawo!
Dobrze!
Seong-rae, zrobiłeś to specjalnie!
Do mnie!
Seri, nic ci nie jest?
- Chyba nie. - Co ty zrobiłaś?
- Wracamy do środka. - Szlag.
Wszyscy do środka.
Cholera.
Ja nie mogę.
W dupę jeża!
Co mi strzeliło do łba?
HAN YUN-SEOK 012-517-7365
Yun-seok, mówi Se-ri.
Co słychać? Wszystko dobrze?
Rety.
Yun-seok, z tej strony Se-ri.
Przepraszam za to, co zrobiłam na WF-ie.
To nie było celowe. Nie wiem, co mi przyszło do głowy.
Za twoimi plecami czułam się bezpiecznie.
Zaraz, co ja wygaduję?
Nie mogę ze sobą.
Kto to?
Masz jedną nową wiadomość.
Se-ri.
Tu Kim Hyeon z klasy 4.
Fajnie dziś było na WF-ie,
ale musiało cię nieźle zaboleć.
Uratowałaś mnie.
Dzięki.
Do zobaczenia.
Masz jedną nową wiadomość.
Hej, tu Yun-seok.
Jak twoja głowa?
Głupio mi, że tak cię zostawiłem.
Nie przejmuj się, nie jestem na ciebie zły.
Nie pocieraj tego siniaka jajkiem.
Możesz dostać salmonelli.
Kup sobie maść z apteki, szybciej się zagoi.
Do zobaczenia jutro.
Pa.
- Pójdziemy tędy. - Dobra.
Będzie problem z prądem.
Ha-yeong,
wy udekorujecie to miejsce.
Najważniejszy jest prąd.
- Pociągnę go stąd. - Hej!
- Weź. - Nie psuj tego.
Spójrzcie tu.
- O rany. - Ups.
- Jak ty to… - Spokojnie.
Jest okej.
Na czym stanęliśmy?
Proszę.
- Na prądzie. - Właśnie.
Skąd go weźmiemy?
Dzięki.
- Stąd? - Może…
Ja to ogarnę.
Seong-rae, jesteś świetny w te klocki.
Jeśli to się uda, Hyeon cię pokocha.
Lepiej wymyślaj już imiona dla dzieci.
Hej.
Ja już idę.
- Szefie. - Już? Dopiero zaczęliśmy.
- Ty też masz zadanie. - Okej.
Tylko potem nie narzekaj!
To Park Chan-ho!
Trzy, dwa, jeden.
Świetnie.
- No proszę. - Wygląda groźnie.
- Pokaż się. - Co masz na brodzie?
To wodorosty?
Rety, patrzcie, za kogo jej tata ją przebrał.
Golfistka Pak Se-ri i jej caddie!
Zrób tak.
W geście zwycięstwa.
Właśnie tak.
Zdejmij skarpetki.
Zdejmuj.
Poważnie?
Tato, czy to konieczne?
Serio…
Już mam dosyć.
Czemu tata mnie do tego zmusza?
Nie mogę.
Nienawidzę moich włosów.
Mnie się podobają.
Gotowi?
Dobra, jedziemy. Zapozujcie ładnie.
Panie caddie.
- Świętuj z nią. - Uśmiech!
- Dobrze. - Ucieszcie się.
Co to za mina?
Wygraliście!
Dobrze!
Dzień dobry.
Cześć, Se-ri.
- Parzy. - Przepraszam.
Wszystko w porządku?
Se-ri.
Jestem teraz zajęta.
Usiądziesz na krześle do mycia głowy?
Dobrze.
Przepraszam, zagapiłam się.
To musiało zaboleć.
Już dobrze.
Yun-seok.
Umyjesz Se-ri głowę?
Co?
On ma to zrobić?
Jest w tym dobry.
Bardzo przepraszam.
No dobrze.
Zaczynam.
Przepraszam. Nic się nie stało?
Jeszcze raz.
Dobra.
To wszystko.
Miłego dnia.
Pewnie jest pan zadowolony. Wyszło idealnie.
- Naprawdę? - Naturalnie.
W takim razie pójdę się pokazać na mieście.
Do zobaczenia. Proszę dziś nie myć.
Dobrze.
Już.
On też miał magiczne prostowanie z Seulu?
Oczywiście.
Jasne.
Co tu się dzieje?
Dziwne.
Jak to?
Yun-seok.
Położyłeś jej odżywkę?
To była odżywka?
Tego się nie robi przed prostowaniem!
Teraz nie zadziała.
Naprawdę?
Nie rżnij głupa, przecież doskonale wiesz.
To do ciebie niepodobne. Co ty sobie myślałeś?
Mamo, zaraz wrócę.
Dokąd idziesz?
Co w niego wstąpiło?
Se-ri, przepraszam. Umyję ci głowę jeszcze raz.
Szybciutko.
Chodźcie.
Cisza!
Kto wie, gdzie jest Park Se-ri?
Idzie!
- Jak ładnie! - Pięknie!
Proste jak druty!
Gładkie jak aksamit.
Wyglądasz świetnie. Warto było.
Czas, byś przestał wreszcie śnić
Nie wierzysz chyba, że Spojrzeniem samym zaintrygujesz mnie
Kobiety więcej chcą Ja jestem jedną z nich
Jedną z nich
Dzień dobry!
Jak miło.
- Prawda? - Tak.
Spójrzcie tu! Tak jest.
- Już. - Zrób jeszcze jedno.
Zróbcie sobie z Won-yeongiem.
Trzy, dwa, jeden.
Uwaga! Trzy, dwa, jeden!
I cyk.
„List do rodziców.
Mamo, tato, to ja, Sang-cheol.
Wiem, że ostatnio było ciężko.
Nie rozumiałem, jak poważny był zeszłoroczny kryzys,
a moim ciągłym marudzeniem utrudniałem wam życie.
Mamo, tato.
Nieustannie mnie przepraszacie,
choć nie zrobiliście nic złego”.
- Idzie. - Jestem.
O rany.
Jest pięknie.
Wyszło naprawdę super.
Kolego.
Koc.
A, no tak.
Se-ri.
Jesteś gotowa?
Skup się. Dasz radę, wyglądasz pięknie.
- Powodzenia. - Ślicznie.
Daj mi to.
„Za wszystko się wam odwdzięczę.
Dziękuję
i przepraszam”.
Co tam?
- „Kocham was”. - Chodź za mną.
Po co?
„Nawet w innym życiu chciałbym być waszym synem”.
- Szybko. - Co jest?
Cześć wszystkim.
To ja, oficjalny fotograf liceum Garam, Park Hong-il.
Idź tam.
- Tam? - Tak.
Jestem.
- Chodź. - Przesuń się.
Siadaj.
Ciekawe, kto powiesił te światełka.
Bardzo ładne.
Tak.
Ładnie wyglądasz.
Te żurawie jajka
były od ciebie.
Skąd wiedziałeś?
Słoik był podpisany „Park Hong-il”.
To chyba twój tata.
To było słodkie.
I to, że mnie uratowałaś na WF-ie.
Jesteś wysportowana.
Tak.
Nic dziwnego. Widziałem, jak wymiatasz na naszej plaży.
Naszej?
Tylko my znamy to miejsce.
Co oni mówią?
Nie wiem.
- Słyszysz? - Nie.
Czy…
chciałaś mi coś powiedzieć?
Tak, chciałam.
Masz rację.
To powiedz. Robi się dziwnie.
- Co się dzieje? - Co?
Co oni mówią?
Cicho, nie słyszę.
Nasza miłość
Hyeon.
Tak?
Bardzo mi się podobasz.
Dla ciebie wyprostowałam sobie włosy
i zrobiłam te żurawie jajka.
Ale…
gdy teraz tu przed tobą stoję,
ciągle myślę o kimś innym.
I przyniesie światło
Nasza miłość…
Idą.
Chodźmy.
Na zawsze niezmienna
Dotrze do najciemniejszych miejsc…
Powiedziałaś?
Jesteście parą?
Nie wiem, cicho bądź.
Czemu?
Co się stało?
Cicho, bo będą kłopoty.
Nasza miłość
Na zawsze niezmienna
Zawsze myślałam, że muszę się zmienić, żeby ktoś mnie polubił.
Że muszę stać się lepsza albo ładniejsza.
Ale…
przy nim nie czuję, że to konieczne.
Tak?
Rety.
Nie wiem, kto to, ale jestem zazdrosny.
Pewnie bardzo go lubisz.
Tak myślisz?
Mam dla ciebie drugą część Castingu.
Dzięki.
Muszę się uczyć, więc śmiało.
CASTING
Ale nie zabieraj go do domu.
Będę czytać od razu po egzaminie.
Jeju.
Nie mogę się przyzwyczaić do tych gładkich włosów.
Yun-seok.
Nie chcesz mnie o nic zapytać?
O co?
O mnie i Hyeona.
Nie jesteś ciekaw?
Jak poszło?
Nie poprosiłam go o chodzenie.
Czemu nie?
Bo…
muszę się uczyć.
Tylko nie mów reszcie. Będą rozczarowani.
Dobra.
I jeszcze jedno.
Kupisz mi przed testem dużą krówkę na szczęście?
Wierzysz, że wtedy lepiej ci pójdzie?
Jesteś taki…
Zajmij się tym swoim komiksem.
Nie mogę z tobą.
OSIEM DNI DO TESTU TOGA
Baek Seong-rae.
Nie rozpraszaj mnie, gdy się uczę.
Szkoda czasu. Lepiej poćwiczyć zgadywanie.
Nauczyłabym się więcej, gdyby nie przepisywanie.
Chcę, żeby już było po wszystkim.
Chciałabym pójść nad morze. W zimie jest takie piękne.
Jeśli spadnie śnieg, będzie jak w śnieżnej kuli Grzyba.
Mieszkasz nad samym morzem i ci się nie nudzi?
Widziałaś kiedyś śnieg w Busanie?
Może kiedyś spadnie.
Hej.
To Yun-seok?
Co?
Chyba gada z Grzybem.
Skąd to wytrzasnąłeś?
Se-ri poprosiła o dużą.
Jest za duża?
Im większa, tym lepiej.
Może w przyszłym roku podejdę do testu TOGA.
Naprawdę?
Mówiłeś, że prędzej umrzesz.
Wiem,
ale zmieniłem zdanie.
Co jest?
Proszę.
Co to?
Chciałaś dużą krówkę.
No tak.
Dzięki.
Hej! Yun-seok!
Czy…
ty…
przyjaźnisz się z Grzybem?
Z Grzybem?
Nie.
To czemu ze sobą gadacie?
Nie mogę pogadać z koleżanką ze szkoły?
Z koleżanką? Od kiedy jest twoją koleżanką?
Powodzenia jutro.
Czekaj!
Do boju!
Hej!
Han Yun-seok!
Co on sobie myśli?
Se-ri.
- Proszę. - Przykro mi.
Nie dam rady pójść z tobą.
Nie szkodzi, jestem już duża.
Mam blisko, pójdę sama.
A nie mówiłam?
To jedzenie było zepsute.
Se-ri, mam pójść z tobą?
Nie ma potrzeby. Idź z Hye-ri.
Szkoda, że nie zdajecie razem.
Powodzenia.
- Dzięki. - Zaraz wracam.
Do zobaczenia.
Do boju!
Damy sobie radę!
Powodzenia.
POWODZENIA NA TEŚCIE
TEST NA ZAKOŃCZENIE LICEUM
Powodzenia!
Przepraszam.
Rozpykasz ten test!
Dzięki.
Se-ri.
Powodzenia.
Dziękuję.
Dasz sobie radę!
Dwa razy dwa to cztery.
- Więc… - Tak!
Odpowiedź brzmi: cztery.
Kiedy to się skończy?
Świetnie to rokuje na nasz wyjazd.
Miej trochę litości.
Se-ri.
Nie zamierzasz sprawdzić swoich odpowiedzi?
Chyba źle przepisałem odpowiedzi do arkusza.
Hej.
Uspokój się. Może dzięki temu zdobędziesz więcej punktów.
Możesz mieć rację.
Słuchajcie,
gratulacje.
Jeśli sądzicie, że zawaliliście test przez przepisywanie,
chciałem tylko dać wam wymówkę.
I tak byście zawalili.
Cóż.
Nic już nie poradzicie.
Od tej pory
bawcie się ile wlezie.
Tak jest!
Jak chcecie, to wpadnijcie o 19.00 na nóżki wieprzowe.
Tak!
Może coś zjemy na poprawę humoru?
Chętnie.
Nie wierzę, że możecie myśleć o jedzeniu.
Zawsze.
Ja chyba…
Muszę w czymś pomóc mamie.
Nie idziesz?
Nie.
Dobra.
- Na razie. - Pa.
Ja też mam coś do zrobienia. Zostawię was.
Serio?
Szkoda.
Wiem.
Do zobaczenia!
Se-ri.
Co ty robisz?
Przejdziemy się jeszcze?
Dobrze.
Chodźmy.
Ścigamy się!
Czekaj na mnie!
Szybki jesteś.
Ostrożnie.
Hej.
Pamiętasz, jak cię tu uratowałam?
- Oczywiście. - Tak?
Co sobie myślałeś, kiedy wskoczyłeś do wody?
Szczerze?
Tego dnia
zastanawiałem się, co by było, gdybym utonął.
Było mi bardzo ciężko.
A wtedy, jak na ironię,
zobaczyłem cię, jak pływasz.
Tak dobrze się bawiłaś.
PARK SE-RI
- Skąd ty… - Nosiłem to przy sobie.
Żeby pamiętać, że mnie uratowałaś.
Cieszę się, że to byłaś ty, Se-ri.
Se-ri.
Bardzo cię lubię.
Znów wróciliśmy.
Tak.
Hej,
co robisz w niedzielę?
Widzę się z tobą.
Skoro tak mówisz.
Dobrze.
Do zobaczenia.
Mamo.
Cześć.
Chyba muszę w niedzielę pojechać do Seulu.
Po co?
Podobno dostawcy mają nowy sprzęt.
Wiesz, że w salonie sprzęt jest najważniejszy.
Pojechać z tobą?
Nie.
Ludzie będą się zastanawiać, czemu jest zamknięte.
Zostań na miejscu.
Dobrze.
Mamy wszystko?
Wyjeżdżamy. Pilnuj Busanu, gdy mnie nie będzie.
Spokojnie. Busan jest w dobrych rękach.
Całe szczęście.
Se-ri, pospiesz się!
Widzimy się w niedzielę.
Tak. Udanej wycieczki.
Wychodzimy.
Dobra.
- Pa. - Pa.
Pa, pa.
Nie idziesz?
Przecież idę!
Pospiesz się!
Sol-ji, niedziela na plaży Gwangalli.
Liczę na was. Jesteście najlepsi.
Dziękuję.
Słyszeliście.
To nasz ostatni projekt w liceum.
Nie zimno wam?
Zimno, ale musimy popatrzeć na gwiazdy.
Moje kochane Hye-ri i Se-ri.
Życzę wam spełnienia marzeń
i życia pełnego szczęścia.
Zaraz.
A mnie nie?
- Twoje marzenie już się spełniło. - Jakie?
Wyszłaś za mnie.
Powariowałeś.
- Co? - Nie mogę.
Gdy zaczęliśmy się spotykać, mówiłaś, że o tym marzysz.
Cicho tam, staruszku.
Hej! Szybciej!
Dobrze?
- Tak? - Nie.
- Wbijam tu? - Tak.
Nie ustoją.
- Ha-yeong. - Tak?
Spójrz. Dobrze?
Tak.
Idą już!
- Co? - Szybko!
Spadamy stąd!
Zimno ci?
Co?
Nie, jest dobrze.
Nie!
- Idziemy? - Teraz?
Wiedziałem, że ci się przyda.
Dziękuję.
Chcesz gdzieś wejść?
Co?
Nie musimy.
Nie teraz. Wracajcie.
Co? W prawo?
- W prawo? - Tam.
Daje nam znak? Mamy zaczynać?
Przepraszam.
Wracajcie tam.
Muszę zadzwonić.
Czekajcie na mój znak.
Co?
Czekajcie.
Hej.
Wszystko dobrze?
Przepraszam, Se-ri.
Muszę jechać do Seulu.
Mama jest w szpitalu.
SE-RI ♡ YUN-SEOK
Se-ri.
Nie martw się. Powtórzymy to.
Przykro mi, że tak się napracowaliście.
Nie szkodzi, odtworzymy to.
Nagraj wiadomość.
Yun-seok.
Nie mogę się dodzwonić.
Z mamą wszystko dobrze?
Nagraj mi wiadomość, kiedy będziesz mógł.
Będę czekać.
JA TEŻ BARDZO CIĘ LUBIĘ
Urosłeś.
Dawno się nie widzieliśmy.
Nawet się nie przywitasz?
Poślizgnęła się na schodach.
Wiesz, jaka bywa niezdarna.
Podobno nie podszedłeś do testu.
Nigdy nie dbała o twoją edukację.
Świetna z niej matka.
To ty jej to zrobiłeś?
Właśnie dlatego nie można jej ufać.
Mówiła, że po przeprowadzce stałeś się szczęśliwszy,
a stałeś się niegrzeczny i głupi.
Han Yun-seok.
Wracaj do domu.
DO WYNAJĘCIA
Rety, co się z nim stało?
Mógłby chociaż zadzwonić.
Podobno ktoś dzwonił do agenta nieruchomości.
Załatwili już wszystkie papiery.
Ale nie z mamą Yun-seoka.
Co to znaczy?
Jej mąż jest profesorem w szpitalu w Seulu.
Nigdy nie był zadowolony z syna.
Muszę iść.
Se-ri!
Dokąd idziesz?
Se-ri!
Pociąg Saemaeul nr 11 z Busan do Seulu.
POCIĄG SAEMAEUL BUSAN – SEUL
SZPITAL UNIWERSYTECKI W SEULU
Dzień dobry.
Przepraszam.
Czy jest tutaj pacjentka Baek Jang-mi?
BAEK JANG-MI
Ciocia dzwoniła.
Mamy polecieć do Stanów.
Jeśli wrócimy do tego domu, już nie wyjedziemy.
Powinniśmy wyjechać, prawda?
Sam nie wiem, co byłoby najlepsze.
Nie chcę wyjeżdżać.
Mamo.
Nie chcę wyjeżdżać.
Chcę tylko…
Chcę tylko wrócić do Busanu.
Cześć.
To ja.
Nie mogę się dodzwonić.
Muszę ci coś powiedzieć.
Yun-seok.
Tęsknię za tobą.
Bardzo za tobą tęsknię.
Cześć, to ja.
Nie mogę się dodzwonić.
Muszę ci coś powiedzieć.
Przemyślałam sobie wszystko, gdy cię nie było.
Chyba nie chcę, żebyś był dla mnie kimś więcej niż kolegą.
I…
jeśli będziemy dalej spędzać razem czas,
może dojść do jakichś nieporozumień.
Nie spotykajmy się więcej.
Nie dzwoń już do mnie.
LICEUM GARAM CEREMONIA UKOŃCZENIA SZKOŁY
Park Se-ri.
Se-ri.
Nie sądziłem, że doczekam tego dnia.
- Gratulacje. - Dziękuję.
- Jang Yun-ho. - Już idę.
S.E.S. wygląda genialnie.
- Prawda? - Tak.
I rzuć palenie.
- Han Seong-min. - Tak.
PAK SE-RI I JEJ CADDIE
CASTING
ZAKRĘCONE WYZNANIA
DOPÓKI CIĘ NIE POZNAŁEM, NIE WIEDZIAŁEM, CZEGO CHCĘ
CIESZĘ SIĘ, ŻE CIĘ SPOTKAŁEM
PLAŻA, 1998 R. TU CIĘ POZNAŁEM
SE-RI, GANG I SEONG-RAE
ULUBIONE CHRUPKI SE-RI
NAJDZIWNIEJSZA EKIPA ŚWIATA
SŁODKIE. WYGLĄDASZ JAK PISKLACZEK
SE-RI JAKO PAK SE-RI JEJ MINA MÓWI WSZYSTKO
ZAUWAŻYLIŚCIE MNIE!
UWIELBIAM KAŻDĄ WERSJĘ CIEBIE, SE-RI
UWIELBIAM, GDY SIĘ ŚMIEJESZ
UWIELBIAM, GDY MNIE ROZŚMIESZASZ
PO PROSTU CIĘ UWIELBIAM
COKOLWIEK WYBIERZESZ, ZAWSZE BĘDĘ CIĘ WSPIERAŁ
Cześć, Se-ri.
Opisuję tutaj moje uczucia przy zdjęciach rzeczy, które lubisz.
Twój tata mi pomógł. Mam nadzieję, że dochował tajemnicy.
Jak kiedyś powiedziałaś,
wkładam w to moje serce i nasz wspólnie spędzony czas,
i samo to mnie cieszy.
Se-ri.
Wyciągnęłaś mnie z wody i z moich koszmarów.
Dziękuję ci za to.
Twoje imię, które trzymałem w dłoni,
jest teraz na zawsze wyryte w moim sercu.
Bardzo się cieszę,
że w ten wietrzny dzień cię poznałem.
Kocham cię, Park Se-ri.
Postawa!
Ręce prosto!
Tempo! Zwrot!
WYDZIAŁ SPORTÓW WODNYCH PARK SE-RI
- Hej. - Gomasseri!
Gdzie jesteś? Co tak długo?
Seong-rae, nie mogę z twoim głosem.
Dopiero skończyłam zajęcia, wyluzuj.
Dobrze. Pospiesz się.
Przestańcie.
Róbcie tak sobie, gdy nas nie ma.
Nie.
- Boże. - Jesteś taka słodka!
Taka słodziutka.
Ty też.
Zaraz wypadną mi oczy.
Zjedz.
Poproszę piwo.
Jutro masz randkę w ciemno.
- Nie wiem, czy pójdę. - Hej.
Nie przyjdziesz?
Zarezerwowałem ci szczęśliwy stolik.
Szczęśliwy stolik?
Przy którym wszystko się zaczyna.
Proszę pana.
To miała być tajemnica! Wygadał pan!
Rzeczywiście.
No trudno.
Kto wyzna przy nim swoje uczucia, zawsze odniesie sukces.
Wiem po sobie.
Przy tym stoliku poznałem
moją ukochaną z Seulu.
Skarbie!
Tak jest.
Już idę.
Przyjdź jutro.
Teraz już musisz.
Wszędzie te pary.
Gomasseri, musisz jutro pójść na randkę!
Zrób to dla mnie!
Do widzenia.
Co taka zamyślona?
Ojej.
Dawno temu na tej plaży
zaplanowałam największe wyznanie miłości mojego życia.
Udało się?
Gdyby się udało, nie siedziałabym tutaj.
Nigdy nie wiadomo, kogo się w życiu spotka.
Nie sądziłam, że wyjadę z Seulu.
PRZEPRASZAM, NIE DAM DZIŚ RADY ŹLE SIĘ CZUJĘ
NIE WYGLĄDASZ NA CHORĄ
Halo? Co to ma znaczyć?
Halo?
Gdzie ty jesteś?
- Hej! - Kim Yeong-sik?
- Tutaj! - Halo?
Tutaj!
Kotku!
Serio, nabijasz się ze mnie?
Se-ri.
Jak się masz?
Yun-seok.
Przepraszam.
Okłamałam cię wtedy.
Tak naprawdę bardzo za tobą tęskniłam.
Wiem.
Powiedziałaś mi.
Tak?
Nie wiedziałaś, co?
Twoja wiadomość się nagrała.
Yun-seok.
Tęsknię za tobą.
Bardzo za tobą tęsknię.
Nie chciałem tego skasować,
więc cały czas płacę za pager.
Mam coś dla ciebie.
Robiłem po jednym zawsze, gdy o tobie pomyślałem.
Przestań.
Se-ri.
Zostaniesz…
moją dziewczyną?
Tak.
Nareszcie.
Gomasseri ma chłopaka!
Myślałam, że już dawno po wszystkim,
a jednak w końcu wyznaliśmy sobie miłość.
Ej.
Daj mi.
Dawaj to.
Oddawaj.
- Daj mi też. - Dobrze.
Proszę.
Napisy: Zofia Sław