Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Five ako no’ng una akong nag-confess sa crush ko.
Success ’yon kaso nakatungtong kami sa puntod.
Tapos pinsan ko pa siya.
KANG-JIN, CRUSH KITA
Grade three ako no’ng pangalawang beses.
Sinulatan ko siya ng “Crush kita,”
at sumagot naman siya ng “Crush din kita.”
Tapos nag-transfer siya kinabukasan.
Pambihira. E, bakit mo pa ’ko sinagot?
Tapos…
Three, two, one.
Nagsimula nang lumabas ang pagkakulot ko.
Three, two, one.
Kumpara kay Hye-ri na kakambal ko,
nagkasala-salabid ang buhok ko,
pati na ang buhay ko.
No’ng araw na magko-confess sana ako kay kuyang kapitbahay namin,
sinundo niya si Hye-ri na sunod sa galaw ang bagsak at straight na buhok.
No’ng sandaling ’yon, nabuo ang loob ko.
Hinding-hindi na uli ako magko-confess.
Hinding-hindi na.
Hinding-hindi na nga.
LOVE UNTANGLED
SIMPLENG DIY HAIRSTYLES
Uy.
Uy, ano ka ba?
Uy! Sa ’kin ’yan ngayong linggo, a.
Makikinig ako sa Good Morning Pops, e.
Ma, sumisira siya sa usapan, o.
Nakaingit ka kaagad kaaga-aga?
Lagi na lang siyang nasusunod.
E, ginagamit niya raw sa pag-aaral.
Saka, Se-ri, Korean pop lang ang pinakikinggan mo.
E, di bilhan mo ’ko ng CD player.
Eto, ipambili mo ang nanay mo.
Eto.
Papa.
Ba’t tutok na tutok ka d’yan?
Kain na.
Se-ri, o. Tingnan mo.
Walang imposible.
Number one si Pak Se-ri.
-May mga imposible kaya. -Hindi totoo ’yan.
Kain na sabi, e.
Se-ri ka rin kaya.
Eto, imposible ’tong buhok na ’to.
’Tong pinamana mong kulot na buhok, imposibleng mapaderetso.
Ay, sus.
Tipid naman sa pagpapakulot.
Pa naman! Mas mahal kayang magpa-rebond.
Alam mo ba kung gaano kamahal magpa-rebond?
Sasagutin mo ba ’yon?
Sige kayo, liligpitin ko na ’to! Kain na!
Oo na.
-Keri-Seri! -Dalian mo, pasok na tayo!
Tara na, oy!
Ang sakit na naman sa bangs ni Hye-ri kanina.
Talaga?
Ano na naman?
-Panalo ako. -Akin na.
Ayan.
Uy, totoo bang nasa top uli siya sa school niya?
Ewan ko, wala akong pakialam.
Ano ’to?
Uy, langit at lupa kayo. Magkadugo ba talaga kayo?
Oy, Da-ul, wag ka nang bumira.
Oo nga, saka mas cute kay Hye-ri ’tong si Keri-Seri.
-Sol-ji. -Bakit?
May atraso ka ba kay Se-ri?
Uy, Se-ri, palit tayo ng puwesto kahit ngayon lang?
Katabi mo na naman si Sung-rae?
Ayos lang siya basta di ko siya katabi.
Dudugo ang tenga ko sa kanya.
Hoy!
Keri-Seri at Solbangul!
Ang ganda ng sikat ng araw!
Si Sung-rae ’yon.
Dalian na natin.
Hoy!
GARAM HIGH SCHOOL
Eto.
-Mukhang mabigat, a. -Bitbitin mo na lang.
Si Kim Hyun.
Si Hyun ’yon, di ba?
Si Kim Hyun, o!
Si Kim Hyun!
Si Kim Hyun.
Kalahati ng school namin, may crush sa kanya.
Talaga bang kinawayan niya ’ko?
Kilala mo siya?
Ano ’yon?
Ba’t ka niya kinawayan?
Ano kasi…
Sa beach kahapon—
-O, ano? -Ikuwento mo na.
Ang ganda ng dagat kaya naligo ako. Tapos pagkaahon ko…
KIM HYUN
Ano ’to? Ba’t nandito ka rin?
Magka-school tayo?
Akala ko ako lang ang may alam dito.
Akala ko rin ako lang, e.
Teka, iniwan niya ’yong damit niya malapit sa damit mo?
Oo.
Hala, gumagano’n siya? Baka may ibig sabihin ’yon.
Nangangamoy something.
Guys, padaan kami. Hindi kami interesado d’yan.
Makikiraan. Padaan naman kami. Padaan.
1ST SEMESTER 2ND MOCK EXAM GRADE 12 RANKING
Nakikitingin ka rin? Wala tayo d’yan.
Si Kim Hyun.
Si Kim Hyun nga.
Alam mo na, Se-ri, kasama na siya sa self-study room.
Para lang sa top 100 students ’yong self-study room.
Ang sabi-sabi,
kung doon ka magko-confess, magkakatuluyan kayo.
Hindi na muna ako magdadagat. Nakakagutom lumangoy, e.
Ang lagkit para bumili ng tteokbokki pero nakakatamad ding maligo muna.
Pero lagi kong nafi-feel na kumain ng tteokbokki.
Mas masarap din kapag galing sa tusok-tusok.
Nakakain ka na ba sa Meryendahan sa Cheongsu?
Sung-rae.
Nakakain ka na do’n?
Gets ko na kung bakit sinasabi na nakakadugo ka ng tenga.
Sino’ng nagsabi?
Si Sol-ji ba?
Hoy, Ma Sol-ji!
Nakakain ka na sa Cheongsu?
Pambihira, ang daldal mo. Tumikom ka naman.
Busy ka, di ba? Tapos ka na bang magsulat?
Magsulat? Siyempre…
Hindi pa.
Humarap.
Bumati.
Good morning, sir.
May masamang balita ako
para sa inyo.
’Yong field trip na naudlot last year dahil sa bagyo,
itutuloy n’yo ngayong taon.
Tumahimik tayo!
Sinong nasa katinuan ang magpapa-field trip ng mga graduating?
Nasiraan na ang school board.
Kaya para sa pinapasulat ko sa inyo,
dalawang notebook kada linggo na ’yon.
-Seryoso? -Sir naman!
Sir!
Dito.
Dito, ’tol!
-Wow. -Nice!
Ayos ’yon.
-Uy. -Ha?
Kay Won-yeong!
-Dito, o. -Ipasa mo!
Ipasa mo uli.
-Nice! -Sige.
Sige na nga.
Eto, o.
Manang.
Isang Neverstop po.
Puwede pong patabi nito para do’n kay kuyang nagba—
Kay Kim Hyun?
Opo! Pa’no n’yo nalaman?
Sobrang daming SR ngayong araw.
Su-rin, Seong-ryeon, Se-ri.
Mapapansin ka ba kung pare-pareho kayo ng diskarte?
Mapapasabog n’yo na ang pantog niya.
PARA KAY HYUN MULA KAY JI-HYE
Pahingi ako.
Ang init.
Bato, bato, pick.
-Sa talo ’to? -Oo.
Park Se-ri.
Flintstone.
Ko In-jung talaga ang pangalan ni Flintstone.
Nagsuklay ka ngayon, a.
’Yong sabog kasi ng buhok niya, parang sa Flintstones.
Medyo pinakalma ko lang.
Sabay kaming magplantsa ng buhok dati, de-pencil board pa.
Crush mo rin si Hyun, a?
PARK SE-RI
“Park Se-ri.”
Ang gandang pangalan.
Bagay sa ’yo.
PARK SE-RI
Gumising kayo!
Tulong!
Gumising na kayo!
Seryoso ba talaga?
Okay ka lang?
Okay ka na ba?
Natakot naman ako sa ’yo.
Ba’t ka lumusong kung hindi ka marunong lumangoy?
Grabe ’to!
Hala!
Mama. Wag po kayong lulusong basta-basta. Delikado ’yon.
GARAM HIGH SCHOOL
FACULTY ROOM
Sige, naiintindihan ko na.
Pero wag mong guguluhin ’yong iba kahit na hindi ka magsi-CSAT.
Kahit mas matanda ka nang isang taon,
subukan mo pa ring makipagkaibigan.
Breaking ’to! May bagong dating!
Breaking ’to!
Lagi mo namang sinasabi ’yan.
-May nakita ako sa faculty room. -Ano? Ano ’yon?
Mula ngayon, may bago kayong kaklase na nag-transfer mula sa Seoul.
-Seoul? -Magpakilala ka.
Ako si Han Yun-seok.
’Yon lang?
’Yon lang.
’Yong binti niya, o. Nakipagbasag-ulo pa siguro siya.
-Umupo ka sa likod. -Nag-repeat daw siya, e.
Di nga? Nag-repeat siya?
Keri-Seri, sige, daldal pa.
Yun-seok.
Magpakatino ka.
-Kayong lahat, walang mang-aaway. -Opo.
Ilang araw na lang bago ang CSAT?
184 days.
Ano’ng trabaho ng graduating?
Mag-aral.
’Yon lang.
Nagkita uli tayo.
Po.
Oo nga, e.
Dahil siguro ’yan sa nangyari kahapon, ’no?
Masuwerte ka pa rin na nando’n ako. Muntikan ka na do’n.
Po.
Oo.
Uy, ano ’yon? Magkakilala kayo?
Hindi. Nagkita kami sa beach kahapon.
Ha? Sa beach?
Ba’t kayo nando’n?
Nakakapagod ’yon ikuwento.
Si Hyun ang sadya mo, ’no?
-’No? -Hindi kaya.
-Hindi raw. -Oo kaya.
Oo kaya ’yan!
-Hindi ba talaga? -Hindi nga!
Oo kaya!
-Siya ang sadya mo. -Umamin ka na lang.
Uy.
Si Sung-rae ’yon, di ba?
Ba’t siya nando’n?
Sung-rae, ano’ng ginagawa mo? Para kang tuod d’yan.
Si Yun-seok kasi.
May payong, dalawang bag, at saklay. Ang dami niyang bitbit.
E, di tulungan mo siya.
Hindi ko alam kung okay lang sa kanya ’yon, e.
Sung-rae, kailan mo pa inisip kung okay ka lang sa iba?
Hala. Teka!
Basang-basa ka na.
Po.
-Ayos lang ako. -Hindi kaya.
Lakad na. Male-late na tayo.
Po.
Tingnan mo.
Si Se-ri na tuloy ang tumulong.
Kayong tatlo.
Sung-rae, halika rito.
Nabasa ng ulan ang kaklase mong may pilay
habang tuyong-tuyo at komportable ka.
Hindi po gano’n—
Tulungan mo siya sa bag niya.
Se-ri, wala ka bang sasabihin?
Ako po?
Dahil lang po ’to sa ulan. Alam n’yo namang di ako nagpakulot.
Hindi ’yan.
’Yong name tag mo.
Naku. Saan kaya napunta ’yon?
Suot ko ’yon kanina pero wala na po ngayon.
Suot mo na dapat ’yon bukas.
Sige ka, ipapakulot kita lalo.
Ano pala—
PILOT SITE PARA SA SCHOOL MEAL PROGRAM GARAM HIGH SCHOOL
Takbo!
Walang tulakan!
Uy.
Tingnan mo.
Naku.
Mukha siyang naliligaw na bata.
Bakit ba ang sakit niya sa bangs?
Kuya.
Kain ka lang, a.
Kaklase natin siya. Ba’t mo siya kinukuya?
Mas matanda siya, e. Kaya kuya siya.
Kahit wag na.
O, di ba? ’Yon ang gusto ng mamang ’to.
Se-ri, ikaw rin naman, e. Tinawag mo nga siyang “mama”.
Oo nga, puwede namang kuya na lang.
Ipinanganak akong di kayang sabihin ’yon.
Wala pa ’kong rektang tinawag ng gano’n. Parang allergic nga ako do’n, e.
Kahit ano na lang.
Ganyan nga, Yun-seok. Cool lang tayo dito, a.
Kain na.
Gano’n din tayo?
Puwedeng ako rin?
Nga pala, kuya, sinagip ka raw ni Se-ri sa dagat.
Ano?
E, di tagapagligtas mo siya.
Di ba?
Yun-seok. Lagi kitang inililigtas, di ba?
Pinayungan kita kanina, tapos ikinuha pa kita ng lunch.
Ice cream.
Ice cream!
-Salamat sa ice cream. -Wala ’yon.
Hindi ’to dahil dito pero ang astig mo rin, a.
Sus, kakakilala n’yo lang, e.
Hindi ka raw magsi-CSAT, a.
Pa’no mo nalaman?
Ano, si Sir…
Basta, hanga ako sa ’yo.
Hindi madaling sumuko, a.
-Ako, di ko kaya ’yon. -Ano ’yan?
Wag kang malikot.
Wow, parang totoo lang.
Pero napa’no ba talaga ’yong name tag mo, Se-ri?
Sana nga alam ko, e.
Baka may kumuha no’n?
Kapag tinago mo raw ’yong name tag ng crush mo, magkakagusto siya sa ’yo.
Baka merong may crush sa ’yo.
Oo nga.
Baka may pumitik no’n.
Siguradong may kumuha ng name tag mo!
Siguradong tinatago niya ’yon!
Meron kaya talagang kumuha no’n?
Grabe, ang hirap naman nito. Crush na crush ko si Hyun, e.
Pa’no kung sumulpot siya nang hawak ang name tag ko at mag-confess—
Sorry. Okay ka lang ba?
A, oo.
Oo, ayos lang ako.
Sorry talaga.
-Ba’t ang tagal mo? -Dalian mo!
Pabalik na!
Okay ka lang talaga?
Sige, una na ’ko.
Oy! Umayos ka, tsong!
Tara na!
Parang sinadya niya ’yon.
Ngumiti siya, a. Grabe din makatitig.
Seryoso? Nakatingin siya sa ’kin?
Seryoso, pinopormahan ka niya.
Baka sinadya niyang tamaan ka para makalapit siya sa ’yo.
Di ba?
Parang hindi naman.
Ano ’yon? May sinasabi ka?
Parang hindi naman niya sinadya ’yon.
A, talaga?
Gano’n ba katalas ang paningin mo?
Halatang aksidente—
Hoy!
Ay, ewan. Se-ri, wag kang makinig sa kanya.
Bahala siya. Ba’t siya gano’n?
Tara na.
Hindi ka marunong bumasa ng mood, ’tol?
Maka-Lee Hyo-ri daw si Kim Hyun.
Talaga?
Oo, mas gusto niya raw siya kesa kay Sung Yu-ri.
Bagsak kasi ’yong buhok.
Oy! Se-ri!
Malala ’to!
Ano ’yon?
Wala ako sa mood ngayon.
Straight na ’yong buhok niya!
Tumigil na nga kayo. Buhok din ang bukambibig n’yo?
Hindi, si Flintstone, straight na ’yong buhok!
Ano? Sino? Si Flintstone?
Si Flintstone natin?
Flintstone?
Flintstone.
Pa’no…
Pa’no nagkaganyan…
Ito ba? Nagpa-rebond ako.
Wag mo na ’kong lokohin. Ilang beses ka nang nagpagano’n, e.
Hindi ’to basta-bastang rebond.
Magic.
Magic rebond.
Saka isa pa, Seoul magic rebond ’to.
Saan?
Sa Rose Hair Salon.
Magkano?
200,000.
Ano? 200,000 won?
PROMO 200,000 WON KAHIT GAANO KAHABA!
SEOUL MAGIC REBOND NATURAL AT PUWEDENG MABASA!
Hello.
May tanong ba kayo?
ROSE HAIR SALON
Opo, tungkol sa Seoul magic rebond.
Nakailang pa-rebond na ’ko pero sira kaagad ’yon kapag naliligo ako.
Ano po’ng pinagkaiba nito?
Ano’ng pinagkaiba?
Ibang-iba ’yong proseso nito.
Ibang kemikal, ibang equipment.
Dederetso ’yong buhok mo na parang gano’n talaga ang tubo no’n.
Pero maiba tayo.
’Tong buhok mo…
Grabe, ’no?
Pero kaya pa rin ’yan.
Gusto mo bang subukan?
1,000 WON
CONGRATS SA PAGPASOK SA HIGH SCHOOL! MULA KAY PAPA
ROSE HAIR SALON
Ma, tulungan na kita.
Pumasok ka na. Ako na dito.
Tulungan na kita.
-“Ma”? -Ako na nga dito.
Pasok na tayo.
Gumagana!
’Yong ano?
Tingnan n’yo.
Basta tama ang anggulo at spacing.
Dati ko pa dapat sinubukan ’to.
“Magagandang…”
“Ideya…”
Galing, ’no?
-Gusto mo rin? -Oo.
Gawan din ba kita?
Ako rin.
Ayos ’yan, a. Tipid sa oras.
Yun-seok?
Ba’t nandito ka?
Napadaan lang ako.
E, ikaw ba?
Magpapagupit ka?
Hindi.
Salon ni Mama ’to.
A, talaga?
E, di dapat pala magpakilala ako.
Sandali!
Yun-seok, ikaw ba ’yan?
Hello po.
Good afternoon po.
Si Yun-seok…
Si kuya po, kaklase ko po siya. Ako po si Park Se-ri.
Ikaw ’yong grabe ’yong kulot?
Magkaibigan pala kayo ni Yun-seok.
Opo, tama po.
Nabanggit niya po bang sinagip ko siya sa dagat?
Ano ’ka mo?
Pa’no na lang kung wala ako do’n no’n?
Nangangatog pa rin ako kapag naiisip ko ’yon.
Nakakapagtakang lumusong siya kahit di siya marunong lumangoy.
Ma.
Hindi po ako lumusong. Nadulas lang po ako.
Gano’n ba?
Tagapagligtas ka pala niya.
Tama po.
Tagapagligtas niya.
Tinaya ko talaga ang buhay ko para kay Kuya Yun-seok no’ng araw na ’yon.
Se-ri, ’no?
Interesado ka pa rin bang magpa-magic rebond?
Siyempre naman po! Interesadong-interesado po.
Sige.
Alam mo,
nahihirapan si Yun-seok dahil sa semento sa pilay niya.
Wala pa siyang kaibigan.
Ano po?
Ano po’ng sinasabi n’yo?
Sobrang close po namin! Di ba?
Ako po ang bahala kay kuya.
Sige.
Kung tutulungan mo siya habang may semento pa siya,
puwede siguro kitang i-magic rebond pagkatapos.
Talaga po?
Sige po! Wag kayong mag-alala.
-Okay. -Makakaasa kayo!
Ano ’to?
Wow, mukhang masarap, a.
Una na ’ko!
-Hindi ka muna kakain? -Saka na. May gagawin ako!
-Kaya ko na. -Halika na.
-Good morning po. -Hi.
Kita n’yo namang pilay siya, di ba?
Ano ba?
ROSE HAIR SALON, BUKAS NA SEOUL MAGIC REBOND
Rose Hair Salon po.
Magaling silang mag-rebond.
Rose Hair Salon.
Magaling silang mag-rebond.
Sandali lang po, Mamang Kulot.
Mama?
Kapag dito kayo nagpa-straight, babagsak at dederetso ang buhok n’yo.
Bakit naman ako magpapa-straight?
Ganda kaya nito.
Hindi n’yo lang kasi gets.
Dederetso talaga ang buhok n’yo sa Seoul magic rebond.
Sa Seoul ko pinagawa ’to.
Inabot ako ng 150,000 won.
Ano raw?
Ako na sa ganito.
Ano ka ba? Wag kang epal.
Akin na!
Akin na ’yan!
Akin na nga…
Lagot!
Ano ba’ng ginagawa mo?
D’yan ka lang muna.
-Okay ka lang? -May bali yata.
Ayusin mo kasi.
Buti nga’t marunong akong bumagsak. E, kung ikaw ’yon, patay ka na.
Sabi mo, e. Kung ako ’yon, naka-shoot na ’ko.
Ano’ng sinasabi mo?
Makaka-shoot ka? Gano’n ka ba kagaling?
Uy.
Wala na ba siya?
Grabe, muntikan na ’yon.
Hindi niya ’ko puwedeng makitang ganito.
Ganyan? Wala ka namang pinagkaiba, a.
Han Yun-seok.
Nalintikan na tayo.
-Hala. -Bakit?
Sumunod ka sa ’kin.
-Bakit? Sa’n tayo pupunta? -Basta, bilisan mo na lang!
Mag-ingat ka, a.
Badtrip!
Uy, ayos ka lang ba?
Naku po. Basang-basa ’yang semento mo.
Anong lugar ’to?
Bodega ’to ni Papa.
Teka.
Eto.
Magpalit ka lang. Hindi ako titingin.
Sa ’yo ba ’to?
Hindi, kay Papa ’yan. Sa kanya ang lahat ng gamit dito.
Nakapagpalit ka na?
Oo.
Sa papa mo ang lahat ng ’to?
Oo.
A, puwera do’n. Puwesto ko ’yon.
Mahilig ka ba sa komiks?
Hindi.
Bale, ano,
wala pa ’kong nabasa.
Di nga?
Hindi ka pa nakapagbasa ng komiks?
Oo.
Ganito.
Hindi ko ’to basta-basta ipinapakita sa iba.
Upo.
Kay Papa ’yon kaya di ko maipapahiram. Pero puwede kang makibasa dito.
Pagbibigyan kita.
Salamat na lang.
Oy, Yun-seok.
Kapag hindi mo ’to nabasa, hindi ka pa tunay na nabuhay.
Eto.
Pambihira.
Marami ka pang hahabulin. Dalasan mo ang punta para makapagbasa ka.
’Yong combination ng padlock,
four, eight, six.
Ano?
-Four, eight, six? -Uy, wag mong isigaw!
Baka may makarinig sa ’yo.
Sino? May ibang tao ba dito?
Hindi, ano ba? Sekreto ’ka ko na 486 ’to.
-Ano, 4862? -Hindi gano’n!
Hindi 4862, pambihira ka!
Ewan ko sa ’yo!
Nagkakalabuan lang tayo. Isusulat ko sa braso mo.
Wag na, tanda ko naman. 486.
Oy! Tahimik lang!
Siguraduhin mong walang makakaalam.
Kami lang ni Papa ang pumupunta dito.
Lalo na si Sung-rae, a.
Kapag nalaman niya ’to, lagot na.
Grabe, ang sakit pa rin ng tenga ko dahil sa kanya. Badtrip talaga.
PAIBIGIN SI HYUN
Una sa lahat, pinakamahalagang sandali ’to ng buhay ko.
Nagpapasalamat ako na kasama ko kayo.
Girl, siyempre maaasahan mo kami.
Magkakaibigan tayo, e.
Okay!
Eto.
-Ganito dapat ’yong tupi, ’no? -Oo.
Ano’ng ginagawa natin?
Ano pa ba?
Magko-confess si Keri-Seri kay Hyun.
Marunong kang gumawa ng crane eggs?
Crane eggs?
Crane’s eggs?
Crane eggs.
Gagawa tayo nang buong-puso hanggang maka-1,000.
Okay na ba ’yong 1,000?
Si Mi-jin sa kabila, gumawa ng 1,000 cranes, hindi eggs.
E, di gagawa tayo ng 10,000.
-Ha? -10,000?
-Seryoso? -Seryoso.
-Imposible. -Kaya natin ’yon!
-Ang dami. -Gusto ko ’yan.
-Ano’ng gusto mo do’n? -1,000 sa ’yo.
-Ayoko. -Tuloy natin.
Yun-seok.
Saan ka pupunta?
Hindi mo ba alam kung ga’no kalaki ang papel mo dito?
Ako?
Oo.
“Seoul magic rebond. Kay Han Yun-seok.”
Pero hindi ako magaling gumawa ng—
Kaibigan ka namin, di ba?
Oo nga.
Siguro ’yong mga taga-Seoul, walang pakisama.
Ayos lang. Hayaan n’yo na siya.
Malamang sobrang busy niya sa ibang bagay.
Ginaganito niya lang ’yong nagligtas sa kanya.
-Naku. -Naku po.
Di bale na.
Tapos,
mula dito,
gumawa ka uli ng triangle.
Ang galing mo d’yan, a.
-Basahin n’yo. “Hanggang.” -“Hanggang.”
“Hindi ko alam ang gusto ko hanggang noong nakilala kita.”
Pangatnig ang “hanggang”…
Nakarami ka agad?
Uy!
Matulin ba ’kong maglakad? Sorry.
Okay lang.
Bato, bato, pick!
Tatlong notebook ka next week.
Teka, sir.
Sir naman.
Apatin ko ba?
Han Yun-seok.
Ba’t di ka nagpapasa ng pinapasulat ko?
A, napilayan po kasi ako kaya—
Naumpog ka rin ba?
Paa ba ang pansulat mo?
BAEK SUNG-RAE
’Tol.
Gano’n lang talaga. Teacher ang nasusunod.
Bakit hindi puwede?
Ano’ng gagawin mo kapag bumaba ang national ranking ko?
Isang araw lang naman, e.
Alam mo ba kung ga’no kahalaga ang isang araw sa top student?
Anak ng…
Hwang Sang-cheol.
Magpalit tayo, isang beses lang. Mahalaga lang talaga ’to.
Ayoko nga! Hindi nga puwede!
Hindi ko sana sasabihin ’to, e.
Ano naman kung mag-confess ka do’n?
Malabo ba ang mata ni Hyun?
Gumising ka nga.
Alam mo na dapat na hindi kayo magka-level.
Gago ’yon, a. Mukha naman siyang laspag na eraser!
Sira-ulo!
Magko-confess si Keri-Seri kay Hyun sa self-study room
kaya kailangang may makipagpalit sa kanya.
Hindi papayag ’yon.
-Grades lang naman ang panama niya. -Di bale na.
Akin na. Ako na dito sa bag ko.
Kaya ko namang bitbitin ’yan, e.
Salamat.
Sandali lang.
Eto.
Se-ri.
Umiiyak ka ba?
Ano lang kasi,
si Sang-cheol, sino ba siya sa akala niya?
Uy…
Ano…
Pa’no ’to?
Basta. Pumasok ka na.
JUNE MOCK EXAM PARA SA 1999 CSAT
Han Yun-seok.
Magma-mock exam ka?
Opo.
Sige.
Tapos ka na?
Opo.
Sabi mo di ka nagbabasa ng komiks.
Pinagbabasa mo ’ko, e.
Ano ’yan?
Ano sa tingin mo?
Nagdadasal ako mula sa puso.
Pero tapos na ’yong exam.
Tumigil ka na.
Seryoso talaga ako.
Sa totoo lang,
ni hindi ko alam ang gagawin sa buhay ko.
Hindi ako magaling sa kahit ano at wala rin naman akong gusto.
Hindi, a.
Magaling ka kaya.
Saan?
Lumangoy.
Siguro nga.
Nakilala ko rin si Hyun dahil do’n.
Seryoso talaga,
kapag straight na ’tong buhok ko, magko-confess talaga ako kay Hyun.
Kailangan talagang magpa-straight ka para do’n?
Oo naman.
Sino naman ang magkakagusto sa buhok na ’to?
Uy.
Ano ’to?
Pinuno mo ’to nang mag-isa?
Hala, nakaka-touch naman.
Hindi ko gets kung bakit mahalaga ’yan pero sige lang.
Siyempre mahalaga ’to. Sobrang halaga nito.
Pero wala namang paggagamitan n’yan.
Han Yun-seok.
’Yan ang problema mo, e.
Kailangan bang may gamit para magkahalaga ’to?
Nandito sa loob ang puso nating lahat. Puso ko, puso mo, at puso nila.
Kahit mabasted ako ni Hyun,
laman pa rin nito ’yong mga pinagsamahan natin.
Pero siyempre hindi ako gaganunin ni Hyun.
Sige. May regalo din ako sa ’yo.
Ganda, ’no? Puwede mong gamitin sa assignment.
Pero pambihira ’yong si Sir.
Nadamay ka sa pinapasulat niya?
Oo nga, e.
Kung ano-ano ang pinapagawa sa ’kin dito.
Yun-seok.
Wala…
Wala ka nang semento!
-Oo. -Congratulations, Yun-seok!
Congrats, kuya.
Hello, Se-ri.
Good morning po.
Salamat sa tulong mo, a.
Gusto mo na bang magpa-rebond?
Libre para sa ’yo.
Ano po?
Talaga po?
Ililibre n’yo ’yon para sa ’kin?
Salamat po talaga!
-Gawin ba natin mamaya? -Ano po…
Hindi po. Pupunta na lang po ako kapag handa na ’ko.
Handa na?
Wala po ’yon.
Uy, ano’ng meron?
Se-ri, tingnan mo, o.
Ano ’yon?
Di nga?
TOP 1, HAN YUN-SEOK
Uy!
Yun-seok.
Ano’ng nangyari do’n?
Para makapasok ka sa self-study room.
Ano?
Grabe!
Sobrang astig mo!
Ang cool mo, the best ka talaga!
Bakit? Hindi ba kayo masaya?
Ano ’yon?
Ano lang kasi…
Mukhang nasipa sa top 100 si Hyun.
Wala ’yong pangalan niya.
TOP 100, SON HAE-GYO
Gusto ko lang niyang tulungan.
-Bok-hee. -Uy.
-Busy ka? -Hindi naman.
Eto, o.
Nag-abala ka pa. Salamat, a.
Kilala mo si Jang-mi do’n sa kabila?
Rose Hair?
Nag-top 1 daw sa buong school ’yong anak niya.
Oo nga. Kaso hindi rin daw magsi-CSAT ’yong bata.
May mga pinagpapala lang talaga, ano?
Totoo ’yan.
Professor daw ’yong mister niya sa Seongbuk University Hospital sa Seoul,
tapos maimpluwensya pa ’yong pamilya.
-Gano’n? -Oo.
E, ba’t napadpad silang mag-ina dito?
Parang baliw daw magselos ’yong lalaki,
tapos walang ikinakatuwa sa kahit anong gawin no’ng bata.
Ang bait kaya no’ng bata.
Oo nga, e.
Mabigat ang loob no’ng bata kaya di siya nakakapasok dati,
at di siya magsi-CSAT ngayong taon dahil sa stress sa tatay niya.
Kaawa-awa naman.
Taga-Amerika daw ’yong ate ni Jang-mi,
at pinapapunta siya do’n.
Yun-seok?
O, Se-ri, anak.
Papa?
Bakit?
Yun-seok.
Ano’ng ginagawa mo d’yan?
A, niyaya ko siyang mag-noodles.
Noodles?
Sige.
Ano…
Tungkol kanina…
Sorry at di ako nagpaalam.
Okay lang.
Nga pala, wala sa itsura mo na gano’n ka katalino.
Wala sa itsura ko?
Yun-seok, mahilig ka bang maglitrato?
-Ano po ’yon? -Eto, o.
Disposable camera ’to.
Kumuha ka lang kung gusto mo.
Marami do’n sa likod.
May photo studio kasi si Papa.
Se-ri, nahulaan mo ba ’yong exam?
Papa, wag ka namang ganyan. Malungkot na nga ako dahil sa exam, e.
O, bakit? Lagpak ka naman lagi sa exam.
Papa naman. Wala ka bang expectation sa ’kin?
Siyempre meron naman, ano.
Hindi lang sa grades mo.
E, di parang wala rin. Pero mataas ang expectation mo kay Hye-ri.
Sabihin mo nga, kinuhanan ka na ba ni Hye-ri ng tubig?
-Hindi. -O, di ba?
-O, di ba?
Kaya the best ka!
-Di ba? -Oo nga.
Tama na ’yang paghatak mo ng buhok.
Sige ka, wala ka nang mapapa-rebond.
Pagbigyan mo na ’ko. Nando’n din si Hyun, e.
Pa’no ka nga pala magko-confess?
’Yon na nga, e. Ano’ng gagawin ko?
Hayaan mo muna. Mase-stress siya dahil sa ’yo.
Hindi ko naman sinasadya.
Sayang lang kasi nakapaghanda na tayo.
Di ba?
Sa field trip.
Ano’ng sabi mo?
Puwede kong gawin sa field trip.
Puwede sa field trip. May campfire at perfect ang vibes.
Hindi pa tayo naka-uniform no’n.
Makikiraan ako.
Ba’t papunta ka dito? Hindi ka magpi-PE?
Iiwan ko muna ’to sa faculty.
Ano ba ’yan?
-Ano ’yan? -Ano ’yan?
Wow. Ang ganda.
Uy!
Bawal hawakan.
Padala ’to ng tita kong taga-Amerika, saka mahal ’to.
Kung nag-aalala ka, e, di dito ka lang at bantayan mo ’yan.
Hindi puwede. Magba-buddyball daw tayo, e.
Paborito ko ang buddyball.
Ayos na at maghanap kayo ng ka-partner.
Kapag tinamaan ’yong naka-vest, out na sila.
Partner tayo?
Aba, ayos ka rin, Flintstone.
Sige. Kumuha ka ng vest. Ako ang magbabato.
Ano ’yon?
Partner tayo?
Okay, sige.
Para sa mauuna, kailangan ng representative kada klase.
Sige.
Sino sa inyo?
Ikaw.
Uy.
-Ako po? -Oo.
Eto na.
Ano’ng nangyari?
Sa harap mo.
Bantayan ’yong mga naka-vest!
Salo!
Sira ka ba?
Teka, hindi ko talaga iniwasan ’yon.
Seryoso? Ba’t siya kapit na kapit? Naka-glue ba siya?
Nice!
Uy! Do’n, o!
-Eto! -Sol-ji, salagin mo, a!
Go, Class 7!
Class 7!
-Si Se-ri ang tirahin mo! -’Yang braso mo.
-Sa likod! -Nice!
Nice!
Sung-rae, sinadya mo ’yon, ’no?
Dito!
Keri-Seri, okay ka lang?
-Ayos lang siya! -Ba’t mo ginawa ’yon?
-Pumasok na kayo. -Buwisit!
Pumasok na kayong lahat.
Badtrip.
Badtrip naman, o.
Badtrip!
Ano ka ba, Se-ri, ba’t mo ginawa ’yon?
HAN YUN-SEOK 012-517-7365
Yun-seok, si Se-ri ’to.
Kumusta? Okay ka lang ba?
Ewan…
Yun-seok, si Se-ri ’to.
Sorry sa nangyari kanina.
Hindi ko sinasadya ’yon. Ewan ko rin kung ba’t ko ginawa ’yon.
Pero pakiramdam ko ligtas ako sa likod mo.
Teka, ano? Ano ba ’tong sinasabi ko?
Hindi ko na alam.
Sino ’to?
May isang message ka.
Se-ri.
Si Hyun ’to ng Class 4.
Ang saya ng laro kanina.
Pero siguradong masakit ’yon.
Buhay pa ’ko dahil sa ’yo.
Salamat.
Kitakits na lang.
May isang message ka.
Uy, si Yun-seok ’to.
Kumusta na ang mukha mo?
Hindi ko sinasadyang layasan ka nang gano’n.
Wag kang mag-alala, di ako galit sa ’yo.
Wag mong gamitan ng itlog ’yang black eye mo.
Baka magkasakit ka sa salmonella.
Pahiran mo na lang ng ointment. Mas mabilis ’yang gagaling.
’Yon lang. Kita na lang tayo bukas.
Bye.
-Dito tayo dadaan. -Oo.
Kuryente ’yong problema.
Tapos, Ha-young,
i-set up n’yo ’tong lugar.
Kailangan natin ng kuryente.
Dito ko kukunin ’yon.
Hoy!
-Sige na. -Panira ka.
Guys.
-Girl. -Yuck.
-Pa’no mo ba… -Ayos lang.
Okay lang ako.
Nasa’n na nga pala tayo?
Eto, o.
-Kuryente. -A, oo.
Sa’n nga natin kukunin?
Salamat.
-Dito? -Ano…
Ako na do’n.
Alam mo, Sung-rae, ang husay mo sa ganito.
Pagkatapos nito, mai-in love sa ’yo si Hyun.
Umisip ka na ng ipapangalan sa baby n’yo.
Uy.
Mauuna na muna ako.
Aalis ka na?
-’Tol. -Kakasimula pa lang, a.
-May ipapagawa rin kami sa ’yo. -Sige.
Sige, ha, walang atrasan ’to!
Si Park Chan-ho, o!
GRADUATION PHOTO STUDIO
Three, two, one.
Ang ganda.
-Aba, Sung-rae. -Kontrabidang-kontrabida.
-Ang tulis, a. -Ano’ng nasa baba mo?
-Ahem! -Seaweed ba ’yan?
’Yong tatay niya talaga. Tingnan n’yo ang pinasuot sa kanya.
Si Pak Se-ri na golfer at ang caddie niya!
Ganito, gumanito ka.
Taas ang kamao.
Ganyan.
Maghubad ka ng medyas.
Hubarin mo na.
Ano ba ’yan?
Pa, kailangan ba talaga?
Ano ba ’to…
Badtrip naman, o.
Ba’t ba ’to pinapagawa sa ’kin ni Papa?
Hay, naku.
Buwisit ’tong buhok na ’to.
Gusto ko nga ’yan, e.
Ready na?
Sige, eto na. Pose na kayo.
Uy, caddie.
-Masaya ka rin dapat. -Ngiti ka pa!
-Okay. -Sige, masaya dapat kayo!
Ba’t ganyan ang mukha mo?
Excited ka dapat!
Ganyan!
Hello po.
O, Se-ri, iha.
-Mainit. -Naku. Sorry.
Ayos ka lang? Pasensya na.
Se-ri.
Busy pa kasi ako ngayon.
Upo ka muna sa shampoo chair, ha?
Sige po.
Naku. Nabigla naman ako.
Masakit ’yon, ’no?
Sige.
Yun-seok, anak!
Puwedeng ikaw ang mag-shampoo kay Se-ri?
Ano?
Si Yun-seok po?
Magaling siya do’n, a.
Pasensya na talaga.
Sige.
Sisimulan ko na.
Sorry.
Okay ka lang?
Simulan ko na, a.
Okay.
Tapos na.
Salamat, a.
Tuwang-tuwa ka siguro d’yan. Ang ganda ng kinalabasan.
-Talaga? -Oo naman.
Sige, igagala ko muna ’to. Sarap ng feeling.
-Ayos, a. -Balik ka, a. Wag ka munang magbasa!
Sige.
Okay.
Nagpa-Seoul magic rebond din po ba siya?
Oo naman.
Gano’n po ba?
Teka, ano’ng nangyari dito?
Hindi dapat ganito.
Bakit po?
Yun-seok.
Ginamitan mo ba siya ng conditioner?
A, conditioner ba ’yon?
Hindi dapat mag-conditioner kapag magre-rebond!
Hindi eepekto ’yong rebond.
Talaga?
Wag mo ’kong paandaran. Alam mo naman ’yon, e.
Hindi ka naman nagkakamali, a. Ano ba’ng iniisip mo?
Ma, lalabas lang ako saglit.
Teka, sa’n ka pupunta?
Ba’t gano’n ’yon?
Se-ri, pasensya na, a. Magsa-shampoo uli tayo.
Dalian natin.
Dali na.
Tumahimik tayo!
Sino’ng may balita kay Se-ri?
Ayun, parating na siya!
-Ang ganda! -Bagsak, a!
Wala na talagang kulot!
Sobrang kinis na, o.
Ganda, a. Sulit na sulit.
Masyado kang mapangarap
Hindi puwedeng sa titig mo idaan Hanggang ikaw ang pormahan
Walang babaeng ganyan Wala rin akong kaibahan
Walang kaibahan
Hello!
Hello.
-Hello, Mr. Park. -Hi!
Tingin dito. Ayan!
-O, tama na. -Isa na lang.
Kay Won-yeong naman.
Three, two, one.
Okay! Three, two, one!
Okay.
“Para kina Mama at Papa.”
“Mama, Papa, ako ’to, si Sang-cheol.”
“Alam kong nahihirapan kayo ngayon.”
“Wala akong kamalay-malay sa epekto sa ’tin no’ng financial crisis
“kaya reklamo ako nang reklamo at nadurog ko ang puso n’yo.”
“Mama, Papa.”
“Lagi kayong nagso-sorry sa ’kin.”
“Pero wala kayong kasalanan.”
-Eto na siya. -Sige.
Grabe!
Ang ganda naman nito.
Ayos, guys. Ang ganda nito.
Kuya.
’Yong kumot.
Oo nga pala. Sige.
Se-ri.
Ready ka na?
Focus lang, ha?
Kaya mo ’yan. Ang ganda mo.
-Maganda ka at sisiw ’yon. -Ganda.
-Okay, ha? -Akin na.
“Susuklian ko ang lahat ng sakripisyo n’yo.”
“Salamat,
“at patawad.”
Nabigla ako sa ’yo.
-“Mahal ko kayo.” -Tara muna.
Bakit?
“Pipiliin ko pa ring maging anak n’yo sa susunod na buhay.”
-Bilisan mo na. -Bakit ba?
Magandang gabi sa inyo.
Ako ang official photographer ng Garam High School, si Park Hong-il.
Deretso ka do’n.
-Do’n? -Oo.
Nandito na ’ko.
-Dito ka. -Usod.
Baba kayo.
Sino kaya ’yong naglagay ng mga ilaw?
Ang ganda.
Oo nga, e.
Bagay sa ’yo ’yang buhok mo.
’Yong crane eggs.
Ikaw ’yon, ’no?
Pa’no mo nalaman?
May “Park Hong-il” na nakasulat sa ilalim ng garapon.
Papa mo siya, di ba?
Cute nga, e.
Pati no’ng binlock mo ’yong bola.
Maliksi ka, a.
A, oo.
Alam ko na dapat ’yon, e. Ang galing mong lumangoy sa beach natin.
“Beach natin”?
Tayo lang ang nakakaalam no’n.
Ano’ng pinag-uusapan nila?
Ewan ko rin.
-Rinig mo ba sila? -Hindi, e.
Ano…
Meron ka bang gustong sabihin sa ’kin?
Oo, meron nga.
Oo nga pala.
Sabihin mo na. Kinakabahan ako, e.
-Ano’ng nangyayari? -Ha?
Ano’ng sinasabi nila?
Tumahimik kayo, di ko sila marinig.
Sa pamamagitan ng ating pagmamahalan
Hyun.
Ano ’yon?
Crush na crush kita.
Nagpa-straight ako dahil gano’n daw ang gusto mo,
at ginawan pa kita ng crane eggs.
Pero…
ngayong magko-confess na dapat ako sa ’yo,
ibang tao ang laman ng isip ko.
At bibigyan ’yon ng liwanag
Sa pamamagitan ng ating pagmamahalan…
Paalis na sila.
Tara na.
Hindi magbabago kailanman
Aabutin natin ang kadiliman…
Umamin ka na?
Kayo na ba?
Ewan ko, saka na ’yon.
Bakit naman?
Ano’ng nangyari?
Tama na. Mapapagalitan tayo.
Sa pamamagitan ng ating pagmamahalan
Hindi magbabago kailanman
Akala ko dati kailangan kong magbago para may magkagusto sa ’kin.
Kailangan kong galingan at magpaganda.
Pero…
hindi ko iniisip ’yon kapag siya ang kasama ko.
Gano’n ba?
Wow.
Hindi ko siya kilala pero nakakainggit.
Gustong-gusto mo siguro siya.
Sa tingin mo?
Nando’n ’yong Audition Vol. 2.
Sige.
Mag-aaral pa ’ko kaya mauna ka na.
AUDITION
Pero di mo puwedeng iuwi ’yan, a.
Babasahin ko ’yan pagkatapos ng exam.
Badtrip.
Bagsak nang bagsak ’tong buhok ko, nakakapanibago.
Yun-seok.
Wala ka bang tanong sa ’kin?
Tungkol saan?
Sa pagko-confess ko kay Hyun.
Hindi ka ba curious?
Kumusta pala ’yon?
Ayun,
di ako nag-confess.
Bakit naman?
E…
mag-aaral pa ’ko.
Wag mo silang sabihan, a. Malulungkot sila.
Sige.
Nga pala, Yun-seok.
Bilhan mo ’ko ng malaking yeot para pampasuwerte sa exam?
Ano, mas malaking yeot, mas mataas na score?
Napakaano mo…
Di bale na, magbasa ka na lang ng komiks.
Ewan ko ba.
8 ARAW BAGO MAG-CSAT
Sung-rae.
Nakaka-distract ka. Nag-aaral ako.
Ang pag-aralan mo na lang, kung pa’no manghula.
Nakapag-aral pa sana ako kung di tayo pinasulat nang pinasulat.
Gusto ko na lang makaraos.
Gusto kong magdagat. Ang ganda no’n kapag winter.
Kapag nag-snow sa beach, parang snow globe ’yon ni Flintstone.
Hindi ka ba nagsasawa kahit sa tabing-dagat ka nakatira?
Saka nag-snow na ba sa Busan?
Posible pa rin naman ’yon.
Teka.
Si Kuya Yun-seok ’yon, a?
Teka.
Parang si Flintstone ’yon, a.
Saan mo naman nakuha ’yan?
Nanghingi kasi si Se-ri ng malaking yeot.
Sobra ba ’to?
Mas okay kung mas malaki.
Baka subukan ko nang mag-CSAT next year.
Talaga?
Akala ko kinasusuklaman mo ’yon.
Ewan ko rin.
Parang kaya ko na ngayon.
Bakit?
Eto.
Ano ’yan?
Gusto mo ’ka mo ng malaking yeot.
Oo nga pala.
Salamat.
Teka! Yun-seok!
Ano…
Close…
Close ba kayo ni Flintstone?
Ni Flintstone?
Hindi.
E, ba’t kayo magkasama nang kayo lang?
Hindi ba ’ko puwedeng sumama sa kaibigan ko sa school?
Kaibigan? Kailan pa kayo naging magkaibigan ni Flintstone?
Se-ri, good luck sa exam mo bukas.
Teka lang!
Kaya mo ’yan!
Oy!
Han Yun-seok!
Bakit gano’n ’yon?
Se-ri.
-Eto. -Sorry talaga.
Hindi talaga ako makakasama.
Ayos lang, Pa. Ang tanda ko na kaya.
Malapit lang ako. Kaya ko na nang mag-isa.
Pinagsabihan kita.
Wag mo na ’ka kong kainin ’yon at baka panis na.
Se-ri, ihatid ba kita do’n?
Okay lang ako, Ma. Samahan n’yo na lang si Hye-ri.
Sayang at magkahiwalay pa kayo.
Good luck, Hye-ri.
-Sige po. -Una na kami.
Sige. Ingat.
Para sa pinakamataas na score!
Walang makakapigil sa inyo!
Good luck.
GOOD LUCK SA EXAM PARA SA PERFECT NA SCORE
COLLEGE SCHOLASTIC ABILITY TEST PARA SA 1999
Kaya n’yo ’yan!
Pasensya na po.
Yakang-yaka mo ’yan!
Uy!
Se-ri.
Good luck sa exam.
Sige, salamat.
Oops.
Kaya mo ’yan!
Two times two is four.
-Kaya… -Ayos!
Ang sagot, may apat na kaso.
Pambihira, hanggang kailan ba ’to?
Saktong-sakto ’yan sa bakasyon natin, a.
Ang lambing mo talaga.
Se-ri, anak.
Hindi mo man lang ba iche-check ’yong mga sagot?
Kada anim na buwan, ang interes…
Nausod yata nang isang number ’yong mga sagot ko!
Uy.
Ayos lang ’yon. Malay mo, mas mataas ang maging score mo dahil do’n.
May point ka d’yan.
Sa inyong lahat…
Good job.
At para sa mga nag-iisip na panira sa exam ’yong mga pinasulat ko,
tinulungan ko lang kayong magkadahilan.
Lalagpak pa rin naman kayo, e.
Sige,
di n’yo na mababago ang resulta.
Kaya mula ngayon,
mag-enjoy lang kayo.
Yes, sir!
Kung gusto n’yo, magkita-kita tayo sa jokbal alley mamayang alas-siete.
Jokbal daw!
Kain tayo ng tteokbokki para mabuhayan naman?
Okay sa ’kin ’yon.
Pagkain pa rin ang iniisip mo ngayon?
Oo naman.
Ano pala,
may pinapagawa sa ’kin si Mama.
Hindi ka kakain?
Hindi, e.
Sige.
-Bye. -Bye.
May gagawin din ako. Ikain n’yo na lang ako.
Di nga?
Sayang naman.
Nga, e.
Ingat!
Se-ri.
Ano ’yon?
Lakad pa tayo?
Tara ba?
Sige.
Una ako!
Oy, hintayin mo ’ko!
Grabe!
Matulin ka rin, a.
Ingat ka.
Uy.
Naaalala mo bang iniligtas kita dito?
-Oo naman. -Talaga?
Ano ba’ng iniisip mo no’ng lumusong ka?
Gusto mong malaman?
No’ng araw na ’yon,
iniisip ko kung ano’ng mangyayari kapag nilamon ako ng mga alon.
May pinagdadaanan ako no’n.
Pero nakakatawa
kasi may nagsi-swimming do’n.
Tuwang-tuwa pa siya.
PARK SE-RI
-Sa’n mo— -Nasa ’kin lang ’yan.
Para maalala ko ’yong nagligtas sa ’kin.
Masaya akong ikaw ’yon, Se-ri.
Se-ri.
May gusto ako sa ’yo.
Nandito na uli tayo.
Oo nga, e.
Bale,
ano’ng gagawin mo sa Linggo?
Kikitain ka.
A, gano’n ba?
Sige.
Kitakits na lang.
Ma.
Uy.
Nakauwi ka na.
Iniisip kong lumuwas sa Seoul sa Linggo.
Biglaan naman yata?
May bagong equipment daw sa supplier sa Seoul.
Alam mo namang kailangan ng salon ’yong equipment.
Samahan ba kita?
Wag na.
Magtataka ang mga tao kung bakit sarado ’tong salon.
Dito ka lang para masabihan mo sila.
Sige.
Kumpleto na ba?
Una na ’ko. Alagaan mo ang Busan, a.
Wag kang mag-alala. Alaga sa ’kin ang Busan.
Buti naman.
Tara na, Se-ri!
Kita na lang tayo sa Linggo.
Okay. Enjoy sa bakasyon.
Sige, tara na.
Okay.
-Bye. -Bye.
Sige, bye!
Hindi ka ba sasama?
Papunta na!
Lumabas ka na nga.
Hi, Sol-ji. Linggo sa Gwangalli Beach, ’no?
Kayo ang pag-asa ko hanggang dulo. The best talaga kayo.
Salamat talaga.
Narinig n’yo siya.
Ito ang huling project ng high school days natin.
Hindi ka ba nilalamig?
Nilalamig din. Pero dapat nating makita ’yong mga bituin.
Hye-ri, anak. Se-ri, anak.
Sana matupad ang lahat ng pangarap n’yo
at maging masaya kayo sa buhay.
Sandali nga.
Pa’no naman ako?
-Natupad na kaya ang pangarap mo. -Talaga?
Napang-asawa mo ’ko.
Naku, sira-ulo ka!
-Ano? -Pambihira.
’Yon ’ka mo ang pangarap mo no’ng nag-confess ka sa ’kin.
Tumigil ka nga d’yan.
Uy! Bilisan natin!
Tama ba ’to?
-Ito? -Hindi.
-Itusok ko dito? -Oo.
Hindi ko mapatayo.
-Ha-young. -Ano ’yon?
Eto. Okay ba ’to?
Oo, okay ’yan.
Uy, parating na sila!
-Ano? -Tara na!
Takbo!
Nilalamig ka.
Ano?
Hindi, okay lang ako.
Wag!
-Tara na? -Ngayon na?
Sabi sa ’yo, kailangan mo ’to.
A, salamat.
Pasok ba tayo?
Ha?
Hindi, ayos lang ako.
Wag. Magtago muna kayo.
Ha? Kanan pa?
-Kanan? -Okay.
Do’n.
Teka, signal na ba ’yon? Patugtugin na ba natin?
-Se-ri, sandali lang. -Ha?
Magtago kayo! Magtago muna kayo!
May tatawagan lang ako.
Teka lang. Hintayin n’yo ang signal ko!
Ano raw?
Teka lang!
Ano…
Okay ka lang ba?
Se-ri, sorry.
Kailangan kong pumunta ng Seoul.
Naospital si Mama.
SE-RI ♡ YUN-SEOK
Se-ri.
Ayos lang ’yon. Ulitin na lang natin.
Sorry talaga. Pinaghirapan n’yo pa naman ’to.
Wala ’yon. Ulitin na lang natin.
Mag-iwan lang ng message.
Yun-seok.
Hindi kita ma-contact.
Okay lang ba ang mama mo?
Sendan mo ’ko ng voicemail kapag puwede ka na.
Maghihintay ako.
MAY GUSTO RIN AKO SA ’YO
Mukhang tumangkad ka.
Matagal mong di nakita ang tatay mo.
Hindi mo man lang siya babatiin?
Nahulog sa hagdan ang nanay mo.
Alam mo namang lampa siya.
Hindi ka raw nag-CSAT.
’Tong nanay mo, walang pakialam sa pag-aaral mo.
Kung ano-ano pa ang sinasabi sa ’yo.
Kaya sinaktan mo siya?
Ito na nga ang sinasabi ko kaya wala akong tiwala sa kanya, e.
Mas masaya at mas masigla ka raw sa Busan
pero bumastos at bumobo ka lang.
Han Yun-seok.
Uuwi ka sa ’tin.
FOR RENT
Ano kaya ang nangyari sa kanya?
Kahit tumawag man lang siya.
Sabi ni Mama, may tumawag daw do’n sa ahente.
Tapos na raw ’yong mga papeles.
Pero di raw nanay ni Kuya Yun-seok ’yong nakipag-usap.
Ano’ng ibig sabihin no’n?
Professor daw ’yong mister niya sa Seongbuk University Hospital.
Walang ikinakatuwa sa kahit anong gawin no’ng bata.
Una na ’ko.
Oy, Se-ri!
Sa’n ka pupunta?
Se-ri!
Ito ang Saemaeul Train No. 11, paalis ng Busan at papunta ng Seoul.
SAEMAEUL TRAIN TICKET BUSAN PAPUNTA NG SEOUL
Ipakita ang pagmamahal sa pagbibigayan.
SEONGBUK UNIVERSITY HOSPITAL
Ano…
Magtatanong lang po.
May pasyente po bang Baek Jang-mi dito?
BAEK JANG-MI
Tumawag si Tita.
Pumunta na raw tayo ng Amerika…
kasi kapag umuwi tayo kay Papa, di na tayo makakaalis.
Dapat na tayong umalis, di ba?
Hindi ko talaga alam ang gagawin.
Ayokong umalis.
Mama.
Ayokong umalis.
Gusto ko lang…
Gusto ko na lang bumalik sa Busan.
Hi.
Ako ’to.
Hindi kita ma-contact.
May sasabihin ako sa ’yo.
Yun-seok.
Miss na kita.
Miss na miss na kita.
Hi, ako ’to.
Hindi kita ma-contact.
May sasabihin ako sa ’yo.
Pinag-isipan ko ’to habang wala ka.
Mukhang hanggang kaibigan lang ang tingin ko sa ’yo.
Saka…
kung lagi tayong mag-uusap at magkikita,
malamang na magkagulo-gulo lang tayo.
Mabuti pang wag na tayong magkita.
Wag mo na ’kong tatawagan.
GARAM HIGH SCHOOL 27TH GRADUATION CEREMONY
Park Se-ri.
Se-ri.
Wow, hindi ko akalaing darating ang araw na ’to.
-Good job. -Salamat po.
-Jang Yun-ho. -Yes, sir.
Wow, S.E.S. Ang gaganda n’yo, a.
-Di ba? -Di ba?
Wag ka na ring magyosi.
-Han Seong-min. -Yes, sir.
SI PAK SE-RI AT ANG CADDIE NIYA
AUDITION
MULA SA PUSO
HINDI KO ALAM ANG GUSTO KO HANGGANG NOONG NAKILALA KITA
SINAGIP NIYA AKO SA DAGAT
MASAYA AKONG NAKILALA KITA
BEACH, 1998, KUNG SAAN KITA NAKILALA
SE-RI, SOLBANGUL, SUNG-RAE
PABORITO NI SE-RI, CORNICK
MGA BATANG PINAKA-WEIRD SA LAHAT
CUTE. ANO KA BA, SISIW?
GANITO SI PARK SE-RI BILANG PAK SE-RI
NAHULI AKO!
GUSTO KO ANG LAHAT NG VERSION MO, SE-RI
GUSTO KO KAPAG TUMATAWA KA
GUSTO KO KAPAG PINAPATAWA MO AKO
BASTA, GUSTO KITA
NANDITO LANG AKO PALAGI PARA SA ’YO
Hi, Se-ri.
Nakasulat dito ang feelings ko kasama ang mga litrato ng mga gusto mo.
Tinulungan ako dito ng papa mo, at sana di niya nasabi ’to sa ’yo.
Tulad ng sinabi mo minsan,
laman nito ang puso ko mula sa lahat ng pinagsamahan natin,
at masaya na ’ko do’n pa lang.
Se-ri.
Sinagip mo ’ko no’ng nalulunod ako sa dagat at sa mga panaginip ko.
Salamat. Mahalaga ka sa ’kin.
’Yong pangalan mo na matagal kong hawak-hawak…
MULA SA PUSO
…nakaukit na sa puso ko at hindi na mabubura.
Masaya akong malakas ang hangin no’n
kasi nakilala kita nang dahil do’n.
Mahal kita, Park Se-ri.
Deretso lang!
Deretso ang braso!
Tuloy-tuloy lang. Balik!
MARINE SPORTS DEPARTMENT PARK SE-RI
-Uy. -Keri-Seri!
Nasa’n ka na? Ba’t ang tagal mo?
Grabe talaga ’yang boses mo, Sung-rae.
Katatapos lang ng klase ko. Wag mo ’kong kulitin.
Sige. Basta dalian mo.
Tumigil na kayo.
Hoy, magganyan kayo kapag wala kami.
Ayoko.
-Pambihira. -Ang cute-cute mo!
Ang cute-cute mo talaga.
Cute ka rin.
Tama na, kinikilabutan ako sa inyo.
Tikman mo.
Medium beer nga po.
Uy, ayusin mo sa blind date bukas, a.
Hindi naman ako umoo.
Oy.
Hindi ka tutuloy?
Pero ni-reserve ko na sa ’yo ’yong lucky table.
Lucky table?
Nagkakatuluyan ’yong mga pumupuwesto do’n.
Boss.
Secret nga lang ’yon. Hindi mo dapat sinabi ’yon!
Oo nga pala.
Ayos lang ’yon.
Kapag nag-confess ka do’n, siguradong magiging kayo.
Ako nga, e.
Taga-Seoul ’yong darling ko,
at dito kami nagkakilala.
Mahal.
Sige.
Nand’yan na ’ko.
Punta ka bukas, ha?
Kailangan mo nang tumuloy.
Nagkalat ang mga couple.
Uy, Keri-Seri, sumipot ka sa blind date bukas, a!
Kahit para sa ’kin lang!
Balik kayo.
Nagmumuni-muni ka?
Ano lang,
ilang taon na rin, do’n sa beach,
pinlano kong gawin ang pinakabonggang confession ng buhay ko.
Umubra ba?
E, di sana wala ako dito ngayon.
Hindi mo alam kung sino’ng makikilala mo.
Hindi ko rin akalaing titira ako sa Busan.
SORRY, HINDI AKO MAKAKAPUNTA HINDI MAGANDA ANG PAKIRAMDAM KO
MUKHANG OKAY KA NAMAN, A
Hello? Ano ’tong trip mo?
Hello?
Nasaan ka ba ngayon, ha?
-Uy! -Mr. Kim Yeong-sik?
-Dito! -Hello?
Dito!
Babe!
Ano, pinaglololoko mo ba ’ko?
Se-ri.
Kumusta na?
Yun-seok.
Sorry.
Nagsinungaling ako sa ’yo.
Miss na miss talaga kita no’n.
Alam ko.
Sinabi mo sa ’kin.
Sinabi ko?
Hindi mo alam, ’no?
Nare-record ’yon kahit ibaba mo ’yong phone.
Yun-seok.
Miss na kita.
Miss na miss na kita.
Ayokong i-delete ’yong boses mo
kaya binabayaran ko pa rin ’yong pager bill ko.
Nga pala, may ibibigay ako sa ’yo.
Gumagawa ako tuwing maiisip kita, at inabot ako ng ganito.
Naman, e…
Se-ri.
Will you…
be my girlfriend?
Oo.
Buti naman…
May boyfriend na si Keri-Seri!
Akala ko wala nang pag-asa ’yon
pero success pa rin ’yong huling love confession namin.
Oy.
Pahingi ako.
Akin na ’yan.
Akin na.
-Pahingi ako. -Okay.
Eto.
Nagsalin ng Subtitle: Maui Felix