Kocham cię, mamo.
Ja ciebie też, skarbie.
Synkowie!
Cieszy mnie, że ograniczyliście swą chemiczną rozpustę.
Dawaj, tato. Sztachnij się.
Utonąłbym w rozmyślaniach nad licznymi sposobami
ukrycia naszej fortuny.
- Bermudy, Kajmany, Zurych, Delaware. - Delaware.
Nawet Delaware.
Wyluzuj, tato.
Zaraz zostawimy daleko w tyle Gatesa, Elona Muska i Zucka,
więc można się trochę zrelaksować.
Świętujemy!
Nie, ograniczę się do szklaneczki burbona.
To nie jedyna okazja, co nie?
Tato…
w salonie czeka niespodzianka.
Wiem, że zaliczyliśmy sporo niewypałów,
ale teraz słuchamy cię tak czujnie jak nigdy dotąd.
To twoja zasługa.
Posłuchaj.
Jestem podekscytowany.
Tym razem się spisaliśmy.
Znaleźliśmy sposób, żeby bardziej zjednoczyć naszą rodzinę.
Aha. A gdzie wasza matka?
- No… - Też ma to zobaczyć?
Tato, kurwa, idź tam wreszcie.
- Do salonu? - Do salonu.
Trafisz. W dół i na lewo.
Będziesz zachwycony.
Nie. Ja już…
Nie szukam takich przygód, więc będę musiał odmówić.
Sio.
Od początku ich życia
wpajasz im, że nadrzędne jest spełnianie twojej woli.
Całe życie poszukują, starają się, upadają.
Aż do teraz, jak się zdaje.
Franny?
Daruj sobie udawane zaskoczenie, ty egocentryczny kutasie.
Nie, naprawdę… nic nie wiedziałem.
- Przysięgam. - Ale oni wiedzieli, czego chcesz.
Zrobili, co trzeba, żeby to urzeczywistnić.
Przyznaję, że…
nie mam im za złe.
Jesteś…
zajebiście seksowna.
Oni… mają rację.
Jesteśmy scaleni jak nigdy wcześniej.
Nie ma w tobie ani odrobiny euforii?
Przecież czujesz się cudownie.
Czuję się jak więzień zamknięty w cudzym ciele.
Wszystko, na co pracowałam i co zdobyłam –
moje blizny, rozstępy…
oznaki mojego wieku –
zostało mi odebrane.
Wiem, że to wielka zmiana.
Już ja sobie porozmawiam z młodymi.
Ale wiedz jedno.
Kocham cię.
Jesteś ty i tylko ty.
Od zawsze.
Już wkrótce
zrozumiesz, jak wiele ci ofiarowano.
Rozumiem doskonale, Byronie.
Pamiętasz, od kiedy to mamy?
Wiesz, nie przywiązuję do tego takiej wagi jak ty.
To francuski antyk z XVIII wieku.
Za przetrwanie naszej 12 rocznicy.
O właśnie.
Dekadencki włoski żyrandol z roku 1916.
Ich wartość…
i piękno wynikają z ich wieku.
Dobra, rozumiem.
Byłam cholernym dziełem sztuki.
Nigdy nie próbowałeś zrozumieć jednego: że niektórzy ludzie są doskonali
tacy, jacy są.
Od lat czekałem, aż się tego pozbędziesz.
Ten lubiłam najbardziej, wierz lub nie.
Kupiony na pchlim targu.
Wkrótce potem poznałam ciebie.
Gdybym mogła ostrzec tamtą dziewczynę…
to byłby prawdziwy dar.
Franny! Nie!
Na pomoc!
Franny.
Niech mi ktoś pomoże!
Franny!
- Hej. - Cześć.
Kurczę, przyszłaś.
Nie zmarnowałabym takiej okazji.
Super. Poprzednia dziewczyna zrezygnowała zaraz przed.
Napijesz się kawy?
W sumie to nie lubię kawy.
To tak jak ja.
No dobra, stresuję się.
Jasna sprawa. Ja też.
Ty? Dlaczego?
Spójrz, z kim rozmawiam.
Od niedawna tak wyglądam.
Wciąż czuję się dziwnie, siedząc przy stoliku z taką dziewczyną.
- „Taką”? - Bello, z dawnym mną byś nie rozmawiała.
Przestań. Bez urazy, ale nie bardzo mogłam wybrzydzać.
Na mnie nawet byś nie spojrzała.
Bo to był przykry widok. Ważyłem nawet 150 kilo.
Miałem depresję i byłem uzależniony od wszystkiego, co da się zjeść.
O rany.
No, było nieciekawie.
Parę lat temu przeszedłem operację bariatryczną
i usunęli mi część skóry.
Powikłania mnie dobiły.
Miałem rozjebane nerwy w nogach. Ledwie się poruszałem.
Przy moich gabarytach to było jedyne wyjście.
Próbowałem wszystkiego pod słońcem, żeby wygrać tę walkę.
Diety, ciężary, jakieś, kurwa, obozy odchudzające.
Nawet mi nie mów. Herbatki, proszki, suplementy.
Po operacji brałem leki na odchudzanie.
Zrzuciłem marne siedem kilo
i dostałem zapalenia trzustki, więc ta opcja odpadła.
Byłem zdesperowany, gotowy na absolutnie wszystko.
Ta decyzja była oczywista.
Byłeś na zastrzyku w punkcie?
Tak, tanie to nie było.
Rozłożyli mi na raty, ale i tak musiałem wyzerować swoje konta.
Dlatego to robisz? Żeby spłacić dług?
To też, ale…
wiem teraz, jak to jest dostać w życiu drugą szansę.
Kiedy poznałem inny sposób…
postanowiłem się tym dzielić.
Myślałaś…
że zrobię ci zastrzyk?
Nie wiem. To znaczy…
Jedna z wersji The Beauty przenosi się przez płyny ustrojowe.
- Seks? - Tak.
Nie odpowiada ci to?
Nie, ja nawet… nie zastanawiałam się nad tym.
- Rozumiem. - Bo…
Powinieneś wiedzieć…
Nigdy tego nie robiłam.
Jesteś dziewicą?
Nie mów tak o tym. Mówiłam, że mam średnie powodzenie.
Po prostu mnie zaskoczyłaś.
Inaczej to sobie wyobrażałam.
Ale nie będę żałować.
Mam…
Schowaj na razie. Nie tutaj.
W każdym razie to cała suma.
Spoko.
Niełatwo było uzbierać.
Zastawiłaś coś?
Czy jestem z tego dumna?
Nie.
Czy było warto?
Tak.
Nie musisz tego robić.
Co masz na myśli?
Nie wiem, w liceum wszystko wydaje się takie superważne,
ale świat jest dużo większy.
Chcę, żebyś była szczęśliwa i czuła się świetnie w swojej skórze.
Bez poczucia żalu.
- Dziwne pytanie: mogę zajść w ciążę? - Świetnie, że pytasz. Nie.
Proces przemiany uniemożliwia zapłodnienie.
Nauczyłem się tego w klinice. Dodam jeszcze…
że mam pełne badania, sprzed tygodnia.
Jak wiesz, to wciąż nowość na rynku i teoretycznie mogą wystąpić…
- Skutki uboczne. - Tak.
Będę musiała brać dawki podtrzymujące.
- Tak. - To nieważne.
Zdradzić ci coś?
No.
Żeby upewnić się, że dostaniesz dobrą, mocną wersję,
rano wyniosłem po kryjomu drugą, taką samą.
- Podałem ją sobie w pokoju socjalnym. - To bezpieczne? Wziąłeś dwie dawki?
I to w odstępie dwóch tygodni.
I co? Żadnej reakcji?
Bólowa na pewno.
Trochę mi się zakręciło w głowie, ale…
obudziłem się i wszystko było w porządku.
Czułem się doładowany, silniejszy niż kiedykolwiek wcześniej.
Bello, chcę mieć pewność, że moi klienci otrzymają lek,
ten prawdziwy cud nauki, w jego najdoskonalszej wersji.
Podjąłem to ryzyko…
dla ciebie.
Nawet przy tym niewielkim ryzyku, że coś się stanie…
nadal warto.
Świat ewoluuje na naszych oczach.
Życie w tak przełomowym momencie to wyzwanie.
Nasze wnuki będą się o tym uczyć w szkole.
Piękne wnuki.
Nikt nie będzie pamiętać, kiedy małpa stała się człowiekiem,
ale kiedy człowiek…
stał się bogiem.
- Dobrze się czujesz? - Tak.
Muszę cię prosić o pieniądze.
Jasne.
Piękno natury zachwyca.
Gotowa zobaczyć, co potrafi nauka?
Bella?
To ty?
Idę się położyć.
Zaczekaj chwilę.
- Gdzie się podziewałaś, młoda damo? - Gdzieś.
Słucham?
Bella.
Dzwonili ze szkoły. Wiem, że wagarujesz!
Nie raczysz odebrać, więc musiałam się zwolnić wcześniej!
Bella, do cholery, jeśli znowu masz kaca…
Bella!
Mamo.
Pomóż mi.
Bella!
Mamo, nie mogę…
Mamusiu, proszę. Pomóż mi.
Niekontrolowana synteza skutkująca anomalnym starzeniem się
i skrajnymi deformacjami,
w tym przemieszczeniem i zwielokrotnieniem pochwy,
twarzoczaszkowym zespoleniem piersi i… jasny gwint…
jak tam się to nazywa.
Tu jest zdjęcie dziewczyny, Belli Grant, po zakażeniu.
Jak widać, jej deformacje wyglądają potwornie.
Zaaplikowano dotąd około sześciu milionów dawek The Beauty
z pomyślnym przebiegiem w około 83%.
Próbujemy ustalić,
jak bardzo rozprzestrzeniła się wersja przenoszona drogą płciową.
Dane pokazują, że powoduje gorsze mutacje.
Mamy do tej pory zgłoszonych 450 000 przypadków.
Szacujemy, że 50 000 osób dołączy do w sumie kilku pozwów zbiorowych.
Rozpętają burzę.
Ta liczba z pewnością wzrośnie.
Mamy też na karku lokalne, stanowe
i krajowe służby wszczynające śledztwa.
Osiem stanów szykuje własne pozwy.
I wisienka na torcie, Departament Sprawiedliwości.
Skontaktowaliśmy się z prezydentem.
Kiedy sekretarz obrony zmienił się w dziewięciolatka,
a synowa senatora Dansona wylądowała zdeformowana w zakładzie,
zrewidował stanowisko w sprawie The Beauty i nie wspiera nas już.
Jutro ministerstwo zdrowia wycofa swoją zgodę na dystrybucję.
Wstrzymujemy się.
Zamykamy kliniki.
Dawki podtrzymujące udostępniamy za darmo.
Niech Bruce i dział finansowy
jak najszybciej zaczną wypisywać czeki.
Czyli idziemy na ugodę?
- Tak powiedziałem. - Tylko…
jaki limit im wyznaczamy?
Niech dadzą, ile trzeba.
- Dobrze. - Będziemy im płacić, aż przestaną pytać.
W porządku.
Co wy tu, kurwa, robicie?
To zebranie zarządu, nie?
Co tu robi Pani Robocop?
Pomagam zażegnać kryzys.
Wszystkie ręce na pokład i zamiatamy gówno, tato.
Żeby w nim nie utonąć.
Uspokójcie się. Już wszystko ustalone.
Dość już zrobiliście. Tig, dogadujemy się, wypisujemy…
Zresztą po chuj ci się tłumaczę.
- Nie możesz. - Twój tata wie, co robi.
Nie mamy wyboru.
Zamknij się! Nie pozwoliłem ci mówić.
Graj na zwłokę. Zaprzeczaj. Wdroż restrukturyzację, spin-off.
Trochę inicjatywy!
Na naszym poziomie zawsze jest wyjście.
Ten produkt przyniósł nam już wielomiliardowe zyski.
Nie możemy teraz wyjść na zero albo nawet gorzej.
- To koniec. - Wielki Byron Forst się poddaje.
Nie sądziłem, że tego dożyję.
To nie kapitulacja.
To przegrupowanie.
BP wzięło katastrofę z 2010 na klatę.
Wypłacili 65 miliardów.
Zasponsoruj jakieś zawody, wystawy,
niedziałającą elektrownię słoneczną,
a wszyscy z czasem zapomną.
Nie skończymy jak Sacklerowie, jasne?
Wybulimy krocie, a i tak stracimy firmę?
Nie.
To, co zbudował mój ojciec, zostaje w tej rodzinie.
Choćby miało go zabraknąć.
Zabraknąć?
Trzeba brać pod uwagę niewielką odsiadkę.
Do tego nie dojdzie.
Nie widziałeś umów? Kurwa, ci ludzie zrzekli się swoich praw.
A no tak.
Zawsze masz mur dupochronów.
Odłóż książeczkę czekową.
Nie chodzi o to, jak nas widzą.
Chodzi o fundamentalną zmianę.
Naprawienie wszystkiego i wszystkich.
Zapłacimy.
Zapewnimy zasoby pokrzywdzonym.
Zrestrukturyzujemy naszą firmę,
by wszystkie wysiłki skupić na antidotum
i na odwróceniu skutków ubocznych The Beauty.
Naprawimy to, co zepsułem, i, miejmy nadzieję, odzyskam moją żonę.
W tej czy innej postaci. Jakkolwiek zdecyduje.
Bo jest i zawsze była jedyną osobą na świecie,
która potrafi otworzyć mi oczy na prawdę.
Bardzo nam przykro z powodu tego, co się stało.
To straszne. Jaki jest jej stan?
Stabilny. W tej chwili.
Najlepsi chirurdzy naczyniowi z trzech krajów
- właśnie szykują się do operacji. - Wyjdzie z tego, na pewno.
To The Beauty trzyma ją przy życiu.
Myślę…
że mogę tu pomóc.
Pamiętam twoje zastrzeżenia co do Raya i liczę na to.
Moje modele SI rozbijają
mechanizmy patogenezy i mutacje wirusa.
Nadają kształt cegiełkom nanotechnologii,
która może wyleczyć, a nawet odwrócić działanie The Beauty.
Rzuć wszystko i zajmij się tym.
Tu idzie o ludzkie życie.
Skończyliśmy.
Jadę do szpitala. Informuj mnie.
Tato.
Zaczekaj.
Musimy porozmawiać.
Nie możesz tego zrobić. Będziemy płacić do końca życia.
Stracimy wszystko!
Boże!
Dla mnie liczy się tylko,
co będzie z twoją matką.
Całą resztę mam w dupie.
- Chciałem pomóc. - Spytaj matkę, jak bardzo jej pomogłeś.
Nie możesz mnie karać za zrobienie tego, czego chciałeś.
To powinien być jej wybór!
Wiesz, czego naprawdę chcę?
Żeby to był ostatni raz, kiedy cię widzę lub słyszę.
Zrozumiano?
Dobra!
Ale mojego nazwiska nie wymażesz.
Jestem dziedzicem tego jebanego tronu!
Uważaj.
Martwi nie dziedziczą.
Uprzedzę tylko, że to jeden z wielu.
Więc bez ryzykownych pomysłów.
Szkoda, że zaczynamy nasz mały szczyt od jawnej wrogości.
Diana obiecała pokojową i produktywną rozmowę.
Od pierdolenia wolę konkrety, młody.
Powinniśmy rozmawiać jak dorośli przy dziecku?
- Ty jebany… - Daj spokój.
Niech sobie gada.
Tymi paluszkami pewnie nie sięgniesz spustu.
Wbrew wszelkiemu prawdopodobieństwu…
mamy zbieżny cel, jeśli chodzi o mojego ojca.
On jest przeszłością. Ja jestem przyszłością.
Jego bałagan i mania stały się kontrproduktywne
dla rodzinnego biznesu i całego świata.
- A ty co, kurwa, teraz się obudziłeś? - Myślisz, że wiem, co on odpierdala?
Jednak jego ostatnie zachowanie pokazało, jakim jest potworem.
Egoistycznie zakaził moją poczciwą mamę
i teraz jej życie wisi na włosku.
Klasyka. Ludzi takich jak ty zaczyna coś ruszać dopiero,
kiedy szambo wybija u was.
Lepiej późno niż wcale.
To co?
Jak go potraktujemy?
Wdrożymy plan sukcesji.
Czas na nowe przywództwo.
Przekazanie korony to warunek dalszych działań.
Ale on nie abdykuje.
Trzeba go więc zlikwidować.
Zamach stanu.
Odstawiacie tu jakąś jebaniutką Grę o tron.
Udupił ci matkę i chcesz odebrać mu władzę.
W taki biały kipisz to ja wchodzę.
Idę w to.
Daj mi miecz, a skrócę skurwiela o głowę.
Czekaj, czekaj.
Jebie nas twoje biznesowe pierdololo.
Jeśli mamy wyciągnąć świat znad przepaści,
zasoby firmy są wam niezbędne.
Potrzebujecie więcej tego.
Antidotum na The Beauty.
Może mnie odmienić? Odwrócić proces?
- Tak. - Daj mi to.
Nie rozpędzaj się. Mówią nam, co chcemy usłyszeć.
Wczoraj znaleźliśmy ciało jego głównego naukowca, Raya.
Bez wątpienia padł ofiarą przesiąkniętego ketaminą mózgu Byrona.
Zagłębiliśmy się w dane na jego komputerach.
Odkryliśmy, że próbując udoskonalić Piękno,
przypadkowo odnalazł mechanizm odwracający, lek.
Przepraszam, czy ja echo słyszę?
Bo nasza pani od robotów składała już szumne obietnice
i chuj bombki strzelił. Spójrzcie na karypla.
Trzeba było przyjąć dawkę w zastrzyku zamiast się pierdolić.
Czemu mamy wierzyć w waszą bajerę?
Bo zgodziłem się usiąść do stołu
z zaufanym cynglem ojca.
Po raz kolejny nie macie wielkiego wyboru.
Dianą kierują szlachetne pobudki,
ale nie ma poufnej wiedzy
ani dostępu do ojca, więc ja jestem tu niezbędny.
I pewnie twoja garść dolarów dla niej,
żeby mogła się pobawić swoimi Terminatorami.
Ufam, że skończy to, co zaczęliśmy.
Pomóżcie mi, a raz na zawsze pozbędziecie się tej parszywej zarazy.
O chuju złoty.
Co za ironia. Tacy bojowi,
a tak naprawdę dobrze wam w nowych seksownych ciałkach, co?
- A tobie? - Nawet bardzo.
Dlatego chcę udoskonalić dawki, które ten stan rzeczy podtrzymają.
Za waszą lojalność oferuję wam dostęp do nich.
A ty? Gotów rzucić się we wzburzoną toń chemii organicznej,
by odzyskać dawnego siebie?
Obiecujecie pomóc mi bez względu na wszystko?
Ostatnia szansa.
Będziemy monitorować każdy aspekt twojej transformacji.
Wszelkie dane i symulacje pokazują, że powinno się udać.
Ale póki nie spróbujemy, nic nie wiadomo.
Jesteś naszym pierwszym testem.
Nie rób tego dla mnie ani dla nikogo innego.
Tak jak mówiłam, zawsze będę cię kochać.
Ja też cię kocham.
Działamy.
Trzymam cię. Kurwa.
Unieruchomcie go.
- To normalne? - Całkowicie.
- Oby tak było. - Ja was, kurwa, pozabijam.
- Złap go za nogi. - Nogi!
Tak było w symulacji?
Tak.
Trzymaj nogi.
Rozpoczęło się odrodzenie.
Cooper.
Napisy: Kamil Rogula