Biri bir daha kafama örtü geçirirse yemin ederim…
Sakin ol Antonio.
Artık hepimiz güvendeyiz. Rahatlayabilirsiniz.
Bileklerini çözün lütfen.
Adam kaçırma federal bir suçtur. Biz federal ajanız.
Kim olduğunu bilmesem bunları göze alır mıydım sanıyorsun?
Sen de kimsin?
Ben Diana. Memnun oldum Jeremy.
Bir şey değil bu arada.
Neden buradayız?
Sizi kurtardığım için bir teşekkür yok mu? Çok kırıldım.
Ama buna bayıldım.
Evet. İşte bu, göz bebeğinin aşırı genişlemesi.
Stres tepkisi veriyorsun.
Vücudun içgüdüsel tepki veriyor. Savaş ya da kaç.
Biraz terleme, nabzın hızlanıyor.
Taklit edebiliriz ama bu kadar sahici olmuyor.
Fazla karmaşık.
Kafan karışmaya başladı.
Soruların var. Hem de çok.
İçinde korku da var.
Özür dilerim. Algı seviyem bazen itici gelebiliyor.
İnsan davranışları konusunda uzman sayılırım.
İnsanların arasına karışabilen bir makine yapacaksan öyle olmalısın.
Ben, bu iki şehrin hikâyesinin diğer tarafıyım.
Adım Dr. Diana Starling. Genelde "Anne" olarak tanınırım.
Neyin annesi mi? Çocuklarımın, sentetiklerimin.
Gerçi… Bu hassas bir terim. Soğuk, objektif.
Onlara Deacon demeye daha sıcak bakıyoruz.
Bunun bizimle ne ilgisi var?
Siz, Ajan Madsen, insanlığın kesiştiği yerde duruyorsunuz.
Pek çok ortak noktamız var, en önemlisi de
eylemleriyle bizi bugün buraya getiren adamı durdurma amacımız.
Byron Forst.
Uzun zaman önce Byron, biyoteknolojiye yaptığı büyük yatırımı
güvenceye almak için bir robotik birimi kurdu.
Bu yeni oyuncağı, dönüştürücü ilacı, kısa sürede
yeni takıntısı oldu. Bölümüme olan ilgisini kaybetti.
Dr. Lee kendi değişimini gerçekleştirmek için canlı organizmalar kullandı.
Ben ise, organik maddede bir yere varamayacak kadar
çok değişken ve kusur görüyorum.
Yaşam, etten kemikten bu kabuğun ötesine geçmek zorundaydı
ve ben de bunu inşa ediyorum.
Tam olarak ne inşa ediyorsun?
Hayatın bir sonraki neslini ve onu taşıyacak bedenleri.
İnsansı makineler.
Ne oluyor lan? Hayır, affedersin Bayan Beyaz Anne…
Saygısızlık yok. Sadece adını unuttum.
Bu filmi izledim ve sonu iyi değildi.
Korkacak bir şey yok.
Yakında her evde bir Deacon olacak,
insanların tecrübesinden ders alacak ve uygulayacak.
Bir dakika.
Tüm hayatını robot süpürgeleri mükemmelleştirmeye mi adadın?
Hayatın bir sonraki evresiyle bu şekilde birleşeceğiz.
Organik ve robotik.
Bilinçaltını bir sentetiğe yükleyip bu sorunlu bedenlerden kurtulunca
ortalama yaşam süresini düşünün.
Ama tabii bu felaketi durdurabilirsek.
Hayatta kalmamızın tek yolu Byron'ı durdurmak.
Amacıma tüm desteğini veren karısı bana yardımcı oluyor
ve bugünkü kurtuluşunuza da yardım etti.
Ne yapmasını durdurmalıyız?
Dünyadaki her koyun kafalının isteyeceği Güzellik adlı ilacı piyasaya çıkarmasını.
O zaman benim bölümümü, daha iyi olan bölümü resmen kapatacak
ve buna izin veremem.
Ama ben hiçbir ilaç almadım.
Ben de.
Hayır, sizdeki laboratuvardan kaçırılmış olan versiyonu.
Cinsel yolla bulaşan versiyonu durdurma ihtimali
uzun zaman önce yok oldu
ama ilk göstergelere göre istikrarsızlığı yüzünden
doğal ortamda yanmadan uzun süre hayatta kalamıyor.
Satmayı planladığı saf, ilaç türevi olan versiyon,
o bambaşka bir şey.
Dur, güçlendiriciler mi var?
Ama bu bana zaman kazandırmaz mı?
Onun ihtiyacı var.
Yerinde olsam heveslenmezdim.
Verilere göre zaman içinde etkisini kaybediyor.
Şunu da eklemeliyim ki, hepinize gerekli
tedavileri bulmak için elimden geleni yapacağım.
Hayatlarınızı uzatacağım.
Durduk yere
patlamanızı engelleyeceğim.
Tabii bana yardım etmek isterseniz.
Yeri ve zamanı söyle.
Taktik ekibimi anında yollarım, şerefsizi indiririz.
Arama emirlerin ve emir komuta zincirinle çok tatlısın.
Zamanımız kısıtlıyken bu plan fazla karmaşık.
Seçenekler ne?
Sadece basit bir suikast olmalı.
Evet, bu yüzden seni seçtim.
Yeteneklisin ve risklerin farkındasın.
Zamanımız çok kısıtlı, kaçırmamalıyız.
Güzellik Günü'ne 48 saat var. O ölürse bu plan da onunla birlikte ölür.
Âmin. İyi ki buradayım, değil mi?
Beni yaklaştırın, kafasına bir kurşun sıkayım.
Sana sırt çevirdi, bir kenara attı.
Yanına yaklaşmana izin verir mi sanıyorsun?
O kadar yaklaşmama bile gerek yok, tamam mı?
Hepsinden daha iyi bir nişancıyım.
Rahatlıkla bin metre.
Tamam, tamam.
Net ve gerçekçi olmak gerekirse asıl büyük sorun şu:
Hepinizin kim olduğunu biliyor.
Kullandığı yüz tanıma güvenlik yazılımı da
durumu daha da kötüleştirir.
Ya bu Deacon'lardan biri?
Byron bundan hep korkardı. Bu yüzden kodlarına bir işlev ekletti.
Deacon'ların ona saldırmasını imkânsız ya da en azından
inanılmaz derecede zor hâle getiriyor.
Beni ona 100 metre yaklaştır, yaparım.
Jordan, hayır. Dış görünüşünü biliyor.
Beni ölüme mahkûm etti.
Kaybedecek bir şeyim kalmadı ve açıkçası patlamadan önce intikamımı almak isterim.
Hey, beni unutma. Benim de onunla görülecek hesabım…
Dur, dur.
Seni topu topu üç dakikadır tanıyoruz.
Sana nasıl güveneceğiz?
Dürüstlüğüme saygı duymalısın.
Byron'ı benden iyi tanıyan kimse yok. Kimse.
Beni Reddit'teki bir teknoloji sayfasında yazışırken buldu,
bende bir şeyler gördü ve bana hayatımın fırsatını verdi.
Ama ne kadar ileri gittiğini görünce…
Bazı şeyleri görmezden gelemezsin.
Sevgi,
öfke,
üzüntü, kıskançlık. Bizi özel ve bir o kadar da
kusurlu kılan insani duyguların tamamıdır.
Ve bu kadar savunmasız yaratıklar olmamıza rağmen
hep kendimizi yok etmek için inanılmaz yaratıcı yollar buluyoruz.
Uzun zaman önce, kendi kendini yok edebilen ilk tür olduk.
Şimdiye kadar bundan kıl payı kurtulduk.
Şu an harekete geçmezsek
o anın gelmiş olmasından korkuyorum.
İster inanın ister inanmayın, bu kumarı göze alabilir misiniz?
Bir plana ihtiyacımız var.
Ne teknoloji? Ne silah?
Tik tak. Tik tak.
Bana ver.
Ne? Hayır, bu çok riskli.
Enfekte olursam beni tanıyamaz. Dibine kadar girebilirim.
Bunu söylemeni umuyordum.
Cooper, hayır. Bunu yapamazsın. Hayır.
-En iyi seçenek bu. -Güvenli değil. Çok riskli.
-Güvenli mi bilmeden. -Vaktimiz yok.
Jordan.
Sensiz bir hayattan daha kötü bir şey düşünemiyorum.
Belki kısa olur ama en azından birlikte oluruz.
Büyük bir iğne.
Bekle.
Yapacağım
ama böyle değil.
Teşekkürler.
Bir şey söylemek istiyorum.
Sadece…
Değiştiğimde çok korktum
ve yeni hâlimden rahatsız oldum
ama sen ne olursa olsun beni önemsediğini ve sevdiğini hissettirdin.
Beni gördün,
gerçek beni.
Bir tek sen gördün.
Bilmeni isterim ki değiştiğinde
nasıl göründüğünün bir önemi olmayacak.
Seni şu an sevdiğim gibi seveceğim.
Hemen dönerim.
Tabii ki.
Hey.
Üzgünüm.
Jordan!
Jordan. Nereye gidiyorsun?
Bunu durdurmaya. Onu ben vuracağım.
-Hayır. Bekle. -Hayır, dur.
Bunu yapmamı bekleme. Sevişerek ölümcül bir virüsü bulaştıramam.
-Bu delilik. -Plan bu bebeğim.
Ne yani, dünyayı kurtarmak bize mi kaldı?
Tamam. Sorun yok. Buradayım, tamam mı? Yanıyorsun.
Tamam. Nefes al, tamam mı?
Cooper, beni duyabiliyor musun?
İyisin bebeğim.
Su. Suya ihtiyacım var.
Hey, benim.
Hemen buraya gelin. Başladı. Çok kötü.
Siktir, hâlâ devam mı?
Evet, benimkinde feci ateşim vardı. Bu çok daha kötü.
Ne zamandır böyle?
Saatlerdir.
-Yatağa yatırın. -Evet. Hadi.
Bacaklarını tut.
-Hadi, kolunu tut. -Tamam.
Tutun.
Siktir.
Daha kötü.
Evet, çok daha kötü.
Dayan dostum. Dayan. Yanındayız.
-Bir şey yapamaz mıyız? -Hayır.
Akışına bırakmalıyız. Bunu kendi aşmalı.
Siktir. Başlıyor dostum.
-Banyoya taşıyalım. -Evet.
-Banyoya taşıyalım. -Hadi.
Daha dar alan, kendine daha az zarar verir.
-Onu burada bırakamazsın. Hey. -Hayır. Geri çekil.
Kapat, kapat.
Jordan!
Yedi.
Kart çek.
Dokuz.
-Kart çek. -Tamam. Kahretsin.
-Çıkmakta zorlanıyor gibi. -Hey. Bırak.
Hazır olduğunda kendi çıkmalı.
Alt yazı çevirmeni: Burcu Erbakan