Tu będzie bezpiecznie.
Jasna cholera, Coop.
Stać cię na to?
Raz się żyje.
Prysznic? Stanę na czatach.
Tak. Dzięki.
Ja pierdolę. Obsługa hotelowa rządzi.
No nie?
A mogłam się z tobą chajtnąć.
Wszystkim się zajmę.
Kapitan Coop ma plan.
Kapitan Coop?
Kapitan Coop.
Tylko nie myśl sobie, że jestem jakąś damą w opałach.
Absolutnie.
Dobra, położę się na chwilę.
Życie szpiega jednak wyczerpuje.
Wolisz, żebym…?
Weź większy.
Dziękuję, tak w ogóle.
Nieźle się namotało
i naprawdę nie wiem, co bym bez ciebie zrobiła.
Nie ma o czym mówić.
Kocham cię.
No, powiedziałam.
Naprawdę cię kocham, Cooper.
Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą.
Błogosławionaś Ty między niewiastami…
TEMP 36C
Nie walcz.
Joey, już dobrze. Tatuś tu jest.
- Wszystko w porządku. Nie walcz. - Przepraszam.
Musi się pan odsunąć.
Już dobrze.
Wszystko już dobrze.
Ja pierdolę, wyszłam na dwie minuty…
Przestańcie uciskać. Znowu połamiecie jej żebra.
- Juliana, pozwól jej. - Puść mnie. Gdzie byłeś?
Nie obudziłeś się?
Musicie…
Pacjentka stabilna.
Dzięki Bogu.
Wróciłaś, tak.
Już dobrze.
Pewnie, że tak.
Już w porządku.
„Dobranoc, gwiazdki, nocne powietrze. Dobranoc, wszystkie dźwięki na wietrze”.
Koniec. Chyba nigdy nam się nie znudzi.
Tato?
Mogę coś zauważyć?
Słucham.
Mam pokój urządzony jak dla dziecka.
Zawsze będziesz moim dzieckiem.
Ale jestem już nastolatką, prawda?
Czy tu musi być aż tak dziecinnie?
Może powiesimy jakieś plakaty Charli XCX.
Da się zrobić. Jest to wykonalne.
Będą plakaty.
JEDNA TABLETKA CO 12 GODZIN
Posiedzę od północy do 4.00. Pasuje ci od 4.00 do 8.00?
Jutro pracuję.
To jest nasza praca, Meyer.
Nasza misja.
Rano muszę się wyspać. Jestem wykończona.
Brałam po dwie zmiany.
Dobrze. Wszystkim się zajmę.
- Usiądź. - Zajrzę do niej.
Usiądź. Musimy porozmawiać.
Dobrze.
Jak jej serce znów się zatrzyma…
Nie kończ. Będziesz żałować.
…chcę skorzystać z prawa do zaniechania reanimacji.
Boże. Co ty pierdolisz?
To nasza córka.
Na progerię nie ma lekarstwa.
To 15-latka z sercem 90-latki.
- Nie. - Moje zdanie też się liczy!
Żyjemy w sposób, który nikomu nie służy.
Ani jej, ani nam.
Niepotrzebnie się z tobą rżnęłam i za ciebie wyszłam.
- To przez ciebie. - Ja zesłałem na nią chorobę?
To masz na myśli, Juliano?
- Ile tabletek wzięłaś? - Pierdol się.
To ta twoja sperma 45-latka.
- Zgrzybiała. - To nie ma nic do rzeczy.
- To choroba genetyczna. Sama wiesz. - Wadliwa,
prehistoryczna, wybrakowana sperma. A ja byłam piękna.
Miałam 30 lat. Mogłam mieć każdego.
A zakochałaś się we mnie.
Mój błąd.
Nie poddam się.
Zostanę z nią do końca.
Do wyznaczonego przez Boga końca. Nie przekreślę jej.
Może to z twoich genów.
Co powiedziałeś?
- Nic. - Co takiego?
- Nic. - Coś ty powiedział?
Panie Williams,
dzień dobry. Byron Forst. Bardzo mi miło.
Rozumiem pana zmieszanie.
Nie wyglądam jak facet z okładki Time’a.
Dojdziemy do tego.
Proszę tylko o odrobinę pańskiego czasu i cierpliwości. Mogę?
Poradzimy sobie.
Jest i ona.
Pani Williams, Byron Forst. Jestem oczarowany.
Łóżko szpitalne w bawialni.
Przykry widok.
Ściśle współpracuję z fundacją Make-A Wish.
Zakulisowo.
John Cena twierdzi, że spełnił najwięcej życzeń, ale to guzik prawda.
Ten facet bije go na głowę.
Szczęściarz z pana. Lata pracy w branży modowej
wyrabiają wspaniały gust.
Była pani redaktorką w Elle, nie mylę się?
- Tak. - No właśnie.
Stróż prawa i fashionistka.
Klasyczna amerykańska historia miłosna. Usiądźmy.
Co to ma, kurwa, być? Kim pan jest?
Kimś, kto bardzo uważnie śledził sprawę waszej córki.
Przez fundację?
Pamiętasz? Pisaliśmy do nich.
Joey chciała gotować z obsadą The Bear,
ale nie spełnili życzenia.
Moi drodzy, wasza rodzina jest dla mnie inspiracją.
Słucham?
Osoby z tak ciężką postacią progerii nie dożywają zwykle 15 lat.
Na lonafarnibie nie jest lekko.
Jej tolerancja jest doprawdy zadziwiająca,
ale ostatecznie to nie wystarczy.
Nasza córka to wojowniczka.
Ile przepisów pan złamał, uzyskując dostęp do tych informacji?
Proszę państwa,
nie bez powodu wybrałem właśnie waszą rodzinę.
Opracowałem przełomową biotechnologię
i sądzę, że państwa córka jest idealną kandydatką.
Sprawdziliśmy wszystkie opcje terapii.
Nie ma ich wiele.
Nasza Benjamina Button nie ma już pola manewru.
Bardzo proszę opuścić ten dom.
Progeria Research Foundation wydała marne dziewięć milionów dolarów
od 1999 roku.
Niewiele można w ten sposób zdziałać.
Taka mutacja w genie LMNA to szczwana bestia.
Ja nie proponuję państwu terapii ani leku.
Oferuję znacznie więcej.
Ten młody człowiek cierpi na rdzeniowy zanik mięśni typu 2.
Przy tak ciężkim przebiegu nie doczekałby 25 urodzin.
Chce nam pan powiedzieć, że to ta sama osoba?
Na potwierdzenie skuteczności…
przedstawiam żywy dowód.
Teraz wierzycie, że macie przed sobą prawdziwego Byrona Forsta?
Wiem. Rozumiem.
To brzmi jak szalony sen genialnego medyka,
który jakimś egzotycznym ziołem leczy wszelkie dolegliwości.
W to prędzej bym uwierzył.
Jeśli chcecie, to już sobie idę.
Choć wolałbym pomóc wam i małej Joey.
Przedstawiam wam…
The Beauty.
Wasza rodzina zasłużyła na próbkę czegoś,
czego już wkrótce pragnąć będzie cały świat.
Mój Boże.
Cena nie gra roli. Sprzedamy dom.
Proszę nas zapisać. Zrobimy wszystko.
Czuję się niemalże urażony sugestią, że mógłbym wziąć za to pieniądze.
Dość już usłyszałem.
Myślę, że…
tu się aż prosi o coś mocniejszego.
Whisky, panie Forst?
W tym gustuję.
Choć pewnie w takiej z wyższej półki.
Zadbamy o nią.
- Zwrócę wam córkę. - Dobrze.
Wszystko się uda. Obiecuję.
Proszę.
Jezu Chryste. Meyer, co ty wyprawiasz?
Masz tupet, że się tu zjawiasz.
Cierpienie naszej córki to twój pretekst.
Powiem szczerze, że to się robi nudne.
Bezwarunkowa reakcja stróża prawa.
Światem wstrząsa epidemia zabijająca tajemniczych pięknych ludzi.
Moich agentów ktoś ściga.
Nic pan o tym nie wie, panie Forst?
- Ten szajs zabija ludzi. - Nieprawda.
Nie odpowiadam za ciemną stronę ludzkości.
Ludzie są niereformowalni.
Wykorzystują czasem dobre rzeczy do złych celów.
Ale ty czegoś potrzebujesz.
Ukręć łeb swojemu śledztwu.
Zniszcz wszystkie dokumenty. Odwołaj agentów.
Każ im trzymać gęby na kłódkę. Sprawa zamknięta.
Jednym z nich chciałbym się zająć osobiście.
Cooper Madsen. Wystaw mi go.
Żadnych pytań. Zaginie bez śladu.
Masz prawo zachować milczenie.
To prosty warunek. Obserwuję go całodobowo.
Próbowali go nastraszyć. Dziecinne zagrywki i takie tam.
Gość jest zatwardziałym bezkompromisowcem.
Plan B, lecimy bez mydła. Zabawy w stylu KGB. Trucizna albo coś.
Mam słabość do gry w rzutki, przyznaję.
Ale nie mogę sobie pozwolić
na publiczny bajzel i dezinformacyjną panikę.
Przez kogoś, kto stawia opór.
Kiedy jestem tak blisko
zasmakowania sukcesu i umocnienia mojej spuścizny.
Pomóż mi. Sprezentuj mi go.
Zwab w bezpieczne miejsce. Moi ludzie będą tam cichutko czekać.
Żebyś co zrobił? Szybko i bezboleśnie go zabił?
Twoja śliczna agentka, którą zgubiłeś w Wenecji, wróciła.
Zarażona. A twój chłoptaś trzyma ją pod kluczem jak Roszpunkę.
Próbuje cię wykiwać. Ukryć prawdę. Dowody.
Jest taki sam jak wszyscy. Gra na swój wynik.
Ci skurwiali ludzie są dla ciebie ważniejsi niż twoja córka?
Rozwiąż moje problemy tu i teraz,
a ja uzdrowię twoją rodzinę, agencie.
Aresztuj mnie albo zabij, i przepadło.
Marzenie się nie spełni.
Nie chcesz wyglądać lepiej, Juliano? Poczuć się lepiej?
Nadal jesteś zmizerniała po tych stresach z rakiem piersi.
Takie zmartwienia niestety lubią powracać,
ale mój cudowny produkt na to nie pozwoli.
Dziesięć milionów rocznie dożywotnio.
Dom na tropikalnej wyspie i prywatna służba.
Od ręki. Mam tu wszystkie papiery.
Dawki The Beauty dla waszej trójki.
Po dziesięć palców u rąk i nóg.
Kiedy urodziły się moje dzieci, dopiero to pozwoliło mi poczuć spokój.
Świadomość, że są już na świecie, bezpieczne, zdrowe.
Nie wyobrażam sobie…
jak przerażające musi być uczucie,
gdy ta fala spokoju nie nadchodzi.
Gdy patrzysz na nią po raz pierwszy
i zdajesz sobie sprawę… że coś jest nie tak.
Potem boisz się spróbować jeszcze raz.
To kurewsko niesprawiedliwe, nie uważacie?
Bohaterowie, agencie Williams,
to nie ci, co grzebią swoje córki,
ale ci, co je ratują.
Kibicujesz komuś?
Jebać futbol.
Dawny Jeremy byłby zajebistym liniowym.
Gracja baletnicy, moc niedźwiedzia.
Mówisz jak mój tata.
- Chciał, żebyś się wkręcił? - Prosił mnie. Błagał.
Kurde, sam chciałem grać.
Ale… Tak o to cisnął, że…
no nie mogłem.
I tak jesteś za miękki.
Byłem. Miałem nadwagę. Chodziłem jak struty.
Patrz na tę akcję. Stary, jak można nie kochać tego sportu?
Kolesi tłukących się na miazgę?
Święte oburzenie zostaw świętoszkom. Przemoc to istota człowieczeństwa.
- Tak sobie wmawiasz? - Świat mi to mówi.
O, tak, tak.
Dawaj, biegnij. Tak! Pięknie!
I co, czujesz ten klimat? To będzie pogrom.
Wyczyszczę bukmachera.
Wiesz, co jest dziwne?
- Co? - Ani razu nie pomyślałem o siłowni.
O treningach, pakowaniu.
Pakuję tylko frytki w siebie.
Mogę jeść, co chcę. Jakby…
nie ma to znaczenia.
No bo tak właściwie to nie ma.
Metabolizm jest szybki i efektywny.
Wszystko odświeżane i regulowane praktycznie co godzinę.
Maszyneria ciężko zasuwa.
Dla ciebie czas, można powiedzieć, stanął.
Ale jesteśmy… śmiertelni?
Balkon jest tam, w sypialni.
Skocz. Zobacz, co się stanie.
Plask! To się stanie.
Wielkie gówno na chodniku. Umierasz po staremu.
To chujstwo namieszało mi w mózgu. Mam ostre jazdy.
Nie dość ostre. Widziałem, jak się pieścisz z tym cipkiem.
Trzeba nad tym popracować.
Mój pomagier nie może być miękkim chujkiem, tak?
Co to, kurwa, za mina? Rozpłaczesz się?
Nie. Czasem gadasz jak ci kolesie, z którymi pisałem na czacie.
To całe incelstwo buduje mury
i robi z nas samotników, wiesz? Nie chcę być taki.
Luz, J.
Nie jesteś sam.
Też nie miałem w życiu wielu kumpli,
takich jak ty.
Antonio.
Miło cię poznać, Antonio. Jeremy.
To teraz: jak zostałeś jednookim zabójcą?
Nie wszystko naraz.
Twoja kolej na zwierzenia.
No dawaj. Ty ciągle mnie o coś pytasz.
A ja mam ci po prostu zaufać.
Nie jestem pierwszym lepszym frajerem.
Mój stary robił ze mnie wała jak nikt.
Kochałem go jak cholera w nadziei, że zostanie.
A skurwiel i tak odszedł. Mówiłeś, że przypominam ci twojego syna.
Tak go traktujesz?
Słuchaj no,
od zawsze wiedziałem, że korposzczurem nie zostanę.
Zaciągnąłem się w wieku 18 lat.
Byłem kapitanem Delta Force.
Do Secret Service mnie nie przyjęli.
Psycholog się wystraszył.
Potem chciałem zarobić.
Szemrane fuchy u śliskich typów.
I co się zmieniło?
Wszystko.
A kto to się obudził?
Podróżując po świecie tak jak ja, spotykasz tęgie suki.
Wszystkie one chowają się przy Audrey.
Superplemnik zmylił bramkarza i na świat przyszedł Nicholas.
Byłem naiwny, myślałem, że pogodzę te dwa światy.
Ale ojciec i zabójca to mało kompatybilne funkcje.
Starzałem się.
Jeden fałszywy ruch w tej grze i giniesz.
Jak w sporcie. Trzeba wiedzieć, kiedy się wycofać.
Próbowałem pracować legalnie. Wkręciłem się w kręgi miliarderów.
Z moim życiorysem nie było to trudne.
Kogo ochraniałeś?
Marka Zuckerberga?
Tajemnica zawodowa. Nie mogę powiedzieć.
Wiem, że Zuckerberga.
To było nudne życie.
Dobre życie.
Zuckerberga.
Aż wszystko spierdoliły Furie.
Kto?
Socjaliści, ekoterroryści, oderwane od rzeczywistości chujki.
Od lat trują miliarderom dupę.
Mocni tylko w gębie. Aż któregoś dnia…
poszli dalej.
Matka Ziemia krzyczy z bólu!
Trucizna, rabunek, grabież!
Poczujcie gniew Furii.
Kwas wyżarł ponad 80% mojego ciała. To cud, że przeżyłem.
Czekały mnie operacje i przeszczepy do końca życia.
Przejebane do ostatnich dni.
A ten dziany dupek – mój pracodawca – zbył mnie jakąś skromną sumką.
Za małą na utrzymanie rodziny.
Byłaś lojalny wobec kogoś, kto cię nie doceniał.
Mogę naprawić pobojowisko na twojej twarzy.
Ale nie za darmo, przyjacielu.
Musisz powstrzymać tych, którzy mnie krzywdzą.
No już, już.
Zaoferował mi dawkę,
drugą szansę na życie i zadbanie o moją rodzinę.
Wspomnienie bólu całkiem nie wygasło,
ale byłem wdzięczny… zbawcy, który ocalił moją rodzinę.
W zamian miałem przyjąć, jak to nazwał, „awans”.
No, no. Imponujące, kilerze.
Różnica jest diametralna.
Ale to jeszcze nie doskonałość.
The Beauty uleczy wiele, ale o pewnych rzeczach decyduje przypadek.
O tym, jak DNA działa pod nadzorem nowego RNA, pierdu-pierdu.
Trzeba tylko dociągnąć kilka niedociągnięć.
Przepraszam za zrypane oko.
Ale zrobiłem dla ciebie wykurwistą przepaskę.
Dawno uznałem, że dobry jestem tylko w zabijaniu.
Napełniało mnie to ponurym wstydem, ale odwrotu już nie było.
OMG. No czad.
Lepsze niż własne.
Razem dokonamy wielkich rzeczy.
Świadom tego, kim jestem i czego wymaga ode mnie ta praca,
ostatecznie porzuciłem rojenia o byciu normalnym.
Rola ojca należała do tych fragmentów mnie,
które musiałem w sobie zabić.
Mój syn… nie mógł zobaczyć, kim się stałem.
Jest jedynym dobrem, jakie stworzyłem.
Tęsknisz za nim?
A ty – za ojcem?
Był spierdoleńcem, ale…
tak.
Tęsknię.
Brakuje mi go. Chciałbym, żeby tu teraz był.
Może mógłby…
powiedzieć mi, jak być dobrym człowiekiem.
Nie idealnym, ale dobrym.
Może potrafiłby…
wytłumaczyć mi, jakim sposobem tak się pogubiłem.
Gdyby nie odszedł…
Nie sposób zapomnieć, że ta nowa wersja nas
to tylko ładna okładka.
Hej.
Nie ma na tym świecie nic, co mogłoby zmienić duszę.
Na razie nie widzisz jeszcze sznurków, na których podrygujemy.
Pewnego dnia poczujesz szarpnięcie.
Korporacja - Zielone światło
Koniec opowiastek.
Czas załatwić wścibskich agentów w Instytucie Zdrowia.
Meyer załatwił nam godzinę pełnego dostępu.
Po co kazał ci włączyć w to agentkę Stone?
Pomoc może się przydać.
Agentko Stone.
Rozpracowują Manny’ego wszelkimi dostępnymi metodami.
Ze względu na bezpieczeństwo narodowe
większość danych z badań trzymają w osobnym pomieszczeniu
na zaszyfrowanym prywatnym serwerze odłączonym od Internetu.
Biorę salę Manny’ego. Uzyskam świeżą próbkę,
a ty ściągnij dane z serwerów.
Może dzięki temu zrozumiemy naturę wirusa
i wymyślimy, jak go powstrzymać.
ZARZĄDZANIE DANYMI
tętno EKG 91 - RR 14
TRANSFER DANYCH 4%
Dzień dobry.
Szybciej.
TRANSFER DANYCH 64%
Co z nim? Jak się trzyma?
Moim zdaniem nasz Manny ma kiepskie perspektywy.
- Czemu pan tak mówi? - Robię w tym fachu od lat.
Potrafię wyczuć, kiedy śmierć jest nieunikniona.
Wie pan, oddech Kostuchy na karku.
Co jeszcze…
Cały ten szpital jest kurewsko posępny.
Nie czuje pan?
Nie bardzo.
- Co to za okulary? - Jebana zaćma.
W moim wieku. Przesrane, nie?
Lekarz mówi, że nie rzuca się w oczy.
Jak pan myśli?
Siemka, Jordan.
TRANSFER DANYCH ZAKOŃCZONY
Zgadza się. Wiem, kim jesteś i dlaczego przewidywalnie się tu zjawiłaś.
- Tak? Dlaczego? - Chcesz wiedzieć, jak zostałaś stworzona.
Idziesz ze mną.
Leż, kurwa.
Dokąd to idziemy?
Hej, hej.
Musisz być ostrożniejsza.
Nie jestem do nich przekonany. To prezent od mojego kumpla, Nate’a.
Kojarzysz gościa, nie?
Powinieneś. Zostawiłem go w twoim łóżku.
Nie rób tak.
Chyba dawka była za mała.
To się skurwiel pomęczy, biedaczek.
No i po krzyku.
Cooper, nie mogłeś posłuchać ostrzeżenia?
Rozdrapałeś strupa i mamy zakażenie.
- Nie musisz tego robić. Mogę ci pomóc. - Stul pysk.
Właź tam.
Siadaj, kurwa.
Siadaj, mówię.
I żadnych sztuczek.
Jesteś zarażony, prawda?
Nie wiesz, co ci grozi.
Chcesz tu robić raban?
Zaraz zlecą się dociekliwi z różnych agencji.
Mnie też się to nie uśmiecha, więc pomińmy ten etap, co?
Bez nerwów.
Szacuneczek. No i gra.
Zajebię cię.
Po cichu.
Tak.
Dalej, pozwól jej umrzeć.
Myślisz, że jestem tu sam, głąbie?
- Bo ty na pewno nie. - Wciskasz mi kit.
Zaryzykujesz jej życiem? Jest w serwerowni, nie?
Mój pomocnik nie ma mojego teatralnego sznytu,
więc pewnie nie pociął jej na kawałeczki,
ale jeśli mi nie wierzysz, sprawdźmy.
Jedno zadrapanie, jeden siniak na jej ciele, a cię zatłukę.
Jasne.
Czemu nie załatwiłeś tego w moim mieszkaniu?
Trzy pieczenie na jednym ogniu. Ty, twoja dziewczyna i poczciwy Manny.
Wyszło bezbłędnie. Idź.
Dobrze.
Niezły tyłek.
J, kurtyna.
- Cześć. - Cześć.
Dawaj. Rusz dupę.
Ja też cię kocham.
Pięknie. Słodziutko.
I jak nastroje?
- Nerwowe. - Ale pozytywne. Optymistyczne.
Świetnie. Terapia Joey już się rozpoczęła.
Jest w doskonałych rękach,
pod opieką pediatrów i pielęgniarek.
Wszystko przebiega zgodnie z planem.
Możemy?
Macie szczęście.
Jak we wszystkim, co wspaniałe, czas i wysiłki wiodą ku doskonałości.
Tę partię uzyskaliśmy dziś rano.
To nasza najlepsza i najsilniejsza jak dotąd seria.
Kto na ochotnika?
- Ja. - Dobra.
Super.
Pokój B.
Jeśli źle na to zareaguję, nie podawaj jej, rozumiesz?
To udoskonalona receptura. Pozbawiona skutków ubocznych.
Proszę.
Za godzinę będziecie nową, szczęśliwą rodziną.
Kocham cię.
Kocham naszą rodzinę.
- Kochanie? - Juliana?
O mój Boże.
- Ja pierdolę… - Nie wierzę…
Boże. Ale ty wyglądasz.
- Skarbie? - Tak?
Musimy iść.
Zerżnąłbym was oboje.
Gotowi?
Mamo, tato, udało wam się.
- Joey. - Joey.
- Udało się. - Pięknie wyglądasz.
Szczęśliwe zakończenia zawsze mnie rozczulają.
Napisy: Kamil Rogula