Mogę w czymś pomóc?
Coop.
My się znamy?
Cooper, to ja.
Jordan.
Twoja partnerka.
Kumpela do rżnięcia.
Myślałem, że przyjaciółka.
Kurwa!
- Gdzie ona jest? - To naprawdę ja.
- Gówno prawda! - Cooper, przestań. Coś się ze mną stało.
Broń, zakażenie, nie wiem. Wyszłam z baru i to mnie zmieniło.
Skąd to masz?
Co jej zrobiłaś?
Jak mnie nazwała w łóżku?
Nie ciebie.
Twojego fiuta.
Modafinil. Dodaje mi energii.
Uwielbiam te oczy, ale w tej chwili cię zwodzą.
Japonia, zgadza się?
Musisz mnie słuchać, nie tylko widzieć.
Wysłuchasz mnie?
NOWY JORK
Taki spięty, mimo że całą noc opróżniał jaja.
Kurwa, co tu robicie?
Podobno lubisz balować, więc przyszliśmy rozkręcić imprezkę.
Uwielbiam tę piosenkę.
Powtórzę raz jeszcze: Christopher Cross rządzi.
Nikt nie ma startu do takiego wokalu!
Jedwabiście gładki głos, koi duszę.
Koi.
I zagłusza krzyki.
Zagłusza.
Skąd to masz, Nate?
Co?
Dwa miesiące temu nie byłaś taki ładny.
Widziałem zdjęcia przed i po.
Wyglądałeś jak pokraka z cyckami i mikrofiutem.
Lubisz grać do obu bramek.
O to chodzi?
Żaden wstyd.
Szanujemy tęczę, co nie, Jay?
- Miłość to miłość, bracie. - Absolutnie.
Dobra. Pieprzyłem się z prostytutką. To wszystko.
Co sprawiło, że ją wybrałeś, Nate? Gdzie ją znalazłeś?
- Oferowała coś ekstra? - Pewnie była droga.
To jakaś kurwa z dark webu. Nie wiem.
Jay, wyjaśnij mu, proszę.
Stop, stop. Mocniej, Jay. Chcesz tu siedzieć do jutra?
Jesteś chory, Nate.
Toczy cię wirusowa zaraza.
Czujesz się dobrze, ale to zmyłka.
Chcemy ci jedynie pomóc.
Tylko z nią się pieprzyłem.
Przysięgam na Boga.
O nie, nie, Nate, ten etap przeskoczmy.
Byłem wczoraj na waszym bzykospędzie.
Gdy tylko się tam pojawiłeś,
skazałeś na śmierć wszystkich w środku.
Dwa cele już zdjęliśmy, dwa zostały.
Musimy wyrabiać nadgodziny.
Nie pasuje mi to.
Musiałem odwołać manicure. Rozumiesz? Mój czas to pieniądz.
Może ją przeleciałeś, może nie.
Nie mam czasu dociekać.
Najgorszy scenariusz to seksklub, w którym wymieniacie się darem.
Nie zabijaj mnie. Nie wiedziałem.
Jaja czy paznokcie?
Proszę.
Pomocy!
Proszę.
Nie rób tego.
Tak? Kolejny problem?
Incydent w Condé Nast przerodził się w pękający jebany hemoroid.
Mają w Instytucie Zdrowia żywego zakażonego.
Na to się nie godzimy, prawda?
Nie godzimy się.
Zrób z niego martwego zakażonego.
FBI się przyczepiło.
Głównie jeden agent.
Coś jeszcze?
Może zrobię to z zawiązanymi oczami, żonglując nożami na monocyklu.
Pośpiech zostawia bałagan.
Nazywa się Madsen.
Cooper Madsen. Obecnie przebywa w Nowym Jorku.
No...
jesteś wolny, chłopaku.
Nie. Proszę.
Proszę was.
Nie rób tego!
Ja pierdolę.
Nie rozumiem, czemu nie zadzwoniłaś.
Wiesz, jak się zamartwiałem?
Przepraszam.
Zwyczajnie...
- spanikowałam. - Jordan.
- To ja. - Dlatego to takie skomplikowane.
Bo złapałaś to, pieprząc się?
To znaczy...
tak mi się wydaje, że to od tego.
Wzięli cię na cel?
Nie wiem.
Obudziłam się, a jego nie było.
Zniknął bez śladu.
Zabezpieczał się?
- Jestem twoją partnerką, a nie córką. - Nie oceniam cię.
Chcę zrozumieć.
A czuję się oceniana.
Okej, przypuśćmy, że czynnikiem zakaźnym nie były płyny ustrojowe.
Że dosypał ci czegoś do drinka albo coś rozpylił.
Nie współgra nam to z tym, co wiemy o wirusie.
Boże, jak mogłam być tak kurewsko głupia.
Zobaczyłam go tam. Działał na mnie.
Chciałam go mieć.
Wiesz...
Każdy popełnia błędy.
Byłam egoistką.
To nie wszystko.
Miałam wrażenie, że dosłownie płonę.
Wyszłam z hotelu i...
pierwsza fala paniki minęła.
Przez chwilę podobało mi się to moje nowe wcielenie.
Nawet bardzo.
W końcu poczułam się dostrzeżona, podziwiana.
Nawet jakby niezniszczalna.
Przeżywałam kryzys tożsamości
zarażona jakimś kurewstwem, zanurzona w obcym świecie
wielbiącym mój wygląd.
Traktowali mnie, jakbym wygrała na loterii.
A potem
przestali widzieć mnie.
I stałam się dla nich...
przedmiotem.
Dobra, już.
Czymś, co można kupić, wygrać albo po prostu sobie wziąć.
To samo, proszę.
Aż zaczęłam ją nienawidzić.
Nienawidziłam siebie za to, że w tym zasmakowałam.
Jak można być tak słabym?
Tak popierdolonym.
To nie tak.
Każdy pragnie piękna.
To najstarsza, najczystsza waluta.
Wcale tego nie chcę.
Źle było wcześniej?
Zawsze byłaś piękna.
Tak...
nie czułam tego u progu czterdziestki, przeglądając media społecznościowe.
Dla mnie.
Dla mnie zawsze byłaś piękna.
Wiem, że mam te durne sztuczne cycki i tak dalej...
ale kiedy zmieniłam się bezpowrotnie, zrozumiałam, że...
lubiłam tamtą siebie.
Tamta ty była idealna.
Tak jak i ta.
Jest po prostu...
inna.
Jak się czujesz?
Prawdę mówiąc,
zajebiście.
Poważnie?
Nigdy się tak nie czułam.
Kurwa.
Moje kolana zazdroszczą.
Dopilnujemy, by tak zostało.
Myślisz, że skończę jak tamci?
Jak te eksplodujące modelki?
Nie powinniśmy tracić czasu.
- Ile go mam? - Nie wiem.
W pozostałych przypadkach to było plus minus półtora roku.
Może dwa lata.
Rozmawiałaś po powrocie z kimś jeszcze?
Z rodziną, przyjaciółmi?
- Tylko z tobą. - Dobrze. Nie kontaktuj się z nikim.
Muszę powiadomić władze, nasz zespół.
Nie. Odizolują cię. Będziesz królikiem doświadczalnym.
Póki się w tym nie odnajdziemy, z nikim nie gadaj.
Zostajesz ze mną.
Ale jak? Bez ważnego dokumentu tożsamości,
z nową twarzą i w ogóle...
Jak wróciłaś?
Obciągnęłam ochroniarzom i odprowadzili mnie na samolot.
Nawet dowcip ci się wyostrzył.
Jestem agentką od 15 lat, Coop.
Myślisz, że nie znam typa z samolotem, który lubi nabijać punkty u federalnych?
Czekam tylko, aż się to zemści.
Coop...
Może się wstrzymajmy.
Aż nie będzie bezpiecznie.
Dobrze mówię?
Dobrze.
Nie pomyślałam, przepraszam.
Skąd to masz?
Moje odruchy się nie zmieniły.
Ja biorę lewą.
Czemu to się dzieje?
3 LATA TEMU
Wszystko potwierdzone na weekend w kolonii?
Tak, proszę pana. Goście przybędą w ciągu 24 godzin.
Świetnie. Żadnego cykorzenia i innych bzdetów?
Wszystko sprawne i gotowe, ale z uwagi na intensywność procedury
zalecane są trzy dni wyjęte z pańskiego grafiku.
Może być.
Nie będzie lipy, co?
W sensie, mam szczerą nadzieję.
Jesteście na liście płac od czasu COVID-a, więc...
Pełna prezentacja spodziewanego efektu
odbędzie się na miejscu, ale owszem, celujemy w pełną satysfakcję.
Dobrze, dobrze.
Coś nowego w pana dokumentacji medycznej? Alergie, zmiana leków?
Moja asystentka, Tina, wszystko wam prześle.
Nie udało mi się z nią dziś skontaktować.
No tak.
Cóż...
Tak!
Jest pan tam?
Tak, porozmawiam sobie z Tiną.
Na pewno przekazałaś,
że mam uczulenie na jad pszczeli?
- To nie uczulenie. Boisz się pszczół. - Wszyscy tak mówią, ale...
Raul, stań tutaj.
- Zatrzymaj się. - Serio?
Jestem dla ciebie jak panienka z ulicy?
Franny gapi się w kamerę jak pies stróżujący, a potem męczy bułę.
Pięknie, kurwa, pięknie.
Pierdolę.
Dobry wieczór, panie Forst.
Nie wiem, czy tak zgnuśniałeś, czy masz to gdzieś.
Twoja asystentka używa tandetnych perfum.
Jakiś oparty na talku koszmarny aromat z Sephory.
Czuję to na tobie, mój drogi.
A ten zapaszek od ciebie to co?
Trzeci drink?
Odurzam się martini, żeby zapomnieć o twoim istnieniu.
Póki co udaje mi się jedynie złagodzić ból tej świadomości.
Rano lecę do Nowego Jorku.
Wykluczone. Nie jutro.
Masz zobowiązania.
Nie, zainwestowałem za dużo czasu i pieniędzy.
Mamy rodzinną sesję terapeutyczną,
bo od trzech tygodni nasz syn jest w szpitalu.
W szpitalu?
Odwyk za dziesięć kawałków tygodniowo.
Próbował się zabić.
Kretyn nawet węzła porządnego nie zrobi.
Czemu nie może być jak jego brat i zrujnować klub sportowy
w ramach walki z depresją?
Nienawidzę cię do wyrzygu i z wzajemnością.
Rozwieść się nie możemy, bo mamy za dużo forsy,
a strata choćby jednego jebanego centa byłaby...
rozkosznym cierpieniem.
A jednak mam coś dla ciebie, mamuśka.
Czyżby patent na autonomiczny samochód,
który nie odróżnia człowieka od skrzynki pocztowej?
A może algorytm wpędzający nastolatki w zaburzenia odżywiania?
Nie.
Biotechnologia generatywna tak potężna, że całkowicie wyprze medycynę.
Proszę cię, Franny.
Widzisz, jak się ekscytuję? Musisz spróbować.
Wyobraź sobie, że powraca choćby przebłysk lat twojej świetności.
Może nie musiałbym zatrudniać łatwych asystentek.
Na myśl o choćby najsubtelniejszym kontakcie fizycznym z tobą
cofa mi się obiad z zeszłej środy.
A co ja mam powiedzieć?
Patrzę, jak tuptasz po domu w tych swoich prześwitujących kaftanach.
Ledwie skrywających ciało wyglądające...
jak uzysk ze świniobicia.
Panie Przebrzydły Potworze w Ludzkiej Skórze.
Całe życie goniłam za pięknem,
doskonałością, znosząc diety, treningi, igły,
skalpele, specyfiki wszelkiej maści.
Myślałam, że poczuję się zdrowa, szczęśliwa i zadowolona.
Znajdę partnera życiowego,
który pomoże mi zbudować życie, na jakie zasługuję.
Aż pewnego dnia obudziłam się
i zrozumiałam, że jestem tą, która złapała króliczka.
A twoje wymarzone życie...
jest moją klatką ze złota.
Może czas puścić to wszystko z dymem.
Jesteś pierdolnięta.
Tak, spal to.
Sfajcz wszystko.
Cały ten pierdolony dom!
Chyba tak właśnie zrobię.
Kiedy zrozumiałam, że piękno to fałszywa droga,
wreszcie poczułam się szczęśliwa.
WAYLEN LEMMING, 45 LAT
BRANŻA: KRYPTOWALUTY MAJĄTEK: 35 MILIARDÓW
Czołem!
Rób, kurwa, co do ciebie należy. Nie chcę się powtarzać.
RONAN WYLDE, 61 LAT
BANKOWOŚĆ 96 MILIARDÓW
A drzwi kto mi otworzy? Bierz torby, kurwa.
KITTY MUNSON, 70 LAT
HANDEL DETALICZNY 25 MILIARDÓW
AXEL ZUFO, 74 LATA
PALIWA KOPALNE 18 MILIARDÓW
Grzej wnętrze, Josiah.
BYRON FORST, 63 LATA
NAJBOGATSZY CZŁOWIEK NA CAŁEJ PIERDOLONEJ PLANECIE
Ostrożnie.
Wszyscy tutaj czekają, aż wykorkujesz.
Jeszcze zdążę was wykończyć, sępy.
Od jutra będziemy musieli szukać innej padliny.
A ja będę miał nowe problemy.
- Jakie? - Spójrz na mnie.
Jeśli to faktycznie tak działa,
to jak wyjaśnimy tę zmianę wyglądu?
Od kiedy to się ludziom tłumaczysz?
To co innego.
Mam udziałowców, zarząd.
Pies ich jebał.
A jaki ty masz plan?
Ja?
Może pójdę w klasykę – operacje plastyczne
i cały ten kit z dietą i ćwiczeniami.
Ale chyba jednak nie.
Wypiszę się z tego wszystkiego
i kupię jakąś górę albo wyspę.
Na zawsze uwolnię się od ludzi.
Poza aktualną ściągniętą tam dupcią.
Ale nie sugeruj się, misiaczku.
Dołączcie do nas.
Czujcie się jak u siebie.
Dziękuję.
Bądźcie świadkami.
Cztery miliony lat temu w ewolucji nastąpił moment przełomowy.
Na drodze do powstania gatunku ludzkiego pojawiła się dwunożność.
W rezultacie nasze mózgi się powiększyły, zyskaliśmy nowe zdolności poznawcze,
mogliśmy używać narzędzi i rozpocząć rewolucje rolnicze oraz przemysłowe.
Przez ostatnie półtora wieku rozwinęliśmy technologię
i medycynę na tyle, że długość życia wzrosła o prawie 50 lat.
Niektórzy z was przekroczyli już nawet te prognozy.
Ale wiek daje się we znaki.
Jak to się mówi, czas jest nieubłagany. Ostatnia wielka bariera dla ludzkości.
W związku z tym powierzyliście mi misję.
Projekt Manhattan w dziedzinie długowieczności i estetyki.
Panie i panowie, pożegnajcie się ze swoimi zmarniałymi ciałami.
Przedstawiam wam The Beauty.
Tuż przed otrzymaniem drugiego Nobla
odkryłem potęgę wyspecjalizowanych terapii genowych,
ale nie dawała mi spokoju myśl o stworzeniu grupy
szerokiego spektrum dostosowanych wyspecjalizowanych białek i RNA.
To samo w sobie ciekawe, ale prawdziwym przełomem,
który zapewni mi trzeciego Nobla,
było nafaszerowanie tych białek
najwydajniejszą wirusową funkcjonalnością, jaką kiedykolwiek opracowano.
To pozwoli nam, komórka po komórce, całkowicie odbudować wasze DNA.
Dużo bełkotu.
Brzmi, jakbyś sprzedawał płyn do czyszczenia rur.
Przejdźmy do kwintesencji.
Odbudowa na tę skalę pozwoli wam osiągnąć najdoskonalszą wersję waszej fizyczności.
Spójrzcie.
Mężczyzna lat 71, czwarte stadium raka prostaty,
choroby serca, zanikająca aktywność mózgu, otyłość, sami rozumiecie...
Gdy The Beauty przystąpiło do pracy...
Podoba mi się.
Rak wyparował i nigdy nie wróci.
Zwiększona wydolność, tkanka tłuszczowa na poziomie 6%,
zwiększona gęstość kości, przyspieszone synapsy w mózgu.
Może tata palił jak smok. Nieistotne.
Mama waliła wódę i tabletki, będąc w ciąży z tobą?
- Bez znaczenia. - Poważne pytanie.
Będę miał wielkiego fiuta?
Nie żebym potrzebował.
Ideał pod każdym względem.
Cztery operacje, kilkanaście litrów soli fizjologicznej
i wreszcie mam cycki 25-latki.
Co się z nimi stanie?
Niebiologiczne składniki rozpuszczą się podczas odbudowy.
Może teraz są wspaniałe,
ale jutro będą wybitne.
Bez szwów i bez blizn w całym procesie?
Jeden zastrzyk dożylny.
Bez żartów.
Nie podoba mi się to.
To jakieś dyrdymały.
Czegoś tak pojebanego się nie spodziewałem.
Skutki uboczne?
Zaraz... Jesteśmy królikami doświadczalnymi?
Na początku silny dyskomfort.
Przemijający w toku adaptowania się.
Nasze wyniki są do waszego wglądu.
Ale nie konsultujcie tego z ministerstwem zdrowia.
Od razu mi lepiej.
Jeśli to działa, cała reszta mi powiewa.
Ile osób o tym wie?
Nikt spoza tego pokoju.
Wszystkie dane i ostateczna wersja znajdują się tutaj.
I nigdzie indziej.
Pracują nad tym odrębne zespoły nieświadome zastosowania.
Jak dobry zegarmistrz wyznaczam im funkcje składowe,
a sam konstruuję produkt końcowy.
Mamy rozumieć, że osiągniemy nieśmiertelność,
gdy tylko wstrzykniesz nam ten cudowny soczek?
Takie koncepcje zostawmy pisarzom i reżyserom.
Nasza nauka stanowi antidotum.
Na co?
Na ograniczające człowieka ramy.
Świetnie.
Szprycujemy!
Coś takiego?
- Co? - Kurwa, co ty masz na sobie?
To moja kreacja na Burning Mana.
Jestem tam co rok.
Fajny, nie?
Nieważne.
Witajcie...
w dniu pierwszym.
To najlepszy dzień reszty waszego życia.
Jak widzicie, są tu pakiety, które pomogą wam przez to przejść.
Zachowajmy wodę na później.
Mamy tu kilkadziesiąt litrów wody źródlanej.
Gdyby zabrakło, powiedzcie.
Po co nam więcej niż kilka litrów wody na głowę?
Dyskrecja, panie Forst.
Pamiętajmy, że wszystko tu opiera się na zaufaniu.
Musiałem coś dokończyć.
To zostaje. Przedmioty osobiste.
Chusteczki do dezynfekcji
znajdziecie w białych pojemnikach po lewej.
Wybierzcie rękę i przetrzyjcie miejsce wkłucia.
Dokładnie.
A teraz...
wasze dawki.
Poszło.
Super.
Dziękuję.
No to siup.
Kurwa.
Na ostatnim botoksie było gorzej.
I co? I gówno.
Jestem młody.
Jestem...
doskonały.
Ray.
Co robisz?
Boisz się.
Boisz się, że twój potwór zabije swojego twórcę.
Nie, proszę.
Doszło do katastrofy, ale to nie znaczy,
że nie możemy sprzedać naszych polis na życie.
Idź.
Idź!
- Idź. Przejdźmy się, Ray. - Idę.
Przespacerujmy się.
Proszę!
Nie!
- To naprawdę pan? - Tak, głupku.
Mówiłem, że przemiana będzie szokująca.
Wszystko spakowane?
- Tak. - Dobrze.
Wybaczcie, chłopaki.
Jestem po prostu kurewsko nieufny.
Chodźmy.
Napisy: Kamil Rogula