(ทีมขายท้าขนบ)
คุณสายสืบ
เป็นอะไรหรือเปล่าคะ
ฝันร้ายหรือเปล่าคะ
ใครเหรอครับ
คุณสายสืบ ฉันเองค่ะ ฮันจองซุก
ฉันว่าฉันลืมสมุดโน้ตไว้ที่นั่น
เสียงเขาแหบจังเลย
เขาหลับอยู่เหรอ
สวัสดีค่ะ
ฉันขอโทษค่ะ ฉันรีบเสียจนลืมสมุดโน้ตไว้ที่นี่
คุณเพิ่งมาถึงใช่ไหม
ค่ะ
ทำไมเหรอ
ไม่มีอะไรครับ
- นี่ครับ - ค่ะ
ฉันคงปลุกคุณแน่ๆ เลย ขอโทษนะคะ
ไม่เป็นไร
ไปนะ
- ค่ะ - ไว้เจอกัน
(ชาวคาทอลิกที่ใส่แหวนลูกประคำไม้)
เราลงป้ายนี้แหละ
- มันจะต้องสนุกแน่ๆ - ใช่เลย
- รีบไปกันเถอะ - มันจะต้องสนุกแน่ๆ
โปสเตอร์ดูแซ่บมาก
เธอดูตอนต่อของคุณนายแอมา ทุกตอนเลยหรือเปล่า
ฉันดูทั้งต้นฉบับและตอนต่อมาทุกตอนเลย
จริงเหรอ
- ฉันไม่ได้ดูอะไรเลย - มันวาบหวิวและสนุก
น่าตื่นเต้นมากเลย
- อยากดูจะแย่แล้ว - เรารีบไปกันเถอะ
(คุณนายแอมา 6)
ดูหนังเรื่องคุณนายแอมาฟรีเหรอคะ
นั่นหนังอีโรติกไม่ใช่เหรอ
เป็นหนังอีโรติกที่ดีที่สุดเลย
ฉันได้ยินว่าในหนังมีผู้หญิงกลุ่มนึง ที่แทบไม่ใส่เสื้อผ้าเลย
อุ๊ยตาย
ช่วงนี้หาลูกค้าใหม่ยาก
เราควรทำอะไรสักอย่างเพื่อดึงดูดพวกเขา
เรามาแจกตั๋วหนังให้คนที่ มาร่วมอีเวนต์ขายของตามบ้านดีไหมคะ
อุ๊ย เป็นความคิดที่ดีค่ะ
ชุดสลิปที่ตัวละครหลักใส่ก็ดูคล้ายๆ ของเรา
มันอาจจะขายดีกว่าเดิมถ้าคนได้ดูหนังค่ะ
ทางเราก็ไม่ได้เสียหายอะไร
ตั๋วรอบเช้าราคาครึ่งเดียว
รอบเช้าเหรอคะ
คนจะดูหนังอีโรติกกันตอนเช้าเหรอคะ
แม่บ้านส่วนใหญ่มีเวลาว่างช่วงเช้า
หลังสามีและลูกๆ ไปแล้ว
จริงค่ะ ฉันยุ่งที่สุดช่วงที่สามีกลับบ้านมาตอนเย็น
ถ้าคุณเห็นด้วยกับความคิดนี้
ฉันจะไปถามโรงหนัง และให้ดำเนินการตามแผนเลย
- เอาเลยเหรอคะ - ใช่
พี่จองซุก
พี่ดูกระตือรือร้นมาก กับการจะได้เลื่อนตำแหน่งเป็นผู้จัดการสาขา
ฉันต้องบอกพี่ยองบกซะแล้ว ว่าเราควรเตรียมปาร์ตี้เลื่อนตำแหน่งเร็วๆ นี้
คุณยองบกบอกว่า เธอมีปัญหาเรื่องครอบครัวใช่ไหม
ใช่ เธอยุ่งเพราะญาติๆ ฝั่งสามีเธอ
อ๋อ
(สูติศาสตร์ - โรงพยาบาลกึมเจ)
วอร์ด 151 คุณคิมยอนซุก
ช่วยกลับมาที่วอร์ดเดี๋ยวนี้ค่ะ
จ๊ะเอ๋
หมอว่ายังไงบ้าง อ่อนเพลียเหรอ
อะไรล่ะ
อย่าบอกนะว่า…
เจ็บป่วยร้ายแรงเหรอ
ฉันท้อง
อะไรนะ
ฉันเจ็บปวดใจไปหมดว่าจะบอกคุณหรือไม่บอกดี
ว่าฉันท้อง
แต่ฉันคิดว่าคุณก็ควรรู้อยู่ดี
ทำไมถึงปวดใจล่ะ
ฉันจะไม่เก็บเด็กคนนี้ไว้
มีแค่ก้อนเลือดนิดหน่อย มีโอกาสที่จะแท้งได้
- อีกสองสามวันฉันจะไปเอาออก - แต่…
คุณพูดแบบนั้นได้ยังไง
- คุณน่ะใจ… - อะไร
ฉันใจร้ายเกินไปเหรอ
ฉันคิดว่ามันไม่ถูกต้องที่จะให้กำเนิดเด็กคนนี้
พ่ออึนจี
ดูสถานการณ์ของเราสิ
แม้แต่ตอนนี้เราก็ยังไม่มีปัญญาให้ลูกๆ
ในสิ่งที่เราต้องการและควรที่จะให้พวกเขาเลย
แต่คุณอยากได้ลูกอีกคนเหรอ
โธ่ ฉันทำไม่ได้หรอก
แต่…
ฉันนัดทำแท้งไว้แล้ว
เอาเป็นว่าช่วยทำเหมือน เรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้นเถอะนะ
(คุณนายแอมา 6)
- คุณมาด้วย - ใช่
ดีใจที่มานะคะ
คุณพระช่วย
ใจเย็นหน่อยสิ
โอ้โฮ
ทานผลไม้ก่อนนะคะ
- อุ๊ยตาย - ขอบคุณค่ะ
เดี๋ยวก่อน ฉันสูงเท่าไหร่เนี่ย พออายุมากขึ้นฉันก็ตัวเตี้ยลง
นี่ค่ะ เสร็จแล้ว ต้องการแค่นี้ใช่ไหม
ขอบคุณค่ะ
ที่ขอสัดส่วนนี่ฉันพอเข้าใจนะ
แต่ทำไมถึงอยากรู้ศาสนาของฉันด้วยล่ะ
อ๋อ ก็
ฉันคิดว่าการรู้ข้อห้าม ในศาสนาของกันและกันก็น่าจะดีค่ะ
และฉันคิดว่ามันยังช่วยให้รู้ ความต้องการของลูกค้าได้ด้วย
(ศาสนา: ไม่มี)
"ไม่มีศาสนา" เหรอ ฉันนึกว่าเธอเป็นคาทอลิก
แหม ฉันเลิกไปโบสถ์มาสิบปีแล้ว
ตั้งแต่ฉันยุ่งๆ กับงานน่ะ
เพราะงั้นตอนนี้ฉันควรบอกว่าไม่มีศาสนา
เอาละ
- นี่ค่ะ - อ๊ะ ขอบคุณค่ะ
ตัวนี้เข้ากับสีผิวคุณมากกว่าค่ะ
- จริงเหรอ - ใช่
งั้นฉันควรเอาตัวนี้
เถ้าแก่เนี้ยคะ
สมัยที่คุณเคยไปโบสถ์
คุณเคยใส่แหวนลูกประคำไหมคะ
แหวนลูกประคำเหรอ เคยใส่สิ ฉันเคยใช้เวลาสวดภาวนาน่ะ
อ๋อ
เพื่อนของฉันมีแหวนเงิน
ของฉันไม่ใช่เงินหรือทอง เป็นไม้น่ะ
- ไม้เหรอคะ - ใช่
อันนี้ต้องเป็นน้ำมันอะไรสักอย่างแน่ๆ
กลิ่นหอมจังเลย
คุณสายสืบ
สวัสดีค่ะ
ดีใจจริงๆ ที่เจอคุณที่นี่ ฉันว่าจะโทรหาคุณแล้วเชียว
มีเรื่องอะไรเหรอครับ
เจ้าของร้านกุกบับ
เธอเคยไปโบสถ์จนเมื่อสิบปีก่อนเพิ่งเลิกไป
เธอมีแหวนลูกประคำไม้ด้วย
นอกจากนี้
เธอถนัดซ้ายเหมือนคุณเลย
และที่น่าประหลาดใจคือ คุณสองคนมีไฝเหมือนกันที่เดียวกันเป๊ะเลย
- ไฝเหรอ - ใช่
ตรงนี้ๆ
ไฝของเธอเป็นสามเหลี่ยมแบบนี้เลย
ผมเพิ่งตัดเธอออกไป
เธอเข้าโรงพยาบาล
ประมาณสองปีในช่วงที่ผมเกิด
อะไรนะ
แล้วก็จะบอกให้ว่า ไฝกับการถนัดซ้ายไม่ได้เป็นพันธุกรรมครับ
และผมถนัดทั้งสองมือ
อ้อ
ในละครทีวีบางเรื่องบอกว่าใช่ พวกเขาคงเข้าใจผิดละมั้ง
รู้งี้ผมน่าจะให้ข้อมูลผู้หญิงที่ผมตัดออกไปกับคุณ
จากนี้ไปผมรู้อะไรจะมาบอกนะครับ
ค่ะ
ในเมื่อมีเบาะแสไม่มาก ฉันจะลองศึกษารูปลักษณ์อย่างละเอียด
ฉันอาจเข้าใจผิดไปเพราะฉันคิดว่าเธอดูคล้ายคุณ
เธอดูคล้ายผมเหรอ
ค่ะ
จมูกของเจ้าของร้านกุกบับ…
จะว่ายังไงดี จมูกโด่งเหมือนฝรั่งเลยค่ะ
และปลายจมูกก็ออกแหลมๆ ด้วย
ขอโทษค่ะ
ไม่เป็นไรจริงๆ ครับ ไม่ต้องคิดมากนะ
ไว้ฉันจะติดต่อไปนะคะ
จมูกโด่งเหรอ
คุณจงซอน ผมรู้ว่าคุณเป็นคนหนักเอาเบาสู้
แล้วอีกอย่าง
ผมไม่ได้มีอคติในเรื่องนั้นเลย
แต่ผมแค่ไม่ต้องการพนักงานประจำอีกคน
(กำลังรับสมัคร)
ทำไมป้ายยังติดอยู่ล่ะเนี่ย
ถ้าเปิดรับสมัครช่วยโทรบอกผมด้วยนะครับ
แน่นอน
รักษาตัวด้วย
เฮ้อ
อดีตนักโทษหางานยากใช่ไหมล่ะ
พวกเขาเอาแต่พูดเรื่องการแก้ไขฟื้นฟูผู้กระทำผิด
แต่สังคมกลับไม่ช่วยอะไรเลย
ถ้าจะมาพล่ามอะไรไร้สาระละก็ ไปซะ
นายควรฟังฉันก่อน
แล้วค่อยตัดสินว่าไร้สาระหรือเปล่า
ปล้นร้านเพชรที่พ่อของซึงทักทำเหรอ
ไม่เอาน่า
ฉันแค่จะเอาเงินคืนเฉยๆ
นายก็รู้ว่าซึงทักขโมย
เงินสามล้านวอนจากฉันในการเล่นพนัน
ฉันมารู้ทีหลังว่าเขาหลอกต้มฉัน กับพวกนักพนันมืออาชีพ
ยังไงมันก็เป็นเงินที่ถูกขโมยไป
ฉันชดใช้ความผิดแล้ว เพราะอย่างนั้น…
เพราะอย่างนั้นฉันถึงเข้าคุกไง
ไอ้เวรนั่นต้องชดใช้ความผิดของมัน
ซึ่งก็จะเข้าประเด็นที่ฉันจะบอก
แค่ขับรถและคอยดูต้นทางให้ฉันก็พอ
- นายคือคนเดียวที่ฉันไว้ใจ - เหลวไหล
แค่สามล้านวอน ไม่มากไม่น้อยไปกว่านั้น
ฉันแค่จะเอาเงินที่ถูกขโมยคืนมาแล้วแบ่งกับนาย
หนึ่งล้านวอน
น่าจะมากพอที่จะมัดจำ บ้านสองห้องนอนกับหนึ่งห้องนั่งเล่น
ฉันสัญญากับเมียไว้
ว่าจะใช้ชีวิตอย่างที่ลูกๆ จะไม่อับอาย
ฉันไปละ
คิดว่าที่นายใช้ชีวิตแบบนี้ มันไม่น่าอายไปหน่อยเหรอ
เมียของนายก็ลำบาก ที่หาเลี้ยงครอบครัวอยู่คนเดียว
นายจะส่งต่อความยากจนให้ลูกๆ
นายเบื่อและเซ็งลูกๆ จะแย่
แบบนั้นนายภูมิใจเหรอ
อย่างแกจะไปรู้อะไร อย่ามาพูดพล่ามเชียวนะ
ฟังนะ
นายควรให้ครอบครัว มาก่อนความรู้สึกผิดชอบชั่วดีสิ
ฉันคงไม่รู้อะไรหรอก เพราะฉันไม่ใช่หัวหน้าครอบครัว
ไม่มีใครทั้งนั้น
ทุกคนย้ายออกไปนานมากแล้ว
ทุกคนเลยเหรอครับ
ใช่
ก็สองสามปีกว่าที่คนจะคิดได้
ว่าอาจเป็นการลักพาตัว ไม่ใช่หายตัวไป
อืม
กว่าจะถึงตอนนั้น พวกพ่อแม่ถูกทำเหมือนกับ
เป็นคนบาปที่เสียลูกๆ ไป
พวกเขาใจสลายอยู่แล้ว
แต่คนกลับชี้หน้าด่าพวกเขาที่เสียลูกๆ ไปน่ะ
พวกเขาก็เลยทนไม่ไหว
คุณบังเอิญยังติดต่อ
กับบรรดาครอบครัวของเหยื่อไหมครับ
รู้ไหมครับว่าพวกเขาย้ายไปไหน
มีครอบครัวนึง ย้ายไปแถวๆ ที่ที่รุ่นน้องฉันย้ายไป
ใช่แล้ว ที่ยองอึบ
ฉันยังติดต่อกับครอบครัวที่ย้ายไปที่นั่นบ้าง
เดี๋ยวก่อน พวกเขาเปิดร้านชุดฮันบกใช่ไหมนะ
พวกเขาเปิดร้านน่ะ
ไม่ใช่อันนี้
ว่าแต่
ทำไมนายเอาแต่ถามเกี่ยวกับคดีนั้น
ผมเกิดสนใจขึ้นมาตอนตรวจสอบคดีเก่าๆ น่ะครับ
นายควรเลิกสนใจเรื่องนั้นได้แล้ว
- ทำไมครับ - มันผ่านมานานเกิน 30 ปีแล้วนะ
ถึงจับคนร้ายได้ก็คงไม่ได้ต่างอะไร
ในเมื่อมันหมดอายุความไปแล้ว
ถึงอย่างนั้นก็เถอะ…
ฉันได้ยินว่านายไขคดีที่ปิดไม่ลงได้หลายคดีที่โซล
แต่อย่าขุดคุ้ยเรื่องนี้ขึ้นมาเลย
มันสร้างความเจ็บปวดให้ใครหลายคน
เพราะนายขุดคุ้ยมันขึ้นมา เพื่อสนองความอยากรู้อยากเห็นของตัวเอง
(ฮันยินฮง)
ที่รัก ชาโสมแดงค่ะ
อือ
ระวังนะ
อร่อยดีจัง
ยังหัววันอยู่เลย แต่ผมรู้สึกพลังงานเต็มเปี่ยม
วันนี้ผมโดดงานดีไหม
เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันชงให้อีก
ว่าแต่คุณรู้ได้ยังไงคะ ฉันนึกว่าคุณลืมไปแล้ว
ผมจะลืมได้ยังไง
ประธานออมบอกผมเมื่อวาน
ประธานออมเหรอ
วันนั้นวันอะไร
วันที่ประธานออมกับผม จะไปเที่ยวค้างคืนปีนเขากันไง
(ภูเขาจีรี)
เราจะไปรถผมกัน เดี๋ยวค่อยล้างทีหลัง
ให้ตายสิ ทำไมจู่ๆ ก็รู้สึกหนาวขึ้นมา
หนาวจนควันออกปากในเดือนกรกฎาคมเนี่ยนะ
อะไรเล่า
วันครบรอบแต่งงานเรานี่หว่า
ไม่อยากจะเชื่อ คุณทำแบบนี้ได้ยังไง
คุณไม่เคยฉลองดีๆ เลย
ฉันเคยบอกคุณว่าปีที่แล้วฉันเสียใจเป็นครั้งแรก
คุณก็บอกว่าปีนี้ค่อยฉลองกันแทน ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม
รู้ไหม นี่มันหายนะชัดๆ
ประธานออมพาคนไปแค่สองคน แล้วผมก็เป็นหนึ่งในนั้น
หมายความว่าเขาคิดว่าผมเป็นอะไรที่พิเศษมาก…
- ลิ่วล้อน่ะเหรอ - ลิ่วล้อ
ไม่อยากจะเชื่อ คุณพูดแบบนั้นได้ยังไง
เอาไปวางไว้ที่อ่างล้างจาน
พรุ่งนี้คุณชงเองก็แล้วกัน
ไม่อยากจะเชื่อเลย
ขอบคุณที่มานะครับ คุณคงยุ่งมากแน่ๆ
ฉันดีใจที่ได้ช่วยค่ะ
ก็อย่างที่คุณสายสืบบอก การไปในฐานะลูกค้าน่าจะเป็นความคิดที่ดี
ในเมื่อร้านนี้เชี่ยวชาญเรื่องของขวัญแต่งงาน
เธออาจจะคิดว่าเราเป็นคู่รักที่มาซื้อของก็ได้
ฉันคิดแผนไว้แบบนี้ค่ะ
คุณสายสืบกับฉัน มาทำทีว่าเป็นคู่รัก ที่กำลังจะแต่งงานเร็วๆ นี้
แล้วพอเธอเผลอเมื่อไหร่
เราก็ยิงคำถามให้แนบเนียบที่สุด เท่าที่จะเป็นไปได้
ฉันทำรายการคำถามมาด้วยค่ะ แป๊บนะคะ
ฉันซ้อมมาทั้งคืนเลย
นี่ไง
อันนี้ดีกว่าไหมนะ
(ร้านยาวอนบง)
คุณมาแต่เช้าเลย
ก็ลูกจ้างมาสายไง
ฉันก็เลยต้องมาเช้าเพื่อเปิดประตูและถูพื้น
ขอโทษครับ
จะว่าไปแล้ว คุณเภสัชกร
ผมมีอะไรจะถามครับ
คุณเภสัชกรมีจูบแรกเมื่อไหร่ แล้วมันเกิดขึ้นได้ยังไง
ตายแล้ว
ยังเช้าอยู่แท้ๆ อยู่ดีๆ ทำไมถามอะไรแบบนี้
ผมแค่สงสัยเฉยๆ
ทุกคนย่อมมีจูบแรก
สมัยที่ยังเด็กๆ และทำเหมือนว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
ของคุณเภสัชกรเป็นยังไงเหรอครับ
จู่ๆ ก็มาถามอะไรเนี่ย
ผมขอจับมือได้ไหม
ถ้าคุณไม่ว่าอะไร ผมขอจูบคุณได้ไหม
คุณไม่จำเป็นต้องขออนุญาตทุกครั้งก็ได้
เพราะยังไง
เราก็เพิ่งแต่งงานกันวันนี้
อะไรนะ
คุณมีจูบแรกกับคุณนายหลังแต่งงานกันเหรอ
ฉันระมัดระวังมากๆ
กับทุกอย่างน่ะ
คุณช่างรอบคอบและใสซื่อบริสุทธิ์จริงๆ
ถ้าจูบแรกของคุณเภสัชกรเหมือนดั่งหิมะขาว
จูบแรกของผมก็เหมือน…
เศษถ่านหินที่แตกกระจายบนหิมะ
แบบนั้นเลยละครับ
นายมีจูบแรกเมื่อไหร่ มันเป็นยังไง
ไม่มีอะไรครับ
ตอนนี้ผมเสียความมั่นใจไปหมดแล้ว
เป็นอะไรของเขานะ
คุณคงลำบากมากเลย
เพราะฉันให้คุณรอนานมาก
จากนี้ไปฉันจะพยายามให้มากขึ้นค่ะ
อย่าพูดอย่างนั้นสิ
คุณกึมฮี คุณไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น
ใช้มือทานข้าวอย่างเดียวพอ ไม่ต้องทำงานบ้าน
ผมพูดจริงนะ
คุณไม่เหนื่อยเหรอคะ
ไม่เลย
วันนี้เป็นวันแห่งประวัติศาสตร์ ที่ในที่สุดผมก็ได้แต่งงานกับคุณกึมฮี
ต่อให้ผมกลิ้งไปทั่วกองอึ ผมก็มีความสุขครับ
สำหรับผมแล้ว วันนี้เป็นวันที่สำคัญอย่างยิ่ง
เหมือนกับวันหยุดราชการที่สำคัญที่สุดเลยละ
วันหยุดราชการกับผีน่ะสิ
ทำไมฉันถึงเป็นคนเดียว ที่จำวันหยุดราชการได้ล่ะ
คุณนายถอนหายใจตอนไปขายของตามบ้าน
ฉันก็เลยสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น
จริงเหรอคะ
ไม่ว่าเมื่อไหร่ ที่ฉันได้ยินเรื่องคู่แต่งงานที่เข้ากันได้ดี
ฉันก็อดถอนหายใจไม่ได้
ทำให้ฉันสงสัยว่า ฉันเป็นคนเดียวที่เป็นอยู่แบบนี้หรือเปล่านะ
คุณยองบกฉลองครบรอบแต่งงานยังไงเหรอคะ
ฉันเหรอ ก็แค่…
เขาจะทำอาหารให้ฉัน
- เขาทำอาหารให้เหรอ - ใช่
เขาเคยสัญญากับฉันว่า ทั้งชีวิตนี้ฉันไม่จำเป็นต้องทำงานบ้าน
เขาบอกว่าอยากรักษาสัญญาไว้ แม้จะแค่วันเดียวก็ตาม
วันนั้นฉันไม่ต้องแตะงานบ้านสักอย่างเลยค่ะ
แหม สามีคุณน่ารักจัง
เขาไม่มีเงินซื้อของขวัญให้ฉัน
เขาเลยลงแรงแทนน่ะค่ะ
สิ่งสำคัญคือความคิดค่ะ
สามีคุณยองบกนี่สุดยอดจริงๆ
แน่นอนอยู่แล้ว
จงซอนเป็นอย่างนั้นแหละ
คุณยองบก ยินดีที่ได้เจอกันนะ
กำลังสงสัยอยู่เลยว่าเธอเป็นยังไงบ้าง
คุณนายคะ เราไปกันเถอะ
ทำไมเมินฉันอย่างกับฉันเป็นเศษขยะล่ะ
ทำไม เพราะฉันเป็นอดีตนักโทษเหรอ
ไม่สิ
สามีเธอก็เป็นอดีตนักโทษเหมือนกัน
งั้นคงไม่ใช่อย่างนั้น
ผ่านไปหลายปีแล้ว
ฉันก็เลยนึกว่าเธอจะสบายๆ กว่าเดิมมาก
ทำไมถึงยังเย็นชานักล่ะ
สุดท้ายแล้วฉันก็เป็นเพื่อนของผัวเธอ
อย่างน้อยก็ทักทายฉันหน่อยไม่ได้เหรอ
เพื่อนกันกับผีสิ
สามีฉันไม่เหมือนคุณสักนิด
เขาจะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับคุณอีก
เพราะงั้นไม่ต้องทักทายกันหรอก
คุณนาย ไปกันเถอะ
เธอเชื่อใจเขามากเลยนะเนี่ย
ทำไมเขาหยาบคายได้ขนาดนั้น
รถเมล์มาแล้ว ฉันไปก่อนนะ
(ชุดฮันบกคุณอี)
คุณคงตื่นเต้นมากแน่ๆ
คุณสายสืบสบายใจได้เลยนะคะ
เพราะฉันจะเป็นคนถามเอง
ครับ
- ไปกันเถอะ - ค่ะ
ตัวนี้เป็นไงคะ คุณ…
คุณ… คุณโดฮยอน
คุณโดฮยอน ฉันคิดว่า
สีกรมท่าแบบนี้ คุณจะใส่ขึ้นมากเลยนะคะ
ผมชอบครับ มันดูดีเลย
แล้วตัวนี้ล่ะ
คุณจองซุก
ผมว่าคุณใส่สีชมพูแล้วดูดีเลย
โอ้ สวยจังเลยค่ะ
พวกคุณตาถึงนะคะเนี่ย
นั่นเป็นชุดฮันบกคุณภาพดีที่สุดในร้านค่ะ
อ้อ งั้นเหรอครับ
สวยใช่ไหมล่ะ
คุณเอาชุดไปลองด้านหลังประตูดีไหมคะ
ค่ะ
- ฉันจะช่วยเอง - ได้ค่ะ
- มาสิ - ค่ะ
คุณดูรอบๆ ตอนฉันไปลองชุดนะ
คุณจองซุก ลองช้าๆ เลย
(ถ้าคุณเคยเห็น…)
เรียบร้อยค่ะ
เจ้าสาวมาแล้วค่า
เป็นไงคะ เธอเหมือนนางฟ้าเลยว่าไหม
ครับ
แค่นั้นเหรอ
เธอสวยมาก
ชุดฮันบกนี้สวยมากค่ะ
เชิญส่องกระจกได้ตามสบายเลยนะคะ
ค่ะ
นี่
นี่ ไม่ได้ยินเหรอ
อะไรครับ
คุณจะลองชุดฮันบกที่เลือกไว้ก่อนหน้านี้ไหม
เอาสิครับ
ตายจริง คุณนี่หล่อเหลือเกิน
เดี๋ยวฉันหาชุดใหญ่กว่านี้ให้นะ
- ครับ - รอเดี๋ยวนะ
เจออะไรไหมคะ
ผมว่าเธอควรดูรูปพวกนี้
(ถ้าคุณเคยเห็นเด็กคนนี้ให้ติดต่อฉัน)
เด็กคนนี้อาจจะเป็นคุณหรือเปล่าคะ
ไม่ใช่ครับ
ผมนึกว่าจะใช่
แต่ดูจากลักษณะบนใบปลิวแล้ว นี่ไม่ใช่ผม
(อียองโฮ อายุห้าเดือน)
จะว่าไปแล้ว
การที่เธอมีใบปลิวนี้แปลว่า
เธอตามหาลูกของเธอมาตลอดไม่ใช่เหรอคะ
ฉันว่าเราควรถามดู
ถามอะไร
พวกคุณไม่ได้มาที่นี่เพื่อซื้อชุดฮันบกใช่ไหม
ฉันไม่รู้ว่าคุณมาที่นี่เพราะแบบนั้น
คุณก็น่าจะบอกฉันมาแต่แรกสิ
คุณคงลำบากมาหลายปี
ผมกังวลว่าผมจะไปรื้อฟื้น ความทรงจำเก่าๆ ที่คุณอยากจะลืม
ผมก็เลยต้องระมัดระวังครับ
ฉันจะไปลืมได้ยังไง
อยู่ดีๆ ลูกสุดที่รักของฉันก็หายตัวไป
ถ้าฉันหาเขาไม่เจอ
ฉันคงลืมไม่ลงจนวันตายเลยละ
ฉันกินไม่ได้นอนไม่หลับอยู่สักพัก
เพราะกังวลว่าฉันจะตาย
สามีของฉันก็เลยเสนอให้เราย้ายที่อยู่
เขาบอกว่า
ถ้าฉันตาย เราจะไม่มีวันหายองโฮของเราเจอ
นั่นแหละตอนที่ฉันกลับมาตั้งสติได้
เพราะอย่างนั้นเราถึงย้ายบ้านน่ะ
ถึงยังไงฉันก็อยากมีชีวิตอยู่
และตามหาลูกให้เจอ
คุณก็เลยทำใบปลิวนี้ขึ้นมาสินะ
แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็เชื่อ
ว่าลูกชายของฉัน
จะปรากฏตัวขึ้นสักวันเหมือนอย่างคุณ
แม่ของคุณ
คงกำลังรอคุณอยู่แน่ๆ
อย่างนั้นเหรอครับ
ฉันมั่นใจเลย
แต่คุณผู้หญิงคนนี้…
แน่ใจนะว่าเธอไม่ใช่คนรักของคุณ
ขอโทษค่ะ
ฉันขอโทษจริงๆ
ฉันขอโทษ
ไม่เหรอ
ไหนบอกว่า
บริษัทต้องการจ้างคนมากๆ
อย่ามัวยึดติดอยู่กับความผิดผมในอดีตเลย
ผมเป็นคนดีมาเกินสิบปีแล้ว
ช่วยสนใจเรื่องนั้นแทนไม่ได้เหรอ
ได้ แค่นี้นะ
กลับมาแล้วเหรอ
ผมขอโทษ ผมรู้ว่าคุณเหนื่อย แต่ผมต้องออกไปหางานทำ
ทำไมคุณถึงใช้ชีวิตแบบนั้น
หืม
ทำไมคุณถึงเข้าไปยุ่งกับไอ้สารเลวนั่น และทำอะไรที่มันเป็นปัญหา
กับคุณไปตลอดชีวิตล่ะ
ทำไมคุณถึงจะไปหางานทำ
ไม่มีใครจ้างคุณหรอก
มีแต่จะทำให้คุณหดหู่เปล่าๆ อย่าไปเลย
ฉันเลิกหวังว่าคุณจะหางานดีๆ ได้
ไปนานแล้วละ
ผมรู้
ผมรู้ว่าชีวิตผมมันสิ้นหวัง
แต่ผมนั่งเฉยๆ แล้วไม่ทำอะไรเลยไม่ได้
ผมได้ยินว่าการผ่าตัดอันตรายและ มันหนักหนากับร่างกาย
แล้วผมควรทำยังไงเหรอ
โธ่เอ๊ย ในสถานการณ์แบบนี้ คุณอยากให้ผมไม่ทำอะไรเลยเหรอ
คุณจะเอาอย่างนั้นใช่ไหม
โธ่เอ๊ย
หยุดเลย
- หยุดนะ - ไม่เอาน่า
พ่อจะไปไหน
เอาละ
คุณนาย
สวัสดีครับ
สวัสดีจ้ะ เธอเลิกงานแล้วสินะ
ครับ
อาหารเสริมพวกนี้
กว่าจะได้มามันยากมากเลยนะ
มันมีค่ามาก ช่วยเอาไปให้ประธานออมด้วย
ครับ
ฉันฝากไปขอโทษเขาด้วยนะ
ครับ เข้าใจแล้วครับ
ไว้เจอกันครับ
สวัสดีครับ
ไปเถอะ
คราวนี้ต้องขอโทษเรื่องอะไรอีกล่ะ คุณตามใจเขาตลอดอยู่แล้วนี่
แต่อาทิตย์นี้ไม่ได้จริงๆ
ผมบอกเขาไปว่าไปทริปปีนเขาด้วยไม่ได้
- ทำไม - ก็เพราะ
จะเตรียมฉลองวันหยุดราชการไง
ในที่สุดคุณคงจำได้แล้วสินะ
ว่าคุณเคยต่างจากนี้แบบสุดขั้ว
อืม ใช่แล้ว
รู้ไหม
คุณเองก็ต่างจากเดิมแบบสุดขั้วเหมือนกัน
สมัยก่อนคุณเหมือนดอกคอสมอสที่บอบบาง
- แล้วตอนนี้ล่ะ - ตอนนี้…
อ๊ะ เอามาสิๆ
ผมไม่อยากให้ดอกคอสมอสแตกสลาย
- แบบนั้นไม่ได้ - คุณนี่บ๊องจริงๆ เลยนะ
นี่สำหรับมื้อเย็นเหรอ
เราไปทานข้าวนอกบ้านกันไหม
แล้วพรุ่งนี้จะทำอะไรเหรอคะ
(จุดแวะพักแนซาน)
ทำไมไม่ทานล่ะครับ
ทานอยู่ค่ะ
ผมไม่เป็นไร
ดูเหมือนคุณฮันจองซุกลำบากกว่าผมอีกนะ
เมื่อกี้คุณร้องไห้หนักมาก
ขอโทษค่ะ ฉันไม่น่าเลย
คุณไม่ได้พาฉันมาที่นี่เพราะแบบนั้น
แถมฉันยังช่วยอะไรคุณไม่ได้อีก
คุณช่วยผมนะ
อะไรนะคะ
แม้แต่ตอนที่ผมอ่านโน้ตของคุณ ว่าพ่อแม่ผมอาจกำลังตามหาผมอยู่
ผมก็คิดว่าไม่น่าเป็นไปได้
แต่วันนี้หลังจากที่ได้เจอผู้หญิงคนนั้น
ผมคิดว่าแม่ของผม…
อาจลำบากกว่าผมเยอะ
และผมก็เสียใจมาก
คุณสายสืบคะ
ขอบคุณที่ร้องไห้แทนผมนะครับ
ผมสบายใจขึ้นที่เห็นคุณเจ็บปวดเหมือนกับผม
เพราะงั้นวันนี้คุณทำได้มากเกินพอแล้ว
และ…
ขอบคุณล่วงหน้า สำหรับความช่วยเหลือในอนาคตครับ
ค่ะ
คุณฮันจองซุก
อ้าว ฉันหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่
คุณน่าจะปลุกฉันสิ
ไม่นานหรอกครับ
เอ๊ะ นี่มัน…
จะว่าไปแล้ว
ฉันอ่านเอกสารที่ยืมมาจบแล้วค่ะ
แต่ฉันขอเก็บไว้อีกสักพัก
พรุ่งนี้ฉันแวะไปบ้านคุณสายสืบได้ไหมคะ
ไม่ต้องครับ
อ้อ พรุ่งนี้คุณไม่ว่างเหรอคะ
ครับ
- งั้นเมื่อไหร่… - เดี๋ยวผมโทรบอกครับ
ค่ะ
โอเค วันนี้คุณคงเหนื่อยมากแล้ว
กลับบ้านดีๆ นะคะ
นายจะส่งต่อความยากจนให้ลูกๆ
นายเบื่อและเซ็งลูกๆ จะแย่
เมียของนายก็ลำบาก ที่หาเลี้ยงครอบครัวอยู่คนเดียว
แบบนั้นนายภูมิใจเหรอ
นายควรให้ครอบครัว มาก่อนความรู้สึกผิดชอบชั่วดีสิ
ฉันคงไม่รู้อะไรหรอก เพราะฉันไม่ใช่หัวหน้าครอบครัว
(รายการงาน)
(ตำแหน่งที่ต้องการคนมีประสบการณ์)
เอาละ
ยองบก
ผมแค่อยาก…
ผม…
ผมแค่อยากเป็นสามีที่ดี
ผมขอโทษ
ผมขอโทษนะ
ผมแค่อยากเป็นสามีที่ดีจริงๆ
ผมขอโทษที่ผมทำได้ดีที่สุดเท่านี้…
ผมมันน่าสมเพช
ผมขอโทษ ผมรักคุณนะ
ผมขอโทษ
ขอโทษนะ
ไม่สิ เขาบอกว่าจะโทรมาหาฉันก่อน
สวัสดีค่ะ
ค่ะ ผู้อำนวยการ
ค่ะ ไม่เป็นไร ว่ามาเลยค่ะ
อะไรนะคะ
ฉันเหรอ
ฉันขอแนะนำ ผู้จัดการสาขาคนแรกในกึมเจ
คุณฮันจองซุกค่ะ
"ด้วยไอเดียที่โดดเด่น
อย่างเช่นการทำคู่มือ ของเล่นผู้ใหญ่เป็นภาษาเกาหลี
และงานอีเวนต์ลูกค้า
คุณฮันจองซุกมียอดขายอันดับหนึ่ง
ในครึ่งแรกของปี"
"ดังนั้น ชุดชั้นในแฟนตาซี
จึงขอแต่งตั้งคุณฮันจองซุก เป็นผู้จัดการสาขากึมเจ"
- ยินดีด้วยนะคะ - ขอบคุณค่ะ
ไม่จำเป็นต้องทำถึงขนาดนี้ก็ได้ค่ะ
ทำไมล่ะคะ
คุณเป็นผู้จัดการสาขาแล้ว
แต่บริษัทไม่จัดงานฉลองให้คุณ
เราก็ควรฉลองกันเองค่ะ
ใช่ เป็นความสำเร็จครั้งใหญ่เชียวนะคะ
ใช่แล้ว
เอาละ ทุกคน
สำหรับคุณฮันจองซุก ที่จะก้าวขึ้นไปเป็นผู้จัดการสาขา
- ขอเสียงปรบมือดังๆ ด้วยค่ะ - อุ๊ย
คุณจูริ ที่คุณทำให้ก็พอแล้วค่ะ
- ขอบคุณมากนะคะ - ค่ะ
ฉันอยากทำมากกว่านี้อะ
ที่จะฝึกเป็นผู้จัดการสาขา เริ่มอาทิตย์หน้าเลยไหมคะ
ใช่ค่ะ ผู้อำนวยการจะโทรมาหาฉัน และบอกตารางเวลาที่ชัดเจนให้
อีกเดี๋ยวคุณก็จะมีเงินเดือนแล้ว
ได้เท่าไหร่เหรอคะ
หนึ่งแสนวอนต่อเดือนค่ะ
อิจฉาจังเลย
- พี่ยองบก เราต้องพยายามมากกว่านี้แล้วละ - นั่นสิ
ช่วงนี้พี่ขาดงานหลายวัน นี่ไม่ใช่เวลามาเศร้าซึมนะ
ได้เลย ไม่ต้องห่วง
ฉันจะทำงานให้หนักเลย คุณจะได้ไม่ต้องมาว่าฉัน
ว่าแต่ ยังไม่จบแค่นี้ใช่ไหมคะ
วันดีๆ แบบนี้เราต้องดื่มฉลองกันหน่อยสิ
ขอโทษจริงๆ ค่ะ
เย็นนี้ฉันมีนัดแล้ว
งั้นอาทิตย์หน้าฉันจะเลี้ยงข้าวทุกคนเอง
พี่ ซื้อเหล้ามาให้เราแทนดีกว่า
- เหล้า - ได้ ฉันจะซื้อเหล้ามาให้
คุณสายสืบ
พอจะมีเวลาว่างสักแป๊บไหมคะ
อะไรเหรอ
เอ่อ คือว่า…
อ๋อ ฉันเพิ่งได้เลื่อนตำแหน่ง ที่บริษัทขายของตามบ้านน่ะค่ะ
ฉันเป็นผู้จัดการสาขาแล้ว
และตำแหน่งนี้ จะมอบให้กับผู้ที่ทำยอดขายได้สูงสุด
ตอนนี้ฉันมีเงินเดือนแล้ว และ…
ถึงยังไงมันก็เป็นข่าวดีค่ะ
ขอโทษครับ แต่ผมต้องไปที่สถานีตำรวจ
อ๋อ ค่ะ
ฉันไม่รู้ว่าคุณยุ่งอยู่ ขอโทษค่ะ
ไปนะครับ
ค่ะ
สายสืบคิม
สวัสดีครับ
นายบอกว่านายจะไปร้านค้าแล้วก็กลับบ้าน
จะกลับบ้านตอนนี้เลยเหรอ
อิจฉาจัง
นายกลับบ้านเร็วได้เพราะไม่มีงาน
และได้สนุกกับวันหยุดด้วย
ถ้างั้นนายก็ต้องทำงานให้เสร็จไวๆ เหมือนสายสืบคิมนะ
พวกเราไปก่อนนะ ไปละ
ไปนะครับ
คุณยองบก
ที่ฉันบอกให้คุณอยู่ต่อก่อน…
คุณนายคงตกใจมากเลยใช่ไหมคะ
สามีฉันผ่านอะไรมาเยอะ
ก่อนที่เขาจะเจอฉัน
เขาเคยคบกับพวกนักเลงแบบหมอนั่น และทำเรื่องวุ่นวาย
แต่คุณนายคะ
สามีของฉัน
เป็นคนดีจริงๆ
เขาสัญญาว่าจะไม่ทำอะไรแบบนั้น ตอนที่เขาเจอฉัน
และเป็นเวลากว่าสิบปีแล้ว
ที่เขารักษาสัญญานั้นไว้ได้
แน่นอนค่ะ
ฉันพอจะรู้ได้จากการที่ฟังเรื่องของคุณยองบก
จริงๆ นะคะ
ถ้าอย่างนั้นฉันก็ดีใจค่ะ
คุณนายขอให้ฉันอยู่ต่อก่อน
ฉันก็เลยตื่นเต้นว่าคุณนายจะพูดอะไร
ฉันคิดว่าคุณนายจะตัดขาดฉันหรือเปล่านะ
ตัดขาดอะไรกันล่ะคะ
ที่จริง…
ฉันอยากให้อันนี้กับคุณค่ะ
ฉันซื้อมาจากที่ตลาดเพราะมันสวยสะดุดตาดี
ฉันไม่เคยเลี้ยงลูก
ฉันไม่รู้ว่าเด็กๆ ชอบอะไร ฉันต้องคิดอยู่สักพักเลย
คุณคิดว่าไงคะ
เด็กๆ จะชอบไหม
ชอบสิคะ แหม
ฉันมีลูกสี่คน
คุณนายคงคิดมากอยู่สักพักแน่ๆ
ไม่หรอกค่ะ สนุกดี
ฉันนึกภาพบ้านคุณเต็มไปด้วยเด็กๆ
แล้วก็อิจฉาเหมือนกัน
คุณนายอิจฉาฉันเหรอ
คุณนายพูดแบบนั้นเพราะไม่รู้ว่ามันเป็นยังไง
ก็อาจจะใช่ค่ะ
แต่ว่า
ถ้าลองดูดีๆ
ทุกคนล้วนมีเรื่องที่ต้องดิ้นรน
ฉันเองก็เหมือนกัน
สมัยนี้อะไรๆ ก็ลำบากเนอะ
ค่ะ
เรื่องการเงินยังมีความหวังอยู่นะ
ฉันไม่รู้จริงๆ ค่ะ
ถามจริงๆ นะ
มันมีความหวังด้วยเหรอ
มีสิคะ
งานของเราคือความหวัง
ทุกอย่างจะไปได้ดีแน่ๆ
เหมือนกับคุณจองซุกยังไงล่ะ
นั่นสินะ
ความหวังคงอยู่ไม่ไกล ถูกไหมคะ
คนที่อยู่ใกล้ตัวเรา คุณจองซุกคือความหวังของเรา
เกิดอะไรขึ้น
ฉันทำอะไรผิดไปหรือเปล่านะ
เป็นเพราะฉันลืมสมุดโน้ตไว้ ตอนที่รับปากว่าจะช่วยเขาหรือเปล่า
หรือเป็นเพราะฉันโวยวายออกไป ด้วยความรู้ที่ไม่ถูกต้อง
แล้วทำเขาผิดหวังล่ะ
ไฝกับการถนัดซ้ายไม่ได้เป็นพันธุกรรมครับ
หรือว่าจะเป็น
เพราะฉันสัญญาว่าจะถามอย่างใจเย็น
- แต่กลับเอาแต่ร้องไห้ล่ะ - ขอโทษ
หรือเป็นเพราะฉันเผลอหลับไป
ทั้งๆ ที่เขามีเรื่องอะไรให้คิดมากมาย
ฉันทำพลาดหลายอย่างเลย
(บันทึกคดีลักพาตัว)
ฮัลโหล
นี่ฉันเอง ฮันจองซุก
ครับ ว่ามาเลยครับ
คุณบอกว่าคุณจะโทรหาฉัน
ที่ฉันโทรมาเพราะคุณไม่โทร และฉันก็สงสัยน่ะค่ะ
มีอะไรที่ฉันพอจะช่วยคุณได้บ้างไหมคะ
ไม่มี ก็ไม่เชิงหรอก
บอกตรงๆ นะคะ…
ฉันอาจจะเข้าใจผิดไป แต่…
ฉันมีความรู้สึกว่าคุณสายสืบหลบหน้าฉัน
เป็นเพราะคุณอยากให้ฉันเลิกช่วยคุณหรือเปล่าคะ
อ๋อ
คุณฮันจองซุก ฮัลโหล
ฮัลโหล
คุณสายสืบ
ฮัลโหล
อะไรเนี่ย
เขาวางหูใส่ฉันเหรอ
แม่ฮะ จัดปาร์ตี้กัน
คุณยายเอาเนื้อมาด้วย
อ้อ ได้จ้ะ
ปาร์ตี้
ขอบคุณครับ ทานเลย
ลูกชายแม่ ได้ที่หนึ่งเลยนะ
- ทานสิจ๊ะ - แล้วผมล่ะ
- เดี๋ยวสิ ให้ลูกเราทานก่อน - ก็ผมอยากรีบทานนี่
ความสามารถพิเศษคือร้องเพลง
งานอดิเรกคืออ่าน…
อ่านหนังสือครับ
ฉันไม่มีทั้งงานอดิเรกและความสามารถพิเศษ
และฉันไม่อยากมีลูกด้วย
คุณพูดเรื่องลูกออกมาได้ยังไง ทั้งๆ ที่เราเจอกันได้สิบนาที
มันเป็นเรื่องสำคัญค่ะ
ฉันได้ยินว่าคุณเป็นลูกชายคนโต
คุณจะต้องสืบทอดตระกูล
ว่าแต่
ขอถามเหตุผลได้ไหมครับ
ฉันไม่อยากใช้ชีวิตธรรมดา
ฉันอยากใช้ชีวิตแบบผู้หญิงสมัยใหม่
อ๋อ
ถ้างั้น เราอย่าเสียเวลากันเลยดีกว่าค่ะ
อะไรนะ
แต่…
คุณกึมฮี
คุณเป็นใครคะ
ผมเอง เราเคยนัดดูตัวกันเมื่อเดือนก่อน
ชเววอนบง
หน้าคุณเป็นอะไรมาคะ
ผมวิ่งมาทันทีที่ได้รับอนุญาต
ผมเพิ่งได้รับอนุญาตจากพ่อแม่
อะไรนะ
ได้รับอนุญาต ให้แต่งงานกับผู้หญิงที่ปฏิเสธจะมีลูกเหรอคะ
ใช่
ผมเลิกไปทำงาน
และไม่กินอะไรทั้งนั้น
พวกเขาเลยบอกว่ายอมอนุญาตให้ผมแต่ง
ดีกว่าเห็นผมตายต่อหน้าพวกเขา
คุณกึมฮี ผมจะทำให้คุณ
ไม่ต้องใช้ชีวิตแบบธรรมดา
ผมจะทำให้คุณ อยู่ในฐานะผู้หญิงสมัยใหม่อันดับหนึ่งของเกาหลี
ผมสัญญา
ยินดีต้อนรับค่ะ
ผมได้ยินว่าภรรยาผมเป็นลูกค้าประจำที่นี่
อ้อ คุณเภสัชกรนี่เอง
ฉันได้ยินเรื่องคุณมาเยอะเลย
คุณนายเป็นลูกค้าประจำที่นี่
อยากซื้อของขวัญให้คุณนายเหรอคะ
ใช่แล้ว โธ่ๆ
ผมอยากได้สิ่งที่ผู้หญิงใส่รอบๆ คอน่ะ
- ผ้าพันคอ - ใช่ๆ
สมัยก่อนเธอใส่บ่อย
เธอใส่แล้วดูดีมาก
แหม คุณเป็นสามีที่น่ารักจริงๆ นะคะ
เชิญมาเลือกทางนี้ได้เลยค่ะ
อะไรนะ คุณเลือกให้ผมดีกว่ามั้ง
แม่ ทำไมเอาแต่ดูนาฬิกา
หืม
ก็
พ่อของลูกกลับมาช้า
แม่มีเรื่องจะคุยกับพ่อน่ะ
เรื่องอะไร ข่าวดีเหรอคะ
ใช่
พ่อของลูกต้องดีใจมากแน่ๆ
นี่ชุดที่น้องคนเล็กเคยใส่ไม่ใช่เหรอคะ
ไม่ใช่แค่น้องคนเล็ก
ชุดนี้ส่งต่อมาตั้งแต่พี่สาวคนโตของลูกแล้ว
คุณฮันจองซุก
สวัสดีค่ะ
ฉันเอานี่มาให้
นี่คือเอกสารที่ฉันยืมมา
ฉันว่าจะเอามาคืน
อ้อ ครับ
ฉันขอโทษ
รู้สึกว่าอยู่ๆ คุณก็ทำตัวเหินห่าง
ฉันก็เลยว้าวุ่นใจนิดหน่อย
แต่พอฉันมองย้อนกลับไปดูสิ่งที่ฉันทำ
มันก็เข้าเค้าเลยค่ะ
ฉันยังคิดด้วยว่า งานนี้ทำคนเดียวคงจะดีกว่า
แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็อยากพูดแบบนี้เป็นครั้งสุดท้าย
ถึงฉันจะเงอะงะ
แต่ฉันอยากช่วยคุณจากใจจริง
ฉันไม่อยากให้คุณคิดว่า ฉันไม่จริงจังกับคดี
เอ่อ คือเรื่องนั้น…
เอาละ งั้นฉันไปก่อนนะคะ
แต่ประเด็นคือ…
ครับ
บอกตรงๆ ฉันเสียใจนิดๆ
ที่จุดแวะพัก
คุณขอบคุณฉันที่เข้าใจความเจ็บปวดของคุณ
และคุณขอบคุณฉันล่วงหน้า สำหรับความช่วยเหลือในอนาคต
ฉันเชื่อคุณและตั้งใจว่าจะทำให้ดี
ถ้าคุณพูดมาตามตรง ฉันคงไม่รู้สึกเหมือนโดนแทงข้างหลังแบบนี้
ไปนะคะ
รู้ไหม…
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะพูดว่ารู้สึกเหมือนถูกแทงข้างหลัง
ฉันดื่มโซจูมาสองสามขวด เพื่อฉลองที่ได้เลื่อนตำแหน่ง
เป็นเรื่องปกติที่คนเราจะยิ่งเสียใจขณะที่พูดคุยกัน
เพราะงั้นฉันก็เลยรู้สึกเสียใจขึ้นมา
อย่าได้ใส่ใจเลยค่ะ
ครับ
ฉันมีความรู้สึก…
ว่าหลังจากวันนี้…
ความสัมพันธ์ระหว่างเราจะยิ่งน่าอึดอัด
ฉันก็เลยคิดว่าจะดีกว่าถ้า
ฉันพูดทุกอย่างที่อยากจะพูด
แต่แล้วฉันก็หยุดพูดไม่ได้
คราวนี้ฉันจะไปจริงๆ แล้วค่ะ
คุณฮันจองซุก
คะ
ก็จริงที่ผมพยายาม
รักษาระยะห่าง
แต่ไม่ใช่เพราะเหตุผลที่คุณคิดเลย
ก็แค่เวลาผมอยู่กับคุณ…
ผมสับสนนิดหน่อย
ผมก็เลยหลบหน้าคุณ
เพราะฉันเหรอ
คุณสับสนเรื่องอะไรคะ
ผมไม่รู้ครับ
เพราะงั้น…
ผมอยากลองเช็กดู
อะไรนะคะ
แย่แล้ว
มีคน…
มีคนตายครับ
(ทีมขายท้าขนบ)
คนร้ายชนแล้วหนีและโจรปล้นร้านเพชร
เป็นคนเดียวกันเหรอ
มีคนเห็นผู้ชายคนนึงใช้ตู้โทรศัพท์
เมื่อวานเขาโดนชนแล้วหนีน่ะ
เกิดอะไรขึ้นกับเขา
ฉันไม่รู้ว่าเป็นใคร แต่คนร้ายสมควรโดนสวรรค์ลงโทษ
พวกคุณรีบมาหาและเป็นห่วงพวกเรา
และดูแลเราเหมือนครอบครัว
การได้พบกับพวกคุณ เป็นเรื่องที่ดีที่สุดในชีวิตฉันเลย
ถ้าฉันสนุกเวลาที่ได้อยู่กับเขา
แปลว่าฉันชอบเขาเหมือนกัน
งั้นก็ใช่แหละ ฉันควรไปเดตกับเขา
ผมชอบคุณ
มากๆ
คำบรรยายโดย สิริฉันท์ โรจนรัต