A VIRTUOUS BUSINESS
Detective.
Okay ka lang ba?
Nanaginip ka ba?
Sino 'to?
Detective, ako 'to, si Han Jeong-suk.
Tingin ko naiwan ko ang notebook ko riyan.
Medyo paos ang boses niya.
Nakatulog ba siya?
Hello.
Pasensya na. Nagmamadali ako kanina kaya naiwan ko ang notebook ko rito.
Kararating mo lang ba rito?
Oo.
Bakit?
Wala lang.
- Heto na. - Sige.
Nagising siguro kita. Pasensya na.
Okay lang.
Paalam na.
- Sige. - Aalis na ako.
KATOLIKO NA NAKASUOT NG ROSARY RING NA GAWA SA KAHOY
Dito na tayo bababa!
- Magiging masaya ito. - Talaga lang.
- Dali na. - Magiging masaya ito.
Uy, mukhang hot ang poster.
Napanood mo lahat ng sequel ng Madame Aema?
Pinanood ko ang orihinal at lahat ng sequel.
Talaga?
- Wala pa akong napanood. - Nakakatuwa ito.
Nakakakilig.
- Di ako makapaghintay. - Dali, pumasok na.
MADAME AEMA 6
Libreng screening ng Madame Aema?
Di ba erotikong pelikula 'yon?
Ito ang pinakamagandang erotikong pelikula.
Narinig ko na isang grupo ng halos hubad na kababaihan ang nasa pelikula.
Naku naman.
Mahirap makahanap ng mga bagong customer ngayon.
Dapat may gawin tayo para maengganyo sila.
Bigyan kaya natin ng movie tickets ang dadalo sa in-home sales events?
O, gusto ko ang ideyang 'yan.
Ang suot na slip dress ng bida ay kapareho ng ibinebenta natin.
Baka maging mabenta ito kung mapanood ng mga tao ang pelikula.
Hindi tayo malulugi.
Ang mga ticket sa umaga ay kalahati ng presyo.
Sa umaga?
Manonood ba ng erotikong pelikula ang mga tao sa umaga?
Maraming maybahay ang libre sa umaga
pagkatapos umalis ng asawa at anak nila.
May punto ka. Pinakaabala ako kapag umuuwi ang asawa ko sa gabi.
Kung sang-ayon kayo sa ideya,
pupunta ako sa sinehan at magpapatuloy sa plano.
- Agad-agad? - Oo.
Jeong-suk,
pursigido ka talaga kasi papalapit na ang branch manager promotion.
Ipapaalam ko kay Yeong-bok na dapat maghanda tayo ng promotion party.
Sabi ni Yeong-bok na may aasikasuhin siya sa pamilya, di ba?
Oo, abala siya dahil sa mga biyenan niya.
Gano'n ba.
OBSTETRICS GEUMJE HOSPITAL
Ward 151, Ms. Kim Yeon-suk,
pakisuyong bumalik kaagad sa ward.
Peek-a-boo!
Ano'ng sabi ng doktor? Labis na pagkapagod?
Ano'ng sabi?
Wag mong sabihing…
Malalang sakit ba?
Buntis ako.
Ano?
Nag-aalangan ako kung sasabihin ko ba sa 'yo o hindi
na buntis ako.
Pero tingin ko dapat mo pa ring malaman.
Bakit ka nag-aalangan?
Di ko itutuloy ang baby na ito.
May kaunting pagdurugo. May tsansang makunan ako.
- Ipapa-abort ko ito sa susunod na araw. - Pero…
Paano mo nasabi 'yan?
- Masyado kang… - Ano?
Masyado ba akong malupit?
Tingin ko di tamang ipanganak ang batang ito.
Jong-seon.
Tingnan mo ang sitwasyon natin.
Kahit ngayon, di natin maibigay sa mga anak natin
ang gusto natin at dapat ibigay sa kanila.
Pero gusto mo pa ng isang anak?
Hay, di ko magagawa ito.
Pero…
Nag-iskedyul na ako ng aborsyon,
kaya magpanggap ka na lang na di nangyari ito.
MADAME AEMA 6
- Nandito ka. - Oo.
Masaya ako na pumunta ka.
Naku naman.
Kumalma ka nga?
Tingnan mo 'yan.
Kumain ka ng prutas.
- Hay naku. - Salamat.
Teka. Ano'ng height ko? Nagiging pandak na ako habang nagkakaedad.
Heto, tapos na ako. Ito lang ba ang kailangan mo?
Salamat.
Naiintindihan ko kung bakit kailangan ng mga sukat,
pero bakit pati ang relihiyon ko?
Buweno,
tingin ko magandang malaman ang relihiyon ng bawat isa.
Tingin ko rin na makakatulong ito para malaman ang kagustuhan ng mga customer.
RELIHIYON: WALA
"Walang relihiyon?" Akala ko Katoliko ka.
Huminto na ako sa pagsimba higit sampung taon na
kasi naging abala na ako sa trabaho.
Kaya ngayon, masasabi ko na wala akong relihiyon.
Sige.
- Heto na. - Sige. Salamat.
Mas bagay ito sa kulay ng balat mo.
- Talaga? - Oo.
Sige kukunin ko ito.
Ma'am.
No'ng nagsisimba ka dati,
nagsusuot ka ba ng rosary ring?
Rosary ring? Oo, sinusuot ko 'yon. Ginagamit ko kapag nagdadasal ako.
Gano'n ba.
May silver ring ang kaibigan ko.
Hindi silver o gold ang akin. Gawa sa kahoy 'yon.
- Gawa sa kahoy? - Oo.
Siguro isa itong klase ng langis.
Mabango ito.
Detective!
Hello.
Mabuti naman at nakita kita rito. Tatawagan sana kita.
May problema ba?
Ang may-ari ng tindahan ng gukbap.
Nagsisimba siya sa nakaraang sampung taon.
May rosary ring din siyang gawa sa kahoy.
Isa pa,
kaliwete siya kagaya mo.
At nakakamangha, pareho kayong may nunal sa parehong braso.
- Nunal? - Oo.
Dito.
Pa-tatsulok din ang mga nunal niya gaya nito.
Tinanggal ko na siya sa listahan kamakailan lang.
Nasa ospital siya
sa loob ng dalawang taon no'ng panahong ipinanganak ako.
Ano?
Para sa kaalaman mo, hindi namamana ang mga nunal at pagiging kaliwete.
At nagagamit ko ang parehong kamay.
Gano'n ba.
Sabi nila na gano'n 'yon sa ilang drama sa TV. Siguro mali sila.
Dapat binigay ko sa 'yo ang impormasyon ng mga babaeng tinanggal ko sa lista.
Ibabahagi ko ang nalalaman ko sa 'yo.
Sige.
Dahil walang masyadong clue, patuloy kong pinag-aaralan ang mga itsura nila.
Nagkamali siguro ako kasi akala ko kamukha mo siya.
Kamukha ko siya?
Oo.
Ang ilong ng may-ari ng tindahan ng gukbap ay…
Pa'no ko ba sasabihin? Mataas ang bridge ng ilong niya.
At medyo matulis ang dulo ng ilong.
Pasensya na.
Okay lang. Wag kang mag-alala.
Kokontakin kita.
Mataas na bridge ng ilong?
Jong-seon, alam ko na masipag kang tao.
At saka,
wala akong problema sa bagay na 'yon.
Pero di ko na kailangan ng isa pang full-time na empleyado.
HIRING NGAYON
Bakit nandiyan pa ang sign na 'yan?
Pakiusap tawagan ako kung may opening pa.
Sige.
Ingat ka.
Hay naku.
Mahirap bang makahanap ng trabaho ang ex-convict?
Palagi nilang pinag-uusapan ang rehabilitasyon,
pero di nakakatulong ang lipunan.
Umalis ka kung magsasabi ka lang ng kalokohan.
Pakinggan mo muna ako,
tapos magdesisyon ka kung kalokohan ito.
Magnakaw sa tindahan ng tatay ni Seung-tak?
Uy.
Kukunin ko lang ang pera ko.
Alam mo na ninakawan ako ni Seung-tak
ng tatlong milyong won sa sugal.
Nalaman ko na iniscam niya ako gamit ang mga propesyonal na manunugal.
Ninakaw na pera rin naman 'yon.
Nagbayad ako sa krimen ko. Pero dahil do'n…
Dahil do'n, nakulong ako.
Kailangang pagbayaran ng gagong 'yon ang ginawa niya.
Kaya ito ang gagawin mo.
Ipag-drive at bantayan mo lang ako.
- Ikaw lang ang pinagkakatiwalaan ko. - Kalokohan!
Walang labis, walang kulang. Tatlong milyong won lang.
Kukunin ko lang ang ninakaw na pera at hahatian kita.
Sapat na ang isang milyong won
para sa deposit ng isang bahay na dalawa ang kwarto at may sala.
Nangako ako sa asawa ko
na mamumuhay ako sa paraang di nakakahiya sa mga anak ko.
Aalis na ako.
Tingin mo ba di nakakahiya ang buhay mo ngayon?
Nahihirapan ang asawa mo kasi siya lang ang nagtatrabaho.
Ipapasa mo ang kahirapan
na sawang-sawa ka ng maranasan sa mga anak mo.
Pinagmamalaki mo ba 'yon?
Ano bang alam mo? Wag kang magsalita ng ganyan?
Makinig ka.
Dapat mong unahin ang pamilya mo bago ang konsensya mo.
Di ko siguro alam kasi di ako ulo ng pamilya.
Walang sinumang natira.
Lumipat na silang lahat matagal na panahon na.
Lahat sila?
Tama.
Ilang taon ang inabot bago makita ng mga tao
na posibleng kidnapping ito, hindi pagkawala.
Oo.
Dahil do'n, itinuring na makasalanan
ang mga magulang na nawalan ng kanilang anak.
Sobrang nasaktan na sila,
pero sinisisi sila ng mga tao sa pagkawala ng mga anak nila.
Kaya di sila nakatiis.
Nakikipag-ugnayan ka pa ba
sa mga pamilya ng biktima?
Alam mo ba kung saan sila lumipat?
Lumipat ang isang pamilya sa rehiyong nilipatan ng junior ko sa trabaho.
Tama. Sa Yeongeup.
Paminsan-minsan nakikipag-ugnayan ako sa pamilyang lumipat do'n.
Teka. May-ari ba siya ng tindahan ng hanbok?
May negosyo sila.
Hindi ito.
Siyanga pala,
bakit mo ako tinatanong tungkol sa kasong 'yon?
Naging interesado ako habang tinitingnan ang mga nakabinbing kaso.
Wag mo nang alamin.
- Bakit? - Mahigit 30 taon na ang nakalipas.
Wala kang magagawa kahit mahuli ang salarin
kasi nag-expire na ang statute of limitations.
Pero…
Narinig ko na nalutas mo ang maraming nakabinbing kaso sa Seoul.
Pero wag mo itong ungkatin.
Maraming tao na ang nasaktan
para ungkatin mo pa ito para lang matugunan ang pagkamausisa mo.
HANYINHONG
Honey, pulang ginseng na tsaa ito.
Sige.
Mag-ingat.
Masarap ito.
Umaga pa lang, pero puno na ako ng enerhiya.
Di ba ako magtrabaho ngayon?
Igagawa kita ulit bukas.
Siyanga pala, paano mo nalaman? Akala ko nakalimutan mo na.
Pa'no ko makakalimutan?
Sinabi sa akin ni Chairman Eom kahapon.
Chairman Eom?
Ano ang petsang ito?
Ito ang araw na mag-o-overnight hiking trip kami ni Chairman Eom.
MOUNT JIRI
Ang sasakyan ko ang gagamitin, kaya hugasan 'yon mamaya.
Naku, bakit biglang lumamig?
Hay, nakikita ko ang hininga ko kahit Hulyo?
Ano?
Wedding anniversary natin 'to!
Di ako makapaniwala sa 'yo. Bakit mo nakalimutan?
Di mo pa ito ipinagdiwang ng maayos,
kaya sinabi ko sayong malungkot ako noong nakaraang taon.
Sabi mo mag-celebrate tayo ngayong taon kahit anong mangyari.
Pero di ko puwedeng lampasan ito.
Dalawang tao lang ang isasama ni Chairman Eom, at isa ako ro'n.
Ibig sabihin itinuturing niya akong espesyal na…
- Alalay? - Alalay.
Di ako makapaniwala. Pa'no mo nasabi 'yan?
Ilagay 'to sa lababo.
Ikaw ang gumawa niyan bukas.
Di ako makapaniwala sa 'yo.
Salamat sa pagsama sa 'kin. Alam kong busy ka.
Masaya ako na nakakatulong ako.
Gaya ng sabi mo, magandang ideya na bumisita bilang mga customer.
Dahil nagtitinda sila ng wedding gifts,
iisipin niyang isa tayong couple na namimili.
Ito ang plano ko.
Magpanggap tayong couple na malapit nang ikasal.
Pag maging komportable na siya,
tatanungin natin siya ng normal kung posible.
Gumawa rin ako ng listahan ng mga tanong. Teka lang.
Nagpraktis ako magdamag.
Heto.
Mas mabuti ba ito?
WONBONG PHARMACY
Maaga kang pumasok.
Late pumapasok ang empleyado,
kaya dapat maaga akong pumasok para buksan ang pinto at i-mop ang sahig.
Pasensya na.
Siyanga pala, Mr. Choi,
may tanong ako.
Kailan ang first kiss mo at paano ito nangyari?
Hay naku.
Ano'ng nakain mo?
Curious lang ako.
Nakaranas ang lahat ng first kiss
no'ng isip-bata pa sila at hindi ito big deal sa kanila.
Kumusta naman 'yong sa 'yo?
Biglaang tanong naman 'yan.
Puwede ko bang hawakan ang kamay mo?
Kung okay lang sa 'yo, puwede ba kitang halikan?
Di mo na kailangang hingin ang pahintulot ko.
Kung tutuusin,
ikinasal na tayo ngayong araw.
Ano?
Nagka-first kiss ka sa asawa mo pagkatapos ng kasal?
Masyado akong maingat
sa lahat.
Masyado kang maamo at dalisay.
Kung parang puting niyebe ang first kiss mo,
ang first kiss ko ay parang…
mga basag na piraso ng uling sa niyebe.
Gano'n 'yon.
Kailan at paano nangyari ang first kiss mo?
Wala lang.
Nawala na ang kumpiyansa ko ngayon.
Ano'ng problema niya?
Nahirapan ka siguro nang husto.
Dahil pinaghintay kita nang matagal,
mas magsisikap na ako mula ngayon.
Wag mong sabihin 'yan.
Geum-hui, wala kang kailangang gawin.
Gamitin mo lang ang kamay mo sa pagkain.
Seryoso ako.
Di ka ba napapagod?
Hindi naman.
Isa itong makasaysayang araw kung saan ay ikinasal na tayo sa wakas.
Masaya ako kahit na magpagulong-gulong ako sa dumi.
Para sa akin, isang napakahalagang araw ito,
gaya ng napakahalagang national holiday.
National holiday ba kamo.
Bakit ako lang ang nakakaalala ng national holiday?
Nanlulumo ka sa in-home sales,
kaya nagtataka ako kung ano'ng problema.
Ginawa ko ba 'yon?
Kapag naririnig ko ang tungkol sa mga mag-asawang maganda ang samahan,
di ko mapigilang maghinagpis.
Iniisip ko kung ako lang ba ang nabubuhay ng ganito.
Yeong-bok, paano n'yo ipinagdiriwang ang wedding anniversary?
Ako? Ah…
Pinagluluto niya ako.
- Pinagluluto ka niya? - Oo.
Nangako siya na di ko kailangang gumawa ng mga gawaing-bahay sa buong buhay ko.
Gusto niyang tuparin ang pangakong 'yon kahit isang araw lang.
Wala talaga akong ginagawang trabaho sa bahay sa araw na 'yon.
Hay, ang sweet naman ng asawa mo.
Di niya kayang bilhan ako ng regalo,
kaya kumikilos na lang siya.
Mabuti nga na inaalala ka niya.
Talagang kahanga-hanga ang asawa mo.
Siyempre naman.
Gano'n talaga si Jong-seon.
Yeong-bok, masaya akong makita ka.
Iniisip ko kung kumusta ka na.
Ms. Oh, alis na tayo.
Bakit mo ako binabalewala na parang basura ako?
Bakit? Dahil ba sa ex-convict ako?
Hindi.
Ex-convict din ang asawa mo.
Kaya di ka dapat ganyan.
Maraming taon na ang lumipas,
kaya akala ko na madali ka nang pakisamahan.
Bakit masungit ka pa rin?
Kung tutuusin, kaibigan ako ng asawa mo.
Di ka man lang ba magha-hi sa akin?
Kaibigan ba kamo.
Di kagaya mo ang asawa ko.
Di na siya sasama ulit sa 'yo,
kaya wag na tayong magbatian.
Ms. Oh, tara na.
Nagtitiwala siya nang sobra sa kanya?
Bakit naman napakabastos niya?
'Yan na ang bus ko. Mauna na ako.
LEE'S HANBOK
Kinakabahan ka siguro.
Kumalma ka lang
kasi ako ang magtatanong.
Sige.
- Tara na. - Sige.
Kung ito kaya, De…
Do… Do-hyeon.
Do-hyeon, tingin ko
bagay sa 'yo ang mga kulay navy na gaya nito.
Gusto ko ito. Mukhang maganda.
Eh ito kaya?
Jeong-suk,
tingin ko bagay sa 'yo ang pink.
Maganda 'to.
Magaling kayong pumili.
'Yan ang pinaka de-kalidad na hanbok sa lugar na ito.
Gano'n po ba?
Maganda di ba?
Bakit di mo subukang isuot doon?
Sige.
- Tutulungan kita. - Sige.
- Halika. - Sige.
Tingnan mo ang paligid habang sinusukat ko.
Jeong-suk, magdahan-dahan lang.
KUNG MAKITA NIYO…
Tapos na.
Heto na ang bride.
Ano sa tingin mo? Mukha siyang anghel, di ba?
Oo.
'Yon lang ba?
Maganda siya.
Napakaganda ng hanbok na 'to.
Wag kang magmadali, tumingin ka sa salamin.
Sige.
Hoy.
Hoy, di mo ba ako naririnig?
Ano?
Gusto mo bang subukan ang hanbok na napili mo kanina?
Oo, siyempre naman.
Hay naku. Masyado kang nabighani.
Hahanap ako ng mas malaking sukat.
- Sige. - Saglit lang.
May nahanap ka ba?
Tingin ko dapat makita niya ang mga larawang ito.
KUNG MAKITA MO ANG BABY NA ITO, KONTAKIN AKO
Ikaw ba ang baby na ito?
Hindi.
Akala ko ikaw 'yan.
Ayon sa mga katangian na nasa flyer, hindi ako ito.
LEE YEONG-HO, FIVE MONTHS OLD
Siyanga pala,
dahil ba itinago niya ang flyer na ito
ibig sabihin hinahanap din niya ang anak niya?
Tanungin natin siya.
Ano'ng itatanong n'yo?
Hindi kayo nandito para bumili ng hanbok, tama?
Di ko alam na 'yon ang dahilan na pumunta kayo rito.
Dapat sinabi n'yo no'ng una pa lang.
Maraming taon ka sigurong nagdusa.
Nag-aalala ako na baka inuungkat ko ang alaalang gusto mong kalimutan,
kaya dapat maging maingat ako.
Paano ko makakalimutan?
Biglang nawala ang pinakamamahal kong anak.
Hangga't mahanap ko siya,
di ako makakalimot hanggang mamatay ako.
Sa ilang sandali, di ako makakain o makatulog.
Nag-aalala na baka mamatay ako,
iminungkahi ng asawa kong lumipat.
Sabi niya
na di namin mahahanap si Yeong-ho kung mamatay ako.
Kaya natauhan ako.
Kaya lumipat kami.
Gusto kong patuloy na mabuhay
at hanapin siya.
Kaya ginawa ko 'tong flyer.
Naniniwala pa rin ako
na magpapakita ang anak ko
balang araw gaya ng ginawa mo.
Siguradong naghihintay sa 'yo
ang nanay mo.
Tingin mo ba?
Sigurado ako.
Pero ang babaeng ito…
Sigurado ka bang di mo siya kasintahan?
Pasensya na.
Talagang pasensya na.
Pasensya na.
Hindi?
Sabi mo
na desperadong naghahanap ng tao ang kumpanya.
Wag mong isipin ang nakaraang krimen.
Nagbagong buhay na ako sa loob ng sampung taon.
Puwede bang magpokus ka nalang do'n?
Sige, paalam.
Nakauwi ka na.
Sorry. Alam kong pagod ka, pero kailangan kong umalis para maghanap ng trabaho.
Bakit ganyan ang buhay mo?
Ano?
Bakit ka nasangkot sa gagong 'yon at gumawa ng bagay na makakasagabal sa 'yo
sa buong buhay mo?
Bakit ka maghahanap ng trabaho?
Walang tatanggap sa 'yo.
Wala kang magagawa at manlulumo ka. Wag kang umalis.
Sumuko na ako sa pag-asang makakahanap ka ng disenteng trabaho
matagal na panahon na.
Alam ko.
Alam kong walang pag-asa ang buhay ko.
Pero di ako uupo nalang at walang gagawin.
Narinig ko na mapanganib ang surgery at masakit sa katawan.
Ano ang dapat kong gawin?
Hay, gusto mo bang tumunganga na lang ako sa sitwasyong ito?
'Yon ba ang gusto mo?
Hay naku.
Tumigil ka na.
- Tumigil ka na! - Sige na.
Saan ka pupunta?
Sige.
Ms. Oh.
Hello.
Hello. Katatapos pa lang siguro ng trabaho mo.
Oo.
Napakahirap makuha
ang mga supplement na ito.
Mahalaga 'yan, kaya siguraduhing ibigay kay Chairman Eom.
Sige.
Humingi ka ng pasensya sa ngalan ko.
Opo, sir.
Alis na ako.
Paalam.
Alis na.
Bakit ka humihingi ng tawad? Palagi kang yumuyuko sa kanya.
Pero di puwede ngayong linggo.
Sabi ko sa kanya na di ako makakasama sa hiking trip.
- Bakit? - Wala lang.
Para ipagdiwang ang national holiday.
Tingin ko naalala mo na
talagang kakaiba ka dati.
Oo, naalala ko na.
Alam mo,
talagang kakaiba ka rin.
Noon, para kang mahinhing bulaklak ng cosmos.
- At ngayon? - Ngayon…
Hay, ibigay mo sa akin 'yan.
Di ko gustong masira ang bulaklak ng cosmos.
- Di ko hahayaang mangyari 'yon. - Nababaliw ka na.
Para sa hapunan ba ito?
Sa labas na lang kaya tayo kumain?
Kaya ano'ng plano mo para bukas?
NAESAN REST AREA
Ba't di ka kumakain?
Kumakain ako.
Ayos lang ako.
Parang mas nalulungkot ka kaysa sa 'kin.
Umiyak ka nang husto kanina.
Pasensya na, di maganda ang ginawa ko.
Di mo ako dinala rito para mangyari 'yon.
Di rin kita matutulungan.
Tinulungan mo ako.
Ano?
Kahit no'ng nabasa ko'ng nota mo tungkol sa baka hinahanap ako ng mga magulang ko.
Nagdududa ako.
Pero pagkatapos makilala ang babaeng 'yon,
tingin ko nagdusa rin ng husto…
ang nanay ko kaysa sa 'kin.
At nasaktan ang puso ko.
Detective.
Salamat sa pag-iyak para sa 'kin.
Naaliw ako na makita kang nagdadalamhati gaya ko.
Kaya higit pa sa sapat ang ginawa mo.
At…
salamat nang maaga para sa higit pang tulong.
Sige.
Ms. Han Jeong-suk?
Naku, kailan ako nakatulog?
Dapat ginising mo ako.
Di pa naman matagal.
Ano? Ito ay…
Siyanga pala,
tapos ko ng tingnan ang materials na hiniram ko.
Pero kailangan ko pa ang mga ito.
Okay lang ba kung pumunta ako sa bahay mo bukas?
Hindi.
Gano'n ba. Busy ka ba bukas?
Oo.
- Kailan… - Tatawagan na lang kita.
Sige.
Sige. Nakakapagod ang araw na ito sa 'yo.
Mag-ingat ka sa pag-uwi.
Maipapasa mo ang kahirapan
na sawang-sawa ka ng maranasan sa mga anak mo.
Nahihirapan ang asawa mo kasi siya lang ang nagtatrabaho.
Pinagmamalaki mo ba 'yon?
Dapat mong unahin ang pamilya mo bago ang konsensya mo.
Di ko siguro alam kasi di naman ako ulo ng pamilya.
MGA LISTAHAN NG TRABAHO
EXPERIENCED POSITIONS
Sige.
Yeong-bok.
Gusto ko lang…
Gusto kong…
Gusto kong maging mabuting asawa.
Pasensya na.
Gusto ko talagang maging mabuting asawa.
Pasensya na ito lang ang magagawa ko…
Nakakaawa ako.
Pasensya na. Mahal kita.
Pasensya na.
Hindi. Sabi niya tatawagan niya ako.
Hello?
O, Director.
Oo, ayos lang. Magsalita ka.
Ano?
Ako?
Ipinapakilala ko ang first branch manager sa Geumje,
si Ms. Han Jeong-suk!
"Sa kanyang pambihirang
ideya gaya ng paggawa ng Korean manual ng adult toys
at mga customer event,
nanguna si Ms. Han Jeong-suk sa sales
sa first half ng taon."
"Kaya, ang Fantasy Lingerie
ay itinatalaga si Ms. Han Jeong-suk bilang branch manager sa Geumje."
- Congratulations. - Salamat.
Di n'yo kailangang gawin ito para sa akin.
Bakit hindi?
Naging branch manager ka,
pero di ka binigyan ng seremonya ng kumpanya.
Kaya dapat magdiwang tayo.
Siyempre. Isang karangalan ito.
Tama.
Sige, kayong lahat.
Para kay Ms. Han Jeong-suk, na umangat bilang branch manager,
- magpalakpakan tayo. - Hay naku.
Ju-ri, sapat na ang ginawa mo.
- Maraming salamat. - Sige.
Marami pa akong gustong gawin.
Magsisimula na sa susunod na linggo ang branch manager training?
Oo. Tatawagan ako ng director at ibibigay ang eksaktong iskedyul.
Susunod, matatanggap mo na ang sahod mo.
Magkano 'yon?
100,000 won kada buwan.
Naiinggit ako.
- Yeong-bok, kailangan mong magsikap pa. - Tama.
Palagi kang wala sa trabaho nitong mga araw. Walang oras para manghina.
Sige. Wag mag-alala.
Magsisikap ako kaya wag mo akong pagsabihan.
Di lang ganito, di ba?
Dapat uminom tayo sa masayang araw na ito.
Pasensya na talaga.
May gagawin ako mamayang gabi.
Ililibre ko kayong lahat ng pagkain sa susunod na linggo.
Jeong-suk, bilhan mo na lang kami ng alak.
- Alak. - Sige. Bibili ako ng alak.
Detective!
Puwede ba kitang makausap kahit sandali?
Ano?
Ang totoo niyan…
O, na-promote ako sa kumpanya ng in-home sales.
Naging branch manager ako
at ibinibigay ang titulo sa top sales performers.
May sahod na ako ngayon, at…
Magandang balita ito.
Pasensya na, pero kailangan kong pumunta sa police station.
Gano'n ba.
Di ko alam na busy ka pala. Pasensya na.
Paalam.
Detective Kim.
Hello.
Sabi mo na pupunta ka sa tindahan at uuwi na.
Ngayon ka lang ba uuwi?
Naiinggit ako.
Nakakauwi ka ng maaga kasi walang trabaho
at mag-enjoy sa weekend.
Kaya dapat tapusin mo agad ang trabaho mo gaya ni Detective Kim.
Aalis na kami. Paalam.
Paalam.
Yeong-bok.
Sabi kong magpaiwan ka muna…
Nagulat ka siguro.
Marami ang pinagdaanan ng asawa ko.
Bago niya ako nakilala,
sumasama siya sa mga masasama gaya ng lalaking 'yon at napahamak siya.
Pero Ms. Oh,
ang asawa ko
ay talagang mabuting tao.
Nangako siyang di na niya gagawin ang gano'ng bagay no'ng nakilala niya ako.
Sa loob ng sampung taon,
tinupad niya ang pangako niya.
Siyempre.
Alam ko na 'yan dahil sa pakikinig sa kuwento mo.
Naniniwala ako.
Gano'n ba. Mabuti naman.
Sinabi mong wag muna akong umuwi,
kaya kinabahan ako kung ano'ng sasabihin mo.
Nag-aalala ako na baka di mo na ako kaibiganin.
Wag ka ngang magpatawa.
Sa katunayan…
gusto kong ibigay sa 'yo 'to.
Binili ko sa pamilihan kasi nagandahan ako.
Wala akong anak.
Di ko alam kung ano'ng gusto ng mga anak mong babae, kaya nag-isip muna ako.
Ano sa tingin mo?
Magugustuhan ba 'yan ng mga anak mo?
Siyempre naman. Naku.
Apat ang anak ko,
kaya pinag-isipan mo siguro.
Hindi, masaya nga.
Iniimadyin ko ang bahay mo na puno ng bata
at naiinggit din ako.
Naiinggit ka sa 'kin?
Nasabi mo 'yan kasi di mo alam kung ano'ng pakiramdam.
Marahil tama ka.
Pero
kung titingnan mong mabuti,
may kanya-kanyang problema ang lahat.
Gano'n din ako.
Medyo mahirap nitong mga araw, di ba?
Oo.
Sa usaping pera, may pag-asa.
Di ko na talaga alam.
Talaga bang
may pag-asa?
Siyempre naman.
Ang trabaho natin ang pag-asa.
Bubuti rin ang lahat
gaya ng nangyari kay Jeong-suk.
Tama ka.
Tingin ko di masyadong malayo ang pag-asa. Tama ba?
Ang taong malapit sa atin, si Jeong-suk, ang pag-asa natin.
Ano'ng problema?
May nagawa ba akong mali?
Dahil ba naiwan ko ang notebook ko kahit nangako akong tulungan siya?
O kaya naman dahil di tama ang mga nalalaman ko
at nadismaya siya?
Hindi namamana ang mga nunal at pagiging kaliwete.
O dahil ba
nangako akong kalmadong magtanong
- pero umiyak? - Pasensya na.
O dahil ba nakatulog ako
kahit na marami siyang iniisip?
Marami akong nagawang pagkakamali.
KIDNAPPING CASE LOG
Hello.
Ako 'to, si Han Jeong-suk.
Hello. Magsalita ka.
Sabi mo tatawagan mo ako.
Tumawag ako kasi di ka tumawag at nagtataka ako.
May maitutulong ba ako sa 'yo?
Wala naman.
Ang totoo niyan…
Baka mali ako, pero…
pakiramdam ko na iniiwasan mo ako.
Dahil ba sa gusto mo akong tumigil sa pagtulong sa 'yo?
Gano'n ba.
Ms. Han Jeong-suk? Hello?
Hello?
Detective.
Hello?
Ano?
Binabaan niya ako ng telepono?
Mama, mag-party tayo.
Nagdala ng karne si Lola.
Sige.
Party.
Salamat. Kumain ka.
Anak ko, ikaw ang first.
- Kumain ka. Heto. - Pa'no naman ako?
- Teka. Pakainin muna natin ang anak natin. - Gusto kong magmadaling kumain.
Specialty ko ang pagkanta.
Pagbabasa ang libangan ko…
Pagbabasa.
Wala akong libangan o specialty.
At di ko rin gusto ng baby.
Bakit ka nagsasalita tungkol sa baby kahit sampung minuto pa lang tayong nagkakilala?
Mahalagang bagay 'yon.
Narinig ko na ikaw ang panganay na lalaki.
Kailangan mong ipagpatuloy ang apelyido n'yo.
Siyanga pala,
puwede ba kitang tanungin kung ano'ng dahilan?
Di ko gustong mamuhay ng ordinaryong buhay.
Gusto kong mabuhay bilang makabagong babae.
Gano'n ba.
Wag nating sayangin ang oras ng bawat isa.
Ano?
Pero…
Geum-hui!
Sino ka?
Ako 'to. Nag-blind date tayo isang buwan ang nakaraan.
Ako si Choi Won-bong.
Ano'ng nangyari sa mukha mo?
Tumakbo agad ako no'ng pinayagan na ako.
Pinayagan na ako ng mga magulang ko.
Ano?
Pinayagang pakasalan ang isang babaeng ayaw magkaanak?
Oo.
Di na ako nagtrabaho
at ayaw kumain.
Kaya sabi nila na papayagan na lang nila ako
kaysa makita akong mamatay.
Geum-hui, sisiguraduhin kong
di ka mabubuhay ng ordinaryong buhay.
Sisiguraduhin kong mabubuhay ka bilang numero unong makabagong babae sa Korea.
Ipinapangako ko.
Welcome.
Narinig ko na regular na customer dito ang asawa ko.
Ikaw 'yan, Mr. Choi.
Marami na akong narinig tungkol sa 'yo.
Suki namin si Ms. Oh dito.
Gusto mo ba siyang bilhan ng regalo?
Oo. Naku naman.
Gusto ko ng isinusuot ng mga babae sa leeg nila.
- Isang scarf. - Oo.
Madalas siyang nagsusuot no'n dati.
Magandang tingnan sa kanya.
Hay, napaka-sweet mong asawa.
Halika rito at pumili ng isa.
Ano? Ikaw na lang kaya ang pumili.
Ma, bakit ka palaging tumitingin sa orasan?
Ano?
Ah,
wala pa ang papa n'yo.
May sasabihin ako sa kanya.
Ano 'yon? Magandang balita ba?
Oo.
Matutuwa ang papa n'yo.
Di ba 'yan ang sinusuot dati ni Eun-ji?
Hindi lang si Eun-ji.
Ipinasa ito mula pa sa ate n'yo.
Ms. Han Jeong-suk?
Hello.
Dinala ko ang mga ito.
Ito ang materials na hiniram ko.
Tingin ko dapat kong ibalik ito.
Gano'n ba.
Pasensya na.
Parang bigla ka kasing lumayo,
kaya nabigla ako.
Pero tiningnan ko ang mga ikinilos ko no'ng nakaraan,
at napagtanto ko na.
Naisip ko rin na mas mabuting gawin ito ng mag-isa.
Pero, gusto ko pa ring sabihin 'to sa huling pagkakataon.
Mukhang padalos-dalos man ako,
pero gusto talaga kitang tulungan.
Di ko gustong isipin mo na di ko sineseryoso ang kaso.
Tungkol do'n…
Sige. Aalis na ako.
Pero ang totoo niyan…
O?
Sa totoo lang medyo nainis ako.
Sa rest area, nagpasalamat ka
dahil dinamayan kita,
at pinasalamatan mo pa ako ng maaga para sa tulong ko.
Naniwala ako sa 'yo at desididong galingan sa pagtatrabaho.
Kung magiging tapat ka sana, di ako makakaramdam na tinatalikuran mo ako.
Paalam.
Alam mo…
Di ko ibig sabihin na tinatalikuran mo ako.
Uminom ako ng ilang bote ng soju para ipagdiwang ang promotion ko.
Natural lang na mainis habang nagsasalita.
Kaya naman medyo tumaas ang boses ko.
Wag mong isipin 'yon.
Sige.
May kutob ako…
na pagkatapos ng araw na ito…
maiilang na tayo sa isa't isa.
Kaya tingin ko mas mabuting
sabihin ang lahat ng gusto kong sabihin.
Kaya di ko mapigilang magsalita.
Aalis na talaga ako ngayon.
Ms. Han Jeong-suk.
O?
Totoo na sinusubukan kong
lumayo sa 'yo.
Pero hindi dahil sa mga dahilang iniisip mo.
Ang totoo niyan kung kasama kita…
nalilito ako.
Kaya iniwasan kita.
Dahil sa akin?
Bakit ka nalilito?
Di ko alam.
Kaya…
Gusto kong tingnan.
Ano?
Hay naku.
Isang tao…
May namatay na tao.
A VIRTUOUS BUSINESS
Ang salarin sa hit-and-run at mga magnanakaw
sa hit-and-run ay pareho lang?
May nakakita sa isang tao na gumagamit ng telephone booth.
Naaksidente siya kahapon dahil sa hit-and-run.
Ano'ng nangyari sa kanya?
Di ko alam kung sino 'yon, pero nararapat na maparusahan ang salarin!
Pumunta agad kayo at nag-alala sa amin
at inalagaan kami gaya ng isang pamilya.
Pinakamalaking biyaya sa buhay ko ang makilala kayo.
Kung masaya akong makasama siya,
ibig sabihin gusto ko rin siya.
Gano'n na 'yon. Dapat na i-date ko siya.
Gusto
kita.
Nagsalin ng subtitle: Jessa Ann