A VIRTUOUS BUSINESS
Hoş geldin Jeong-suk.
Selam.
Girebilir miyim?
Evet, içeri gel.
- Evin yerini kolay buldun mu? - Evet.
Acıkmışsındır diye düşündüm.
Jeong-rim nerede?
İlaçlardan biraz hâlsiz hissetti ve az önce uyuyakaldı.
Birazdan uyandırırım. Otur sen.
Tamam.
Bu likörü akasya çiçeklerinden yaptım.
Bir bardak içer misin?
Hayır, sağ ol. Çalışırken içmiyorum.
Sadece bir bardak.
Hâlâ eskisi gibi taviz vermiyorsun Jeong-suk.
Aslında biliyor musun?
Eskiden senden hoşlanırdım.
Ne?
Senden çok hoşlanırdım.
Ama Seong-su yüzünden bir şey yapamadım.
Ama doğru ya.
Boşanmışsınız diye duydum.
Bilseydim seni boş bırakmazdım.
Çok mu geç kaldım?
Jeong-rim nerede? Onu uyandırsam iyi olur.
- Şu odada. - Tamam.
Jeong-rim.
Bu da ne demek?
Jeong-rim nerede?
O evden kaçalı iki yıl oldu.
O zaman yanlış anlamışsınız.
Ben bayanlara satış yapıyorum.
Bilseydim hiç gelmezdim.
Yanlış anladığım falan yok.
Bilerek yalan söyledim.
Yoksa seni buraya getiremezdim.
Sen var ya,
hâlâ çok güzelsin.
Tamam. Bu işte.
Bunu giy.
Hey, nereye gidiyorsun?
Öylece gidemezsin. Giymene yardım edeyim mi?
Bırak beni!
Hey.
Lanet olsun.
Hey!
Jeong-suk.
Kaçan kovalanır diyorsun.
Uzak dur.
Neden bana kötü adam muamelesi yapıyorsun?
Ben Seong-su'ya benzemem.
- Dürüst olalım. - Bırak!
- Yürü hadi. - Bırak beni!
Sen de kimsin?
Pislik herif.
İyi misin?
Dedektif.
Arkanda!
Dedektif.
Sen kim olduğunu sanıyorsun?
Han Jeong-suk.
Geçti artık, korkma.
Ben yanındayım.
Şüpheliyi yakaladım. İçeride, depoda.
- Emredersiniz. - Emredersiniz.
Epey sarsıldın.
Evet.
Bırakın lan beni!
- Bizimle geliyorsun. - Ne yaptım ki ben?
Bırakın beni dedim!
Lanet olsun!
Hey! Sen söylesene.
Sana ne yapmışım? Söylesene!
- Bırak! - Yürü hadi.
Seni eve bırakayım. Arabama geçelim.
Tamam.
Bence bir hastaneye gitmelisin.
Hayır, gerçekten gerek yok.
Başka bir memur ifademi alacaklarını söyledi.
Bugün buna gerek yok.
Sen önce kendini toparlamaya bak,
bugün başka bir şey düşünme.
Biraz dinlen.
Tamam. Görüşürüz öyleyse.
Jeong-suk!
Jeong-suk, biz geldik! Pazarlamacı kız kardeşlerin!
Tamam. Hemen geliyorum!
Siz de teklifi öğrendiniz demek.
Evet. Şube müdürü olmak kulağa harika geliyor.
Aylık sabit maaşı var.
Hayatımda duyduğum en tatlı kelime.
Bu domatesten bile daha tatlı.
Jeong-suk, ilk önce sana haber vermişler.
Dördümüz içinde en çok senin şansın var.
Doğru
Jeong-suk.
En kısa sürede başarılı ol ve herkese göster!
Herkese göstereyim mi?
Aman neyse boş ver.
Neler dönüyor?
Gözlerini kaçırdığına göre bir şey var.
Çıkar ağzındaki baklayı.
Hâlâ canımı sıkıyor.
Sanırım marketçi kadın boşandığınızı öğrenmiş.
Yerli yersiz soru soruyordu.
Yok işi yüzünden mi boşandılar,
yok artık bu saçma işi bırakacak mı?
Yuh artık, şu kadının yüzsüzlüğüne bak!
Eyvah.
Ben de dedim ki, Jeong-suk'un hiçbir suçu yok.
Çoktan kendini toparladı
ve işine gücüne dört elle sarıldı, dedim.
Ona dedim ki,
şu saatte bile liseden bir arkadaşının evine tanıtıma gitti.
Anladım.
Kasaba küçük olunca böyle dedikodular normal.
- Engel olamazsın. - Doğru.
Çok da kafana takma.
Tabii ya. Hiç önemi yok.
Böyle zamanlarda işine odaklanıp onlara kim olduğunu göstereceksin.
Yeong-bok, sıradaki satış işine Jeong-suk ile beraber gidin.
Jeong-suk, yarın öğlen ikide. Müsaitsin, değil mi?
Saat ikide mi? Tamam.
Tamam.
Böyle saçmalık olmaz.
Böyle sakin bir kasabada,
gece gece böyle bir şey nasıl olabilir?
Gerçekten de.
Daha neler artık.
Sorgu nasıl geçti?
Suçlamaları reddediyor.
Yavaş ol! Lanet olası.
Amirim siz benim küçüklüğümü bilirsiniz.
Ben böyle bir şey yapar mıyım hiç?
Usandım valla.
Gerçekten usandım.
Bu arada Dedektif Kim, onu suçüstü nasıl yakaladın sen?
Ne fark eder? Önemli olan suçluyu yakalaması?
Benim de olaydan hiç haberim yok,
acaba dün gece neden gelmedi diye merak ediyordum.
Neredeyse alınacaktım.
Kusura bakmayın. Yakında geleceğim.
Tamam. Önce şu olayı bir kapatalım da
yine davet ederim.
Peki mağdur ne zaman gelecek?
Böyle suçlarda mağdurun psikolojik olarak toparlanması gerek.
Taraflar karşılaşmasın diye yazılı ifade alacağım.
Bu pislik ben suçsuzum diyecek.
Çapraz sorguyla hemen hallederdik.
Ben kendim halledeceğim.
Tabii ya. Muhteşem dedektif haşmetleri halledebilir.
Ne yaptın şimdi sen?
Ne oldu? Hafifçe dokundum.
O da ne?
Bu kan değil mi?
Kan mı? Neden kanıyorsun sen?
O kadar da değil.
Olay yerinde mi yaralandınız?
Öyle olmalı. Kavga ettik demiştin.
Bak sen şu pislik herife.
Bir doktora mı görünsen acaba?
Önemli değil.
İş çıkışı baktırırım.
Gördünüz mü? Ben yapmamışım.
Bana önemsiz gibi görünmedi.
Valla kötü yaralanabilirmişsin.
Bu işte.
Bunu giy.
Alo?
Benim, Dedektif Kim Do-hyeon.
Efendim, Dedektif.
İfadeni yazılı almayı planlıyorum.
O yüzden evrakları sana verip yüz yüze anlatmam lazım.
Yarın zamanın var mı?
Ben çalışıyor olacağım.
Hemen işe mi dönüyorsun?
Birkaç gün dinlenmelisin.
Hayır, çalışmam lazım. Aileme bakmalıyım.
Aslında…
Ben de size bir şey soracaktım.
Dün başıma gelenleri…
Kimsenin öğrenme ihtimali yok, değil mi?
Anlamadım?
Böyle sakin bir kasabada yaptığım bu işi
insanlar zaten çok yadırgıyorlar. O yüzden endişeliyim.
Ben duyulmamasını sağlayacağım.
Teşekkür ederim.
Yarın işim iki gibi başlayıp beş gibi bitmiş olacak.
Geçen buluştuğumuz yere çok yakın bir yer.
Tamam. O zaman yarın beşte görüşürüz.
Bayan Han Jeong-suk'un davası kimsenin kulağına gitmeyecek.
Tamam.
Dedektif Na nereye gitti?
Motosiklet hırsızlığının tanıklarıyla konuşup
oradan eve geçecekti.
Kesin öyle yapar.
Hayati noktasına vurunca o da böyle yere yıkıldı.
Bir tekme daha attım ve uçan tekmeyle işini bitirdim.
- Aman. - Eyvah.
- Sonra bir de 540 derecelik döner tekme. - Vay canına.
Değişik bu çocuk.
- Evet, değişik. - Evet.
Onun işini bitirdikten sonra,
yardım etmek için kadının yanına gittim.
Birden o pislik arkamda belirdi,
- elinde kürekle. - Olamaz.
Kocaman bir kürekle sırtıma vurdu.
Peki sonra ne oldu?
O an sanki…
- …kemiklerim kırıldı sandım. - Yani.
Ama o şekilde bayılıp gidemezdim.
Tabii ya.
Ve hemen arkamı döndüm,
elindeki küreğe yapıştım.
Ne? Küreği mi yamulttun?
Yok artık, inanılmazsın.
O çiçek çiftliğinde bildiğiniz aksiyon filmi çektim.
- Tanrım. - Çok havalısın.
- İnanılmaz birisin. - Evet.
Bu arada bu Jeong-suk'un hikâyesi değil mi?
Yetişkin ürünleri satıyor ya.
Ne?
- Kasaba dışında oldu demedin mi? - Evet.
Oradaki çiçek çiftliğini Gyeong-sik işletiyor.
Evet.
Jeong-suk oraya satış yapmaya gitti.
Ne?
Şimdi parçalar yerine oturuyor.
İpuçlarını birleştirmede nasıl böyle iyisin?
Sen dedektif ol, ben de emekli.
- Ne? Gerçekten Jeong-suk muydu? - O muydu?
Hayır. Ben bir şey söylemedim.
Bir polis memuru devam eden dava hakkında konuşmaz.
Sağda solda hikâye uydurmayın, tamam mı?
Sırtım da çok kötü.
Bence oydu.
- Yüzde 100 eminim. - Ben yüzde 1.000 eminim.
- Bence kesin mağdur Jeong-suk. - Bence de.
Evet, biraz lezzetli olmuş.
Biraz mı olmuş?
Jeong-suk, gel de biraz konuşalım.
Jeong-suk, evde misin?
- Bu saatte hangi rüzgâr attı sizi? - Dedikodular doğru mu?
- Ne… - Gyeong-sik.
Bekâr bir adamın evinde ne işin vardı?
- Ne? - Anne.
Tamam. Bunu sonra konuşalım.
O şeyleri satmaya başladığında sende bir iş olduğunu anlamıştım.
Gyeong-sik haksızlığa uğramış hissediyormuş.
Onu önce sen baştan çıkarmışsın.
Çocuğum yanımda. Lütfen, gidin.
- Nereye gittiğini sanıyorsun? - Hey.
Daha lafım bitmedi. Bu havalar ne böyle?
Çocuğunu düşünseydin bu işlere kalkışmazdın.
Lütfen yapmayın ve gidin!
Şu işe bak!
Sanki haklıymış gibi bir de bize bağırıyor.
Hem de nasıl!
Anne.
- Sorun yok. - Bu kasabada nasıl barınacaksın?
Meğer sen ne oynak bir kadınmışsın.
Bir anneye hiç yakışıyor mu?
- Kendine gel. - Artık burada barınamazsın.
Burası küçük bir kasaba, değil mi?
ÇEKİCİ KUAFÖR SALONU
Ne?
O, emlakçının oğlu muymuş?
Hiç annesine benzemiyor.
Hadi girelim.
Ne? Anne.
New York Kuaför Salonu çok daha iyi.
- Cidden mi? - Ben orada kestirdim.
- Öyle mi? - Evet.
O zaman ben Çekici Kuaför Salonu'na giderim.
Ne diye saçımı yaptırmamı istiyorsun?
Teyzem de geliyor mu?
Evet.
Bütün aile gelecek. Büyükanneniz de.
Ne? Büyükannem de mi geliyor?
Haberin yok muydu?
Bugün büyükannemin doğum günü yemeği var.
Bana neden söylemedin?
Bilmene gerek yoktu.
Ona geç saatlere kadar
ders çalışıp eczacılık okuluna girmeye çalışıyor diyeceğim.
Bana gelme mi diyorsun yani?
- Doğum günüymüş. - Gelsen ne olacak?
O kadar akrabanın doktor çocuklarının önünde
aptal yerine düşeceksin.
Çok ağır oldu anne.
- O da… - Kes sesini!
Hadi sen de işine dön. Sen benimle gel.
Ju-ri.
- Hapse atmışlar mı? - Elbette.
- İnanamıyorum. - Kimin ne yapacağı hiç belli olmuyor.
- Ben onu kibar bir adam bilirdim. - Gerçekten de.
- Bak şu işe. - Herkes buradaymış.
- Olanları duydun mu? - Neyi?
Gyeong-sik'in olayını!
İşler çok karışmış.
Şu Jeong-suk da çok çekti.
Olamaz.
- Kimseye söyleme. - Gerçek mi bu?
Jeong-suk!
- Gelsene. - Hey.
Hey.
Ne? Gitti mi?
Kimsin…
Sen şu pazarlamacı hanım olmalısın.
Değil mi? İçeri gelsene.
Karım mutfakta biraz meşgul, içeride bekle.
Şey, ben aslında…
Ne?
Sorun ne?
Karım seni bekliyor. Hey!
Pazarlamacı değil miydi o?
Öyle dedi ama…
Benim, Dedektif Kim Do-hyeon.
Evet, Dedektif.
İyi misin?
Evet, iyiyim.
Daha önce de söyledim,
işe biraz ara vermelisin.
Seni eve bırakayım.
Olmaz.
Kişisel sorunlarımla iş arkadaşlarımı kaç defa endişelendirdim.
Daha fazla saçma dedikodu istemiyorum.
Kaçmak ve gizlenmek en iyi seçenek olmayabilir.
Bazen stresli olsa da
o durumla doğrudan yüzleşip düzeltmek istemez misin?
Benim tanıdığım Han Jeong-suk böyle yapardı.
Tam olarak neyle doğrudan yüzleşip
düzelteceğim?
İşlerimle ilgilenmem lazım.
Bayan Oh, hemen geldiğiniz için çok sağ olun.
Hiç önemli değil.
Gerçi Jeong-suk kolay kolay bir şeyleri iptal etmezdi.
Bir şey mi oldu ki?
Biliyorum.
Belki de hasta olmuştur, ben geçerken bir uğrayacağım.
Dün biraz keyifsiz görünüyordu, o yüzden merak ettim.
Evet.
- Merhaba. - Merhaba.
Nereden böyle?
İşten eve dönüyoruz.
Böyle bir zamanda mı?
Jeong-suk'un olayı bütün kasabayı alt üst etti.
Neden bahsediyorsunuz?
Ona teşekkür ettim mi ben?
Berbat hâldeyim.
Jeong-suk.
Geliyor.
Bayan Oh. Yeong-bok.
Ah zavallı şey.
Yeong-bok, ne oldu? Bir sorun mu var?
Başına gelenleri öğrendik.
Neden bize anlatmadın?
Nereden öğrendiniz?
Film kiralama dükkânındaki kadından.
Kasabanın tüm kadınları öğrenmiş.
- Anlıyorum. - Hepsi benim suçum!
O gün ben de seninle gelmeliydim.
Bir terslik olduğunu anlamam gerekirdi.
Çok özür dilerim Jeong-suk.
Dileme.
Özür dilemesi gereken benim.
Bugünkü satışa gelemedim.
Terfi alma hırsım yüzünden oldu. Benim suçum.
Nasıl senin suçun oluyormuş? O pisliğin suçu!
Tabii ya!
Bu kasabanın kadınları da çok fenalar.
Bu kadar da utanmaz olunur mu canım?
Neden öyle dedin?
Şey, Gyeong-sik'in annesi
kasabalılardan imza ve yazılı belge topluyormuş.
Marketin, hırdavatçının ve kasabın sahibi
yarın karakola ifade vermeye gideceklermiş.
Sen şimdilik kafana takma ve dinlen.
Tamam.
Ju-ri bugün geç saate kadar çalışıyor olacak,
o yüzden yarın onunla da konuşur ve bir çözüm buluruz.
Neye çözüm bulacağız?
Suçsuz bir mağduru nasıl suçlarlar? İnsan değil bunlar.
Yarın onlara günlerini gösteririz.
Öyle öfkeyle falan konuşmuyorum.
Neydi o kelime Bayan Oh? Adalet…
- Adalet sağlayacağız. - Evet.
Bunun adına adaleti sağlamak denir.
Hem kuaför salonu hem de pazarlama işi birlikte…
İkisi bir arada çok yorucu oluyor.
JINHYANG BAR
Kızları çağırmak için geç mi oldu?
- Selamlar. - Nerelerdesiniz yahu?
Evet, çok oldu.
Ju-ri, pazarlama işinden mi geliyorsun?
Evet. Kız kardeşimin de boş günü, Dong-u'ya o bakıyor.
Bana da boş zaman kaldı.
Salyangoz ve soju alayım.
- Tamam. - Tamam.
Dört kişilik masa lütfen.
Tamam. Tabii ki.
Bekleyin lütfen.
Bir dakika.
Siz tanışıyor gibisiniz.
Rica etsem oraya geçer misin?
Görüyorsun yeterli sayıda masam yok.
Kusura bakma.
Tamam.
Tamam. Böyle otur lütfen.
Hoş geldiniz.
Şu masaya geçin lütfen.
Ne alırsınız?
Bu biraz tuhaf oldu.
Özür dilerim.
Ne?
Aslında yanlış anlayan bendim.
Sonra da huysuzlandım.
Ne demek şimdi bu?
Sen bana,
Shim Shin'e benziyorsun, dedin.
Benden hoşlandığını düşündüm.
- Komik, değil mi? - Şey, ben…
Ben öyle iltifata pek alışık değilimdir.
Annem hiç yakışıklı olduğumu söylemedi.
Senin iltifatını duyunca işte…
…biraz heyecanlandım.
Anladım.
Sorun değil.
Boş konuşmuşum.
Kusura bakma.
Ödeştik o zaman.
Tamam.
- Hey. - Ne var?
İçme artık.
Sen yanlış bir şey yapmadın, tamam mı?
Evet, yaptım.
Daha çok
çalışmış olsaydım…
Biraz daha başarılı olabilseydim
büyükannemi görebilecektim.
Büyükanne.
Büyükanne…
O kadar özlüyorsan git ve gör onu!
Benimle gel.
Ne?
Acele et.
- Çabuk. - Nereye gidiyoruz?
Hadi acele et, yürü.
Bekle.
Oh be.
Yeong-ja, yemek için sağ ol.
- Keşke hep gelseniz. - Çok teşekkürler.
- Yine bekleriz. - Tamam.
- Gerçekten. - İyi yolculuklar.
Büyükannen o, değil mi?
Ne kadar yaşlanmış.
Büyükanne, lütfen uzun yaşa.
Başarılı olup
gururlu bir torun gibi karşına çıkacağım.
Ama çok uzun sürecek sanırım.
- İyi yolculuklar. - Teşekkürler.
Görüşürüz.
Sizi ararım.
Büyükanne.
Ağlama.
Sümkür bakayım.
Geçti artık.
Sorun yok.
Sana bir bakayım.
Neden ağlıyorsun? Yapma ama.
- Ne? - Ne?
Özür dilerim.
Çok sarhoşum sanırım.
Gözüme birden çok güzel göründün.
Yani ayıkken o kadar güzel değil miyim?
O zaman da çok güzelsin.
Kendine hakim olmalıydı.
Böyle iz bırakılır mı canım?
Yoksa ilk öpücüğü müydü?
O zaman çok heyecanlanmış olmalı.
ÇEKİCİ KUAFÖR SALONU
Yok artık.
Bu yaşta ilk öpücüğü olamaz herhalde.
Ju-ri, sana inanamıyorum.
O kadar içmemeliydin Ju-ri.
Ne? Merhaba?
Hangi rüzgâr attı sizi?
Sana söyleyeceklerimiz var.
Dong-u nerede?
Jeong-suk'un evinde.
Ne?
Jeong-suk'un dinlenmesi lazımdı.
Neden? Jeong-suk hasta mı?
Sizin canınız mı sıkkın?
Hayır.
Size Kore kavunu getirdim.
Al bakalım.
Keşke her gün evde kalsan.
Sen de tam çocuksun.
Bu oyunlar parayla alınıyor.
Anneler çalışacak ki biz istediklerimizi alabilelim.
İleriyi düşünmelisin.
Yine de annemin evde olmasını seviyorum.
Bu arada dışarıda oynayalım mı?
Canım istemiyor.
Yeong-min yüzünden, değil mi?
Anne, bizimle sürekli dalaşan bir çocuk var.
Korkak olduğumdan falan değil.
Ama çocuk Lee Man-gi gibi kocaman.
Yeong-min'den uzak durmalı.
Biz neden uzak duruyoruz?
Hiçbir suçumuz yokken neden saklanan biz olacakmışız?
Bu haksızlık değil mi?
Canımız yanacak olsa da onunla yüzleşmeliyiz.
Bu sayede güzel gezegenimize parlak bir gelecek sağlayabiliriz.
Dün yine Flashman'i mi izledin?
Evet.
Bir Numara, Beş Numara'ya böyle dedi.
Haklısın. Flashman daima doğruyu söyler.
Tamam. Sürekli kaçıp saklanan korkaklar
parlak bir gelecek göremezler.
Gidip onunla yüzleşelim.
Tamam. Hadi gidelim.
Hadi gidelim.
- Görüşürüz. - Görüşürüz.
Dikkatli olun.
SUPERNOVA FLASHMAN
Bazen stresli olsa da
o durumla doğrudan yüzleşip düzeltmek istemez misin?
Benim tanıdığım Han Jeong-suk böyle yapardı.
Suçsuz bir mağduru nasıl suçlarlar? İnsan değil bunlar.
ADALET İÇİN BAŞINI DİK TUT!
Çözüm bu mu yani?
Gençken çok kavga ettiğim için iyi biliyorum.
Bir kavgayı önce psikolojik olarak kazanacaksın.
Karizmatik görünmek gerekir.
Doğru.
İster psikolojik, ister fiziksel,
ne olursa olsun kazanalım.
Tamam.
Ben de geliyorum.
Ne? Jeong-suk.
Geliyor musun?
Evet.
Bu benim işim.
GEUMJE POLİS KARAKOLU
Yürü!
Emin misiniz?
Eminiz tabii. Öyle değil mi?
Tabii canım. Bir sürü sorun yaşadık.
Ben daha nazik bir insan görmedim.
Lütfen onun zarar görmesine izin vermeyin.
Bayan Han Jeong-suk.
Siz neden geldiniz?
Bu kadınlar da kim?
Biz de kasaba sakiniyiz.
İfade vermeye geldik.
O gece Jeong-suk'la telefonda konuştuk.
Hatırladığımız her şeyi anlatacağız.
Doğru. O kadınların söylediklerine kulak asmayın.
Kesin saçma sapan şeyler söylemişlerdir!
Öyle mi dersiniz?
Hepsi onun lehinde ifade verdi.
Ne?
Siz ciddi misiniz?
Evet.
Evet, doğru.
Bay Kim'in karısı bile
adamın sapkın eğilimleri olduğunu söylemiş.
Ve üstelik karısı kaçmış olmasına rağmen
adam hâlâ evli numarası yapıyormuş.
Verdikleri ifadeler bu şekilde.
Neden?
Hani biz bu kasabada problem yaratıyorduk.
Bizi kötüleyip ahlâksız diyordunuz.
Sizi kötülemek mi? Hiç ilgisi yok!
Bizim lafımız sattığınız ürünlereydi.
Jeong-suk'un hiçbir suçu yok.
Tabii ya.
Sırf Jeong-suk satıyor diye o ürünleri bile aldık.
Onun düzgün ve çalışkan biri olduğunu biliyoruz.
Gyeong-sik gibi bir pisliği ne diye baştan çıkarmaya çalışsın ki?
Sen gençliğinde Bayan Kırmızıbiber güzeli olmuş kadınsın.
Beni rahat bırakın.
- Ne? - Ne?
Bu o şerefsiz.
Hepinizi nasıl da kandırıyor.
Kimseyi kandırmıyor, şerefsiz herif!
Jeong-suk'un paraya ihtiyacı olsa gelir bizden ister.
Para için senin evinde ne işi olur?
- Her şeyi baştan planlamış. - Ne?
Onun derdi tazminat almak, satış falan umurunda değildi.
- Sen ne cüretle… - Yok artık.
O müstehcen kıyafetlerle beni kışkırttığı an
ona hayır demeliydim.
- Hey, Kim Gyeong-sik. - Ne adi bir şerefsiz bu!
İşte şimdi ölüm fermanını imzaladın!
- Seni pislik. - Bırakın.
- Neye gülüyorsun pislik herif? - Yeong-bok.
Sessiz olun bakayım!
Burası karakol, anaokulu değil!
Nasıl sessiz olacakmışız söyle!
Adam saçma sapan konuşuyor.
Öyle değil mi?
- Eyvah. - Buraya gel.
- Hey, buraya gel. - Lütfen.
- Kımıldama. - Hayır!
Yeter!
Ne var?
Bir şey mi diyeceksin?
O çeneni kapat.
Ne dedin?
Ne fısıldıyorsun?
Hep böyle işte.
O gün de böyle mahmur bakıp bir şeyler fısıldıyordu.
Sana kapa çeneni dedim, adi sapık!
Tanrım.
Ne yapacağım? Keşke ona saldırmasaydım.
Ben bir şey görmedim.
Ne?
Eminim diğerleri de bir şey görmemiştir.
Kusuruma bakmayın.
O gün benim yüzümden yaralandınız.
Ama ben düzgünce teşekkür bile edemedim.
Siz sadece benim için endişelenirken ben alıngan davrandım.
Önemli değil.
Ben de söylediğime pişmanım
çünkü o an sadece kendi hayal kırıklığımı düşündüm.
Ama o hayal kırıklığı az önce ortadan kalktı.
Jeong-suk!
Çıkmış.
Herkes seni bekliyor. Gitsen iyi olur.
Umarım bugün olanlardan sonra iyi olursun.
Neden bana tofu aldınız?
Gerçekten ya. Kızı hapisten yeni çıktı sanacaklar.
O da karakoldan çıktı, o yüzden yiyebilir.
Tabii ya. Ye hadi.
Tüm pis dertlerden kurtulmak için
beyaz tofu yemek gerekirmiş.
Yiyorsun ve tuvalette çıkarıyorsun.
Evet.
Bu sefer beni cidden şaşırttın.
Nedenmiş?
Ona karşı garezin var sanıyordum.
Garez mi? Asla.
O konuda ailemi tutmak zorundaydım
ve ben de mecburen kocamın yanında oldum.
Ama içten içe de ona karşı borçlu hissettim.
Bu sefer borçlarımı ödedim işte.
Sen de artık tasalanma da tofunu ye.
İşte böyle.
Teknik olarak hepimiz karakoldan çıktık. O yüzden bize de tofu lazım.
Tabii ya. Karakoldan gelen herkese birer tofu alalım.
Sizinkileri ben öderim.
- Yok artık. - Vay be.
- Harika. - Toplam borcum ne kadar?
O zaman bir şişe de içecek alsak fena mı olur?
Tabii ya.
Tamam. Çok iyi fikir.
Bir, iki, üç, dört, beş ve altı…
- Hemen geliyorum. - Ben sadece üçümüz için demiştim.
Bayan Oh, siz bir tanesiniz.
Teşekkürler.
Şimdi çok daha iyiyim.
Bu arada Jeong-suk çok manyak değil miydi?
Ben sadece tokat atar diye beklerken birden kafasına patlattı.
Jeong-suk'un öyle küfürlü konuşmasını beklemiyordum.
- Evet. - "Kapa o çeneni lan!" dedi.
- Evet. - Cidden mi?
"Lan" dediğimi sanmıyorum.
Dedim mi yoksa?
İçimin yağları eridi.
Tabii ya.
Öyle birinin karşısında bir şey söyleyebileceğimi sanmıyorum.
Doğru.
Jeong-suk, nasıl böyle cesursun?
Birinden ders mi aldın?
Aslında aldım diyebiliriz.
- Ne? - Ne?
Kimden ders aldın?
Flashman'den.
Kim?
Ne?
Ve…
…bir kişi daha var diyeyim.
SUÇLU: KIM GYEONG-SIK
HAN JEONG-SUK
Kapa o çeneni, seni adi sapık!
Ben Geumje Polis Karakolu'ndan Dedektif Kim Do-hyeon.
Dedektif, benim Han Jeong-suk.
Merhaba.
Bir sorun mu var?
Hayır, sorun yok.
Acaba yarın müsait misiniz?
Yarın mı?
Evet.
GEUMJE POLİS KARAKOLU
Ne? Bu ne şimdi?
Bütün gece burada mıydın?
Evet.
Kim Gyeong-sik hakkındaki raporum masanızda.
Valla işler çok hızlı ilerliyor.
Sayende yüzüm kara çıkmayacak.
Şüpheli bir durum.
Neden öyle dedin?
Hiç üşenmedi gitti ifadesini yüz yüze aldı
ve raporu bitirmek için tüm gece kaldı.
Şu pazarlamacıya fazla önem veriyor sanki.
Burnuma kokular geliyor.
Her iddiasına girerim…
Bizim dedektif yetişkin ürünü indirimi istiyor.
Ne?
Yetişkin ürünleri çok pahalı şeyler.
Güç yüzüğü alsan 10.000 won.
Kokulu kondom desen tanesi 3.000 won.
Küçücük bir şişe masaj yağı 10.000 won.
Bu arada sen bu kadar detayı
nereden biliyorsun?
Sanki almak isteyen sensin gibi geldi.
Yok artık. Sanki ihtiyacım var da!
Boş boş konuşmayı bırak da
artık dikkatini biraz topla Du-seok.
Baş belası bugün hapisten çıkmış.
Bundan sonra işimiz zor olacak.
Önüne baksana dostum.
Eve dönmek çok güzel.
Epey zaman olmuştu.
EOM DAE-GEUN, LEE JU-RI
Yüzde 62 mi?
Beklediğimden daha az uyumluyuz.
Kimin umurunda?
Kalan 38 puanı çalışıp birlikte kapatırız.
Yüzde otuz sekiz.
- Ne yapıyorsun? - Ödümü kopardınız!
Ödümü kopardınız Bay Choi.
Yoksa korkuttum mu?
Çok özür dilerim.
Arkada yığınla düzenlenecek ilaç var.
- Şey ben… - Neymiş efendim,
boş oturan elemanı korkutmuşum.
- Ben… - Öyle mi?
- Şey ama… - O kadar üzüldüm ki
ne yapacağımı bilmiyorum!
Ben de tam gidiyordum, tamam mı?
Bu sinek tam şu anda neden bu kadar sesli uçuyor.
Öldürecek bu çocuk beni.
- Merhaba. - Hoş geldiniz.
Bu aralar midem çok bulanıyor.
Sürekli midem kötü.
Elini ver bakayım.
- Peki. - Hayır, diğeri.
Tamam.
Ağrıyor mu?
Bir şey hissetmiyorum.
Değil mi? İyi gibi görünüyor. Burası pek sertleşmemiş.
Bozuk bir şey falan yemedin, değil mi?
Dün akşam herkesle birlikte tofu yedim.
Ama kalan herkes gayet iyi,
yani zehirlendiğimi sanmıyorum.
Bana bir mide ilacı verin yeter.
- Lütfen. - Tamam.
Acaba diyorum ki…
Evet?
Acaba hamile olabilir misiniz?
Ben mi?
Daha yeni doğum yaptım ben.
Hâlâ onu emziriyorum.
Emzirirken hamil kalınmaz dediklerine bakma sen,
bence bir kontrol edip emin ol.
Yahu benim dört çocuğum var.
Hamile olsam anlardım.
Siz bana mide ilacını verin.
Tamam.
Hak aksi.
Alo?
Benim, Du-seok.
Demek yaşıyorsun.
Hiç ziyaretime gelmeyince başına bir şey geldi sandım.
Kusura bakma.
Ziyaret edemedim çünkü çocuklarımla meşguldüm.
Anlıyorum tabii.
Neyse, görüşmemiz lazım.
Nerede oturuyorsun?
Sakın hâlâ o stüdyo dairedeyim deme.
Şu hayatta bir baltaya sap olamadın sen de.
Hey.
Yakında bir iş gelecek.
Bana katılır mısın?
- Ne? - Bıraktığını biliyorum
ama bu sefer hiç risk yok.
Dört tane çocuğun var.
Senin iki oda, bir salon bir eve geçmen lazım.
Bunu hiç duymamış olayım.
Sen buna inanmasan da
ben hâlimden gayet memnunum.
Bir daha beni böyle saçmalıklar için arama.
Valla sen böyle söyleyince kendimden utandım bak.
Sen yine de çok kesin konuşma.
Kimse keyfinden para çalmıyor zaten.
Koşullar insanı mecbur bırakıyor.
- Döndün demek. - Evet.
- Mide ilacını aldın mı? - Evet, içtim bile.
Dur sana ben bir lapa yapayım.
Tamam.
Dedektif.
Önce siz gelmişsiniz.
Evet. Otur lütfen.
Teklifimi düşündünüz mü?
Evet.
Sana hayır demeye geldim.
Ailemi bulmak için yardım etmek istemene çok minnettarım
ama bence bu kendi başıma halletmem gereken bir sorun.
Ben de öyle hissediyordum.
Ben kimseden yardım istemeyip içime attığımda
bundan hiç hoşlanmamıştınız.
Şimdi o…
O kadar zor bir şey değil.
Neden bir an önce başlamıyoruz?
Eğer işinize yaramazsam
hiç acımadan beni kenara alabilirsiniz.
İçeri gel.
Sadece uyumaya geldiğim için pek eşya yok.
Olsun.
Her şey bodrumda, ben gidip ışıkları açayım.
Tamam.
Artık aşağı inebilirsin.
Tamam.
Dikkat et.
Vay canına.
Çok fazla belge var.
Evet.
Beni bırakan kadın büyük ihtimalle
Geumje Kilise Yetimhanesindendi.
Ama hâlâ burada mı yaşıyor emin değilim.
Yani o kadınlardan biri
anneniz olabilir mi diyorsunuz.
Bilmiyorum.
Annem miydi yoksa tesadüfen beni bulan biri mi bilmiyorum.
Hikâyeyi kendim duymak için adayları eledim.
Yeni bir ipucu buldum.
İpucu mu?
BEBEKLER YANGINDA KAYBOLUYOR
KUNDAKLAMA MI KAÇIRMA MI?
Geumje'de böyle olaylar olduğunu hiç bilmiyordum.
Demek bu kişi evleri ateşe verip
çıkan kargaşada bebek kaçırıyormuş.
Doğru.
Çoğu olayda kaçırılan bebekler
fakir ailelere ait.
Bu kadar çok bebeği nasıl kaçırmışlar?
Önce basit kayıp davaları diye düşünmüşler.
Bunun bir seri kaçırma olayı olduğu sonradan anlaşılınca
halka açık soruşturma başlatılmış.
Dava en baştan halka açık yürütülseydi bu kadar mağdur olmazdı.
Bu arada,
neden bu davaların sizle ilgisi olduğunu düşünüyorsunuz?
Tanrım.
Yetimhaneye bırakıldığım zamandan beri bu yara varmış.
Beni oraya bırakan kadın
kasabadaki büyük bir yangından sonra
beni bulduğunda annem babam yokmuş.
Bir de…
Sürekli aynı rüyayı görüyorum.
Ne zaman başladı bilmiyorum ama hep aynı rüyayı görüyorum.
En son ne zaman huzurla uyudum
artık hatırlamıyorum.
Şimdi artık
bu davayı araştırmamız gerekiyor.
Evet.
İşe en baştan başlamalı ve farklı bir bakış açısı bulmalıyız.
O zaman benim yardımıma kesinlikle ihtiyacınız olacak.
Kasabadaki kadınlarla sık bir araya geliyorum
ve onlara sorular sorabilirim.
Sanırım benimle konuşurken size kıyasla daha rahat olacaklardır.
Böyle aniden çıkıyorum, kusura bakmayın. Saatin farkına varmamışım.
Toparlanmanıza yardım edemedim.
Hiç önemli değil.
Seni eve bırakayım.
Gerek yok. Otobüs durağı hemen şurada.
Lütfen siz girin.
KUNDAKLAMA SONRASI SERİ KAÇIRMA OLAYININ MAĞDURU OLMA İHTİMALİ
EĞER KENDİSİ DE BİR MAĞDURSA AİLESİ ONU ARIYOR OLABİLİR.
Arıyor olabilirler mi?
Ne? Annem geliyor.
Anne!
Bak sen şimdi.
Dondurmayı alırken benden iyisi yoktu.
Ama anneni görür görmez beni unuttun bile.
Ama anlıyorum.
Bir çocuğun dünyada en sevdiği kişi annesidir.
Doğru.
İnsanın annesi gibisi yoktur.
Nasıl gitti bakalım?
- Neyin peşindesiniz? - Şey…
Defterim!
Ne?
Kapı neden açık?
Dedektif.
Ne zaman başladı bilmiyorum ama hep aynı rüyayı görüyorum.
En son ne zaman huzurla uyudum
artık hatırlamıyorum.
Yoksa yine…
Dedektif.
İyi misiniz?
Kâbus mu gördünüz?
A VIRTUOUS BUSINESS
Onları cezbedecek bir şey yapmalıyız.
Pazarlama etkinliğimize katılanlara neden bedava bilet vermiyoruz?
Jeong-suk,
bu şube müdürü olma işini aklına koymuşsun.
Ne diye o şerefsize bulaşıp ömür boyu karşına çıkacak
işlere karıştın ki?
Üstünden 30 yıldan fazla zaman geçti.
Suçluyu yakalasan bile fark etmeyecek,
dava zaman aşımına uğramış olacak.
Bizi de alışveriş yapan bir çift sanırlar.
Yakında evlenecek bir çift rolü yapalım.
Onu inandırdıktan sonra da
soruları fark ettirmeden sorarız.
Sadece senin yanındayken
aklım biraz karışıyor.
Bir denemek istiyorum.
Alt yazı çevirmeni: Can Sözer