(ทีมขายท้าขนบ)
ยินดีต้อนรับนะ จองซุก
ไง
ฉันเข้าไปนะ
อือ เข้ามาเลย
- เดินทางมาลำบากใช่ไหม - ไม่หรอก
ฉันกลัวเธอจะหิว เลยเตรียมอาหารง่ายๆ ไว้น่ะ
จองริมล่ะ
เธอง่วงเพราะฤทธิ์ยาเลยหลับไปเมื่อกี้น่ะ
เดี๋ยวอีกสิบนาทีฉันค่อยปลุกเธอ นั่งสิ
ได้
อันนี้น่ะ ฉันหมักจากดอกอะคาเซียเลยนะ
เธออยากดื่มสักแก้วไหม
ไม่ละ ฉันไม่ดื่มเหล้าตอนทำงานน่ะ
แก้วเดียวเองน่า
เธอนี่ไม่ยอมหยวนเหมือนเดิมเลยนะ ฮันจองซุก
นี่ เธอรู้อะไรไหม
เมื่อก่อนฉันชอบเธอนะ
อะไรนะ
ฉันเคยชอบเธอมากเลย
แต่ว่าทำอะไรไม่ได้เพราะซองซูน่ะ
อ้อ จริงสิ
ได้ข่าวว่าเธอหย่าแล้ว
ถ้าฉันรู้ว่าจะเป็นแบบนี้ละก็ ฉันคงเดินหน้าจีบเธอแล้ว
มันสายไปไหมนะ
จองริมอยู่ไหนน่ะ ฉันว่านายน่าจะปลุกเธอได้แล้วนะ
- ตรงนั้นน่ะ - อ๋อ
จองริม
อะไรของนายน่ะ
จองริมอยู่ไหน
หนีออกจากบ้านไปสองปีได้แล้วมั้ง
นายน่าจะเข้าใจผิดนะ
ฉันขายสินค้าให้ผู้หญิงเท่านั้น
ถ้าฉันรู้ว่าจองริมไม่อยู่ ฉันคงไม่มาหรอก
ฉันไม่ได้เข้าใจผิดนะ
ฉันจงใจโกหกเธอ
ไม่งั้นเธอคงไม่มาหรอก
นี่ ว่าแต่
เธอยังสวยเหมือนเดิมเลยนะ
อ๋อ ไอ้นี่เองสินะ
ใส่มันซะสิ
นี่ จะไปไหนน่ะ
เธอไปเฉยๆ แบบนี้ไม่ได้หรอกนะ ทำไมล่ะ ให้ฉันช่วยใส่ให้ไหม ว่าไง
ปล่อยฉันนะ ปล่อย
นี่แน่ะ
แม่งเอ๊ย
เฮ้ย
จองซุก
เล่นตัวแค่นี้เถอะ จองซุก
อย่าเข้ามานะ
นี่ ทำไมชอบทำให้ฉันดูเป็นคนเลวอยู่เรื่อยเลย
ฉันไม่เหมือนซองซูหรอกนะ
- เราเลิกอ้อมค้อมกันเถอะ - ปล่อยนะ
- ออกมา - ปล่อย
แกเป็นใครวะ
ไอ้เวรนี่
เป็นอะไรไหมครับ
คุณสายสืบ
ข้างหลัง
คุณสายสืบ
เฮ้ย คิดว่าตัวเองเป็นใครวะ ไอ้เวร
คุณฮันจองซุกครับ
คุณฮันจองซุก
ไม่ต้องกังวลแล้วนะครับ
ผมจะอยู่ข้างๆ คุณเอง
ผมจับตัวผู้ต้องสงสัยไว้แล้วครับ เข้าไปในโรงเพาะได้เลย
- ครับ ทราบแล้ว - รับทราบ
ตกใจมากเลยสินะครับ
ค่ะ
ปล่อยผมนะ
- มากับเราซะดีๆ - ผมทำอะไรผิดล่ะ
บอกให้ปล่อยผมไง
พับผ่าสิ
นี่ เธอบอกพวกเขาไปสิ
ฉันทำอะไรเธอหรือเปล่า พูดสิวะ
- ปล่อยนะ - พอได้แล้ว
ผมจะไปส่งคุณที่บ้าน ไปที่รถของผมเถอะครับ
ค่ะ
ผมคิดว่าคุณควรไปโรงพยาบาลนะครับ
ไม่ค่ะ ฉันไม่เป็นไรจริงๆ ค่ะ
เมื่อกี้คุณสายสืบคนนึงบอกฉันว่า ผู้เสียหายต้องให้ปากคำน่ะค่ะ
คุณไม่ต้องทำวันนี้ก็ได้ครับ
คุณควรทำใจให้สบายก่อน
วันนี้อย่าคิดอะไรเลยนะครับ
พักผ่อนให้สบายดีกว่าครับ
ค่ะ งั้นขอตัวนะคะ
คุณจองซุก
พี่คะ พวกเราเองค่ะ พี่น้องนักขาย
จ้า รอเดี๋ยวนะ
อ๋อ ได้ยินข่าวเลยมานี่เอง
ใช่ค่ะ การเป็นผู้จัดการสาขานี่ปังมากเลยนะ
ได้รับเงินเดือนตายตัวด้วย
เป็นคำที่หวานที่สุดที่ฉันเคยได้ยินในชีวิตเลย
หวานกว่ามะเขือเทศนี้อีก
คุณจองซุก ได้ยินข่าวเป็นคนแรกสินะ
ในบรรดาพวกเราสี่คน คุณมีแววมากที่สุดเลย
ใช่แล้ว
คุณจองซุก
รีบประสบความสำเร็จนะคะ โชว์ให้ทุกคนเห็นไปเลย
"โชว์ให้ทุกคนเห็น" เหรอคะ
หือ ไม่มีอะไรหรอก
ทำไมเหรอคะ
ดูจากที่พี่เขาหลบตา ต้องมีอะไรแหง
รีบๆ บอกมาสิคะ
โธ่เอ๊ย น่าหงุดหงิดจริงๆ
ดูเหมือนเจ้าของซูเปอร์มาร์เก็ต จะได้ยินเรื่องที่คุณจองซุกหย่า
นางเที่ยวป่าวประกาศไปทั่วเลย
นางถามว่าเป็นเพราะธุรกิจนี้หรือเปล่า
นางบอกว่านึกอยู่แล้วว่าต้องมีปัญหา และถามว่าคุณจะเลิกทำงานนี้ไหม
อุ๊ยตาย ยัยป้านั่นเผือกไม่เข้าเรื่องเลยนะ
ตายแล้ว
ฉันเลยบอกนางไปว่าไม่ใช่ความผิดของคุณจองซุก
ฉันบอกนางว่าคุณมูฟออนแล้ว
แล้วธุรกิจของพวกเราก็กำลังปังสุดๆ
แล้วก็บอกไปอีกว่า
ตอนนี้คุณไปขายของที่บ้านเพื่อนสมัยม.ปลายน่ะ
อ๋อ ค่ะ
ข่าวลือไร้สาระแพร่ไปทั่วเพราะหมู่บ้านนี้เล็กน่ะ
- ช่วยไม่ได้หรอก - นั่นสิ
อย่าไปใส่ใจมากเลยนะ
นั่นสิคะ มันไม่สำคัญอะไรเลย
ในเวลาแบบนี้พี่ควรจดจ่อกับงาน และแสดงให้พวกนางเห็นนะ
พี่ยองบก งานขายของตามบ้านงานนั้น พี่ไปกับพี่จองซุกก็ได้นะ
คุณจองซุก พรุ่งนี้มีขายของตามบ้านตอนบ่ายสอง ว่างใช่ไหม
อ๋อ บ่ายสองเหรอ ได้ค่ะ
ได้เลย
เดี๋ยวนะ เหลวไหลน่า
มันเกิดขึ้นช่วงกลางดึกได้ยังไง
ในหมู่บ้านเล็กๆ แบบนี้เนี่ยนะ
ก็นั่นน่ะสิครับ
ให้ตายสิ
เป็นไงบ้าง การสอบปากคำเรียบร้อยดีไหม
เขาเอาแต่ปฏิเสธข้อกล่าวหาครับ
เดี๋ยวสิ เดี๋ยวก่อน
หัวหน้าครับ คุณรู้จักผมมาตั้งแต่เด็กแล้ว
ผมเป็นคนแบบนั้นเหรอครับ
มันน่าหงุดหงิดนะครับ
น่าผิดหวังจริงๆ
ให้ตายเถอะ
ยังไงก็เถอะ สายสืบคิม นายรู้แล้วรีบรุดไปที่เกิดเหตุได้ยังไงน่ะ
เรื่องนั้นสำคัญตรงไหนล่ะ จับคนร้ายได้สิสำคัญกว่า
ฉันไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นเลย
ก็สงสัยอยู่ว่าทำไมเมื่อคืนเขาไม่มาตามสัญญา
เกือบจะอารมณ์เสียแล้วเชียว
ขอโทษด้วยครับ ผมจะไปเยี่ยมเร็วๆ นี้นะครับ
เอาละ หลังจากที่เราสะสางคดีนี้เรียบร้อยแล้ว
ฉันจะเชิญนายอีกรอบนะ
แล้วผู้เสียหายจะมาเมื่อไหร่น่ะ
เนื่องจากลักษณะของอาชญากรรม ผมคิดว่าผู้เสียหายต้องการความมั่นคงทางจิตใจ
เพื่อกันผู้เสียหายออกจากผู้ก่อเหตุ ผมคิดจะรับคำให้การเป็นลายลักษณ์อักษรครับ
ดูทรงแล้วไอ้เวรนั่นน่าจะอ้างว่าตัวเองบริสุทธิ์
การสอบปากคำต่อหน้าจะทำงานได้เร็วกว่านะ
ผมจะจัดการเองครับ
นั่นสินะ ตัวตึงก็ต้องจัดการเองอยู่แล้วแหละ
นี่ทำอะไรของนายน่ะ
ทำอะไรล่ะ ผมแค่ตบเบาๆ เองนะ
อะไรน่ะ
นี่เลือดไม่ใช่เหรอ
เลือดเหรอ เลือดนี่ ทำไมเลือดออกล่ะ
ไม่หรอกมั้ง
ได้รับบาดเจ็บในที่เกิดเหตุเหรอครับ
นั่นสิ จริงด้วย เห็นว่ามีต่อสู้กันด้วยนี่
ไอ้บ้านี่ก็นะ
ต้องไปหาหมอหรือเปล่า
เรื่องเล็กน้อยครับ
เดี๋ยวค่อยแวะไปตอนเลิกงานก็ได้
เห็นไหมครับ ผมบอกแล้วว่าผมไม่ได้ทำ
เหมือนจะไม่ใช่เรื่องเล็กน้อยนะ
โธ่ถัง ท่าจะแย่อยู่นะ
ไอ้นี่เองสินะ
ใส่มันซะสิ
ฮัลโหลค่ะ
สายสืบคิมโดฮยอนนะครับ
ค่ะ คุณสายสืบ
ผมตั้งใจจะรับคำให้การของคุณ เป็นลายลักษณ์อักษร
ผมเลยว่าจะไปหาเพื่อมอบเอกสารที่เกี่ยวข้อง และอธิบายให้คุณฟัง
พรุ่งนี้ตอนบ่ายคุณมีเวลาไหมครับ
ตอนนั้นฉันต้องออกไปทำงานน่ะค่ะ
เริ่มทำงานแล้วเหรอครับ
คุณควรหยุดสักสองสามวันนะ
ไม่ค่ะ ฉันต้องทำงานค่ะ ความเป็นอยู่ของครอบครัวฉันขึ้นอยู่กับมันน่ะ
คือว่า…
ฉันมีเรื่องอยากขอร้องค่ะ
เรื่องเมื่อวาน…
คนนอกจะไม่รู้เด็ดขาดใช่ไหมคะ
อะไรนะ
ปกติคนก็มองว่าธุรกิจของฉันสร้างความวุ่นวาย
ในหมู่บ้านที่เงียบสงบอยู่แล้ว ฉันเลยค่อนข้างกังวลน่ะค่ะ
ผมจะรักษาความลับให้ครับ
ขอบคุณค่ะ
ฉันคิดว่าจะเริ่มทำงานราวๆ บ่ายสองโมง และเลิกงานประมาณห้าโมงเย็นค่ะ
มันอยู่ใกล้กับที่ที่เราเคยพบกันก่อนหน้านี้ค่ะ
ครับ เจอกันที่นั่นพรุ่งนี้ตอนห้าโมงเย็นนะครับ
ช่วยระวังเป็นพิเศษไม่ให้คดีคุณฮันจองซุก รู้ไปถึงคนนอกด้วยนะครับ
ครับ เข้าใจแล้วครับ
ว่าแต่สายสืบนาล่ะ
เห็นว่าไปสืบคดีขโมยรถมอเตอร์ไซค์ส่งของ และคุยกับพยาน
แล้วก็จะเลิกงานเลยครับ
คงไม่หรอกนะ…
พอผมต่อยจุดสำคัญ หมอนั่นก็ไปไม่เป็นเลย
ผมเตะมันอีกครั้ง และจบด้วยการกระโดดเตะ
- อุ๊ยตาย - คุณพระ
- จากนั้นก็หมุนเตะ 540 องศา - ตายแล้ว
ไม่ธรรมดาจริงๆ
- ไม่ธรรมดาเลย - ใช่
หลังจัดการหมอนั่นเรียบร้อยแล้ว
ผมก็เข้าไปหาผู้หญิงคนนั้นเพื่อช่วยพยุงเธอ
จู่ๆ ไอ้เวรนั่นก็เข้ามาข้างหลัง
- พร้อมกับพลั่ว - ให้ตายสิ
มันใช้พลั่วที่ใหญ่และแข็งตีหลังผม
แล้วต่อจากนั้นเกิดอะไรขึ้น
จะว่าไงดี…
- ผมรู้สึกเหมือนกระดูกหักเลย - แหงล่ะ
แต่ผมรู้ว่าผมจะหมดสติไปแบบนั้นไม่ได้
นั่นสิ
จังหวะนั้นผมจึงหันกลับไปทันที
และจับพลั่วเอาไว้
อะไรนะ คุณงอพลั่วเลยเหรอ
คุณพระ เก่งมากเลยนะเนี่ย
ผมเกือบจะถ่ายหนังแอ็กชัน ในโรงเพาะดอกไม้นั่นได้เรื่องนึงเลยนะ
- โอ้โฮ - เท่ระเบิด เท่สุดๆ
- สุดยอดไปเลย - จริง
ว่าแต่นี่เรื่องของแม่มินโฮใช่ไหมคะ
เธอขายของเล่นผู้ใหญ่นี่
อะไรนะ
- คุณสายสืบบอกว่าไปหมู่บ้านตอนบนเมื่อวานนี่ - ใช่
ถ้าเป็นโรงเพาะดอกไม้ในหมู่บ้านตอนบน ก็ของกยองชิกน่ะสิ
ใช่
ได้ยินว่าเมื่อวานแม่มินโฮไปขายของที่นั่นน่ะ
อะไรนะ
มันก็ประจวบเหมาะอยู่นะ
ทำไมปะติดปะต่อเบาะแสเก่งจังล่ะครับ
น่าจะไปเป็นสายสืบนะครับเนี่ย ผมลาออกดีกว่า
- อะไรนะ นี่เรื่องของแม่มินโฮจริงเหรอ - จริงเหรอเนี่ย
เปล่านะ ผมไม่ได้พูดอะไรนะครับ
การไม่เปิดเผยคดีที่อยู่ระหว่างการสืบสวน เป็นหลักการพื้นฐานของตำรวจครับ
อย่าเที่ยวไปเล่าส่งเดชให้คนอื่นฟังเชียวนะ
เจ็บหลังชะมัดเลย
ใช่แน่ๆ ชัวร์เลย
- ร้อยเปอร์เซ็นต์ - พันเปอร์เซ็นต์เลย
- แสดงว่าแม่มินโฮเป็นผู้เสียหายแน่เลย - นั่นสิ
ครับ ก็อร่อยดี
"ก็อร่อยดี" เหรอ
แม่มินโฮ มาคุยกับพวกเราหน่อย
แม่มินโฮ อยู่บ้านใช่ไหม
- มาทำอะไรกลางค่ำกลางคืนคะ - ข่าวลือนั่นจริงไหม
- อะไรนะ… - เรื่องกยองชิกไง
เดี๋ยวนะ ทำไมไปบ้านผู้ชายที่อยู่คนเดียวล่ะ
- อะไรนะ - แม่ครับ
อ้อ เรื่องนั้นไว้ค่อยคุยกันนะคะ
ตั้งแต่เธอขายของพรรค์นั้น ฉันก็นึกอยู่แล้วว่าเธอน่ะไม่เบาหรอก
กยองชิกคงรู้สึกไม่ยุติธรรมแน่ๆ
เขาบอกว่าแม่มินโฮอ่อยเขาก่อนนะ
ลูกฉันอยู่ตรงนี้ ได้โปรดหยุดแล้วกลับไปเถอะค่ะ
- ไปเถอะลูก - นี่ จะไปไหนน่ะ
ฉันยังพูดไม่จบเลย ไม่มีมารยาทเลยนะ
ถ้ารักลูกขนาดนั้น ก็ทำตัวให้ดีๆ สิ
ช่วยหยุดแล้วกลับไปเถอะค่ะ
ต๊ายตาย
เธอกล้าดียังไง ถึงมาตะคอกใส่พวกเราฉอดๆ ไม่ทราบ
นั่นสิ
แม่ครับ
- ไม่เป็นไรนะ - ยังมีหน้าอยู่ในหมู่บ้านนี้อีกเหรอ
พอลับหลังพวกเราก็ทำตัวเป็นผู้หญิงชั้นต่ำงั้นสิ
เป็นแม่คนแท้ๆ ทำแบบนั้นได้ยังไง
- ดึงสติหน่อยนะ - เธออยู่ที่นี่ไม่ได้หรอก
หมู่บ้านนี้มันเล็กนะ เข้าใจไหม
(ร้านเสริมสวยชาร์มมิ่ง)
อะไรกัน
เขาเป็นลูกชายเจ้าของ สำนักงานอสังหาฯ จริงเหรอเนี่ย
ไม่เหมือนแม่เลยสักนิด
เข้าไปกันเถอะ
โอ๊ะ แม่ครับ
ผมน่ะ ร้านเสริมสวยนิวยอร์กทำดีกว่านะครับ
- จริงเหรอ - ผมก็ตัดผมที่นั่นครับ
- อ๋อ งั้นเหรอ - ครับ
งั้นแม่ยิ่งต้องไปร้านเสริมสวยชาร์มมิ่งใหญ่เลย
ว่าแต่ทำไมหนูต้องทำผมด้วยล่ะเนี่ย
อาสะใภ้มาด้วยเหรอ
ใช่แล้ว
ยกโขยงมาทั้งครอบครัวเลยแหละ คุณย่าก็มาด้วย
อะไรนะ คุณย่ามาด้วยเหรอ
นายไม่รู้เหรอ
เรานัดรวมตัวกินข้าวเย็นวันเกิดคุณย่าไง
ทำไมไม่บอกผมล่ะ
แกไม่ต้องรู้ก็ได้
ฉันว่าจะบอกย่าแก
ว่าแกอ่านหนังสือที่ห้องสมุดจนดึกทุกวัน เพื่อจะย้ายไปเรียนคณะเภสัชศาตร์น่ะ
หมายความว่าจะไม่ให้ผมไปเหรอ
- วันเกิดคุณย่านะ - แกมาแล้วไงล่ะ
ต่อหน้าพวกลูกพี่ลูกน้อง ที่เรียนจบจากมหาวิทยาลัยโซลและเป็นหมอ
แกชอบพูดจาไม่ฉลาดอยู่เรื่อย
พูดแรงไปแล้วนะแม่
- น้องเขา… - หนวกหูน่า เงียบเถอะ
แกรีบไปทำงานซะ ส่วนแกตามฉันมา
แม่ดงอู
- หมอนั่นอยู่ในคุกเหรอ - ใช่สิ
- ไม่อยากเชื่อเลย - คนเรารู้หน้าไม่รู้ใจจริงๆ
- นึกว่านิสัยดีซะอีก - ให้ตายสิ
- อุ๊ยตาย - อยู่นี่กันหมดเลยนะ
- ได้ยินเรื่องนั้นหรือเปล่า - อะไรเหรอ
เรื่องกยองชิกน่ะ
เรื่องใหญ่โตเลยแหละ
แม่มินโฮเจอเรื่องแย่ๆ เยอะเลยนะ
ตายแล้ว
- อย่าเอาไปบอกต่อล่ะ - จริงเหรอเนี่ย
แม่มินโฮ
- มานี่สิ - นี่
นี่
อ้าว อะไรน่ะ ไปแล้วเหรอ
ใครครับ…
อ๋อ คุณคงเป็นผู้หญิงที่ขายของตามบ้านสินะ
ใช่ไหมครับ เข้ามาสิครับ
เมียผมกำลังทำอะไรวุ่นๆ อยู่ในครัว รอก่อนนะ
เอ่อ คือว่าฉัน…
อะไรเหรอ
เป็นอะไรเหรอคุณ
เมียผมรออยู่นะ นี่คุณ
เธอเป็นตัวแทนขายตามบ้านไม่ใช่เหรอ
น่าจะใช่นะ แต่…
ผมเองครับ สายสืบคิมโดฮยอน
ค่ะ คุณสายสืบ
ไม่เป็นไรนะครับ
ค่ะ ไม่เป็นไรค่ะ
เมื่อวานผมบอกคุณแล้ว
คุณน่าจะพักงานก่อน คุณต้องการเวลานะครับ
ผมจะขับรถไปส่งคุณที่บ้านเองนะ
ไม่เป็นไรค่ะ
ฉันทำให้เพื่อนร่วมงานของฉันกังวล เพราะปัญหาส่วนตัวของฉันมาเยอะแล้ว
ฉันไม่อยากให้มีข่าวลือไร้สาระอีกแล้วค่ะ
การหลีกเลี่ยงและกลบเกลื่อน อาจไม่ใช่วิธีที่ดีที่สุดนะครับ
ถึงจะลำบากใจก็ตาม
แต่คุณไม่ได้อยากเผชิญหน้าและต่อสู้ เพื่อแก้ไขมันเหรอครับ
ผมคิดว่าคุณฮันจองซุกที่ผมรู้จักเป็นคนแบบนั้นนะ
จะให้ฉันเผชิญหน้า
และต่อสู้กับอะไรล่ะคะ
เรื่องของฉัน ฉันจะจัดการเองค่ะ
คุณนายคะ ฉันติดต่อไปกะทันหัน ยังไงขอบคุณที่มานะคะ
ขอบคุณอะไรกัน
ยังไงก็เถอะ คุณจองซุกไม่ใช่คนที่จะเบี้ยวงานนะ
มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
นั่นสิคะ
เธอน่าจะป่วยมาก ฉันเลยว่าจะแวะไปเยี่ยมหน่อย
เมื่อวานสีหน้าเธอไม่ดีเลยด้วย ฉันก็เป็นห่วงอยู่
นั่นสิ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
ไปไหนมาเหรอคะ
เราไปทำงานมาน่ะค่ะ
เวลาแบบนี้น่ะเหรอ
ตอนนี้หมู่บ้านวุ่นวายกันใหญ่ เพราะเรื่องของแม่มินโฮน่ะ
หมายความว่ายังไงคะ
ฉันได้ขอบคุณเขาไปไหมนะ
แย่จริงๆ เลยฉัน
คุณจองซุก
มาแล้วละ
คุณนาย พี่คะ
โธ่ถัง
พี่คะ เป็นอะไรไปน่ะ เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ
เรารู้เรื่องที่เกิดกับคุณจองซุกแล้ว
ทำไมไม่บอกเราล่ะ
รู้ได้ยังไงคะ
เจ้าของร้านวิดีโอบอกเราน่ะ
พวกผู้หญิงในหมู่บ้านก็เหมือนจะรู้กันหมดแล้ว
- อ๋อ - เพราะฉันเองแหละ เพราะฉันแท้ๆ
วันนั้นฉันน่าจะไปกับคุณด้วย
ไม่สิ อย่างน้อยเมื่อวาน ฉันน่าจะสังเกตเห็นอะไรบ้างนะ
ขอโทษจริงๆ นะ คุณจองซุก
ไม่หรอกค่ะ
ฉันควรเป็นฝ่ายขอโทษต่างหาก
วันนี้ฉันก็เบี้ยวงาน
ฉันอยากจะเลื่อนตำแหน่งเร็วๆ เลยเป็นแบบนี้ ฉันผิดเองแหละค่ะ
จะเป็นความผิดของคุณจองซุกได้ยังไง ต้องเป็นความผิดของไอ้ชั่วนั่นสิ
ใช่แล้ว
อีกอย่างพวกผู้หญิงในหมู่บ้านนี้ก็นิสัยไม่ดีเลย
ใจร้ายใจดำกันจริงๆ
หมายความว่ายังไง
คือว่า ดูเหมือนแม่ของกยองชิก
จะไปเที่ยวขอให้คนในหมู่บ้านช่วยอุทธรณ์ แล้วก็ให้ปากคำน่ะ
เห็นว่าเจ้าของซูเปอร์มาร์เก็ต ร้านขายเครื่องเหล็กแล้วก็ร้านขายเนื้อ
จะไปให้ปากคำที่โรงพักพรุ่งนี้น่ะ
ยังไงไม่ต้องกังวลและพักผ่อนให้เต็มที่นะ คุณจองซุก
นั่นสิ
วันนี้คุณจูริมีขายของตามบ้านถึงดึกเลย
พรุ่งนี้ฉันจะคุยกับเธอและสะสางให้เอง
"สะสาง" เหรอคะ
มาไล่ต้อนคนบริสุทธิ์ให้จนมุมแบบนี้ มีใครที่ไหนเขาทำกันคะ
พรุ่งนี้ฉันจะสั่งสอนพวกนางเอง
นี่ไม่ใช่การระบายความโกรธหรอกนะ
นี่เรียกว่าอะไรนะคะ คุณนาย ผดุง…
- ผดุงความยุติธรรม - ใช่
นี่คือการผดุงความยุติธรรมค่ะ
เปิดร้านเสริมสวยยันขายของตามบ้าน…
ทำควบสองงานนี่เหนื่อยชะมัดเลย
(จินฮยาง โฮฟ)
คงดึกเกินไปที่จะเรียกพี่ๆ มาสินะ
- เถ้าแก่คะ - ไม่ได้มานานเลยนะ
ค่ะ
คุณจูริ ไปขายของตามบ้านมาเหรอ
ค่ะ วันนี้น้องฉันหยุด นางเลยช่วยดูแลดงอูให้
ฉันเลยมีเวลาว่างน่ะ
ขอหอยทากกับโซจูค่ะ
- โอเค - โอเค
เถ้าแก่ครับ ตรงนี้สี่คนครับ
อ้อ ครับ
รอเดี๋ยวนะครับ
แป๊บนะครับ
คือว่า ดูเหมือนพวกคุณจะรู้จักกัน
ช่วยไปนั่งด้วยกันได้ไหมครับ
อย่างที่คุณเห็น เรามีโต๊ะไม่พอน่ะ
โทษทีนะครับ
ค่ะ
เอาละ ทางนี้เลย
แหม ยินดีต้อนรับครับ
เชิญทางนี้เลย
รับอะไรดีครับ
มันแปลกๆ ยังไงไม่รู้นะ
โทษทีนะครับ
อะไรนะ
ผมเข้าใจผิดไปเอง
ก็เลยตึงใส่น่ะครับ
เข้าใจผิดเหรอคะ
คุณบอกว่า
ผมเหมือนชิมชิน
ผมเลยคิดว่าคุณชอบผม
- ตลกใช่ไหมล่ะครับ - คือว่า…
ผมไม่ชินกับการได้รับคำชมน่ะครับ
แม่ของผมไม่เคยบอกว่าผมหล่อเลย
พอได้ยินคุณชม
ผมเลยตื่นเต้นน่ะครับ
อ๋อ
เอ่อ ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
ฉันเองก็พูดไปเรื่อย
ขอโทษนะคะ
งั้นเราก็เจ๊ากันนะคะ
เจ๊ากันนะ
- นี่ - อะไรเหรอ
เลิกดื่มเหล้าเถอะน่า
คุณไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย
ทำผิดสิครับ
ถ้าเกิดผมขยันเรียน
มากกว่านี้อีกหน่อย…
ผมก็คงไปได้สวยกว่านี้
แล้วก็คงไปเจอคุณย่าได้
คุณย่าครับ
คุณย่า…
ถ้าคิดถึงท่านมากก็ไปหาท่านสิ
ตามฉันมาค่ะ
อะไรนะ
เร็วเข้า
- ให้ไวเลย - จะไปไหนครับ
รีบไปเถอะค่ะ
เดี๋ยวสิ
ให้ตายสิ
พี่ยองจา ขอบคุณสำหรับอาหารนะครับ
- มาบ่อยๆ สิ - ขอบคุณนะคะ
- มาบ่อยๆ นะคะ - ได้เลย
- แหมๆ - กลับบ้านดีๆ นะ
คนนั้นคือคุณย่าของคุณแดกึนใช่ไหมคะ
ท่านแก่ลงเยอะเลย
คุณย่าครับ ต้องมีชีวิตอยู่ไปนานๆ นะ
ผมอยากประสบความสำเร็จ
แล้วไปเจอคุณย่าอย่างภาคภูมิใจ
แต่มันคงใช้เวลานาน
- กลับบ้านดีๆ นะคะ - ไว้มาอีกนะ
ลาก่อนค่ะ
ไว้จะโทรหาไปนะ
คุณย่า
อย่าร้องไห้เลยค่ะ
สั่งขี้มูกซะ
ไม่เป็นไรนะ
ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
ไหนดูหน้าหน่อยซิ
ร้องไห้ทำไม โธ่เอ๊ย
- หือ - หือ
ขอโทษนะครับ
ผมคงเมามาก
จู่ๆ คุณก็ดูสวยขึ้นน่ะ
ถ้าคุณไม่เมา ฉันก็ไม่สวยเหรอ
ถึงไม่เมาก็สวยครับ
เดี๋ยวนะ เขาต้องรู้จักควบคุมตัวเองสิ
ทำไมทิ้งรอยไว้แบบนี้ล่ะ
หรือว่าเป็นจูบแรกงั้นเหรอ
งั้นเขาคงตื่นเต้นน่าดูเลย
(ร้านเสริมสวยชาร์มมิ่ง)
ไม่หรอกมั้ง
อายุไม่ใช่น้อยๆ แล้ว จะเป็นจูบแรกได้ยังไง
จูริ เธอนี่บ้าชะมัด
ไม่น่าดื่มเหล้าเยอะขนาดนั้นเลย ยัยจูริเอ๊ย
โอ๊ะ พี่ๆ คะ
ไปไงมาไงเนี่ย
เรามาเพราะมีเรื่องสำคัญจะบอกน่ะ
ดงอูไปไหนน่ะ
ดงอูไปบ้านพี่จองซุกค่ะ
ฮะ
คุณจองซุกต้องพักผ่อนนะ
ทำไมคะ พี่จองซุกไม่สบายเหรอ
มีเรื่องไม่สบายใจเหรอครับ
เปล่าหรอกจ้ะ
กินแคนตาลูปเกาหลีนี่สิ
เอ้า
ถ้าแม่อยู่บ้านทุกวันก็ดีสิ
นายนี่เด็กจริงๆ
เกมนี้เกมเดียวก็เป็นเงินเป็นทองนะ
พวกแม่ๆ ต้องทำงาน เราจะได้ทำสิ่งที่อยากทำได้ไง
นายต้องมองการณ์ไกลสิ
ถึงงั้นก็เถอะ ฉันก็ชอบที่แม่อยู่บ้านนะ
ว่าแต่เราออกไปเล่นนอกบ้านไม่ได้เหรอ
ไม่เอาอะ
เพราะยองมินใช่ไหม
แม่ครับ มีเด็กคนนึงที่ชอบหาเรื่องทะเลาะ กับพวกเราบ่อยๆ แหละ
ผมไม่ได้ขี้ขลาดนะครับ
หมอนั่นตัวใหญ่เท่าอีมันกิเลย
หลีกเลี่ยงยองมินไว้ดีที่สุด
ทำไมเราต้องหลีกเลี่ยงด้วยล่ะ
ทำไมคนที่ไม่ได้ทำผิดต้องหลบซ่อนด้วย
ไม่ยุติธรรมเอาซะเลย
ถึงปะทะกันแล้วบาดเจ็บก็ต้องเผชิญหน้าสิ
ต้องทำแบบนั้นอนาคตที่สดใส ถึงจะมาสู่โลกที่สวยงามใบนี้
เมื่อวานนายดู "แฟลชแมน" สินะ
อือ
เป็นคำพูดที่เบอร์หนึ่งพูดกับเบอร์ห้าน่ะ
ก็จริง แฟลชแมนไม่เคยพูดผิดหรอก
ใช่แล้ว ไม่มีอนาคตสดใสสำหรับพวกขี้ขลาด
ที่เอาแต่หลบซ่อนหรอก
ไปเผชิญหน้าอย่างสง่าผ่าเผยเถอะ
ได้เลย สู้ๆ
สู้ตาย
- เดี๋ยวมานะครับ - เดี๋ยวมานะครับ
ไปดีมาดีนะ
(ขบวนการพิทักษ์โลก แฟลชแมน)
ถึงจะลำบากใจก็ตาม
แต่คุณไม่ได้อยากเผชิญหน้าและต่อสู้ เพื่อแก้ไขมันเหรอครับ
ผมคิดว่าคุณฮันจองซุกที่ผมรู้จักเป็นคนแบบนั้นนะ
มาไล่ต้อนคนบริสุทธิ์ให้จนมุมแบบนี้ มีใครที่ไหนเขาทำกันคะ
(ยืดอกผดุงความยุติธรรม)
นี่เหรอแผนรับมือ
ตอนสมัยสาวๆ ฉันมีเรื่องมาเยอะก็เลยรู้ดีค่ะ
ในการต่อสู้ต้องข่มขวัญอีกฝ่ายเพื่อที่จะชนะ
ต้องดูสตรองเข้าไว้นะคะ
ใช่แล้ว
ไม่ว่าจะสู้กันด้วยกำลังหรือจิตใจ
เราต้องชนะให้ได้นะคะ
ใช่เลย
ฉันจะไปด้วยค่ะ
หือ พี่คะ
คุณจองซุกน่ะเหรอ
ค่ะ
มันเป็นเรื่องของฉันนี่คะ
(สถานีตำรวจกึมเจ)
ปัดโธ่
แน่ใจนะครับ
แน่ใจค่ะ ใช่ไหม
แน่ใจค่ะ มีปัญหาเยอะแยะมาตั้งนานแล้วนี่คะ
ฉันไม่เคยเจอคนนิสัยดีเท่านี้เลย
รบกวนอย่าให้มีเรื่องเสียหายนะคะ
คุณฮันจองซุก
มาทำอะไรที่นี่ครับ
พวกเธอเป็นใครกันน่ะ
เราเป็นคนในหมู่บ้านค่ะ
เราก็มาให้ปากคำเหมือนกันค่ะ
วันที่เกิดเรื่อง เราโทรคุยกับคุณจองซุกแล้ว
เราจะบอกทุกอย่างที่เราจำได้ค่ะ
ใช่ค่ะ สิ่งที่พวกนางพูดมาน่ะ ให้เข้าหูซ้ายทะลุหูขวาไปเลยนะคะ
พวกนางให้ปากคำไปตามอารมณ์ และไม่มีสาระน่ะค่ะ
งั้นเหรอครับ
แต่ที่ให้การมาทั้งหมดเป็นประโยชน์กับเธอนะ
อะไรนะ
จริงเหรอคะเนี่ย
ใช่
ครับ ใช่แล้วครับ
พวกเธอเล่าให้เราฟัง
เกี่ยวกับนิสัยแปลกๆ ของนายคิม ที่ได้ยินมาจากอดีตภรรยาของเขา
และหลังจากภรรยาหนีไปแล้ว
เขายังใช้ชีวิตเหมือนแต่งงานอยู่ตามปกติ
พวกเธอให้ปากคำเรื่องพวกนี้น่ะครับ
ทำไมล่ะคะ
พวกคุณชอบบอกว่าพวกเราสร้างความวุ่นวาย ในหมู่บ้านนี้
คุณชอบเหน็บแนมว่ามันบัดสีบัดเถลิงนี่
"เหน็บแนม" เหรอ เปล่าซะหน่อย
สินค้าที่พวกคุณขายต่างหากที่เป็นแบบนั้น
แม่มินโฮไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย
นั่นสิ
เราซื้อของพวกนั้นก็เพราะแม่มินโฮขายหรอกนะ
เรารู้ว่าเธอสุภาพเรียบร้อยและขยันทำงานน่ะ
ทำไมแม่มินโฮต้องไปยั่ว คนอย่างไอ้กยองชิกด้วยล่ะ
ตอนสาวๆ เธอชนะประกวดนางสาวพริกเชียวนะ แม่มินโฮน่ะ
ให้มันน้อยๆ หน่อยเถอะ
- โอ๊ะ - อะไรน่ะ
ไอ้หมอนั่นนี่
พวกคุณโดนนางหลอกแล้วครับ
หลอกเหลิกอะไรล่ะ ไอ้บ้าเอ๊ย
ถ้าคุณจองซุกต้องการเงิน เธอคงยืมพวกเราแล้วแหละ
จะไปบ้านแกหาพระแสงอะไร
- นางคิดการณ์ไกลน่ะสิ - อะไรนะ
นางต้องการเงินค่าไกล่เกลี่ย ไม่ใช่เงินขายของขี้ปะติ๋ว
- แกกล้าดียังไง… - ให้ตายสิ
ตอนที่นางให้ดูชุดโป๊ๆ พวกนั้น
และยั่วยวนผม ผมน่าจะปฏิเสธไปซะ
- นี่ คิมกยองชิก - นี่ ไอ้บ้าเอ๊ย
นี่ ถ้าแกอยากตายวันนี้ ฉันจะจัดให้เอง
- ไอ้ชั่วเอ๊ย - ปล่อยนะ
- หัวเราะอะไรไม่ทราบ ไอ้เลวเอ๊ย - พี่คะ
คุณผู้หญิง เงียบหน่อย
นี่สถานีตำรวจนะครับ ไม่ใช่สนามเด็กเล่น
จะให้เงียบได้ยังไงล่ะ
ก็ไอ้บ้านั่นพูดจาหมาไม่รับประทานแบบนั้นน่ะ
ไม่ใช่หรือไง
- ให้ตายสิ - มานี่
- นี่ มานี่ซะดีๆ - ขอเถอะ
- หยุดก่อน - ไม่นะ
หยุดนะ
ทำไม
มีอะไรจะพูดงั้นเหรอ
เงียบปาก
ว่าไงนะ
กระซิบกระซาบอะไร
นางทำแบบนี้แหละ
วันนั้นนางทำตาปรือยั่วๆ แบบนี้ และกระซิบอะไรบางอย่างกับผมน่ะ
บอกให้เงียบปากไง ไอ้โรคจิตเอ๊ย
โธ่เอ๊ย
ทำยังไงดีล่ะคะ ฉันไม่น่าใช้ความรุนแรงเลย
ผมไม่เห็นอะไรเลยนะครับ
คะ
ผมว่าคนอื่นก็ไม่เห็นอะไรเหมือนกันนะ
ขอโทษนะคะ
วันนั้นคุณเจ็บตัวเพราะฉันแท้ๆ
แต่ฉันไม่ได้ขอบคุณคุณให้เป็นเรื่องเป็นราวเลย
แล้วก็คำพูดที่คุณพูดด้วยความเป็นห่วง มันจี้ใจดำฉันน่ะค่ะ
ไม่เป็นไรครับ
ผมเองก็เสียใจเหมือนกัน
ที่มัวแต่คิดถึงความอึดอัดใจ ในมุมมองตัวเองอย่างเดียว
แน่นอนว่าเมื่อกี้ความอึดอัดใจนั่น หายไปหมดแล้วครับ
พี่คะ
พี่เขาออกมาแล้วค่ะ
มีคนรอคุณอยู่เยอะเลย รีบไปเถอะครับ
วันนี้เหนื่อยมามากเลยนะครับ
ให้เต้าหู้ฉันทำไมเหรอคะ
ให้ตายสิ ใครเห็นเข้าจะคิดว่า คุณจองซุกออกจากคุกมานะ
เธอไปโรงพักมาก็ควรให้เธอกินสิ
นั่นสิ
เธอควรกินเต้าหู้ขาว
จะได้ไม่พัวพันกับคดีความไง
กินเข้าไปแล้วถ่ายออกมาให้หมดเลยนะ
นั่นสิ
ครั้งนี้เธอทำฉันประหลาดใจจริงๆ นะ
เรื่องอะไรเหรอ
ฉันนึกว่าเธอเคืองแม่มินโฮซะอีก
เคืองอะไรกัน ให้ตายสิ
คนเราต้องเข้าข้างคนในครอบครัวอยู่แล้ว
ถึงฉันต้องเข้าข้างสามีอย่างช่วยไม่ได้
แต่อีกใจนึงฉันก็รู้สึกติดค้างเธอน่ะ
ก็เลยถือโอกาสนี้สะสางเรื่องที่ติดค้างซะเลย
ไม่ต้องสนใจหรอก รีบกินเข้าไปเถอะ
ดีแล้วแหละ
ที่จริงพวกเราทุกคนไปโรงพักกันหมดเลย เราก็ควรกินเต้าหู้เหมือนกันนะ
ใช่แล้ว งั้นขอเต้าหู้คนละก้อน ให้กับคนที่ไปโรงพักทุกคนเลยนะ
รวมเถ้าแก่เนี้ยด้วยนะ ฉันจ่ายเองค่ะ
- ตายแล้ว - คุณพระ
- ตายจริง - ทั้งหมดเท่าไรคะ
ขอดื่มไซเดอร์สักขวดด้วยได้ไหมคะ
ได้เลยค่ะ
แหม แจ๋วเลย
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก…
- เดี๋ยวฉันมานะ - ฉันขอให้เราแค่สามคนนะ
ให้ตายสิ คุณนายใจดีที่สุดเลย
ขอบคุณนะคะ
รู้สึกโล่งใจจัง
ว่าแต่พี่จองซุกสติหลุดไปเลยนะคะ
พี่เขาไม่ได้ตบหน้ามัน แต่ทุบหัวเลยซะงั้น
นี่ คุณจองซุกของเราด่าเก่งด้วยนะ
- ใช่เลย - เธอบอกว่า "หุบปากไปซะ" ใช่ไหม
- ใช่เลย - เธอพูดแบบนั้นเหรอ
ฉันว่าฉันไม่ได้พูดว่า "หุบปาก" นะ
ฉันพูดเหรอ
ฉันสะใจมากจริงๆ นะ
นั่นสิ
ฉันคิดว่าฉันพูดอะไรแบบนั้นต่อหน้าคนอื่นไม่ได้แน่ๆ
ใช่แล้วค่ะ
คุณจองซุก คุณไปเอาความกล้ามาจากไหนเหรอ
ใครสอนให้เหรอ
มาคิดๆ ดูแล้ว มีคนสอนฉันจริงค่ะ
- ฮะ - หือ
ใครสอนเหรอคะ
แฟลชแมนน่ะ
อะไรนะ
เอ๊ะ
แล้วก็…
มีอีกคนนึงค่ะ
(ผู้ต้องหา: คิมกยองชิก)
(ฮันจองซุก)
บอกให้เงียบปากไง ไอ้โรคจิตเอ๊ย
ครับ สายสืบคิมโดฮยอน สถานีตำรวจกึมเจครับ
คุณสายสืบคะ ฉันฮันจองซุกนะคะ
อ้อ ครับ
มีอะไรเหรอครับ
เปล่าค่ะ ไม่มีอะไรหรอก
ไม่ทราบว่าพรุ่งนี้คุณว่างไหมคะ
พรุ่งนี้เหรอครับ
ค่ะ
(สถานีตำรวจกึมเจ)
เอ๊ะ อะไรน่ะ
เมื่อวานโต้รุ่งเหรอ
ครับ
ผมทำรายงานคดีคิมกยองชิกเสร็จแล้ว วางไว้ที่โต๊ะหัวหน้านะครับ
แหม รวดเร็วทันใจดีจังนะ
เพราะสายสืบคิมแท้ๆ ฉันถึงรักษาหน้าเอาไว้ได้
ถึงยังไงก็น่าสงสัยนะ
เรื่องอะไรครับ
ถึงจะน่าเบื่อแต่เขาก็ไปหาเธอ เพื่อสอบปากคำทุกครั้ง
แถมยังโต้รุ่งทำรายงานจนเสร็จ
เขาใส่ใจคุณตัวแทนขายตามบ้านเป็นพิเศษเลย
มีกลิ่นทะแม่งๆ นะ
ผมคิดว่า…
เขาต้องได้ส่วนลดของเล่นผู้ใหญ่แหงเลย
อะไรนะ
ของเล่นผู้ใหญ่สำหรับผู้ชายแพงมากเลยครับ
พาวเวอร์ริง 10,000 วอน
ถุงยางแบบมีกลิ่นชิ้นละ 3,000 วอน
น้ำมันนวดขวดเล็กแค่นี้ก็ 10,000 วอนแล้ว
ว่าแต่นายรู้รายละเอียด
พวกนั้นได้ยังไงน่ะ
เหมือนคนที่อยากซื้อแล้วหาข้อมูลอย่างหนักเลยนะ
โธ่เอ๊ย ผมจะเอาไปใช้ที่ไหนล่ะครับ
งั้นก็เลิกพูดจาไร้สาระซะที
ไปสนใจดูซ็อกโน่นไป
วันนี้หมอนั่นจะออกจากคุกแล้วนะ
จากนี้ไปเราคงต้องเหนื่อยกันมากแน่ๆ
เวรเอ๊ย ไม่มีตาหรือไงวะ
กลิ่นของบ้านเกิด
ไม่ได้มาซะนานเลย
(ออมอีแดจูกึนริ)
หกสิบสองเปอร์เซ็นต์เหรอ
ดวงสมพงษ์กันน้อยกว่าที่คิดนะเนี่่ย
แล้วไงล่ะ
ที่เหลืออีก 38 เปอร์เซ็นต์ เพิ่มเอาเองก็ได้นี่
สามสิบแปดเปอร์เซ็นต์
- ทำอะไรน่ะ - ตาเถร
ตกใจหมดเลยครับ คุณเภสัชกร
ฉันทำนายตกใจเหรอ
โธ่ถัง ขอโทษนะ
ในห้องเก็บของมียาต้องจัดเพียบเลย
- คือว่า… - แต่ฉันทำให้พนักงานอู้งาน
ตกใจซะงั้น
- ผมกำลัง… - ใช่ไหม
- ผมกำลัง… - ฉันรู้สึกแย่มาก
ที่ไม่รู้กาละเทศะน่ะ
ผมกำลังจะไปจัดเดี๋ยวนี้แหละครับ
ทำไมไอ้แมลงวันนี่ มันส่งเสียงหนวกหูแบบนี้นะ
โธ่เอ๊ย กวนประสาทจริงๆ เลย
- สวัสดีค่ะ - อ้าว ยินดีต้อนรับครับ
ฉันรู้สึกไม่สบายท้องเลยค่ะ
บางครั้งก็ท้องไส้ปั่นป่วนด้วยค่ะ
ขอมือหน่อยครับ
- ค่ะ - ไม่ใช่ครับ อีกข้าง
ค่ะ
เป็นไงบ้างครับ
ไม่รู้สึกอะไรเลยค่ะ
ใช่ไหมครับ ดูเหมือนจะสบายดีนะ ตรงนี้ก็ไม่แข็งด้วย
ไม่ได้กินของแปลกๆ ใช่ไหมครับ
เมื่อวานตอนเย็นฉันกินเต้าหู้กับคนอื่นๆ น่ะค่ะ
นอกจากฉันแล้วคนอื่นๆ ก็สบายดีนะคะ
ฉันเลยคิดว่าไม่น่าใช่อาหารเป็นพิษน่ะ
ขอยาช่วยย่อยดีๆ สักอันก็พอค่ะ
- นะคะ - ได้เลย
ไม่ทราบว่า…
คะ
คุณมีโอกาสท้องไหมครับ
ฉันเหรอคะ
ฉันเพิ่งคลอดลูกเอง
ยังให้นมอยู่เลยค่ะ
เรื่องที่ให้นมลูกจะช่วยไม่ให้ท้อง เป็นแค่ความเชื่อของชาวบ้านน่ะครับ
ลองไปเช็กให้แน่ใจดีกว่านะครับ
แหม ฉันมีลูกสี่คนแล้วนะคะ
ถ้ามีแววจะท้อง ฉันก็ต้องรู้สิคะ
ขอยาช่วยย่อยอันนึงค่ะ
ครับ ได้ครับ
ให้ตายสิ
ฮัลโหล
ฉันเองนะ ดูซ็อกไง
แหม นายยังไม่ตายสินะ
ฉันสงสัยว่ามีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า เพราะนายไม่เคยโผล่ไปเยี่ยมเลย
ขอโทษนะ
คราวนี้ฉันไปเยี่ยมไม่ได้ เพราะมัวแต่ยุ่งกับลูกๆ น่ะ
ฉันเข้าใจ
ยังไงก็มาเจอกันเถอะ
ตอนนี้นายอยู่ที่ไหนน่ะ
คงไม่ได้อยู่ห้องเดี่ยวนั่นใช่ไหม
นายเองก็อยู่อย่างลำบากนะ
นี่
เดี๋ยวคราวนี้จะมีงานให้ทำ
อยากทำด้วยกันไหม
- อะไรนะ - ฉันรู้ว่านายวางมือแล้ว
แต่อันนี้ปลอดภัยจริงๆ
นายมีลูกสี่คน
อย่างน้อยควรอยู่บ้านที่มีห้องสองห้อง และห้องนั่งเล่นหนึ่งห้องสิ
ฉันจะทำเป็นไม่ได้ยินแล้วกันนะ
ฉันไม่รู้ว่านายคิดยังไง
แต่ฉันมีความสุขดี
ถ้าจะพูดเรื่องนั้นละก็ อย่าติดต่อมาอีกนะ
ถ้านายตัดขาดกันง่ายๆ ฉันก็เสียหน้าแย่สิ
อย่ามั่นหน้านักเลย
ไม่มีใครอยากขโมยเงินคนอื่น เพราะอยากขโมยหรอก
สถานการณ์มันบีบให้เป็นแบบนั้นน่ะ
- กลับมาแล้วเหรอ - ใช่
- ซื้อยาช่วยย่อยมาเหรอ - ใช่ กินไปแล้วแหละ
รอก่อนนะ เดี๋ยวผมต้มข้าวต้มให้กิน
ได้
คุณสายสืบ
คุณมาถึงก่อนสินะคะ
ครับ นั่งสิครับ
ลองคิดเรื่องที่ฉันบอกหรือยังคะ
ครับ
ผมมาเพื่อปฏิเสธน่ะครับ
ผมขอบคุณมากเลย
ที่คุณจะช่วยตามหาพ่อแม่ของผม
แต่ผมคิดว่าผมควรจัดการปัญหานี้
ด้วยตัวเองน่ะครับ
คุณรู้สึกแบบนี้เองเหรอคะ
คุณรู้สึกแย่เวลาเห็นฉันแก้ปัญหาเอง
โดยไม่ขอความช่วยเหลือจากใครนี่คะ
อ๋อ เรื่องนั้น…
อย่าคิดอะไรมากเลยค่ะ
เราลองเริ่มดูก่อนดีไหมคะ
ถ้าฉันช่วยอะไรไม่ได้มาก
ตอนนั้นคุณค่อยตัดฉันออกไปแบบไร้เยื่อใยก็ได้นี่คะ
เข้ามาสิครับ
ผมเอาไว้ซุกหัวนอนอย่างเดียว เลยไม่ค่อยมีอะไรน่ะครับ
อ้อ ค่ะ
มันอยู่ในห้องใต้ดิน ผมจะไปเปิดไฟก่อนนะครับ
ค่ะ
ตอนนี้เข้ามาได้แล้วครับ
ค่ะ
ครับ
ระวังนะ
โอ้โฮ
มีเอกสารเยอะเลยนะคะเนี่ย
ครับ
ผมคิดว่ามีความเป็นไปได้ว่า ผู้หญิงที่ฝากผมไว้
ที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าของโบสถ์ จะเป็นคนกึมเจน่ะครับ
แต่ไม่แน่ใจว่าเธอจะยังอยู่ที่นี่ไหม
งั้นในบรรดาผู้หญิงเหล่านี้
อาจมีคุณแม่ของคุณสายสืบอยู่งั้นเหรอคะ
ไม่รู้สิครับ ผมไม่แน่ใจเลยครับ
ว่าเป็นแม่ของผม หรือว่าเป็นคนที่เจอผมโดยบังเอิญ
ผมอยากฟังเรื่องราวด้วยตัวเอง ก็เลยตีกรอบคนที่เข้าเค้าให้แคบลงน่ะ
ผมเจอเบาะแสใหม่แล้วครับ
เบาะแสเหรอคะ
(ทารกหายต่อเนื่องพร้อมกับเปลวไฟ)
(ลักพาตัวเด็กหลังวางเพลิง คดีที่ห้า)
ฉันไม่รู้เลยค่ะว่ามีคดีแบบนี้ในกึมเจด้วย
งั้นคนคนนี้ก็วางเพลิง
และลักพาตัวเด็กทารกไปในช่วงชุลมุนสินะคะ
ใช่แล้วครับ
ส่วนใหญ่เด็กๆ จากครอบครัวที่ยากจน
จะตกเป็นเป้าหมายน่ะครับ
เดี๋ยวนะ ไม่ได้เกิดขึ้นแค่คนเดียว แต่เกิดกับเด็กทารกหลายคนขนาดนี้ได้ยังไง
ตอนแรกคิดกันว่าเป็นการหายตัวไปธรรมดาๆ
แล้วมารู้ทีหลังว่ามันเป็นคดีลักพาตัวต่อเนื่อง
เลยเปลี่ยนมาสืบสวนแบบเปิดเผย ต่อสาธารณะน่ะครับ
ถ้าเปิดเผยคดีต่อสาธารณะตั้งแต่แรก คงมีเหยื่อน้อยกว่านี้
ว่าแต่
ขอถามหน่อยได้ไหมคะว่าทำไม ถึงคิดว่าคดีนี้เกี่ยวข้องกับคุณสายสืบล่ะ
ตายจริง
นี่เป็นแผลไฟไหม้ที่ผมมีมาตั้งแต่ถูกฝากไว้ ที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าน่ะครับ
ผู้หญิงคนที่พาผมมาบอกว่า
มีไฟไหม้ครั้งใหญ่เกิดขึ้นในหมู่บ้าน
เลยพาผมที่ถูกทิ้งไว้มาน่ะ
แล้วก็…
ผมฝันซ้ำๆ ตลอดเลยครับ
ไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ผมฝันร้ายแบบเดิมตลอด
จนผมจำไม่ได้แล้วว่า
ผมหลับสบายครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
งั้นตอนนี้
เราต้องลองสืบคดีนี้ก่อนนะคะ
ครับ
เราต้องสืบสวนใหม่ทุกๆ ด้าน
โดยใช้ทิศทางที่ต่างไปจากที่เคยสืบสวนมาครับ
งั้นคุณก็ยิ่งต้องการใหญ่เลยนะคะ
ให้ฉันช่วยน่ะ
ฉันมีโอกาสเจอผู้หญิงในหมู่บ้านเยอะเลย
ฉันจะสอบถามพวกเธอให้นะคะ
พวกเธอน่าจะสบายใจที่จะคุยกับฉัน มากกว่าคุยกับคุณสายสืบนะคะ
ขอโทษที่กลับกะทันหันนะคะ ฉันลืมดูเวลาไปเลย
ฉันน่าจะช่วยคุณเก็บของก่อนแล้วค่อยไป
ไม่เป็นไรครับ
ผมจะเดินไปส่งคุณนะครับ
ไม่เป็นไรค่ะ ป้ายรถเมล์อยู่ข้างหน้านี่เองค่ะ
เชิญเข้าบ้านเถอะนะคะ
(ความเป็นไปได้ของการตกเป็นเหยื่อ ของการลักพาตัวต่อเนื่องหลังเหตุวางเพลิง)
(ถ้าเขาเป็นเหยื่อของอาชญากรรม พ่อแม่ของเขาอาจกำลังตามหาเขาอยู่)
พวกท่านอาจตามหาฉันเหรอ
อ้าว แม่นี่นา
แม่ครับ
โธ่เอ๊ย
ตอนซื้อไอติมให้ หลานบอกว่ายายดีที่สุดแท้ๆ
แต่พอเห็นแม่ปุ๊บก็ไม่เหลียวหลังกลับมาเลยนะ
แต่ก็นะ
ในโลกนี้ไม่มีใครที่ลูกจะรักมากไปกว่าแม่หรอก
นั่นสิ
ไม่มีใครดีไปกว่าแม่แล้ว
ทำธุระเรียบร้อยดีไหม
- ไปทำอะไรมาน่ะ - อ๋อ ก็…
อ้าว สมุดโน้ตล่ะ
หือ
ทำไมประตูเปิดอยู่ล่ะ
คุณสายสืบ
คุณสายสืบคะ
คุณสายสืบ
คุณสายสืบคะ
คุณสายสืบ
ไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ผมฝันร้ายแบบเดิมตลอด
จนผมจำไม่ได้แล้วว่า
ผมหลับสบายครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
หรือว่า…
คุณสายสืบคะ
คุณสายสืบ
เป็นอะไรหรือเปล่าคะ
คุณฝันร้ายเหรอ
(ทีมขายท้าขนบ)
เราควรจัดอีเวนต์เพื่อดึงดูดความสนใจ
เราน่าจะจัดอีเวนต์แจกตั๋วหนังให้กับ ผู้เข้าร่วมงานขายของตามบ้านนะคะ
พี่จองซุก
พี่กระตือรือร้นกับการเลื่อนตำแหน่ง ผู้จัดการสาขามากเลยนะเนี่ย
ไปยุ่งกับไอ้สารเลวนั่น แล้วทำอะไรที่จะถ่วงความเจริญ
ไปตลอดชีวิตแบบนี้ทำไมน่ะ
มันผ่านไปนานกว่า 30 ปีแล้วนะ
จับคนร้ายไปก็ไม่มีประโยชน์หรอก
คดีมันหมดอายุความไปแล้วนี่
เธออาจคิดว่าเราเป็นคู่รักที่มาซื้อของก็ได้
คุณสายสืบกับฉันแกล้งทำเป็นคู่รัก ที่กำลังจะแต่งงานกัน
พอเธอเริ่มผ่อนคลายแล้ว
เราก็เนียนถามให้มากที่สุดไงคะ
พออยู่กับคุณฮันจองซุก
ผมจะค่อนข้างว้าวุ่น
เลยอยากยืนยันให้แน่ใจครับ
คำบรรยายโดย แก้วตา สมานจิตต์