(ทีมขายท้าขนบ)
ใครบอก
แม่ฉันบอก
จองซุก พ่อของเธอมีเมียน้อย
แถมไล่เธอกับแม่ออกมา
เราไม่ได้โดนไล่ออกมาสักหน่อย
เฮ้ย ควอนซองซู ทำอะไรของนายเนี่ย
อย่าได้ล้อจองซุกอีกนะ
เดี๋ยวปั๊ดต่อยให้ฟันร่วงสามซี่ซะเลย
ไปกันเถอะ
ฉันสบายใจที่ไม่ต้องมาอธิบายความเศร้าให้ฟัง
เขาฉุนเฉียวง่ายเสมอ
แต่เขามักจะอ่อนโยนกับฉัน และฉันก็ชอบ
ฉันรู้สึกเหมือน
ถ้าเราอยู่ด้วยกัน จะลำบากแค่ไหนฉันก็หัวเราะและผ่านมันไปได้
ในตอนนั้น
สิ่งที่ทำให้ฉันมีความสุขคือ…
สุขสันต์วันเกิดแด่มินโฮ
- การได้อยู่ด้วยกัน และแค่นั้นจริงๆ - สุขสันต์วันเกิดแด่เธอ
ฉันไม่คิดว่ามันจะจบลงแบบนี้
(หย่าร้างโดยยินยอมทั้งสองฝ่าย)
(ควอนซองซู ฮันจองซุก)
รู้สึกยังไงล่ะ
ดีใจสุดๆ เลยไหม
แม้เราจะมีลูก
คุณดูอยากจะหย่าดีนัก ผมก็เลยเซ็นให้
แล้วคุณจะต้องเสียใจทีหลังแน่นอน
อะไรนะ
ตอนนี้คุณอาจจะยังไม่รู้
แต่การอยู่โดยไม่มีสามีดูแลมันไม่ง่ายอย่างที่คิด
เพราะอย่างนี้ไง แม่คุณถึงไม่ยอมเซ็นหย่าให้จบๆ
แม้จะต้องเสียใจมาหลายหน
แม่บอกว่าเสียดายน่ะ
- อะไรนะ - แม่เสียดายที่ไม่ได้สิ้นสุดการแต่งงาน
ฉันจะไม่ทำพลาดเหมือนแม่หรอก
ก็ได้ มาดูกันว่าคุณจะมีชีวิตดีๆ ขนาดไหน
ให้ความร่วมมือทุกครั้งที่ผมอยากเจอมินโฮด้วย
นั่นคือเหตุผลเดียวที่ผมยกมินโฮให้คุณเลี้ยง
แต่มีสิ่งนึงที่แน่นอน
ตอนนี้…
ฉันจะไม่มองย้อนกลับไปอีก
คุณจองซุกคงเสียใจแย่เลย
มีอะไรที่เราทำให้เธอได้บ้าง
ของขวัญสักชิ้นน่าจะปลอบใจเธอได้
แนะนำผู้ชายให้เธอดีไหม
ว่ากันว่าเราจะรักษาแผลใจเก่าได้ ด้วยการมีความรักครั้งใหม่
เธอหย่ามาเมื่อเช้า
คุณคิดว่าเธอจะมีความสุข
ถ้าเราแนะนำผู้ชายให้เธอเหรอ
มันจะต่างอะไรกับการป้อนเนื้อ ให้คนที่อยู่ดีๆ ก็อาหารไม่ย่อยล่ะ
- ฉันแค่พูดเฉยๆ เอง - โอเค
สถานการณ์แบบนี้ ไม่มีของขวัญอะไรปลอบใจเธอได้หรอก
เวลาเท่านั้นที่จะช่วยได้
เธอควรดูอะไรดีๆ และกินอาหารดีๆ ขณะที่เธอพักผ่อน
ใช่แล้วค่ะ
ถ้าเธอไปเที่ยวรับอากาศสดชื่นสักหน่อยก็น่าจะดี
ฉันว่าเธอไม่ทำแบบนั้นหรอก
เราควรช่วยเธอ เธอจะได้ไม่เครียดเกินไปเวลาทำงาน
นั่นสิ มาพยายามให้หนักขึ้น เพื่อแบ่งเบาภาระคุณจองซุกกันเถอะ
- อือ - อือ
เดี๋ยวนะ วันนี้ผู้อำนวยการ อยากคุยอะไรกับเราไม่ใช่เหรอ
ใช่แล้ว เราถึงมาเจอกันไง
เราสายแล้วแน่ๆ
เราว่าจะไปและค่อยมาเล่าให้คุณจองซุกฟังทีหลัง
- เอ้า ไปกันๆ - เราไปสายแล้ว
- ขอบคุณสำหรับกาแฟนะคะ - ไว้เจอกันค่ะ
กังวลจังเลยแฮะ
(ชุดชั้นในแฟนตาซี ก้าวแรกของผู้หญิงที่มั่นใจ)
มากันแล้วเหรอคะ
คุณจองซุก มาที่นี่ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ คุณคงเสียใจอยู่แน่ๆ
เอาจริงๆ นะ
- เราเล่าให้คุณฟังทีหลังก็ได้ - ใช่ค่ะ
ฉันต้องพยายามหาเงินเต็มที่ค่ะ ฉันเสียเวลาไปมากแล้ว
มากันครบแล้วนะคะ
ฉันเรียกพวกคุณมาเพื่อขอความช่วยเหลือน่ะ
พรุ่งนี้ฉันมีนัดขายของตามบ้านไว้ แต่ฉันติดธุระกะทันหัน
เลยอยากถามว่ามีใครไปแทนฉันได้ไหม
ถ้าเราไปแทน จะแบ่งกำไรกันยังไงคะ
แน่นอนว่าใครที่ทำกำไรได้ก็เอากำไรไปเลย
ที่ไหนคะ
เป็นเกาะแห่งนึงในเกาะกยองซังค่ะ ชื่อเกาะกเยชิม
ใช้เวลาเดินทางไปที่นั่นตั้งสี่ชั่วโมงนะคะ
ใช่ค่ะ อย่างน้อยที่สุดก็ต้องเดินทางแบบค้างคืน
- สักครู่นะคะ - โอเค
การเดินทางค้างคืนนี่มันกะทันหันไปหน่อยนะ
เอ่อ ฉันยังคิดว่า
ถ้าไปก็ดีนะคะ
โอกาสขายสินค้าไม่ใช่จะได้มาง่ายๆ
เราแค่ต้องไปแล้วขายให้ได้ ฉันคิดว่าเป็นโอกาสที่ดีมากค่ะ
ใช่ค่ะ คุณยองบก ไปด้วยกันเถอะนะ
ไปทำงานและสูดอากาศสดชื่น ขณะเราเดินทางกันเถอะ
เราจะได้ทำให้ตัวเองสดชื่นขึ้นด้วย
อ๋อ งั้นก็โอเค
ฉันไม่รู้ว่าควรรู้สึกยังไง
แต่ฉันมีผัวที่ไม่มีงานทำคอยดูแลเด็กๆ ให้น่ะค่ะ
ต้องอย่างนี้สิ
ไปเกาะกเยชิมกันเถอะ
เราจะไปเกาะกัน
(ห้องสมุดกึมเจ)
เกาะเหรอ
ค่ะ พรุ่งนี้ฉันจะไปเกาะกเยชิมเพื่อขายของ
ฉันกำลังจะไปที่นั่นเป็นครั้งแรก ก็เลยอยากรวบรวมข้อมูลไว้
คุณตำรวจมาทำอะไรที่นี่เหรอคะ
พอดีมีข้อมูลที่ผมอยากตรวจสอบหน่อยน่ะ
ว่าแต่
พรุ่งนี้คุณมาบ้านฉันได้ไหมคะ
อะไรนะ
คุณบอกว่าคุณหาอะไรสักอย่างในเมืองอยู่
แม่ฉันอยู่เมืองนี้มาเกิน 30 ปีแล้ว
แกอาจจะช่วยได้ค่ะ
อ๋อ เรื่องนั้น
แกอยากตอบแทนคุณที่ช่วยตามหามินโฮ
เชิญแวะมาได้เลยนะคะ
งั้นไว้เจอกันค่ะ
(เกาะกเยชิม)
(ร้านยาวอนบง)
โอ๊ะ สวัสดีครับ
อ๊ะ สวัสดีค่ะ
เหมือนคุณกำลังจะไปไหนเลย
ผมว่าจะแวะไปตัดผมที่ร้านทำผมสักหน่อย
อ๋อ อย่างนี้นี่เอง
คือว่าฉันกำลังจะไปต่างจังหวัด เพื่อไปขายของตามบ้านน่ะ
ฉันจะกลับมาพรุ่งนี้บ่าย คุณมาพรุ่งนี้ได้ไหม
ได้อยู่แล้วครับ
- งั้นมาพรุ่งนี้นะคะ - โอเค
วันนี้เธอดูเหมือนคิมวันซุนเลย
ถ้ากวาดเสร็จแล้วก็กลับเข้ามาในร้าน
คุณเภสัชกร
ถ้าคิมวันซุนและชิมชินคบกัน พวกเขาจะเป็นคู่รักแห่งศตวรรษเลยใช่ไหม
คิมวันซุนกับชิมชินคบกันเหรอ
ยังครับ
แต่ผมว่าเร็วๆ นี้แหละ
ลงข่าวรายการเอ็นเตอร์เทนมนต์วีคลีเหรอ
ไม่ใช่คิมวันซุน
นี่ คิมวันซุนดูดีกว่าเมื่ออยู่กับพัคนัมจุงไม่ใช่เหรอ
(ห้องจำหน่ายตั๋วโดยสาร)
พี่ๆ
- อยู่นี่เอง - เธอมาแล้ว
คุณดูสวยมากเลย
นี่อะไร
- ไปทะเลก็ต้องมีดนตรีสิคะ - อ๋อ
- เมื่อดาวส่องประกาย - เมื่อดาวส่องประกาย
- เราก็ไปทะเลกัน - เราก็ไปทะเลกัน
- ที่ที่ความหนุ่มสาวท่วมท้น - ขอโทษนะ คุณยองบก
- คุณจูริ - คะ
ฉันกังวลว่าความตื่นเต้น จะทำให้คุณลืมสิ่งสำคัญไป
- ค่ะ - ค่ะ
มีงานที่ต้องทำให้เสร็จ
แต่หลักๆ แล้วนี่คือโอกาส
ที่จะให้คุณจองซุกทำใจให้สดชื่น หลังการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่
ใช่
เพราะงั้นฉันขออะไรคุณอย่างนึงนะ
เพื่อป้องกันไม่ให้คุณจองซุกรู้สึกหดหู่
อย่าพูดถึงการแต่งงานเด็ดขาดนะ
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ห้ามพูดเรื่องสามี
ฉันเข้าใจค่ะ
ฉันไม่มีสามี เพราะงั้นไม่ต้องห่วงนะคะ
- ใช่แล้ว - ใช่
เธอมาแล้ว
- นี่ - มาเลย
- คุณจองซุก - ขอโทษที่มาช้าค่ะ
- ขอโทษค่ะ - ไม่ เราเพิ่งมาถึงเลย
- โอเค - ไปกัน ฉันถือกระเป๋าคุณให้ไหม
ไม่ต้องหรอกค่ะ
เสื้อตัวนี้สวยมากเลย
คุณก็สวยเหมือนกัน ไปกันเลยไหม
โอเค
- ไปกันเถอะ - วันนี้คุณสวยจังเลย
ตามสบายนะ
ครับ
ขอบคุณสำหรับน้ำครับ
ฉันได้ยินว่าคุณมีอะไรอยากจะถามฉัน
ถามมาได้เต็มที่เลยนะ
ผมได้ยินว่าคุณอยู่เมืองนี้มาเกิน 30 ปีแล้ว
ใช่แล้วละ
ฉันอยู่ที่นี่มาตั้งแต่ก่อนจองซุกเกิด
ก็ต้องประมาณ 35 ปีแล้ว
ประมาณ 30 ปีก่อน
ผมได้ยินว่ามีไฟไหม้ใกล้ๆ เมือง
พอจะจำอะไรในเรื่องนั้นได้บ้างไหมครับ
ไฟไหม้เหรอ
ครับ ทุกๆ หลายเดือนจะมีไฟไหม้ในบ้านทั่วๆ ไป
สมัยก่อนเราอยู่ในบ้านที่มีหลังคามุงจาก
และเผาไม้ฟืนในเตา
ก็เลยจะมีไฟไหม้อยู่บ่อยๆ
ครับ
ขออนุญาตนะ
ฮัลโหล แม่นายองเหรอ
อะไรนะ เขาบาดเจ็บร้ายแรงเหรอ
ทำไมไม่โทรมาให้เร็วกว่านี้
โอเค เขาอยู่ที่ไหน
ไม่ต้องห่วง ดูแลตัวเองด้วยนะ
ได้ๆ
โอ๊ย ไม่อยากจะเชื่อเลย
เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ
ลูกชายฉันทำกิจการอยู่ที่ตลาด
เขาบาดเจ็บที่ขาเพราะอุบัติเหตุรถชน และถูกส่งตัวเข้าโรงพยาบาลแล้ว
ลูกสะใภ้ฉันเพิ่งคลอดหลานได้ไม่นาน
ฉันก็เลยต้องไปโรงพยาบาลน่ะ
แต่ฉันไปกับมินโฮไม่ได้
จองซุกบอกว่า พรุ่งนี้จะออกจากเกาะกเยชิมแต่เช้า
ฉันก็เลยต้องหาใครสักคนมาดูแลเขาในคืนนี้
แต่ฉันไม่รู้จะไปถามใคร ในเมื่อมันฉุกละหุกแบบนี้
เอ่อ…
คุณตำรวจคะ
ผม…
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
พวกเรามาจากชุดชั้นในแฟนตาซีค่ะ
นี่บ้านประธานสมาคมสตรีใช่ไหมคะ
ใช่แล้ว
- อ๋อ สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
เห็นไหม พวกเขามาแล้ว มานั่งฟังก่อนเราไปกันเถอะ
เราต้องรีบไปก่อนคลื่นลูกถัดไปจะมา
รีบออกมาเร็วสิ
เร็วสิ
- ขอโทษนะคะ - แต่…
ฉันขอโทษนะ
เรานัดกับคุณไว้ก็จริง
แต่ประธานสมาคมสตรีไม่ยอมให้ความร่วมมือเลย
ถ้าอย่างนั้น
คุณฟังเราระหว่างพักงานก็ได้ค่ะ
เดี๋ยวเราช่วยเอง
- ใช่ค่ะ - เราทำได้ดีเลยละ
ขอโทษจริงๆ นะ
- ไม่เป็นไร - ไม่ต้องคิดมากนะคะ
ไม่
เอาจริงๆ ไม่ได้กดดันเลยค่ะ
เปล่า แบบนี้มันไม่ถูก
ชุดทำงานอยู่ตรงโน้น ไปเปลี่ยนซะสิ
คุณทำงานในชุดพวกนี้ไม่ได้หรอก
- อ๋อ - อ๋อ
- ได้ค่ะๆ - ได้เลย
- เรารีบไปเปลี่ยนชุดกัน - ค่ะ
- รีบเปลี่ยนชุดกัน - ได้เลยค่ะ
โอ้ กระโปรงคุณสั้นจัง
แปลงร่าง
ซูเปอร์โนวาแฟลชแมน แปลงร่างเสร็จเรียบร้อย
ลุยเลย
เดี๋ยวก่อนสิ
เป็นอะไรไป เธอปวดท้องเหรอ
เปล่าครับ ผม…
เป็นอะไรล่ะ
ผมหิว
ถ้าไม่เป็นการรบกวนเกินไป ช่วยหาอะไรให้ผมกินได้ไหมครับ
ใช่แล้ว
แม่บอกว่าแม่ทำแป้งไว้ สำหรับทำแพนเค้กกุยช่ายน่ะ
อ้อ ได้ๆ เดี๋ยวฉันทำให้
เล่นกันไปนะ
เยี่ยม แพนเค้กกุยช่าย
มันไหม้ไปนิด เพราะฉันเพิ่งเคยทำเป็นครั้งแรกน่ะ
เอ๊ะ
ไม่ได้ไหม้แค่นิดๆ แล้ว แต่มันเกือบ…
ถ้าอร่อยก็ไม่เป็นไรหรอกน่า
น่าสนใจดี
อะไร รสชาติโอเคไหม
ไม่ฮะ
ด้านนอกไหม้หมดเลย แต่ด้านในยังไม่สุก
น่าสนใจมาก
ใช่แล้ว
กุยช่ายนี่มีค่ามากเลยนะ เสียของจริงๆ
สมุดโทรศัพท์อยู่ไหนเหรอ
ตรงโน้นฮะ
(กุยช่ายที่มินโฮกับแม่ปลูกด้วยกัน)
มีค่าจริงๆ ด้วยแฮะ
นี่ ตำรวจคนนั้นไม่น่ากลัวไปหน่อยเหรอ
เห็นๆ อยู่ว่าเขาโดนบังคับให้มาดูแลเรา
เขาน่ากลัวไปหน่อย
เพราะเขาไม่ค่อยพูด และไม่ค่อยแสดงความรู้สึก
ฉันก็คิดเหมือนกัน
เรามาเล่นหมากเก็บกันสักตาดีไหม
ความคิดดีเลย เพื่อน
ลุงเล่นหมากเก็บกับพวกเธอได้ไหม
คุณลุงจะเล่นเหรอ
อือ แต่ลุงไม่ค่อยรู้กติกา เพราะเพิ่งเล่นครั้งแรกน่ะ
ลุงจะลองดู ถ้าพวกเธออธิบายให้ลุงฟัง
มันต้องเล่นอย่างนี้ฮะ
- มีระดับหนึ่งถึงห้า - อือ
หยิบมาหนึ่งชิ้นสำหรับระดับหนึ่ง สองชิ้นสำหรับระดับสอง
สามชิ้นสำหรับระดับสาม แล้วก็เป็นแบบนั้นไปเรื่อยๆ
อ้อ ง่ายดี
แพ้
เธอบอกว่าใช้ทักษะการเล่นเปียโนถือว่าโกง
ตาเธอแล้ว
แพ้ ขยับออกจากที่นั่งถือว่าโกง
ใช่ไหม
คนส่วนใหญ่จะปล่อยผ่านนะ
ลุงไม่ปล่อย
เอาละนะ
เก่งมากเลยฮะ
เท่จริงๆ เลยฮะ
ยี่สิบสี่คะแนน
ชนะอีกแล้วเหรอ
ใช่
หนึ่งร้อยยี่สิบคะแนน
- ผมอยากเลิกเล่นแล้ว - ผมก็เหมือนกัน
ไปเล่นตั๊กจีกับเด็กๆ กันดีกว่า
ได้
ทำไมล่ะ ลุงกำลังสนุกเลย
นี่
แหม เดี๋ยวคุณก็จับหอยหมดเกาะกเยชิมหรอก
ค่อยๆ สิคะ พี่
เราควรรีบจับใส่ตะกร้าให้เต็ม จะได้มีเวลาแนะนำสินค้าค่ะ
วิวสวยมากเลย
ฉันไม่รู้สึกเหนื่อยเลยค่ะ
ใช่ วิวสวยจริงๆ นั่นแหละ
มันช่างเงียบและสงบ
ฉันรู้สึกสงบดีค่ะ
- อือ - อือ
- นี่! - ตกใจหมด
พูดอะไรไร้สาระ
ทำไมถึงพูดว่าลูกสาวฉันหลงตัวเอง
มียองลูกสาวฉันได้ถ่ายโฆษณา เครื่องลดความชื้นตราฮิปโปหิวน้ำเชียวนะ
ตายแล้ว ในโฆษณาเป็นคิมฮเยซูไม่ใช่เหรอ
มียองไปแทนที่คิมฮเยซูเหรอไง
คิมฮเยซูเหรอ
เปล่า เธอใส่ชุดฮิปโป ยืนอยู่ข้างๆ คิมฮเยซูต่างหาก
แต่ถึงอย่างนั้น แค่ได้ออกทีวีก็แจ๋วแล้ว
ก็แค่…
ไม่ไปห้ามพวกเขาหน่อยเหรอคะ
ไม่เอา เมื่ออาทิตย์ก่อน ฉันพยายามห้ามแล้วก็เป็นแบบนี้
พวกเขาทะเลาะกันบ่อยเหรอ
ลูกชายของประธาน
และมียอง ลูกสาวของผู้หญิงคนนั้นหมั้นกันน่ะ
แต่มียองย้ายไปในเมืองและไปเป็นนักแสดง
แล้วก็ถอนหมั้นไป
สองคนนั้นเคยสนิทกันมาก
ตอนนี้พวกเขากลายเป็นศัตรูคู่อาฆาตกัน
พวกเขาทะเลาะกันตลอดเวลา
เป็นไปได้ว่า ประธานจงใจปฏิเสธเราหรือเปล่านะ
- เธอเชิญเรามาที่นี่ - บอกมาสิ ว่าเธอยังโกรธอยู่
เพราะมียองปฏิเสธลูกชายเธอใช่ไหม
- ไร้สาระ ฉันว่าดีเสียอีก - เธอโกรธอยู่แน่ๆ
- โอ้ ตายจริง - มันมั่วไปทั่วมาตั้งแต่เด็กๆ แล้ว
แล้วจะคอยดูว่ามันจะหาผู้ชายดีๆ ได้ไหม
ว่าอะไรนะ
เธอคิดว่ามันจะหาผู้ชายดีๆ ไม่ได้เหรอ
มาปากเสียใส่ลูกฉันได้ยังไง
- ตายแล้ว - อุ๊ยตาย
อยากตายเหรอไง
- เฮ้ย - ปล่อยฉันนะ
ปล่อยนะ
คุณนาย ฉันทำยังไงดี
แย่แล้ว คุณนาย เป็นอะไรหรือเปล่าคะ
- ช่วยพยุงฉันลุกหน่อย - ตายแล้ว
- ช่วยพยุงฉันลุกหน่อย - ว้าย
- ให้ตายสิ - ปล่อยฉัน
ปล่อยฉันนะ หลีกไป
หน็อยแน่ เอานี่ไปกิน
อะไรเนี่ย
มานี่เลย
ว้าย เย็นๆ
คุณนายติดน่ะ ทำยังไงกันดี
- เดี๋ยวก่อน - ให้ฉันดึงออกไหม หนึ่ง สอง
มันเล็กเกินไป
- เย็นมากเลย - พี่ยองบก
- เย็นเกินไปแล้ว - เฮ้ย
- ช่วยฉันด้วย - หนึ่ง สอง สาม
ออกแล้วค่ะ คุณนาย
- คุณพระช่วย - แย่แล้ว เป็นอะไรไหมคะ
- ฉันไม่โอเค - แย่แล้ว
ยัยบ้านี่ พอสักทีเถอะ
หล่อนเริ่มก่อนนะยะ
หล่อนเป็นคนเริ่มก่อนเองนะยะ
ให้ตายสิ ยัยพวกบ้านี่
ฉันยอมแพ้
เป็นอะไรของพวกเธอนะ
หยุดเถอะค่ะ
พอได้แล้ว
พอเลย
เดี๋ยว นั่นมัน… ไม่นะ
แย่แล้ว อะไรน่ะ
- ไม่นะ - ไม่
ฉันว่าเราขายของพวกนี้ไม่ได้หรอก
ก็ขายไม่ได้น่ะสิ
เราเสียเงินไปเท่าไหร่เหรอ
เธอจ้องฉันทำไม
เพราะเป็นความผิดเธอไง
ถ้าเธอมีความรู้สึกผิดชอบชั่วดี เธอควรจ่ายค่าของพวกนั้น
ทำไมฉันต้องจ่ายด้วย
พวกเธอผิดเองที่เอามันลงมาที่หาด
หน็อย ยัยป้านี่
คุณจูริ ใจเย็น
ช่างมันเถอะ ฉันเบื่อและเซ็งเกาะกเยชิมจะแย่แล้ว
มาตากให้แห้งแล้วไปกันเถอะ
อือ
- แค่นั้นก็ดีพอแล้ว - โอเค
มองอะไรยะ ไปเตรียมข้าวเย็นสิ
- ได้ - โอเค
อุ๊ย
อะไร ฉันนึกว่าพวกคุณขายแต่ของแปลกๆ
นี่คุณขายพวกเครื่องสำอางด้วยเหรอ
อย่างนั้นเหรอ
ครีมทาหน้าฉันหมดแล้ว
อันนั้น…
- ไม่ได้ใช้ทาหน้าค่ะ - อะไรนะ
แล้วใช้ทาอะไร
จิ๋มค่ะ
- จิ๋มเหรอ - อ๋อ จิ๋ม
จิ๋มเหรอ
นี่เธอพูดคำว่า
"จิ๋ม" จริงๆ เหรอ
มองอะไรยะ
จะมองอะไรก็ระวังหน่อย
ตอนที่คุณทำกิจกรรมกัน
ครีมนี้จะช่วยบรรเทาความเจ็บ จากการเสียดสีค่ะ
โดยเฉพาะในวัยหมดประจำเดือน ระดับเอสโตรเจนคุณลดลง
และจิ๋มของคุณจะแห้ง ครีมนี้ก็เลยช่วยได้ค่ะ
อ๋อ มันมีเหตุผลว่าทำไมมันแห้งนี่เอง
จริงๆ นะเนี่ย
ว่าแต่ มันช่วยได้จริงเหรอ
ได้สิคะ
ถ้าคุณสงสัย เราอธิบายแบบละเอียดให้ฟังได้นะคะ
มีเอกสารที่เราเตรียมมาด้วย
ฉันว่ามันน่าจะดีนะคะ
ถ้าคุณฟังคำอธิบาย พร้อมทานอาหารเย็นแบบสบายๆ ไปด้วย
ใช่แล้ว
สินค้าพวกเขาพังหมดเพราะเธอเลย
ถ้าเธอไม่จ่ายค่าเสียหาย อย่างน้อยก็ฟังพวกเขาหน่อยเถอะ
ฉันเบื่อจะฟังเธอบ่นแล้ว
ก็ได้
เธอรบเร้าอยู่ได้
งั้นฉันจะฟังพวกเขาให้มันจบๆ ไปก็แล้วกัน
เอาเลย
- เอาเลย อธิบายมาทุกอย่างเลย - ตายแล้ว
- ได้ค่ะ - รอสักครู่นะคะ
คุณจองซุก ทำอะไรน่ะ
ดงอู
เราต้องไปโรงอาบน้ำแล้ว มาเถอะ
เฮ้อ ไม่อยากอาบน้ำเลย
ควอนมินโฮ สู้ๆ
- เจอกันพรุ่งนี้ - เจอกันพรุ่งนี้
- ไปนะ - บาย
เร็วสิ
เอาละนะ
เยี่ยม
นี่ พ่อกับแม่นายหย่ากันจริงๆ เหรอ
อะไรนะ
ใช่
นายไม่เศร้าเหรอ
เป็นฉันคงร้องไห้ไม่หยุด
แม่กับพ่อบอกว่าไม่ว่ายังไงก็รักฉันเหมือนเดิม
แม้พวกเขาจะไม่ได้อยู่ด้วยกันแล้วก็ตาม
อย่าเสแสร้งว่าโอเคเลย
นายต่างหากที่ไม่โอเคไม่ใช่เหรอ
นายหาเรื่องทะเลาะ เพราะนายโกรธที่เล่นตั๊กจีแพ้ฉัน
หน็อย
- เฮ้ย - อะไร
ถ้าโกรธก็โทรหาแม่สิ
ฉันจะโทรหาทั้งแม่และพ่อ
อ๋อ
แม่นายออกไปทำงาน
แปลว่าไม่มีใครอยู่ข้างนายเลย
ฉันไง
คุณตำรวจ
ตำรวจเหรอ
คุณลุง รู้จักเขาได้ยังไงครับ
ในเมื่อผมไม่เคยเห็นคุณมาก่อน คุณไม่ใช่ญาติแน่ๆ
แล้วเธอล่ะ เป็นอะไรกับเขา
ในเมื่อเธอรังแกเขา คงไม่ใช่เพื่อนเขาแน่ๆ
ผมไม่ได้รังแกเขา
ไปกันเถอะ
ครับ
แม่สวยใช่ไหมครับ
สวย
อะไรนะ
แม่ชนะรางวัลเพราะว่า เป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดในกึมเจ
อย่างนี้นี่เอง
เธอต้องภูมิใจแน่ๆ
อ๋อ ที่เธอหล่อที่เพราะได้แม่มานี่เอง
- ไปกันเถอะ - ครับ
นอนลง
ฉันจะปิดไฟนะ
ปิดไฟดวงนั้นได้ไหมครับ
ได้
เธอนอนเปิดไฟด้วยเหรอ
ครับ แม่เปิดโคมไฟและอ่านหนังสือให้ผมฟัง
ผมไม่ได้ขอให้คุณลุงอ่านหนังสือให้ผมฟังนะ
ขอบคุณนะครับ คุณลุง
ถ้าก่อนหน้านี้คุณลุงไม่เข้ามาช่วย
คงได้ทะเลาะกันใหญ่โตกว่านี้
- เธอกลัวไหม - ไม่กลัวครับ
ถ้ากลายเป็นทะเลาะกันใหญ่โต เดี๋ยวแม่ก็คงจะรู้
ถ้ารู้เหตุผลที่ทะเลาะกัน
แม่ก็คงเสียใจ
ผมไม่อยากให้แม่เสียใจอีกต่อไปแล้ว
พูดแล้วก็นึกขึ้นได้
ช่วยเก็บเรื่องวันนี้ไว้เป็นความลับได้ไหมครับ
โอเค ได้สิ
"กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในทะเลลึก
มีปราสาทงดงามอยู่หลังหนึ่ง"
"เป็นปราสาทอันน่าทึ่งซึ่งทำจาก
หอยสังข์ ไข่มุก และปะการัง"
- คุณจองซุก - คุณจองซุก
คุณจองซุกมาทำอะไรคนเดียวคะ
ฉันมาดูทะเลค่ะ
แหม พวกเราก็ชอบทะเลเหมือนกัน
มาดูด้วยกันดีกว่า
ใช่ค่ะ และเขาว่ากันว่า
เราไม่ควรดื่มด่ำกับทะเลแบบไม่เมานะ
อะไรนะ
- มีคำกล่าวแบบนั้นด้วยเหรอ - ไม่มีเหรอคะ
ยังไงก็ช่าง ฉันไม่สน ฉันจะดื่มคนเดียวจนตายไปเลย
- ไปกันเถอะ - คุณจองซุก ฉันจะช่วยคุณเอง
ไม่
- อร่อยจัง - อร่อยมากเลย
พี่จองซุก วันนี้ดื่มเยอะเลยนะคะ
วันนี้เหล้ามันหวานน่ะค่ะ
คงเป็นเพราะงานไปได้สวย และคุณก็เลยรู้สึกสบายใจสินะ
ก่อนหน้านี้ฉันเสียใจมากค่ะ
เราเกือบเสียโอกาสทำเงิน และทำให้สินค้าของเราเปื้อนที่หาด
โล่งอกไปทีที่พวกเขาเริ่มจะชอบเรา
- จริงค่ะ - ใช่ค่ะ
เพื่อฉลองโอกาสนี้
เราก็ควรเปิดใจเช่นกัน
และเล่นเกมพูดความจริงหรือรับคำท้ากันค่ะ
- มีบางอย่างที่ฉันอยากรู้น่ะ - อะไรเหรอ
พี่อยากมีเซ็กซ์แบบไหนเหรอ
พี่คิดว่าอะไรจะทำให้พี่มีอารมณ์
นี่เธอจะถามถึงจินตนาการเรื่องเซ็กซ์ จากแบบสอบถามนั่นใช่ไหม
ใช่ค่ะ
เราเอาแต่บอกคนอื่นให้ตอบตามตรง
แต่เรานั่นแหละที่ควรตอบตรงๆ มาก่อน
หัวใจของพี่ปรารถนาอะไรคะ
ฉันมีนะ
อุ๊ย อะไรเหรอ
- เถอะน่า - บอกไม่ได้
- ฉันบอกไม่ได้ - เถอะน่า
อุ๊ยตาย
มาใกล้ๆ
รู้ไหม
ฉันอยากลองทำในรถ
รถเหรอ
ใช่
ในรถเหรอ
คุณนายคะ การมีรถเป็นสัญลักษณ์ของความมั่งคั่ง
คนอย่างฉันไม่คิดไม่ฝันว่าจะมีหรอก
เพราะแบบนั้นฉันถึงอยากทำละมั้ง
ในหนังที่ฉันเคยดู
มีคู่รักทำกันในรถด้วย
หนังเรื่องอะไรเหรอ
ถ้าฉันทำในรถฉัน
มันจะรู้สึกดีแค่ไหนนะ อยากรู้จังเลย
เร็วสิๆ
ถอดเสื้อผ้าออก
ว้าย พี่นี่ก็
ทำไมฉันเขินขนาดนี้ ในเมื่อฉันไม่เคยทำด้วยซ้ำ
ใช่ว่าฉันเคยทำสักหน่อย
- พี่อะ - เร็วสิ เล่าของคุณมาบ้าง
ของคุณล่ะ
- ส่วนของฉันนะ… - อือ
สถานที่ไม่สำคัญ
ไม่รู้เป็นเพราะ ฉันรู้ตัวว่าไม่มีการศึกษาหรือเปล่านะ
ฉันอยากนอนกับผู้ชายฉลาดๆ
ในบรรยากาศที่ฉลาดๆ
- ฉลาดเหรอ - เป็นบรรยากาศแบบไหนล่ะนั่น
ก็…
ยังไงก็ ฉันอยากให้เขาพูดถึงอะไรที่ฟังดูฉลาดๆ
ฉันอยากให้เขาพูดภาษาอังกฤษได้ดี ฉันอยากมีอะไรกับคนแบบนั้นค่ะ
อ๋อ
จะเป็นอะไรแบบนี้หรือเปล่าคะ
หือ
- ที่รัก - หืม
จะหยุดจูบฉันเมื่อไหร่คะ
จูบขนาดนี้เดี๋ยวผื่นขึ้นหรอกค่ะ
- จูริ - หือ
"ความสุขนั้นคือการได้ทำ"
คุณเคยได้ยินไหมว่า แก่นแท้ของความสุขอยู่ที่ขั้นตอนการลงมือทำ
มีคำกล่าวแบบนั้นด้วยเหรอคะ
ใครพูดคะ
เชกสเปียร์
เซ็กซ์สเปียร์เหรอ
ไม่รู้หรอกนะว่าเขาเป็นใคร แต่ชื่อดูทะลึ่งจังเลยค่ะ
เขาไม่ได้ชื่อเซ็กซ์สเปียร์
แต่เขาเป็นนักเขียนบทละครชื่อดังของโลก วิลเลียม เชกสเปียร์
อ๋อ รู้แล้วว่าเขาเป็นใคร
เป็น "จ๊ก" น่ะค่ะ
ไม่ใช่ "จ๊ก" สิ คุณควรออกเสียงว่า "โจ๊ก"
พูดว่า "โจ๊ก"
- โจ๊ก - โจ๊ก
ออกสำเนียงอีกตรงตัวเจ โจ๊ก
โจ๊ก
- โจ๊ก - โจ๊ก
บ้า พี่นี่ก็ ฉันไม่ได้โง่ขนาดนั้น
เธอโง่ขนาดนั้นแหละ
ใจร้ายจังเลยอะ
ฉันล้อเล่นเฉยๆ
คุณนาย ตาคุณแล้วค่ะ
เราข้ามคุณนายไปไม่ได้ ของคุณนายล่ะ
- ฉันเหรอ - ใช่
เป็นไงเหรอ
ไม่รู้สิ
ฉันเคยคิดอยู่นิดนึง
ว่าอยากทำเหมือนดาราในหนังที่ฉันเพิ่งดู
หนังแบบไหนเหรอ
ก็…
เข้าใจแล้ว
ทางนี้ครับ
(ห้องสอบปากคำ)
ห้ามสูบบุหรี่ในห้องสอบปากคำ
แล้วคุณจะทำยังไง ตั้งข้อหาว่าฉันสูบบุหรี่เหรอ
คุณเป็นอะไรกับคิมซัมชอล
ฉันเคยมีความสัมพันธ์กับเขาอยู่บ้างนานๆ ที
ฉันชอบทำกับเขานะ
เขามักจะสนุกไปกับอะไรใหม่ๆ
ฉันชอบผู้ชายแบบนั้น ผู้ชายที่ทำให้ฉันพอใจ
ถ้าอย่างนั้น
ทำไมคุณถึงฆ่าคิมซัมชอล
ฆ่าเหรอ
ฉันอาจจะทำให้เขาสุขสมแทบตาย
แต่ฉันไม่ได้ฆ่าเขาค่ะ
โกหก
เรามีหลักฐานอยู่ตรงนี้
สลับขาแบบนี้เหรอ
- คุณนาย - ไม่
คุณนาย
ฉันแค่อยากสร้างบรรยากาศ สองแง่สองง่ามแบบนั้น
- คุณจองซุก - คะ
คุณจองซุกจินตนาการอะไรเหรอคะ
อะไรอะ
เอ่อ สำหรับฉัน…
ฉันไม่มีค่ะ
ไม่เอาน่า
- พี่ - เป็นอะไรของคุณน่ะ
สามีเก่าฉันไม่ชอบ
เวลาที่ผู้หญิงเป็นฝ่ายรุกในห้องนอน
ฉันก็เลยเคยชินกับการตามน้ำไปกับสิ่งที่เขาทำ
ตอนนี้
ฉันก็ว่าจะคิดถึงสิ่งที่ตัวเองต้องการบ้าง
คุณค่อยๆ ใช้เวลาคิดก็ได้
คิดว่าฉันจะพูดแบบนั้นเหรอ
ช่างมันปะไร
ถ้าคุณคิดไม่ออก ก็เลือกของเราสักคนก็ได้
- เร็วสิ - ใช่แล้ว
ให้พวกเราเผยอยู่ฝ่ายเดียวไม่ได้นะ
ข้อหนึ่ง เซ็กซ์ในรถ
ข้อสอง เซ็กซ์แบบฉลาดๆ
ข้อสาม เซ็กซ์แบบสองแง่สองง่าม
เธอเมาแล้ว
ในบรรดาสามตัวเลือก พี่เลือกข้อไหนคะ
ฉันว่าอันที่ดีที่สุดคืออันนี้
ข้อสาม
เข้าใจแล้วว่า คุณจองซุกชอบเซ็กซ์แบบสองแง่สองง่าม
- ชอบเลยเหรอ - ถามจริง
ใช่แล้ว
พี่นี่ทะลึ่งจังเลย
ตกลงพี่อยากจะปั่นหัวผู้ชายเล่นสินะ
- คุณจูริ - ก็เข้าเค้านะ
ด้วยหน้าและหุ่นแบบนี้ เธอเป็นสาวสวยอันตรายได้เลยละ
- แน่นอน - ใช่แล้ว
ใช่ พูดอีกก็ถูกอีก
ฉันอยากเป็นสาวสวยอันตราย ที่ปั่นหัวผู้ชายเล่นเดี๋ยวนี้เลย
- ทำได้อยู่แล้ว - คุณทำได้ ใช่
- คุณจองซุกทำได้ทุกอย่าง - ใช่ๆ
- ทำได้ทุกอยากที่อยากทำเลย - ใช่
- สาวสวยอันตราย - สาวสวยอันตราย
สาวสวยอันตราย
วันนี้ฉันอารมณ์ดี
ขนาดเหล้ายังหวาน
(เงือกน้อยผจญภัย)
เจ๋ง ได้อีกสามคะแนน
วันนี้ฉันมือขึ้นแฮะ
- นายว่างั้นไหม - อือ
อิจฉาจัง
ห้ามใช้ความสามารถการเล่นเปียโนนะ
ยินดีต้อนรับครับ คุณฮันจองซุก
คุณตำรวจมาทำอะไรที่นี่คะ
คือว่า… แป๊บนะครับ
คุณลุง แพ้แล้ว
แพ้แล้ว เอาหินมาเลย
ช่วยไม่ได้นี่นา ขออีกตานึงได้ไหมๆ
ช่างมันเถอะครับ
รีบๆ เอามาเลย
- เอาหินมาเลย - เอาหินมาเลย
ครับผม โชคดีนะครับ
ที่รัก
กลับมาแล้วเหรอ นั่นมัน…
คุณนาย
- กลับมาแล้วเหรอครับ - จ้ะ
- ผมถือกระเป๋าให้ - ได้จ้ะ
นี่
นี่!
ครับ
นายดีใจที่ได้เจอเมียฉันเหรอ
เธอกลับมาอย่างปลอดภัยพร้อมเพื่อนร่วมงาน
แน่นอนว่าผมก็เลยดีใจที่ได้เจอเธอ
ยิ้มอะไรของนาย
คุณเภสัชกร ถ้าไม่เป็นการรบกวนเกินไป
วันนี้ขอผมเลิกงานเร็วได้ไหมครับ
ก็รบกวนเกินไปน่ะสิ
อย่าพูดอะไรไร้สาระอย่างนั้นเลย
ยังไงเดี๋ยวเขาก็เลิกงานแล้ว
- ไปเถอะจ้ะ - หืม
- ไปเลย - ขอบคุณครับ คุณนาย
นี่
นี่ ไอ้เจ้า…
คุณแดกึนแอบปิ๊งใครหรือเปล่าคะ
อะไรนะ
ตาเขาเหมือนคนกำลังมีความรัก
ตาคนมีความรักเหรอ
ตาเขาเหมือนคนจิตไม่ปกติมากกว่า
(ร้านเสริมสวยชาร์มมิ่ง)
ยินดีต้อนรับค่ะ
เชิญนั่งรอก่อนนะคะ
ครับ
เป็นไงคะ
ตายแล้ว
คุณบอกว่าจะปรับลุคให้ผมดูดีขึ้น เพราะผมคล้ายกับโจวเหวินฟะ
แล้วคุณก็เปลี่ยนผมเป็นโจวเหวินฟะจริงๆ
ใช่ไหมล่ะคะ
ฉันบอกแล้วว่าคุณดูคล้ายเขา
อื้อหือ
โอ้โฮ เท่าไหร่ครับ
- สี่พันวอนค่ะ - สี่พันวอน
อี เอ้อ ซาน ซื่อ
- เซี่ยเสี่ย - เซี่ย…
แปลว่า "ขอบคุณ" ใช่ไหม
ผมว่าจะตรงกับบ้านเลย แต่ผมว่าจะใช้บริการสาวกาแฟสักหน่อย
- ขอบใจนะ - โอเค รักษาตัวด้วย
โอเค
เชิญนั่งเลยค่ะ
ครับ
อยากได้ทรงแบบไหนคะ
เอ่อ ผมอยาก…
คุณบอกว่าผมดูเหมือนคนดังคนนึง
ผมอยากได้ทรงแบบเขา
อ๋อ
คนดังคนไหนเหรอคะ
อะไรนะ
คุณบอกว่าผมหน้าคล้ายเขามาก
พอดูหน้าผมแล้วคุณจำไม่ได้เหรอ
- เขาเป็นนักร้อง - นักร้อง
- นามสกุลชิม - ชิม
อ๋อ
ชิมซูบง
ไม่น่าจะใช่ เธอเป็นผู้หญิง
ฉันเกรงว่า
ฉันจะจำไม่ได้จริงๆ น่ะค่ะ
ชิม…
- ชิม… - ช่างเถอะครับ
อะไรของเขานะ
แม่ ไปขายของตามบ้านมาดีไหมฮะ
จ้ะ
- คุณชิมชินมาจริงด้วยแฮะ - อะไรนะ
ที่ร้านยาไง
แม่บอกว่าเขาดูเหมือนชิมชิน
ผมจำได้เพราะว่าดูตลกสุดๆ ไปเลย
อ้อ ชิมชินนี่เอง
ตายจริง ค่ะ แม่
ไว้คุยกันพรุ่งนี้นะคะ อือ
น้าเป็นยังไงบ้างฮะ
เขาไม่เป็นไร อาการดีขึ้นแล้วจ้ะ
โล่งอกไปทีครับ
ค่ะ
ฉันขอโทษจริงๆ นะคะ
ฉันขอให้คุณมาเพราะฉันอยากช่วย
แต่กลายเป็นว่าฉันรบกวนคุณ
ไม่เป็นไร
เป็นครั้งแรกที่ผมมาดูแลเด็ก
เพราะงั้นมินโฮกับดงอูลำบากยิ่งกว่าอีก
ผมไปก่อนนะ
- ค่ะ บอกลาสิจ๊ะ - คราวหน้ามาเล่นกันใหม่นะ
อ๊ะ คุณรับหอยหน่อยไหมคะ
ฉันได้มาจากเกาะที่ไปมาน่ะค่ะ
มันสดทีเดียวเลย
เอาไปทำสตูกับคัลกุกซูอร่อยนะคะ
หืม
อะไรนะ
คุณลุงทำอาหารไม่เป็น
แม่ทำให้เขาเถอะฮะ
อ๋อ
หรือว่า…
เราจะทำคัลกุกซูกัน
อยากทานกับเราไหมคะ
อ้อ คัลกุกซู
ทานก่อนไปสิฮะ คุณลุง
- พอแล้วครับ - ค่ะ
- ขอบคุณสำหรับอาหารครับ - ค่ะ
คุณลุงฮะ แม่ทำอาหารเก่งไหม
สุดยอดเลยใช่ไหม
มินโฮ มีหลายคนที่ทำอาหารเก่งกว่าแม่นะ
เหรอฮะ
แม่ของคุณลุงทำอาหารเก่งกว่าแม่ผมหรือเปล่าฮะ
ไม่
เห็นไหม แม่เก่งกว่า
จ้ะๆ
รีบทานเถอะ เดี๋ยวอาหารจะเย็นหมด
ครับ
ทานซะ
นี่อีกอันจ้ะ
ค่อยๆ ทานสิ
คุณกลับไปเถอะ
ไม่เห็นต้องมาส่งผมเลย
ฉันต้องไปซื้อแท่งโฟมสีๆ สำหรับวิชาเรียนของมินโฮพรุ่งนี้น่ะ
อ๋อ
คุณอาจจะไม่ค่อยได้คุยกับแม่ฉันเท่าไหร่ เพราะเกิดเรื่องวุ่นวายก่อน
ไว้ฉันจะคุยกับแม่ตอนแม่กลับมานะคะ
บอกตรงๆ นะ วันต่อมาผมก็คิดว่าไม่น่าเลย
ผมดันบอกสิ่งที่คุณไม่จำเป็นต้องรู้
แต่มันไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกอึดอัดเลย
แม้เราจะไม่ได้สนิทกันก็ตาม
อาจเป็นเพราะเราไม่สนิทกันก็ได้
ฉันก็รู้สึกเหมือนกัน
"ฉันทำให้คนคนนี้เป็นห่วงหรือเปล่า"
"แล้วคนคนนี้จะพยายามปลอบใจฉัน"
เพราะฉันไม่ได้กังวลอะไรแบบนั้น ฉันก็เลยเปิดใจและพูดตรงๆ ได้
จะว่ายังไงดีล่ะ
คุณเหมือนคนแปลกหน้า ที่อยู่ด้วยแล้วสบายใจกว่าอยู่กับเพื่อนค่ะ
"คนแปลกหน้าที่อยู่ด้วยแล้ว สบายใจกว่าอยู่กับเพื่อน" เหรอ
ก็อาจจะถูกของคุณ
จะเป็นอะไรไหมคะ ถ้าขอถามว่า
คุณหาใครในเมืองนี้อยู่เหรอ
ไม่เป็นไรนะคะ ถ้าเป็นเรื่องส่วนตัวเกินไป คุณไม่ต้องบอกฉันก็ได้
แม่ของผม
ผมถูกรับไปเลี้ยงที่อเมริกาตั้งแต่ผมเด็กๆ
ผมไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับพ่อแม่บังเกิดเกล้าของผม
กึมเจเป็นเพียงเบาะแสเดียวของผม
ผมก็เลยมาที่นี่
อ๋อ
อย่างนี้นี่เอง
คุณไม่ต้องเป็นห่วงหรือปลอบใจผมนะ
ผมบอกคุณฮันจองซุกแล้วไง
เพราะคุณเป็นคนแปลกหน้า ที่อยู่ด้วยแล้วสบายใจกว่าอยู่กับเพื่อน
แม่ ผมหล่อไหมฮะ
อะไรนะ
คุณลุงบอกว่าแม่สวย
เขาบอกว่าผมหล่อเพราะผมได้แม่มา
อ๋อ
คุณลุงอ่านหนังสือเล่มนั้นให้ฟัง
เขาอ่านหนังสือให้ลูกฟังเหรอ
ครับ
ตอนผมบอกเขาว่าแม่อ่านหนังสือให้ฟังก่อนนอน
คุณลุงเขาก็อ่านเล่มนั้นให้ผมฟัง
อ้อ เขาใจดีจังเลยนะ
ผมว่าแม่ของคุณลุง คงไม่เคยอ่านหนังสือให้เขาฟัง
เขาบอกผมว่าเขาอิจฉา
เพราะผมได้เข้านอนทุกคืน พร้อมฟังเสียงแม่ผมไปด้วย
อ้อ
แค่นั้นยังไม่พอ
หัวหน้า มีอยู่คดีนึง ตอนคุณเป็นตำรวจใหม่ๆ ไม่ใช่เหรอ
คดีวางเพลิงต่อเนื่องใช่ไหม
มีคดีแบบนั้นจริงๆ นั่นแหละ
แต่ไฟไม่ใช่ประเด็นสำคัญ
(สถานีตำรวจกึมเจ)
โอ๊ย เจ็บไปหมดเลย
หัวหน้าไม่ได้มีเรี่ยวแรงอีกต่อไปแล้ว
ทำไมเขาถึงชอบปีนเขานักนะ
อีกอย่าง เขาไปปีนเขาคนเดียวก็ได้นี่
ทำไมเขาต้องโทรเรียกฉันออกไป…
นายพูดเรื่องอะไรอยู่ถึงได้หยุดกะทันหัน
ผมพูดเรื่องที่ไปปีนเขากับหัวหน้ามาเมื่อวานไง
อะไร
เอาจริงๆ เลยนะ
มันสนุกมากเลยครับ
ผมอยากไปอีก
อย่างนั้นเหรอ
คราวหน้าเราเอาเต็นท์ไปด้วยไหม จะได้ค้างที่นั่นเลย
ตายละ
ผมรอไม่ไหวแล้วเนี่ย
- จริงเหรอ - ผมจะเขียนลงปฏิทินเลย
เอาละๆ นายนี่ชอบปีนเขาจริงๆ
ว่าแล้วนายต้องชอบ
หัวหน้าครับ
มีอะไร
อ๋อ อยากมากับเราด้วยเหรอ
เปล่า ผม…
คืนนี้พอจะมีเวลาว่างให้ผมไหมครับ
อะไร เราจะไปสังสรรค์กันเหรอ
ผมมีเรื่องอยากจะคุยกับหัวหน้า
ผมขอพบคุณเป็นการส่วนตัวนะครับ
งั้นเหรอ
อยากมาที่บ้านฉันไหม
มาคุยไปดื่มเหล้าหมักไปด้วยดีกว่า
ดีเลยครับ ไว้เจอกันนะครับ
ได้เลยๆ
สายสืบคิม เรื่องคดีนั้น…
ใช่
นายจะบอกหัวหน้าว่าฉันด่าเขาลับหลังหรือเปล่า
ฉันเชื่อใจนาย โอเคนะ
ดี นายทำไปนะ ดีมาก
เราจะแบ่งจำนวนเท่าๆ กันค่ะ
กับคุณโอกึมฮี คุณซอยองบก และคุณอีจูริ
คุณคงเหนื่อยแย่เลย
ฉันไม่คิดว่าคุณจะขายของพวกนั้นได้หมด
ไว้ฉันจะบอกอีกครั้งตอนอีกสามคนมาถึง
แต่ทำไมคุณไม่ลองเป็นผู้จัดการสาขาล่ะคะ
ผู้จัดการสาขาเหรอคะ
คิดซะว่าทำงานคล้ายๆ ฉันน่ะค่ะ
ให้ความรู้ตัวแทนขาย
คิดกลยุทธ์การขาย และบริหารการขาย
คุณจะได้เงินเดือนประจำทุกเดือน เพิ่มเติมจากกำไรที่ขายของตามบ้าน
"เงินเดือนประจำทุกเดือน" เหรอ
ถ้าเดือนนี้ฉันขายของได้เพิ่มอีกหนึ่งแสนวอน
ฉันก็พอจะมีโอกาส
- ขอโทษครับ - ไม่เป็นไร
ฮันจองซุก
ฉันเอง กยองชิก
คิมกยองชิก
หัวหน้าฝ่ายทำความสะอาดม.หกห้องสี่ไง
อ๋อ
ขอโทษที ไม่เจอกันนานเลย
ฉันเข้าใจ ฉันทำสวนดอกไม้อยู่ที่ชานเมือง
ฉันก็เลยไม่ค่อยได้มาที่เมือง
ฉันอยากเจอเธอมากๆ ก็เลยดีใจที่บังเอิญเจอเธอ
ฉันเหรอ ทำไมล่ะ
ฉันได้ยินว่าเธอขายของตามบ้าน
เมียฉันอยากเจอเธอ ฉันว่าเธอก็รู้จักเมียฉันนะ
เธออยู่โรงเรียนเดียวกับเรา ยุนจองริม
เอ๊ะ จองริมเหรอ
จองริมสบายดีไหม
อือ
เธอบาดเจ็บร้ายแรงที่หลังขณะทำงานที่สวน
- โธ่ - เธออยู่ในห้องมาหลายเดือนแล้ว
โธ่ แย่จัง
ฉันก็เลยอยากถามว่าพอจะเป็นไปได้ไหม
ที่จะมาขายของที่บ้านฉันน่ะ
แน่นอน ได้อยู่แล้ว
จองริมคงจะดีใจมากๆ
ตัวแทนขายคนอื่นๆ จะมาด้วยไหม
อะไรนะ
ในเมื่อจองริมสุขภาพไม่ดี
จองริมเลยอึดอัดเวลามีคนเยอะๆ น่ะ
แต่จองริมรู้จักเธอ
เพราะฉันจะขอบคุณมากถ้าเธอมาคนเดียว
เธอเข้าใจใช่ไหม
อือ
ได้ ฉันจะลองไปคนเดียวดู
ขอบคุณนะ
มาวันนี้เลยไหม
ตั้งแต่พรุ่งนี้ไปงานที่สวนจะยุ่งน่ะ
ได้ ไปวันนี้ได้
- ขอที่อยู่หน่อยได้ไหม - ได้
ตำบลยองชอน
อือ
- ซัน - "ซัน"
- 27-1 - "27-1"
- ถูกต้องนะ - ใช่
- โอเค - ขอบคุณ
ไม่เป็นไร
- ไว้เจอกันนะ - โอเค
- ฝากทักทายจองริมแทนฉันด้วย - ได้
พี่คะ
อีกสักแป๊บฉันจะไปบ้านเพื่อนที่ชื่อกยองชิก
เพื่อไปขายของนะคะ
เขาทำสวนดอกไม้อยู่ที่ชานเมือง
สะดวกมากับฉันไหมคะ
ฉันขอโทษจริงๆ
ฉันนึกว่าฉันเมารถ แต่ฉันอาหารไม่ย่อย
และร่างกายฉันหนักไปหมด รู้สึกไม่ค่อยสบายเลย
ลองไปชวนคุณนายดูไหม
วันนี้คุณนายมีนัดรวมกลุ่มกัน
ค่ะ ดูแลตัวเองด้วยนะคะ
ค่ะ
ฉันว่าตอนนี้ฉันแก่แล้วละ
ฉันแทบไม่เคยเมารถเลย
การเดินทางไกลทำฉันหมดแรง
ผมผิดเอง
ผมทำให้คุณลำบากมากตอนที่คุณสาวๆ
ไม่หรอก
ใช่สิ
ไม่ใช่สิ
ไม่ใช่แค่สมัยฉันสาวๆ
แม้แต่ตอนนี้คุณก็ทำให้ฉันต้องลำบากมาก
ทำไมใช้รูปประโยคแบบอดีต มันควรเป็นรูปประโยคปัจจุบันสิ
เด็กๆ อย่ากวนแม่ตอนแม่ป่วยสิ
คุณนั่นแหละกวนฉันยิ่งกว่า
แม่
คราวนี้อะไรอีกล่ะ
ถ้าต้องการอะไรก็บอกพ่อได้ จะเอาอะไร
ผ้าอนามัย พ่อรู้เหรอว่าอยู่ไหน
อะไรนะ
ไม่รู้อยู่แล้ว
อยู่บนชั้นในห้องน้ำไม่ใช่เหรอ
มีแค่อันเดียวค่ะ
แม่ไม่รู้เหรอว่าแม่มีรอบเดือนก่อนหนู
แม่รอบเดือนมาไม่ปกติ ตั้งแต่มีอึนจี
มันออกจะน่าอายไปนิด
แต่ผมไปซื้อให้คุณเอาไหม เอาแบบไหนดีล่ะ
ผู้ชายไม่ควรทำแบบนั้นสิ
ช่างเถอะ ฉันรู้สึกไม่ได้พักเลย ต้องไปสูดอากาศสักหน่อย
เดี๋ยวแม่ไปซื้อให้
ไม่ต้อง ผมไปได้
เถอะน่า ช่วยดูอึนจีด้วย
(สวนดอกไม้กยองริม)
- รักษาตัวด้วยนะคะ - ครับ
สวัสดีค่ะ
- แม่ออมจี - สวัสดีค่ะ
ฉันมีอะไรอยากจะถามหน่อย
ค่ะ
แม่มินโฮหย่าแล้วเหรอ
ให้ตายสิ
มันไม่ใช่เรื่องน่ายินดีสักหน่อย
ทำไมถึงถามแบบตื่นเต้นขนาดนั้น
เปล่านะ ฉันไม่ได้ตื่นเต้น
คุณนี่ตื่นเต้นน่าดูนะ
เปล่า ที่ฉันถามเพราะเป็นห่วง
พวกเขาทะเลาะกัน เพราะเรื่องขายของตามบ้านใช่ไหม
ทีนี้พอเธอหย่าแล้ว
- เธอก็จะได้เลิกทำ - ใช่
ทำไมเธอต้องเลิกด้วย
- ช่วงนี้แม่มินโฮยุ่งมากเลยนะ - อะไรนะ
วันนี้เธอก็ไปที่สวนดอกไม้
ที่เพื่อนเธอสมัยม.ปลายทำอยู่ เพื่อไปขายของให้ถึงบ้าน
ตารางงานเธอแน่นมาก เธอยุ่งสุดๆ เลย
สวนดอกไม้หรอก
สวนที่กยองชิกทำเหรอ
ฉันไม่รู้หรอกว่าเจ้าของเป็นใคร
เธอตารางแน่นมากเลยนะ
แต่เพราะเพื่อนเธอกับภรรยา มาขอร้องให้เธอไปเธอก็เลยไป
ภรรยาเขาเหรอ
กยองชิกโสดมาสักพักแล้วนะ
- อะไรนะ - ฉันได้ยินว่าเมียเขาหนีไป
ไม่หรอกน่า
เมื่อไม่กี่วันก่อน เขายังมาซื้อพีชกระป๋องไปให้ภรรยาอยู่เลย
- จริงเหรอ - ใช่
นี่ฉันจำสลับกับบ้านอื่นเหรอเนี่ย
น่าหงุดหงิดจริง
ตกลงร้านไม่เปิดใช่ไหม ฉันจะได้ไปที่อื่น
เปิดสิ เข้าไปเลย
คุณอย่าทำอย่างนั้นสิ
- ทำไมต้องพูดเรื่องที่เธอหย่าด้วย - เอาน่า เข้าไปสิ
- จะเอาอะไรล่ะ - ฉันเสียใจนะเนี่ย
เอาผ้าอนามัยฟรีดอม
จองซุก
เธอเล่นตัวมานานพอแล้ว
อย่าเข้ามานะ
นี่ ทำไมเธอต้องทำให้ฉันเป็นคนไม่ดีอยู่เรื่อย
ฉันไม่เหมือนซองซูนะ
เรามาเปิดใจคุยกันตรงๆ ดีกว่า
- ปล่อยนะ - ออกมาสิ
ปล่อย
คุณฮันจองซุก
(ทีมขายท้าขนบ)
เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวาน…
คนอื่นจะไม่มีทางรู้ใช่ไหมคะ
ผมไม่ทำอะไรแบบนั้นหรอก
จากลักษณะของอาชญากรรม เหยื่อต้องการความมั่นคงทางจิตใจ
เพื่อแยกสองฝั่ง ฉันจะรับคำให้การเป็นลายลักษณ์อักษร
คุณจองซุก รีบประสบความสำเร็จ ให้เร็วที่สุดและทำให้ทุกคนเห็นค่ะ
ดูเหมือนว่ากยองชิกจะรู้สึกผิดจริงๆ
การหนีไปและปิดเรื่องนั้นไว้ อาจไม่ใช่ทางเลือกที่ดีที่สุด
ทำไมถึงไม่บอกพวกเรา
พวกเขาโจมตีเหยื่อที่ไม่ใช่คนผิดได้ยังไง มันโหดร้ายเกินมนุษย์แล้ว
ไม่ว่าจะเป็นด้านจิตใจหรือด้านร่างกาย
ไม่ว่ายังไงเราก็ต้องชนะ
ฉันก็จะมาด้วย
มันเป็นธุรกิจของฉัน
คำบรรยายโดย สิริฉันท์ โรจนรัต