A VIRTUOUS BUSINESS
Ben hallederim.
Teşekkürler.
Tamam.
Sayenizde rahatça geldim.
Yolumun üstüydü.
Teşekkür ederim.
Şöyle bıraktım.
Tamam.
Dediğin gibi mutlaka bir ara toplanıp gelin.
Tabii ki.
Teşekkürler. Görüşürüz.
-Tamam. İyi günler. -Siz de.
JINHYANG BAR
Ödümü kopardın.
Gerçekten, neredeyse düşüyordum.
-Gidelim. -Nereye saklanmıştın?
Ara sokaktaydım.
Ödümü kopardın.
-Çok korktum. -Hadi ama.
Ne olursa olsun kendi kasaban gibisi yok.
Öyle tabii ki.
Anahtarımı unuttum.
-Ne? -Ne yapacağım?
Unutacağını tahmin etmiştim.
-Bendeki yanımda. -Ne?
Şapşal şey. Oyalanma da kapıyı aç madem.
Jeong-suk.
Jeong-suk aslında…
Burada ne oluyor?
Sen içeri gir.
Tamam.
In-tae bir iş fırsatı olabileceğini söylediği için geri geldim.
Bir süre burada kalacağım.
Ne zaman iş bulacağın belli değil ki.
Mi-hwa ile ikiniz aynı çatı altında…
Bunun neresi mantıklı?
Benim için de kolay olmadı.
Ama başka ne yapabilirim?
Otelde kalacak param yok,
In-tae de sürekli bizde kal diyor.
In-tae hiçbir şey bilmediği için öyle diyor.
Aynen öyle.
Hiçbir şey bilmediği için kabul etmesem tuhaf gelecekti.
Hem zaten
senin beni geri almak gibi bir niyetin de yok.
Bahanen bu mu yani?
Sanırım bu sefer düzgün bir iş bulabileceğim Jeong-suk.
Yakında Min-ho ve senin yanına başım dik döneceğim.
"Dönmek" mi?
"Başın dik" mi?
Ne olacak peki? Kestirip atacak mısın?
Zor zamanlar yaşadığımızı biliyorum…
Ama şu olayı artık aşalım.
Haberleşiriz.
Lezzetli görünüyor.
Anne.
Efendim? Ne oldu?
Eyvah.
Özür dilerim.
Hadi ye bakalım.
Anne, işin iyi gitmiyor mu yoksa?
Ne?
Yetişkin ürünleri işin iyi gitmiyor mu
diye merak ettim de.
İyi gidiyor.
O sayede bu lezzetli balığı yiyebiliyoruz.
Çantanı hazırladın mı?
Az daha unutuyordum.
-Bir şey almam lazım. -Tamam.
Biraz kil almam lazım. 500 won verir misin?
500 won mu?
İki tane kil 400 yapıyor
ama 100 won da çikolata için lazım.
Pekâlâ.
Bir bakalım.
Ne? Cüzdanım nerede?
Ne?
O ne? Epey eski duruyor.
Önemli değil.
Amirim toplanmamızı istedi. Duymadın mı?
Ben de mi geleyim?
"Sen de" mi?
Sen bu ekibin bir üyesi değil misin?
Herkesle çok önemli bir sorun hakkında konuşmam lazım
ve hepiniz geliyorsunuz.
Niye bu kadar kızgın?
Amirim kızdı mı gözü kimseyi görmez.
Sanırım bugün ağzımız biraz yanacak.
"Ağzımız mı yanacak"?
Yandım, çok sıcak.
Bir şey söyleyeceksiniz sanmıştım.
Durma ye hadi.
Önemli bir sorun var demiştiniz.
Tamam be.
Onu mu diyorsun?
Bir sorun var elbette.
Daha üretken olabilmemiz için daha iyi ekip çalışması yapmalıyız.
Sen ekibe katılalı epey oldu
ama hâlâ diğerleriyle kaynaşamadın.
Ara sıra birlikte yemek yiyerek ekip ruhunu pekiştirelim.
Size katılıyorum.
Bölüyorum, kusura bakmayın ama bir daha sipariş verebilir miyim?
Bana niye soruyorsun?
Hesabı ödeyecek kişiye sor.
Tabii ya.
Biraz daha et sipariş edelim mi Dedektif Kim?
Keyfinize bakın.
-Hanımefendi! -Bize dört porsiyon et gönderin lütfen.
Patlamak üzereyim.
Hesap çok gelmiş olmalı.
Yine de amirim sayesinde çok önemli bir şey kazandık.
Arkadaşlık ve uyum.
Bunları parayla alamazsın.
Doğru. Nihayet bir aile gibi olabildik.
Madem yemeği sen ısmarladın, tatlılar da benden olsun.
Şuradaki mağazanın içinde bir otomat var,
kahvesi bir harika.
Gerek yok, sağ olun. Bir sorguya gitmem gerek.
Öyle mi? Ama…
Ne? Şu Seong-su değil mi?
Ta kendisi.
Kasabadan gitti sanıyordum. Geri mi gelmiş?
Zor zamanlar yaşadığımızı biliyorum…
Ama şu olayı artık aşalım.
Haberleşiriz.
Yemek mi yediniz?
-Evet. -Evet.
Seong-su, iş aramaya gittin sanıyordum. Geri mi döndün?
Evet, burada bir fırsat çıktı da.
Bu sefer öfkeni kontrol et
ve kendine hakim ol.
Karakolluk olup durma artık.
Merak etmeyin.
Bu arkadaşı görmemiştim.
Aramıza yeni katıldı.
Bölümün göz bebeği, Dedektif Kim.
Anladım. Merhaba.
Çöp.
Pardon? Çöp mü?
Evet.
Çöp.
Yere çöp attığını gördüm.
Minik bir sakız kâğıdı için böyle söylenir mi?
Onu yerden al ve çöpe at.
Bak şimdi…
Önemsiz bir şey yüzünden niye ters bakıyorsun?
Sanki bana garezin var gibi.
Al onu yerden.
Size ne oluyor böyle?
Ben de yerden aldım işte.
Önemli değil ki?
Sen de böyle yapma.
Al onu yerden.
Tamam.
Aldım.
Önüne bak Seong-su.
Gel hadi gidip makineden kahve alalım.
FANTEZİ İÇ ÇAMAŞIRLARI ANKETİ
MÜŞTERİLERİN ALMAK İSTEDİĞİ ÜRÜNLER
Müşterilerin almak istediği bir numaralı ürün
seksi gecelik oldu.
İki numara ise vibratör oldu.
Almak istemeyenlerin sebepleri ise şöyle.
Bir, "İnsanlar beni ayıplar diye."
İki, "Fiyatlar çok yüksek diye."
Doğru tabii.
Çoğu sıradan ev hanımı ve muhtemelen paraları yetmiyordur.
Daha önce ürün almış olanlar arasında ise
tekrar ürün almayı düşünen kişi çok az.
Doğru tabii.
Vibratör öyle hemen bozulmaz ki.
Sürekli yenisinin alınmasına gerek yok.
Bu anlaşılır bir şey.
Sonuç olarak baktığımızda,
henüz bir şey satın almamış kişileri hedeflememiz lazım.
O zaman hem zengin hem de alışveriş yapmamış olan
kadınları nereden bulacağız ona bakmalıyız.
-Öyle tanıdıklarım var. -Ne?
Ne?
-Kimler? -Asiller Kulübü üyelerinin eşleri.
Anladım.
Tabii ya.
O kadınlar iyi para harcarlar.
Bayan Oh, siz Asiller Kulübü üyelerini tanıyorsunuz, değil mi?
Tanımasına tanıyorum
ama onlara ulaşabilmem için önce bir sorunu halletmem gerek.
Ne sorunuymuş?
Kulüp başkanının eşi.
-Anladım. -Emlak ofisinin sahibi mi?
Evet.
O kulüp askeriye gibidir.
Hepsinin başı Başkan Eom'un karısı.
Aman be, o kadın…
Jeong-suk'un ilk ev ziyaretinde ortalığı karıştırmıştı,
yani onu ikna etmek zor olacak.
Anket dağıtırken ona rastlamıştım.
Ne iş yaptığımı öğrenince onunla ilişkimi kesmemi söyledi.
-Bu biraz abartı değil mi? -Tanrım.
-Merhaba. -Merhaba.
Merhaba.
Geleceğini söylememiştin.
Kendi evime gelirken neden haber verecekmişim?
Öğlen yemeğine geldim.
Çörek almıştım. Siz de yer misiniz?
Hayır, sağ ol. Onları siz yiyin.
Ne kadar resmî. Adam çok soğuk.
Biz artık gidelim.
-Tamam. -Bayan Heo'yu ikna etme yolları düşünelim.
-Tamam. Düşünelim. -Tamam.
-Şu ikisini alayım. -Tamam.
-Yardım edeyim. -Tamam.
FANTEZİ
Yine ne işler çeviriyorsunuz?
Bir şey çevirmiyoruz. Toplantı yaptık.
Anket sonuçlarına bakarak
bazı iş planları yaptık.
Tabii ya. Başkan Eom'un karısıyla düşman olma planları mı?
Eczaneyi taşıma hayallerimi yok etme planları mı?
Neden bu kadar karamsarsın?
Hiç belli olmaz.
Bakarsın bir gün müşterim olur.
Müşterin mi?
Yok daha neler.
Ürünlerinizden nefret ediyor. Alacağını nereden çıkardın?
Lütfen biraz gerçekçi ol da ayakların yere bassın.
Öyle mi diyorsun?
Peki ürünlerimden alırsa ne yapacaksın?
Eğer alırsa ne istersen yaparım.
Tüm ürünlerini ben satın alırım.
Yok, o kadar da yetmez.
Burada neler var?
-Bu ne? -Bırak.
Bunu giyip çarşıya inerim
ve herkesin ortasında dans ederim.
Yeter artık. Bırak artık şu saçma hayalleri
ve artık biraz kendine gel.
Hem kalk bana yemek hazırla! Karnım aç.
Of ya.
Şu adama inanamıyorum!
Ona bir ders vermeliyim ama nasıl?
Birinci raunt. Dövüş!
Jeong-suk!
-Merhaba. -Dur, dur.
Gel de iki dakika otur.
Söyleyeceklerim var.
Gel otur.
Tamam.
Tamam. Şuna bir bak.
GEUNIL FOTOĞRAF STÜDYOSU
Küçük kardeşim bir fotoğrafçı açtı,
sen de mutlaka uğra.
Benim adımı verirsen iyi bir indirim de yapar.
Ben aile fotoğrafı çektirmeyi düşünüyorum.
Sizin aileyi de çeksin mi?
Pardon?
Yahu ona bunu sormasana.
Kocası evi uzun zaman önce terk etti.
Ne? Neden?
Kocam çalışmaya gitti dediğinde daha önce ona inanmıştım
ama adamı Geumje'de iş ararken gördüm.
Ama ailesini ziyaret etmedi bile.
Ben de yakında boşanırlar dedim.
İşin aslını bilmeden boş boş konuşmasana.
Sürekli Min-ho'nun ailesi hakkında dedikodu yapıyorlar.
Sen de öyle yapma.
Bir süre önce tartıştıklarını duymuştum
ve Seong-su da ortalarda yoktu.
Yanılıyor muyum?
Şey,
aslında…
-Evet, yanlış anlamışsınız. -Öyle mi?
Evet. Şey,
kocam kamyon şoförü bir arkadaşına yardım ediyor.
Resmen işe alınana kadar orada kalıyor.
-Anladım. -Anladım.
Peki buluşuyor musunuz?
Elbette. Daha dün birlikteydik.
Sorunları yokmuş, gördün mü?
Sen kendi evliliğine bak.
Niye öyle bir bahane uydurdum ki?
Ne? Dedektif!
-Bir yerden mi dönüyorsun? -Evet, toplantım vardı.
Siz neden geldiniz?
Seni görmeye geldim.
Beni mi?
-Ne? -Arabada unutmuşsun.
Anladım. Demek oradaymış.
Kaybettim diye üzülmüştüm.
Ne zaman kaybettiğimi hatırlayamadım.
Dün her şey çok karışıktı.
Toplantı iyi geçti mi?
Evet.
Anketler çok işe yarıyor.
Artık hedefimiz çok net
ve harekete geçmem lazım.
Duyduğuma sevindim.
Aklın çok dolu olduğunda
işe odaklanıp kendini meşgul etmek çok işe yarayabilir.
Doğru.
Niye öyle…
Sadece bana zor günler geçiriyorsun gibi geldi.
Anladım.
Tamam.
Haklısınız.
İşe odaklanmak doğru çözüm olabilir.
Bunun için çok teşekkür ederim.
Tamam.
İyi günler.
Tamam. Teşekkürler.
KİMLİK KARTI
Pekâlâ.
Odaklanma zamanı.
Durumu anlıyorum ama bence zor olacak.
Bildiğin gibi
annem yaptığınız işten nefret ediyor.
Yine de bunun üstüne gitmek istiyorum.
Onu tanımaya çalışmak iyi bir fikir bence.
Sence hediye vermek işe yarar mı?
Annemin sahip olamadığı tek şey yakışıklı bir kocaydı.
-Nasıl? -Başka eksik bir şeyi olmadı.
Anladım.
Peki ilgi alanları neler?
İlgi alanı mı?
Evet. En çok neye ilgi duyar merak ediyorum.
Sanırım bir şey var.
-Tamam. -Nasıl söylesem bilemedim.
Başkalarının talihsizliği.
Başkalarının talihsizliği. "Başkalarının…"
Nasıl?
Ben talihsizliğin zirvesiyim. Bekâr bir anneyim dedim mi
on kişiden dokuzu bana acıyan gözlerle bakar.
Nasıl bekâr bir anne olduğumu anlatmama ne dersiniz?
Hadi ama. Sen yine de
işi gücü olan genç bir kadınsın.
Bense küçücük evde ayda 50.000 bile kazanamayan bir adamla
bir sürü çocukla yaşıyorum.
Benden daha iyi talihsizlik örneği olamaz.
Sizce aranızda en bahtsızı ben değil miyim?
Kocam beni en iyi arkadaşımla aldattı
ve yüzü bile kızarmadı.
Salatalık var, kabak var, fesleğen var.
Taze soğan, pirinç…
Şimdi şöyle bir şey var.
Ne kadar işimiz için eşek gibi çalışmamız gerekse de
yine de böyle acı bir mevzuyu onunla paylaşmamalısın.
Doğru Jeong-suk.
Bu kadar acı bir hatıra gömülü kalmalı.
Katılıyorum.
Bence benim bekâr anne talihsizliğim işimizi görür.
Hayır, asıl benimki çok uygun.
Bayan Oh, siz söyleyin.
Hangimiz daha bahtsızız dersiniz?
Hanginizin hikâyesi ilgisini çeker bilmiyorum.
Geum-hui.
Çok büyük hata ediyorsun.
Buldum galiba.
-Kimin bahtsızlığı ilgisini çeker buldum. -Ne?
-Yaklaşın. -Ne?
Böyle çok zarif oldunuz.
Sende ilerleme var.
Bayan Lee.
Eyvah.
Burada olduğunuzu bilmiyordum.
Saçınızı mı yaptıracaksınız?
Lütfen biraz bekleyin.
Gerek yok.
Ben aslında seninle üzücü bir şeyi konuşmaya gelmiştim.
Başka zaman gelirim.
Tanrım, yoksa yine
kocanızla o kavgalardan mı ettiniz?
Başka zaman gelirim, kimseyi rahatsız etmem istemem.
Beni mi?
-Sorun değil. -Pardon?
Bu salon tapulu malım değil ya?
Biz yabancı mıyız canım?
Hiç rahatsız olmam.
Hadi boynum ağrıdı.
Gel de otur şuraya.
Ne oldu? Neden kavga ettiniz?
Yaptığım işten memnun değil.
Bana çok kötü şeyler söyledi.
Kötü şeyler mi?
Ne gibi şeyler?
Tam olarak nasıl kötü şeyler söyledi?
Bilmiyorum.
Çok kaba şeyler.
Ne? Yok artık.
Bekle.
"Sen görgüsüz bir kadınsın!"
Bunun gibi mi?
"Senin gibi yoldan çıkanı görmedim!"
Böyle mi dedi?
Küfür etti mi?
Aslında daha kötüsünü söyledi.
Daha mı kötü?
İnanılır gibi değil!
Bak sen şu işe.
Bu iş çok eğlenceli…
Üzülmüş olmalısın.
Açıkçası beni işimle yargılamamalı.
O iş sayesinde o da keyif aldı.
Keyif mi aldı? Nasıl yani?
Hani sizin de geldiğiniz ilk satış toplantısı vardı ya,
ben de birkaç çamaşır almıştım.
Tamam.
Bir gün sırf merakımdan giydim
ve o da üstümdeyken gördü.
Sonra?
O andan itibaren
artık insan gibi değildi.
Tam bir hayvan olmuştu.
Nasıl hayvan?
Ne yaptı ki?
-O gece… -Devam et.
-Ju-ri. -Biz geldik.
Selam. Ofis yolculuğunuz nasıl geçti?
İyiydi.
Satacak yeni iç çamaşırları aldık.
Sınırlı üretim olduklarından bunlardan çok az var.
Bence bunları sadece mevcut müşterilerimize sunmalıyız.
Tamam.
Çok hoş değil mi?
Tamam. Teşekkürler.
Bayan Heo.
Ben artık gideyim.
Ama hikâyeni bitirmemiştin!
En önemli kısmını anlatmadın.
Biz sohbetimize benim emlakçıda devam edelim.
-Şimdi mi? -Evet, zamanım var.
Tamam.
İyi şanslar.
Üç kere mi?
Üç kere mi? Tanrım.
Bir gecede üç nasıl mümkün olabilir?
Ben de onu diyorum işte.
Ama şimdi de kalkmış bu işi yapma falan diye kızıyor.
Gidip gelmekten aklı başında değil bence.
Gidip gelmek mi?
Ne ayıp bir kelime.
Neyse işte, böyle davranınca kavga ettik.
Kusura bakmayın, çıkmam lazım.
Gidip satış için hazırlanmam lazım.
Bu tam size göreymiş.
Dur bir saniye.
Dinle.
Neden bunları ben almıyorum?
Ne?
Hiç gerek yok ama…
Sorun değil.
Sen de biliyorsun,
benim böyle şeylere hiç ilgim yoktur.
Ama sen çok çekmişsin.
Sen bu hâldeyken buna seyirci kalamam.
Çok yufka yürekliyimdir. Biliyorsun, değil mi?
Söyle bakalım.
Hepsi kaç para?
Sana ne kadar ödemeliyim?
Cidden buna hiç gerek yok.
Hayır. Hadi söyle bakalım.
Bir, iki…
Ne?
Buna ne oldu şimdi?
Dedektif Kim, bir saniye baksana.
Toplantı için şunu kaydetmem lazım
ama disketi takamıyorum.
Şuraya girmesi lazım ama…
Onu denedim.
Şu kolu çekmeniz lazım. Şimdi kaydedebilirsiniz?
Ben de öyle…
Ne? Dedektif Kim, kolunda bir yara var.
Yanık izine benziyor.
Önemli değil.
Epey büyük bir yaraymış.
Görev başında mı yaralandın?
Öyle sayılır.
O da bir şey mi?
Ben bir keresinde
bir gurup suçluya tek başıma müdahale etmiştim
ve şuramdan kan fışkırmıştı.
Epeydir göstermiyordum.
Gördün mü?
Ya sen? Sekiz dikiş vardı burada.
Tek başına suçlulara mı müdahale etmiştin?
Yahu hepsi altıncı sınıfa giden çocuklardı.
Bu da korkup kaçmaya çalışırken
duvara çarpıp kendi kendini yaralamıştı.
Okulun son günüydü, yani hepsi ortaokul çocuğuydu.
Öyle tabii.
Tam da övünülecek şey.
-Ben gideyim artık. -Tamam.
GEUMJE'NİN CAN GÜVENLİĞİ BİZDEN SORULUR
Yangın mı?
Cidden böyle mi söyledi?
Evet.
Bir bebeğin vücudundaki yanık izini merak ettiğim için sordum.
Yakındaki bir mahallede büyük bir yangın olduğunu söyledi.
Yangında kalmış bir bebeği kurtarmış.
Anne babasını aramamış mı?
Belki de bebeği arıyorlardı?
Kimse yoktu dedi.
Yara izine rağmen
bizden ona iyi bir aile bulmamızı istedi.
Kadın yirmi, otuz yaşlarında demiştiniz.
Acaba o benim biyolojik annem olabilir mi?
Biz daha kayıtlara girmeden hemen ayrıldı.
Ve bu yıllar önce olmuştu.
Üzgünüm.
Tek bildiğim Katolik olduğu.
Üstünde haç olan bir yüzüğü vardı.
Tahtadan yapılmış.
Hatırladığınız başka bir şey var mı?
Bilmem ki.
O kadının
Geumje'ye bileti vardı.
Şiveli konuşuyordu,
ben de Geumjeli olduğunu düşünmüştüm.
Geumje mi?
BİYOLOJİK ANNESİ: BİLİNNMİYOR
BEBEĞİN SOYADININ "KIM" OLMASI KARARLAŞTIRILDI
SAĞ KOLUNDA YANIK İZİ
GEUMJE'NİN CAN GÜVENLİĞİ BİZDEN SORULUR
Hepsini sattın mı?
İnanamıyorum.
-Bayan Oh. -Emeğinize sağlık Bayan Oh.
-Gerçekten. -Şerefe.
Herkese emekleri için çok teşekkürler.
Sen de çalıştın Jeong-suk.
Ben Bayan Oh'un hayatının talihsiz olabileceğini hiç düşünmemiştim
ve öyle bir taktik aklıma bile gelmedi.
Ne kadar talihsiz olduğundan çok
konusuna odaklanmalıyız dedim.
Seo-yeon ile biraz konuşunca
-sizi çok merak ettiğini anladım. -Daha neler artık.
Beni dinleyin.
Aslında düşününce, anlattığın hikâye
talihsiz değil, tersine çok olumlu bir hikâye.
Keyifsiz anlatmış olsan da
aslında hava atıyordun.
Buna kanacağı aklımın ucundan geçmezdi.
Gerçekten.
-Bir şeyi merak ediyorum -Neymiş?
Hikâyeniz çok gerçekçiydi.
Onu uydurdunuz mu yoksa gerçeklik payı var mıydı?
Bilmiyorum ki.
Hepsini uydurdum diyemem.
-Biliyordum. Anlatın! -Anlatın!
JINHYANG BAR
Çok doydum.
Yemek için teşekkürler.
Teşekkürler.
O ne? Fazla samimiler.
Umarım emlakçı Bayan Heo da samimi bir gece yaşıyordur.
Gözümde canlandırmak istemem ama umarım öyledir.
O gecelik çok seksiydi.
Yok artık, adamın eli kolu rahat durmuyor.
Hadi ama. Bu işler böyledir.
-Kimse bakmıyor. -Evleri yok mu bunların?
Tanrım. Cidden otele gidiyorlar.
-Otele giriyorlar. -Cidden mi?
Girelim hadi.
O adam!
Ne?
Başkan Eom değil mi o?
-Bayan Heo'nun kocası. -Tanrım.
-Cidden mi? -Cidden mi?
Sokak ortasında başka bir kadınla ne işi var?
Yoksa Bayan Heo geceliği giymedi mi?
Giydi elbet.
Annem o geceliği gerçekten giydi.
Bu ne saçmalık böyle?
Sen yaşlandıkça utanmaz mı oluyorsun?
Bu kadar da olmaz. Gözlerime inanamıyorum.
Seni çatlak… Tanrı aşkına bu ne hâl?
-Daha neler artık. -Ne şikâyet ediyorsun? Yeni aldım.
Bakmayacak mısın bile?
Nasıl böyle kalpsiz olabiliyorsun?
Yani diyorsun ki
onu gecelikle görmesine rağmen baban evden ayrıldı mı?
Evet.
Sanırım oradan çıkıp o kadının…
Annem bu aralar babamın biriyle görüştüğünü biliyor.
Daha önce de oldu.
Neyse işte, haberiniz olsun diye anlattım.
Teşekkürler Seo-yeon.
Teşekkürler.
Ben artık kalkayım.
-Haberleşiriz. -Tamam.
Bence işe yaramadığı için geceliği geri verecek.
Bence de.
Umarım kocasına kızıp
öfkesini bizim üstümüze kusmaz.
Gerçekten.
Emlakçı hemen şurası.
-Başka yoldan gidelim. -Tamam.
Geum-hui!
Ne yapacağız? Koşalım mı?
Galiba onun için geç kaldık.
Şunlara bak.
Niye uğramadan geçip gidiyorsunuz öyle?
Ben mi sizin ayağınıza geleyim yani?
Pardon Bayan Heo.
Hemen sadede geleyim.
Konu dün aldığım gecelik.
Bayan Heo…
O geceliğin etkisi var ya…
İnanılmazdı.
Gerçekten.
Valla kocamı görseniz
dün gece benim canımı çıkardı.
Bütün gece gözümü kırpamadım.
Çocukları uyandıracağız diye ödüm koptu.
Çok utandım cidden!
Neyse işte, o geceliğin etkisini bizzat kendim deneyimlemiş oldum.
Anladım.
Tabii.
İşe yaramasına ne kadar sevindim anlatamam.
Evet. Ben de az önce
Asiller Kulübü'nün bayan üyeleriyle sohbet ediyordum.
Onlara telefonda kısaca anlatınca
kendileri de duymak istediler
ve emlak ofisime geldiler.
Anladım.
Asiller Kulübü mü?
Evet.
O uzun ve tutku dolu geceden bahsetmeye başlarsam
akşam yemeğine kadar anlatmam lazım.
O yüzden ben artık gideyim.
Sonra görüşürüz.
Görüşürüz.
Bu da neydi şimdi?
Başkan Eom'un, Bayan Heo'yu tersleyip
başka bir kadınla olduğundan eminiz.
Yoksa oradan gelip…
Bu imkânsız.
Belli ki yalan söylüyor.
Böyle yapmasına gerek yoktu.
Gerçekten de.
Çok üzücü.
Yolu uzatmaya gerek kalmadı. Yürüyün.
Acıdım kadına.
JACKPOT EMLAK OFİSİ
Başkan Eom yakalanırsa hapı yutar.
Yakında fark eder.
İlk defa onun için üzülüyorum.
İki parçalı bir kıyafetti.
Askıları olan bir gecelik nasıldır biliyorsunuz, değil mi?
Yumuşacık bir sabahlığı da var.
Çok güzel ve asil bir takım.
-Vay canına. -Dün gece o yüzden hiç uyuyamadım.
Şunun gece gece yaptığı makyaja bak!
Selam.
Hiç bana bulaşma.
-Bak şu acuzeye! -Bu gece makyajı nasıl?
Bir aileyi mahvettikten sonra nasıl bu kadar rahat konuşabiliyor?
Şu suratının hâline baksana sen!
Anne.
Ne var?
Sen neden boşanmamıştın?
Ne?
Babam bir sürü kötü şey yapmasına rağmen
boşanma işlemlerini tamamlamamıştın.
Evet yaptı ya.
O evden ayrılınca tüm bağlarımı koparayım
ve o pislikler sanki hiç yokmuş gibi davranayım istedim.
Ancak
dul bir kadın damgası yemekten korktum.
Sırf ayrı yaşıyoruz diye
bir sürü korkunç dedikodu benim peşimi bırakmadı. Babanın değil.
Bir de gerçekten boşansam neler olurdu bilmiyorum.
Hem de anladım ki
bunun size hiçbir faydası olmayacak.
Hem sen niye bunu soruyorsun?
Ne?
Öylesine sordum işte.
Diziyi izlerken kızıyorsun
ama gerçek hayatta nasıl dayandın dedim.
Min-ho odasında, değil mi?
Ne? Resim defterim bitmiş.
Bu hafta ödev için bir resim yapmam lazım.
Resim mi?
Evet, ailemi çizmem gerekiyor.
Yeni defter alırız.
Dong-u ailesini çizmek istemiyormuş.
Annesini ve kendisini çizdiği için
diğer çocuklar baban nerede diye soruyormuş. Bunu sevmiyor.
Ben de öyle hissederdim. Öyle değil mi?
Al. Kalemliğini çantana koy.
-Anne. -Efendim?
Matematik defteri için 10.000 won lazım.
On bin won mu?
Görüşürüz.
İyi günler!
Anne, pusula ve iletki için 2.000 won lazım.
İki bin won mu?
-Görüşürüz! -Güle güle!
Anne, kil almak için 500 won lazım.
Sen de mi? Al bakalım.
Teşekkürler.
Tamam. Ablanın elini bırakma.
Tamam.
Aman!
Ödümü kopardın.
Hayatım, 200 won ver, lolipop alacağım.
"200 won verir misin lütfen, hanımefendi?" de.
Ne? Olmaz öyle şey.
Nedenmiş?
Sen benim için
asla "hanımefendi" olamazsın.
Sen benim kadınımsın.
Ne diye romantikleştin şimdi?
Komedi filminden çıkmış gibi görünüyorsun.
Ne?
Ama beni kışkırtmaya devam edersen erotik filme dönecek.
Git başımdan.
Hayatım, bugün işe gitmiyor musun?
Kes şunu.
Asiller Kulübü'nde bir pazarlama etkinliğimiz var
ve gidip ürünleri almam lazım.
Ama Jeong-suk öğleden sonra ben hallederim dediği için
ben de çocuklarla kaldım.
Ne vefalı arkadaşmış.
Cidden ama ya.
Sen de sana yardımı dokunan bir arkadaş edin artık.
Dürüst olayım,
iş dışında başka kusurun yok.
Çok güzel karakterli birisin.
Ama nasıl oluyor da hiç düzgün arkadaşın yok…
Nereden çıktı şimdi bu?
Dudakların köfte gibi.
Bana bak!
Köfte gibiymiş!
Sanki ben konuyu değiştirdiğini anlamıyorum!
Başta niyetim öyleydi.
Ama artık daha fazla dayanamayacağım.
Daha sabahın körü.
Sabrım kalmadı.
Büyük kızlar gitti ve Eun-ji de uyuyor.
Bu dairedeki sabahlar, başkalarının gecelerinden daha sıcak.
-Gel buraya. -Kafayı yemişsin.
-İyice delirdin sen. -Buraya gel.
-İnanamıyorum. -Hadi.
-Acele et. Hadi. -Hayvan mısın nesin?
-Böyle işte. -Hadi ama.
-Hadi. -Tanrım.
Sen delirmişsin. Gerçekten.
Tam bir ünlü gibi görünüyorsun.
-Ünlü mü? -Evet.
Pişmanlıklarla ayrılma sakın…
Gitme
Daha çok vakit var
-Her şey kaybolsa bile -Kaybolsa bile
-Bu his hiç kaybolmayacak -Bu his hiç kaybolmayacak
Bundan başka şarkı yok mu?
Ne diye tekrar tekrar dinliyorsun?
Eskiden de sinir bozucuydu ama hiç değilse farklı şarkılar çalıyordu.
Şey,
birkaç gün önce biri bana
Shim Shin'e benziyorsun dedi.
Bence o şarkı bana çok uyuyor.
Ne? Kime benziyormuşsun?
-Shim Shin mi? -Evet.
Bence sen yanlış duymuş olabilirsin.
Sizce benzemiyor muyum?
Biri sana Shim Shin'e benziyorsun dediyse
iki sebebi olabilir.
Birincisi.
O kişinin gözleri kör denecek kadar bozuktur.
Peki diğer sebep ne olabilir?
O kişi senden hoşlanıyordur.
Aşkın gözü kördür diye boşuna dememişler.
Hoşlanmak mı?
Mümkün değil.
Wonbong Eczanesi, buyurun.
Selam Geum-hui.
Öğlen yemeğe eve mi geleyim?
Tamam. Dae-geun'u da yanıma alayım mı?
Hayır.
Yalnız gelmeni istiyorum.
Sana özel olarak söyleyeceklerim var.
Özel mi? Neymiş acaba?
Sen yalnız gelmeye bak canım.
Hayatım!
Hayatım, ben geldim!
Neredesin? Ben geldim! Nerede…
-Gelmişsin. -Evet.
Ne?
Beni güpegündüz bunu göstermek için mi çağırdın?
Bekleyemedim.
Acele et, giy hadi hemen. Ben duş alayım.
Hayır.
Bu senin için.
Ne?
O ne demek şimdi?
Söz vermiştin.
Unuttun mu?
Ne sözü verdim ben…
Bayan Heo mu?
Evet. Doğru.
Bayan Heo benden ürün aldı.
Üstelik ürünlerimi Asiller Kulübü'nde tanıttık.
İmkânsız!
Kafasına taş mı düşmüş? Nasıl birden böyle değişir?
İnanmıyorsan kendisini arayayım.
Hiç gerek yok. Bekle.
Cidden bunu giymemi…
Yapamam.
Durma hadi, giy dedim.
Sadece bununla dans edeceksin.
Güneş battı mı üşürsün yoksa.
Hayatım, lütfen.
Fazla zamanım yok.
Şimdi nasıl hissediyorsun?
Utançtan ölüyorum.
Ve?
Pişmanım.
Bu hissi unutma.
Bir dahakine sözünü yutarsan cidden bunu sana giydiririm!
Giymeme gerek yok mu demek yani?
Dans etmeme de gerek yok.
Fikrimi değiştirmeden gömleğini ilikle.
Yemeği dışarıda yiyeceğiz.
İyi para kazandım da.
Yemekler benden.
Hayatım bekle. Daha ilikleyemedim. Hayatım.
Sıradaki haber.
Jeollabuk-do İlinin, Oksan bölgesinde
kundaklama olduğu sanılan bir yangın çıktı.
Yangın anında evde olan Bay Oh ve ailesi
ağır yaralı olarak kurtarıldı ancak durumları kritik…
Kesin kundaklamadır.
İşi alacak dedektifler hapı yuttu.
Onlara uyku uyumak yok artık.
Hiç kundaklama davası aldın mı?
Evet.
Hayır.
Hiç kundaklama olayı olmadı.
Geumje olaysız bir yere olarak tanınır.
Gerçi doğru.
Amirim sizin çaylak döneminizde olmamış mıydı?
Bir seri kundaklama olmuştu. Değil mi?
Siz çaylaktıysanız bu 30 yıl önce falan olmuş demektir.
Doğru. Öyle bir olay olmuştu.
Ama önemli olan yangın değildi.
Boş muhabbeti kesin!
Ortalığı toplayın.
Yemeğini bitirmedi.
Fazla hassas davrandı.
O dava ile çok uğraşmış olsa gerek.
Hâlâ çözüme ulaşmadı.
Kundakçı yakalanmadı mı?
Kundakçı mı desek çocuk kaçıran mı bilemiyorum.
-Çocuk kaçırma mı? -Evet.
Birisi kasabayı ateşe verdi
ve o kargaşada çocukları kaçırdı.
Ama sadece yeni doğanları.
ARAŞTIRMA DOSYASI
70 GÜNLÜK BEBEK YANGINDA KAYBOLDU
KUNDAKLAMA İHTİMALİ YÜKSEK
ÇÖZÜLMEMİŞ DAVA
ŞANSLI KIRTASİYE
Aile resmi mi çizecek?
-Basamağa dikkat edin leydim. -Şapşal.
Jeong-suk.
Selam Jeong-suk.
Sonunda baba oluyorum.
-Ne? -Sonuçları bugün aldık.
Altı haftalıkmış.
Bebek malzemesi aldık.
Düğünden sonra sekiz yıl uğraştıktan sonra
sonunda bebeğimiz olacak.
Benim tahlillerim pek iyi değildi
ve pek umudum kalmamıştı.
Doktor bir mucize olduğunu söyledi.
Hayatım.
Neden tüm detayları anlatıyorsun?
Ne var ki?
Jeong-suk yabancı sayılmaz.
Gidip arabayı getireyim.
Ne? Tamam.
Tebrikler.
Sekiz yıl uğraştıktan sonra
mucizevi şekilde hamile kaldın.
Aklından geçeni biliyorum
ama bu In-tae'nin bebeği. Eminim.
O yüzden ağzını açma.
Ortalığı karıştırman ikimiz için de iyi olmaz.
İkimiz için mi?
Hayatım!
Bekle.
Evet öyle.
In-tae ve ben bu bebeği çok bekledik.
Sen aileni korumak zorundasın,
ben de korumak zorundayım.
Doğru değil mi?
-Evet. -Güzel. Bu sefer
dünyayı kurtarmak için birleşecekler!
Evrenin koruyucuları, Voltron! Birleşin!
Bacaklar tamamlandı.
Selam.
Anne, babam beni okuldan almaya geldi.
Hadi bakalım.
Anne.
Elimde atıştırmalıklarla Min-ho'yu beklerken
Seong-su, Min-ho'nun elinden tutup geldi.
Min-ho'yu okuldan almış.
Yüzüne tokadı patlatasım geldi
ama Min-ho da vardı.
Min-ho'nun önünde belli etme.
Ben hallederim.
Seong-su.
Biraz konuşalım.
Şimdi mi?
Evet. Şimdi.
Hemen dönerim.
Neden habersiz geldin?
Annem çok telaşlanmış.
İş görüşmesinden dönerken
özlediğim için Min-ho'yu ben aldım.
Ne yani? Buraya gelemez miyim?
Kendi evimde çocuğumu görmeye geldim.
Sen ne kadar utanmaz bir adamsın.
Utanmaz diyene bak.
Utanmaz olsaydım
evden uzakta cebelleşiyor olmazdım.
Evden ayrılmamın benim için
ne kadar ezik bir durum olduğunu
tahmin bile edemezsin.
-Ne? -İnsanlara söyleyince şoka giriyorlar.
Karısını aldatmayan adam mı olur
diye herkes söylüyor zaten.
Bunu inanarak mı söylüyorsun?
Demek istediğim şu.
Öyle duygusal bir şey değildi.
Bir kere oldu.
Hata ettik işte. Ne zaman söylenmeyi bırakacaksın?
Devam etse ne olacaktı?
Bu da ne demek şimdi?
Mi-hwa…
…hamileymiş.
Şimdi nasıl hissediyorsun?
Benim hislerimin ne önemi var? Bebek In-tae'dendir.
Değilse de beni ilgilendirmez.
-İlgilendirmez mi? -Evet.
Min-ho benim tek çocuğum.
Sen de tek kadınımsın.
Etkilenmem mi gerekiyor?
Jeong-suk.
Artık yeter.
Bir hatayı görmezden gelip devam etmeyi öğrenmen lazım.
Bir öfkeyle beni silip atman hiç akıllıca değil.
Evliliğimiz gerçekten biterse sence Min-ho'ya ne olacak?
Ne?
Annem, babasız bir şekilde büyüdüğün için
senin böyle içine kapanık olduğunu söylerdi.
Aynı şeyleri Min-ho'ya da mı yaşatmak istiyorsun?
Ne yapıyorsun…
Han Jeong-suk!
Bugünlük gidiyorum.
İyice düşün.
Babasının yanında mutluyken Min-ho'ya bunu yapmak sence akıl kârı mı?
Anne, babam nerede?
Min-ho.
Babanın işi çıktı ve acilen gitmesi gerekti.
Bana veda etmeden mi gitti?
Yakında yine seni görmeye gelecek.
Ama beni yatırıp öyle gidecekti.
Söz vermişti.
Min-ho, ağlama ama.
Yarın için okul çantanı hazırlamış mıydın?
Hayır.
Resmimi boyamayı henüz bitirmedim.
Git yap hadi.
Bu arada anne,
artık babam da bizimle yaşayabilir, değil mi?
Ne?
Babam dedi ki
Geumje'de iş bulabilecekmiş.
Geumje'de iş bulduğunda
bizimle kalacak, değil mi?
Hadi bakalım genç adam, ödevlerinin başına geç.
Böyle giderse yetişmeyecek.
Tamam.
Anne.
Biraz çıkıp hava alabilir miyim?
Tamam.
Kasabada biraz gez.
Biraz kafan dağılsın.
Geç kalmam.
Aman.
-Özür dilerim. -Önemli değil. İyi misin?
Kusura bakmayın.
İyi misin?
Sana önüne bak demiştim.
İyi misiniz?
Çok içmişsiniz galiba.
Yıllardır bir şeyi arıyorum.
O yüzden bu kasabaya geldim.
On yıldan fazladır bunun peşinde koştum ve cevabı bulduğumu sandım.
Ama tamamen farklı bir gerçekle karşılaştım.
Artık araştırmamın farklı bir yönde ilerlemesi gerekecek.
Doğru mu yapıyorum bilmiyorum.
Kaybolmuş durumdayım.
Ben de öyle hissediyorum.
Bütün hayatımı sadece ailemi düşünerek geçirdim.
Ama hiç hayal etmediğim bir şey oldu.
Artık kararımı vermenin zamanı geldi.
Ama hangi yol…
…oğlumu mutlu edecek
bir türlü karar veremiyorum.
Ona sordun mu?
Hangisinin mutlu edeceğini.
Tahmin yürütmek yerine…
…çocuğuna sormalısın.
Zor olsa da daha az pişmanlık duyarsın.
En azından sen sorabilirsin.
Min-ho.
Soyang Gölü'ne pikniğe gittiğimiz zaman.
Evet.
AİLEM
Min-ho.
En çok ne zaman mutlusun?
Ailemiz buradaki gibi birlikte olduğunda mı?
Evet.
Birlikteyken çok mutluyuz.
Babam gülünce, sen gülüyorsun.
Sen gülünce de ben gülüyorum.
Bir çocuk kitabında şöyle diyordu,
"Mutlu bir insan başkasını da mutlu eder."
Dene bakalım.
İzle.
Bir kanca tutuyormuşsun gibi tut.
Suya paralel şekilde tut
ve böyle fırlat. Anladın mı?
Anne, gördün mü?
Biraz daha pratik yaparsan üç kere de sektirebilirsin.
Bugün başaracağım.
-Al. Çalışmaya devam. -Tamam.
Sağ ol.
Kolay olmadığını biliyorum.
Kolay değildi
ama sanırım böylesi doğruydu.
Son geldiğimizde burada çok eğlenmiştik.
Hatırladın mı?
Min-ho dedi ki,
senin gülüşün beni güldürüyormuş
ve ben gülünce de o gülüyormuş.
Bir çocuk kitabında okumuş,
mutlu insan başkasını da mutlu edermiş.
Ancak
mutsuzluk daha hızlı yer ediyor.
Seni Mi-hwa ile gördüğüm günden beri
hiç içten gülemez oldum.
Bundan sonra gülebiliriz.
Artık…
Gülüşün midemi bulandırıyor.
Ne?
Ben mutsuz olursam Min-ho bunu anlar.
Buna izin veremem.
Ne demek oluyor bu?
Fikrini değiştirdin sanmıştım.
Bunu söylemek için mi bizi buraya getirdin?
Sen delirdin mi?
Acı çekmeni istiyorum.
Ne?
Kaybettiğin şeyleri hatırla
ve yıllar boyu acı çek istiyorum.
Han Jeong-suk.
Şimdi…
…hayatımdan defol.
Artık boşanalım.
A VIRTUOUS BUSINESS
Onun için ne yapabiliriz acaba?
Ona birini mi ayarlasak?
Biten bir ilişkinin en iyi ilacı yenisine başlamak derler.
İsterseniz yarın bize bir uğrayın, olur mu?
Ne?
Şu polis biraz korkutucu, değil mi?
Hiç konuşmadığı ve gülümsemediği için
biraz korkutucu biri.
Yarın bir satış toplantısı yapacaktım ama bir işim çıktı.
Benim yerime siz gider misiniz?
Seyahate çıkmış gibi gidelim gezelim ve satış yapalım.
Hem biraz kafamız dağılmış olur.
Fantezi İç Çamaşırları adına geldik.
-Hey! -Bırak beni!
Olamaz!
Acaba sakıncası yoksa
kimi aradığınızı sorabilir miyim?
Belki yardımı dokunur.
Alt yazı çevirmeni: Can Sözer