A VIRTUOUS BUSINESS
Ako na.
Salamat.
Sige
Salamat sa 'yo, komportable akong nakauwi.
Dito rin naman ako dadaan.
Salamat.
Ilalagay ko lang dito, sir.
Sige.
Pumunta ka rito pag may get-together ha.
Siyempre naman.
Salamat. Paalam.
-Sige. Ingat ka. -Sige.
JINHYANG HOF
Hay, ginulat mo ako.
Naku naman, muntik na akong matumba.
-Tara. -Saan ka ba nagtago?
Nasa eskinita ako.
Ginulat mo ako.
-Ginulat mo ako. -Naku naman.
Sa kabila ng lahat, walang katulad ang sariling bayan.
Halata naman.
Nakalimutan ko ang susi.
-Ano? -Ano'ng gagawin ko?
Alam ko na makakalimot ka.
-Kaya dinala ko ito. -Ano?
Baliw ka talaga. Dali na at buksan ang pinto.
Jeong-suk.
Jeong-suk, ito ay…
Ano'ng nangyayari?
Pasok ka na sa loob.
Sige.
Bumalik ako kasi sinabi ni In-tae na merong job opening.
Dito muna ko hangga't ma-hire.
Di mo alam kung kailan mangyayari 'yon.
Ikaw at si Mi-hwa sa iisang bubong…
Ano ang ibig sabihin niyan?
Di rin ito madali para sa akin.
Pero ano ang magagawa ko?
Wala akong pera pang-motel,
at pinapatira ako ni In-tae rito.
Sinabi 'yan ni In-tae kasi wala siyang alam.
Gano'n na nga.
Wala siyang alam, kaya mahahalata kung sabihin kung hindi.
Isa pa,
mukhang di mo na ako tatanggapin sa bahay.
'Yan ang dahilan mo?
Tingin ko makakahanap na ako ng magandang trabaho ngayon, Jeong-suk.
Babalik ako sa inyo ni Min-ho nang may kumpyansa.
"Babalik?"
"May kumpyansa?"
Eh ano naman? Gusto mong tapusin na natin 'to?
Alam ko na nagkakaproblema tayo ngayon…
Pero malalampasan natin 'to.
Kokontakin kita.
Mukhang masarap.
Mama.
O? Ano?
Hay naku.
Pasensya na.
Sige kumain ka na.
Ma, may problema ba sa trabaho mo?
Ano?
Nag-aalala ako kung di ba maganda ang takbo
ng adult product business mo.
Ayos lang naman.
Kaya nga kumakain tayo nang masarap na yellow corvina.
Nailagay mo na ba lahat?
Muntik ko nang makalimutan.
-May bibilhin ako. -Sige.
Kailangan ko ng clay. Bigyan mo ako ng 500 won.
Limang daang won?
Tig-400 won ang dalawa,
pero kailangan ko ng 100 para sa Apollo.
Sige.
Tingnan ko.
Ano? Nasaan ang wallet ko?
Ano?
Ano 'yan? Mukhang luma na 'yan.
Wala lang 'to.
Sinabi ni Captain na magtipon-tipon tayo. Di mo ba narinig?
Kasama ako?
"Kasama ako?"
Hindi ba miyembro ka ng team?
Kailangan kong makausap ang lahat tungkol sa isang seryosong problema,
kaya lumabas na kayo.
Bakit galit na galit siya?
Pare, kakaiba kung magalit si Captain.
Tingin ko masasabon tayo ngayon.
"Masasabon?"
Naku, mainit ito.
Akala ko may gusto kang sabihin.
Dali na at kumain.
Sabi mo may seryosong problema.
O, tama.
'Yon?
May problema nga.
Kailangan natin ng magandang teamwork para mas maging produktibo tayo.
Kakasali mo pa lang sa team,
pero di ka pa close sa iba.
Kailangan nating kumaing magkakasama paminsan-minsan at patatagin ang teamwork.
Sang-ayon ako sa 'yo.
Pasensya na sa abala, pero puwede ba akong umorder ng maraming karne?
Bakit ako ang tinatanong mo?
Tanungin mo ang taong magbabayad.
Tama.
Puwede ba kaming umorder ng maraming karne,
Detective Kim?
Sige kayong bahala.
-Ma'am! -Bigyan kami ng apat na serving ng karne.
Busog na busog ako.
Mahal siguro 'yon.
Kahit na, may nagawa tayong mahalaga, salamat kay captain.
Pagkakaibigan at pagtitiwala.
Di mo 'yon mabibili ng pera.
Tama. Pakiramdam ko na naging pamilya na tayo.
Dahil ikaw ang nagbayad ng pagkain, ako ang magbabayad sa dessert.
Ang vending machine sa tindahan na 'yon
ay may masarap na kape.
Ayos lang ako, salamat. Kailangan ko ng umalis.
Gano'n ba? Kahit na…
Ano? Si Seong-su ba 'yon?
Siya 'yan.
Akala ko umalis na siya sa bayan. Bumalik ba siya?
Uy…
Alam ko na nagkakaproblema tayo…
Pero malalampasan natin 'to.
Kokontakin kita.
Nananghalian ka na ba?
-Oo. -Oo.
Seong-su, akala ko umalis ka para maghanap ng trabaho. Bumalik ka?
Oo, may nag-alok sa akin ng trabaho rito.
Ngayon, wag masyadong mainit ang ulo mo
at magpigil ka.
Tumigil ka na sa pagpunta sa istasyon.
Wag mag-alala.
Di ko pa siya nakita dati.
Bago lang siya.
Siya ang ace ng dibisyon, si Detective Kim.
Gano'n ba. Hello.
Basura.
Ano? Basura?
Oo.
Basura.
Nakita kitang nagkakalat sa kalye.
Dahil ba sa maliit na balot ng bubble gum?
Pulutin mo 'yan at ilagay sa basurahan.
Ibig kong sabihin…
Ba't mo ako iniirapan dahil lang sa maliit na bagay?
Para bang may sama ng loob ka sa akin.
Pulutin mo.
Ano'ng problema sa inyong dalawa?
Pupulutin ko rin 'to.
Wala lang 'yan.
Wag kang ganyan.
Pulutin mo.
Sige.
Heto.
Diretso ang tingin, Seong-su.
Halika at uminom ng kape sa vending machine.
FANTASY LINGERIE SURVEY
MGA PRODUKTONG GUSTONG BILHIN NG MGA CUSTOMER
Ang numero unong produkto na gustong bilhin ng mga customer
ay ang sexy slip dress.
Pangalawa ay ang vibrator.
Ang dahilan naman kung ba't di sila interesado.
Una, "Nag-aalala ako na husgahan ako ng mga tao."
Pangalawa, "Masyadong mahal ang presyo."
Tama.
Karamihan sa kanila ay mga maybahay kaya di nila kayang bilhin 'to.
Sa mga nakabili na ng mga produkto,
marami ang di na interesadong bumili ulit.
Tama.
Hindi naman nasisira agad ang mga vibrator.
Di mo kailangan ng bago bawat season.
Naiintindihan ko sila.
Sa konklusyon,
kailangan nating targetin ang mga taong di pa nakabili ng kahit anong item.
Kung gayon, saan tayo makakahanap ng mga babaeng maraming pera
at di pa nakabili?
-May kilala akong gano'ng babae. -Ano?
Ano?
-Sino? -Ang mga asawa ng Royal Club members.
Gano'n ba.
Tama ka.
Malalaki kong gumastos ang mga babaeng 'yon.
Ms. Oh, kilala mo ang mga miyembro ng Royal Club, di ba?
Kilala ko sila,
pero kailangang lutasin ang problema bago ko malapitan ang mga babaeng 'yon.
Ano 'yon?
Asawa ng Royal Club chairman.
-Gano'n ba. -Ang may-ari ng real estate agency?
Oo.
Parang military ang club.
Ang asawa ni Chairman Eom ang pinuno.
Naku, ang babaeng 'yon…
Nagalit siya no'ng unang in-home sales ni Jeong-suk,
kaya mahirap na makasundo siya.
Nagkita kami no'ng namimigay ako ng survey.
Nang nalaman niya ang negosyo ko, sinabi niyang di na kami magkakilala.
-Masyado namang matindi 'yon? -Hay naku.
-Hello. -Hello.
Hello.
Di mo sinabi sa 'kin na uuwi ka.
Ba't ko pa kailangang sabihin sa 'yo kung uuwi ako sa bahay ko?
Umuwi ako para mananghalian.
Nagdala ako ng steamed buns. Gusto mo?
Hindi, salamat na lang. Sa 'yo na 'yan.
Ang sungit naman. Napakasuplado niya.
Aalis na kami.
-Sige. -Mag-isip tayo pa'no lalapitan si Ms. Heo.
-Sige. Gawin natin 'yan. -Sige.
-Kukunin ko'ng dalawang 'to. -Sige.
-Tutulong ako. -Sige.
Ano bang binabalak n'yo ngayon?
Wala kaming balak. Nag-meeting kami.
Gamit ang mga resulta ng survey,
gumawa kami ng business plan.
Gano'n ba. Plano para gawing kaaway ang asawa ni Chairman Eom?
Plano para sirain ang matagal ko ng pangarap na ilipat ang pharmacy?
Bakit ba negatibo ka?
Malay mo.
Baka maging customer namin siya balang araw.
Customer?
Wag ka nga.
Nandidiri siya sa mga produkto n'yo. Bakit niya bibilhin ang mga ito?
Nahihibang ka na, wala kang makatotohanang solusyon.
Seryoso ka ba?
Ano ang gagawin mo kung bumili siya ng mga produkto ko?
Kung mangyari 'yon, gagawin ko ang lahat.
Bibilhin ko ang lahat ng mga produktong ito.
Hindi, di sapat 'yon.
Ano'ng mga produkto ang nandiyan?
-Ano ito? -Hay.
Susuotin ko ito at sasayaw
sa gitna ng bayan.
Hay naku. Wag kang mag-isip ng kakaibang bagay
at bumalik na sa katinuan.
At bilisan mong gumawa ng tanghalian! Gutom na ako.
Hay.
Di ako makapaniwala sa lalaking 'to!
Pa'no ko siya matuturuan ng leksyon?
Round one. Laban!
Jeong-suk!
-Hello. -Hay.
Halika at umupo rito saglit.
May sasabihin ako sa 'yo.
Umupo ka rito.
Sige.
Sige. Heto.
GEUNIL PHOTO STUDIO
Nagbukas pa lang ng photo studio ang nakababata kong kapatid,
kaya bumisita ka.
Kung sasabihin mo pangalan ko, makakatanggap ka ng discount.
Plano kong kumuha ng family portrait.
Kumusta ang pamilya mo?
Ano?
Hay, wag mo siyang tanungin niyan.
Matagal ng umalis ng bahay ang asawa niya.
Ano? Bakit?
Naniwala ako sa kanya no'ng sinabi niya na umalis ang asawa niya para maghanapbuhay,
pero nakita ko siyang naghahanap ng trabaho sa Geumje.
Pero di niya binisita ang pamilya niya.
Akala ko na magdidiborsyo na sila.
Wag kang madaldal kung di mo alam ang buong kwento.
Tama. Palaging pinagtsitsismisan ang pamilya ni Min-ho.
Wag ka ng dumagdag pa.
Narinig ko yata silang nag-away dati,
at di na nagpakita pa si Seong-su.
Mali ba ako?
Ah,
ang totoo niyan…
-Oo, may di pagkakaunawaan kami. -Di pagkakaunawaan?
Oo. Ah,
tinutulungan ng asawa ko ang kaibigan niyang truck driver.
Do'n siya namamalagi sa kanila habang naghihintay na ma-hire sa trabaho.
-Gano'n ba. -Gano'n ba.
Nagkikita ba kayong dalawa?
Siyempre. Nagkita rin kami kahapon.
Wala silang problema, okay?
Dapat na alalahanin mo ang sarili mong asawa.
Bakit ba 'yon ang idinahilan ko?
Ano? Detective!
-Kababalik mo lang ba? -Oo, may meeting ako.
Ano'ng sadya mo rito?
Gusto kitang makita.
Ako?
-Ano? -Naiwan mo 'to sa kotse ko.
Gano'n ba. Diyan ko pala naiwan.
Nainis ako, akala ko nawala ko.
Di ko matandaan kung saan ko nawala.
Masyado akong abala kahapon.
Maayos ba ang meeting?
Oo.
Nakatulong nang husto ang mga survey.
May malinaw na layunin na ngayon,
kaya kailangan kong gumawa ng aksyon.
Mabuti naman.
Kung marami kang iniisip,
magandang ideya na magpokus sa trabaho at manatiling abala ang sarili mo.
Tama.
Bakit…
Kasi parang marami kang pinagdadaanan.
Gano'n ba.
Sige.
Tama ka.
Baka ang pagiging abala ang sagot.
Maraming salamat dito.
Sige.
Ingat ka.
Sige. Salamat.
RESIDENT REGISTRATION CARD
Sige.
Magpokus tayo.
Naiintindihan ko ang sitwasyon, pero tingin ko magiging mahirap ito.
Gaya ng alam mo,
talagang ayaw ng mama ko sa trabaho mo.
Pero, gusto ko pa ring harapin ito.
Tingin ko magandang ideya kung makilala ko pa siya.
Makakatulong ba ang pagbibigay ng regalo?
Ang tanging bagay na wala ang mama ko ay isang gwapong asawa.
-Ano? -Wala ng kulang sa kanya.
Gano'n ba.
Kaya ano ang mga hilig niya?
Hilig?
Oo. Gusto kong malaman kung ano ang mga hilig niya.
Ah,
tingin ko may isang bagay.
-Sige. -Di ko alam kung tama ang termino.
Kamalasan ng ibang tao.
"Kamalasan ng…"
Ano?
Ako ang ehemplo ng kamalasan. Kung sabihin kong single mom ako,
siyam sa sampung tao ang titingin sa akin ng may pagkahabag.
Paano kung sabihin ko sa kanya kung paano ako naging single mom?
Naku naman. Pero,
bata ka pa at may trabaho ka.
Nakatira ako sa maliit na bahay at walang trabaho ang asawa ko,
nagkaroon ako ng maraming anak.
Ang katulad ko ang may karapatang magkwento tungkol sa kamalasan.
Ako yata ang pinakamalas di ba?
Niloko ako ng asawa ko kasama ang best friend ko
nang walang pagsisisi.
Bumili ng mga pipino, kalabasa, at dahon ng perilla.
Berdeng sibuyas, kanin…
Ito ang masasabi ko.
Kahit na totoong kailangan nating magsikap para sa tagumpay ng negosyo natin,
tingin ko di mo dapat ibunyag ang gano'ng masakit na alaala.
Tama, Jeong-suk.
Dapat ibaon sa limot ang alaalang napakasakit.
Sang-ayon ako.
Tingin ko sapat na ang kamalasan ng isang single mom.
Hindi, mas perpekto ang kamalasan ko.
Ms. Oh, sabihin mo sa amin.
Kaninong kamalasan ang sapat?
Di ko alam kung kaninong kwento ang magugustuhan niya.
Geum-hui.
Nagkakamali ka.
Alam ko na.
-Ang kamalasang magiging interesado siya. -Ano?
-Lumapit kayo. -Ano?
Mukha kang elegante.
Bumubuti na ang skills mo.
Ms. Lee.
Hay.
Di ko alam na nandito ka pala.
Nandito ka ba para magpaayos ng buhok?
Umupo ka muna.
Hindi.
Gusto kitang kausapin kasi may nangyaring nakakainis.
Bibisita nalang ako sa susunod.
Hay naku, nag-away na naman
ba kayo ng asawa mo?
Babalik na lang ako sa susunod. Di ko gustong mailang siya.
Ako?
-Ayos lang ako. -Ano?
Hindi naman sa ako lang ang makakagamit ng hair salon.
Hindi naman tayo estranghero.
Di ako maiilang.
Hay, masakit na ang leeg ko.
Halika umupo ka rito.
Ano 'yon? Bakit kayo nag-away?
Di siya masaya sa trabaho ko.
Gano'n ba.
Marami siyang sinabing masasakit na salita sa akin.
Masasakit na salita?
Gaya ng ano?
Ano bang masasakit na salita ang sinabi niya?
Di ko alam.
Medyo masagwa.
Ano? Naku naman.
Teka.
"Isa kang walang modong babae!"
Parang gano'n?
"Di pa ako nakakita ng Jezebel na kagaya mo!"
Gano'n ba ang sinabi niya?
Nagmura ba siya?
Ah, mas matindi pa ang sinabi niya.
Matindi?
Di kapani-paniwala!
Hay naku.
Masyadong masaya ito…
Nagalit ka siguro.
Sa totoo lang, di sana niya ako hinuhusgahan dahil sa trabaho ko.
Nag-enjoy naman siya dahil dito.
"Nag-enjoy?" Ano'ng ibig mong sabihin?
Naalala mo ba ang unang in-home sales na pinuntahan mo?
Bumili ako ng ilang lingerie.
Oo.
Isang araw, sinuot ko kasi curious ako,
at nakita niya ito.
At?
Simula noon,
parang hindi na siya tao.
Parang halimaw na siya.
Halimaw?
Ano'ng ginawa niya?
-Nang gabing 'yon… -Sige pa.
-Ju-ri. -Nandito na kami.
Uy. Maayos ba ang biyahe n'yo papuntang opisina?
Oo.
Nakakuha kami ng ilang piraso ng lingerie na ibebenta.
Iilang piraso lang ito kasi limited edition ito.
Magandang ideya na ibenta ito sa kasalukuyang customers lang.
Sige.
Ang ganda di ba?
Sige. Salamat.
Ms. Heo.
Aalis na ako.
Pero di ka pa tapos sa kwento mo!
Di pa umabot sa mahalagang punto.
Tapusin natin ang pag-uusap sa real estate agency ko.
-Ngayon na? -Oo, may oras ako.
Naku.
Good luck.
Tatlong beses?
Tatlong beses? Naku naman.
Paano naging posible 'yon sa isang gabi?
'Yan nga ang sinasabi ko.
Pero ngayon nagagalit siya, sabi niya di niya gustong gawin ko ito.
Sabi nila na di na matino ang isip mo kung maglabas-pasok ka.
Hay naku, maglabas-pasok?
Isang delikadong kasabihan.
Gano'n pa man, nag-away kami kasi nagalit ako sa kinikilos niya.
Pasensya na, pero aalis na ako.
Maghahanda pa ako para sa in-home sales.
Hay, bagay ito sa 'yo.
Teka lang.
Makinig ka.
Bakit di ko nalang bilhin lahat ng ito?
Ano?
Di mo kailangang gawin…
Ayos lang.
Gaya ng alam mo,
wala akong interes sa ganitong mga bagay.
Pero mahirap ang pinagdadaanan mo.
Di ako uupo na lang at papanoorin kang nahihirapan.
Medyo maawain ako. Alam mo 'yon, di ba?
Kaya sabihin sa akin.
Magkano ang total?
Magkano ang ibibigay ko sa 'yo?
Di mo kailangang gawin 'yan.
Hindi. Sige na at sabihin sa akin.
Isa, dalawa…
Ano?
Ano'ng problema nito?
Detective Kim, halika nga rito saglit.
Kailangang i-save ang material sa meeting,
pero di ko ma-insert ang floppy disk.
Kapag ma-insert mo ito rito…
Ginawa ko 'yan.
Kailangan mong hilahin pababa ang lever. Ngayon, masi-save mo na ito.
Hay, ginawa ko 'yan…
Ano? Detective Kim, may peklat ka sa braso mo.
Parang peklat ng pagkasunog.
Wala ito.
Medyo malaki ito.
Nasaktan ka ba habang nag-iimbestiga?
Parang gano'n na nga.
Wala ito.
Sa akin naman,
hinarap kong mag-isa ang grupo ng mga lumalabag sa batas ilang taon ang nakaraan
at dumugo ng husto sa tagiliran ko.
Matagal ng di ko 'to pinakita.
Nakita mo ba?
Nakita mo? May higit walong tahi ako.
Mag-isa mong hinarap ang grupo ng mga lumalabag sa batas?
Nasa ikaanim na baitang sila.
Natakot siya at umatras,
at do'n siya nabangga sa pader sa sarili niya.
Dulo na 'yon ng school year, kaya mga high school na sila.
Siyempre.
Dapat na ipagmalaki 'yon.
-Aalis na ako. -Sige.
PINOPROTEKTAHAN ANG MGA BUHAY AT KALIGTASAN NG GEUMJE
Isang sunog?
Sinabi niya ba talaga 'yon?
Oo.
Nagtanong ako kasi na-curious ako sa peklat ng sunog sa katawan ng bata.
Sinabi niya sa akin na may malaking apoy sa kapitbahay.
Pinulot niya ang sanggol na nag-iisa.
Di niya ba hinanap ang mga magulang?
Baka hinahanap nila siya.
Sabi niya na wala raw.
Hiniling niya sa amin
na hanapan siya ng mabuting pamilya kahit na may peklat siya.
Sabi mo ang babae ay nasa 20 o 30 ang edad.
Hindi ba siya ang totoong ina ng bata?
Umalis siya agad bago pa namin mai-record.
At maraming taon na ang nakalipas.
Pasensya na.
Ang alam ko lang na Katoliko siya.
Kasi may suot siyang rosary ring.
'Yong kahoy.
May iba ka pa bang naalala?
Di ko alam.
Ang babaeng 'yon
ay may ticket papuntang Geumje.
Pang-probinsya ang dayalekto niya,
kaya tingin ko mula siya sa Geumje.
Geumje?
TOTOONG INA: DI KILALA
NAPAGPASYAHANG KIM ANG APELYIDO NG BATA
MAY PEKLAT NG SUNOG SA KANANG BRASO
PINOPROTEKTAHAN ANG MGA BUHAY AT KALIGTASAN NG GEUMJE
Nabenta mo ba lahat?
Di ako makapaniwala.
-Ms. Oh. -Ms. Oh, salamat sa pagsisikap mo.
-Talaga naman. -Cheers.
Maraming salamat sa pagsisikap ninyong lahat.
Ikaw rin, Jeong-suk.
Akala ko na malayo sa kamalasan ang buhay ni Ms. Oh,
kaya di ko naisip ang gano'ng diskarte.
Naisip ko na magpokus sa paksa,
hindi sa tindi ng kamalasan.
No'ng nakipag-usap ako kay Seo-yeon,
-nalaman ko na interesado siya sa 'yo. -Naku naman.
Makinig sa akin.
Kung iisipin mo, ang kwentong sinabi mo
ay tungkol sa swerte, hindi kamalasan.
Parang nanlulumo ka,
pero ang totoo nagyayabang ka.
Di ko akalaing maiinteres siya.
Talaga lang.
-May gusto akong malaman. -Ano 'yon?
Parang makatotohanan ang kwento mo.
Gawa-gawa mo lang ba ito o batay sa karanasan mo?
Di ko alam.
Di ko masasabing gawa-gawa ko lahat.
-Sabi ko na nga ba. Aling bahagi? -Aling bahagi?
JINHYANG HOF
Busog na busog ako.
Salamat sa pagkain.
Salamat.
Ano? Ang laswa nila.
Sana magkaroon din ng mainit na gabi si Ms. Heo ng real estate agency.
Di ko gustong isipin, pero sana nga.
Talagang hot ang slip dress.
Hay, masyadong malikot ang kamay niya.
Sige na. Ganyan talaga.
-Walang may pakialam. -Dapat sa kwarto nila gawin.
Naku naman. Kukuha sila ng kwarto.
-Pumapasok sila sa motel. -Talaga?
Tara na.
Ang lalaking 'yon!
Ano?
Siya si Chairman Eom, di ba?
-Ang asawa ni Ms. Heo. -Naku.
-Talaga? -Talaga?
Bakit niya hinahawakan ang ibang babae sa kalsada?
Di ba sinuot ni Ms. Heo ang slip dress?
Sinuot niya.
Talagang sinuot ni Mama.
Ano'ng kalokohan 'yan?
Nawawalan ka na ba ng hiya habang tumatanda?
Di ako makapaniwala sa nakikita ko.
Nababaliw ka na… Naku naman.
-Hay naku. -Bakit ka nagrereklamo? Binili ko ito.
Di mo ba puwedeng tingnan muna?
Bakit napakalupit niya?
Kaya sinasabi mong
umalis ang tatay mo pagkatapos siyang makitang naka-slip dress.
Oo.
Tingin ko pumunta siya sa babaeng 'yon pagkatapos…
Alam ni Mama na may kalaguyo siya ngayon.
Nangyari na ito noon.
Gayunpaman, tingin ko dapat n'yong malaman ang sitwasyon.
Salamat, Seo-yeon.
Salamat.
Aalis na ako.
-Kokontakin kita. -Sige.
Ibabalik niya siguro kasi di niya napakinabangan, di ba?
Gano'n na nga.
Ginalit siya ng asawa niya,
kaya sana di niya ibaling sa atin.
Sana nga.
'Yan ang real estate agency.
-Umatras tayo. -Sige.
Geum-hui!
Ano'ng gagawin natin? Takbo tayo?
Tingin ko huli na ang lahat.
Hay naku.
Ano ba. Bakit di mo ko pinansin?
Bakit pinatakbo mo pa ako?
Pasensya na, Ms. Heo.
Didiretsuhin na kita.
Tungkol ito sa produkto kahapon.
Ms. Heo…
Di kapani-paniwala ang…
pagiging epektibo ng produkto.
Talaga lang.
Alam mo, kinulit talaga ako
ng asawa ko kagabi.
Di ako makatulog.
Natakot ako na baka magising ang mga anak ko.
Nakakahiya naman!
Gano'n pa man, naranasan ko ang epekto ng produkto.
Gano'n ba.
Tama.
Masaya ako na epektibo ito.
Oo. Ngayon,
nakikipagkwentuhan ako sa mga babaeng miyembro ng Royal Club.
No'ng ipinaliwanag ko sa telepono,
nagpumilit silang marinig ito ng personal
kaya pumunta sila sa real estate agency.
Gano'n ba.
Ang Royal Club?
Oo.
Kung pag-uusapan ko ang tungkol sa mahaba at mainit na gabi,
di ako makakakain ng hapunan mamayang gabi.
O siya, aalis na ako.
Kita tayo mamaya.
Paalam.
Ano 'yon?
Alam natin na binalewala ni Chairman Eom si Ms. Heo
at natulog kasama ang ibang babae.
Pagkatapos, siya ba…
Imposible 'yon.
Halata namang nagsisinungaling siya.
Di niya kailangang gawin 'yon.
Talaga lang.
Nakakaawa naman.
Di na natin kailangang umatras. Tara na.
Naaawa ako sa kanya.
JACKPOT REAL ESTATE
Lagot si Chairman Eom kung mahuli siya.
Pero may hinala na siya.
Naawa ako sa kanya sa unang pagkakataon.
May dalawang piraso ng damit.
Alam mo kung ano'ng itsura ng slip dress na may strap, di ba?
Meron ding malambot na gown.
Maganda at classy ang set.
-Hay naku. -Kaya nga di ako nakatulog kagabi.
Tingnan mo ang panggabing makeup ng babaeng 'yan!
Uy.
Wag mo akong awayin.
-Walanghiya! -Pa'no naging panggabing makeup 'to?
Bakit siya nagsasalita ng ganyan pagkatapos niyang manira ng pamilya?
Tingnan ang parang cake na pagmumukha mo!
Ma.
O?
Ba't di ka nakipagdiborsyo?
Ano?
Di mo pinirmahan ang divorce sa papel
kahit na maraming ginawang masamang bagay si Papa.
Oo nga.
No'ng umalis ako sa bahay, gusto kong putulin ang lahat ng maruming ugnayan
at mabuhay na parang wala sa mundo ang mga walanghiyang 'yon.
Pero,
natakot ako na tawaging isang babaeng diborsyada.
Dahil magkaiba kami ng tirahan,
maraming masasamang tsismis ang ibinato sa akin, hindi sa papa mo.
Di ko maisip ano'ng mangyayari kung nagdiborsyo talaga kami.
Napagtanto ko
na di 'yon makakatulong sa inyo.
Siyanga pala, bakit mo naitanong?
Ano?
Ah, wala lang.
Naiinis ka sa drama,
kaya iniisip ko paano mo natiis sa totoong buhay.
Nasa kwarto si Min-ho, di ba?
Ano? Ubos na ang sketchbook na 'to.
Kailangan kong mag-drawing para sa homework ko.
Mag-drawing?
Oo, kailangan kong magdrawing ng pamilya.
Ibibili kita ng bago.
Sabi ni Dong-u na di niya gustong i-drawing ang pamilya niya.
Kung i-drawing niya ang sarili at mama niya,
tatanungin siya ng ibang bata kung nasaan ang papa niya. Naiinis siya rito.
Gano'n din siguro ang mararamdaman ko. Di ba?
Ilagay ang pencil case sa backpack mo.
-Mama. -O?
10,000 won sa The Art of Mathematics at notebook.
10,000 won?
Kita tayo mamaya.
Mag-ingat!
Ma, kailangan ko ng 2,000 won sa compass at protractor.
Dalawang libong won?
-Kita tayo mamaya! -Paalam.
Ma, kailangan ko ng 500 won para sa clay.
Ikaw rin? Heto.
Salamat.
Oo. Humawak ka sa kamay ng ate mo sa daan.
Sige.
Naku naman!
Ginulat mo ako.
Honey, bigyan mo ako ng 200 won pambili ng ice pop.
Sabihin mong, "Ma'am, bigyan mo ako ng 200 won."
Ano? Di ko gagawin 'yan.
Bakit hindi?
Para sa akin,
hindi ka magiging "ma'am."
Isa kang babae.
Ano'ng saysay ng romantikong salita?
Bagay ang mukha mo sa nakakatawang pelikula.
Ano?
Kung tutuksuhin mo ako, baka maging erotikong pelikula ito.
Tigilan mo nga ako.
Honey, di ka ba papasok sa trabaho ngayon?
Tumigil ka.
May naka-iskedyul na in-home sales sa Royal Club,
kaya kukuha ako ng mga produkto.
Pero sabi ni Jeong-suk na isasabay na lang niya 'yong sa 'kin
at mabantayan ko ang mga bata.
Ang bait naman ng kaibigan mo.
Talaga naman.
Dapat makahanap ka rin ng kaibigan na tutulungan ka sa buhay.
Sa totoo lang,
ang tanging kulang sa 'yo ay di ka matagumpay.
Maganda ang pagkatao mo.
Pero bakit naman wala kang disenteng kaibigan…
Bakit mo biglang ginawa 'yon?
Mukhang malambot ang labi mo.
Ikaw talaga!
Malambot ba kamo!
Alam kong ginawa mo 'yon para di ka mapagalitan!
'Yon ang intensyon ko no'ng una.
Pero di ko na gustong tumigil pa.
Masyado pang maaga para rito.
Hindi na bago ito.
Umalis na ang mga bata at natutulog si Eun-ji.
Mas mainit ang umaga natin sa studio na ito kumpara sa gabi ng iba.
-Halika rito. -Nababaliw ka na siguro.
-Nababaliw ka na. -Halika rito.
-Di ako makapaniwala sa 'yo. -Sige na.
-Dali na. Halika rito. -Hayop ka ba?
-Ganyan nga. -Sige na.
-Hay naku.
Nababaliw ka na yata. Talaga lang.
Tingin ko para kang artista.
-Artista? -Oo.
Wag umalis na may pagsisisi…
Wag kang umalis
Marami pang natitirang oras
-Kahit na mawala ang lahat -Mawala ang lahat
-Walang hanggan ang nararamdaman -Walang hanggan ang nararamdaman
Hindi lang 'yan ang tanging kanta.
Bakit mo paulit-ulit na pinapakinggan 'to?
Nakakairita man, pero dati kumakanta ka ng iba't ibang kanta.
Ah,
may nagsabi sa akin ilang araw ang nakaraan
na kamukha ko raw si Shim Shin.
Tingin ko bagay din sa akin ang kanta.
Ano? Sino'ng kamukha mo?
-Si Shim Shin? -Oo.
Baka mali ang dinig mo.
Tingin mo di ko siya kamukha?
Kung may magsabi sa 'yong kamukha mo si Shim Shin,
nasa dalawa lang 'yan.
Una.
Malabo ang mata ng taong ito na halos mabulag na.
Ano ang isa pa?
Gusto ka ng taong ito.
Sabi nila bulag ang pag-ibig.
Ako?
Di nga.
Ito ang Wonbong Pharmacy.
Uy, Geum-hui.
Umuwi para mananghalian?
Sige. Isama ko ba si Dae-geun?
Wag.
Gusto kong umuwi ka nang mag-isa.
May sasabihin ako sa 'yo sa pribado.
Sa pribado? Ano kaya ito?
Siguraduhing umuwi ka ng mag-isa, honey.
Honey!
Honey, nandito na ako!
Nasaan ka? Nandito na ako! Nasaan…
-Nakauwi ka na. -Oo.
Ano?
Tinawag mo ba ako sa tanghaling tapat para ipakita sa 'kin 'yan?
Di na ako makapaghintay.
Dali na at suotin 'yan. Maliligo muna ako.
Hindi.
Para sa 'yo ito.
Ano?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Nangako ka.
Nakalimutan mo ba?
Ano ba'ng ipinangako ko…
Di nga! Si Ms. Heo?
Oo. Tama ka.
Binili ni Ms. Heo ang mga produkto ko.
Ipinakilala pa niya ang negosyo ko sa Royal Club.
Di nga!
Natamaan ba siya ng kidlat? Bakit bigla siyang nagbago?
Kung di ka naniniwala, tatawagan ko.
Di mo na kailangang gawin 'yan. Teka.
Gusto mo ba talagang…
Di ko kaya.
Dali na at suotin 'yan.
Mag-isa kang sasayaw suot 'yan.
Malamig na kapag lumubog na ang araw.
Honey, pakiusap.
Wala na akong oras.
Ano'ng nararamdaman mo ngayon?
Nahihiya.
At?
Nagsisisi.
Wag kalimutan ang pakiramdam na 'yan.
Kung bawiin mo ang sinabi mo, ipapasuot ko talaga sa 'yo 'yan.
Ibig bang sabihin di ko na kailangang suotin 'to?
Di na ako sasayaw, di ba?
Ibutones mo ang damit mo bago pa magbago isip ko.
Sa labas tayo manananghalian.
Kumita ako ng maraming pera.
Sagot ko ang tanghalian.
Honey, teka lang. Nagbubutones pa ako… Honey, hintay.
Susunod.
Isang sunog na pinaniniwalaang arson ang nangyari sa isang bahay
sa Oksan, Jeollabuk-do, na ikinagulat ng mga residente.
Dahil sa sunog, ang pamilya ni Mr. Oh na nasa loob ng bahay
ay nagkaroon ng matitinding injury at nasa kritikal na kondisyon…
Isa itong kaso ng panununog.
Sasakit ang ulo ng mga detective na in charge.
Di sila makakatulog.
Nakahawak ka na ng kaso ng panununog?
Oo.
Hindi pa.
Wala pang kaso ng panununog.
Sikat ang Geumje na walang gano'ng insidente.
Tama.
Captain, di ba merong isa no'ng baguhan ka pa?
Isang serial arson case. Tama?
Kung baguhan ka pa, siguro mahigit 30 taon na ito.
Tama ka. May gano'ng kaso.
Hindi ang sunog ang mahalaga.
Wag ka nang dumaldal!
Linisin ito.
Di niya inubos ang pagkain.
Mukhang napaka-sensitibo niya.
Nahirapan siguro siya nang husto dahil sa kasong 'yon.
Di pa rin ito nalulutas.
Di nahuli ang manununog?
Di ko alam kung tatawagin ko bang manununog o kidnapper.
-Kidnapper? -Oo.
May nagsunog sa bayan
at kinidnap ang mga bata sa kabila ng kaguluhan.
Mga sanggol lang.
ULAT NG IMBESTIGASYON
ISANG 70-ARAW NA SANGGOL NAWALA SA KABILA NG SUNOG
SINUSUSPETSAHANG PANUNUNOG
ANG KASO
LUCKY STATIONERY
Drawing ng pamilya?
-Mag-ingat sa hagdan, kamahalan. -Baliw ka talaga.
Jeong-suk.
Uy, Jeong-suk.
Sa wakas magiging tatay na ko.
-Ano? -Nagpa-check up siya ngayong araw.
Anim na linggo na ito.
Bumili kami ng gamit ng baby.
Pagkatapos ng walong taong paghihirap simula no'ng kasal,
sa wakas nagka-baby na kami.
Hindi maganda ang mga resulta ng checkup ko,
kaya di na ako umasa.
Sabi ng doktor na isa itong himala.
Honey.
Bakit mo sinasabi lahat ng detalye?
Ano?
Hindi naman ibang tao si Jeong-suk.
Aalis ako at kukunin ang kotse.
Ano? Sige.
Binabati kita.
Pagkatapos ng walong taong pagsubok at pagkabigo,
mahimalang nabuntis ka.
Alam ko ang iniisip mo,
baby ito ni In-tae. Sigurado ako.
Kaya wag kang magsasalita ng kahit ano.
Di magandang magdulot ng gulo ang kahit isa sa atin.
"Ni isa sa atin?"
Honey!
Saglit lang.
Tama.
Matagal naming hinintay ni In-tae ang baby.
Kailangan mong protektahan ang pamilya mo,
at protektahan ko pamilya ko.
Tama ba?
-Oo. -Magaling. Ngayon,
magsasama sila para protektahan ang Earth!
Ang Tagapagligtas ng Daigdig, Voltron! Magsama!
Kompleto ang mga paa.
Uy narito ka na.
Ma, sinundo ako ni Papa sa paaralan.
Tara na.
Ma.
Naghintay ako kay Min-ho para mag-meryenda siya,
at bumalik si Seong-su, kasama si Min-ho.
Sinundo niya si Min-ho mula paaralan.
Gusto ko siyang sampalin sa mukha,
pero nandiyan si Min-ho.
Wag mong ipakita kay Min-ho.
Ako na ang bahala.
Seong-su.
Mag-usap tayo.
Ngayon na?
Oo. Ngayon na.
Babalik ako agad.
Ba't ka pumunta rito ng walang pasabi?
Mukhang nagulat si Mama.
Habang pabalik galing interview,
sinundo ko si Min-ho kasi miss ko na siya.
Bakit? Di ba ako puwedeng pumunta rito?
Pumunta ako rito para makita ang anak ko.
Bakit ba hindi ka nahihiya?
Di nahihiya ba kamo?
Kung di ako nahihiya,
di sana ako nahirapan sa labas ng bahay.
Wala kang ideya
kung gaano kalungkot at miserable ako
na umalis ng bahay.
-Ano? -Nagulat ang mga tao no'ng nalaman nila.
Sabi nila na walang sinumang lalaki
ang di pa nangaliwa sa buhay niya.
Talaga bang 'yan ang gusto mong sabihin?
Ang sinasabi ko lang.
Hindi naman matagal ang relasyon namin.
Isang beses lang nangyari 'yon.
Nagkamali lang kami. Kailan ka ba titigil sa pagbanggit niyan?
Paano kung di natapos do'n?
Ano bang sinasabi mo?
Si Mi-hwa…
ay buntis.
Ano'ng pakiramdam mo?
Bakit mahalaga ang nararamdaman ko? Kay In-tae ang baby.
Kung hindi man, wala kong pake.
-Wala kang pakialam? -Wala.
Si Min-ho lang ang anak ko.
Ikaw lang ang babae sa buhay ko.
Dapat ba akong kiligin?
Jeong-suk.
Tumigil na tayo.
Dapat alam mo kung paano pagtakpan ang pagkakamali.
Hindi magandang awayin ako dahil sa galit mo.
Kung matapos ang pagsasama natin, ano ang mangyayari sa buhay ni Min-ho?
Ano?
Naalala mo 'yong sinabi ng nanay ko na mukhang malungkot ka
kasi pinalaki ka ng isang single mom?
Ano'ng gagawin mo kung ipasa mo ang gano'ng tadhana kay Min-ho?
Ano bang…
Hoy, Han Jeong-suk!
Aalis ako ngayon.
Pag-isipan ito ng maigi.
Tingin mo ba ayos lang na saktan si Min-ho kahit masaya siya pag kasama'ng papa niya?
Ma, nasaan si Papa?
Min-ho.
Kailangang umalis ni Papa kasi may nangyaring biglaan.
Nang di nagpapaalam sa akin?
Babalik rin siya para makita ka.
Sabi niya aalis siya kapag mapatulog niya na ako.
Nangako siya.
Min-ho, wag kang umiyak.
Tapos ka na bang maghanda para sa school bukas?
Hindi pa.
Kailangan kong tapusin ang pagkukulay sa drawing.
Gawin mo na.
Siyanga pala, Mama,
puwede na nating makasama si Papa mula ngayon, di ba?
Ano?
Sabi ni Papa
na makakahanap siya ng trabaho sa Geumje.
Makakasama na natin si Papa
kapag nakahanap na siya ng trabaho sa Geumje, di ba?
Pumasok ka na sa loob at gawin ang homework mo, bata.
Matatapos na ang gabi sa puntong ito.
Sige.
Ma.
Puwede bang lumabas muna ako at magpahangin?
Sige.
Maglibot-libot ka sa bayan.
Masama siguro ang loob mo.
Babalik ako agad.
Hay naku.
-Pasensya na. -Hindi. Okay ka lang ba?
Pasensya na.
Okay ka lang ba?
Sabi ko sa 'yo tumingin ka sa dinadaanan mo.
Okay ka lang ba?
Mukhang lasing na lasing ka.
Maraming taon na akong naghahanap.
Kaya pumunta ako sa bayang ito.
Mahigit sampung taon na, hinabol ko kasi akala ko ito ang sagot.
Pero may nalaman akong ibang katotohanan.
Ngayon, kailangang mag-iba ng direksyon ang imbestigasyon ko.
Di ko alam kung tama ito.
Nalilito ako.
Gano'n din ako.
Buong buhay ko, ang pamilya ko lang ang iniisip ko.
Pero may nangyaring di ko inaasahan.
Ngayon, panahon na para magdesisyon.
Pero di ko alam…
kung aling landas
ang magpapasaya sa anak ko.
Tinanong mo ba siya?
Sa landas na mapapasaya siya.
Sa halip na manghula…
dapat mong tanungin ang anak mo.
Kahit na masakit, kaunti lang ang pagsisisihan mo.
Mabuti ka pa nga matatanong mo siya.
Min-ho.
No'ng nag-picnic tayo nito sa Lake Soyang.
Oo.
ANG PAMILYA KO
Min-ho.
Kailan ka ba pinakamasaya?
Pag magkasama ang pamilya natin gaya nito?
Oo.
Masaya tayo kapag magkasama.
Kung ngumiti si Papa, ngumingiti ka.
Kung ngumingiti ka, ngumingiti ako.
Nabasa ko sa librong pambata.
"Ang masayang tao ay gumagawa ng masayang tao."
Sige. Subukan mo.
Manood ka.
Hawakan mo na parang humahawak ng hook.
Ipantay ito sa tubig
at ihagis ng ganito? Naiintindihan mo?
Ma, nakita mo ba?
Kung mag-praktis ka pa, tatalon ito ng tatlong beses.
Gagawin ko ito ngayong araw.
-Heto. Mag-praktis ka pa. -Sige.
Salamat.
Alam kong di madali ito.
Di ito madali,
pero alam kong ito ang tamang desisyon.
Masayang-masaya tayo no'ng huli nating punta rito.
Naaalala mo?
Sabi ni Min-ho sa akin
na ang ngiti mo ang nagpapangiti sa akin,
at ang ngiti ko ang nagpapangiti sa kanya.
Nabasa niya sa librong pambata
na ang masayang tao ay gumagawa ng masayang tao.
Pero,
tingin ko mabilis na dumating ang kalungkutan.
Mula no'ng nakita ko kayong magkasama ni Mi-hwa,
di na ako ngumiti ng taos-puso.
Magiging masaya na tayo mula ngayon.
Ngayon…
nandidiri na ako sa ngiti mo.
Ano?
Kung malungkot ako, mararamdaman ni Min-ho.
Di ko hahayaang mangyari 'yon.
Ano bang ginagawa mo?
Akala ko nagbago na ang isip mo?
Plano mo bang sabihin ang kalokohang ito?
Nababaliw ka na ba?
Gusto kong makaramdam ka ng sakit.
Ano?
Gusto kong maalala mo
ang mga bagay na nawala mo at masaktan sa mga taong darating.
Hoy, Han Jeong-suk.
Ngayon…
umalis ka na sa buhay ko.
Maghiwalay na tayo.
A VIRTUOUS BUSINESS
May maitutulong ba kami sa 'yo?
Ipakilala sa ibang lalaki?
Sabi nila na maghihilom ang sugat ng dating pag-ibig kung may bago na.
Puwede ka bang pumunta sa bahay ko bukas?
Ano?
Di ba medyo nakakatakot ang pulis na 'yon?
Medyo nakakatakot siya kasi di siya masyadong nagsasalita
at walang emosyon.
May iskedyul akong in-home sales bukas, pero di ako makakapunta.
Baka puwede kayong pumunta kapalit ko.
Magtrabaho tayo at magpahangin na parang nagbabakasyon tayo.
Magpapalamig tayo ro'n.
Mula kami sa Fantasy Lingerie.
-Hoy! -Bitawan mo ako!
Hindi!
Naku!
Okay lang bang tanungin
kung sino ang hinahanap mo sa bayang ito?
Baka makatulong siya.
Nagsalin ng subtitle: Jessa Ann