A VIRTUOUS BUSINESS
-Ne rezalet! -Eyvah.
-Geldi işte. -Bunu hangi manyak yaptı?
Değil mi ya?
Neden birinin evine böyle bir şey yazarsın ki?
İyi de ne yazıyor?
Sen de çok aptalsın.
Diyor ki, S, E, K, S.
SEKS ne demek peki?
Yok artık.
Ben ne bileyim.
Jeong-suk, ne demek bu?
Şey, anlamı…
Ben anlamını biliyorum.
S…
-Ne? -Saat mi?
-S… -Adam gibi söylesene.
Seks!
Çok ayıp. Sussana.
Hangi it yazdı bunu?
Yazan kişi elbette suçlu
ama burada asıl sorun Jeong-suk.
Nasıl yani?
Neler karıştırdığını dün yeni duydum.
Bunun sebebi ayıp şeyler satıyor olman.
Artık devam etmezsin, değil mi?
Devam edeceğim.
Ne?
Kiramı o şekilde ödeyebiliyorum.
Epey de arsızmışsın sen.
Kira ödemek çok mu zor?
Yapacak o kadar iş varken niye bunu yapasın?
Doğru.
Seong-su biliyor mu? Buna izin veriyor mu?
Onu son zamanlarda görmedim.
Evde değil mi?
Yazıyı ben temizlerim.
Ne işe yarayacak?
O pis şeyleri satmaya devam edersen yine yapacaklar.
Doğru tabii.
Çünkü suçlu hâlâ yakalanmadı.
-Ben… -Doğru.
Anne.
Ne?
Teyzeciğim.
Merhaba.
-Anne. -Ne var?
Bu lanet şeyleri bozacağımdan mı korktun?
Seong-su bunları satmak için geceleri gezdiğini biliyor mu?
Kocan eve bu yüzden mi gelmiyor?
Sebebi bu değil.
Budur tabii ki!
Bir terslik olduğunu anlamıştım.
Sorumsuz biri olabilir
ama o evini terk edecek bir adam değil.
Ben bile duyunca şoka girdim.
-Kim bilir o ne hissetmiştir. -Sorun bu değil!
Neymiş o zaman?
Seong-su…
…beni aldattı.
Ben de öğrendim. O yüzden evden gitti.
Ne?
Merak etme anne.
Min-ho'yu kendim de büyütebilirim.
Sen ne diyorsun?
Seong-su'dan boşanacak mısın yani?
Tek başına çocuk nasıl yetiştirilir?
Bu ahlâksız ve iğrenç şeyleri satarak mı?
Neden iğrenç diyorsun?
Bu ürünler iğrenç şeyler değil.
Evlilikler için faydalılar.
Faydalıymış.
Seong-su ve sana bakıyorum da
bana pek faydası olmuş gibi gelmedi.
Herkes tamam da sen nasıl böyle dersin?
Az önce sana
Seong-su beni başka bir kadınla aldattı dedim!
Ben mahvolmuş haldeyim
ama sen bu işi mi problem ediyorsun?
Evet çünkü öyle!
Buna devam edersen Min-ho'ya bakmayı bırakırım.
Kendi başıma büyütürüm dedin zaten.
Nasıl becereceksin bir görelim.
GEUMJE POLİS KARAKOLU
Nereye gitti bu?
Evet, efendim?
Vandalizm mi?
Biri duvara yazı mı yazmış?
Ne yazmışlar?
Ne dediniz?
Anladım. Teşekkürler.
İşe bak.
Ne olmuş?
Yine Han Jeong-suk'la ilgili bir sorun.
Birisi evlerinin duvarına
"SEKS" yazmış.
-Seks mi? -Evet.
Ev sahibi suçluyu bulmakta ısrarcı.
Nelerle uğraşıyoruz.
Yetişkin ürünleri satmanın kötü fikir olduğunu biliyordum.
Belki böyle müstehcen şeyler satarken
karmaşık bir aşk hikâyesine karışmıştır.
Amma uçtun.
Mümkün değil.
Suçluyu yakalamak eğlenceli olurdu
ama elimde bir sürü evrak işi var.
Bu kadar çalışmaktan öleceğim artık. Değil mi Dedektif Kim?
Ben gidip kontrol ederim.
Bunlar olayla ilgili evraklar, değil mi?
Olay yerine gideyim.
Bu ilginç işte.
Normalde pek de istekli olmazdı.
-Sanırım sebebini biliyorum. -Öyle mi?
Bir kutu yeter mi?
Evet. Ne kadar?
13.000 won.
Ne?
Yarım kutu satar mısınız?
30 yıllık meslek hayatımda yarım kutu isteyen hiç duymadım.
-Fırçayı ücretsiz veriyorum. -İçine at.
Buyurun.
-Teşekkürler. -Önemli değil. İyi günler.
İyi günler.
Şu kıza acıyorum.
Umarım şu suçluyu hemen bulurlar.
Katılıyorum.
Merhaba.
Duvarı yazı yazılmadan önce en son saat kaçta gördünüz?
Eve saat 22.00 gibi geldim.
Oğlum yazıyı ertesi sabah saat 08.20 gibi fark etti.
Yani gece yazılmış olmalı.
İçeri giren kimseyi gördünüz mü?
Hayır, görmedim.
Size garezi olan kimse var mı?
-Garez mi? -Evet.
Yazının şekline bakınca
size karşı büyük garezi olan biri yazmış gibi duruyor.
Pazarlama işinden birileri mi acaba?
Ya da bir komşu ya da bir arkadaşınız falan?
Sanmam.
Kimse yaptığım işi sıcak karşılamadı
ama bu kadar da ileri gitmezler herhalde.
Hiçbir fikrim yok.
SEKS
Pardon,
acaba artık silebilir miyim?
Olay yerini bozmamak önemlidir.
Anladım.
Sizi yargılamalarından mı korkuyorsunuz?
Aslına bakarsanız
oğlum neredeyse okuldan gelmek üzere.
Ona önemli bir şey olmadığını söyledim ama silmemiş olursam
bence o da endişelenebilir.
Yeterince resim çektim.
Yani artık silebilirsiniz.
Teşekkürler dedektif.
Ne demek.
Siz zahmet etmeseydiniz.
Oğlun birazdan dönecek.
Ben üstleri halledeyim.
Anne.
Min-ho.
O gelmeden bitirdiğimize sevindim.
Çok teşekkürler.
Elbette.
Selam Min-ho.
Siz kimsiniz bayım?
O bir polis memuru.
Duvarımıza yazı yazan kişiyi yakalayacak.
Anladım.
Bir şeyler bulunca haber veririm.
Tamam.
Yazı gitmiş.
Evet. Sana önemli değil demiştim.
Eskisinden temiz oldu.
Pardon, son zamanlarda kırmızı boya alan oldu mu?
Bir düşüneyim.
Bay Kim çok boya alır çünkü sıva işi yapıyor.
Bay Park seçim kampanyalarına takmış,
o yüzden pankartları boyamak için bir sürü boya aldı.
Buyurun lütfen.
Kahve sevdiğinizi biliyorum.
Teşekkür ederim.
Sıcaktır.
Pirinç satan adam da geçen gece birkaç renk aldı.
Tam saatini hatırlıyor musunuz?
Emin değilim.
Televizyonda şu program vardı hani.
Neydi onun adı?
Hani Son Beom-su sunuyor.
Al işte başlıyoruz.
Hayvan Bilgi Yarışması.
Dikkatli olur musun? Üstüme döktün.
Zaten çok eskiler, belli bile olmaz.
At artık şunları. Bıktım şu asker postallarından.
Gayet iyiler. Ne diye atayım?
-Artık böyle botları üretmiyorlar. -Tabii canım.
Dedektif, sen nerede askerlik yaptın?
Ben 38. Piyade Tümeni Taarruz Birliği'ndeydim.
Ben polis akademisine gittim.
Öyle mi?
Sen özelsin o zaman.
Neyse işte bizim birlik
diğerlerinde daha hırslı olduğu için "savaşçılar tümeni" olarak anılırdı.
Gangwon Şehri'nin buz gibi soğuğunda bile ayağımda bunlar vardı.
Botlarından da hikâyelerinden de bıktım.
Sorduğu soruya cevap ver yeter.
Tamam.
Nerede kalmıştım?
Pirinç satıcısı boyaları ne zaman aldı?
Hayvan Bilgi Yarışması'yla aynı saatlerde.
Yani saat 19.00, 20.00 arası.
Merak ediyorum da
pirinç satıcısının boyayla ne işi olur?
Bence çok şüpheli.
Şüpheli falan değilim canım!
ÇÖP ATAN ÇÖPTÜR!
Dükkânımın önüne atılan çöpleri görmüyor musunuz?
Çileden çıkıp o tabelayı hazırladım!
Nasıl şüphelenebilirsiniz?
Söylesene. Kim benim adımı verdi?
Sanki beni tanımıyor mu bunlar?
Arkamdan konuşulmasına dayanamıyorum.
Kimsin sen?
Kim buraya çöp atıp duruyor?
Lanet olası.
-Anne. -Efendim?
Lezzetli görünüyor.
Evet.
Anneannem ne zaman geliyor?
Bugün gelemiyor.
Bugün ben gitmiyorum.
Bugün çalışmaya gitmeyecek misin?
Evet.
Kaç parça istersin Min-ho?
Üç.
Önce ödevini bitir.
Tamam.
Alo?
Jeong-suk, benim!
Yarın öğleden sonra boş musun?
Bize iş ayarladım.
İş mi?
Evet. Örgü dükkânı olan bir tanıdığım var.
Ona bizden bahsettim.
Kapanma saatine yakın dükkânını kullanabilirmişiz.
Epey müşterisi oluyormuş.
Bayan Oh ile birlikte gelsenize.
Aslında…
Gelebileceğimi sanmıyorum.
Ne? Neden?
Bir süre…
…Min-ho'ya bakacak kimse yok.
Annem artık gelemiyor.
Olamaz! Ne yapacaksın?
Keşke kocama bırakabilseydik.
Ama küçücük evde yeni doğan bebeğimizle ilgileniyor.
Bir fikrim var!
Neden Ju-ri'ye sormuyorsun?
Onun zaten işi başından aşkın, ben de yük olamam.
Başka bir çözüm bulacağım.
Görüşürüz.
Nasıl gülebiliyorsun?
Neden?
Diğer tüm çocuklar kızlı erkekli eşleşti
ama biz iki erkek oturuyoruz.
Berbat bir şansımız varmış.
Hâlâ nasıl gülebiliyorsun?
Neden şanssızmışız?
Seninle oturduğum için memnunum Dong-u.
Öyle mi?
Her yaştan ve cinsiyetten insan beni seviyor sanırım.
Min-ho.
Anne!
Beni almaya mı geldin?
-Bu arkadaşın mı? -Evet.
Merhaba. Ben Jang Dong-u, numaram 11, 1. sınıfların üç numaralı sınıfındayım.
Min-ho'nun sınıf arkadaşıyım.
Memnun oldum.
Ben seni daha önce görmemiş miydim?
-TV'de falan gördüğünüzü mü sandınız? -Ne?
Beni hep bir oyuncuya benzetirler de.
Demek öyle.
Ama o yüzden değil.
Dong-u.
Jeong-suk!
Demek bu senin oğlun Ju-ri.
Bu da benim oğlum.
-Sınıf arkadaşıymışlar. -Cidden mi?
Jeong-suk'a kahve, çocuklara sıcak çikolata.
Teşekkürler.
Bu harika.
Aynı sınıfta olduklarını bilmiyordum.
Ben de.
Yakın arkadaşa benziyorsunuz.
Evet, yakınız.
Ben öyle demezdim.
Tanışma aşamasındayız.
Ne?
Bugün Yeong-bok uğradı.
Satış için yer bulmuş ama senin de bakıcıya ihtiyacın varmış.
Evet. Şey…
Kimse yoksa buraya bırakabilirsin.
Yapamam. Sen de çalışıyorsun.
Ben her gün zaten çocuğuma bakıp çalışıyorum.
Hem aynı sınıftaymışlar.
Kesin iyi anlaşacaklardır.
Merak etme. Sen git.
Yine de.
O bizimle kalabilir.
Çocuk bakmak karşılıklı iştir.
Bir gün yardım alırsın bir gün de sen yardım edersin.
-Bunu nereden öğrendin? -Lady Kyunghyang'ın Mart sayısından.
Git hadi, geç kalma.
Tamam.
Min-ho uslu dur, olur mu?
İşim biter bitmez döneceğim.
-Tamam. -Peki.
Çok sağ ol.
-Çabuk git! -Sağ ol.
Define Adası.
Perma yapıyor musunuz?
Tabii ki. Oturun şöyle.
-Hey. -Efendim?
Zaten öğreneceğin için önden söylüyorum.
Benim annem bekâr bir anne.
Anladım.
Ama beni sevgiyle büyütüyor.
Bekâr anne olduğu için onu küçük görürsen
sana gününü gösteririm.
-Ama… -Ne?
Bekâr anne ne demek?
-Sen en iyisi kitabını oku. -Tamam.
Sadece bir tane sattın, değil mi?
Bir tane sattığıma dua ediyorum.
Ben de sizin sayenizde bir tane satabildim.
Geldik. Ben iki tane satabildim,
balık köfteleri benden.
-Balık köftesi mi? -Evet.
Şu sokak satıcısından mı?
Evet.
Daha önce hiç yemedin mi?
Ben kuralcı bir ailede büyüdüm.
Yani sokakta ayaküstü hiç yemek yemedim.
Evet tavrından belli aslında.
Tam asil bir babanın kızı gibisin.
Ama yine de denemek ister misin?
Bu fakirlerin karnı çok aç.
Yapma şöyle ama.
Yürüyün! Siz bana bakmayın.
Tamam.
Hanımefendi balık köftesini beğendiler sanırım.
Şu an çok kızgınım.
Bu tadı bilmeden 50 yılım geçmiş.
Min-ho, Ju-ri'nin yanında değil mi?
Evet.
Ama ileride ne yapacağız?
Çalışma saatlerimiz her ne kadar esnek olsa bile
öğleden sonra ve akşamları bir bakıcıya ihtiyacın olacak.
Annene bir şey mi oldu? Çocuğa o bakıyordu.
Yaptığım işi öğrendi.
Bundan nefret ediyor.
Olamaz.
Çok canın sıkkın olmalı.
Jeong-suk!
Şu adam…
O kaltağın kocası değil mi?
-İzninizle. -Elbette.
In-tae.
Çok iyi oldu.
Ben de seni görmek istiyordum.
Neden?
Şu yaptığın evlere pazarlama işini
benim evde yapsanız diyorum.
Sizin evde mi?
Mi-hwa'nın doğum günü için.
Senin için de iyi olur dedim.
İlişkimize biraz heyecan da katalım diyoruz.
Bebek yapmaya çalıştığımızı biliyorsun.
Ne kadar denediysek de olmuyor.
Mi-hwa da o konuda biraz ilgisiz kalıyor.
Sana öyle mi dedi?
Seksle ilgilenmediğini mi söyledi?
Nasıl?
-Yapamam. -Neden?
Pardon.
Sizin evdeki satışı Jeong-suk yerine ben yapabilir miyim?
Çok mu yoğunsun?
Yoğun tabii. Programı dolu.
Ben de aynı işi yapıyorum. Çok da iyi bir pazarlamacıyımdır.
Gerçekten çok memnun olurum!
Kartımı alın.
Lütfen haberleşelim.
Teşekkürler.
Jeong-suk, görüşürüz.
Tamam.
-Görüşürüz. -Güle güle.
Hoşça kalın.
Bunu yapmak zorunda değildin.
Neden yapmayayım. Para kazanma fırsatı işte.
Ağzım iyi laf yapar, bilirsin.
Onları soyup soğana çevireceğim.
Sen o işi Yeong-bok'a bırak. Gerisini merak etme.
Peki.
Çok mu eğlendin?
Evet, Define Adası'nı ve JoongAng Gençlik Dergisi'ni okudum.
Köri bile yedim.
Dong-u'nun annesi yine gel dedi.
-Öyle mi? -Evet.
Bu da ne?
Babam göndermiş!
Bana hediye yollamış!
GÖNDEREN: KWON SEONG-SU ALICI: KWON MIN-HO
Bu Voltron.
Bir de mektup var.
Birlikte okuyalım anne.
Tabii ki.
Sesli okuyacağım.
Tamam.
"Sevgili Min-ho, benim baban.
Bu hediyeyi aldım çünkü Voltron'u sevdiğin aklıma geldi.
Bu robotu çok kıskanıyorum.
Bu robot Min-ho ile oynayıp,
onunla beraber uyuyabiliyor.
İnanıyorum ki bir gün ben de yine senin yanında olabileceğim.
O gün gelecek, biliyorum.
Seni seviyorum Min-ho.
Annene onu sevdiğimi söyle."
Bakar mısınız?
Hanımefendi?
Geldim.
Merhaba.
Köpeğiniz gözünü bana dikmiş durumda.
Acaba tasmasını mı taksanız?
Hiç merak etme. Ppoppi kimseyi ısırmaz.
O çok tatlı bir köpektir.
Anlıyorum.
O ne be! Tatlı köpeğin batsın senin!
Aman Tanrım. Yaralandın mı?
Popomun üstüne sağlam düştüm.
Kımıldayamıyorum bile.
Arkadaşının evindeki satış toplantısı ne olacak?
Bu gece olduğu için iptal de edemem.
Bayan Oh'a soracaktım
ama çok lazımmış gibi bu akşam Asiller Kulübü toplantısı varmış.
Ben giderim.
Gider misin? Sorun olur mu?
Olmaz.
Merak etme. Dinlenmene bak.
Görüşürüz.
Gel de yardım et.
-Tut beni. -Tuttum.
Neden telefonu buraya koyduysak?
-Aman. -Yavaş.
Acıyor!
Çok mu acıyor?
Ne oluyor?
Sen ağlıyor musun?
Üzgünüm hayatım.
Benim iyi bir işim olsaydı bunlar başına gelmezdi.
Sorun değil. Niye öyle diyorsun?
Basit bir talihsizlik işte.
Hayır, kötü koca olduğum için. Özür dilerim.
-Yavaş ol. -Yavaşça.
Sana ilaç ve ağrı kesici bant getireyim.
Evet ağrı kesici iyi olur.
Yemek istediğin bir şey var mı?
Yemem lazım ama hiç iştahım yok.
Sana muz alayım mı? Seversin.
Ama çok pahalılar.
Parasını düşünme.
Haklısın. Canım acıyor. Git al ve çocuklara da ver.
Tamam. Hemen koşup alıyorum.
Benim kocam bir tanedir.
Ama…
…hiç paran var mı?
Para mı?
Ceketimin cebine bak.
-3.000 won al yeter. -Evet, yeter.
Üstünü getiririm.
Dayan, olur mu? Hemen gidip geleceğim.
Gerçekten üzgünüm hayatım.
Seni seviyorum.
Teşekkür mü etsem, küfür mü etsem
bilemedim gitti.
Ben bu işi bir türlü çözemedim gitti.
-Teşekkürler. -Tekrar bekleriz!
Saçımı keser misiniz?
Kusura bakmayın. Perma sırası çok fazla.
Sizi bir dahaki sefere alırım. Üzgünüm!
Jeong-suk.
İş arkadaşımın acil işi çıktı.
Bakıcı bulamadığım için Min-ho da geldi.
İyi yapmışsın.
Min-ho, sen nerelerdeydin?
Merhaba.
Hayatım, kim geldi?
Şey…
Jeong-suk. Sen neden…
Doğum günü sürprizin için onu ben davet ettim.
Arkadaşlarım Jeong-suk'un satışlarını merak ediyor demiştin.
Önce bana sorsaydın keşke.
Eminim Jeong-suk istememiştir.
Yapmak istemezsen gidebilirsin.
Hiç sorun değil.
Bence de sorun değil.
Para kazanmış olurum.
Gördün mü? Sorun yok.
Min-ho.
Annen çalışıyorken biz de sinemaya gidelim.
Young-gu ve Daeng Chil 4 çıkmış.
Vay canına.
Anne, gidebilir miyim?
Olur tabii.
Gidelim!
-Görüşürüz. -Tamam.
Girebilir miyim?
Elbette.
Ne oldu Min-ho?
Mısır ister misin?
Babam ne zaman dönecek?
Ben bilmiyorum ki.
Anneannem demişti ki
Geumje'de babamın çalışabileceği yer kalmamış.
Bence o yüzden eve gelemiyor.
Sen iyi beslenip sağlıklı olursan
eminin yakında baban seni görmeye gelecektir.
Lafı açılmışken, kim şimdi mısır ister?
-Hemen döneceğim. -Tamam.
Pardon.
Bilin bakalım nerede?
-Nerede? -Paris.
-Paris mi? -Paris mi?
-Vay be. -Bana hediye getirecek.
-Kıskandım. -Sen Paris'in yerini biliyor musun?
-Biliyorum. Sadece hiç gitmedim. -Nerede?
-Bilmiyorsun işte! -Dalga geçmeyin ama.
-Bilmiyor işte. -Başka ülke bildiği yok.
-Kaç günlüğüne gitti? -Altı gün.
-Vay be. -Vay canına.
-Öyle. -Cidden mi?
Mi-hwa ile beraber mi okumuştunuz?
Biz de ilkokulu ve ortaokulu beraber okumuştuk.
Mi-hwa senden çok bahsetti.
Kocasıyla da arkadaşmışsın.
Evet, biz küçüklükten beri arkadaşız.
-Anladım. -Demek öyle.
Mi-hwa evleneceğini söyleyince çok şaşırmıştım.
Sen de bilirsin
erkeklerle pek işi olmazdı.
Tam bir namus abidesi, değil mi?
Evet, öyledir.
Hadi artık biraz yetişkin meselelerinden konuşalım.
-Hadi konuşalım! -Doğruyu söyle.
Evlendikten sonra
hiç başka erkeğe ilgi duyduğun oldu mu?
Ne?
Hiç başka bir erkekle yatmak istedin mi?
Niye öyle kaldın? İstedin mi yoksa?
Kesin şu muhabbeti.
Kızdı mı bu şimdi?
Ne kadar da şirin.
Hiç değişmemiş. Aynı eskiden olduğu gibi.
Jeong-suk.
Sen bize ürünlerini göster.
Tabii ki. Başlayalım mı?
Bak, tam şurası.
-Bak! -İşte o!
Pardon.
Min-ho.
-Min-ho. -Otur artık.
Affedersiniz.
Buralarda elinde oyuncak olan bir oğlan gördünüz mü?
Hayır, görmedim.
Min-ho! Kwon Min-ho!
-Göremiyoruz! -Kusura bakmayın.
Çekilsene!
Otur lütfen. Sigara içmeye çıkmıştır.
Daha sekiz yaşında.
Önce bir şöyle geç.
Belli ki burada değil. Kenara geç.
-Yuh ya. -Olacak şey değil.
Bir sürü güzel şey aldım.
Çok teşekkürler.
Mi-hwa, bugün çok eğlendim.
-Ben de. -Ben de.
Jeong-suk'u ben de doğum günüme çağırmak isterim.
Elbette, arayın lütfen.
-Güle güle. -Görüşürüz.
-Görüşürüz. İyi günler.
-Sağ ol. -Görüşürüz!
-İyi günler. -Sana da!
Jeong-suk bu gece çok iyi iş çıkardın.
Bence bu konuda çok yeteneklisin.
Böyle iyi konuşabildiğini bilmiyordum.
Uzun zamandır tanışıyoruz.
Ama hâlâ bilmediğin yönlerim varmış.
Buna rağmen
sen hep aynıymışsın.
Min-ho!
Min-ho?
-In-tae? -Min-ho burada değil mi?
Neden burada olsun?
Min-ho nerede?
Birkaç şey not ettim.
Bunları adli tıpa soralım lütfen.
-Sonra çıkabilirsin. -Tamam.
Bu işi halledip çıkacağım.
Tamam.
Evet, ben Dedektif Kim.
Kayıp çocuk ihbarı mı?
Lütfen devam edin.
Min-ho.
Min-ho buraya geldi mi?
Gelmedi.
Hiçbir yerde yok.
Gidebileceği her yere baktım.
Polise haber verdim, eminim onu en kısa zamanda bulurlar.
-Jeong-suk. -Onu neden yalnız bıraktın?
İki dakika patlamış mısır almaya çıktım.
O kadar çabuk kaybolacağını düşünemedim.
Senin dünyadan haberin yok zaten.
Gözünün önünde olan bitenden bile haberin yok senin.
Jeong-suk, sakin ol.
Dokunma bana!
Min-ho'm benim.
Min-ho. Ne yapacağım ben?
Bir daha anlat.
Nasıl oldu?
Min-ho mısır istediğini söyledi. Ben de ona bekle dedim.
-Bekle mi dedin? -Evet!
-Açıkça söyledin mi? -Evet.
-Sonra? -Döndüğümde yoktu.
Kayıp çocuk için mi geldiniz?
-Evet. -Nereye gitmiş olabilir?
Annesi şurada.
-Her yere baktın mı? -Baktım.
Nereye gider bir daha düşünmeye çalış.
Nereye gider ki?
Her yere baktın mı? İki kere baksaydın.
Gidebileceği yerlere baktınız mı?
Evet.
Normalde uğrayabileceği yerlere baktım.
Öyleyse kaybolduğu sinema bölgesine
yeniden bakalım.
Orada bekliyor olabilir.
Okul ve ev dışında daha önce hiç yalnız kalmamıştı.
Hava da karardı. Çok korkmuş olmalı.
Üşümüştür de.
Eskiden Amerika'da yaşardım.
Disneyland adında büyük bir eğlence parkı vardı.
Bu kasaba o parktan daha küçük.
Demek istediğim onu yakında buluruz.
Durun! Bu annem.
Anne!
In-tae beni aradı.
Bu nasıl olabilir?
Şu anda bir dedektifle onu arıyoruz.
Min-ho şu anda uyuyor olmalıydı.
Çocuğunu yanında o pis işe nasıl götürebilirsin?
Ya ne yapsaydım?
Sen bakmak istemedin.
Para kazanmam lazım.
Sana o işi bırak dedim.
Sevmediğimi söyledim. Pis bir iş!
Öz kızımın öyle müstehcen şeyler sattığını düşünmek
benim kaldırabileceğim bir şey değil!
Düşündükçe titriyorum.
Anne.
Para gözünü kör etmiş olabilir ama çizgiyi aştın.
Sanki o işi yaparak çok mu para kazanıyorsun?
Bir anneye yakışır şekilde davranmalısın.
Hiç mi utanman yok senin?
Sana ne demeli?
Sen bir anneye yakışır davranıyor musun?
-Ne? -Ben zaten kafayı yiyorum.
Sen sözlerinle daha da çok canımı yakıyorsun.
Bu mu anneye yakışan davranış?
Asıl sen kendinden utanmalısın!
Min-ho!
Kwon Min-ho!
Min-ho!
İyi misin?
Evet. Çok geç olmadan gidelim.
Min-ho.
Min-ho!
Bayan Han siz bu tarafa gidin, ben de şu tarafa.
Tamam.
Min-ho.
Min-ho!
Min-ho.
-Bir şey sorabilir miyim? -Evet.
Şu boylarda sekiz yaşında bir çocuk gördünüz mü?
Min-ho!
Min-ho.
Sen de kimsin?
Kusura bakmayın.
Özür dilemekle olur mu? Çocuğumun kolunu ne hakla çekersin?
Kusura bakmayın. Başkasıyla karıştırdık.
Gidelim.
Min-ho nerede olabilir?
Son zamanlarda canını sıkan bir şey var mıydı?
Ya da endişelendiği.
Pek yoktu.
Babasından ayrı olduğu için
onu çok özlüyordu.
Babasını bulmaya gitmiş olabilir mi?
GEUMJE BİBER SALÇALARI
Min-ho!
Anne.
Burada ne yapıyorsun? Her yerde seni aradım.
Eyvah, buz gibi olmuşsun!
Özür dilerim.
Niye böyle bir şey yaptın?
Baban artık burada çalışmıyor. Bilmiyor musun?
Biliyorum. O yüzden geldim.
Müdürle konuşmaya geldim.
Ne?
Babamı yine iş almasını isteyecektim.
O zaman yeniden bizimle yaşayabilir.
O yüzden mi geldin?
Tamam. Üşümüşsün.
Gidelim hadi.
Gidelim.
Kalk bakalım.
Gidelim.
Çok teşekkürler.
Çok geç olmadan onu bulduk.
Çok şükür.
Onu sizin sayenizde bulduk.
Onu tamamen kaybettiğimi sanırken
mantıklı düşünemiyordum.
Her ebeveyn aynı hissederdi.
İnsan çocuğunu kaybedince harap olur.
Elbette.
Her anne aynı durumda olurdu.
Sarsılmış olmalısınız. Lütfen dinlenin.
Yanağınıza da buz falan koyun.
Tabii, iyi günler.
Gerçekten…
Çok teşekkürler.
NANA YARA BANDI
Şimdi de çantanı tak.
Al bakalım.
İşte böyle.
Saçını da tarayalım.
-Anne. -Efendim?
Yüzüne ne oldu? Yaralandın mı?
Bu mu?
Önemli bir şey değil.
Min-ho.
Gelip seni okuldan alayım mı?
Hayır. Dong-u ile yürüyeceğim.
Bana bak.
Doğruca eve geliyorsun, tamam mı?
Bir daha bana söylemeden başka bir yere gitme.
Söz, gitmeyeceğim.
Ben gidiyorum.
Şunu da al.
Günün güzel geçsin ve hemen eve gel!
İnsanlara saygılı davran.
-Tamam. -Git hadi.
Neredeyse unutuyordum. Bugün…
Tanrım.
Maaş almayalı çok uzun zaman olmuştu.
Beklediğimden daha çok.
Biliyorum.
Bu kadar mı?
Eline para geçtiğinde
daha çok para kazanmak için geleni istekle karşılamalısın.
Al, tut şunu.
Tamam.
Üçe kadar saydığımda
çığlık at ve sağına koş.
Çığlık mı? Tamam.
Bir, iki, üç!
Eyvah.
Sen arkanı incitmemiş miydin?
Merdivenleri çıkarken elinle tutarak çıkıyordun.
Doğru söylüyorsun.
Aman Tanrım. Dürüst olacağım.
Sanırım parayı görünce mucizevi şekilde iyileştim.
İyi de senin yüzüne ne oldu?
Küçük bir çizik. Önemsiz bir şey.
Neyse…
Şunlara bakınca
bütün dertlerimi unutuyorum.
Jeong-suk, paranı alınca ne yapmak istiyordun?
Alışverişe gitmek.
Alışveriş mi?
Hoş geldiniz.
Şunu alacağım.
Bu çantayı mı?
-Bu 28.000 won. -Tamam.
-Teşekkürler. -Güle güle.
-Bunu alacağım. -Tamam.
Kızım üstünde ders çalışabilsin diye.
Anlıyorum.
Hadi ayakkabı alalım.
Başka numarası…
Bir paket chwinamul alayım.
-Nasıl oldum? -Çok güzel oldun!
Alsam mı ki?
Şunlardan üç tane alayım.
Teşekkürler.
Sağ olun.
Ben öderim.
Bolca koydum ki tekrar gelin! Söz verin!
-Buyurun. -Bir dahaki sefere.
-Gelin ama. -Tamam.
Hayatım çok sağ ol.
Baba?
Burada ne yapıyorsun?
Senin evin buralarda değil.
-Neden geri geldin? -Böyle olmandan korktum.
Saklanması gereken babam, sen değilsin.
Eskiye bakınca…
Düşündüm de…
Başıma geldiğinde senin yaşlarında olduğumu fark ettim.
32 yaşındaydım.
Hâlâ sevilmek istiyordum.
Çekici olduğumun düşünülmesini istiyordum.
Jeong-ho, sence baban sana ne getirecek?
Tren logosu olan lastik ayakkabılar. Ya sen?
Bir torba şeker.
Babanız aylar sonra eve geliyor.
Hediyeleri mi düşünüyorsunuz?
Anne, sen bir şey istemiyor musun?
Tek istediğim babanızın sağ salim dönmesi.
Hiç bilmediği bir yerde para kazanmaya çalışmak
onun için çok zor olmalı.
Babanız geldi!
-Baba! -Baba!
Nasılsınız bakalım?
İyiyiz.
İçeri gel.
Seul'a gidip para kazanacağım, elim boş dönmem
diye o kadar büyük konuşunca sanmıştım ki…
Başka bir kadının elini tutup geleceği aklıma hiç gelmemişti.
O zamanlar bir sürü kadın bunu yaşıyordu.
Kendimi toplamaya çalıştım.
Anne, çişim geldi.
Çişin mi geldi?
Bu babam.
Ne oldu? Neden bu kadar geciktin?
Sana söyledim ya.
İçeri geç. Beni özledin mi?
Elbette özledim.
Ama kalbimin paramparça olmasına
engel olamadım.
Bunu da yıkar mısın?
Lee Hanım?
Kendi evimde bu ne cüret?
Hem de çocuklarımın çamaşırlarının üstüne.
Bir an çok sinirlendim.
Delirdin mi sen?
Hey!
-Bırak! -Hadi ama!
Önce sen bırak çatlak kadın!
Siz ne halt ediyorsunuz?
Sen iyi misin?
Bırak bir bakayım.
Yong-deok.
Ağlama. Gel içeri girelim.
Ağlama, olur mu?
Yukarıda!
Hey!
Anne!
Anne.
Hadi gidelim.
Anne, neden bu tarafa gidiyorsun?
Eve gitmiyor muyuz?
Orası artık bizim evimiz değil.
Üçümüz kendi başımıza yaşayacağız.
Sonrasında nasıl yaşadığımı en iyi sen biliyorsun.
Bu benim seçtiğim yol.
Ama işler ne zaman zorlaşsa normalden daha öfkeli
ve mağdur hissediyorum.
Onların zevk düşkünlüğü yüzünden
ailem ve hayatım mahvoldu.
Anne.
İşte bu yüzden
onun gibi adi bir kadına layık
kıyafetleri kendi kızımın sattığını öğrenince
buna dayanamadım.
Seni biliyorum.
Sen iki yakanı bir araya getirmeye çalışıyorsun.
Benim zavallı yavrum.
Sana söylediğim her kötü sözde
benim kalbim parçalandı.
Ama…
…bunu kabullenmek çok zordu.
Yağmur durdu.
Min-ho seni bekliyordur. Eve git!
Al bakalım.
Bu da ne?
Bugün maaş aldım.
İçlik alacaktım ama sonra buna karar verdim.
Bunun için çok yaşlıyım.
Bunu kim için giyeceğim ben?
Kimse için giymen gerekmiyor!
Kendin için giy.
Anne.
Birden nereye gittin?
Bir yere gitmedim.
Neden çantanı çıkarmadın?
Çünkü çok sevdim!
Yarın hemen gelsin istiyorum!
Dong-u'ya göstereceğim.
Biraz ister misin?
Onu sen ye.
Bulaşıkları yıkayıp geleceğim.
Aslında annemin çektiklerini anlıyorum.
Baban çok sarhoş olmuş.
Hadi içeri girelim.
O kadın geldi geleli
annem hep bitkin görünüyordu.
Yaşadığı derin üzüntü
bir çocuğun gözünden bile çok ağır görünüyordu.
DAESEUNG ÇÖREKLERİ
Jeong-suk.
Al, bir tane ye.
Anne, sen yemiyor musun?
Sana aldım.
O çok ağır değil mi?
Hiç de ağır değil.
Bunun sayesinde pirinç ve sevdiğin çörekleri alabileceğiz.
Hiç ağır gelmiyor.
Çok lezzetli.
O kadar güzel mi?
-Evet. -Peki. Yavaş yavaş ye.
KORKMAYIN İTİRAF EDİN VE UMUDU BULUN
Ağır değil dediğinde ona inanmıştım.
Hayır, şimdi düşünüyorum da
sanırım inanmak istemiştim.
Kendisi geçinemiyorken niye bir de buna masraf etmiş?
Anneler her zaman güçlüdür diye inanarak
onca zaman akıp gitmiş.
Bunca zamandır o kadar yalnız hissetmiş olmalı ki.
Artık ben de bir anneyim
ve bu canımı çok acıtıyor.
A VIRTUOUS BUSINESS
Sanırım suçluyu buldum.
Kimmiş?
Çünkü aranıza katılıyorum.
-Evet, bu harika! -Evet.
Bence dördümüz harika işler başarabiliriz.
Havalı oldu.
-Ama sen ne iş yapıyorsun anne? -Ne?
"Fantezi İç Çamaşırları Anketi."
Pazarlama işimiz için bir anket yapıyoruz.
Şimdiye vazgeçer diyordum.
Kasabanın kadınları bir araya gelip
şunları işi bırakmaya mı zorlasa acaba?
Ne yapıyor bu?
"İşi bırakmak" mı?
Bırakmayacağım. Bırakamam!
Alt yazı çevirmeni: Can Sözer