(ทีมขายท้าขนบ)
(ปกป้องชีวิตและความปลอดภัยให้ชาวกึมเจ)
รุ่นพี่ กลับมาจากสอบปากคำแล้วเหรอครับ
- ใช่ - ผมเอารูปที่ขยายใหญ่ตามที่รุ่นพี่ขอมา
วางไว้ให้บนโต๊ะแล้วนะ
ผมเอาข้อความ จากทีมนิติเวชแปะไว้บนนั้นให้ด้วย
ขอบใจนะ
(แผนกสืบสวนอาชญากรรม)
(รายงานชันสูตร)
สวัสดีครับ นี่สายสืบคิมโดฮยอน
สวัสดีค่ะ คุณสายสืบ
ผมว่าผมเจอตัวคนร้ายแล้ว
ใครเหรอคะ
ไปกันเถอะ
(ร้านอุปกรณ์จางอัน)
แค่นั้นเหรอ
รู้ได้ยังไงว่านั่นคือลายมือภาษาอังกฤษของผม
คุณศึกษาลายมือของทุกคนที่นี่เหรอ
ตัวอักษรหวัดๆ สองสามตัวจะเป็นหลักฐานได้ยังไง
สามีฉันอยู่ที่ร้านทั้งวัน เขาไม่ได้ไปเหยียบบ้านเธอเลย
แน่ใจนะครับ
ก็แน่อยู่แล้วสิ
ทำไมผมต้องไปบ้านเธอด้วย
แล้วทำไมถึงมีหลักฐานว่า คุณอยู่ที่บ้านคุณจองซุกล่ะ
มีรอยเท้าหลายรอยอยู่หน้าบ้านเธอ
จากรองเท้าบูตทหารไซซ์ 11
ซึ่งตรงกับรองเท้าบูตของคุณพอดี
อยากฟังเพิ่มอีกไหม
พูดอะไรสักอย่างสิ
ว่าไง
คุณทำจริงๆ ใช่ไหม
ทำไม
ทำไมถึงทำ
ก็ผมรังเกียจ
คุณขายของต่ำๆ แบบนั้น
และเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีให้ภรรยาผม
ที่ผมทำไปก็เพื่อให้คุณ รู้สึกมียางอายอย่างที่คุณสมควรจะรู้สึก
คุณลุงคะ
คุณเสียสติไปแล้วหรือไง
เป็นบ้าเหรอ
คุณทำแบบนั้นกับคนที่
เราเห็นเขาอยู่ในเมืองตลอดได้ยังไง
คุณทำฉันกลัวแล้วนะ
จองซุกต่างหากที่ทำให้คุณต้องกลัว
ผมเห็นว่าหลังจากเกิดเรื่องนั้นไป คุณก็ยังขายของพวกนั้นอยู่
คุณดูมีอะไรอยากจะพูดเยอะ
มาที่สถานีตำรวจสิครับ แล้วผมจะให้คุณพูดได้เต็มที่เลย
ไม่อยากจะเชื่อจริงๆ
แม่มินโฮ
ฉันขอโทษ เดี๋ยวฉันจะพูดกับเขาให้รู้เรื่องเอง
ยกโทษให้เขาด้วยนะ
เห็นแก่ฉันเถอะ
เขาควรขอโทษก่อน แล้วฉันจะให้อภัยค่ะ
อะไรนะ
ขอโทษฉันค่ะ
ถ้าไม่ขอโทษก่อนฉันก็ไม่ไป
คุณไม่เป็นไรใช่ไหม
ค่ะ ฉันต้องบีบให้เขาพูดก็จริง แต่ฉันก็ได้คำขอโทษมาค่ะ
ก็แค่…
มันน่าเศร้าที่ความสัมพันธ์ธรรมดา ต้องพลิกผันไปอย่างกะทันหัน
ฉันรู้จักพวกเขามาสักพักแล้ว
พวกเขาเคยช่วยตอนเราย้ายมาที่นี่
คุณลุงแทชิกเคยเป็นเพื่อนบ้านที่น่ารัก เขาเคยให้ลูกกวาดกับมินโฮ
เพราะอย่างนี้คุณเลยปล่อยพวกเขาไป
โดยไม่ได้ลงโทษอะไรเหรอ
เปล่าค่ะ
ฉันคิดว่าการลงโทษ
มันเริ่มขึ้นแล้ว
อะไรนะ
ต่อให้ฉันไม่พูดอะไร อีกไม่นานผู้คนก็จะรู้เอง
โดนเพื่อนบ้านมองเหยียด
สังคมประณาม
และความอับอาย
ฉันว่า
นั่นแหละการลงโทษที่แท้จริง
พูดแบบนั้นแล้วฉันดูเลือดเย็นเกินไปไหมคะ
ไม่ได้เลือดเย็นหรอก
เท่มากเลยละ
อะไรนะคะ
หวังว่าพวกเขาจะถูกลงโทษอย่างเหมาะสมนะ
(ร้านเสริมสวยชาร์มมิ่ง)
ผู้หญิงควร…
(ปิดทุกวันพฤหัสฯ ฉันก็อยากพักบ้าง)
- ทำอะไรน่ะ - เดี๋ยวก่อนนะ
น้ำเย็น
นี่ไงน้ำเย็น
แม่ดงอู
ให้ตายสิ ซ็องชิล ทำแบบนั้นไม่ได้นะ
ให้ตายสิ วันหยุดฉันแท้ๆ
อะไรนะ อีกหนึ่งแสนวอนเหรอคะ
ตกใจอะไรนักหนา
ฉันได้ยินมาว่า ร้านเสริมสวยนิวยอร์กที่ใจกลางเมือง
จ่ายค่าเช่าเดือนละสามแสนวอน
แต่นั่นมันตึกใหม่และใหญ่กว่าเยอะเลยนะคะ
นี่คุณจะบอกว่าที่นี่ทรุดโทรมและคับแคบงั้นเหรอ
ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ
เมื่อวานฉันสังเกตว่าคุณมีลูกค้าเพียบเลย
บอกตรงๆ เลยนะ
แม่ดงอูไม่ได้เก่งขนาดนั้นเลย
คุณประสบความสำเร็จได้ เพราะร้านเสริมสวยนี้อยู่ในทำเลที่ดีเยี่ยม
ฉันรู้ค่ะ
ฉันซาบซึ้งใจที่คุณนายปล่อยที่ทำเลดีให้ฉันเช่า
แต่ดงอูเพิ่งเริ่มเรียน
เพราะงั้นการจ่ายสามแสนวอนแบบกะทันหัน มันมากเกินไปสำหรับฉันค่ะ
งั้นเหรอ
ฉันเดาว่ามันคงไม่ดี
สำหรับเจ้าของที่ถ้าจะบังคับขึ้นค่าเช่าน่ะนะ
ขอบคุณที่เข้าใจค่ะ คุณนาย
สบายมาก ไม่มีปัญหา
ฉันไม่อยากจะบังคับขึ้นค่าเช่าของคุณอยู่แล้ว
งั้นเราปิดร้านไปซะ
แล้วทำตัวสบายๆ ดีไหม
อะไรนะ
มีคนเยอะแยะที่สนใจทำเลนี้
คุณไม่ต้องห่วงว่าหลังคุณจากไปแล้วที่นี่มันจะว่าง
ฉันไปก่อนนะ
เดี๋ยวค่ะ คุณนาย
คุณนาย
- นั่นแหละที่ฉันเจอมา - จริงเหรอ
- ไว้เจอกันนะ - ได้เลย
แม่ฮะ
ดงอู
- สวัสดีครับ - หวัดดีจ้ะ มินโฮ
นายเล่นดัลโกนาครั้งแรกเหรอ
อือ
ถ้าทำแบบนั้นมันจะหัก
ดูไว้นะ
เลียด้านหลัง
ยกขึ้นมาให้โดนแดด
เลียเพิ่มเพื่อละลายมัน
มันหักเลย
ถ้าชนะแล้วได้อีกอันแล้วไงอะ
ของฟรีไม่มีในโลกหรอกนะ
แม่ แม่ดูใจลอยตั้งแต่เมื่อกี้แล้วนะ
มีอะไรหรือเปล่าฮะ
เปล่า ไม่มีอะไรจ้ะ
ผมว่าแม่โกหกนะ
แม่แค่อยากทำเงินให้ได้เยอะๆ น่ะ
อ๋อ
คุณคิมทึกชุล ผู้ชายวัยสามสิบ อาศัยอยู่ย่านกึมโฮที่โซล
เปิดร้ายขายเครื่องประดับเป็นอาชีพเสริม
และทำเงินได้มหาศาล
แม่เองก็อาจจะต้องหางานเสริมทำด้วยไหม
แม่บอกแล้วไงว่าให้เลิกอ่านนิตยสารพวกนั้น
ทำได้แล้ว
โอ้โฮ คุณลุงฮะ เราจะได้อีกชิ้นใช่ไหม
เอาอีกชิ้น
- เอาอีกชิ้น - เอาอีกชิ้น
เอาอีกชิ้น
- เอาอีกชิ้น - เอาอีกชิ้น
งานเสริม
วันนี้สนุกมาก
เหมือนกัน อยู่กับนายแล้วสนุกมากตลอดเลย
อ๊ะ พี่ๆ
- สวัสดีครับ - สวัสดีครับ
นี่พี่ๆ กำลังจะไปบ้านพี่จองซุกเหรอคะ
ได้ข่าวเหมือนกันไหม
ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย
เกิดอะไรขึ้นคะ
อะไรเหรอ
ตายแล้ว
ตัวอักษรต้องใหญ่มากแน่ๆ เลย ต่อให้ทาสีใหม่แล้วก็เถอะ
นั่นสิคะ
แล้วคุณรู้ได้ยังไงเหรอ
เราได้ยินตอนขากลับ จากที่ไปรับสินค้ามาขายเพิ่ม
คราวหน้าถ้ามีอะไรแบบนี้เกิดขึ้นอีก บอกเรานะ
เราช่วยแก้ปัญหาไม่ได้ก็จริง แต่เราร่วมด้วยช่วยกันด่ามันได้ค่ะ
ใช่แล้ว
เขาทำไปเพราะเขารู้สึกรังเกียจใช่ไหม
เขาต่างหากที่เป็นคนน่ารังเกียจ
นั่นสิคะ
คืนนั้นฉันเอาเทปติดพื้นไปที่นั่น
ฉันควรใช้เทป
- ปิดปากเขาเลยดีไหม - ขอร้อง
หรือฉันควรเขียนคำเดียวกันนั้น
- ไว้บนหน้าผากเขาซะเลย - ว่าอะไรนะ
เธ็กซ์
เข้าใจแล้ว
ฉันโล่งใจนะที่เห็นคุณยิ้มได้
ก็ควรเป็นอย่างนั้น
ร้านขายอุปกรณ์จะต้องล้มเหลว
- และธุรกิจนี้จะเฟื่องฟู - อะไรนะ
ทำไมล่ะ
เพราะฉันว่าจะมาร่วมด้วยคนไง
- อะไรนะ - อะไรนะ
จริงเหรอคะ คุณจูริ
ไหนคุณบอกว่าคุณยุ่งเกินไปกับร้านเสริมสวย
การเก็บแรงไว้เพื่อร้านเสริมสวย อาจทำให้ฉันต้องเสียร้านไปค่ะ
คุณฮอจะขึ้นค่าเช่า
ฉันจะโฆษณาให้ลูกค้าฉัน และจัดงานขายของลดราคาในวันที่ฉันหยุด
- ค่ะ เยี่ยมไปเลย - ใช่
ไม่ใช่เรื่องที่ค่าเช่าคุณขึ้น เรื่องที่คุณจูริมาเข้าร่วมกับพวกเราต่างหาก
ฉันคิดว่าเราสี่คนจะทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ได้
ใช่ไหมคะ คุณจองซุก
ค่ะ
คิดถูกแล้วค่ะ
สวยจังเลย
นั่นฟองสบู่เหรอ
สวยจังเลย
- เด็กๆ กำลังสนุกกันใหญ่ - นั่นสิคะ
โล่งอกไปที
นายจะปิดเป็นคดีแพ่งไปใช่ไหม
ครับ คุณฮันจองซุกที่เป็นเหยื่อ ไม่อยากให้ลงโทษรุนแรง
เธอเคลียร์ปัญหากับเจ้าของที่ของเธอแล้ว
พวกเขาตกลงกันได้เร็วกว่าที่ฉันคิดนะเนี่ย
- ครับ - เธออาจจะอยากเลี่ยงปัญหา
พวกเขาอยู่ใกล้กัน
และทุกอย่างในร้านขายอุปกรณ์ อาจเป็นอาวุธฆาตกรรมได้
เธอคงกลัวที่จะโดนเอาคืนแน่ๆ
เปล่า
เธอไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้น
อะไรนะ
ยังไงก็เถอะ ผมจะจัดการอย่างรอบคอบครับ
"อย่างรอบคอบ" เหรอ
ใช่
นี่อะไร
นี่นายเพิ่งมองฉันด้วยหางตาเหรอ
ไม่ทำหรอกน่ะ
นายก็รู้ว่าสายสืบคิมมักจะขมวดคิ้วอยู่แล้ว
แบบนี้ไวและง่ายดี ฉันชอบ
เอาละ
เอาอย่างนี้ไหม
เราไปกินข้าวเย็นกันทั้งทีม เพื่อต้อนรับสายสืบคิมกัน
จะมีความหมายยิ่งกว่านี้ ถ้าสายสืบคิมเป็นคนเลี้ยง
งั้นแทนที่จะไปกินหมูผัดเผ็ดของคุณยาย
เราไปกินมื้อเย็นเบาๆ อย่างซี่โครงวัวกันดีกว่า
มีร้านซี่โครงวัวอยู่ใกล้ๆ
ซี่โครงวัวก็ดีนะ
ผมชอบซี่โครงวัว
วันนี้ผมรู้สึกไม่ค่อยสบาย ผมเลยว่าจะกลับบ้านทันทีหลังเสร็จงาน
อ้อ จริงเหรอ
งั้นพวกเราไปกันเองก็แล้วกัน
ครับ
- เรายังได้กินเนื้อใช่ไหม - นายเลี้ยงไหมล่ะ
การกินข้าวเย็นกับทีม ไม่มีอะไรดีไปกว่าหมูผัดเผ็ดของคุณยายอีกแล้ว
(คลังเอกสารของตำรวจ)
ระวังด้วยนะ
ตอนลูกกลับมาบ้าน คุณยายจะอยู่ที่นี่นะ แม่ต้องไปทำงาน
ผมรู้ฮะ
ตอนนี้แม่มีเพื่อนร่วมงานสามคนแล้ว
โอ้โฮ
แต่แม่ทำงานอะไรเหรอฮะ
อะไรนะ
อ้อ แม่ขายของน่ะ
ของแบบไหนฮะ
ก็…
เอ่อ คืออย่างนี้นะ…
แม่…
แม่ขายของที่พวกผู้ใหญ่ใช้จ้ะ
เดี๋ยวก็ไปสายหรอก รีบไปโรงเรียนได้แล้ว
ผมไม่ได้ไปสายสักหน่อย
แม่ต้องไปเตรียมตัวทำงาน รีบไปโรงเรียนกับดงอูสิจ๊ะ
ไปเถอะ ไปได้แล้ว
แม่ สู้ๆ นะฮะ
สู้จ้ะ
ให้ตายสิ
ฉันดูเหมือนผู้หญิงทำงานดีๆ แล้ว
ดีจังนะ ที่ไม่ต้องกังวลว่าจะใส่อะไรดี
พวกเราจะไปได้สวยค่ะ
ใช่แล้ว
ทีนี้พอฉันมีสินค้าอยู่ในมือแล้ว มันรู้สึกเหมือนฉันเริ่มทำงานนี้แล้วจริงๆ
ใช่ค่ะ เรามีแต่จะงานรัดตัวมากขึ้น
แล้วตอนนี้เราเอายังไงต่อดีคะ
อะไรนะ
ตอนนี้เราเอายังไงต่อดีคะ
เราเอายังไงต่อดีคะ คุณจองซุก
มาคุยกันตอนนี้เลยดีกว่าค่ะ
ไหนๆ เราสี่คนก็อยู่ที่นี่กันแล้ว เราจะได้ประชุม แบ่งปันความคิดกัน
และทำงานกันอย่างเป็นระบบ
- เป็นระบบ - เห็นด้วยค่ะ
เป็นความคิดที่ดีเลย
เราเริ่มเบรนสตอร์มมิงกันได้เลยค่ะ
เราแบ่งปันความคิดกันได้อย่างอิสระ
และไม่ทำให้มันซับซ้อนได้ไหมคะ
ฉันก็พูดอย่างเดียวกันนี่แหละ
พี่ๆ แล้วเมื่อกี้พี่รู้หรือเปล่า
อะไร รู้อยู่แล้วสิ ใครจะไม่รู้บ้างล่ะ
ไอ้ "เบรน" อะไรนั่นน่ะ
มาแบ่งปันความคิดกันอย่างอิสระกันค่ะ
อ้อ เอาสิคะ
บางทีอะไรหวานๆ น่าจะทำให้สมองเราแล่นได้ดีไหมนะ
(ความคิด)
ว่ากันว่าการเริ่มต้นดีมีชัยไปกว่าครึ่ง
แม้ตอนนี้เราอาจจะยังไม่มีแผนที่ดี
แต่ถ้าเราพูดคุยกันไปเรื่อยๆ เราอาจจะคิดอะไรออกก็ได้
แป๊บนะคะ
ใครเหรอคะ
เครื่องสำอางค่ะ คุณนาย
ตายแล้ว ฉันลืมสนิทเลย
อะไรเหรอคะ
ฉันเครื่องสำอางหมดน่ะค่ะ
ฉันโทรหาตัวแทนขายตามบ้าน ให้มาส่งเครื่องสำอางกับมานวด
ฉันลืมไปเลยว่านัดไว้วันนี้
ไม่เป็นไร
พวกเรากลับไปคิดเพิ่มที่บ้าน
แล้วมาเจอกันพรุ่งนี้ก็แล้วกันค่ะ
เดี๋ยวก่อน
ถ้าพวกคุณสะดวก เรานวดกันหมดทุกคนเลยดีไหม
อะไรนะคะ พวกเราด้วยเหรอ
เพราะคุณนายแท้ๆ
เราถึงได้รับการปรนนิบัติขนาดนี้
ห้องก็อุ่น แถมกลิ่นก็หอม
นอนที่นี่แล้วฉันง่วงมากเลยค่ะ
ฉันก็ผล็อยหลับบ่อยๆ เวลานวดน่ะ
มันทำให้ฉันรู้สึกได้พักผ่อนมากขึ้น
เธอคือคนที่ต้องนอนมากที่สุดค่ะ
ผิวของเธอหยาบกร้าน อาจจะเพราะว่าอดนอน
เสียดายหน้าสวยๆ จริงๆ เลยค่ะ
ถ้าจะใช้เสียของแบบนี้ เอาหน้าคุณมาให้ฉันเถอะค่ะ
ช่วงนี้เธอเครียดหนัก
เพราะงั้นเธอก็คงนอนไม่หลับ
ก็เข้าใจได้นะคะ
คุณจองซุก งีบสักหน่อยสิคะ
ฉันก็อยากนะ
แต่ฉันเป็นคนนอนหลับยากค่ะ
และนอนไม่หลับถ้าไม่ได้อยู่บ้าน
งั้นพี่ก็ไม่เคยงีบหลับในโรงเรียนด้วยสิ
ใช่ ไม่เคยเลย
เธอพูดได้อย่างสง่างามเลย
ฉันคิดว่าเธอต้องเป็นนักเรียนดีเด่นแน่ๆ
สุดยอดเลยนะคะ
ฉันหลับในห้องเรียนเยอะมาก
คุณครูของฉันล้อว่าฉันควรจ่ายค่าเช่าเลยละ
แม้แต่ตอนที่ฉันสอน ก็ไม่เคยมีนักเรียนคนไหนงีบหลับนะ
เคยเป็นครูเหรอคะ
เคยเป็นอยู่แป๊บนึงก่อนแต่งงาน
ยังไงก็เถอะ ถ้าคุณจองซุก หลับได้ระหว่างนวดก็คงจะดีสิ
น่าเสียดายนะคะ คุณจองซุก
ไม่ต้องเสียดายหรอกค่ะ
อะไรนะคะ
เธอหลับไปอย่างกับเด็กน้อยเลยละ
โอ้ ผิวฉันเต่งตึงจังเลย
- จริงเหรอ - เธอหลับไม่รู้เรื่องเลย
อะไรน่ะ
หลับสบายไหมคะ
ฉันคงเผลองีบหลับไปแป๊บนึง
นี่มันยิ่งกว่า "แป๊บนึง" แล้วละค่ะ
คุณหลับไปสองชั่วโมงเต็ม
เอ๊ะ
หลับสองชั่วโมง เป็นไปไม่ได้หรอกค่ะ
ดีแล้ว คุณควรนอนพักนะ
ช่วยกรอกแบบสอบถามหนึ่งหน้าให้ฉันด้วยนะคะ
สำนักงานใหญ่สั่งให้ฉันทำค่ะ
กรอกเสร็จแล้วคุณจะได้ตัวอย่างสินค้าสองเท่า
โอ้โฮ
(แบบสอบถามลูกค้า)
ทำไมเขาถึงทำแบบนี้เหรอคะ
เพื่อหาว่าคนชอบหรือไม่ชอบอะไร
ในตัวผลิตภัณฑ์หรือบริการค่ะ
พวกเขาทำทุกปี บอกว่าข้อมูลช่วยเพิ่มยอดขายได้
ช่วยกรอกให้ฉันทีนะคะ
ได้ค่ะ
วันนี้ขอบคุณมากนะคะ แล้วฉันจะติดต่อไป
ขอบคุณค่ะ คุณนาย
ถ้าเราใช้อย่างประหยัด นี่มันอยู่ได้สักครึ่งปีเลยนะเนี่ย
คุณใช้เยอะ
เอาของฉันไปด้วยสิ
ไม่เอา ไม่ได้หรอกค่ะ คุณนายใช้เถอะ
- ฉันอยากลองอันนี้ด้วย - ได้สิ
นี่ค่ะ
ถ้าเราลองทำแบบนั้นด้วยล่ะ
ขายเครื่องสำอางตามบ้านเหรอ
แต่ฉันเพิ่งได้สินค้าผู้ใหญ่มาขายนะ จะเปลี่ยนแล้วเหรอคะ
เปล่าค่ะ แบบสอบถามน่ะ
อ๋อ
ตัวแทนขายคนเมื่อกี้บอกว่า
มันแสดงให้เห็นว่าคนชอบหรือไม่ชอบอะไร ในตัวผลิตภัณฑ์และบริการ
เราต้องรู้เรื่องนั้นก่อนเพื่อเพิ่มยอดขาย
ธุรกิจของเราก็ต้องการแบบนั้นเหมือนกัน
ที่คุณพูดมาก็ถูก
ฉันนึกว่าคนจะรู้สึกกระอักกระอ่วน เพราะของพวกนี้มันเป็นสินค้าผู้ใหญ่
ถ้าเรารู้เหตุผลจริงๆ มันจะช่วยเรื่องกลยุทธ์การขายของเราได้
ใช่
พี่จองซุกฉลาดมากเลย
อาจเป็นเพราะคนอ่อนไหวคนนี้ ได้นอนไปมากไงล่ะ
ก่อนหน้านี้ฉันเอาแบบสอบถามมาอีกชุดด้วย
มาปรับให้เข้ากับสินค้าของเรากัน
โอเค ฉันจะไปเอาพิมพ์ดีดมา
- ขอบคุณ - รักษาตัวด้วย
(พัคโซยอง)
(ร้านพิมพ์)
เราไปเจอกันที่ร้านเสริมสวยของคุณจูริ หลังสำรวจพื้นที่ที่ได้รับมอบหมายแล้วดีไหม
ได้เลย
- ตั้งใจทำงานนะคะ - สู้ๆ
ไว้เจอกันค่ะ
ไปทำแถวซูเปอร์มาร์เก็ตกัน
ได้ค่ะ จะว่าไปแล้ว นี่…
ฉันจะให้ร้านนี้ทำแบบสอบถาม
- ค่ะ - อือ
คุณนาย
วันนี้อยากได้แนวไหนดีคะ
ที่จริง
ที่ฉันมาวันนี้เพราะมีเรื่องจะขอให้ช่วย
ขอให้ช่วยเหรอ
ฉันกำลังทำแบบสอบถาม สำหรับธุรกิจใหม่ของฉันอยู่
ช่วยกรอกแบบสอบถามนี้ให้ฉันทีได้ไหม
- โอ้โฮ คุณนายเริ่มทำธุรกิจเหรอ - ใช่ค่ะ
ตายแล้ว
นั่นอะไรน่ะ
คุณนาย
ธุรกิจอะไร
เริ่มทำธุรกิจอะไรเหรอคะ คุณกึมฮี
ผู้หญิงชั้นสูงพวกนี้ชอบทำอะไรลับๆ ล่อๆ เสียจริง
ขอดูหน่อย
มาดูกันค่ะ
"แบบสอบถามชุดชั้นในแฟนตาซี" อะไรนะ
สินค้าผู้ใหญ่เหรอ
อะไรกัน คุณกึมฮีอยู่ในธุรกิจนี้เหรอ
ใช่แล้วค่ะ ฉันก็ทำด้วย
โอ้โฮ ไม่ยักรู้เลยนะเนี่ย
คุณก็น่าจะบอกฉันก่อนสิ
- อะไรนะคะ - ถ้าคุณบอก
ฉันก็จะได้
อยู่ห่างๆ คุณไงล่ะ
ฉันก็แค่รู้สึกอย่างนั้น
ฉันอึดอัดใจนิดหน่อย ที่คนเหมาว่าเราอยู่ในระดับเดียวกัน
ดีเลยค่ะ
คุณพัค ใช้โอกาสนี้กระจายข่าวออกไป
บอกคนว่าฉันกับคุณกึมฮีห่างเหินกันแล้ว
ฝากด้วยนะคะ
มาพยายามขายของแบบนี้ในละแวกนี้
ตายจริง หยาบคายชะมัด
- รู้ไหมว่า… - สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ
ไง แม่มินโฮ
เรากำลังทำแบบสอบถาม เรื่องการขายของตามบ้านของเราน่ะ
ถ้าพอจะมีเวลาสักแป๊บ…
ให้ตายสิ น้ำตาไหลหมดแล้ว
- ฉันไปก่อนนะ - กี่โมงแล้วเนี่ย
ไม่รู้สิ
- เธอไปเถอะ - ไปละ
- ฉันก็ไปเหมือนกัน - อือ
- ไปนะ - ไว้เจอกัน
- ไปละ
อ้อ ลืมไปเลย
ฉันต้องทำข้าวเย็นให้สามี
(ร้านเช่าวิดีโสตาร์)
- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ
ยินดีต้อนรับจ้ะ เด็กๆ
(โชซุนแอ)
ถ้าไม่แน่ใจ ก็ให้เลือกอันที่ถูกกว่า
อูเรเมซิกซ์ราคา 500 วอน
ซยูปอฮงกิลดงนั้นใหม่กว่า ก็ราคา 1,000 วอน
จริงเหรอ
งั้นหนูขอยืมอูเรเม
- เอามาคืนภายในวันมะรืนนะ - ได้เลย
นี่จ้ะ
- ขอบคุณครับ - ขอบคุณค่ะ
ไว้เจอกันนะ
- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ
สวัสดีครับ ผมมาจากสถานีตำรวจกึมเจ
ฉันรู้จักคุณ
คุณคือสายสืบสุดหล่อนี่เอง
ผมสายสืบคิมโดฮยอน
ผมมาที่นี่
เพื่อถามอะไรนิดหน่อย เกี่ยวกับคดีที่ผมกำลังสืบอยู่
พอจะมีเวลาสักแป๊บไหมครับ
ปกติฉันยุ่งมากๆ
วันนี้ฉันมีเวลาว่างอยู่บ้าง เพราะติดโปสเตอร์ไปแล้ว
ได้สิคะ
ผมได้ยินว่าคุณอยู่กึมเจมานานแล้ว
ค่ะ
เคยมีไฟไหม้ครั้งใหญ่ในเมือง เมื่อประมาณ 30 ปีก่อนไหม
ไฟไหม้เมื่อ 30 ปีก่อนเหรอ
ฉันจำได้อยู่เหตุการณ์นึง
น้องคนเล็กของฉัน
กำลังเล่นกับเพื่อนๆ ตอนที่รองเท้าเขาติดไฟ
และรองเท้าเขาก็ไหม้เป็นจุณเลย
แล้วก็
พวกเขาก็โดนอัดซะน่วม
มีอะไรนอกเหนือจากนั้นไหม
นอกเหนือจากนั้นเหรอ
- อย่าง… - สวัสดีค่ะ
สวัสดี
คุณมาทำอะไรที่นี่เหรอ
เรากำลังทำแบบสอบถาม สำหรับธุรกิจขายของตามบ้านของเราค่ะ
ตอนนี้ฉันยุ่งมาก
ฉันต้องเปลี่ยนโปสเตอร์ทั้งหมด
อ้อ
คุณช่วยตอบคำถามไป พร้อมทำงานไปด้วยได้ไหม
บอกแล้วไงว่าไม่ทำ
ฉันกำลังคุยเรื่องสำคัญกับคุณสายสืบอยู่
อ๋อ ค่ะ
คุณไปเถอะ
ค่ะ รักษาตัวด้วยนะคะ
ตกใจหมด
มีอะไรเหรอ
คุณรอผมอยู่เหรอ
ค่ะ
ฉันกำลังทำแบบสอบถามสำหรับงานของฉัน
คุณยุ่งมากไหม
ผมทำงานอยู่ ก็เลยมาเสียเวลาไม่ได้
ไม่นานหรอกค่ะ แค่ 15 นาที
ขอโทษนะครับ
งั้นสิบนาทีค่ะ
ฉันรวบให้เหลือห้านาทีได้
ทำได้จริงๆ นะ
งั้นห้านาทีนะ
เอาละ
ในเมื่อคุณยุ่งอยู่
ฉันจะถามแต่คำถามสำคัญ
เหลืออีกสี่นาทีสามสิบวินาที
ค่ะ เอาละๆ
"ดิลโดรู้ไหมว่าคุณเป็นใคร"
อะไรนะ
คือว่า ช่างเถอะค่ะ
"คุณรู้ไหมว่าดิลโดคืออะไร"
ผมรู้ว่ามันคืออะไร
ผมเคยเห็นสินค้าเยอะแยะมากมาย
ตอนที่ผมช่วยคุณเก็บน่ะ
อ้อ
คำถามต่อไป
ค่ะ นี่คือคำถามถัดไปค่ะ
"จากสินค้าผู้ใหญ่ต่อไปนี้
คุณสนใจจะซื้อชิ้นไหนมากที่สุด"
"หนึ่ง ไวเบรเตอร์ สอง ดิลโด
สาม จีสตริง สี่ ถุงยางแต่งรสชาติ"
- ไม่สนใจสักอย่าง - โอเค
ก็ "หก ไม่สนใจซื้อ"
ค่ะ ข้อนี้นะ ต่อไป
"คุณจิตนาการอยากทำกิจกรรมทางเพศที่ไหน"
"หนึ่ง ห้องนอน สอง ห้องน้ำ
สาม ที่ทำงาน
สี่ กลางแจ้งอย่างชายหาดหรือป่า
ห้า อื่นๆ"
ผมต้องตอบด้วยเหรอ
ถ้าคุณกังวล ฉันขอบอกคุณเลยนะคะ
ว่าเรารับรองว่าจะไม่มีชื่อคุณในแบบสอบถามนี้
จะไม่มีใครรู้ว่าคำตอบของคุณคืออะไร
แต่คุณได้ยินทุกคำเลยนี่นา
อะไรนะคะ
ไม่มีอะไรครับ เชิญต่อได้เลย
อ๊ะ ค่ะ
คำถามต่อไปนะคะ
สินค้าผู้ใหญ่ชิ้นไหน…
ข้อสาม
เดี๋ยวสิ ข้อสี่
ข้อสอง สาม เดี๋ยวนะ
ข้อหนึ่ง
สาม
(ลูกอมไฟจราจรแบบแข็ง)
ฉันกังวลเรื่องอัตราการตอบแบบสอบถามที่ต่ำ
เพราะงั้นก็ขอบคุณนะคะ
ฉันอยากให้อะไรสักอย่างกับคุณ แต่ฉันมีแค่ลูกอมที่ฉันซื้อมาให้มินโฮ
ขอบคุณมากค่ะ
ฉันไปก่อนนะคะ ขอบคุณค่ะ
ขอโทษนะคะ สวัสดีค่ะ
พอจะมีเวลาสักสองสามนาทีไหมคะ
สวัสดีค่ะ
ฉันกำลังทำแบบสอบถามอยู่ ใช้เวลาแค่ 15 เอง
ไม่สิ ใช้เวลาสิบนาที ห้านาทีก็ได้เหมือนกัน
ฉันคงไม่ใช่นักพูดโน้มน้าวที่เก่ง
ไม่ใช่เลยค่ะ
ปากฉันพูดรัวไม่หยุดอย่างกับมีมอเตอร์ติดไว้ แต่ไม่มีใครทำทีว่าเห็นฉันเลย
ค่ะ รักษาตัวนะคะ
อ๊ะ พี่ๆ
คุณจูริ
คุณดูร่าเริงจังเลย
คงได้คนตอบแบบสอบถามมาเยอะละสิ
อ๋อ คือ ฉันได้มา…
คนเดียวค่ะ
- คุณก็เหมือนกันเหรอ - พวกพี่ก็เหมือนกันเหรอ
เหมือนทุกคนพร้อมใจกันวางแผนทำตัวให้ดูยุ่งๆ
ก็แหงอยู่แล้วสิ
ฉันไม่คิดว่าพวกเขา จะดีใจรีบวิ่งออกมาต้อนรับเราหรอก
แต่นี่มันก็เกินไป
ถ้าคุณจองซุกดุเราทีหลังล่ะ
เราไปด้วยกันจะดีกว่าแยกกันไปไหมคะ
- ใช่ - เอางั้นดีไหม
ก่อนหน้านี้ร้านขายเนื้อปิด
เราไปที่นั่นกันเถอะ
ไปเอาอีกสักคนกัน
ดีเลยค่ะ
ไปร้านขายเนื้อกันเถอะ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ
พวกคุณสามคนมาทำอะไรด้วยกันเนี่ย
จะรับอะไรดีคะ
เรามีเรื่องอยากขอให้ช่วยน่ะ
แป๊บนะ ขอฉันรับโทรศัพท์ก่อน
- ได้เลย - รีบไปรีบมานะ
- โอเค - ตามสบายนะ
- เนื้อที่นี่สดตลอดเลย - ใช่
เชิญค่ะ
- ฉันซื้อเนื้อสักหน่อยดีไหม - ได้เหรอคะ
แม่ค้าเนื้อไม่อยู่เหรอ
เธอคุยโทรศัพท์อยู่ค่ะ
อ้อ โอ้โฮ ดูสิ
ฉันไปถามสาวๆ พวกนั้นด้วยดีไหม
ดีเลยสิคะ
- เธอได้ข่าวนั้นไหม - อะไรเหรอ
เรื่องทำลายทรัพย์สินบ้านมินโฮ
ที่คุณจางจากร้านขายอุปกรณ์เป็นคนทำไง
รู้สิ
ข่าวลือแพร่ไปแล้ว
นั่นน่ะสิ
สามีฉันเห็นใจพวกเขาเหมือนกันนะ
คุณจางต้องเคืองขนาดไหน
คุณจางเป็นคนที่เที่ยงตรงมากมาตลอด
เขาต้องรู้สึกหงุดหงิดและโกรธเคืองมาก ถึงทำอะไรแบบนั้นลงไปได้
ฉันได้ยินว่าผู้หญิงคนนั้นใช้เล่ห์เหลี่ยมกลโกง
เพื่อขายของลามกพวกนั้น
และภรรยาคุณจางก็จ่ายเงินให้พวกเขาไปมากโข
สามีคนไหนก็ย่อมโกรธทั้งนั้น
ใช่เลยละ
ถ้าสามีฉันมาเห็นฉันทำแบบนั้นนะ
เขาไม่หยุดแค่ทำลายทรัพย์สินหรอก เขาคงเผาบ้านนั้นหรือทำมากกว่านั้นอีก
ใช่แล้ว
สาวๆ ในเมืองควรเรียกประชุมคนในเมือง
เพื่อบีบให้เธอหยุดทำธุรกิจนั้นดีไหม
ควรเลยละ
- ขอโทษนะคะ - ขอโทษนะคะ
- ตกใจหมด - ให้ตายสิ
เมื่อกี้มันอะไร ร้องประสานเสียงกันหรือไงยะ
ระวังคำพูดหน่อยสิ
เลือกเข้าข้างให้มันถูกข้างหน่อยเถอะ
ก็เห็นๆ อยู่ว่าใครเป็นเหยื่อ ใครเป็นอาชญากร
ถ้าคุณสติดีจริงๆ
คุณคงไม่มีทางคิดแบบนั้น
วุ่นวายอะไรอย่างนี้
เดี๋ยวก่อน
นี่จะบอกว่าพวกเราสติไม่ดีเหรอ
อย่างนั้นใช่ไหม
น่ารังเกียจจริงๆ
ต้องให้ฉันสั่งสอน ให้ได้บทเรียนสักหน่อยไหมถึงจะได้สติกัน
ถอยไปค่ะ
ทุกคนเกิดมามีปาก งั้นเราพูดกันให้รู้เรื่องก็ได้
ทำไมต้องเปลี่ยนไปใช้กำลังสู้กันด้วย
อยากจะสั่งสอนบทเรียนอะไรเหรอ
ทำให้ดูหน่อยสิ
ฉันอยากรู้จังเลย
กล้าดียังไง
อยากจะเรียนจริงๆ ใช่ไหม
เธอจะตีคุณจริงๆ นะ
เราไม่กลัวพวกเธอเลยสักนิด
พวกเรามีกันสามคน
ฉันเลิกสู้ไปแล้ว
พวกเรามีกันสามคน
พวกนั้นเป็นนักกีฬาเก่าหรือไงนะ
แย่แล้ว คุณนายเลือดกำเดาไหล
- เลือด เลือดกำเดาไหล - พี่เลือดออก
- เธอจับแน่นสุดๆ เลย
ฉันว่าเธอไม่ใช่คนธรรมดาแน่ๆ
ไม่ธรรมดาแหงๆ
คุณยองบก
ตอนสุดท้ายคุณมาหลบหลังฉันได้ยังไงคะ
คราวก่อนฉันทำหลังเจ็บ ฉันก็เลย…
ฉันขอโทษนะ
คงเจ็บมากเลยใช่ไหม
สิ่งที่พวกนั้นพูด ทำฉันเจ็บยิ่งกว่าผมที่โดนดึงออกไปอีก
ใช่ค่ะ
มันน่าโมโหยิ่งกว่าที่ผู้หญิงที่นี่ก็เอากับเขาด้วย
เพราะอย่างนี้ทุกคนถึงเลี่ยงพวกเรา
แม้แต่พวกเราเองก็ยังรู้สึกแย่ ถ้าคุณจองซุกรู้เข้าล่ะ
เราให้เธอรู้ไม่ได้นะคะ
ฉันว่าคุณจองซุกก็โดนปฏิเสธมาเยอะแน่ๆ
อือ ฉันก็ว่างั้น
ใช่
เธอโดนปฏิเสธแม้แต่ตอนที่เราคุยกันอยู่
- พอคุณลองดู… - ไม่
อะไรน่ะ
- เร็ว ทำตัวให้เรียบร้อย - แย่แล้ว
ว้าย ตายแล้ว
เกิดอะไรขึ้น ผมคุณดู…
ไปมีเรื่องมาเหรอคะ
อ๋อ คืออย่างนี้…
พวกเราตีกันเอง
- ใช่ - ใช่
ทำไมล่ะ
ก็ทะเลาะกันเรื่องเล็กน้อยน่ะ
- มันเป็นอุบัติเหตุ เนอะ - ใช่
ใช่ค่ะ
คนเราพอทะเลาะกันแล้วก็จะสนิทกันมากขึ้น
ใช่
แป๊บเดียวเราก็คืนดีกันแล้ว และตอนนี้เราสนิทกันยิ่งกว่าเดิมอีก
- ใช่ - ใช่
ผลลัพธ์ต่างหากที่สำคัญ
- ใช่ - หมุน
ตอนนี้เราเป็นเพื่อนรักกันแล้ว
บอกฉันมาตรงๆ เถอะค่ะ
มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นใช่ไหม
ว้าว ฉันจะทานให้อร่อยเลย
สตรอว์เบอร์รี่ไม่เปรี้ยวเลย หวานมากๆ
- ผมซื้อมาเอง - งั้นเหรอคะ
เมียผมชอบน่ะ
ถึงว่าทำไมเขาถึงซื้อมา
(ร้านอุปกรณ์จางอัน)
- เราจะทานให้อร่อยเลย - ราตรีสวัสดิ์
เขาน่ารักมากเลย
เขาแค่พยายามเอาใจฉัน หลังจากที่ทำฉันโกรธมาก
ฉันเห็นแม่มินโฮทำแบบสอบถามอยู่
พวกเธอได้ทำหรือเปล่า
- ไม่มีทาง - จะบ้าเหรอ
ฉันหาข้ออ้างว่าฉันยุ่งน่ะ
แต่เธอก็สุดยอดเลยนะ
หลังเจอเรื่องแบบนั้นไป เธอก็ยังพยายามขายของพวกนั้นอยู่
นั่นสินะ
ถึงจะดูไม่เป็นอย่างนั้นก็เถอะ แต่ฉันว่าจองซุกเป็นคนที่ทรหดมาก
อาจเป็นเพราะแบบนั้น ผัวเธอถึงได้ทิ้งเธอไป
- อะไรนะ - อะไรนะ เขาทิ้งเธอเหรอ
ฉันได้ยินมาจากเจ้าของที่ของเธอ
เขาจากไปได้สักพักแล้ว
ตายแล้ว แม้จะเจอเรื่องวุ่นวายขนาดนี้
เธอก็ยังไม่ปรับปรุงตัวเหรอ
ไม่ว่าเธอจะปรับปรุงตัวหรือไม่
เธอก็ขยันสร้างปัญหาได้ทุกวี่ทุกวัน
เธอไม่ควรขายที่เมืองนี้อีกต่อไป
- ตายแล้ว - อย่าไปอยู่ใกล้เธอล่ะ
เธอควรเลิกทำไปซะ
- อย่าไปบอกเธอเชียว - จริง
เธอนี่ใส่ใจคนอื่นมากเลยนะเนี่ย
เธอถึงจัดการเขาอยู่หมัดไง
คุณฮันจองซุกเหรอ
อะไรนะ
"ทรหด" เหรอ
เพราะอย่างนั้นผัวฉันถึงทิ้งไปเหรอ
ทำอะไรของเธอน่ะ
ฉันสร้างแต่ปัญหาเหรอ
แล้วทำไม
แล้วทำไมฉันถึงต้องได้ยินด้วย
"ปิดกิจการ" เหรอ
ไม่ปิด ฉันปิดไม่ได้
แย่แล้ว
ให้ตายสิ
เอาละนะ
เธอเป็นผู้หญิงที่เท่จริงๆ
ตอนเช้าคุณไปไหนมาไม่บอกไม่กล่าว
ผมเพิ่งไปแก้แค้นมา
หมายความว่ายังไง
หมายความว่ายังไง "แก้แค้น"
เมื่อคืนคุณนอนไม่หลับ เพราะคุณโกรธพวกชาวเมือง
ผมต้องทำอะไรสักอย่าง
พวกเขาควรรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าพวกเขาดูถูกคนอื่น
ผมต้องทำให้พวกเขาเห็น
แล้วยังไง
คุณทำอะไร นี่อะไร
นี่อะไร
มันคืออะไร
- หัวไชเท้าเหรอ - ใช่
ก็คุณบอกว่าอยากได้มาไว้ทำกิมจิหัวไชเท้าหั่นเต๋า
ผมไม่ได้ซื้อจากที่นี่ และผมเดิน 50 นาที
เพื่อไปซื้อมาจากอีกเมือง
เมืองนี้พลาดโอกาส ที่จะทำเงิน 3,000 วอนไปแล้ว
เราต้องการค้อนใหม่ด้วย
ผมก็ไปซื้อมาอันนึงจากเมืองนั้น
บ้านคุณจางเหรอ
ผมพรากโอกาสคุณจาง
ที่จะทำเงิน 2,000 วอนไปแล้ว
คุณคอยดูเถอะ
ผมจะแก้แค้นพวกเขาทีละคน
อืม โอเค
ฉันภูมิใจในตัวคุณ
คุณคือการล้างแค้นในร่างคน
ฉันว่าตอนนี้ทุกคนในเมืองคงกลัวจะตายอยู่แล้ว
ทีนี้พอผมได้พักแล้ว ผมจะไปเตรียมหัวไชเท้าให้
นี่ คุณ
ตาบ้าน่าสมเพชนี่
ทำฉันตกใจหมด
ใจหายใจคว่ำ
ฮัลโหล
ฉันเองค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณจองซุก
ทำอะไรอยู่คะ
ไม่ได้ทำอะไร ฉันอยู่บ้านน่ะ
เสียงคุณจองซุกดูร่าเริงจังนะคะ
ฉันนึกว่าคุณจะท้อแท้เสียอีก
ฉันไม่เป็นไรค่ะ
สถานการณ์รอบตัวคุณมันผิดพลาดไปหมด
ตอนนี้คุณจองซุกต้องรู้สึกเสียใจแน่ๆ
คุณเพิ่งจะเริ่มสร้างธุรกิจ
คุณไม่ได้ทำอะไรผิดเลย
แต่ธุรกิจของคุณกำลังจะโดนปิด
การที่ธุรกิจจะปิดตัวหรือไม่…
มันขึ้นอยู่กับเจ้าของค่ะ
อะไรนะ
จนกว่าเจ้าของจะปิดร้านและล็อกประตู
มันยังไม่จบค่ะ
ต่อให้ขายอะไรไม่ออกเลย
ถ้าฉันปัดกวาดฝุ่นในร้านในตอนรุ่งสาง
ก็แปลว่ากิจการของฉันเปิดอยู่ค่ะ
จริงค่ะ
ฉันรู้สึกว่าแบบนี้มันไม่ยุติธรรมเกินไป
เพราะฉะนั้นฉันจะไม่ปิดกิจการเพราะเรื่องนี้
ฉันจะทำให้พวกเขาเห็นว่ามันยังไม่จบ
เพราะฉันปัดกวาดฝุ่นในร้านค่ะ
(แบบสอบถามชุดชั้นในแฟนตาซี)
(ของขวัญฟรี)
(ร้านเสริมสวยชาร์มมิ่ง)
ฉันว่าเราเกือบจะพร้อมแล้วละ
ทีนี้มาเปิดร้านอย่างเต็มตัวกันเถอะค่ะ
- ค่ะ - ค่ะ
ที่นี่อาหารอร่อยมาก
- อร่อยเนอะ ว่าไหม - ใช่
- ฉันทำอร่อยกว่าอีก - เหรอ
- ฉันจะไปถามผัวให้ - คราวก่อน…
- ไม่ว่ายังไงก็ต้องกับมัลกอลลี - ไม่เอา ไม่เอามักกอลลี
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
พวกเขาทำอะไรน่ะ
มีอะไรเขียนอยู่ด้วย ฉันมองไม่เห็น
"อีเวนต์แบบสอบถามลูกค้าชุดชั้นในแฟนตาซี"
"ถ้าเข้าร่วมจะได้ของขวัญ คุณภาพดีไปฟรีๆ" เหรอ
ยังไม่จบกับแบบสอบถามนี่อีกเหรอ
เราเพิ่งเริ่มเมื่อวานเองค่ะ
ถ้าพอมีเวลา เชิญมารับไปสิคะ
เรากำลังแจกกางเกงในฟรี
มีแต่ธุรกิจที่ไปได้สวยเท่านั้น ถึงจะแจกของฟรีแบบนั้นได้
ที่นี่ไม่มีใครสนใจหรอก
ฉันนึกว่าตอนนี้เธอจะเปลี่ยนใจแล้วเสียอีก
ว่าอะไรนะคะ
จะว่าไป…
จะให้ฉันเปลี่ยนใจได้ยังไงเหรอคะ
- อะไรนะ - ฉันแค่…
ต้องการเงินเพื่ออยู่รอดเหมือนคุณ
ฉันไม่เคยทำร้ายใคร
หรือล่วงเกินใครเลย แล้วจะให้ฉันเปลี่ยนใจได้ยังไงเหรอ
ฉันไม่เข้าใจจริงๆ
ตายแล้ว นี่ของวังบังอุลใช่ไหม
ใช่ค่ะ ของวังบังอุล
มันนุ่มมาก แบรนด์ของดีไซเนอร์ มันช่างต่างกับเจ้าอื่นจริงๆ
ถ้าแจกฟรีนี่ฉันยอมทำทุกอย่างเลย
ถ้าคุณไม่ชอบ เราก็ไม่ได้บังคับให้ซื้อหรอกค่ะ
เพราะงั้นช่วยหยุดแล้วไปเถอะ
ฉันยุ่งอยู่ ฉันไปดีกว่า
แค่ไม่กี่คำถามเอง จะทำไหมคะ
ได้ ฉันเอาตัวนึง ไหนๆ ฉันก็พอมีเวลาว่าง
นี่ค่ะ
งั้นฉันเอาด้วยตัวนึง
ฉันไซซ์ 100
ฉันไซซ์ 95
เชิญนั่งตรงนี้ค่ะ
ฉันไปก่อนแล้วกันนะ
ฉันจะไปเจอคุณจูที่ร้านขายอุปกรณ์
ฉันไปด้วย
ถ้ากรอกอันนี้เราจะได้หนึ่งตัวใช่ไหม
เราต้องทำอะไรบ้าง
"คุณรู้ไหม
ว่าไวเบรเตอร์คืออะไร"
คุณรู้ไหมว่าไวเบรเตอร์คืออะไร
ไม่รู้เหรอ งั้นก็เลือก "ไม่"
"ถ้าคุณเลือกคำตอบนี้
- ให้อธิบายเหตุผลที่เลือกมา" - สวัสดีค่ะ
- "ทำไมถึงตอบ 'ไม่'" - เรามีของขวัญฟรีให้
- แค่กรอกใบนี้เพื่อรับของขวัญฟรีค่ะ - "ไม่มีเหตุผล"
รักษาตัวด้วยนะคะ
ใช้เวลาไม่ถึงห้านาทีด้วยซ้ำ
สวัสดีค่ะ เชิญนั่งตรงนี้เลย
คุณใส่กางเกงในไซซ์อะไรคะ
ไซซ์ 95 เหรอ
ทานกาแฟก่อนสิคะ เรามีของขวัญด้วย
ใช้เวลาไม่ถึงห้านาทีค่ะ
สวัสดีค่ะ
- นี่ เขาเป็นลูกชายของท่านประธาน - จริงเหรอ ตายแล้ว
- ทำไม - ฉันหมายถึง…
คำถามที่สี่ ตอบข้อสาม
เราได้คนตอบแบบสอบถามมากกว่าที่คิดนะ
การขายของตามบ้าน
ขึ้นอยู่กับการแจกของฟรีค่ะ
ฉันว่ากางเกงในคงแพงน่าดูเลยสินะ
เราจะได้กำไรไหม
ในเมื่อคุณนายเป็นลูกค้าประจำ พวกเขาเลยให้ส่วนลดกับเราค่ะ
ในการขายคราวหน้าเราต้องขายให้ได้เยอะๆ เพื่อชดเชยที่เสียไป
- อ๋อ - ใช่
แต่ที่คุณจองซุกพูดทำให้คนอื่นรู้สึกว่า
เราจะไม่หยุดแน่นอน
ฉันคิดว่าบุคลิกของคุณ ก็สร้างอิทธิพลไว้มากเหมือนกัน
เรื่องที่ว่า "จะให้ฉันเปลี่ยนใจได้ยังไง"
ฉันกลัวเลยตอนตาคุณยิงประกายออกมา
ฉันเหรอ ตาฉันยิงประกายออกมาเนี่ยนะ
ฉันทำงั้นเหรอ ประกายเหรอคะ
เปล่า ตาคุณไม่ได้ยิงประกายออกมา
แต่มันน่ากลัวอยู่นะ
แต่ตอนนั้นฉันยิ้ม
มาเก็บร้านกันค่ะ
- ได้ - เอาสิ
- ยองบกกับฉันจะย้ายโต๊ะ - ได้
- ฉันจะเอาเก้าอี้กลับเข้าไปในผับ - ได้
- โต๊ะ - โอเค
(ร้านยาวอนบง)
เป็นยังไงบ้าง
พวกเขากำลังเก็บกวาดอยู่ครับ
ทำไม
"ทำไม"
พวกเขาทำเรื่องน่าอายกันกลางเมืองเลยนะ
ฉันผ่านไปตรงนั้นไม่ได้
ไว้พวกเขาไปแล้วฉันค่อยแอบไป
แต่ทำไมล่ะครับ
ผมว่าภรรยาคุณเท่จะตาย
เท่กับผีน่ะสิ
- ผมพูดจริงนะ - อะไร…
เธอดูสวยมากเวลาตั้งใจทำงาน
เราเลิกงานกันได้ยังครับ
หยุดอยู่ตรงนั้นเลย
นายต้องถูพื้นก่อน
ผมทำเสร็จไปก่อนหน้านี้แล้ว
ทำใหม่อีกที
ตั้งใจทำงาน
และทำงานออกมาให้สวยล่ะ โอเคนะ
ฉันต้องถูพื้นอีกกี่ครั้งเนี่ย
ถูจนพื้นจะเป็นรูอยู่แล้ว
ให้ตายสิ
ยินดีต้อนรับครับ
เภสัชกรกลับแล้วเหรอคะ
เขาเพิ่งกลับไปครับ
ฉันทำนิ้วเป็นแผลตอนทำความสะอาดโต๊ะ
ฉันก็เลยมาซื้อผ้าพันแผลน่ะ
ผมเอาให้ได้นะ
อยู่ไหนนะ
ทั้งหมด 500 วอนครับ
ขอบคุณค่ะ
ฉันว่าคุณต้องตัดผมหน่อยแล้ว
อะไรนะ
ผมเหรอ อ๋อ ใช่
ใช่ ผมรู้
เดี๋ยวผมค่อยไปร้านตัดผมชายก็แล้วกัน
ร้านตัดผมชายเหรอ
ครับ
คุณรู้ไหมว่าฉันเปิดร้านเสริมสวยชาร์มมิ่งตรงนี้
ฉันเป็นผู้เชี่ยวชาญการหาสไตล์ที่เหมาะ
ฉันว่าคุณ
ดูเหมือนคนดังเลย
ฉันรู้ว่าอะไรจะเหมาะกับคุณพอดี
คนดังเหรอ
ใช่ เขาคือ…
ก็แบบ คนที่…
อย่าจากไปพร้อมความเสียดาย…
- ชิมชิน - ถูกต้อง
คุณจะดูดีถ้าตัดผมสั้นทรงชิมชิน
เหรอครับ
ค่ะ ว่างๆ ก็แวะมานะ
ฉันดูเหมือนชิมชินเหรอ บ้าแล้ว
แม่คิดจริงๆ เหรอว่าเขาเหมือนชิมชิน
ผมดูไม่ออกเลย
แม่ก็เหมือนกัน
อ้าว แล้วทำไมแม่พูดอย่างนั้นล่ะ
ก็…
เหตุผลเดียวกับที่เราจัดโปรโมชั่นหน้าร้านวันนี้ไง
เพื่อทำเงินเหรอฮะ
ใช่
แต่ถึงอย่างนั้น แม่ก็ไม่น่าโกหกต่อหน้าลูกเลยเนอะ
ไม่เป็นไร พ่อแม่ไม่ได้เป็นคนที่สมบูรณ์แบบ
แต่เป็นคนที่พยายามเป็นคนดีต่างหาก
แม่พยายามเป็นคนดีกับผม เพราะงั้นก็ไม่เป็นไร
วูแมนเซนส์ ฉบับเดือนเมษายนใช่ไหม
- ถูกต้อง - ถูกต้อง
แต่ว่านะ ชิมชินมันเกินไปหน่อยจริงๆ
แม่ขอโทษ
(รักษากฎจราจรเพื่อเป็นพลเมืองอันดับหนึ่ง)
หัวหน้า ผมมาแล้ว
เสียงดังทำไม
อะไรน่ะ
ผู้หญิงที่ขายสินค้าผู้ใหญ่
แจกกางเกงในฟรีถ้าทำแบบสอบถามของพวกเขา
ผมก็เลยเอามาตัวนึง
นายทำในเวลางานเหรอ
อะไรล่ะนั่น นั่นกางเกงในผู้หญิง
ผมจะเอาไปให้แม่
ช่างเป็นลูกที่ดีจริงๆ นะ
ทำแบบสอบถามแทนที่จะทำคดี
แม่นายของภูมิใจแย่
ที่นายเอาชุดชั้นในผู้หญิงสองชิ้นกลับบ้าน
อันนี้ของภรรยาคุณ
อะไรนะ
ไม่เห็นต้องลำบากเลย
ฉันนึกว่าพวกเขากิจการเจ๊ง
เพราะพยายามขายของพวกนั้น ในเมืองเล็กๆ แบบนี้
แต่พวกเขาแจกของแบบนี้ได้เลยเหรอ
คงกำลังไปได้สวยแน่ๆ
คุณก็รู้ว่าอย่างผมเนี่ย ผมออกไปหาข้อมูลมาจริงๆ
หลังเหตุการณ์ทำลายทรัพย์สิน
ชาวเมืองปฏิเสธที่จะยุ่งเกี่ยวกับฮันจองซุก
บอกว่าเธอเอาแต่สร้างปัญหา
- จริงเหรอ - ใช่
"จะเมินฉันก็เชิญ ฉันจะทำงานของฉันต่อไป"
เธอแจกแบบสอบถามและของฟรี ด้วยทัศนคติแบบนั้น
เธอไม่ย่อท้อเลยใช่ไหมล่ะ
นายยิ้มทำไม
อย่างกับรู้อะไรสักอย่าง
จะว่าไปแล้ว
นายได้ทำแบบสอบถามนั่นด้วยไหม
อย่าบ้าไปหน่อยเลย
เขาไม่มีทางทำหรอก
นายคิดว่าเขาจะ ตอบคำถามไร้สาระพวกนั้นในเวลางานเหรอ
ใช่ไหม
ผมไปนะครับ
รักษาตัวด้วย
- อยากให้สีสวยกว่านี้จัง - ใช่
และนี่วงสุดท้ายครับ
เขียนเป็นภาษาอังกฤษ
เป็นวงสามคนชื่อวง "ซอแทจีแอนด์บอยส์"
พวกเขาเป็นทีมหายากที่ร้องเพลงแร็ป
ขอเสียงปรบมือดังๆ ให้กับเพลง "I know" หน่อยครับ
(กึมเจอิเล็กทรอนิกส์)
ฟังนะ คุณซอแทจี
คนนี้บอกว่าเมโลดี้ยังไม่ดีพอ
มาฟังความเห็นจากผู้ตัดสินท่านต่อไปกัน
คุณคงเน้นแต่ที่เนื้อเพลงแน่ๆ
ตอนที่ฟังดนตรี
เป็นนิสัยของฉันที่จะสนใจเนื้อเพลงก่อน
ครับ
ตอนฉันฟังเนื้อเพลง ฉันจะดูสองอย่าง
อย่างแรกจะพิจารณาก่อนว่า เนื้อเพลงแต่งมาด้วยภาษาที่เหมาะสมหรือไม่
พูดอีกอย่างคือ
ฉันจะดูว่ามันเข้าใจได้ไหม จากนั้น…
เสียงวิจารณ์แย่กว่าที่คิดนะ
มันล้ำยุคไปน่ะ
คนไม่คุ้นเคยหรือไม่ค่อยได้เห็น
อาจเป็นเพราะแบบนั้นก็ได้
คนมักจะปฏิเสธสิ่งใหม่ๆ
ที่พวกเขาไม่คุ้นเคย
เขาทุ่มเทไปมาก
แบบนี้เขาคงเสียใจแย่
ผมว่ายังไงก็ประสบความสำเร็จ
อะไรนะคะ
คนที่มานะบากบั่น แม้จะต้องผ่านความเจ็บปวด
ที่อาจพังทลายพวกเขาได้นั้น มีแนวโน้มว่าสุดท้ายก็จะประสบความสำเร็จ
เขาดูเป็นคนแบบนั้นครับ
ก็หวังว่าจะเป็นอย่างนั้นค่ะ
ในเมื่อเขาทุ่มเททำสิ่งนี้
หวังว่าเขาจะไม่ถอดใจนะคะ
หวังว่าเขาจะประสบความสำเร็จ
ผมว่าเขาทำได้แน่
เขาเป็นคนเข้มแข็ง เชื่อมั่นในตัวเขาเถอะครับ
อะไรนะคะ
ให้ตายสิ
(ตอนส่งท้าย)
(ทีมขายท้าขนบ)
สายสืบคิม นายมีแผลเป็นที่แขน
เหมือนแผลไหม้เลย
หัวหน้า มีคดีนึง สมัยคุณเป็นตำรวจใหม่ๆ ไม่ใช่เหรอ
คดีวางเพลงต่อเนื่องใช่ไหม
จองซุก มาผ่านเรื่องนี้ไปด้วยกันนะ
อย่างนี้นี่เอง สวัสดีครับ
ไอ้ขยะ
เหมือนกับว่าคุณไม่ชอบหน้าผมเลยนะ
เราจะหาผู้หญิงกระเป๋าหนักๆ
ที่ไม่มีประวัติการซื้อได้จากไหนนะ
- ฉันรู้จักอยู่คนนึง - ใครคะ
ผมมาพบคุณฮันจองซุก
เขาดูไม่เหมือนคน
เขาเป็นสัตว์ป่า
เธอต้องปกป้องครอบครัวตัวเอง
และฉันก็ต้องปกป้องครอบครัวของฉันไม่ใช่เหรอ
มีฮวาท้องอยู่
คำบรรยายโดย สิริฉันท์ โรจนรัต