(ทีมขายท้าขนบ)
- กินอะไรดี - กินต็อกบกกีกัน
- ฉันอยากกินซุนแดอะ - พอเลย
ทำไมเพิ่งไปล่ะ
ฉันไม่อยากทำงานนี่
เคยอยากทำด้วยเหรอ
ใช่ นั่นแหละค่ะ
ตรงนี้
นี่ใช่ไหม
- ใช่ ถูกแล้วครับ - จะจ่ายแบบไหน
- ลงบัญชีไว้แล้วกัน - ไปละนะ
- ไว้เจอกัน - ได้
- สวัสดีค่ะ - ไม่ได้เจอกันนานเลย
- สบายดีไหมครับ - ค่ะ
- อุ๊ยตาย สบายดีไหม - ไง
แหม เป็นไงบ้างทุกคน
- ดูดีนะเนี่ย - แหงละ
(ผู้รับใช้บ้านเกิดของท่าน การประกวดนางสาวพริกกึมเจ)
(กึมเจ ปี 1992)
ส่งมีซุกลูกฉันเข้าประกวดด้วยดีไหม
อันไหน
เลือกตั้งสส.น่ะเหรอ
นางสาวพริกต่างหาก
ให้แกเป็นสส.หญิงน่าจะง่ายกว่านะ
ทำไม มีซุกลูกฉันไม่ดีตรงไหน
แกอาจจะไม่ชนะการประกวดมิสโคเรีย ที่รวมทั้งประเทศ
แต่นางงามระดับท้องถิ่นอาจจะมีหวังก็ได้ ทำไมล่ะ
เธอเพิ่งย้ายมาไม่นานอาจจะไม่รู้
กึมเจขึ้นชื่อเรื่องมีสาวงามเต็มไปหมด เหมือนพริกนั่นแหละ
ถ้าดูพวกคนที่ชนะรุ่นที่ผ่านๆ มาละก็ สวยจนต้องร้องขอชีวิตเลยแหละ
จะสวยสักแค่ไหนเชียว
หือ
ประมาณนั้นน่ะ
- สวัสดีค่ะ - มาแต่เช้าเลยนะ
อ้าว โธ่
สวัสดีค่ะ
หวัดดีจ้ะ
ขอไข่ฟองนึงค่ะ
เห็นไหมล่ะ
แม่มินโฮชนะประกวดนางสาวพริกสมัยสาวๆ น่ะ
ต้องสวยให้ได้ประมาณนี้ ถึงจะชนะประกวดนางสาวพริกนะ
เรื่องนานมาแล้วน่ะค่ะ
- มารับงานเหรอ - ค่ะ
ขอบคุณค่ะ ลาก่อนนะคะ
เอ้า ขายถูกๆ จ้า
มนุษย์แม่สวยไปก็เท่านั้นแหละ
ว่าแต่ถุงตุ๊กตานั่นอะไรน่ะ
เธอเย็บลูกตาหรือไง
ใช่ เธอทำเป็นงานเสริมมาสักพักแล้ว
ทำไมหน้าตาแบบนั้นถึงไม่ได้อยู่สุขสบายล่ะ
เธอซื้อหวยผิดน่ะ
"ซื้อหวยผิด" เหรอ
อุ๊ยตาย
ตื่นแล้วเหรอ
รับมาอีกแล้วเหรอ
จะได้เงินสักเท่าไรเชียว
ไม่เกี่ยวกับเงินหรอก มันน่ารักออก
ทำแบบนี้
การทำให้ดูลี่ที่เคยมองไม่เห็นมองไปรอบๆ ได้
น่าปลื้มใจจะตาย
ดูสิ
งานที่น่าปลื้มใจมีเยอะถมไป
หลับสบายไหมครับ
หลับสบายไหม
รีบไปอาบน้ำนะ แม่จะไปเตรียมข้าวให้
แหม ลูกพ่อ
ให้ตายสิ ปลูกซะเยอะแยะเลย
ไปกันเถอะ
- ไหนแม่ดูซิ - ค่อยดูสมเป็นนักเรียนประถมหน่อย
เรียบร้อย
ใบนั้นน่ะเหรอ
ที่ได้มาจากพี่ชายคุณน่ะ
ใช่ ของจินฮีน่ะ
จินฮี ลูกสาวเขาน่ะเหรอ
มันสีแดงนี่ ปกติสีแดงไม่แบ่งแยกเพศอยู่แล้ว
แต่มันมีรูปเจ้าหญิงเวทมนต์มิงกี้โมโมะอยู่นะ
(ของจินฮี มิงกี้)
- ซื้อให้ใหม่ก็ได้นี่ - ฉันก็อยากซื้ออยู่หรอก
แต่เราจ่ายค่าเช่าช้าตลอดเลย จะซื้อให้โดยไม่คิดหน้าคิดหลังก็ไม่ได้
ผมก็เลยทำงานเพื่อจะได้มีแผนสำรองไว้อยู่นี่ไง
จากที่เคยเป็นไอ้คนไม่เอาถ่าน สมัยเรียนม.ปลายน่ะ
ฉันรู้ว่าตอนนี้คุณพยายามหนักมาก
แต่ว่าค่าใช้จ่ายก็เพิ่มขึ้นทุกที
พอขึ้นชั้นประถม
- ก็ต้องส่งไปเรียนพิเศษ… - มินโฮ มาแข่งว่าใครจะไปถึงสี่แยกก่อนกัน
เอาละ ระวัง
เตรียมตัว…
อีกแล้วอะ
ตามมาสิ
รอด้วยสิ
(โคชูจังกึมเจ)
กะแล้ว ลูกพ่อนี่อัจฉริยะจริงๆ
ลูกพ่อ ตั้งใจเรียนนะ
จำที่พ่อสอนได้ใช่ไหม
- ถ้ามีใครมาแหยม - ให้ต่อยดั้งให้หักก่อน
โธ่เอ๊ย จริงๆ เลยนะ
- ทำอะไรของคุณเนี่ย - ทำไมล่ะ
จองซุก
อ้อ ไปก่อนนะ
บายครับ
- ไปดีมาดีนะ - ไปกันเถอะ
จองซุกยังเหมือนเดิมเลยนะ
เหมือนดอกไม้ที่ไม่ร่วงโรยท่ามกลางพายุหิมะ
ถึงจะจนกรอบยังไงก็สวยไม่สร่างเลย
ทำไม อะไรล่ะ
ฉันพูดอะไรผิดเหรอ
โธ่เอ๊ย ไอ้เวรนี่…
(ยินดีต้อนรับ โรงเรียนประถมศึกษากึมเจ)
- ไปกันเถอะ - ห้องสาม ทางนี้
(พิธีปฐมนิเทศ)
เด็กๆ เข้าแถวเร็ว
- ห้องครู มากับครูนะ - ห้องสาม มาทางนี้ครับ
คนที่ใส่ขาสั้นน่ะ
คุณคงมีลูกคนเดียวสินะคะ
อ๋อ ใช่ค่ะ
ตอนลูกคนแรก ฉันงี้น้ำตาไหลพรากเลย
แต่ลูกคนที่สองเป็นต้นมาก็ไม่มีเวลาอ่อนไหวแล้ว
ห้องสองตรงโน้นน่ะ ลูกคนที่สามของฉันเอง
ตรงนี้
ฉันมีลูกสี่คนน่ะค่ะ
อ๋อ ค่ะ
ช่วยเอานี่คลุมให้หน่อยได้ไหมคะ
น่ารักจัง
ขอบคุณนะคะ
คุณแม่มินจี
สวัสดีค่ะ
ปีที่แล้วคุณยังไม่ได้จ่ายค่านมให้มินจีเลยนะคะ
ค่ะ ฉันจะจ่ายพรุ่งนี้ค่ะ คุณครู
ค่ะ ยังไงช่วยจ่ายให้พรุ่งนี้ด้วยนะคะ
นางเป็นครูประจำชั้นของลูกคนที่สองของฉัน เมื่อปีที่แล้ว
แบบนี้ของขาดชัวร์
- คะ - นางเป็นสาวทึนทึกน่ะ
นางปฏิบัติต่อผู้ชายกับผู้หญิงคนละเรื่องกันเลย
ทีกับฉันนี่นะ "โทษนะคะ คุณแม่มินจี"
แต่กับสามีฉันน่ะ "อุ๊ย โทษนะคะ คุณพ่อมินจี"
- แหม - นางทำแบบนั้นจริงๆ
อุ๊ยตาย
- อึแตกซะแล้ว - ตายจริง
มองอีกมุมครูคนนั้นก็โชคดีมากนะ
ที่ยังใช้ชีวิตเป็นสาวโสดมาจนป่านนี้น่ะ
- ไว้เจอกันใหม่คราวหน้านะคะ - ค่ะ
คุณสวยจัง
ขอบคุณค่ะ ลาก่อนนะคะ
แหม พี่ครับ ยุ่งใหญ่เชียวนะ ขอให้ขายดีนะครับ
ยุ่งตลอดเลย
(ร้านเสริมสวยชาร์มมิ่ง)
- โอ๊ย - โธ่เอ๊ย ตายแล้ว
- เป็นอะไรไหมครับ - โอ๊ย เจ็บจัง
คุณจูริ
มาแล้วเหรอคะ
เดี๋ยวฉันเข้าไปนะคะ
เป็นอะไรหรือเปล่า
- พยุงฉันลุกขึ้นหน่อย - ได้ครับ ได้
- อะไรกันเนี่ย - โธ่ถัง
ดัดผมทั้งคู่เลยใช่ไหมคะ
- ค่ะ - ใช่แล้ว
ดงอูล่ะ ไปโรงเรียนเหรอ
ค่ะ มีงานปฐมนิเทศเลยตื่นเต้นใหญ่
งานปฐมนิเทศ
แล้วคุณไม่ไปเหรอ
แกบอกว่าแกไม่ใช่เด็กๆ แล้ว
แกบอกให้ฉันเอาเวลาไปดัดผม แล้วซื้อของอร่อยๆ ให้แกกินดีกว่าค่ะ
ดงอูนี่ไม่ธรรมดาจริงๆ สงสัยจังว่าได้ใครมา
ข้าวสารครับ
ตอนล้มผมทำหกไปเยอะเลย
ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
อะไรกันครับ ทำไมดูไม่ทุกข์ไม่ร้อนเลย
ผมทำหกเพราะใครกันล่ะ
เพราะใครล่ะคะ
จะเพราะใครซะอีกล่ะ เพราะคุณน่ะสิ
อะไรนะ
ผมตกใจการแต่งตัวมั่นๆ ของคุณ จนชนกับรถเข็นอย่างจัง
อยู่ในเมืองแต่งตัวให้มันเรียบร้อยกว่านี้หน่อย ไม่ได้เหรอ
ค่ะ ที่รัก ฉันจะทำตามที่ที่รักบอกนะ
"ตามที่ที่รักบอก"…
ไม่ใช่นะครับ ไม่ใช่นะ
ทำไมผมถึงเป็น "ที่รัก" ของคุณล่ะ
คุณเป็นอะไรนะ ผู้หญิงที่ไม่มีสามี
- เรียกว่าอะไรนะครับ - แม่เลี้ยงเดี่ยว
ใช่แล้ว แม่เลี้ยงเดี่ยวนี่
ใช่แล้วค่ะ ฉันเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวที่ไม่มีสามี
ไม่ใช่ภรรยาของคุณสักหน่อย
แล้วทำไมฉันต้องแต่งตัวตามที่คุณบอกด้วยล่ะ
อะไรนะ
ภรรยาของคุณผมแตกปลายเยอะมาก
แต่เธอก็ยังไว้ผมยาวเพราะคุณชอบ
คุณก็มีเธออยู่แล้ว ทำไมฉันต้องทำแบบที่คุณชอบด้วยล่ะคะ
ช่างเถอะ จ่ายค่าข้าวสารมาด้วยแล้วกัน
ค่ะ
จริงสิ
เหมือนข้าวหกไปสองกระจาด
ฉันจะหักเงินเท่านี้นะคะ
จริงสิ กาแฟ
กาแฟสอง น้ำตาลสอง ครีมหนึ่งใช่ไหมคะ
นางไม่อ่อนข้อเลยนะ
ผมกินข้าวเที่ยงข้างนอกมาสองสามวัน ตอนนี้รู้สึกท้องอืดซะแล้ว
รู้ไหม
- ขอบคุณนะ คุณจองซุก - ค่ะ
อย่างว่าแหละ
กินข้าวที่บ้านดีที่สุด
วันนี้ร้านขายยาปิดกี่โมงคะ
ไม่รู้สิ ก็เวลาเดิมแหละ ทำไมเหรอ
"เดอะ ไซเลนซ์ ออฟ เดอะ แลมบ์" เข้าฉายในกึมเจด้วย
ฉันว่าเราน่าจะไปดูด้วยกันนะคะ
"เดอะ ไซเลนซ์ ออฟ เดอะ แลมบ์" เหรอ
โอ๊ย ไม่เอาละ
ผมไม่ชอบเด็ก ยิ่งลูกสัตว์ยิ่งไม่ชอบใหญ่ ไม่รู้เหรอ
เปล่านะ ไม่ได้มีแกะจริงๆ สักหน่อย
ยังไงก็เถอะ คุณก็รู้ว่าไปโรงหนังทีไร ผมหลับทุกที
เสียดายเงินเปล่าๆ
อีกอย่างถ้าแกะไม่ส่งเสียง ควรไปร้านขายยา แล้วซื้อยาให้มันสิ
แต่คนกลับดูมันเพื่อความบันเทิงเนี่ยนะ
น่าอนาถใจจริงๆ
ผมไปแล้วนะ
บางครั้งฉันก็คิดอะไรตื้นๆ แบบนี้แหละ
เขาคงเหนื่อยที่ต้องรับลูกค้าที่ร้านขายยาทุกวัน
ว่าไหม
แน่นอน ใช่เลยค่ะ
ฉันนึกว่าวันนี้คุณจะดื่มชาก่อนค่อยไปซะอีก
วันนี้ลูกฉันเข้าโรงเรียนวันแรก เลยจะไปซื้อของหน่อยค่ะ
เข้าใจละ งั้นไปเถอะ
ค่ะ
ว่าแต่ ค่าจ้างรายสัปดาห์ของฉันล่ะคะ
วางอยู่ตรงนั้นน่ะ
ขอบคุณค่ะ คุณนาย
(ราคาปลีก 28,000 วอน)
(ร้านขายเนื้อกึมเจ)
มีแต่ฉันแหละที่ทนเขาได้
สวัสดีค่ะ
อ้าว แม่มินโฮ
ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ
ขอขาหลังหมูหกขีดค่ะ
ได้เลย
ฉันก็ต้องไปแล้วแหละ
ขอกระดูกวัวให้ฉันหน่อย
อีกแล้วเหรอ
เธอให้เขากินซุปกระดูกวัวแพงๆ ทุกมื้อเลยนะ
พ่อชอนกูใช้แรงทำอะไรนักหนา
ฉันต้องใช้ซุปกระดูก เพื่อให้เขามีแรงมากขึ้นอีกหน่อยน่ะ
สมัยเขาหนุ่มๆ แค่ผัดขาหลังหมูให้กิน
คืนนั้นฉันก็ไม่ได้นอนแล้ว
ตอนนั้นเขาน่าจะใช้แรงไปหมดแล้วแหละ
นั่นสิ
เพราะงั้นแม่มินโฮถึงได้มาซื้อขาหลังหมูสินะ
ดูเถอะ อายุเท่านี้ไม่ต้องใช้ขาหลังหมูหรอก
แค่โชว์ขาอ่อนนี่ให้ดู
เท่านี้ก็คึกแล้ว
ที่ฉันสั่งกลับบ้านยังไม่ได้เหรอคะ
รอเดี๋ยวนะ
ลูกก็มีแล้ว ไม่ต้องซีเรียสมากก็ได้
เธอเป็นกุลสตรีหรือไง
คุยเรื่องพรรคนี้มันทำให้ชีวิตมีสีสันขึ้นนะ
ค่ะ ขอบคุณนะคะ
ลาก่อนค่ะ
นางทำให้ฉันรู้สึกอายซะงั้น
แม่มินโฮก็เป็นแบบนี้แหละ
เธอดูเป็นคนมีอัธยาศัยดีและสดใสใช้ได้เลย
แต่พอเป็นเรื่องพรรค์นี้ทีไรรับไม่ได้ทุกที
พูดเล่นอะไรกันก็ไม่รู้
"รายได้ต่อเดือน 500,000 วอน" เหรอ
(ตัวแทนขายชุดชั้นในตามบ้าน)
"เลือกเวลาทำงานได้" เหรอ
"ค่ำคืนที่เร่าร้อน"…
"ชุดชั้นใน"…
มาแล้วเหรอ
เพื่อฉลองที่มินโฮเข้าโรงเรียน
ฉันเลยจะทำพุลโกกิที่คุณร่ำร้องอยากกินไง
ว่าไงล่ะ
เอ๊ะ
ทำไมหน้าเป็นแบบนั้นล่ะ
ไปมีเรื่องมาเหรอ
- ใช่ - ที่ไหนน่ะ
ที่โรงงานน่ะ
คุณทะเลาะกับเถ้าแก่เหรอ
มันชอบหาเรื่องผม ผมเลยฟิวส์ขาด แล้วต่อยไปสองสามทีน่ะ
มันเลยบอกว่าจะหักเงินเดือนผมไปเป็นค่ารักษา
ผมถึงฉุกคิดขึ้นมาได้ว่ามันจงใจทำแบบนั้นน่ะ
เดี๋ยวนะ ทำไมถึง…
ถ้างั้น
คุณก็จะไม่ได้เงินเดือนเหรอ
ผมจะหางานที่ใหม่
จะมีที่ไหนในกึมเจที่คุณทำงานได้อีกล่ะ
รู้น่า ผมเองก็รู้
เพราะงั้นผมถึงได้ทนไง
ทนเป็นเบี้ยล่างไอ้คนเฮงซวยพรรค์นั้นน่ะ
แต่ว่า…
(เรซูเม่ ชื่อ: ฮันจองซุก)
รับแต่ผู้หญิงที่ยังไม่แต่งงานเหรอคะ
แต่ในประกาศรับสมัครงานไม่เห็นเขียนไว้เลย
นายไม่ใส่เรื่องที่สำคัญในการทำงานได้ยังไง
ยังไงก็เถอะ ด้วยลักษณะเฉพาะของงาน ผู้หญิงที่แต่งงานแล้วจะลำบากน่ะ
ขอโทษด้วยนะครับ
ค่ะ
ขอตัว
แต่เธอหน้าตาสวยนะ
เดี๋ยวเถอะ
แต่ยังไงสาวโสดที่ไม่สวย
ก็ยังดีกว่าผู้หญิงที่แต่งงานแล้วนะ
ก็ว่างั้นแหละ
แต่ว่า…
แต่อะไรเหรอครับ
ฉันสงสัยน่ะค่ะ
งานบัญชีปั๊มน้ำมันเกี่ยวอะไร กับการแต่งงานเหรอคะ
ไม่ใช่ว่าผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว จะคำนวนใบเสร็จไม่ได้สักหน่อย
ฉันไม่เข้าใจน่ะค่ะ
(ตำแหน่งงาน)
โธ่เอ๊ย
สบายดีนะคะ
ฉันต้องสบายดีอยู่แล้ว
แต่ถ้าบางคนจ่ายค่าเช่าตรงเวลาจะดีกว่านี้นะ
ยังไงฉันก็จะจ่ายวันนี้อยู่แล้วค่ะ รอแป๊บนะคะ
ที่รัก
ออกมารอฉันสินะ
คุณเอาเงินในกล่องเก็บเงินไปเหรอ
ใช่ ผมเอาไปใช้เองแหละ
ไม่สิ เอาไปลงทุนต่างหาก
ที่รัก
นั่นเงินค่าเช่าบ้านรายเดือนของเรานะ
ผมรู้น่า
แต่ถ้ามันไปได้สวย เราจะหาเงินจ่ายค่าเช่ารายปีได้เลยนะ
แล้วถ้าไม่ได้ล่ะ
เราจะบอกเจ้าของบ้านว่ายังไง
เรื่องนั้น…
คุณทำเกินไปแล้วนะ
- เอาเงินไปละลายทิ้งแบบนี้ - "ละลายทิ้ง" เหรอ
นี่คุณคิดว่าผมจะทำทุกอย่างผิดไปหมดเหรอ
- ไม่ใช่แบบนั้น - ช่างเถอะ
ยังไงทุกคนก็ดูถูกผมอยู่แล้ว
คุณก็ไม่เว้นหรอก
ที่รัก
(ค่ำคืนแห่งความเร่าร้อน…)
(ชุดชั้นในแฟนตาซี สถานที่อบรมข้อมูลการทำงาน)
อุ๊ย
ได้เจอกันอีกที่นี่ซะงั้นน่ะ
อ้าว สวัสดีค่ะ
ยังไงมีคนรู้จักก็ดีกว่านะ
เข้าไปข้างในกันเถอะ
เอ่อ คือว่า…
ฉันว่าฉันไปดีกว่าค่ะ
เดี๋ยว เข้าไปด้วยกันเถอะค่ะ
ไม่มีใครในโลกนี้ไม่ใส่ชุดชั้นในหรอกน่า
ชุดชั้นในก็เป็นแค่ชุดชั้นในนั่นแหละ
ไม่ใช่นะคะ
นี่ไม่ใช่แค่ชุดชั้นในค่ะ
(แฟนตาซี)
(ยินดีต้อนรับ สถานที่อบรมข้อมูลสำหรับตัวแทนขาย)
มันไม่ได้ใช้สำหรับปกปิดหรือปกป้อง
แต่เป็นชุดชั้นในที่ใช้เพื่อเปิดเผยค่ะ
วาบหวิวมากกว่าที่คิดนะเนี่ย
ปกติคนส่วนใหญ่คิดว่าพวกผู้หญิงไม่สนใจชีวิตเซ็กซ์
แต่มันเป็นความคิดที่ผิดค่ะ
ผู้หญิงอย่างเรา
ก็สนใจที่จะมีชีวิตเซ็กซ์ที่เร่าร้อน
และมีสิทธิ์จะเพลิดเพลินไปกับมันค่ะ
ถ้าฉันรู้ว่าเป็นแบบนี้คงไม่มาเด็ดขาด
ฉันก็ขอตัวกลับก่อนนะคะ
- อะไรนะ เอาจริงเหรอ - ฉันคิดไว้อยู่แล้ว
แต่ก็น่าเสียใจนะคะ
ฉันคิดว่าอย่างน้อยคงมีคนที่ร้อนเงินมาบ้าง
เหมือนฉันจะคิดผิดนะคะ
ฉันร้อนเงินจริงค่ะ
แต่ถึงร้อนเงินก็ใช่ว่าจะทำงานอะไรก็ได้นะคะ
คนไม่ยอมรับมากขนาดนี้
ฉันไม่รู้ว่าจะขายของแล้วหาเงินได้ยังไงเลยค่ะ
ถ้าฉันมั่นใจแบบมีเหตุผลล่ะคะ
แน่นอนว่าตอนแรกอาจจะรู้สึกไม่ชินและไม่ยอมรับ
แต่สาเหตุที่ฉันเชื่อว่า สุดท้ายมันจะประสบความสำเร็จ
เพราะฉันได้พิสูจน์มาก่อนแล้วค่ะ
มีข้อมูลที่ฉันรวบรวมไว้ขณะเริ่มทำธุรกิจ
มีข้อมูลด้วยนะ
โจเซฟ แพทย์อายุรเวชชาวอังกฤษ
ประดิษฐ์เครื่องสั่นไฟฟ้าเพื่อรักษาโรคฮิสทีเรีย และอาการวิตกกังวล
ผู้คนเริ่มรู้ว่าเครื่องสั่นนั้นสามารถ ใช้เพื่อกระตุ้นความรู้สึกทางเพศได้
ในช่วงปี 1960 ที่อเมริกา
จึงเริ่มขายของเล่นผู้ใหญ่อย่างเปิดเผยค่ะ
ขณะที่ผู้คนให้ความสนใจมากขึ้น ในปี 1977 ที่ซานฟรานซิสโก
มีร้านค้าชื่อกู๊ดไวเบรชั่นส์
ซึ่งเป็นร้านขายของเล่นผู้ใหญ่แห่งแรกเกิดขึ้น
ที่เกาหลีเองก็ได้รู้จักของเล่นผู้ใหญ่เช่นกัน
(กองทัพสหรัฐ)
ฉันเคยเป็นป้าที่รับสินค้าจากร้านขายของ
ในฐานทัพสหรัฐมาขาย
ฉันได้เจอของเล่นผู้ใหญ่เป็นครั้งแรก ผ่านทหารอเมริกาค่ะ
อะไรน่ะ ทำไมเหรอ
อุ๊ยตาย คุณพระคุณเจ้า
ตายแล้ว
เป็นไงบ้าง
เจมส์
ยังไงก็เถอะ นี่มันค่อนข้าง…
คุณคิม
มันจะทำเงินให้คุณแน่นอน
ไหนคุณบอกอยากเป็นเศรษฐีไง
ว่าไง
ทำเงินได้เหรอ
มันเริ่มต้นแบบนั้นแหละ…
ชุดชั้นในแฟนตาซีน่ะ
ถ้าเธอเริ่มตั้งแต่ช่วงปี 60
แสดงว่าทำมากว่า 30 ปีแล้วนะเนี่ย
ถึงเกาหลีจะหัวโบราณมากกว่าประเทศอื่น
แต่เพราะมันมีประสิทธิภาพ ฉันเลยขอลองดูค่ะ
แล้วไงต่อคะ
นี่เป็นร้านขนาด 70 พยองของฉันค่ะ
คุณอาจจะเห็นมันแล้วตอนมาที่นี่
รถที่จอดอยู่หน้าตึกก็ของฉันค่ะ
ฮะ
(แฟนตาซี)
ให้ตายสิ
ไม่น่าเชื่อเลยว่าฉันจะมาขายของเล่นผู้ใหญ่
นั่นน่ะสิ
แต่ว่ามนุษย์แม่ที่เลี้ยงลูกไปด้วย จะหาเงิน 500,000 วอนได้ที่ไหนอีกล่ะคะ
ที่จริงฉันคงขายไม่ได้ถึง 500,000 วอนหรอก
แค่ฉันได้ประมาณ 300,000 วอนก็ดีใจแย่แล้วค่ะ
ไม่ต้องห่วงเรื่องค่าเช่าบ้านทุกเดือน
ซื้อกระเป๋าให้ลูกชายได้ด้วย
ว่าแต่เห็นว่าเราต้องเอาเงินที่ขายได้
มาให้บริษัทถึงจะได้เงินเดือนใช่ไหม
ค่ะ เราไม่ต้องใช้เงินทุนเริ่มต้น แต่ถ้าเราขายไม่ได้ เราก็จะไม่ได้เงิน
แล้วก็ไม่ได้สินค้าอื่นๆ มาขายเพิ่ม
เราจะทำได้ดีใช่ไหม
ตอนนี้ถอยหลังไม่ได้แล้ว
เราต้องทำให้ดีค่ะ ต้องทำให้ได้
อะไรเนี่ย เธอเคยเป็นกุลสตรีสุดๆ เลยก่อนที่จะเข้าไปน่ะ
รอด้วยสิ
โอ้โฮ รถคันนั้นหลังคาหายไปไหนน่ะ
เคยเห็นมันแค่ในหนังนะคะเนี่ย
แหม เพิ่งเคยเห็นรถแบบนั้นในกึมเจนะเนี่ย
ใครกันนะ
ขอถามหน่อยครับ
- อะไรเหรอ - อะไรเหรอ
มีร้านกาแฟใกล้ๆ แถวนี้บ้างไหมครับ
แถวนี้ไม่มีอะไรแบบนั้นหรอก
มีโรงน้ำชาดำตรงโน้นขายกาแฟอยู่ร้านเดียวน่ะ
"โรงน้ำชาดำ" เหรอครับ
หรือไม่ก็ดื่มกาแฟที่เราชงเป็นไงคะ
เหมือนคุณจะมาจากที่อื่น นั่งคุยเล่นกับเราก่อนก็ได้
ใช่ค่ะ เรามีต็อกข้าวบาร์เลย์เพียบเลย เดี๋ยวจะแบ่งให้คุณกินนะ
ไม่ครับ ไม่เป็นไรครับ ขอตัว
อุ๊ยต๊ายตาย
อย่าปฏิเสธเราเลย นั่งอยู่นี่ก่อนเถอะค่ะ
ไม่ครับ ไม่เป็นไร
ไม่เป็นไรจริงๆ ครับ ขอตัวนะครับ
ฉันน่าจะเป็นคนรั้งเขาไว้มากกว่าเธอนะ
จะไปขายที่ไหนดีนะ
ถ้าเป็นบ้านหลังใหญ่หน่อยน่าจะดี
คุณจองซุกคะ
เดี๋ยวช่วยรีดเสื้อเชิ้ตของสามีฉันให้หน่อยนะ
เขามีนัดรวมตัวสำคัญสุดสัปดาห์นี้น่ะ
- นัดรวมตัวเหรอคะ - ใช่ สโมสรรอยัลน่ะ
รู้ใช่ไหมว่าสามีฉันอยากขยับขยายร้านขายยาน่ะ
ค่ะ เห็นว่ามีทำเลที่ถูกใจอยู่ใกล้ๆ โรงหนังนี่คะ
เจ้าของตึกนั้นป็นประธานสโมสร
- สามีของตัวแทนอสังหาริมทรัพย์น่ะ - อ๋อ
ตอนแรกพวกเขาไม่ยอมยกที่ให้หรอก แต่ฉันคิดว่าพวกเขาค่อยๆ เริ่มเปิดใจแล้ว
ดีจังนะคะ
ถ้าคราวนี้มันไปได้สวย ฉันว่าจะเพิ่มเวลามาทำงานของคุณจองซุกน่ะ
อ๋อ
คุณนายคะ
- ที่จริงฉันเริ่มทำงานอื่นอีกงานแล้วน่ะค่ะ - งานอื่นเหรอ
ค่ะ ฉันว่าจะขายของตามบ้านน่ะ
หมายถึงไปขายของที่บ้านใช่ไหม
ค่ะ
แต่ว่า…
แต่ว่าฉันไม่ได้รู้จักคนเยอะ
บ้านฉันก็ไม่เหมาะขายของด้วย
ฉันขอใช้บ้านคุณนายได้ไหมคะ
ฉันจะจ่ายค่าใช้สถานที่รายชั่วโมงให้
แล้วจะให้ของขวัญด้วยค่ะ
เห็นแก่คุณจองซุก ฉันจะช่วยนะ
ว่าแต่ขายของตามบ้านน่ะ ขายอะไรเหรอ
เครื่องสำอางเหรอ หม้อเหรอ
คือว่า…
ฉันเข้าใจดีว่าคุณตกใจนะคะ
แต่มันจะเป็นประสบการณ์แปลกใหม่แล้วก็สนุกด้วย
คุณจองซุก
คุณก็รู้ว่าฉันไม่ใช่คนปิดกั้นขนาดนั้น
แน่นอนค่ะ คุณไม่ใช่
แต่ว่า…
ฉันก็ไม่ใช่คนเปิดกว้างขนาดนั้นเหมือนกัน
มาจากสถานีตำรวจกังนัมกรุงโซล จริงๆ เหรอครับ
ครับ
นายเรียนที่อเมริกาจนถึงม.ปลาย
จบจากโรงเรียนตำรวจอีกต่างหาก
คุณสมบัติเป๊ะปังเกินไปนะ
นายดีเกินไปสำหรับบ้านนอกแบบนี้
มาที่แบบนี้ทำไมน่ะ
มีอะไรผูกพันกับที่นี่เหรอ
เปล่าครับ แค่ดูน่าอยู่ดีน่ะ
อ๋อ
ใช่เลย ที่นี่น่าอยู่จริงแหละ
แต่ในบ้านนอกแบบนี้ไม่มีคดีอะไรมากหรอกนะ
ผู้คนก็ต่างจากในโซลมากเลย
พวกเขาเป็นคนบ้านนอกธรรมดาๆ น่ะ
งั้นเหรอครับ
แต่ยังไงก็ต้องระวังพฤติกรรมด้วยนะ
ถ้าพูดเร็วมากเกินไป
คนจะเอาไปลือกันว่าไม่มีมารยาท แล้วจะอยู่ลำบาก
ต้องรู้จักทักทายบ่อยๆ เข้าไว้
เรื่องเล็กๆ น้อยก็ต้องช่วย
ใช่แล้ว
สายสืบนาอยู่ที่นี่มานานที่สุด ช่วยสอนงานเขาหน่อยแล้วกัน
ถึงควรจะเป็นงานก่อนค่อยสอนก็เถอะนะ
อย่าอวยตัวเองมากไปล่ะ
อวยตัวเองอะไรล่ะครับ มีรุ่นน้องที่ผมสอนตั้งหลายคนแล้ว
ผมจะดูแลเขาอย่างดีเลย
ทำไมจู่ๆ ลุกพรวดขึ้นมาล่ะ
พูดจบแล้วไม่ใช่เหรอครับ
ก็บอกคร่าวๆ ไปหมดแล้วแหละ แต่ตกใจน่ะ
ไหนๆ ก็มาแล้ว ไปกินมื้อเที่ยงด้วยกันเถอะ
รู้ใช่ไหมว่าโคชูจังของกึมเจดังมากน่ะ
ฉันจะพานายไปกินหมูผัดซอสโคชูจังเอง
ผมกินมื้อเที่ยงมาแล้วครับ
ยังไม่ทัน 11 โมงเลยนะ
ผมกินเร็วน่ะครับ
ผมเริ่มงานเป็นทางการพรุ่งนี้ วันนี้ขอตัวกลับบ้านก่อนนะครับ
ขอบคุณที่ทำงานหนักครับ
ให้ตายสิ
หมอนั่นโกหกเพื่อที่จะไม่ไปกินข้าวกับเราใช่ไหม
เห็นได้ชัดเลยว่า หมอนั่นไม่อยากสุงสิงกับเราน่ะครับ
(สถานีตำรวจกึมเจ)
(ประชาชนปลอดภัย กึมเจ เมืองน่าอยู่)
(ภาพมุมสูง อำเภอกึมเจ)
ประสบการณ์แปลกใหม่เหรอ สนุกเหรอ
หาว่าชีวิตฉันดูน่าเบื่อหรือไง
เอาละ
หวังว่าจะกลับมาก่อนเย็นหมดนะ
เต๊ง
- นั่งลงเถอะ นั่งลง - ได้
ทำไมปิดไฟแบบนี้ล่ะ ผมยังไม่ทันถึงบ้านเลย
หลับจริงหรือแกล้งหลับน่ะ
ยังร้อนอยู่เลย มือเกือบพองแล้วเนี่ย
นี่ ที่รัก ตื่นเถอะ
ลืมตาเถอะน่า ผมรู้ว่าคุณตื่นอยู่นะ
ผมเพิ่งไปเจอประธานออมมาน่ะ
ถ้าจะกลับดึกก็น่าจะโทรบอกสิ ฉันอุตส่าห์เตรียมข้าวเย็นไว้
ตอนนี้เรื่องนั้นไม่สำคัญหรอก
วันนี้น่ะ เกือบจะได้เซ็นสัญญาอยู่แล้วเชียว
ถึงจะน่ารำคาญ แต่ก็คุ้มที่พาไอ้เจ้าแดกึนไป
ดีจังนะคะ
อะไรน่ะ เย็นชาจัง
ไม่ไหวเลยนะ
ผมทำงานหนักทุกวันแบบนี้อยู่คนเดียว แต่คุณไม่สนใจเลย
- อะไรนะ - ภรรยาควรช่วยส่งเสริมสามีสิ
ถ้าคุณตีซี้กับภรรยาประธานออม
แล้วช่วยโน้มน้าวเธอบ้างก็คงดี
แต่คุณเอาแต่สร้างกำแพงกับคนอื่น
ผมเลยต้องขอร้องอ้อนวอนและสู้อยู่คนเดียวแบบนี้ ไม่ใช่หรือไง
ไหนคุณเคยบอกว่าฉันดีกว่า พวกผู้หญิงขี้นินทาไร้สาระไง
ว่าไงนะ นี่่เถียงผมเหรอ
คุณต้องรู้จักปรับตัวให้เข้ากับยุคสมัยที่เปลี่ยนไปสิ
หัดไปทำงานอดิเรกกับเพื่อนๆ ข้างนอกซะบ้าง
ถ้าคุณเป็นผู้หญิงทันสมัย และหัวสมัยใหม่แบบนั้นบ้างก็คงดี
น่าเสียดายจริงๆ
ยังไงก็เถอะ ผมจะไปอาบน้ำก่อน
ชงชาน้ำผึ้งให้หน่อยนะ
บ้านสะอาดเป็นบ้าเลย
โดนผีทำความสะอาดสิงหรือไง
"ปรับตัว" เหรอ
"ทำงานอดิเรก" เหรอ
"ผู้หญิงทันสมัย" เหรอ
ซองซูอัดซะหมอบทั้งสามคนเลยนี่
ที่มาแกล้งจองซุกน่ะ
สี่คนต่างหาก รวมชางชิกด้วย
ใช่แล้ว ถูกเผง
อะไรเนี่ย
นัดเจอกันทีไรต้องพูดเรื่องสมัยอยู่กันสามคนทุกที
คุยเรื่องที่ฉันรู้บ้างสิ
คนที่เพิ่งย้ายมาตอนม.ปลายอย่างฉัน เป็นหมาหัวเน่าหรือไง
ว่าไหม จองซุก
นี่ ฮันจองซุก
ฮะ ทำไมนะ
ไม่ต้องห่วงหรอก จองซุก
ฉันไปคุยเรื่องตำแหน่งงานให้ซองซูไว้หลายที่แล้ว
ฉันไม่ได้ห่วงหรอก
พ่อมินโฮจัดการเองได้อยู่แล้ว
หือ
- ฉันรับเอง - ได้
นี่ ดื่มเลยเพื่อน
ฮัลโหลค่ะ
ฉันเองนะ คุณจองซุก
ฉันจะเข้าเรื่องเลยนะ
เรื่องขายของตามบ้านน่ะ
ใช้บ้านฉันแล้วกัน
คะ
จริงเหรอคะ
แต่อย่างที่รู้ว่าฉันไม่ค่อยมีคนรู้จักเท่าไร
แต่ฉันจะกระจายข่าวให้นะ
ขอบคุณมากเลยนะคะ
คุณคงตัดสินใจลำบากมาก
- ฉัน… - ที่รัก
สบู่ล้างหน้าหมดน่ะ
เดี๋ยวฉันเอาไปให้ค่ะ
(ร้านเสริมสวยชาร์มมิ่ง)
ยินดีต้อนรับค่ะ
มาครั้งแรกสินะคะ
เชิญนั่งตรงนี้เลยค่ะ
ค่ะ
ให้ทำทรงไหนดีคะ
ไม่รู้สิ
ฉันไม่มีทรงที่คิดไว้หรอกค่ะ
ช่วยแนะนำหน่อยได้ไหมคะ ฉันมีนัดรวมตัวคืนนี้น่ะ
นัดรวมตัวเหรอคะ
ถ้าคุณบอกว่าเป็นนัดแบบไหน ฉันจะช่วยเลือกทรงให้ค่ะ
คนรู้จักของฉันขายชุดชั้นในตามบ้าน
เลยนัดรวมตัวที่บ้านฉันค่ะ
อุ๊ย น่าสนุกจัง
ฉันไปด้วยได้ไหมคะ
เอางั้นเหรอคะ
คนยิ่งเยอะยิ่งดีเลย
โอเคสินะคะ
งั้นมีทรงผมดัดที่เหมาะมากๆ อยู่ ให้ทำทรงนั้นไหมคะ
ค่ะ รบกวนด้วยนะคะ
โอเค
แม่ดงอู
- มาแล้วเหรอคะ - ฉันมาแล้ว
เอาละ
ไม่ได้ทำผมซะนานเลย
ต๊าย ดูซิใครเนี่ย ไม่นึกเลยว่าจะเจอคุณกึมฮีที่นี่
รู้จักคุณนายตัวแทนอสังหาริมทรัพย์ด้วยเหรอคะ
สามีฉันเป็นประธานสโมสรรอยัล
ส่วนสามีของเธอเป็นหนึ่งในสมาชิกสโมสร ที่มีนับไม่ถ้วนน่ะ
ว่าแต่ทำทรงอะไรเหรอ
จะดัดผมหน่อย
คุณกึมฮีเนี่ยนะ
ต๊าย นึกไม่ถึงเลย
ทำไมเหรอคะ
ทำตามฉันหรือเปล่าคะเนี่ย
อะไรนะ
ไม่ใช่เพราะผมทรงนี้มันสวยหรอกนะ
เพราะฉันทำถึงสวยต่างหาก
ถ้าหลับหูหลับตาทำตามฉันไป
มันจะดูต่างกันมากจนคุณตกใจล้มตึงเลยแหละ
เหมือนคุณสองคนจะรู้จักกัน
ถ้าคืนนี้คุณนายไม่มีธุระอะไร มาบ้านคุณนายคนนี้สิคะ
เห็นว่าวันนี้จะมีขายชุดชั้นในที่บ้าน
- เดี๋ยวนะ เรื่องนั้น… - ชุดชั้นในเหรอ
แหม น่าเสียดายนะ
ลูกสาวฉันมาจากโซลแล้วฉันก็มีธุระต้องทำ
ฉันยุ่งๆ คงไปไม่ได้น่ะ
เหรอคะ น่าเสียดายนะคะ
เอาตรงนี้ขึ้นหน่อยได้ไหม
- อะไรเล่า - บอกมาว่าเธอกับฮยอนซูเป็นไงบ้าง
ในที่สุดก็จะได้ขายแล้ว
อะไรล่ะ รีบบอกมาเร็ว
แล้วกับฮยอนซูเป็นยังไงบ้าง
ฉันจะคบกับเขาน่ะ
เธอจะคบกับเขาเหรอ อะไรเนี่ยเธอ
- เป็นเด็กนี่ดีจังนะ ไม่ต้องกังวลเรื่องเงิน - เธอไม่ได้คบกับยองมันเหรอ
- เปล่าซะหน่อย - ยองมันเหรอ
คุณลุง รอเดี๋ยวนะคะ
คุณยายคะ
หนักมากนะคะเนี่ย
ระวังนะคะ
- ขอบใจจ้ะ - รอเดี๋ยวค่ะ
ค่ะ นั่งเลยค่ะ
- ไม่ลงเหรอครับ - เปล่าค่ะ ลงค่ะ
- รถจะออกแล้วนะครับ - ฉันจะลงค่ะ
- ขอบใจนะ - ค่ะ
เอ๊ะ ตายแล้ว
รอเดี๋ยวค่ะ
คุณลุงคะ
ฉันจะทำยังไงดีล่ะ ทำไงดี
โทษนะคะ
คุณคะ คุณ
โทษนะคะ
ฉันลืมของไว้บนรถเมล์คันนั้นน่ะ
เป็นของสำคัญมากเลยค่ะ
ขอโทษนะครับ ผมค่อนข้างยุ่ง…
ได้โปรดช่วยฉันหน่อยค่ะ
มันเป็นความหวังสุดท้ายของฉันแล้วค่ะ ขอร้องนะคะ ได้โปรดเถอะ
ทำไงดีล่ะ
ขอร้องละค่ะ ได้โปรดเถอะนะคะ
คุณพระ
- รถเมล์คันนั้นใช่ไหมครับ - ค่ะ
ตายแล้ว
คุณลุงคะ
ขอโทษนะคะ
ขอโทษจริงๆ ค่ะ
ขอโทษนะคะ ขอบคุณค่ะ
เจอแล้วค่ะ
ตายแล้ว
เป็นอะไรของฉันเนี่ย
โธ่เอ๊ย
อะไรเนี่ย
นี่เป็นความหวังสุดท้ายของคุณเหรอครับ
ค่ะ
ฉันไม่มีเวลาอธิบาย
แต่ใช่ค่ะ มันเป็นความหวังสุดท้าย
ยังไงก็ขอบคุณมากนะคะ
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณมากจริงๆ ค่ะ
ขอบคุณนะคะ
ไหนว่าเป็นคนบ้านนอกธรรมดาๆ ไง
คุณจองซุก
ขอโทษที่มาช้านะคะ
นั่นไม่ใช่ปัญหาหรอก
นางบอกว่ามาไม่ได้
แต่ภรรยาประธานสโมสรรอยัลดันมาน่ะ
- อะไรนะ - สวยจัง
บ้านนี่…
แคบกว่าที่คิดนะ
- อุ๊ยตาย แคบนะเนี่ย - ดูนี่สิ
ซอยอนมาด้วยนี่ เราเคยเรียนที่เดียวกันน่ะค่ะ
เห็นว่าลูกสาวนางมาจากโซล เธอเคยเป็นเพื่อนคุณจองซุกเหรอ
ยังไงก็เถอะ ผู้หญิงคนนั้นมาด้วย มีหวังพังแน่
ขายแค่ชุดชั้นในได้ไหม
ถ้าจะทำแล้ว ก็ต้องไปให้สุดค่ะ
เมื่อคืนฉันซ้อมมาหนักมาก
ฉันจะอธิบายอย่างดีให้พวกเธอไม่รู้สึกอึดอัดค่ะ
ไม่ต้องห่วงหรอกนะคะ คุณนาย
คุณจองซุก
มือคุณสั่นนะคะ
ทำไมเป็นแบบนี้ล่ะ
แถวนี้มีแต่ชุดชั้นในวังบังอุลขาย
- แต่นี่ชุดชั้นในอเมริกา ฉันคาดหวังมากเลย - ค่ะ
เราจะเริ่มเมื่อไหร่เหรอคะ
นั่นน่ะสิ
เรามากันหมดแล้ว ทำไมเงียบไปเลยล่ะ
ใกล้จะมาแล้วค่ะ
ไปเลยไหมคะ
ค่ะ
อร่อยจัง
ขอโทษค่ะ แป๊บนะ
อ้าว จองซุก
ซอยอน
คนขายชุดชั้นในคือแม่มินโฮเองเหรอ
แม่มินโฮที่เรียบร้อยวางตัวดี
ก็มีข้อยกเว้นนะเนี่ย
คนเรียบร้อยไม่ต้องใส่ชุดชั้นในหรือไง
เธอคงขายชุดชั้นในที่ประณีตเหมือนเธอนั่นแหละ
ก็ได้ มาดูชุดชั้นในแบบประณีตกันหน่อยก็แล้วกันนะ
- จริง เอาเลย - ใช่
รีบเอามาให้เราดูสิคะ
นั่นสิ เอาเลย
- ใช่แล้ว มาดูกันเถอะ - ใช่ค่ะ
มาลองดูกันเถอะ
ค่ะ
- อะไรน่ะ - นั่นอะไรน่ะ
- นี่มันอะไรน่ะ - อะไรกัน
อุ๊ยตาย นี่มันอะไรน่ะ
ฉันว่าจะซื้อกางเกงในมาปิดพุงสักหน่อย
แต่นี่่มองเห็นรางๆ อย่างกับมุ้งแน่ะ
- จะเอาไปใส่ตอนไหนได้เนี่ย - อะไรน่ะ…
คนที่หงิมๆ กลับแรงสุดทุกทีเลย
เธอไม่ยอมรับมุกสองแง่สองง่าม แต่มาขายของพวกนี้เนี่ยนะ
อุ๊ยตาย แต่อันนี้สวยดีนะ
- เธอขายสร้อยด้วยแหละ - สวยดีนะ
- สร้อยน่ะ - ใส่แบบนี้ถูกเหรอ
สวยดีนะ
นั่นไม่ใช่สร้อยนะ
- เอ๊ะ - ฮะ
กางเกงในน่ะค่ะ
- อะไรนะ - อะไรนะ
- คุณพระ - อุ๊ยตาย
ถ้านี่เป็นกางเกงใน…
เดี๋ยวนะ ด้านไหนคือด้านหน้าน่ะ
ใช่ค่ะ นั่นด้านหน้าค่ะ
คุณพระ
เดี๋ยวนะ
ว่าแต่ตัวนี้เหมือนจะไม่ได้มาตรฐานนะ
เหมือนไม่ได้เย็บเป้าด้านล่างน่ะ
จริงด้วย
ทรงมันเป็นแบบนั้นอยู่แล้วค่ะ
เป็นแบบนี้อยู่แล้วเหรอ โล่งโจ้งอยู่แล้วน่ะนะ
ทำไมล่ะ
คือว่า…
จะพูดว่ายังไงดีล่ะ…
เอ่อ เรื่องนั้น
มีบางร้านที่เปิดประตูอ้าไว้ตลอดใช่ไหมล่ะคะ
คิดว่าทำไมถึงทำแบบนั้นคะ
จะเพราะอะไรล่ะ ก็ไม่สะดวกที่จะเปิดทุกครั้งน่ะสิ
แล้วก็เข้าไปง่ายด้วย
นั่นแหละค่ะ เข้าไปง่ายน่ะ
อะไรเข้าไปง่ายเหรอ
ก็ไอ้นั่นไงคะ
คือว่า…
บัดสีบัดเถลิง
คุณพระ
นี่ฉันไม่ได้ฝันอยู่ใช่ไหม
นี่มันอะไรกันน่ะ
อกอีแป้นจะแตก หัวใจจะวาย
ฉันเข้าใจว่าคุณตกใจนะคะ
ตอนแรกฉันก็ช็อกเหมือนกัน
- แต่ว่า… - คุณกึมฮี
คุณรู้เรื่องนี้อยู่แล้วเหรอ
ไม่รู้สินะ
คุณโดนผู้หญิงคนนั้นหลอกใช่ไหม
คนอย่างคุณกึมฮีน่ะ
ไม่มีทางสนใจของต่ำๆ แบบนี้หรอก
ฉันจบเอกวรรณคดีอังกฤษจากมหาวิทยาลัยค่ะ
จู่ๆ พูดเรื่องมหาวิทยาลัยทำไมน่ะ
มีใครไม่จบมหาวิทยาลัยบ้างล่ะ
แม่ไม่ได้จบไม่ใช่เหรอ
เงียบไปเลย
ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ
อาจเพราะฉันอ่านนิยายภาษาอังกฤษ กับดูหนังฝรั่งเยอะ
ฉันก็เลยไม่ได้ตกใจขนาดนั้นค่ะ
ฉันไม่ใช่คนปิดกั้นขนาดนั้น
สมัยนี้มีหนังที่ทำให้เรื่องกามรมณ์ กลายเป็นศิลปะออกมาเยอะเลยนี่คะ
เช่น "ชู้รักเลดี้แชตเตอร์เลย์" ไง
อ๋อ
เรื่องเลดี้ชัตเตอร์เลย์นั่นไง
- อ๋อ ใช่ - อ๋อ
ที่จริงมันกำลังเป็นกระแสช่วงนี้น่ะ
พวกคุณไม่ได้อ่านนิยายหรือดูหนังกัน
คงแอบตกใจสินะ ใช่ไหม
- ฉันนึกไม่ถึงเลย - นั่นสิ
(พริก)
อะไรนะ นายให้เงินซึงทักไปลงทุนเหรอ
ทำไมไปเชื่อไอ้หมอนั่นล่ะ
พ่อของหมอนั่นเป็นกำนันนี่
คิดว่าหมอนั่นจะหลอกฉันหรือไง
ไม่สำคัญว่าปู่หรือพ่อของหมอนั่นจะเป็นกำนันหรอก
ไอ้เวรนั่นโดนเฉดหัวออกจากบ้านไปนานแล้ว
น่าจะปรึกษาฉันก่อนสิ ไอ้เจ้านี่
แล้วไงล่ะ
ยังไม่ทันรู้ผลลัพธ์สักหน่อย
ปัดโธ่
สนุกดีนะ
แต่มีให้เลือกน้อยกว่าที่คิดนะคะ
มีของแค่นี้เหรอคะ
ก็นั่นแหละ
ฉันไม่เห็นเจอของที่อยากจะซื้อเลย
ฉันมีสินค้าที่ยังไม่ได้แนะนำอยู่ด้วยค่ะ
ที่จริงนี่เป็นสินค้าหลักเลยค่ะ
ไม่มีไซซ์ฉันเลย
- นั่นแหละ - มันควรจะพอดีสิ
- ใช่ - เห็นด้วย
มีไซซ์ไม่พอน่ะ
ถ้ามันผลิตไม่ดีจะทำยังไงล่ะ
นี่ค่ะ
นั่นอะไรน่ะ
ไมค์เหรอคะ
ไมค์อะไรไม่มีสายน่ะ
สากไว้ตำกระเทียมไม่ใช่เหรอนั่น
- อ๋อ - ใช่แล้วแหละ
ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ มันเป็นเหมือนเครื่องนวดอย่างนึงค่ะ
อ๋อ ที่เอาไปแตะที่หน้าแล้วนวดน่ะ
- มีแบบนั้นอยู่นะ - ฉันเคยเห็น
ไม่ได้ใช้กับหน้านะ
ถ้าไม่ใช้กับหน้าแล้วใช้ตรงไหนคะ
งั้นใช้นวดไหล่แน่เลย
- จริงด้วย - ใช่แหง
ทำไมเหรอ อะไรน่ะ
ทำไมไม่พูดออกมาดังๆ ล่ะ
- อะไรนะ - ทำไมเหรอ อะไรน่ะ
- มันคืออะไรน่ะ อะไรเหรอ - อกอีแป้นจะแตก
ว่าไงนะ
เอาออกไปเดี๋ยวนี้เลย
- อุ๊ย - ตายจริง
หน้าตามันแปลกๆ นะ
นี่อะไรน่ะ
- ตายแล้ว - คุณพระ
เอามาให้ฉันทำไมเนี่ย
ให้ตายสิ
อึ้งกิมกี่เลยใช่ไหมคะ
ฉันบอกให้ปล่อยเอาไว้ไง
ยังไงก็ต้องเก็บให้เรียบร้อยก่อนสิคะ
เราขายไม่ได้เลยสักอย่าง จะทำยังไงกับของทั้งหมดดีล่ะ
จองซุก
เครื่องนั่นน่ะ…
(ไวบร้าทอย)
ฉันจะซื้ออันนึง
เอ๊ะ
ซอยอน เธอน่ะเหรอ
ใช่
เยี่ยมไปเลย
เลือกไม่ถูกเลยแฮะ
สองตัวนี้ ตัวไหนเหมาะกับฉันมากกว่าคะ
อันนี้แนวน่ารักเซ็กซี่
อันนี้ออกแนวเซ็กซี่แบบโจ่งแจ้งถึงใจ
ถ้าตามภาพลักษณ์ของคุณ…
ใครน่ะ ยังไม่ถึงเวลาที่สามีฉันจะกลับมานี่
ใครคะ
ครับ นี่ตำรวจครับ
ตำรวจเหรอคะ
สวัสดีครับ
ผมคิมโดฮยอน เป็นสายสืบที่มาใหม่ครับ
คุณเป็นเจ้าของบ้านใช่ไหมครับ
ค่ะ ใช่แล้วค่ะ
- คือว่า… - เราได้รับแจ้งความ
ว่าที่นี่เป็นซ่องน่ะครับ
เดี๋ยวนะ เรื่องนั้นมันอะไรกัน
- อ้าว - อ้าว
คุณเป็นตำรวจเหรอคะ
อะไรน่ะ รู้จักกันเหรอ
เปล่าครับ คือเมื่อตอนกลางวัน…
เรื่องซ่องนั่นเหลวไหลนะคะ
ใช่แล้วค่ะ
ใครแจ้งความไร้สาระแบบนั้นน่ะ
น่าจะเป็นแม่ฉันนะ
ที่นี่มีแต่ผู้หญิงนะคะ
ยังไงก็เถอะ เราได้รับแจ้งความว่า คุณใช้อุปกรณ์ลามกอนาจาร
และขายบริการทางเพศ
เราขอตรวจค้นสถานที่ก่อนนะครับ
ถ้าไม่มีปัญหาอะไรก็ขายของต่อได้เลย
อะไรเล่า
ขอดูหน่อยครับ
เดี๋ยวนะ โทษนะคะ
- ไหนดูหน่อย - คุณคะ…
- คือ… - เปิดประตูหน่อยครับ
นี่ เข้ามาสิ
ขอดูแป๊บเดียวครับ
ไม่มีอะไรหรอกค่ะ
ไหนดูซิ
นี่ออกจะวาบหวิวไปหน่อยนะ
แค่พวกผู้หญิงรวมตัวกัน เพื่อซื้อขายชุดชั้นในตามบ้านน่ะค่ะ
ฉันว่าไม่มีอะไรที่เป็นปัญหานะคะ
เรื่องนั้นเราจะตัดสินเองครับ
สายสืบคิม ตรวจดูให้ดีว่ามีอะไรที่เป็นปัญหาไหม
ครับ
ไม่มีอะไรเป็นปัญหาหรอก
อะไรน่ะครับ
เหมือนมีใครอยู่ในห้องนั้นเลยนะ
หือ
อย่าขยับนะ
คุณเป็นใครน่ะ
ผมเป็นตำรวจครับ
ขอโทษด้วยนะครับ
นอกนั้นไม่มีอย่างอื่นที่เป็นปัญหาใช่ไหม
ใช่ค่ะ
ได้
นายก็ไม่เจออะไรที่เป็นปัญหาใช่ไหม
ครับ ไม่เจอครับ
งั้นก็ไปกันเถอะ
- ขอบคุณนะครับ - ค่ะ
ขอบคุณที่ทำงานหนักนะคะ
แล้วเครื่องสั่นไปไหนหมดน่ะ
- ไม่มีเหรอ - ไม่มี
อยู่นี่ค่ะ
อุ๊ยตาย
ฉันทำดีใช่ไหมล่ะคะ พี่ๆ
ถ้าพวกคุณตำรวจเห็นเจ้าพวกนี้คงไม่ดีแน่
ขอบใจนะ
นี่ทำอะไรกันน่ะ
ออกไปจากบ้านฉันเดี๋ยวนี้
ให้ตายสิ มันอะไรกันเนี่ย
ปกติแถวนี้เป็นแถบผู้ดีอยู่กันนะ
ผู้หญิงพวกนั้นแปลกชะมัด
- ชนแก้ว - ชนแก้ว
- ดื่มอีกแก้วสิ - ได้เลย
งานไปได้สวยใช่ไหม
ไม่ต้องห่วงหรอก เชื่อใจฉันเถอะน่า
ได้เลย มา ดื่มกันเถอะ
โธ่เอ๊ย
แม่บ้านที่บ้านร้านขายยาขายของเล่นผู้ใหญ่เหรอ
ใช่แล้ว
เมียฉันบอกมาน่ะ
เห็นว่าขายชุดชั้นในสุดสยิว
แล้วก็เครื่องแปลกๆ ด้วย
ได้ยินไหม ผู้หญิงคนนั้นใจถึงเป็นบ้า
ไม่ว่าเธอจะเป็นใคร ฉันอยากลองแซ่บเธอจัง
อะไรนะ
ผู้หญิงแบบนั้นจะขายของอย่างเดียวเหรอ
คงขายตัวด้วยแหละ
แกว่าไงนะ ไอ้เวร
อะไรเล่า
โธ่เว้ย
แม่ไปแล้วเหรอ
มินโฮล่ะ
อยากรู้เหรอ
นึกว่าสนใจแต่เรื่องนัดรวมตัวเรื่องเซ็กซ์ซะอีก
ผมได้ยินแล้วละ
ว่าคุณไปทำอะไรมา
ขอโทษที่ไม่ได้บอกนะ
ก็คุณไม่ชอบนี่นา
แต่ว่าที่รัก
นี่เป็นแค่ธุรกิจของฉันเท่านั้นเอง
ถ้าฉันขยันทำ…
"ธุรกิจ" เหรอ
ธุรกิจอะไร
ขายตัวถือเป็นธุรกิจด้วยเหรอ
นี่พูดออกมาได้ยังไงน่ะ
ผมบอกว่า…
ไม่ให้ทำไง
คำพูดของผมไม่มีความหมายเหรอ
อ๋อ
เพราะว่าผมตกงานเหรอ
ฉันคงปฏิเสธไม่ได้
เพราะหลังคุณโดนบริษัทไล่ออก
คุณเอาเงินค่าเช่าบ้านไปใช้ เลยบีบให้ฉันจนตรอกไง
ฉันจำเป็นต้องทำอะไรสักอย่าง
งั้นที่ชาวบ้านพูดกันก็ถูกสินะ
หลายคนบอกว่าชีวิตคุณพังเพราะเจอผมนี่
ก็ได้
ผมจะไปให้พ้นๆ
ก่อนที่จะสายไปกว่านี้
ขายขี้หน้าชาวบ้านจริงๆ
เอาของพวกนั้นเข้ามาให้บ้านผมได้ยังไง
- บ้านคุณเหรอคะ - งั้นบ้านคุณหรือไง
เลิกทำอะไรงี่เง่าซะ
ทั้งทรงผม ทั้งเรื่องเมื่อวาน
เพราะคุณทำอะไรที่ไม่สมกับเป็นคุณ ถึงได้มีปัญหาไง
ปัดโธ่
ไหนบอกให้ฉันทำตัวทันสมัยไง
อะไรน่ะ กินอีกสิ
ฉันไม่หิวน่ะ
จองซุกไม่โทรมาเลย
เธอน่าจะรู้นะว่านายอยู่นี่
เธอควรจะอ้อนวอนให้นายยกโทษให้สิ
คิดว่าตัวเองทำถูกแล้วหรือไง
พอเถอะ
- ฉันจะไปงีบหน่อย - ได้
พักเถอะ
เมื่อวานเขาก็แทบไม่ได้กินอะไรเลยนะ
ทำไมเอาแต่เข้าข้างซองซูล่ะ
คุณสนิทกับจองซุกมากกว่าไม่ใช่เหรอ
เพราะสนิทถึงได้ยิ่งโกรธไง
ทำไมเธอถึงได้ไปยุ่งกับอะไรต่ำๆ แบบนั้นนะ
อย่าไปก้าวก่ายเลย
อีกอย่าง เรื่องของผัวเมียก็ต้องแก้ปัญหากันเอง
ต้องไปแล้ว ผมไปหาเงินก่อนนะ
ได้เลย
- ที่รัก ขับรถระวังด้วยนะ - จ้า
- รีบไปรีบกลับนะ - ได้
เอ้านี่
เมื่อวานคุณเอาของไปไม่ได้เพราะสามีฉันนี่
ขอบคุณมากนะคะ ต้องขอโทษด้วยค่ะ
แล้วก็อันนี้ด้วย
เหมือนจะเยอะไปนะคะ
ฉันว่าจะซื้อนี่ก็เลยเอาเงินใส่ไว้ให้แล้วน่ะ
- คุณนายน่ะเหรอคะ - ใช่
ฉันถูกใจตั้งแต่เห็นเมื่อวานครั้งแรกแล้ว
ฉันไม่อยากทำอะไรที่ไม่สมกับเป็นตัวฉันนะ
แต่ว่าเมื่อเช้าตอนที่สามีบอกฉัน
ว่าไม่ให้ทำอะไรที่ไม่สมกับเป็นตัวเอง
ฉันก็ยิ่งอยากทำอะไรที่ไม่เคยทำใหญ่เลย
พี่เนี่ย น่ารักดีนะคะ
เรียกว่า "พี่" ไม่ห่างน้อยไปหน่อยเหรอ
ทำไมล่ะคะ
พี่ปิดกั้นมากเกินไปสำหรับคนที่จะใส่มันนะ
ในอเมริกาที่ผลิตเจ้านี่
ถึงจะอายุต่างกัน 60 ปีก็เรียกชื่อกันเฉยๆ นะคะ พี่กึมฮี
อุ๊ยตาย
อินแท
มีฮวา
อินแท
มีฮวา
อุ๊ยตาย
(ทีมขายท้าขนบ)
(ขอขอบคุณนักแสดงรับเชิญ คุณรามีรัน)
"ผู้หญิงที่สวยที่สุดสำหรับสามีของฉันคือใคร"
ผู้หญิงที่ไม่ใช่เมียตัวเองไงคะ
ก่อนที่คุณจะทันรู้ตัว
เขาก็เริ่มนอกใจแล้ว
พวกเธอเป็นคนประเภทเดียวกันไม่ใช่เหรอครับ
ได้ยินข่าวลือมาว่าเธอทะเลาะกับสามีแรงมาก
ที่ไปขายของเล่นผู้ใหญ่ลามกจกเปรตน่ะ
สามีของเธอเลยหนีออกจากบ้านไปเลย
พี่ๆ คะ
ทางนี้ขายของตามบ้าน ดูเหมือนกำลังหาที่ขายสินค้าอยู่ค่ะ
ไม่ต้องเลย
พวกเราไม่มีใครสนใจของลามกแบบนั้นอยู่แล้ว
ฉันตัดสินใจแล้วค่ะ
ฉันจะลองทำงานนี้ดูค่ะ
- ไม่ปลีกวิเวกไปเหรอคะ - ผมชอบมากครับ
ผมอยากจับตาดูอะไรหน่อยน่ะครับ
คำบรรยายโดย แก้วตา สมานจิตต์