Tysiące szwedzkich rolników czekają na dopłaty unijne za ostatnie trzy lata.
Spodziewany jest także pakiet kryzysowy.
Urząd ds. Rolnictwa nie może wypłacić należności…
Ta strzelba będzie twoja. Ja nie mogę jej już używać.
Weź ją.
I dbaj o nią.
Dziękuję.
Vera zrobiła kolację.
- Idziesz? - Tak.
KRAINA GRZECHU
- To ja, Malik. - Kurwa!
- Wysiadaj. - Myślałam, że to ktoś inny.
Schowaj broń.
Schowaj ją!
Jak mnie znalazłeś?
Mówiłem ci, żebyś wyłączyła lokalizację.
- No tak. - Tak.
Pracujesz na zwolnieniu.
- Nieważne. - Co ty pleciesz?
- Nieważne. - Co to ma znaczyć?
On to zrobił, prawda?
Oliver.
Muszę się z tym zmierzyć.
Kurwa mać!
- Dlaczego to zrobił? - Dani.
Nie rozumiem.
Myślę, że to nie on.
Dlatego tu przyjechałem i cię szukałem.
Dzwoniłam do Cennerbäcka.
Źle to wygląda.
Nie wierzę, że to był on.
Chodź.
Dostrzegłem coś w zapisach przesłuchań.
Co?
Śledczy myślą, że Oliver się przyznał, ale ja uważam, że źle go zrozumieli.
Oliver obwinia się o śmierć Silasa.
Ale to nie to samo, co przyznanie się do winy, prawda?
Oliver spotkał się z Silasem w Bjäre.
Na plaży?
Nie, gdzie indziej.
No dobra.
Coś poszło nie tak.
Tamta forsa była dla szefa Kårego.
Tak, dla Rosomaka.
- Rosomaka? - Oglądałam przesłuchanie Silasa.
W systemie takiego nie ma.
Nie zapisali go.
Ale to jakaś bzdura. Rosomak nie był tu od lat.
Jak on się zachowuje?
Oliver.
Jak każdy w więzieniu.
Jutro główna rozprawa.
To dla niego ogromny stres.
Ale zaczął mówić więcej.
O czym?
O tamtej kłótni.
Z Silasem.
Wygląda na to, że Nathalie przy niej była.
- Porozmawiamy z nią? - My?
Przymknęłam swojego syna. Chcę pomóc go uwolnić.
Nathalie odeszła stąd po przepustce.
No dobra. I nie wiesz, gdzie jest?
Ona też na pewno chce znaleźć zabójcę.
Nie ufa policji. Nie możecie jej pomóc.
Mamy procedury.
Niby jakie?
Kryjówki,
nową tożsamość,
chronione mieszkania…
Zależy od sytuacji.
Pozdrów ją ode mnie.
Jeśli ją zobaczysz. Jasne?
PROGRAM RESOCJALIZACYJNY
Cześć.
Naprawdę możesz mi pomóc?
Zależy, co od ciebie dostanę.
Czyli René o wszystkim wiedział?
Próbował rozwiązać problemy Silasa.
Chciał załagodzić sytuację pomiędzy nim i tamtymi ludźmi, ale…
Wszystko się pogmatwało. I…
nasłali na nas Kårego.
Groził mnie i René, bo…
Bo powiedziałam coś opiekunom.
No dobra. Co zaszło między Silasem a Oliverem?
Mieli się spotkać, żeby spłacić dług.
Ale Oliver wydał wszystko na prochy.
Hej!
- Co robisz, kurwa? - Puść go!
Silasowi odbiło.
- To twoja wina! - Twoja!
To dlatego Silas miał DNA Olivera pod paznokciami.
Co było potem?
Zabraliśmy to, co mu zostało.
A potem poszliśmy do faceta, u którego się zapożyczyli.
To była katastrofa.
Zważ porządnie. Co do grama.
- Wiesz, co to oznacza? - Tak.
- Co? - Że zapłacę odsetki.
Masz, kurwa, łeb. Trzeba było się dalej uczyć.
- Jeśli przeżyjesz, pójdziesz do szkoły. - Dobra.
Jako jedyny z tej gównianej rodziny wyjdziesz na ludzi.
- Tak. - Ile mi wisisz?
- Trzysta. - A ile masz tutaj?
Sto dwadzieścia.
- Musisz zdobyć resztę. - Kurwa, weź to powąchaj.
Pani wybaczy, ale pachnie przepoconą pizdą.
Nieważne, skąd weźmiesz kasę.
Jasne? Możesz ciągnąć druta. Rób, co chcesz, zrozumiano?
- Dwa tygodnie. Ile wisisz? - Trzysta.
- Nie słyszę. - Trzysta.
Nie możesz.
- Chcesz… - Morda!
- Nie możesz naliczać odsetek. - Po coś ją tu zabrał?
- Nie można… - Stul pysk.
- Czy to było mądre? - Nie.
Idiota! Jeśli powiesz coś swojej durnej starej,
tej brudnej dziwce albo psom,
to po tobie.
- Jasne? - Tak. Rozumiem.
Dwa tygodnie, Silas. Dwa tygodnie.
Potem cię zabijemy.
Musieliście uciec.
Silas zagroził, że opublikuje filmy kowala.
Dostał od niego pieniądze na podróż i kupił bilety. Mam rację?
Tak.
Komu wisieli kasę?
Komu, Nathalie?
Facet nazywa się Lennie Kroogh.
- Jak? - Lennie Kroogh.
To on?
Tak.
Mówią na niego „Wilk” czy jakoś tak.
Rosomak.
Tak.
Rosomak.
Poszukaj informacji na jego temat.
Kurwa…
Zadzwonię do kogoś i załatwię ci kryjówkę.
- W razie procesu… - Procesu?
Pomogę ci przez to przejść.
Ten cały Lennie Kroogh, Rosomak,
ma Volkswagena i inne złomowane samochody.
Hondę i Toyotę.
Mogą pasować do śladów na plaży.
Okłamał mnie.
Kto?
Elis. Powiedział, że Rosomaka nie było w okolicy od lat.
Mówił, że nic nie wie o facecie z blizną przy ustach.
Kłamał.
A ja powiedziałam mu o przesłuchaniu Silasa.
Tego potrzebował.
Czego dokładnie?
Chciał wiedzieć, czy Rosomak zabił Silasa.
Sam chce się nim zająć.
Cholera. Potrzebuję Rosomaka, żeby uwolnić Olivera.
Ty jedź na złomowisko.
- Ja jadę do Elisa. - Dobra.
Kiedy ostatnio siedziałem za kratami w Tidaholm…
Mieliśmy tam kapusia.
Zabiliśmy go. Wciągnęliśmy do celi.
Malik. Jestem z policji.
Chciałbym zobaczyć auta z tego tygodnia.
Niewiele ich. Przywieźli tylko jedno.
Cześć, tu Rönnäs.
Nie przywiozłaś nam w zeszłym tygodniu auta?
Przywiozłam.
Policja się nim interesuje. Właśnie je ściągają.
Tak?
Dlaczego?
Nie wiem. Będą je oglądać. Uznałem, że chciałabyś wiedzieć.
Dobra.
Dzięki, pa.
Kurwa.
Harald!
Tu jesteś.
Harald…
Jesteśmy rodziną.
Pomagamy sobie nawzajem.
Zawsze.
Harald?
Odłóż to na chwilę.
Czasem w rodzinach dzieją się trudne rzeczy.
Wtedy trzeba się nawzajem wspierać.
Trzeba sobie pomagać, rozumiesz?
- Chyba tak. - Jasne, że tak.
Nikt nie rozumie tego tak jak ty.
Tylko ty możesz mi w tym pomóc.
- Cześć. - Cześć.
Słuchaj…
- Mamy tu starą Skodę. - Tak?
EPA-traktor. Pewnie nie ma związku, ale zawsze warto sprawdzić.
Dobra. Ja jeszcze nie dojechałam.
Sprawdziłem tych Polaków.
Kierowca jest… Jak by to ująć?
- Trochę nie teges, ale to dobrzy ludzie. - Aha.
Tam. Widzisz? Podejdź.
Tam, za tamtymi skałami.
- Polacy będą tam o 21.00. - Dobra.
Przywieziesz towar, zawieziesz Olę do stodoły i tyle.
- Jasne? - Jasne. Ile zapłacą?
Bez obaw. Trochę podźwigasz, ale nikt się nie dowie.
- Jasne? - Jasne.
Cholera, te dziwki w Niemczech… Do wyboru, do koloru.
Naprawdę niezłe.
To były czasy.
Lennie?
Halo?
Wracaj do domu.
- Kätty? - Musisz tu przyjechać!
- Uspokój się. Kto? Harald? - Tak!
Tu Malik. Dzwonię ze złomowiska.
Tak. Lepiej tu przyjedźcie.
Natychmiast.
Dobra, super.
- Mam numer podwozia. - I co?
Harald Duncke.
- Harald? - Duncke.
Co się stało?
Coście zrobili?
On nam groził.
- Kto? - Silas.
Czym?
Chciał na nas donieść na policję.
- Za co? - Za krainę grzechu.
Groził mamie.
- Co? - On groził mamie.
- Niby jak? - Mówię, że jej groził.
Co masz na myśli?
Coś ty zrobił, Harald?
Odpowiadaj!
Proszę, powiedz!
Mów!
Harald!
Kurwa mać.
Harald!
Jon, gdzie twój brat?
Halo?
- Co się stało? Gdzie twój brat? - Nie widziałem go.
Nie wiem.
Zostań tu.
Gdzie byłeś?
Na polowaniu.
Z Rosomakiem?
Z Lenniem Krooghem?
Spotkaliście się?
Umawialiśmy się, że będziemy współpracować.
Zrobiłeś mu coś?
Potrzebuję go! Bez niego Oliver nie wyjdzie!
Gdzie on jest?
Zmykaj stąd.
Choć podoba mi się twój upór.
Gdzie on jest?
Gdzie jest Rosomak?
On tego nie zrobił.
Ani łasica, ani kuna.
Wiedziałabyś o tym, gdybyś była na służbie.
O czym bym wiedziała?
Niedługo będzie tu pełno policji.
Chyba dostaniesz to, czego chciałaś.
Harald…
Powiedz jej. To nie ma już znaczenia.
Co ma powiedzieć?
Harald.
Powiedz pani policjantce.
No już.
Ja to zrobiłem.
Brawo.
- Co zrobiłeś? - Co zrobiłeś, Harald? Powiedz jej.
Usunąłem go.
Nie chciałem.
On nic nie zrobił. To dziecko.
Może i dziecko, ale piekielnie silne.
- Mogę iść…? - Nie.
Harald?
Jak to zrobiłeś?
- Mogę…? - Co się stało?
Nazwał Haralda debilem.
A tak się nie robi.
Tak nie wolno.
Nikt nie będzie cię nazywał głupkiem.
Skąd o tym wiesz?
Bo pomogłam mu z ciałem.
I co teraz zrobisz? Zamkniesz mnie za to?
Proszę bardzo. Mam to w dupie.
Pomogłaś mu z ciałem?
A co miałam, kurwa, zrobić? To mój syn!
Nigdy nie zawiodę swoich dzieci. Nie to, co ty.
Zabrałam jego EPA-traktor i mu pomogłam.
Biorę za to odpowiedzialność.
Jego EPA-traktor?
Harald?
Chodź tu. Szybko!
Idź z mamą.
Harald!
- Wiesz, co narobiłaś? - Policja ma już dowody!
- To koniec. - Harald nie skrzywdziłby muchy!
Nie, ale gospodarstwa też, kurwa, nie poprowadzi!
Harald!
Poświęcasz go.
- Myślisz tylko o sobie. - Nie poświęcam!
Nie myślę o sobie, tylko o gospodarstwie!
I o przetrwaniu tej cholernej rodziny!
Jak myślisz, co się stanie, gdy ten rak cię w końcu zabije?
Jak mogłeś ukrywać przede mną coś takiego?
Żaden bóg ci tego nie wybaczy!
Nie waż się mnie osądzać.
Dokąd idziesz?
Na bagna!
Musimy znaleźć Haralda przed glinami!
Dzięki za telefon. Świetnie. Pa.
Gliny są na złomowisku i przeszukują auto Haralda.
Wywieźli je tam dzień po śmierci Silasa.
Podobno pełno w nim śladów.
Auto Haralda?
- Tak, pełno w nim śladów. - To nie ma sensu.
Są jak rodzeństwo.
Policja by się nim nie interesowała, gdyby nic nie było na rzeczy.
- Cześć. - Gdzie jesteś?
U Elisa.
Co? U nich w domu?
Przyznał się. Harald właśnie się przyznał.
- Posłuchaj. - Tak, ale…
- EPA-traktor też jest jego. - Coś tu nie gra.
Jak to?
Nie wiem, ale…
coś tu nie pasuje.
O czym ty mówisz?
Nie powinnaś tam być. Przyjadę po ciebie.
Już jadę.
Halo?
Dani?
Halo?
Chyba nie wierzycie, że policja przeszukiwałaby auto
bez żadnego powodu?
- Nie. - Cóż…
To dość naciągane, ale niech będzie.
Nadal myślą, że to mógł być on?
Jest upośledzony, ale jaki mógł mieć motyw?
Tego właśnie nie rozumiem.
Dlaczego? Ja tam wiem, że mógłby to zrobić.
- Wiem, co się za tym kryje. - Jak to?
- Co? - Ona go zmusiła.
Kiedy po mnie przyjedziesz?
- Już dojeżdżam. - Dobra.
- Co to ma znaczyć? - To nie on.
Sam to powiedziałeś.
Ziemię przejmuje najstarszy syn.
Jon, co się stało?
Harald już mówił.
On nam groził.
Groził wam? Jak?
Przyszedł do nas i groził mamie.
- Zamknij się! - Zamknij się, suko!
Idź do domu, ćpunie! Coś ty brał?
- Zadzwonię po gliny! - Tak, kurwa!
Wszystkiego się dowiedzą!
- Co ty wygadujesz? - Wynocha stąd, cholerny ćpunie!
- Jebana suka! - Stul pysk!
Nie śpisz?
Nie.
A Harald?
Śpi.
Za co on chce kasę?
Za to, co zwykle.
Za krainę grzechu?
Nie może nam tak grozić.
Co mam zrobić?
Nie poproszę o to Elisa.
O co?
O ukrócenie tego.
Nie posyła się niedźwiedzia na kociaka.
To dzieciak. Jesteście w tym samym wieku.
Trzeba to ukrócić.
Cześć.
Tak. Czego, kurwa, nie rozumiesz?
Wisicie nam kasę. Jesteście parszywymi złodziejami.
Żartujesz? Nie pierdol takich rzeczy o mojej rodzinie.
Twój stary to oszust, a twój obrzydliwy braciszek…
Wal się, ty mały…
Nie wiem, jak to się stało, mamo. Proszę, przyjedź na plażę.
Nie wiem!
Nie wiem, co robić.
To rzeczy Silasa?
Sam był sobie winny.
Już dobrze.
Potem wrzuciliśmy ciało do rzeki.
- Nie zrobiłem tego celowo. - On nam groził.
Nie mogłem przestać.
Pozwól im mnie aresztować.
Nie ma mowy. Twój brat nigdy nie potrzebował cię bardziej.
Musimy go znaleźć.
Ragnar? Tu Elis.
Tak, dobrze słyszałeś. Tu Elis.
Przejdę do rzeczy. Tym razem to ja utknąłem pod traktorem.
Chodzi o dzieci.
- Wszystko gra? - Kurwa! Ja pójdę tędy, a ty tam.
Harald!
- Harald! - Harald!
Harald!
Jon, tutaj jest.
Harald, musimy iść.
Harald…
Pojedziesz od Markaryd, do Ragnara.
Do mojego brata, mówiłem ci o nim. Jest bardzo miły.
- Ale… - Tak.
Hej!
- Tam jest. - Kätty!
Tam jest!
- Kätty! - Kätty! Fałszywa dziwka!
Kätty, kazałaś kogoś zabić własnemu synowi?
Chodźmy stąd.
Wstań. Nie możesz tu siedzieć. Pomóż mu.
Nie ruszać się!
Idźcie!
Stój, Jon!
Zawołaj go, Elis!
Stój!
Harald!
- Kurwa, Kimmen! - Kimmen…
Idźcie. Zaraz przyjdę.
- Tato! - Zaraz przyjdę, słowo.
Kimmen…
Tato!
Tutaj, Kimmen.
To ja go zabiłem.
Zabiłem twojego brata.
To Harald go zabił!
On nic nie potrafi! Nie mógłby zabić twojego brata.
- To byłem ja. - Kłamiesz!
Nie.
Zabiłem go.
Dlaczego?
Bo chciał na nas donieść.
Zrujnowałby mnie, więc go utopiłem.
- Ty gnoju! - I to z przyjemnością!
Nie!
Siadaj. Siadaj!
Daj mi to.
Zostań tu.
Chodź.
Malik! Czekaj!
Chodź tu.
Uciekają!
Chodź. Pozwól im.
Zgubię ich.
Chodź tu!
Uciekają.
Słyszałeś go.
Przyznał się.
- Krył dzieciaki. - Tak.
Otóż to.
Krył swoje dzieci.
Pozwólmy mu.
Kurwa, Dani.
Dość tego.
Wystarczy.
Ty też to wiesz. To nie ich wina.
Nieważne. Jesteś policjantką. To twoja praca.
Proszę…
- Dani… - Nie.
Muszę iść.
UMOWA KUPNA
BZZZYGOTUJ SIĘ
Możesz powtórzyć to jeszcze raz?
Wszystko w porządku?
Elis się przyznał.
Tobie?
Nie. Stałem trochę dalej.
Ale to słyszałem.
Oliver Anttila.
Był w izolatce. Mogę się z nim teraz zobaczyć?
Już wyszedł.
Wyszedł?
Cześć, dzięki za telefon.
Rozmawialiśmy wcześniej o miejscu dla mojego syna, Olivera.
Tak.
Jest jeszcze wolne?
Oliver.
Muszę z tobą porozmawiać.
Pomówimy na zewnątrz?
Oliver?
Zaczekaj.
Wysłuchaj mnie.
Oliver.
Muszę z tobą porozmawiać!
Czego chcesz?
Dłużej tego nie zniosę.
Posłuchaj mnie.
- Hej! - Co robisz?
Nie chcę się przytulać.
Proszę, puść mnie.
Przepraszam.
Wszystko będzie dobrze.
Będzie dobrze.
Napisy: Aleksandra Basińska