Downloaded from YTS.BZ
ΑΝΤΙΠΥΡΙΚΗ ΖΩΝΗ ΛΕΓΕΤΑΙ ΜΙΑ ΛΩΡΙΔΑ ΓΗΣ ΧΩΡΙΣ ΔΕΝΤΡΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ...
Official YIFY movies site: YTS.BZ
...Ή ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ Ή ΟΠΟΙΟΣΔΗΠΟΤΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΗΝ ΕΞΑΠΛΩΣΗ ΠΥΡΚΑΓΙΑΣ.
Γεια! Τι γίνεται;
- Με ακούς; - Κάτι μου θυμίζει.
- Ένα ταξίδι, έτσι; - Θα δω την ατζέντα μου.
- Το άλλαξα για τη Δευτέρα. - Θα δω αν μπορώ να το στριμώξω.
- Δεν πήγα, το ξέρεις; - Θα φύγω!
ΑΝΤΙΠΥΡΙΚΗ ΖΩΝΗ
- Φτάσαμε. Ελάτε. - Πάμε.
Ντάνι, έλα να βοηθήσεις τη μητέρα σου.
- Βοηθήστε με, παιδιά, εντάξει; - Λίντε, τα πήρες όλα;
- Λίντε. - Η βαλίτσα μου.
- Καλημέρα, Μάρα. - Γεια.
Σκέφτηκα να βγάλω φωτογραφίες και να σας αφήσω να μαζέψετε.
- Καλώς. - Τα έπιπλα είναι πολύ καλά.
- Μπορούμε να ζητήσουμε άλλες 20.000. - Ναι.
Καλό ακούγεται.
Τα κλειδιά σας. Θα έρθω να τα πάρω όταν τελειώσετε.
- Λουίς. - Ευχαριστώ.
- Ο κουνιάδος της Μάρα. - Χαίρω πολύ.
Μην ανησυχείτε. Θα πουληθεί γρήγορα. Είναι πανέμορφο σπίτι.
Εντάξει, είμαστε έτοιμοι.
- Παραβγαίνουμε! - Διψάω.
Πρέπει να μαζέψουμε.
Κάν' το εσύ. Δικά σου δεν ήταν;
Δεν ξέρω πώς να το χρησιμοποιήσω αυτό.
Έχουμε μία κούτα για δωρεές, που θα πάει στην αποθήκη, και μία για σκουπίδια.
"Δωρεές". Εντάξει.
- Άσε τις μπαλιές. - Με αντιγράφει!
Αν δεν θες να παίξεις...
- Θέλω. - Εντάξει, τότε παίξε.
Ντάνι, βοήθησέ με.
Μαμά, πότε θα πάμε στο δάσος;
Μετά. Πρώτα να καθαρίσουμε και να φάμε.
- Μετά, εντάξει; - Καλά, αλλά υπόσχεσαι;
Το υπόσχομαι.
Πήγαινε. Ντάνι, παίξε με την ξαδέρφη σου.
Ίσως σε μια ντουλάπα.
- Τους θέλεις; - Ναι, ήταν των γονιών μου.
- Αυτόν τον λάτρευε ο αδερφός μου. - Έλα.
Μάρα, αυτό είναι σαν καινούργιο.
- Δεν το κρατάς; - Όχι, δεν μου αρέσουν τα γιλέκα.
Αν εσύ ή ο Λουίς το θέλετε...
Αλλά θα προτιμούσα να μην το ξαναδώ.
Θα το έχασες.
Τα φυλάς εσύ!
Θα το μετανιώσει η Μάρα όταν ηρεμήσει.
Ξέρεις τη γνώμη μου.
Δεν θα προσποιούμαστε ότι δεν υπήρξε ποτέ.
Ξεφορτώνεται το σπίτι, τα ρούχα του... Ήταν και αδερφός σου.
Πρέπει να αντιμετωπίσει τη θλίψη της. Όχι να την αποφεύγει.
Νομίζω ότι αυτό ακριβώς προσπαθούμε να κάνουμε εδώ.
Όλοι μας.
Θεία!
- Κοίτα! - Ντάνι.
Τότε, κοίτα εσύ, μαμά!
Πολύ ωραίο. Πεινούσα.
Γιατί πουλάτε το σπίτι; Εγώ το λατρεύω.
- Δεν θα το πουλούσα. - Κι εγώ το λατρεύω.
Μα εδώ πέθανε ο μπαμπάς.
Λίντε.
Δεν το πουλάμε γι' αυτό.
Λίντε, κοίτα με.
Το πουλάμε γιατί αγοράζουμε ένα πανέμορφο,
υπέροχο σπίτι στην παραλία.
- Δίπλα στο δικό μας. - Ακριβώς.
Για να κάνουμε διακοπές μαζί.
- Ωραίο ακούγεται. - Το συζητήσαμε, σωστά;
- Μα μ' αρέσει αυτό το δάσος. - Θα ερχόμαστε για βόλτα.
- Σωστά, να μαζέψουμε μανιτάρια. - Ναι.
Αν είναι λεία και λευκά απ' έξω...
Αυτά τρώγονται.
Άλλα είναι κόκκινα με λευκές κηλίδες, σωστά; Κι εκείνα...
Ο γείτονας είναι αυτός;
- Δεν έχει τέτοια εδώ. - Γεια, Μάρα.
Γεια, Σαντιάγο.
- Τι λέει; Έλα μέσα. - Πώς είσαι; Μπορώ;
- Φυσικά. - Γεια.
- Κάθισε. - Όχι, εντάξει.
- Γεια. - Μόλις έφαγα κι έχω δουλειά.
Ήρθε όλη η οικογένεια.
- Ο κουνιάδος μου ο Λουίς. - Γεια.
- Αδερφός του Γκουστάβο. - Γνωριστήκαμε.
Την Ελένα δεν την ξέρεις.
- Όχι αυτοπροσώπως. - Και ο Ντάνι.
- Γεια. - Ο ανιψιός μου.
- Και η Λίντε. - Και η Λίντε.
Έχω ένα δώρο για τη Λίντε. Να της το δώσω;
- Είναι μια πεταλούδα. - Φυσικά. Παρακαλώ.
Γεια σου, Λίντε. Κοίτα, σου έφερα ένα δωράκι.
- Μια πεταλούδα απ' το δάσος. - Μάλιστα.
- Τι λέμε, Λίντε; - Ευχαριστώ.
- Παρακαλώ.
- Λοιπόν... - Σας είδα να κουβαλάτε κούτες.
Ναι, πουλάμε το σπίτι. Φεύγουμε. Σήμερα είναι η τελευταία μέρα.
- Μάλιστα. - Οπότε...
Αν χρειάζεστε βοήθεια ή...
- Εντάξει. - Ευχαριστώ.
- Ευχαριστούμε πολύ. - Καλή σας μέρα.
- Να 'σαι καλά. - Επίσης.
- Αντίο, Σαντιάγο. - Αντίο.
- Τα λέμε. - Αντίο.
Τα λέμε. Αντίο.
Φαίνεται καλός, έτσι;
Ναι.
Δεν έχουμε πολλές σχέσεις, αλλά ο Γκουστάβο έκανε παρέα μαζί του.
Μας έβλεπε να φορτώνουμε κούτες όλο το πρωί.
- Και τώρα προσφέρεται να βοηθήσει. - Λουίς...
Όταν θα φύγουμε, θα λέει
"Χρειάζεστε βοήθεια; Εδώ είμαι, ζέχνω λιβάνι και πατσουλί".
Χιονίζει;
Η πυρκαγιά έχει κάψει πάνω από δέκα χιλιάδες στρέμματα δάσους
και οι πυροσβέστες προσπαθούν να την καταστείλουν.
Παρατεταμένη και έντονη ξηρασία...
Πολύ μεγάλη έκταση.
...έχει συμβάλει στην ταχύτατη εξάπλωση της φωτιάς.
Αν δεν αλλάξει κατεύθυνση ο άνεμος, η φωτιά αναμένεται να περιοριστεί απόψε.
Υπάρχει επίσης ελπίδα ότι η αντιπυρική ζώνη
που δημιουργήθηκε στα τέλη του καλοκαιριού θα εμποδίσει τις φλόγες...
Δεν ωφελούν οι αντιπυρικές ζώνες.
Αυτά προς το παρόν.
Περνάμε στον ανταποκριτή μας...
Μαζεύουμε και πάμε.
- Δεν ωφελούν οι αντιπυρικές ζώνες. - Μα, μαμά.
- Δεν θα μείνουμε το βράδυ, έτσι; - Όχι.
- Ο Ντάνι κι εγώ πάμε στο εργαστήρι. - Είσαι σίγουρος;
- Εσείς στα υπνοδωμάτια. - Δεν υπάρχει βιασύνη, αλλά...
- Όλα θα πάνε καλά. - Θα πάμε σπίτι.
- Θα φύγουμε. - Σωστά.
Δεν σφραγίζω όλα τα κουτιά.
- Πάμε. - Μπορούμε να έρθουμε μια άλλη μέρα.
- Γιατί έφτιαχνε τόσες αρκούδες ο θείος; - Γιατί του άρεσαν πολύ.
Ο θείος σου λάτρευε τα βουνά. Πάντα κάναμε διακοπές εδώ.
Στενοχωρήθηκε πολύ όταν εξαφανίστηκαν.
Έλα, θα τα πάρουμε στο σπίτι για να τα τυλίξουμε.
- Ίσως είναι καλά κι έτσι, όμως. - Μπαμπά.
- Τι; - Εδώ πέθανε;
Σωστά. Ήθελε να ζήσει εδώ τις τελευταίες του ώρες.
Γι' αυτό είμαστε εδώ, εσύ κι εγώ.
Για να μην αναγκαστεί η θεία. Έλα.
Πάρε αυτό εσύ. Θα τα τυλίξω μετά.
- Μπορείς; - Ναι.
Ναι; Εντάξει.
Αυτό πετιέται. Δεν υπάρχει τσάντα;
- Με περισσότερα; - Όχι.
Αυτά είναι τα τελευταία.
Ας το πετάξουμε αυτό.
Κι αυτό, επίσης.
Λίντε, έχεις τον κύβο μου;
Δεν θα σου τον έδινα έτσι κι αλλιώς.
- Να δω. - Όχι, δικά μου είναι.
- Εγώ τα βρήκα. - Όλα δικά σου.
- Δεν είπα αυτό. - Πάντα ό,τι θες εσύ.
- Πού είναι ο κύβος μου; - Δεν ξέρω.
Λες ότι δεν θα μου τον έδινες.
- Όχι. - Ναι.
Άσε με να δω.
- Είπα όχι! - Ναι!
- Εγώ τα βρήκα! - Άσε με!
- Είσαι σκέτος μπελάς! - Αν θες, φύγε.
- Δικό μου είναι το σπίτι. - Όχι πια, Λίντε.
Κράτα τα κιάλια σου.
Θα χαρίσω τα περισσότερα, αν θα ήθελες να κρατήσεις κάτι.
Μαμά, κοίτα τι βρήκα. Θα γεμίσω το παγούρι μου και θα φύγουμε.
Λίντε, γλυκιά μου, δεν μπορούμε. Έχει πυρκαγιά. Πρέπει να φύγουμε τώρα.
- Θα λέγαμε αντίο μαζί. - Δεν γίνεται, μωρό μου.
- Είναι πολύ επικίνδυνο. - Μα είπες ότι μπορούμε.
Ναι, αγάπη μου, αλλά έχει φωτιά.
Θα καεί η καλύβα;
Όχι, η φωτιά είναι μακριά, αλλά πρέπει να τα μαζέψουμε και να φύγουμε.
- Έλα. - Δεν με νοιάζει η φωτιά.
Είπες ότι θα πάμε στο δάσος και θα πούμε αντίο μαζί.
Το ξέρω, αλλά έχει φωτιά.
- Να πούμε αντίο μαζί! - Αρκετά τώρα.
Θα λέγαμε αντίο μαζί!
- Έχει φωτιά. Μη λες ανοησίες. - Δεν με νοιάζει!
Αδιαφορώ αν σε νοιάζει. Μάζεψε το δωμάτιό σου.
- Είσαι ψεύτρα! - Μάζεψε αμέσως το δωμάτιό σου!
- Όχι! - Δεν θα το ξαναπώ.
Άντε!
Δεν πετάμε πράγματα κάτω!
- Να πάω να της μιλήσω; - Όχι.
Μου το κάνει πολύ δύσκολο.
- Μάρα... - Τι;
Τι είναι;
Κι αυτές τις φωτογραφίες;
ΑΠΟΘΗΚΗ
Ήσασταν μαζί μια ζωή.
Ακριβώς.
Κι όμως διάλεξε να μην παλέψει μέχρι τέλους.
Ούτε για εμάς τις δυο.
- Θα αναλάβω την κουζίνα. - Ναι; Τότε θα...
Ντάνι, έλα να μας βοηθήσεις.
Μας βοηθάει πολύ.
- Ώρα να φύγουμε. - Τα πήραμε όλα;
- Το αμάξι φορτώθηκε. - Εντάξει.
Έτοιμος, Ντάνι;
Η ξαδέρφη σου; Ντάνι, πού είναι;
Δεν ξέρω.
- Αυτά ήταν όλα, λοιπόν; - Ναι, όλα έτοιμα.
Λίντε, γλυκιά μου, φεύγουμε.
Λίντε.
Άφησα το μπουφάν μου εκεί;
Δεν ξέρω. Στο υπνοδωμάτιο, ίσως;
- Ντάνι, βάλε τη ζώνη σου. - Είναι η θέση της Λίντε.
Δεν βρίσκω τη Λίντε. Ντάνι, πού είναι η ξαδέρφη σου;
- Δεν έχω ιδέα. Εδώ γύρω. - Πού;
Πού να ξέρω εγώ;
- Λουίς... - Έρχομαι.
Πάω εγώ.
Λίντε;
Δεν είναι εκεί μέσα. Πήγε στην καλύβα. Είμαι σίγουρη.
- Δεν είναι εκεί; - Είναι στην καλύβα.
Της είπα να μην πάει, αλλά...
- Πάω να τη φέρω. - Έρχομαι.
- Ειδοποίησε αν γυρίσει. - Έγινε.
Έλα. Ας περιμένουμε μέσα.
- Σάντι. - Ναι;
- Είδες πουθενά τη Λίντε; - Ναι.
- Πού; - Στην καλύβα, μόλις τώρα.
- Το ήξερα. - Ξέρετε ότι έχει πυρκαγιά;
- Ναι, ευχαριστώ. - Ναι.
Παρακαλώ.
Λίντε.
- Λίντε! - Λίντε!
Λίντε!
Μάρα, τι τρέχει;
- Η Λίντε δεν είναι στην καλύβα. - Περίεργο. Τώρα ήταν εδώ.
Είσαι σίγουρος;
Ναι, πριν από λίγο.
- Μέσα; - Ναι, εκεί μέσα.
Λουίς, πάρε την Ελένα και ρώτα αν πήγε σπίτι.
Ναι;
- Γλυκιά μου, είναι μαζί σου η μικρή; - Όχι.
- Όχι, δεν είναι εδώ. - Όχι.
Λίντε!
- Λίντε! - Λίντε!
Λίντε!
Πού είναι, Λουίς;
- Αν όχι στην καλύβα, τότε πού; - Δεν ξέρω.
Λίντε!
Όλα ίδια φαίνονται.
Λίντε!
Λουίς, πάρε την Ελένα, σε παρακαλώ.
Μάλλον έχασε τον δρόμο της.
Όχι, δεν είναι εδώ. Μάλλον χάθηκε στο δάσος.
- Λίντε, σε παρακαλώ, αγάπη μου! - Δεν σε ακούω. Εσύ μ' ακούς;
Λίντε!
Σε παρακαλώ, μην το κάνεις αυτό. Μη μου το κάνεις αυτό.
- Λίντε! - Λίντε!
Λίντε!
- Λίντε! - Λίντε!
Λίντε!
Καλησπέρα.
- Γεια. - Καλησπέρα.
Καλησπέρα. Είμαι ο λοχίας Ρεβουέλτα.
Από το Τμήμα Εξαφανισθέντων. Ο δεκανέας Μπαράντα.
- Είμαι η μητέρα της. - Είμαι ο αδερφός του άντρα της.
- Είμαι η γυναίκα του. - Μάλιστα.
Η κόρη σας είναι οκτώ ετών.
Κοντεύει εννιά.
Πότε καταλάβατε ότι έλειπε;
- Λίγο μετά το φαγητό. - Ναι.
- Τι ώρα; - Γύρω στις 3:00 μ.μ.
Συγγνώμη μια στιγμή. Σαντιάγο!
- Μπορείς να έρθεις; - Τι φορούσε;
- Ένα λεπτό! - Ελαφρά ρούχα.
- Ναι, ένα γαλάζιο μπουφάν. - Αυτός είναι ο γείτονάς μας.
Καλησπέρα σας.
Ο τελευταίος που την είδε. Σε μια καλύβα που είχε φτιάξει με τον μπαμπά της.
Είναι εδώ ο πατέρας της;
Όχι, ο αδερφός μου πέθανε.
Λυπάμαι. Ήσασταν ο τελευταίος που την είδε;
- Ναι. - Της μιλήσατε;
- Ναι. - Για ποιο θέμα;
Να...
- Τίποτα σχετικό. - Τίποτα σχετικό;
Παρατηρήσατε τίποτε παράξενο στη συμπεριφορά της;
Ήταν ανήσυχη;
Μου φάνηκε παράξενο στην αρχή, λόγω της φωτιάς.
Μετά είδα ότι ήταν ήρεμη,
και μιλήσαμε για λίγο.
Μου έδωσε την εντύπωση ότι μπορούσε να γυρίσει μόνη της
κι έφυγα.
Δεν σας φάνηκε παράξενο που ήταν μόνη στο δάσος;
- Όχι. - Γιατί ήσασταν κοντά στην καλύβα;
Δουλεύω στο Υπουργείο Περιβάλλοντος. Φροντίζω την αντιπυρική ζώνη.
- Συγγνώμη. - Ναι.
- Κι επίσης... - Συγγνώμη. Αυτή είναι η Λίντε.
Ύψος 1,25. Μαλλιά με φράντζες, οκτώ ετών...
Μπορείτε να μας δώσετε ένα από τα ρούχα της;
Κάτι δικό της για τους αστυνομικούς σκύλους;
- Φυσικά. - Πάω να το φέρω, εντάξει; Ναι;
- Ναι. - Εντάξει.
- Όλα καλά. - Φέρε τις πιτζάμες της.
- Εντάξει. - Κάτι άπλυτο, παρακαλώ.
Τις πιτζάμες της, Ελένα.
Επισπεύδουμε τις διαδικασίες λόγω της φωτιάς στην περιοχή.
- Μάλιστα. - Ναι.
Έρχονται μονάδες και θα ερευνήσουμε.
Το πιο πιθανό είναι να αποπροσανατολίστηκε στο δάσος,
αλλά μάλλον είναι κοντά.
Ευχαριστώ.
Όπως αναφέρθηκε, ενεργοποιήσαμε το πρωτόκολλο εκκένωσης
και πρέπει να εκκενώσετε τον χώρο και να πάτε στα σπίτια σας.
Μόλις βρεθεί η κόρη μου, θα φύγουμε, ασφαλώς.
Η φωτιά πλησιάζει. Είναι επικίνδυνο.
Γι' αυτό δεν φεύγω χωρίς αυτήν...
- Θα σας ενημερώνουμε συνεχώς. - Κύριε...
Αλλά πρέπει να φύγετε το συντομότερο δυνατόν.
Με συγχωρείτε, αλλά...
Οι δρόμοι θα κλείσουν μέσα στις επόμενες ώρες.
Δεν μπορώ να φύγω χωρίς την οκτάχρονη κόρη μου.
Κυρία, καταλαβαίνω την αγωνία σας...
- Όχι, δεν καταλαβαίνετε. - Καταλαβαίνω, απόλυτα.
Δεν καταλαβαίνετε.
Δεν μπορώ να φύγω χωρίς την οκτάχρονη κόρη μου.
- Είναι διαταγή. - Εντάξει, ας...
Ακολουθούμε το πρωτόκολλό μας. Οι συνθήκες...
- Θα φύγουμε. - Πώς σας είπαμε;
- Λοχίας Ρεβουέλτα. - Ρεβουέλτα.
- Ζητώ συγγνώμη. Μην ανησυχείτε. - Μα θα την αναζητήσετε;
- Εκκενώστε αμέσως. - Ναι.
- Σύμφωνοι; - Σύμφωνοι.
Θα κάνουμε τα πάντα για να βρούμε την κόρη σας.
Τη λένε "Λίντε". Το γράψατε;
- Λίντε. - Το ξέρουμε.
Μπορώ να βοηθήσω εγώ;
Να εκκενώσετε κι εσείς την περιοχή.
Ξέρετε την περιοχή, αλλά και το πρωτόκολλο.
- Σωστά. - Θα σας πάρει η συνάδελφος.
Μην ανησυχείτε. Έχει μεγάλο άγχος.
Εντάξει. Ευχαριστώ.
Αντίο. Όχι, εγώ ευχαριστώ.
Ντάνι, πήγαινε στο δωμάτιο της Λίντε. Θα έρθω σε λίγο.
Μην ανησυχείς.
Δεν φεύγω.
Δεν με νοιάζει τι λένε. Εγώ θα μείνω, αλλά εσείς πηγαίνετε.
Λουίς, υπάρχει πυρκαγιά. Ελένα, είναι επικίνδυνο.
Η φωτιά είναι μακριά. Μπορούμε να μείνουμε λίγο ακόμα.
Δεν πειράζει, αλήθεια.
- Ελένα, Λουίς, έχει φωτιά. Δεν πειράζει. - Όχι. Μάρα.
Θα εμφανιστεί. Θα τη βρουν.
- Φυσικά. - Όλα καλά.
- Αλλά εσείς πηγαίνετε. - Όχι.
Μας διέταξαν να...
- Θα μείνουμε. - Φυσικά.
Αν φύγουμε, δεν γυρνάμε.
- Κλείνουν τους δρόμους. - Αλήθεια;
Η φωτιά είναι ακόμα μακριά. Θα μείνουμε.
- Θα μείνουμε. - Ναι, μαζί σου.
- Ελένα, είσαι σίγουρη; - Θα μείνουμε.
- Δεν θα σε αφήσουμε. - Ναι.
- Ευχαριστώ. - Θα μείνουμε όλοι μαζί.
Ελάτε! Πάμε!
Προσέξτε τον σωλήνα!
- Περισσότερη πίεση! - Πάμε!
Τη λένε Λίντε. Έχει ύψος περίπου 1,25.
Πρώτη ομάδα, με τον Ρεβουέλτα. Δεύτερη, με τον Κάστρο. Η τρίτη, μαζί μου.
Πορτίγιο, τέταρτη ομάδα. Πάμε!
- Πάμε! - Προχωράμε!
Λίντε!
Γλυκέ μου.
Θέλω να πάω να ψάξω κι εγώ.
Δεν μπορούμε, μωρό μου.
Είναι δουλειά της αστυνομίας. Πρέπει να μείνουμε εδώ.
Η Λίντε θα βρει τον δρόμο της.
Είσαι σίγουρη;
Είμαι.
Είμαι. Έχε πίστη.
Λίντε!
Ελέγξτε την περιοχή εκεί.
Γύρω από την καλύβα.
Πρώτος τομέας άδειος.
Λίντε!
Λίντε, γλυκιά μου!
Λίντε!
Έχει πολύ καπνό. Γύρισε ο άνεμος.
- Λίντε! - Λίντε!
Εκεί!
Έχει πολύ καπνό τώρα.
Άλλο καπνός, άλλο φωτιά.
Ελέγχω συνεχώς την κατεύθυνση της φωτιάς.
Κοίτα, είναι πολύ μακριά.
Θα βρουν τη Λίντε και θα πάμε σπίτι σύντομα.
- Λίντε! - Πάμε!
Πρώτος τομέας άδειος. Προχωράμε δυτικά.
- Έχει πολύ χαμηλή ορατότητα. - Πάμε!
Τα σκυλιά δεν αντέχουν.
Περιμένουμε εντολές από το Αρχηγείο. Θα ενημερώσουμε, εντάξει;
Δεν έπρεπε να την κατσαδιάσω.
Μισώ αυτό το σπίτι, αυτό το ηλίθιο δάσος.
Θέλει να μου τα πάρει όλα. Γιατί;
Εκείνη η νύχτα που πέρασε ο Γκους μόνος του στο δάσος τον άλλαξε.
Γύρισε άλλος άνθρωπος, ήταν...
- Τα παράτησε. - Όχι, Μάρα.
- Ναι, υπήρχε θεραπεία. - Όχι.
Υπήρχε θεραπεία.
Αλλά εκείνος αδιαφόρησε.
Ήταν πειραματική, και δεν ήθελε να γίνει πειραματόζωο.
Έτσι λες εσύ.
- Κι αυτός το έλεγε. - Γλυκιά μου...
Είναι απαίσιο.
Αν ήταν εδώ, θα ήξερε ακριβώς τι να κάνει.
Ναι;
- Τι... - Η αστυνομία είναι;
Συγγνώμη...
Συγγνώμη, δεν ακούω. Τι είπατε;
Όχι.
- Τι είναι; - Δώσε μου.
- Τι τρέχει; - Εμπρός;
Το ξαναλέτε, παρακαλώ; Τι είπατε;
Είναι εξωφρενικό.
Μάλιστα.
- Τι είναι; - Ο καιρός άλλαξε.
Ο άνεμος άλλαξε κατεύθυνση, οπότε σταματούν την έρευνα λόγω καπνού.
Αργότερα, όταν βελτιωθούν οι συνθήκες, θα πάνε να την αναζητήσουν πάλι.
Αυτό μόνο; Είπαν κάτι άλλο;
Ότι πρέπει να φύγουμε αμέσως.
Έτσι λένε αυτοί.
Θα πάμε να ψάξουμε. Αν όχι αυτοί, θα το κάνουμε εμείς.
- Σωστά. - Θα τη βρούμε εκεί έξω.
Σωστά, ναι, θα πάω να ψάξω για την κόρη μου.
Λουίς.
Είναι επικίνδυνο.
Έχω τον νου μου στη φωτιά.
Αν γίνει επικίνδυνο, θα σας πάρω από εδώ, εντάξει;
- Πρέπει να πάρω τον Ντάνι. - Όχι, αγάπη μου...
Θα μας άφηνες χωρίς αμάξι.
Κι αν εμφανιστεί η Λίντε, δεν θα βρει κανέναν εδώ.
Μείνε. Αν γίνει επικίνδυνο, θα έρθω να σας πάρω και τους δύο.
- Καλά. - Εντάξει;
- Εντάξει. - Μην ανησυχείς.
Λουίς, πάω να φέρω το αμάξι του Σάντι.
Θα τον ρωτήσω αν μας το δανείζει.
Ελένα, πάρε μας αν γυρίσει.
- Εντάξει. - Ευχαριστώ.
- Όταν γυρίσει η Λίντε, φεύγουμε. - Ναι.
Σάντι;
Σαντιάγο;
- Ναι; - Σαντιάγο;
- Τι τρέχει; - Η Μάρα είμαι.
- Συγγνώμη. - Γεια.
- Η αστυνομία διέκοψε την έρευνα. - Μόλις το άκουσα στο ραδιόφωνο.
Να δανειστούμε το αμάξι σου για να ψάξουμε στο δάσος;
- Το δικό μας δεν είναι... - Φυσικά.
- Ναι. - Ευχαριστώ.
Θα 'ρθω κι εγώ.
- Δεν χρειάζεται. - Όχι, θα έρθω.
- Έρχομαι. - Ακόμη καλύτερα.
Πάμε.
Περιμένετε.
Αυτό...
- Σαντιάγο; - Ναι;
Σε πειράζει να τσεκάρω το σπίτι σου;
- Το θεωρείς... - Απλώς... Σκέφτηκα ότι ίσως...
Ίσως κρύβεται εκεί μέσα.
Δεν είναι στο δάσος και...
Θα την είχα δει.
Μπορεί να μην το πρόσεξες.
Θα με καθησύχαζε αν μπορούσα να ρίξω μια ματιά στα γρήγορα.
- Ήταν θυμωμένη μαζί μου... - Ναι, βέβαια.
- Εμπρός. - Ευχαριστώ.
- Συγγνώμη. - Έλα μέσα.
- Ευχαριστώ. - Συγγνώμη.
Δεν πειράζει. Τέλος πάντων, εδώ είναι το σαλόνι.
- Συγγνώμη που... - Όχι, δεν πειράζει.
- Αν δεν σε πειράζει να δούμε... - Φυσικά.
- Συγγνώμη, αλλά... - Για να δούμε.
Συγγνώμη.
- Εκεί είναι το μπάνιο. - Μπορώ;
Ναι, βέβαια, μπες.
Εδώ είναι ο ασύρματος για...
- Άκουγα... - Μάλιστα.
Να κοιτάξω εκεί μέσα;
Θα προτιμούσα όχι.
Γιατί; Μια στιγμή θα κάνω.
Σίγουρα δεν είναι εκεί μέσα.
Είναι μέρος του... Όχι, θα προτιμούσα όχι. Όχι εκεί μέσα.
Τι είναι αυτό;
Αυτό είναι...
- Μανιτάρια, είναι... - Ναρκωτικά;
Όχι, ψιλοκυβίνη. Ψιλοκυβίνη.
- Είναι μάλλον σαν φάρμακο. - Τι θεραπεύει;
Πράγματα που η συμβατική ιατρική δεν μπορεί. Με αυτά φτιάχνω...
Βοηθάει πολύ.
Γιατί είσαι ακόμα εδώ;
Δεν ξέρω.
Δεν έχω πουθενά να πάω.
Είμαι σίγουρος ότι η Λίντε είναι στο δάσος.
Λουίς.
Η αντιπυρική ζώνη θα ωφελήσει.
Τι τρέχει;
Τι έγινε;
Τι τρέχει;
- Κάτι δεν πάει καλά. - Τι;
- Αυτός... - Τι;
- Τι συμβαίνει; - Δεν είναι σωστό. Λουίς!
- Γιατί δεν με αφήνει να μπω; - Πού;
Δεν μας αφήνει να ελέγξουμε ένα δωμάτιο. Ήταν αγχωμένος. Ολοφάνερα.
- Είναι παράξενο. - Σκέψου το εξής.
Συνάντησε τη Λίντε, υπάρχει πυρκαγιά, και δεν την έφερε σπίτι;
Ίσως δεν ήξερε για την πυρκαγιά τότε.
- Όχι. - Εντάξει, ας σκεφτούμε.
- Θα καλέσω την αστυνομία. - Δεν υπάρχει σήμα.
Ούτε ίντερνετ.
- Μόνο στο δικό σου κινητό; - Όχι, δεν υπάρχει σήμα.
- Και το δικό σου; - Από πότε;
Πριν πέντε λεπτά;
Πάμε στο σπίτι του να τον πείσουμε να μας αφήσει να μπούμε.
Γιατί δεν καλεί;
- Δεν λειτουργεί. - Τι σκαρώνει;
Φεύγει;
Φεύγει. Σαντιάγο!
- Συνέχισε να καλείς. - Είμαστε αποκομμένοι.
- Σάντι! - Ναι.
Περίμενε λίγο. Σάντι.
- Περίμενε. - Ναι.
- Πού πας; - Λοιπόν, πάω...
- Ναι. - Να φέρω τη Λίντε.
Ξέρεις πού είναι;
Υποθέτω ότι είναι στο δάσος.
Μπείτε μέσα, αν θέλετε. Να...
- Ερχόμαστε. - Φυσικά.
- Μάλλον είναι στο δάσος. - Θα έρθουμε μαζί σου.
Έλα, Μάρα, μπες μέσα.
- Υπάρχουν ακόμα αρκούδες; - Ορίστε;
- Έχει αρκούδες στο δάσος; - Όχι, ο χάρτης είναι παλιός.
- Όχι αρκούδες. Περιμένετε. - Τι είναι;
Νυχτώνει και θα χρειαστείτε φακούς.
- Θα γυρίσω αμέσως. - Έρχομαι μαζί.
Όχι, μείνε εδώ εσύ. Όχι. Το κλειδί.
Ησύχασε.
Το βραχιόλι της Λίντε είναι;
Έτσι;
Είδατε; Δεν άργησα.
Είναι πολύ σημαντικό. Αν νυχτώσει...
Ένας για σένα, Λουίς.
Ένας για σένα, Μάρα.
Θα γίνει πιο δύσκολο να τη βρούμε.
- Χάνουμε χρόνο. - Περίμενε. Σβήσ' το.
- Γιατί; - Σβήσε τη μηχανή.
Σβήσ' τη.
Ορίστε;
Δώσε τα κλειδιά.
Τι συμβαίνει;
Τι είναι αυτά; "Απομονωμένη περιοχή", "ασφαλής περιοχή"...
Τι είναι αυτός ο χάρτης;
Λοιπόν, είναι σημειώσεις για...
Θυμάσαι τι σας είπα πριν για την ψιλοκυβίνη;
Εκτός από τη δουλειά μου για το Υπουργείο Περιβάλλοντος,
κάνω και τελετουργίες
σε απομονωμένες περιοχές.
Σαντιάγο, πού είναι η κόρη μου;
- Ήταν εδώ μέσα. - Σωστά.
Μου το έδωσε νωρίτερα, στην καλύβα.
Αδύνατον. Ψέματα λες.
Δεν το βγάζει ποτέ.
Ποτέ, γιατί της το χάρισα εγώ.
- Αποκλείεται να σου το έδωσε. - Θεέ μου.
Θέλω να δω το σπίτι σου. Δώσε μου τα κλειδιά.
Δώσε τα κλειδιά.
- Όπα! - Τα κλειδιά του σπιτιού!
Δώσ' της τα.
- Δώσ' τα! - Κάν' το.
- Θα τα δώσω. - Άσ' τη να κοιτάξει μέσα. Εμπρός.
Στον διάολο τα κλειδιά!
- Λίντε! - Μάρα!
- Μην πλησιάζεις. - Σε παρακαλώ.
Άνοιξε! Λίντε!
Μείνε εκεί. Δώσε τα κλειδιά.
- Λίντε! - Λουίς...
Λίντε!
Τα κλειδιά, τώρα.
Όχι! Σταμάτα!
- Άφησέ τη να κοιτάξει μέσα. - Λίντε!
Έλα, Λουίς.
Όχι κόλπα!
Σε παρακολουθώ.
Μάρα!
Άνοιξε εδώ, Σαντιάγο!
Μάρα.
- Κάνε ό,τι λέει. - Καλά.
- Άνοιξέ τη! - Η Λίντε δεν είναι εδώ.
- Άνοιξε την πόρτα. - Η Λίντε είναι στο δάσος.
- Κάνε ό,τι σου λέει. Άνοιξέ τη. - Εντάξει, θα ανοίξω...
- Άνοιξε την πόρτα, γαμώτο! - Εντάξει.
- Κάνε ό,τι σου λέει. - Θ' ανοίξω.
Τι είναι αυτό;
- Τι είναι όλα αυτά; Τι... - Η κόρη σου δεν είναι εδώ.
Τι...
Τι είναι όλα αυτά; Ποιος είσαι;
Είναι...
Τι είναι;
- Τι είναι όλες αυτές οι αηδίες; - Είναι...
Πού είναι η Λίντε;
Τι έχει εκεί μέσα; Τι είναι αυτό το δωμάτιο;
Ο χώρος όπου κάνω διαλογισμό.
- Όχι. - Λίντε!
Γαμημένη πόρτα.
Άνοιξε κι αυτήν την πόρτα. Άνοιξέ την αμέσως, Σαντιάγο.
Κάνε ό,τι σου λέει.
- Σε παρακαλώ. - Καλά.
- Άνοιξέ τη. - Καλά. Ορίστε.
Εμπρός.
Πέρασε μέσα.
Βλέπετε;
Δεν είναι εδώ. Όπως σας είπα.
- Πού είναι η κόρη μου; - Όχι εδώ.
Δεν της έκανα τίποτα, Μάρα. Χάθηκε στο δάσος.
Κάλεσα την αστυνομία.
Πολύ ωραία, Μάρα! Γιατί δεν την άγγιξα!
- Πού είναι; - Δεν ξέρω.
Δεν ξέρω, Μάρα.
Θα είναι στο δάσος ή...
Σε παρακαλώ. Πες μου πού είναι.
Δεν ξέρω.
- Μάρα. - Σε ικετεύω. Σε παρακαλώ, πες μου.
- Μάρα, άκουσέ με. - Όχι. Σε παρακαλώ. Πού είναι;
- Δεν έκανα τίποτα. - Μην την αγγίζεις.
Όχι, μην την αγγίζεις.
- Όχι. - Εντάξει.
Πού είναι η ανιψιά μου;
Είχες το βραχιόλι της. Την άφησες στην καλύβα, στο δάσος.
Ενώ είχε πυρκαγιά. Έχουμε άδικο;
- Λυπάμαι. - Πού είναι;
- Τι είναι αυτό; - Τι;
Τι είναι;
- Για τις τελετουργίες μου. - Τι τελετουργίες;
- Τις τελετουργίες μου. Αν άκουγες... - Δεν σε πιστεύω.
- Αφήστε με να μιλήσω. - Δεν φεύγεις πριν μου πεις.
Σταμάτα!
- Πιάσ' τον! - Λουίς!
Δεν σταματάμε αν δεν μας πεις πού είναι.
Λουίς, δέσε τον.
Δεν έκανα τίποτα!
- Έλα εδώ. - Σε παρακαλώ, Λουίς!
Άφησες ένα παιδί καταμεσής στο δάσος;
Την παράτησες εκεί;
Τις τελετουργίες σου... Περιμένεις να το πιστέψω;
- Πάρε. - Λουίς!
Λες να μην το κάνω; Πού είναι η ανιψιά μου;
Σήκω πάνω.
Τώρα θα μιλήσεις. Θα δεις.
Δέσε τον στην καρέκλα.
- Μπορείς; - Πού είναι;
- Δεν ξέρω. - Σε παρακαλώ.
- Μάρα, δεν ξέρω. - Πού την είδες τελευταία φορά;
- Στην καλύβα. - Γιατί δεν είναι εκεί;
- Επειδή χάθηκε. - Ψέματα. Δεν θα χανόταν.
Έρχεται εδώ όλη της τη ζωή. Δεν χάθηκε.
Πού είναι η κόρη μου;
Λουίς...
Σε παρακαλώ, κάνε κάτι. Κάν' τον να μιλήσει.
Τι είναι όλα αυτά;
Τι είναι;
Τι τα θες όλα αυτά;
Τι είναι αυτά; Τι διάολο είναι;
Λέγε!
- Πού είναι η κόρη μου; - Δεν ξέρω.
Πού είναι η ανιψιά μου; Την είδες στην καλύβα.
Κράτησες το βραχιόλι της. Τι της έκανες; Πού είναι;
Πού είναι;
Μίλα! Θα σε κάνω να μιλήσεις.
Πού είναι;
- Λουίς. - Πού είναι η ανιψιά μου; Πού;
Γιατί άφησες ένα οκτάχρονο παιδί μόνο στο δάσος ενώ είχε πυρκαγιά;
Μίλα!
Λουίς!
Τι κάνουμε;
- Τι; - Τι κάνουμε;
Να μας πει πού είναι η Λίντε.
Όχι, να καλέσουμε την αστυνομία.
Γαμώτο. Δεν δουλεύει.
- Τι; - Δεν υπάρχει σήμα, όχι...
Ούτε το δικό μου δουλεύει. Περίμενε.
Θα πάρω το δικό του.
Λουίς!
Μην κουνηθείς.
Τον κωδικό.
- Ποιος είναι ο κωδικός; - Δεν σου λέω.
Υπάρχει πυρκαγιά.
Σταμάτα τα κόλπα και πες μου τον κωδικό.
Ποιος είναι ο κωδικός, διάολε;
Πες μου τον κωδικό, κάθαρμα!
Θα μου πεις;
Ή όχι; Ποιος είναι ο κωδικός;
- Ένα... - Ένα, εννιά, οχτώ...
Εννιά, οχτώ, οχτώ;
Μάρα!
Όχι. Σταμάτα.
Τι;
Δεν τον χτυπούσα.
Τ' ορκίζομαι. Μάρα.
Δεν θα του κάνω κακό.
Μόνο για να τον τρομάξω να μας πει πού είναι η Λίντε, τίποτε άλλο.
Λέει ψέματα το κάθαρμα.
- Θα σταματήσω, αν το θέλεις. - Ναι.
Θα σταματήσω, εντάξει; Θα σταματήσω.
Σταμάτα.
- Να μιλήσουμε στην αστυνομία. - Δεν έχει σήμα ούτε εδώ.
- Τον ασύρματο. - Τον ασύρματο.
Σωστά.
- Τι; - Δεν δουλεύει.
- Δεν δουλεύει; - Δεν ξέρω να το χρησιμοποιώ.
Εδώ. Η μπαταρία είναι εδώ.
- Εμπρός; - Εμπρός;
- Εμπρός! Περίμενε.
Με ακούει κανείς; Εμπρός; Σας παρακαλώ.
Ναι, είμαι...
Εμπρός, είμαστε στο δάσος, στο σπίτι του δασοφύλακα.
Με ακούει κανείς;
Άδειασε η μπαταρία.
- Λαμβάνετε; - Εμπρός;
Είμαι η μητέρα του εξαφανισμένου κοριτσιού.
Θέλουμε την αστυνομία, παρακαλώ.
Εμπρός;
Λουίς.
Κι αν της έκανε κάτι;
Κι αν έκανε κάτι;
Αν τη χάσω, θα πεθάνω.
Δεν θα συμβεί αυτό.
Δεν θα συμβεί.
Ψάχνουμε κάθε δωμάτιο, κάθε γωνιά, κάθε ντουλάπα.
Πάμε να ψάξουμε. Θα τη βρούμε.
- Θα τη βρούμε. - Σωστά. Εντάξει.
Χρειαζόμαστε στοιχεία.
- Ναι. - Κάτι θα υπάρχει.
Κάτι που θα μας οδηγήσει σ' εκείνη.
Κάτι πρέπει να υπάρχει.
ΟΙ ΛΑΚΚΟΙ ΩΣ ΙΕΡΟΙ ΧΩΡΟΙ
ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΑΝΟΙΞΗ
ΗΤΑΝ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ.
ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΧΩ ΝΙΩΣΕΙ ΤΟΣΟ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΕΞΑΨΗ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ.
ΔΕΝ ΘΑ ΜΕ ΞΕΦΟΡΤΩΘΕΙΣ.
ΘΑ ΜΑΘΟΥΝ ΟΛΟΙ ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΣ ΦΥΛΑΚΗ.
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
Μάρα.
Άκουσέ με, σε παρακαλώ.
Τι σας έκανε να με υποψιαστείτε;
Τι ήταν;
Το φτυάρι;
Η κόρη σου ήταν μόνη στο δάσος.
- Εγώ περνούσα... - Σκάσε.
Κι αν θες να ξέρεις για το βραχιόλι, Μάρα...
- Ήταν πεσμένο στο χώμα. - Μάρα!
Μάρα.
Μην τον αφήσεις να φύγει.
Έλεγξε το σκοινί.
Δεν με ακούτε.
- Σκάσε. - Δεν ακούτε.
Πρόσεχέ τον. Θα κοιτάξω έξω.
Δεν με αφήσατε να μιλήσω.
Πού είναι η κόρη μου;
- Πού; - Δεν ξέρω.
Δεν μπορεί να εξαφανίστηκε έτσι.
Άκου, εγώ...
Ήμουν στο αυτοκίνητο,
και είδα τη Λίντε στην καλύβα, εντάξει;
Στην αρχή, προσπάθησα να την πείσω να γυρίσει στο σπίτι μαζί μου.
Τότε είδα ότι ήταν καλά, και ήθελε να μείνει μόνη, γιατί...
Και έφυγα. Και λυπάμαι ειλικρινά.
Είναι μόνη εδώ και πολύ καιρό.
Μάλλον φοβάται πολύ.
Λυπάμαι, Μάρα. Ειλικρινά, λυπάμαι πολύ.
Έπρεπε να επιμείνω και να τη φέρω πίσω.
Αυτό ήταν το λάθος μου. Αλλά μόνο αυτό. Δεν έκανα τίποτα...
Δεν πιστεύω ούτε λέξη.
Νόμιζα ότι θα ήταν καλά.
Πού είναι η κόρη μου;
Τ' ορκίζομαι. Δεν ξέρω. Λυπάμαι πολύ, Μάρα.
Πού
είναι η κόρη μου;
Στο δάσος.
- Πού είναι η κόρη μου; Άλλη μια φορά. - Στο δάσος.
- Πού είναι η κόρη μου; - Είναι στο...
Άλλη μια φορά! Πού είναι η κόρη μου;
Πού είναι η κόρη μου;
- Πού; - Στο δάσος...
Σε παρακαλώ, πες μου! Έπρεπε να την είχες φέρει πίσω.
Αν έπαθε κάτι, θα σε σκοτώσω.
Μπορώ να σε σκοτώσω τώρα.
Συγχώρεσέ με.
Λουίς;
Τι κάνεις εκεί;
Κοίτα.
- Κοίτα. - Τι είναι αυτό;
- Το κινητό του. - Τι;
Τον καριόλη.
- Φαντάζομαι τι περνάς. - Δεν μπορείς.
Ξέρω πώς νιώθεις στα βάθη της καρδιάς σου. Αλήθεια.
Σε παρακαλώ, σταμάτα να μου μιλάς έτσι. Ποιος είσαι;
Σταμάτα!
Δεν θα έκανα κακό σε κορίτσι.
Δεν θα άγγιζα ποτέ ούτε τρίχα της κεφαλής της, ποτέ.
Έλα, βγάλε βίντεο.
Πρέπει να έρθεις επιτέλους εδώ.
Γιατί δεν σε είδα όλο το Σαββατοκύριακο!
Θέλω να εμφανιστώ κι εγώ.
Έλα, άσε με.
Κι εγώ ήθελα να είσαι εδώ. Μας λείπεις πολύ, καλή μου.
- Εντάξει; - Πες μου αν θα την ξαναδώ.
Πες μου αν θα την ξαναδώ.
Καταλαβαίνω ότι όλα αυτά σε κάνουν επιφυλακτική και καχύποπτη απέναντί μου.
Όλο αυτό είναι μια μεγάλη παρεξήγηση.
Ο χάρτης, η ψιλοκυβίνη. Ναι, αυτό κάνω. Βοηθάω τον κόσμο.
Κάνω τελετουργίες με ψιλοκυβίνη για να βοηθήσω ανθρώπους
να αφήσουν πίσω την παλιά τους ζωή,
να συνδεθούν με κάτι νέο και...
Και να μη φοβούνται τον θάνατο.
ΧΡΗΣΗ ΨΙΛΟΚΥΒΙΝΗΣ ΣΕ ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΕΣ ΝΟΣΟΥΣ
ΜΕΙΩΣΗ ΑΓΧΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗΣ ΣΕ ΕΤΟΙΜΟΘΑΝΑΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ
Εκείνη τη νύχτα που πέρασε ο Γκουστάβο στο δάσος.
Δεν ήθελε να είμαι εκεί.
Ήσουν μαζί του, έτσι;
- Ναι. - Ήσουν, έτσι;
Τι του έκανες;
Τίποτα κακό.
Έπρεπε να τον έβλεπες.
- Τι; - Εκείνος το ζήτησε.
Βρήκε τη γαλήνη, Μάρα.
Βρήκε τη γαλήνη.
Ρε καριόλη.
Βρήκε τη γαλήνη, Μάρα.
Όχι.
Ελένα.
Μάρα.
Όχι, άσε εμένα.
- Σε παρακαλώ. - Όχι.
Άσε με να το κάνω.
- Άσε με. - Μάρα!
- Μάρα. - Όχι!
Όχι! Σε παρακαλώ, άσε με να το κάνω.
Σε παρακαλώ, θα το κάνω.
Όχι.
- Όχι, σε παρακαλώ. - Άσε με, σε παρακαλώ.
Όχι...
Δεν είναι αυτή.
Ρε καριόλη!
Αυτός ο καριόλης παίζει μαζί μας!
Λουίς.
Πού είναι ο γείτονας;
Μέσα είναι.
- Δεμένος. - Τι;
Γεια σου, Χόρχε.
Μόλις έσκαψα τον λάκκο για την τελετουργία αναγέννησής σου.
Έχω πολλούς, αλλά αυτόν τον έσκαψα μακριά από το σπίτι.
Νομίζω ότι έχει την κατάλληλη ενέργεια για σένα και...
Οπότε, κοίτα, θα σου δείξω.
Λοιπόν, τα λέμε.
Γεια σου, Λίντε.
Είσαι καλά;
Έχει καπνό. Νομίζω ότι έχει φωτιά κοντά. Σου μυρίζει;
- Μόνη σου είσαι; - Ναι.
Τι κάνεις εδώ ολομόναχη;
Τίποτα. Άφηνα μερικά πράγματα του μπαμπά μου.
Θες να δεις;
- Τι είναι; - Φωτογραφίες.
Πολύ ωραίες είναι.
Η μαμά μου ήθελε να τις πετάξει.
Ξέρεις ότι τον γνώριζα;
Αλήθεια;
Προσπάθησα να τον βοηθήσω όταν αρρώστησε.
- Να τον γιατρέψεις; - Να μην έχει πια φόβο.
- Φόβο; - Ναι.
Για ποιο πράγμα;
Να αποχωριστεί εσάς τις δύο.
Η μαμά είπε
ότι ο μπαμπάς δεν ήθελε να γιατρευτεί.
- Την άκουσα να το λέει στη θεία μου. - Ήθελε.
Αλλά δεν μπορούσε, Λίντε.
- Δεν μπορούσε. - Αλήθεια;
- Ναι. - Κι εγώ έτσι νομίζω.
Η μαμά σου θα καταλάβει, τελικά. Απλώς...
Χρειάζεται κι άλλο χρόνο.
Κι αυτό το βραχιόλι;
Δικό σου είναι;
Είναι, αλλά δεν το θέλω πια. Μου το χάρισε η μαμά.
- Τι να κάνουμε; - Σου το χαρίζω.
- Όχι, είναι... - Κράτα το.
- Σίγουρα;
- Ναι. - Κοίτα.
- Δεν θα το πεις σε κανέναν; - Και βέβαια όχι.
Θα πω ότι το έχασα ή ότι το έκλεψε μια αρκούδα.
Το υπόσχεσαι;
Το υπόσχομαι.
Να σε πάω σπίτι με το αμάξι;
- Όχι. - Όχι;
Θέλω να αποχαιρετήσω την καλύβα.
Θα πας αμέσως σπίτι όταν τελειώσεις εδώ;
- Εντάξει. - Το υπόσχεσαι;
Κάνε έτσι.
Εντάξει.
- Αντίο, Λίντε. - Αντίο.
Όχι. Όχι, δεν είναι σωστό.
Έχετε τρελαθεί.
Λέει ψέματα.
Μας λέει ψέματα.
Κι αν κάνετε λάθος;
- Όχι. - Ναι.
Θα τον κάνουμε να μας πει πού είναι η Λίντε.
- Όχι, γλυκέ μου. - Ναι.
Πρέπει να φύγουμε, εντάξει; Καλούμε την αστυνομία και φεύγουμε.
Γεια σου, Ντάνι.
Ντάνι.
Μπορείς να με λύσεις, σε παρακαλώ;
Θα πάμε μαζί να βρούμε την ξαδέρφη σου.
Λύσε με, σε παρακαλώ.
Ντάνι.
Ο...
Ο πατέρας σου και...
Και η...
Και η θεία και η μαμά σου θα πάνε φυλακή αν δεν με λύσεις.
- Αυτοί σου το έκαναν αυτό; - Ναι.
Ναι, αλλά φταίει που είναι σαστισμένοι κι έκαναν λάθος...
Έπιασαν το λάθος άτομο. Με μπερδεύουν με κάποιον άλλο.
Με άλλου είδους άνθρωπο. Αλλά δεν έχω κάνει τίποτα κακό.
Γιατί δεν τους το είπες;
Τους το είπα, αλλά ο πατέρας σου δεν...
Δεν ακούει.
Φωνάζει μόνο.
Φοβάμαι λίγο, για να πω την αλήθεια.
Εγώ φταίω για όλα.
Είπα στη Λίντε ότι είναι μπελάς
και έφυγε.
Όχι, δεν φταις εσύ.
Κοίτα, λύσε με και θα πάμε να βρούμε την ξαδέρφη σου.
Ξέρω πολύ καλά αυτό το δάσος.
Σε παρακαλώ, Ντάνι.
Πρέπει να φύγουμε.
- Όχι. - Ναι.
- Να τον πιέσουμε να πει την αλήθεια. - Τι θα πει "να τον πιέσουμε";
Κι αν λέει ήδη την αλήθεια;
Τότε τι; Μπορεί να κάνετε λάθος.
Εκείνη τη νύχτα που ο Γκους πέρασε στο δάσος ήταν μαζί μ' αυτόν.
- Τι; - Ήταν ο Σάντι εκεί.
- Με τον αδερφό μου; - Λουίς.
Τον αδερφό μου;
Λουίς.
Ντάνι, ας λύσουμε το ζήτημα, εσύ κι εγώ.
Ευχαριστώ, Ντάνι.
- Κάλεσε αστυνομία. Πάρε τον Ντάνι. - Όχι.
- Θα συνεχίσω. - Όχι. Σε παρακαλώ.
- Πάρε τον Ντάνι. - Όχι. Έλα.
Έλα μαζί μας! Έχει φωτιά!
Ευχαριστώ.
Ντάνι!
Ντάνι! Ντάνι, πού είσαι; Ντάνι!
Σ' ευχαριστώ.
Άνοιξέ μου!
Άνοιξε την πόρτα!
Το αγόρι είναι μαζί μου! Άνοιξε την πόρτα!
- Άνοιξε! - Τι;
Μάρα, άσε με να βγω!
- Ντάνι; - Άνοιξε την πόρτα!
- Θα το έσκαγε. - Τι;
Θα τον κάνω να μιλήσει. Πρέπει να τον πιέσουμε.
- Άνοιξε! - Να μιλήσει.
Άνοιξε την πόρτα! Λουίς!
Δεν θα βγεις από κει!
Θα τον πιέσω μέχρι να μιλήσει.
- Θα μιλήσει. Θα δεις. - Μπαμπά!
- Γιε μου; - Το αγόρι είναι εδώ!
- Ντάνι; - Άνοιξέ μου!
Τι... Ντάνι... Γιατί είναι ο γιος μου εκεί μέσα; Ντάνι!
- Έχω τον γιο σου! - Γιατί είναι εκεί μέσα;
- Σάντι. - Ντάνι!
- Μπαμπά, μη φωνάζεις. - Τι;
- Μη φωνάζεις, λέει! - Γιατί είσαι εκεί μέσα; Ντάνι!
- Γιε μου! Είσαι καλά; - Εδώ είμαι, μπαμπά.
Ησύχασε.
Ησύχασε, γιε μου. Μείνε μακριά του.
- Το κλειδί. - Όχι.
- Τι; - Έχω τον γιο σου, Λουίς. Άνοιξε.
- Το κλειδί. - Δεν θα του κάνει κακό.
- Δώσε το κλειδί. - Δεν θα του κάνει κακό.
- Λουίς! - Δώσε μου το κλειδί.
Όχι!
Πρέπει να μάθω πού είναι.
Κλείδωσες τον γιο μου μ' αυτό το κάθαρμα.
- Δώσε το κλειδί. - Δεν θα τον πειράξει.
Θέλω να μου πει πού είναι η κόρη μου!
- Τρελάθηκες; - Ανοίξτε, μην του κάνω κακό!
- Ανοίξτε την πόρτα! - Ανοίγω!
Αν πειράξεις τον γιο μου, θα σε σκοτώσω.
Κοίτα, Λουίς.
Άκου. Μην τον πειράξεις. Πάρε εμένα κι άσ' τον.
- Όχι. - Πάρε εμένα.
Λουίς, κοίτα.
Κάντε στην άκρη. Θα βγω με το αγόρι.
Μην τον ανακατεύεις.
Ηρεμήστε όλοι.
- Ντάνι, καλέ μου. - Μη!
- Γιε μου. - Μην πλησιάζετε!
- Έλα εδώ. - Μείνετε μακριά!
- Συγγνώμη, μπαμπά. - Συγγνώμη.
Ησύχασε, γιε μου.
Συγγνώμη.
Θα τον σκοτώσω τον καριόλη.
- Μη με πειράξεις. - Λουίς.
- Μην τον πειράξεις. - Μην πλησιάζεις.
- Παιδί είναι! - Μη με ακολουθείς!
- Ηρέμησε. - Ντάνι.
- Μπες μέσα.
- Σταθείτε εκεί. - Εντάξει. Εδώ είμαστε.
- Ντάνι, μη φοβάσαι. - Ηρέμησε.
- Αυτό είναι. - Δεν έκανε τίποτα.
- Παιδί είναι. - Σε παρακαλώ.
Άφησέ τον!
Μη με πλησιάζετε!
Μείνετε μέσα!
- Μείνετε μέσα! - Άφησέ τον.
Ντάνι, γλυκέ μου, συγγνώμη.
Ησύχασε, γιε μου.
- Ντάνι. - Θα μείνουμε εδώ. Άσ' τον.
- Άφησέ τον. - Λουίς, μη βγεις.
Μην τον πειράξεις.
Άκου, σε παρακαλώ. Θέλω τα κλειδιά του αυτοκινήτου.
Δώσε μου τα κλειδιά.
Όχι. Θα τον πάρει μαζί του.
- Σαντιάγο, σε παρακαλώ. - Τα κλειδιά!
Δεν τα έχω!
- Γαμώτο! - Δεν ξέρω πού τα άφησα.
Σε παρακαλώ.
Άφησέ τον. Είναι αθώος.
- Άφησέ τον! - Άφησέ τον!
Άφησέ τον αμέσως!
- Όχι! - Όχι!
- Μέσα, αλλιώς θα τον καρφώσω! - Εντάξει.
Μάρα, κάτσε στην πόρτα!
Γαμώτο!
Κάνε πίσω, σε παρακαλώ! Λουίς!
Μένουμε εδώ, αλλά μην τον πάρεις!
Ηρέμησε. Μην του κάνεις κακό.
- Άφησέ τον! - Τα κλειδιά είναι στο αμάξι.
- Τι; - Τα κλειδιά.
Τον πάει στο αμάξι του.
- Μαμά! - Όχι!
- Όχι, Ντάνι! - Πάψτε!
- Ντάνι! - Μείνετε εκεί!
- Θα σου βγάλω τα μάτια. - Μπες. Συγγνώμη.
Σε παρακαλώ, Σάντι.
Μην τον πάρεις, σε παρακαλώ. Τον παίρνει!
- Βάλε ζώνη. - Όχι!
- Σταμάτα!
- Ντάνι! - Μαμά!
- Όχι! Ντάνι! - Μαμά!
Σάντι!
- Ντάνι! - Ρε καριόλη!
Ντάνι!
Μαμά!
Εντάξει, Ντάνι, βγες απ' το αμάξι.
Τρέξε κοντά τους!
Εντάξει; Βγες απ' το αμάξι.
Βγες έξω, Ντάνι!
Ντάνι, βγες έξω!
Βγες απ' το αμάξι!
- Ρε καριόλη! - Όχι!
Σταμάτα! Λουίς, σταμάτα! Σταμάτα!
Σάντι, όχι!
Σάντι, μη! Λουίς!
Σε παρακαλώ, σταμάτα!
Σταμάτα! Σάντι, σταμάτα!
Άφησέ τον!
Όχι!
Ησύχασε. Είσαι καλά;
Λουίς!
Συγγνώμη, Λουίς, συγγνώμη.
Όχι...
Σταμάτα! Λουίς! Όχι! Τι κάνεις;
- Όχι! - Τι θα έκανες στον γιο μου;
Όχι!
- Λουίς! - Πού είναι η ανιψιά μου;
Ξέρω πού είναι η Λίντε!
- Ξέρω πού είναι! - Σταμάτα.
Ξέρει πού είναι.
- Θα σας πω. - Πού είναι;
- Πού είναι; Πες μου. - Θα το πω στην αστυνομία.
- Τι; - Όχι, αποκλείεται.
- Όχι, πες μου. Πού είναι; - Μόνο στην αστυνομία θα το πω.
- Πες μου! - Μόνο στην αστυνομία θα το πω.
- Πες μου πού! - Στο δάσος.
- Στο δάσος; Ζωντανή; - Ναι.
- Είναι ζωντανή, Ελένα. - Είναι ζωντανή.
Είναι καλά. Πήγαινέ με εκεί.
Έλα, σε παρακαλώ!
Σήκω. Πάμε!
- Προς τα πού πάμε; - Εδώ.
Ευθεία;
Από εδώ;
Πάρε τον Ντάνι.
Αν δεν γυρίσουμε σε δύο ώρες, κάλεσε την αστυνομία.
- Θα γυρίσουμε με το αμάξι του. - Εντάξει.
Πάρε.
Προς τα πού;
- Προς τα πού; - Ίσια μπροστά.
Πες το.
Κάναμε ό,τι έπρεπε να γίνει.
Πάψε!
- Με τρομάζεις πολύ, Λουίς. - Εγώ σε τρομάζω;
Θα βρούμε τη Λίντε, εντάξει;
- Πού είναι; - Εδώ! Είμαστε πολύ κοντά!
- Μας οδηγεί προς τη φωτιά. - Σταμάτα!
- Πού είναι η κόρη μου; - Σας παρακαλώ, ακούστε με.
- Τι; - Τι;
Λυπάμαι που υποφέρετε. Λυπάμαι πολύ, αλλά...
Τι;
Συγγνώμη.
- Λουίς! - Ξέφυγε!
Σταμάτα! Όχι!
Δεν τον βλέπω!
Πού πήγε;
- Μάρα! - Λουίς!
Μάρα!
Λουίς!
Μάρα!
Βοήθεια!
Λίντε.
Λίντε!
Λίντε! Συνέχισε να φωνάζεις!
Εδώ!
Εδώ είμαι!
Λίντε, φώναξε!
Εδώ είμαι!
Λίντε!
Σε μια τρύπα.
Εδώ μέσα είμαι!
Λίντε.
Εδώ είμαι.
Λίντε!
Λίντε, κοίτα με.
- Ο Σάντι είμαι. Κοίτα. - Παγιδεύτηκα. Δεν μπορώ να κουνηθώ.
- Για να δω. - Βοήθεια!
Δώσε μου το χέρι σου.
Έλα! Δώσε μου το χέρι!
Έτσι. Τέντωσέ το. Πιάσε το χέρι μου!
- Τράβα δυνατά! - Δώσε μου το χέρι σου.
Δεν μπορώ. Σπρώξ' το.
- Το χώμα. - Δεν μπορώ!
Έλα! Θα σε φτάσω!
- Δεν μπορώ! - Μπορείς!
Δεν φτάνω!
Έλα!
- Περίμενε. Θα φέρω ένα ξύλο. - Όχι!
- Έρχομαι αμέσως. - Σε παρακαλώ, γύρνα πίσω!
- Λίντε, κρατήσου. - Δεν μπορώ.
Τώρα!
Αυτό είναι. Μπορείς. Με δύναμη.
Εντάξει. Έλα.
Σ' έπιασα.
Αυτό ήταν.
Λίντε.
Λίντε;
Με ακούς;
Όχι!
- Όχι! - Μάρα, όχι!
- Μαμά; - Αγάπη μου.
Είσαι καλά;
- Μαμά. - Είσαι καλά;
- Μαμά! - Τι;
Τι είναι;
- Δεν ήξερα πού ήσουν. - Μαμά!
Συγγνώμη.
Το πόδι μου πονάει πολύ!
Τελείωσε, μωρό μου. Μη φοβάσαι, αγάπη μου.
Έλα. Σκέπασε το πρόσωπό σου. Μπορείς;
Εντάξει; Ναι; Έτσι;
Έλα. Πάμε.
Φτάνουμε.
Και ο Σάντι;
Σε πείραξε; Σου έκανε τίποτα;
Έπεσα.
Έπεσα
μέσα σε μια τρύπα.
Είχε πολύ χώμα. Δεν μπορούσα να βγω.
Τι;
Με κυνήγησε μια αρκούδα.
- Και έπεσα. - Τι;
Δεν μπορούσα να βρω το σπίτι.
Λίντε.
Αυτός...
- Αυτός σε έσπρωξε στον λάκκο, έτσι; - Όχι.
Ο Σαντιάγο, ναι, αυτός.
- Αυτός με έσωσε. - Σε έσπρωξε.
Αυτός με έσωσε.
Τι...
- Δεν σε έσπρωξε; - Όχι.
- Έπεσες μόνη σου; - Ναι.
Λίντε, είναι πολύ σημαντικό να μου πεις αν ο Σάντι σε πείραξε.
- Σου έκανε τίποτα; - Όχι.
Εντάξει.
- Μάρα! - Λουίς.
- Λίντε!
Λίντε!
- Είναι καλά; - Καλά είναι.
- Αγάπη μου, είσαι καλά; - Ναι.
Είσαι καλά, αγάπη μου; Πού ήταν;
- Έπεσε. - Πού;
Σ' έναν λάκκο, αλλά είναι καλά.
- Σε λάκκο; - Ναι.
Τραυματίστηκε; Έτσι φαίνεται.
Νόμιζε ότι είδε αρκούδα κι έπεσε.
Ο Σάντι ήταν;
Όχι, μόνη της έπεσε. Χρειάζεται νοσοκομείο, αλλά είναι καλά.
- Κρυώνω. - Πάμε να φύγουμε.
- Βέβαια. - Χρειάζεται γιατρό.
- Πάμε να φύγουμε. - Ησύχασε.
- Να ακολουθήσουμε την αντιπυρική ζώνη. - Πάμε.
Είμαστε εμείς εδώ τώρα.
- Τα κλειδιά για το αμάξι; - Τα πήρα.
- Δες αν είναι ανοιχτό. - Είναι.
Τελείωσε, μωρό μου.
Εκεί.
- Φέρε λίγο νερό. - Ναι.
- Και κουβέρτες. - Έγινε.
Αγάπη μου.
Τελείωσε. Πονάει το πόδι σου;
- Όχι και τόσο τώρα. - Όχι;
Πονάει το κεφάλι σου; Πονάς πουθενά αλλού;
- Όχι; - Κρυώνω.
Ο θείος σου θα φέρει κουβέρτες.
Σ' αγαπώ.
- Σ' αγαπώ. - Κι εγώ.
Σ' αγαπώ.
Τώρα, γλυκιά μου...
Θα σε πάει ο θείος σου στο νοσοκομείο
να σε δει γιατρός.
Και όλα θα πάνε καλά.
Θα σε φροντίσει.
- Μάρα; - Διψάω.
Ναι, γλυκιά μου.
Έλα.
Περίμενε. Σιγά, γλυκιά μου.
Σιγά.
Έτσι μπράβο. Πού πήγε η μαμά;
Πού είναι η μαμά;
Έφυγε.
- Προς τα πού; - Ευθεία.
Στο δάσος;
- Ναι. - Ναι;
Μάρα!
Λίντε, έλα.
Λίντε, μην αποκοιμηθείς, γλυκιά μου.
Κοίτα με, Λίντε.
Ξάπλωσε εδώ.
Λίντε, ξύπνα.
ΕΠΕΙΓΟΝΤΑ
Πού είναι η Μάρα;
Είστε συγγενείς;
Όχι, τον βρήκα στον δρόμο.
Με ακούς; Καταλαβαίνεις τι λέω;
Γιατί ήσουν στον δρόμο;
- Τι συνέβη; - Χάθηκε στο δάσος. Εισέπνευσε πολύ καπνό.
- Με ακούς; - Έπεσε σε έναν λάκκο.
- Ίσως έχει αφυδατωθεί. - Με ακούς; Κοίτα με.
- Ανταποκρίνεται. - Χτύπησε το κεφάλι της εδώ.
Ακτινογραφία στο χέρι της.
- Πότε τη βρήκατε; - Πριν από μία ώρα.
- Πόσων ετών είναι; - Οκτώ.
- Τι έχουμε; - Εισπνοή καπνού.
Ειδοποιώ τον γιατρό.
Ελέγξτε παλμούς, σφυγμό και πίεση.
Απαγορεύεται εδώ, κύριε. Θα σας ενημερώσουμε.
Με ακούς;
Πώς λέγεσαι;
- Σαντιάγο. - Σαντιάγο, γιατί ήσουν στον δρόμο;
Τι συνέβη; Ετοιμάστε το εξεταστήριο 4.
Φυσιολογική απόκριση κόρης.
- Κάποιος δυνατός πόνος; - Παντού.
- Παντού; - Ναι.
- Σου βάζουμε ορό, εντάξει; - Βέβαια.
- Ζαλίζομαι. - Θα σε ξαπλώσουμε.
Οξυγόνο, παρακαλώ.
- Βάρος; - Δεκαεννιά κιλά.
- Πώς τη λένε; - Λίντε.
Λίντε, ανοίγεις τα μάτια σου;
- Έχει εισπνεύσει πολύ καπνό. - Οξυγόνωση στο 95%.
Κλείστε τις κουρτίνες. Και την πόρτα, παρακαλώ.
Αγάπη μου, βρήκαμε τη Λίντε. Είμαστε στο νοσοκομείο και...
Θα στείλω τη διεύθυνση.
Θα ήθελα να έρθεις.
- Καλησπέρα σας. - Γεια σας. Πώς είστε;
- Εσείς τηλεφωνήσατε; - Ναι, εμείς.
- Από πού, παρακαλώ; - Στην περιοχή παρατήρησης.
Ελάτε μαζί μου.
Σαντιάγο.
Καλέστε το Ακτινολογικό για αξονική τομογραφία.
Με συγχωρείτε.
- Περάστε μέσα. - Μας αφήνετε ένα λεπτό;
- Βεβαίως. - Ευχαριστώ.
Δεν ξέρω τι να πω... Συγγνώμη.
Συγχώρεσέ με.
Λυπάμαι πολύ.
Πώς νιώθετε, Σαντιάγο;
Ό,τι κι αν έγινε, είστε ασφαλής τώρα.
Λοιπόν, μπορείτε να μας πείτε πώς έγιναν τα κοψίματα στο πρόσωπό σας;
Δεν ήταν...
Συγγνώμη, δεν...
Συγγνώμη. Δεν το ήθελα. Συγγνώμη.
Συγγνώμη.
Ήταν μια αρκούδα.
Αρκούδα;
Ναι.
Ναι, μου επιτέθηκε
μια αρκούδα στο δάσος.
Υποθέτω ότι πρέπει
να προστάτευε τα μικρά της ή...
Ή νόμιζε ότι τα προστάτευε.
Δεν μπορούσες να τη λογικέψεις.
- Κύριε Σεράνο. - Πώς είναι η ανιψιά μου;
Μην ανησυχείτε. Ελάτε μαζί μου.
- Περάστε. - Είναι καλά;
Είναι ναρκωμένη, αλλά σταθερή.
Τότε, υποθέτω ότι δεν θα κάνετε μήνυση.
Όχι.
Φαντάζεστε μια αρκούδα στη φυλακή;
Λίντε, γλυκιά μου, πώς είσαι;
Το πόδι της πρέπει να επουλωθεί και χτύπησε στο κεφάλι, αλλά είναι καλά.
Πώς είσαι;
Καλά.
Συγγνώμη που σε αποπήρα τις προάλλες.
Δεν πειράζει. Κι εγώ ζητώ συγγνώμη.
Απαγορεύεται να είστε εδώ.
Είναι επικίνδυνο. Ελάτε.
Με ακούτε;
- Η κόρη μου; - Είστε η μητέρα της αγνοούμενης;
Μας ειδοποίησαν ότι είναι στο νοσοκομείο.
Το σπίτι μου. Μπορείτε να φροντίσετε να μην καεί;
Μη φοβάστε. Η φωτιά είναι υπό έλεγχο.
Ελάτε. Πάμε!
Έφερα ένα λουλούδι για τη Λίντε.
Είναι κρίνο της φωτιάς.
Φυτρώνει μόνο μετά από φωτιά, ανάμεσα στις στάχτες.
Σκέφτηκα ότι θα της άρεσε.
Τέλος πάντων...
Σαντιάγο.
Ναι;
Σίγουρα θα το λατρέψει.
Σ' ευχαριστώ.
ΑΝΤΙΠΥΡΙΚΗ ΖΩΝΗ
Υποτιτλισμός: Νίκος Μανουσάκης