ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ NATIONAL GEOGRAPHIC SOCIETY ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΗ ROLEX
Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Βαθιά στον Αμαζόνιο
είναι ένα μέρος όπου δελφίνια πετούν μέσα από τα δέντρα.
Εκπλήσσομαι με το πόσο πιθανό είναι αυτά τα ζώα,
αυτά τα απίστευτα πλάσματα, να είναι εδώ στη ζούγκλα.
Ένα μέρος όπου οι αρκούδες ζουν στα σύννεφα.
Η αρκούδα των Άνδεων είναι ο μηχανικός του δάσους στα σύννεφα.
Ένα μέρος όπου οι χελώνες έχουν φύλακες αγγέλους.
Ένα μέρος που με αιχμαλώτισε και δεν μπορώ
να φανταστώ ότι θα με αφήσει να φύγω.
Τα δέντρα απορροφούν 20 δισεκατομμύρια τόνους νερό κάθε μέρα
για να δημιουργήσουν ποτάμια στον ουρανό.
Αυτό το νερό τα συνδέει όλα.
Το μεγαλύτερο ποτάμι στον κόσμο. Δεν είναι μόνο νερό στα ποτάμια.
Είναι νερό στους παγετώνες και στην ατμόσφαιρα.
Αλλά ο Αμαζόνιος αλλάζει σε πραγματικό χρόνο και είναι πολλά που δεν ξέρουμε.
Υπάρχουν απειλές στον Αμαζόνιο,
αλλά κάποιοι προσπαθούν να κάνουν τη διαφορά.
Σε μια άνευ προηγουμένου διετή αποστολή,
το National Geographic συγκεντρώνει μια ομάδα επιστημόνων
για να παρακολουθήσουν το νερό. Εξερευνούν εκπληκτικά οικοσυστήματα.
Από τις κορυφές των Άνδεων,
σε 6.430 χλμ, έως τον Ατλαντικό και πιο πέρα.
Η επιστήμη μάς επιτρέπει να δούμε το μέλλον.
Για να βεβαιωθούμε ότι θα υπάρχει για την επόμενη γενιά.
Έχει σημασία το τι θα κάνουμε.
ΑΦΗΓΗΣΗ: ΑΛΙΣ ΜΠΡΑΓΚΑ
Όταν σκέφτεστε τον Αμαζόνιο,
μπορεί να μη σας έρχονται στο μυαλό αυτές οι κορυφές σε υψόμετρο 6 χλμ.
Αλλά εδώ ξεκινούν όλα.
Βρισκόμαστε στη Λεκάνη του Αμαζονίου.
Είμαστε στην άκρη, στην ανατολική πλευρά των Άνδεων.
Είναι ένας σημαντικός υδατόπυργος.
Το χιόνι και ο πάγος που βλέπετε
κάποια στιγμή θα φτάσουν στον Αμαζόνιο.
Αλλά οι παγετώνες εδώ εξαφανίζονται και δεν ξέρουμε πόσο γρήγορα.
Αυτό θέλει να μάθει ο εξερευνητής, Μπέικερ Πέρι.
Ηγούμαι της αποστολής για την εγκατάσταση μετεωρολογικού σταθμού
στην κορυφή του Αουσανγκάτε.
Είχε ζήσει στις Άνδεις όταν ήταν νεότερος.
Αυτό είναι ένα είδος επιστροφής.
Όσο ζω έχω δει τεράστιες αλλαγές να συμβαίνουν στον Αμαζόνιο
με τη συνεχόμενη αποψίλωση των δασών.
Προσπαθούμε να καταλάβουμε πώς ανταποκρίνονται οι παγετώνες.
Κατανοούμε ελάχιστα για τον καιρό
ή το κλίμα στις κορυφές αυτών των βουνών.
Ο Μπέικερ, ο Τομ και ομάδα από ντόπιους οδηγούς και ειδικούς ξεκινούν
για μια από τις υψηλότερες κορυφές στη Λεκάνη του Αμαζονίου.
Αυτοί οι τεράστιοι παγετώνες αποθηκεύουν νερό για κοινότητες κάτω.
Το κλίμα θερμαίνεται
κι αυτή η αξιόπιστη πηγή γλυκού νερού κινδυνεύει.
Το νερό συνδέεται με τον κύκλο του νερού σε στην Αμαζονία.
Μόρια του νερού πέφτουν ως χιόνι στις κορυφές των Άνδεων.
Προέρχονται από εξάτμιση από αυτά τα μεγάλα δέντρα του Αμαζονίου.
Κυλάει μέσα από τα δέντρα και απελευθερώνεται στην ατμόσφαιρα.
Μετά, συμπυκνώνεται και δημιουργεί ένα σύννεφο.
Το σύννεφο θα μετακινηθεί από τους ανέμους στις Άνδεις,
όπου θα πέσει ως χιόνι.
Όταν αλλάζει ένα μέρος, αντιδρά ολόκληρο το σύστημα.
Αν κόψεις δέντρα στο τροπικό δάσος,
μειώνεται η ποσότητα χιονόπτωσης που υπάρχει εδώ.
Ο μετεωρολογικός σταθμός θα δώσει μια εικόνα
για το πόσο συρρικνώνονται οι παγετώνες.
Αλλά πρώτα, πρέπει να φτάσουν εκεί.
Δεν είναι εύκολο βουνό.
Δύσκολο το να φέρουμε τον εξοπλισμό σε αυτά τα υψόμετρα.
Γι' αυτό δεν έχει ξαναγίνει.
Ευχαριστώ.
Οι σωματικές δυσκολίες είναι αληθινές.
Το πρόβλημα στην αναρρίχηση, η έλλειψη οξυγόνου.
Είναι περίπου δύο και μισή το πρωί.
Ανυπομονούμε να ανατείλει ο ήλιος σε τρεισήμισι ώρες.
Πρέπει να μπει ένα μέρος εδώ πάνω.
Κι άλλο ένα σταθερό καλώδιο εκεί πάνω.
Αν τα καταφέρουν, τα δεδομένα από το Αουσανγκάτε θα είναι
ανεκτίμητα για εκατομμύρια ανθρώπους που εξαρτώνται από αυτό.
Τα τελευταία δέκα χρόνια, το νερό μειώνεται κάθε χρόνο.
Κάθε χρόνο έχουμε όλο και λιγότερο νερό.
Για τη βιολόγο από τους Κέτσουα, Ρουθμάι Πίλκο Ουαρκάγια,
0αυτή η απώλεια είναι προσωπική.
Μεγάλωσε στις Άνδεις,
όπου ο παγετώνας πάντα προστάτευε τον λαό της.
Ο παγετώνας είναι βασικό κομμάτι του πολιτισμού μας.
Όταν ήταν μικρή, η γιαγιά της έλεγε ιστορίες για μια μυθική αρκούδα.
Ο Ουκούκου είναι ο ημιθεός, είναι κάτι ανάμεσα σε αρκούδα και άνθρωπο.
Πηγαίνουν στο Αουσανγκάτε να μεταφέρουν κομμάτια πάγου,
είναι σημάδι ότι θα έχουν περισσότερο νερό.
Η ιστορία του Ουκούκου παίζεται εδώ και αιώνες στη γιορτή Κουίλιρ Ριτ.
Η γιαγιά μου έλεγε ότι ο πάγος ήταν πολύ κοντά.
Αλλά τώρα, με την κλιματική αλλαγή, το χιόνι είναι μακριά.
Δεν μπορούν να φέρουν πια αυτόν τον πάγο.
Ο Ουκούκου δεν είναι απλώς μύθος.
Ουκούκου είναι η αρκούδα των Άνδεων για τους Κέτσουα.
Για τη Ρουθ, η αλήθεια είναι εξίσου μυστηριώδης.
Προσπαθούμε να καταλάβουμε τη μυστική ζωή της αρκούδας των Άνδεων.
Ένα πλάσμα για το οποίο γνωρίζουμε ελάχιστα.
Είναι ζωτικό για τα δάση που βρίσκονται κάτω από το Αουσανγκάτε.
ΠΕΡΟΥ ΓΕΑΚΕΤΣΑ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ
Οι παγετώνες είναι η δεξαμενή νερού της Λεκάνης του Αμαζονίου
αλλά τα σύννεφα των Άνδεων είναι η μηχανή της βροχής.
Δρουν σαν σφουγγάρια, απορροφώντας την υγρασία, απελευθερώνοντας το νερό.
Πάντα μου άρεσε να σκαρφαλώνω στα δέντρα.
Είναι διαφορετική οπτική μέσα στις φυλλωσιές.
Είναι ένας εντελώς διαφορετικός κόσμος.
Το δάσος και οι αρκούδες έχουν σχέση αλληλεξάρτησης.
Ως αδηφάγοι φυτοφάγοι, οι αρκούδες σκορπίζουν σπόρους όπου πάνε.
Είναι ικανές στο σκαρφάλωμα δέντρων.
Περνούν τον περισσότερο χρόνο τους πάνω στα δέντρα.
Οι κάμερες παρακολουθούν τις κινήσεις τους,
για να κατανοήσει η Ρουθ την επίδρασή τους στο δάσος.
Όλα καλά. Ας δούμε τι πιάνει η κάμερα-παγίδα.
Δύσκολα μελετάς τις αρκούδες αυτές, ειδικά σε τέτοιο έδαφος.
Για να πάρουμε πληροφορίες, πρέπει να κάνουμε πολλή πεζοπορία.
Ώρα να ελέγξουμε και τις 75 κάμερες.
Αφήνουμε τις κάμερες όλο τον χρόνο,
αλλά κάνουμε παρακολούθηση κάθε δύο μήνες.
Δεν έχει αρκούδες.
Οι αρκούδες αποφεύγουν τον κόσμο, μα κάποιες δεν ντρέπονται.
- Είναι μια μοναχική αλεπού; - Ναι.
- Τι βλέπεις; - Ένα πούμα.
Πω πω, ένα μεγάλο.
Για να τις ακολουθήσει,
η Ρουθ φέρνει τον καλύτερο ιχνηλάτη.
Ουκούκου.
Ναι, ναι, ναι.
Καθώς οι αρκούδες κινούνται, σκορπίζουν σπόρους από δέντρα.
Τρώνε τον σπόρο και κάνουν κακά.
Αυτά τα περιττώματα έχουν τον σπόρο και τις θρεπτικές ουσίες.
Αυτό είναι vaccinium. Είναι άγριο μύρτιλο.
Είναι από τα αγαπημένα φρούτα των αρκούδων.
Τα κόπρανα που βρήκαμε περιείχαν φρούτα αυτού του είδους.
Έχουμε μια κάμερα-παγίδα 10 μέτρα από δω.
Ας ελπίσουμε να δούλεψε η κάμερα.
Αρκούδα.
Μια μικρούλα.
Όταν βλέπουμε μια αρκούδα, είμαστε όλοι πολύ χαρούμενοι.
Ενώ οι κάμερες δείχνουν τη συμπεριφορά αρκούδας,
για να καταλάβουν πώς κινούνται, πρέπει να πλησιάσουν.
Νόρμα.
Όταν πιάσαμε την πρώτη μας αρκούδα, ήταν ασύλληπτο το συναίσθημα.
Δεν ξέρω, σαν να ήταν ο μεγάλος μου αδερφός.
Νιώθω μέλος της οικογένειας. Είναι απίστευτο πλάσμα.
Τα κολάρα με GPS παρακολουθούν κάθε τους κίνηση.
Και για πρώτη φορά,
το National Geographic πάει μια βόλτα με την αρκούδα Σάντσου.
Βλέπουμε από την οπτική γωνία της αρκούδας πώς κινείται.
Ακολουθούμε το ταξίδι και μαθαίνουμε πολλά.
Η Σούντσου και οι άλλες 40 αρκούδες που έχει ταυτοποιήσει
καλύπτουν μεγαλύτερο εύρος από το αναμενόμενο.
Βλέπετε ομάδες.
Αυτό σημαίνει ότι περνούν πολύ χρόνο σε αυτό το κομμάτι του δάσους.
Τα ευρήματά είναι εξαιρετικά.
Το κλίμα θερμαίνεται και οι αρκούδες ανεβαίνουν, φέρνουν σπόρους,
βοηθώντας τα δάση να αναπτυχθούν σε πιο ψυχρά υψόμετρα.
Τώρα σκεφτόμαστε πώς οι αρκούδες θα βοηθήσουν πολλά είδη δέντρων
να προσαρμοστούν στο νέο περιβάλλον.
Ίσως είναι το κλειδί για να επιβιώσει το δάσος στα σύννεφα.
Έτσι, το νερό κατεβαίνει από τις Άνδεις
προς τις πηγές,
όπου αρχίζει να μεταμορφώνεται σε κάτι αναγνωρίσιμο.
ΠΟΥΕΡΤΟ ΝΑΡΙΝΟ
Δεν είναι μόνο ένα ποτάμι.
Χιλιάδες μικρά ποτάμια κυλούν στον μεγάλο Αμαζόνιο.
Αποτελούν το 20% του γλυκού νερού όλου του πλανήτη.
Ο Αμαζόνιος είναι η καρδιά του πλανήτη
κι όλα αυτά τα ποτάμια είναι οι φλέβες αυτής της καρδιάς.
Ένα μαγικό πλάσμα θεωρεί σπίτι του όλο το ποτάμι.
Τα δελφίνια δεν αναγνωρίζουν σύνορα. Κινούνται ελεύθερα στα ποτάμια.
Το ίδιο και ο Φερνάντο Τρουχίγιο.
Μετακόμισε στον Αμαζόνιο της Κολομβίας και τους αφιερώθηκε.
Όταν ήρθα εδώ, ήταν δύσκολο να βρω τα δελφίνια,
γιατί δεν είχα εκπαιδευμένο μάτι.
Το μέρος ήταν γεμάτο ζωή, αλλά δεν μπορούσα να δω τη ζωή.
Μου πήρε χρόνο ώσπου να καταλάβω το ποτάμι.
Μετά από 35 χρόνια, το όραμα του Φερνάντο είναι ξεκάθαρο,
να προστατέψει το ζώο που διατηρεί την ισορροπία αυτού του συστήματος.
Τα δελφίνια είναι οι ιαγουάροι του νερού. Είναι οι κορυφαίοι θηρευτές.
Κινούνται στα κύρια ποτάμια, τις λίμνες, τα πλημμυρισμένα δάση.
Η ισορροπία απειλείται διαρκώς
και ο πληθυσμός των ροζ δελφινιών μειώνεται τρομερά.
Υπάρχει αποψίλωση, υπάρχουν φωτιές, υπάρχει μόλυνση.
Και υπάρχει ξηρασία.
Πάνω από 100 δελφίνια πέθαναν σε λίμνη του Αμαζονίου σε επτά ημέρες.
Η κύρια υποψία είναι ότι οι θάνατοι σχετίζονται με την ξηρασία
και την υψηλή θερμοκρασία.
Ο Αμαζόνιος βίωσε τη χειρότερη ξηρασία το 2023.
Το χαμηλό επίπεδο νερού παγιδεύει περισσότερη ζέστη από τον ήλιο.
Για πρώτη φορά,
έχουμε ένα φαινόμενο όπου πολλά δελφίνια πέθαιναν πολύ γρήγορα.
Χάσαμε 70 δελφίνια σε μία μέρα. Εκατομμύρια ψάρια πέθαναν.
Ο Φερνάντο δουλεύει με ομάδες ντόπιων για να τα προστατεύσει.
Τους βάζουν ταμπελάκια κι ελπίζουν να εντοπίσουν
περιοχές σίτισης και θηλασμού και να αυξήσουν την προστασία.
Και ποιος θα μας το δείξει καλύτερα;
Πάμε, πάμε, πάμε.
- Πάμε! Αριστερά. - Αριστερά.
Πρέπει να κινηθείς πιο γρήγορα απ' ό,τι στο ψάρεμα.
Γιατί όταν ανοίγεις το δίχτυ, τα ψάρια πέφτουν μόνα τους.
Το δελφίνι πρέπει να περικυκλωθεί για να το πιάσεις.
Πιάσαμε τρία δελφίνια. Είναι μέσα στο μεγάλο δίχτυ.
Όταν είμαι κοντά σε δελφίνι, η καρδιά μου γεμίζει.
Λες κι έχω σκοπό στη ζωή.
Κατά τη διαδικασία, η κτηνίατρος Μαρία Χιμένα Βαλντεράμα
επιβλέπει την υγεία των δελφινιών.
Κάντε ησυχία. Είναι έγκυος.
Ησυχία, παρακαλώ.
Είναι κάπως επεμβατικό.
Βγάζουμε από το νερό ένα υδρόβιο ζώο.
Μετράμε τους παλμούς της καρδιάς και της αναπνοής του.
Αν δω ότι το ζώο είναι πολύ στρεσαρισμένο,
είναι καλύτερα να το αφήσω ελεύθερο.
Το πιο σημαντικό για μας είναι να είναι καλά.
Αυτό είναι θηλυκό, μεγαλόσωμο. Είναι έγκυος.
Ένα δελφίνι μπορεί να γεννήσει ένα μικρό κάθε τέσσερα
ή πέντε χρόνια και η κύηση διαρκεί 13 μήνες. Στη ζωή τους μπορούν
να κάνουν τέσσερα ή πέντε μικρά.
Είναι πολύ σημαντικό γι' αυτό το ζώο να διατηρηθεί.
Όλα τα ζώα μετράνε.
Είμαι υπεύθυνη για τα δείγματα αίματος και ιστών.
Θα τα καταγράψουμε γρήγορα.
Με την αναισθησία το ζώο δεν θα νιώσει πόνο
κατά την εγκατάσταση του πομπού.
Οι πομποί είναι ένα ισχυρό εργαλείο
που βοηθούν να κατανοήσουμε ποιες περιοχές είναι σημαντικές
για τη διατήρηση των δελφινιών.
Ο Φερνάντο βρίσκει ότι τα αρσενικά έχουν μεγάλα μέρη όπου τρέφονται.
Τα αρσενικά φεύγουν αναζητώντας άλλες ομάδες θηλυκών.
Τα θηλυκά όμως μένουν σε περιοχές όπου έχουν πάντα πρόσβαση σε τροφή.
Αυτό τα φέρνει σε άμεση σύγκρουση με τον άνθρωπο.
Μερικές φορές, οι ψαράδες λένε, ότι τα δελφίνια κλέβουν τα ψάρια.
Πάνε στα δίχτυα μας και παίρνουν τα ψάρια από τα δίχτυα μας.
Έχουν μάθει να συνδέουν την αλιεία με εύκολο γεύμα.
Ο θαλάσσιος βιολόγος και φωτογράφος, Τόμας Πέσακ, συμμετέχει
στην αποστολή κοντά στον ποταμό Νέγρο για να δει τη συμπεριφορά τους.
Η άμεση σύγκρουση μπορεί να καταλήξει σε θάνατο δελφινιών
ή μπορεί να καταστρέψει τα δίχτυα των ψαράδων.
Αλλά υπάρχει μια δυνατή λύση.
Εκτροπείς του ήχου
κάνουν θόρυβο στα δίχτυα, για να μην πλησιάσουν τα δελφίνια.
Έχουν δουλέψει στον ωκεανό, δεν έχουν δοκιμαστεί στον Αμαζόνιο.
Οπότε, κάνουμε εδώ την πρώτη δοκιμή με τη Μαριάνα.
Δουλεύουμε με την κοινότητα μέσα στη λίμνη Ακατζατούμπα,
και έχουμε δύο ψαράδες που κάνουν τις δοκιμές.
Έτσι βλέπουμε πώς τα δελφίνια έχουν διάθεση
να πιάσουν ψάρια στο δίχτυ.
Αντιλαμβάνονται τον ήχο και κάνουν πίσω.
Μετά από αυτό, ξαναπροσπαθούν.
Επιμένουν και πιάνουν το ψάρι.
Οι εκτροπείς δεν λειτούργησαν, Τα δελφίνια συνήθισαν τους ανθρώπους.
Έτσι, οι έλεγχοι συνεχίζονται.
Είμαι αισιόδοξη, γιατί αν πετύχει,
θα βοηθά και τη διατήρηση και τους ανθρώπους.
Γνωρίζοντας τη συμπεριφορά τους,
το πώς κλέβουν ένα ψάρι, ίσως τα αποτρέψουμε
από το να κλέβουν τα ψάρια.
Ως φωτογράφος του National Geographic,
ο στόχος του ήταν να δημιουργήσει τη θέληση
για προστασία του Αμαζονίου και όλων των πλασμάτων.
Όμορφες εικόνες κάτω από το νερό για να συνδεθούν άνθρωποι με δελφίνια.
Η κατάδυση με τα δελφίνια είναι πραγματικά μαγική.
Υπάρχουν κάποια που είναι πολύ ντροπαλά.
Υπάρχουν άλλα που είναι τολμηρά.
Και υπάρχουν και περίεργα.
ΑΠΟ ΤΟ NATIONAL GEOGRAPHIC ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΗ ROLEX
Κάθε χρόνο, την εποχή των βροχών
συμβαίνει ένα απίστευτο φαινόμενο στον Αμαζόνιο.
Τα ποτάμια πλημμυρίζουν τα γύρω δάση,
έως και 20 χιλιόμετρα μετά τις όχθες των ποταμών. Σχεδόν με 15 μ. βάθος.
Όλα έχουν εξελιχθεί, ώστε να ακολουθούν αυτόν τον παλμό.
Το δάσος, τα ζώα, οι άνθρωποι που ζουν εδώ,
ζουν όλοι με τον παλμό της πλημμύρας και της ξηρασίας.
Ακόμα και τα δελφίνια.
Τα ευλύγιστα πτερύγια και οι ανοιχτοί σπόνδυλοι δίνουν μαγικές δυνάμεις.
Μπορούν να πετάξουν ανάμεσα στα δέντρα. Απίστευτο.
Βασίζονται στα δέντρα για να φάνε τα ψάρια τους.
Όταν πλημμυρίζει το δάσος, τα ψάρια βρίσκουν φρούτα, σπόρους στα κλαδιά.
Υπάρχει πάντα σύνδεση μεταξύ συστημάτων σημαντικών
για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας, για την καλή λειτουργία.
Αλλά για πόσο ακόμα;
Όταν απειλές όπως η αποψίλωση των δασών και η υπερθέρμανση
διακόπτουν την ικανότητα του Αμαζονίου να δημιουργήσει
δικές του βροχοπτώσεις, το σύστημα αντιδρά, επηρεάζονται οι πλημμύρες.
Αν αλλάξεις λίγο τη διαθεσιμότητα του νερού,
το οικοσύστημα δεν το έχει συνηθίσει. Έχει άλλη συμπεριφορά.
ΒΡΑΖΙΛΙΑ
Η αντίδραση των δέντρων είναι μυστήριο.
Ο Τσιάγκο Σίλβα και η ομάδα του πάνε στα πλημμυρισμένα δάση της Βραζιλίας.
Είμαστε εδώ για να κατανοήσουμε πώς τα δέντρα μπορούν να ανταπεξέλθουν
για μήνες και πώς η κλιματική αλλαγή θα επηρεάσει το μέλλον.
Δεν ξέρουμε τις σωματικές ιδιότητες των δέντρων.
Δεν ξέρουμε πώς ακριβώς θα ανταπεξέλθουν.
Εργάζονται μέσα στη νύχτα, συλλέγοντας δείγματα ενώ τα φυτά ξεκουράζονται.
Πρέπει να έχει εκτεθειμένα κλαδιά, έτσι ώστε ο ήλιος
να τα φωτίζει κατά τη διάρκεια της μέρας.
Πρέπει να σκαρφαλώσει πολύ ψηλά
και να φέρει αυτά τα μεγάλα κλαδιά ως δείγμα.
Είναι περιπέτεια.
Η Τζούλια ερευνά χαρακτηριστικά όπως το μέγεθος.
Tης λέει πώς κάθε δέντρο αντιδρά σε πιο υγρές ή ξηρές συνθήκες.
Ο Τσιάγκο χρησιμοποιεί τεχνολογία για να χαρτογραφήσει τη συνολική εικόνα.
Αυτό που με συναρπάζει με τα φυτά είναι
αυτός ο μηχανισμός διατήρησης του περιβάλλοντος, του οικοσυστήματος.
Τα ζώα, τις περισσότερες φορές, είναι απλώς σαν ηθοποιοί.
Τα φυτά αποτελούν το σκηνικό.
Για πρώτη φορά, ο Τσιάγκο δείχνει αυτήν τη σκηνή στον υπόλοιπο κόσμο.
Με το LIDAR φτιάχνει τρισδιάστατη εικόνα 360 μοιρών.
Μου αρέσει η τεχνολογία που μελετά τα φυτά.
Αυτός είναι σαρωτής λέιζερ για το έδαφος.
Θα στείλει μια ακτίνα λέιζερ σε κώνο γύρω από την περιστρεφόμενη κεφαλή.
Θα πετάξουμε με το drone και θα πάρουμε
το τρισδιάστατο μοντέλο από την κορυφή.
Θέλουμε να φτιάξουμε ένα εικονικό περιβάλλον.
Οποιοσδήποτε θα μπορεί να μπαίνει στο δάσος...
ΔΕΔΟΜΕΝΑ LIDAR
και να βλέπει πόσο ανεβαίνει η στάθμη του νερού.
Και μπορείς σχεδόν να βιώσεις
τι σημαίνει να έχεις 10 μέτρα νερό να πλημμυρίζουν ένα δάσος.
ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ LIDAR ΤΟΥ ΤΙΑΓΚΟ
Ευρήματα του Τσιάγκο και της Τζούλια προσφέρουν μια ματιά στο μέλλον,
προβλέπουν ποια δέντρα δεν θα επιβιώσουν και τι σημαίνει αυτό
για τα πλάσματα που εξαρτώνται από αυτά.
Θέλω να καταλάβω το σύστημα
και να προετοιμαστώ όσο καλύτερα γίνεται.
Και να βεβαιωθούμε ότι δεν θα χάσουμε
όλα όσα έχουν να προσφέρουν αυτά τα δάση.
Δεν είναι μόνο τα ζώα που στηρίζονται σε αυτά τα δάση.
Είναι και 40 εκατομμύρια άνθρωποι στον Αμαζόνιο.
Η πλειοψηφία του πληθυσμού ζει κοντά στο ποτάμι.
Βασίζονται στα ποτάμια για τη μετακίνηση.
Εξαρτώνται από το δάσος, τρώνε ψάρια.
Εξαρτώνται από αυτό για την ίδια την ξυλεία.
Έτσι, όλοι εξαρτώνται από τον Αμαζόνιο για να ζήσουν.
Οι άνθρωποι που ζουν εδώ είναι το κλειδί για την προστασία του.
Από το ποτάμι ζούμε,
αλλά νομίζω ότι αν δεν είχαμε το ποτάμι,
μεγάλο μέρος της ανθρωπότητας δεν θα υπήρχε.
Ο αγώνας για τη σωτηρία της οικονομίας του ποταμού οδηγεί μια άλλη
ομάδα εξερευνητών βαθιά στον Ζουρούα, έναν παραπόταμο.
Συνεργάζονται με τις κοινωνίες των ντόπιων.
Βλέπουμε αυτήν τη σχέση ως συμπληρωματική, μέσα στο σύστημα,
γιατί οι άνθρωποι δεν ζουν απλώς στο δάσος, είναι μέρος του.
Ο απώτερος στόχος του προγράμματος
είναι να κατανοήσουμε πώς μπορούμε να ευθυγραμμίσουμε
την προστασία της βιοποικιλότητας με την ευημερία των ανθρώπων.
Η ομάδα συνεργάζεται με ντόπιους για την προστασία της χελώνας.
Και για να αυξηθεί ο αριθμός των αραπάιμα,
που τα λένε εδώ πιραρούκου.
Και τα δύο είναι σημαντικά για την τροφική ασφάλεια,
αλλά και επειδή έχουν εμπορική αξία.
Η ανεξέλεγκτη εκμετάλλευση αυτού του πόρου μείωσε τους πληθυσμούς.
Για μένα, το πιραρούκου είναι ο σταρ του Αμαζονίου.
Είναι μεγαλύτερο από μένα. Ζυγίζει περισσότερο.
Είναι το μεγαλύτερο ψάρι γλυκού νερού στον κόσμο.
Στα τέλη της δεκαετίας του '90 λόγω αλιείας εξαφανίστηκε.
Έτσι, ερευνητές και ντόπιοι ψαράδες ένωσαν τις δυνάμεις τους
για να δημιουργήσουν ένα σχέδιο βιώσιμης αλιείας.
Η προστασία του υδρόβιου περιβάλλοντος του πιραρούκου,
είναι σαν να κρατάς λογαριασμό.
Ο Ζοάο και η ομάδα βοηθούν να υλοποιηθεί αυτό το σχέδιο
εδώ στην Ιαπωνία εδώ και 15 χρόνια.
Αν δεν ήταν αυτοί, ίσως να μην ήμασταν εδώ τώρα.
Είναι μια απίστευτη ιστορία επιτυχίας.
Ο πληθυσμός των πιραρούκου αυξήθηκε κατά 600 τοις εκατό.
Συνήθως αποκαλούμε το πιραρούκου ψάρι της αλλαγής,
γιατί έχει φέρει κοινωνικές και οικονομικές αλλαγές στις κοινότητες.
Τώρα, πηγαίνουν αυτήν την επιτυχία ένα βήμα παραπέρα.
Η χρήση του GPS στα πιραρούκου
είναι μεγάλη πρόκληση, γιατί δεν έχει ξαναγίνει ποτέ.
Ήταν εφικτό χάρη στη συνεργασία μας με ντόπιους ψαράδες.
Έχουν ιστορικές γνώσεις που αλληλεπιδρούν με αυτό το είδος.
Είναι θεμελιώδεις για να κατανοήσουν
το καλύτερο σημείο για να τοποθετηθεί η συσκευή.
Αν πετύχει, η ανίχνευση στοιχείων σε πραγματικό χρόνο μπορεί να οδηγήσει
σε επιπλέον προστασία και σε περισσότερα ψάρια.
Αν αυξήσουμε τον αριθμό όσων έχουν εγκριθεί,
θα έχουμε μεγαλύτερο εισόδημα για κάθε χειριστή πιραρούκου.
Πιο κάτω στον ποταμό Ζουρούα,
ο Ζοάο και η Αντρέσα ενώνονται με άλλους ντόπιους
για να προστατέψουν ένα από τα εμβληματικά είδη του Αμαζονίου.
Παρακολουθούμε την παραλία τη νύχτα με φακό και όπλο.
Εγώ περιπολώ για έξι ώρες κι ο γιος μου για έξι.
Αν δεν παρακολουθούμε, θα έρθουν λαθροκυνηγοί.
Κάθε χρόνο οι θηλυκές χελώνες βγαίνουν στις όχθες για να φτιάξουν φωλιές.
Γεννούν αυγά σε υπνωτική κατάσταση,
κι έτσι είναι ευάλωτες κι εκείνες και τα αβγά.
Παρότι είναι υπό προστασία,
οι ποταμίσιες χελώνες και τα αβγά αποτελούν περιζήτητη λιχουδιά.
Για μια μεγάλη χελώνα στο Καραουάρι ζητάνε 400 με 500 ρεάλ.
Θα με παρακολουθούν εδώ, στο Ταμπουλέρο ντο Μαναρία, 4-5 μέρες.
Οι λαθροκυνηγοί είναι ανελέητοι.
Το 99% των φωλιών καταστρέφονται σε αφύλακτες παραλίες.
Σχεδόν όλες οι χελώνες γεννούν αβγά
σε απροστάτευτες παραλίες. Οι φωλιές τους προηγήθηκαν των ανθρώπων.
Επί σχεδόν 30 χρόνια ο Μπόμπα και η οικογένειά του
προστατεύουν την παραλία Ταμπουλέιρο με τις φωλιές χελώνων.
Ξέρουμε ότι αν δεν κάναμε αυτού του είδους την παρακολούθηση,
οι έφηβοι που μεγαλώνουν τώρα, δεν θα έβλεπαν τίποτα από αυτά.
Ο Μπόμπα ήταν από τους πρώτους φύλακες
και σήμερα εκπροσωπεί όλους τους προστάτες
της παραλίας.
Μου δίνει κίνητρο το να βλέπω τον μπαμπά να τις φροντίζει κάθε χρόνο.
Με εμπνέει.
Δουλεύουν τη νύχτα, αυτός και ο Ζοάο Πέδρο.
Όταν πάει έξι το πρωί,
καμιά φορά επτά,
πάω να δω τι έχει βγει στην Ταμπουλέιρο.
Η Τσίκα ανακαλύπτει ότι η σκληρή δουλειά τους αποδίδει.
Σε προστατευμένες παραλίες, η λαθροθηρία πέφτει στο 2 τοις εκατό.
Αυτή είναι η μεγαλύτερη χαρά. Τα νούμερα αυξήθηκαν πολύ.
- Καλημέρα, ο Σέου Μπόμπα. Όλα καλά; - Καλημέρα. Τίποτα;
Αντίθετα με ψαράδες, οι φύλακες δεν επωφελούνται απ' ό,τι προστατεύουν.
Για να συνεχιστεί το πρόγραμμα, χρειάζονται βοήθεια.
Ένα πρόβλημα στην προστασία παραλιών
είναι ότι ακόμα δεν έχουμε καταφέρει να πληρωθούν καλά.
Παίρνουν ένα μηνιαίο καλάθι με τρόφιμα
και μόνο για τους μήνες εργασίας τους, από τη φωλιά μέχρι την εκκόλαψη.
Είναι κάτι που, αν το καλοσκεφτούμε,
δεν αρκεί ούτε για παπούτσια, πόσο μάλλον για μια οικογένεια.
Οπότε, εξαρτώνται πλήρως από τη χρηματοδότηση.
Ένας από τους στόχους μας είναι η αύξηση των πόρων
που θα κάνουν το πρόγραμμα προστασίας παραλιών επ' αόριστον.
Αν φύγουμε από δω, οι λαθροκυνηγοί θα καταστρέψουν τα πάντα.
Οπότε, παλεύουμε γι' αυτό.
Η μάχη για έναν υγιή Αμαζόνιο έχει αντίκτυπο σε όλους μας.
Τα δάση μόνο αποθηκεύουν τόσο άνθρακα,
που βοηθούν να προστατευτεί όλος ο πλανήτης.
Κάθε δάσος, κάθε δέντρο, παίζει ρόλο σ' αυτό,
γιατί αφαιρούν το CO2 από την ατμόσφαιρα.
Ο Άντζελο Μπερναρντίνο αναρωτιέται πόσο.
Πάει στις εκβολές του ποταμού,
όπου το νερό που ξεκίνησε από τους παγετώνες καταλήγει στον Ατλαντικό.
Με ρυθμό 84 Ολυμπιακές πισίνες το δευτερόλεπτο.
Θα είναι φανταστικά.
Εδώ είναι ένα παράκτιο δάσος που όμοιό του δεν έχει ξαναδεί.
Είναι ένα μικτό μαγκρόβιο δάσος.
Θα είναι ωραία να δούμε τι συμβαίνει. Πάμε.
Ο Άντζελο μελετά τα μανγκρόβια του Αμαζονίου για πρώτη φορά.
Τα μανγκρόβια στη Βραζιλία είναι εμβληματικό μέρος.
Είναι σημαντικά για την προστασία της ακτής, ως σύστημα στήριξης της ζωής.
Τα μανγκρόβια φυτρώνουν σε αλμυρό ή υφάλμυρο νερό. Όχι αυτά, όμως.
Είμαστε στον ωκεανό και μετράμε την αλμυρότητα
και είναι μηδενική, είναι γλυκό νερό.
Αυτό αναγκάζει τα μανγκρόβια να προσαρμοστούν.
Μπορεί να είναι ένα μοναδικό δάσος στην ακτή του Αμαζονίου.
Δεν το έχουμε ξαναδεί.
Να το.
Παίρνουν δείγματα για να δουν πόσος άνθρακας αποθηκεύεται εδώ.
Τι λες;
Υπολογίζω ότι πρόκειται για απόθεση ιζήματος 400 ετών.
Ωραία.
Το σημαντικό είναι να γυρίζετε συνέχεια.
Ελπίζω να πάρετε δείγμα από το χώμα.
Κοιτάξτε. Είναι πανέμορφο. Το 'χουμε. Έχουμε πυρήνα δύο μέτρων.
Αλλά το απίστευτο είναι πόσο άνθρακα μπορούμε να δούμε,
ακόμα και σε βάθος δύο μέτρων.
Βλέπετε παλιά φύλλα χιλιάδων ετών
που έχουν διατηρηθεί στο χώμα.
Τα τροπικά δάση του Αμαζονίου τραβούν 120 δισεκατομμύρια τόνους άνθρακα.
Αποδεικνύεται ότι αυτά τα μανγκρόβια περιέχουν ακόμα περισσότερο.
Τα μανγκρόβια του Αμαζονίου έχουν τρεις με τέσσερις
φορές περισσότερο άνθρακα από τα ορεινά δάση του Αμαζονίου.
Αυτή η λειτουργία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για μετριασμό
της κλιματικής αλλαγής.
Διατηρούν ζωή απλώς επειδή είναι εκεί, απλώς επειδή διατηρούνται.
Ο παγκόσμιος αντίκτυπος του Αμαζονίου δεν σταματά εδώ.
Ούτε και ο Αμαζόνιος.
Η στήλη γλυκού νερού και ιζήματος που χύνεται από τον Αμαζόνιο
στον ωκεανό φτάνει μέχρι τα νησιά της Καραϊβικής.
Ανιχνεύεις το γλυκό νερό στον Αμαζόνιο μέχρι βόρεια, μέχρι το Πουέρτο Ρίκο.
Όλο αυτό το γλυκό νερό περιέχει θρεπτικά συστατικά,
που η επίπτωση τους στο θαλάσσιο οικοσύστημα δεν έχει κατανοηθεί.
Είμαστε στο Τομπάγκο, ανατολική Καραϊβική.
Ο Τομ και ο Άντζελο συνεργάζονται για να το δουν από πρώτο χέρι.
Είστε όλοι έτοιμοι;
Μεγάλο μέρος της θαλάσσιας ζωής
που βλέπουμε ίσως εξαρτάται από τροφή που μεταφέρει ο Αμαζόνιος.
Αυτό σημαίνει ένα εντελώς διαφορετικό θαλάσσιο οικοσύστημα.
Εδώ υπάρχουν ύφαλοι γεμάτοι σφουγγάρια.
Ακόμα και μπλε. Δεν έχω ξαναδεί μπλε σφουγγάρι στη ζωή μου.
Το σφουγγάρι είναι υπεύθυνο για την απόσπαση πλούτου που δίνει
ο ποταμός Αμαζονίου στην Καραϊβική και τη μεταμόρφωσή του σε ενώσεις
στις οποίες όλα τα άλλα είδη στον τροφικό ιστό έχουν επίσης πρόσβαση.
Γνωρίζουμε επιφανειακά μόνο
μέχρι πού φτάνει ο ποταμός Αμαζόνιος.
Όσον αφορά στον Αμαζόνιο, ένα είναι σίγουρο.
Όλα συνδέονται, από τα σφουγγάρια της Καραϊβικής
μέχρι την παγωμένη προέλευσή του στις Άνδεις.
Είμαστε εντάξει.
Εντάξει, το ενεργοποιήσαμε. Η μπαταρία φορτίζει. Φοβερή δουλειά.
Ο μετεωρολογικός σταθμός είναι ο ψηλότερος
στο Περού και ο ψηλότερος στις τροπικές Άνδεις.
Και θα βελτιώσει τις κλιματικές προβλέψεις για το μέλλον.
Ξέρουμε ότι οι αποφάσεις που θα πάρουμε
στην επόμενη δεκαετία θα καθορίσουν πώς θα είναι η όψη της Γης
για τις επόμενες χιλιάδες χρόνια.
Σημασία έχει τι θα κάνουμε τα επόμενα χρόνια.
Για να συνεχίσουν όλοι να απολαμβάνουν αυτό το όμορφο,
εκπληκτικό μέρος, τον πλανήτη μας.
Οι κάμερες της Ρουθ αποκάλυψαν πρωτόγνωρη συμπεριφορά αρκούδων.
Η δουλειά του Άντζελο και του Τσιάγκο είναι χαρτογράφηση υγροβιότοπων
και της επέκτασης των μανγκρόβιων κατά 20%.
Ο Φερνάντο συνέταξε πρωτοποριακές διεθνείς συμφωνίες
για τα δελφίνια του ποταμού.
Ένα, δύο, τρία. Δελφίνια του ποταμού.
Η ομάδα του Ζοάο και της Αντρέσα στήριξε την προστασία 200 λιμνών,
23 παραλιών και εκπαίδευσε 77 φύλακες παραλίας.
Η οικογένεια του Μπόμπα έσωσε ένα εκατομμύριο χελώνες.
Οι απαντήσεις για τη διαφύλαξη του Αμαζονίου,
για σωστή χρήση των φυσικών πόρων βρίσκονται εδώ,
με αυτούς τους ανθρώπους, σε αυτά τα μέρη.
Δεν θα το φέρουμε εδώ, θα το χτίσουμε εδώ.
Είδαμε τη δουλειά
του προγράμματος.
Σηκώστε το χέρι σας.
Δεν αφορά μόνο στην επιστήμη. Αφορά και στις λύσεις.
Αφορά στη συνεργασία με κοινότητες ντόπιων και την ελπίδα.