Downloaded from YTS.LT
Official YIFY movies site: YTS.LT
Deniz kenarındaki küçük bir köyde
şöyle eski bir söz vardır,
"Hakkı olanı isteyen kişi
hakkını vermesi için tüm dünyayı ikna eder."
Balıkların yerini sen de öğrendin.
Al.
Kırk yaşına gelip de
evlat sahibi olamamanın acısını çeken bir adam.
O adamın içinde sonsuz bir boşluk vardı
ve mutluluğa dair çok az şey vardı, belki de hiçbir şey yoktu.
Adam kendi içine doğru düştü de düştü.
Adamın hayalleri öyle büyüktü ki her bir engel küçük bir aksaklıktı sadece,
asla pes etmesi için bir sebep değildi.
1. BÖLÜM
HAYALLERİN YETERİNCE BÜYÜKSE
GERÇEKLİĞİN DE ÖYLE OLUR
OĞLU OLMAYAN BİR BABA BABASI OLMAYAN BİR OĞUL ARIYOR
Gördüğüm en garip insan. Bizimle hiç konuşmuyor, değil mi baba?
- Asıl biz onunla konuşmuyoruz. - Kimseyle muhatap olmaz.
İti an çomağı hazırla.
Rast gele.
Pek konuşkan biri değilsin.
Sebebi ne?
Kimi buna kader der.
Kimi şans der.
Doğrusu bunu benim karşıma dünya çıkardı.
Çocuk konserve balıkla hayata tutunmuş ama büyükbabasının yanından ayrılmamış.
Dokunabilir, her şeyi yapabilirsin.
Sana her zaman gülümser.
Karnın acıktı mı?
Ne var?
Jaboticaba reçeli var mı?
Ağacı var.
- Ağacı mı? - Jaboticaba ağacı.
Git topla hadi.
Reçel yapayım.
Niye direkt satın almıyorsun?
Çünkü yapmasını biliyorum.
Adın ne?
Crisóstomo.
Tuhaf.
Camilo.
Hayır...
Konserve balıktan iyi.
Camilo?
İşte böyle. Aferin oğlum!
Evet, işte böyle.
Okula ne zaman döneceğim?
Buz gibi!
Bu yolu her gün yürüyecek miyim?
Crisóstomo.
Bugün kiliseye gideceğiz. Kalk.
- Kapı diye bir şeyi duymadın mı? - Duydum.
Neden sordun?
Boş ver.
Yürü hadi.
Ben burada bekleyeyim.
Annemi hiç tanımadım.
Onun hakkında hiçbir şey bilmiyorum.
Büyükannem hakkında çok şey biliyorum ama onu da hiç tanımadım.
Keşke bir annem olsaydı.
Birini bulabilirsin.
Ben mi?
Evet.
O konularda pek tecrübem yok.
Görüştüğün kimse olmadı mı?
Baş başa olmamız güzel değil mi?
Bu kadarı yetmez mi?
Yeter
ama daha iyisi olabilir.
İki kat daha iyisi.
Papatyanız var mı?
Bunlar var. Yaprakları taze, sapları hâlâ ince.
Çiçekleri henüz koparılmadı.
Pardon.
Seksen santimetreden biraz uzun.
En alçak çitlerin üzerinden bile göremiyordu.
İnsanlar cüce kadını böyle gördü.
Günaydın.
İnsanlar onu çiçekten bir insan olarak gördü.
Günaydın.
Sulanmaya ve bakılmaya muhtaç bir şey olarak.
Her zaman.
Kadın fazla bir ilgi istemiyordu.
Sevilme ihtimalini sevmişti sadece.
2. BÖLÜM
MUTSUZLARIN AŞKI
- Hazır mısın? - Daha değilim.
- Sorun değil, bekleriz. - Acele etme.
Kızımın üstlerinden getirdim. Sana olur.
Ben de battaniye getirdim. Dışarısı rüzgârlı.
Sağ olun ama benim için endişelenmenize gerek yok demiştim.
Dedin ama bence dışarı çıkmasan daha iyi.
Doğru.
Dışarıda sağanak yağmur var, rüzgâr da çok sert.
Küçük kemiklerin kaldıramaz.
- Evet. - Dikkatli ol.
Doktorun hapları işe yarıyor.
- Ben iyiyim. - Çok iyi.
Benim hayatım da kolay değil.
Kocam çok çalışıyor, tek tük görüşüyoruz.
Benimki hep seyahatte. Eve geldiğinde ona güller gibi bakıyorum.
O da benimle ilgileniyor.
Kocamı kaybettiğimden beri kızıma bir koca arıyorum.
- Daha bulamadım. - Her gün kızın için dua ediyorum.
Düzgün bir adam bulması için. Ortalık zibidi kaynıyor.
- Doğru. - Daha çok dua etmeliyiz.
Sana bakacak kimsen yok, izin ver sana biz bakalım.
Gerek yok.
Hâlâ kendime bir adam arıyorum. Kocaman yürekli bir adam.
Ama bu çok tehlikeli.
Adam tüm organlarının yerini değiştirir.
Özellikle de
kocaman yüreği olan
bir adam.
Bir adam onu eline geçirirse
ciğerlerini ayırır, boğazını tıkar.
Onu ortadan ikiye böler.
Bedeni kırılgan olsa da beyni çok sağlam.
İstemediği hiçbir şeyi düşünmüyor.
Doğrusu doktor, öyle büyük yatağa ne gerek var?
Dev gibi.
Doktor, cüce birinin bir erkek hayali kurması...
Onun adı Francisca.
Kusura bakmayın da normal insanlar bile aşkı zor buluyor.
Normal insanlar mı?
Bu klinikte çok insan gördüm ama tek bir normal insan görmedim.
- İkisi de aklı başında değil ama ben... - Yardımımıza ihtiyacı var.
- Zavallının midesi bulanıyor. - Doğru.
Hamileliğin bu döneminde bu normaldir hanımlar.
Artık müsaade eder misiniz? Çalışmaya dönmem gerek.
Size gerçek bir tıbbi tavsiye vereyim...
...kendi işinize bakın.
Doktor, bebeğin iyi olduğunu söyledi.
O da tıpkı diğer herkes gibi büyüyecekmiş.
Geçen gün yatak odanın kapısını açık bırakmışsın ve...
Yeni yatağını gördük.
Büyük, değil mi?
O yatak mışıl mışıl uyuma yatağı değil.
Evet, hamileyim.
Ama bu çocuk bir aşkın meyvesi değil.
Hep kapıma gelen, yatağıma girmeye çalışan erkekler oldu.
İstemediğimde kapıyı açmazdım.
Bedenim istediğinde kapıyı açardım.
Bir an önce halledip bitirirdim
çünkü en azından biraz da olsa bana sevgi gibi gelirdi.
İçlerinden biri bana dokunduğunda...
...sadece kendini veya başka bir kadını...
...düşünse bile...
...gönlümü kandırmama yetiyordu.
Gönül ilgiye çok muhtaçtır.
Kucaklandığı her anın
kıymetini bilir.
Her dokunuşun.
Her öpücüğün.
Demek...
...bir adamdı...
Küçük yürekli bir adam.
Yürüyerek hamile kalınmayacağını biliyorsunuz.
Bedenim küçük, aklım değil.
- Tecavüze mi uğradınız? - Kimse canımı yakmadı.
Alın.
Aklıma gelen erkeklerin isimlerini yazdım. Baba içlerinden biri olmalı.
Onları tutuklamanız mı gerek, test mi yaptırmanız gerek bilmiyorum.
Tek istediğim birazcık maddi destek.
Bu çocuğu tek başıma büyüteceğim.
Köydeki neredeyse her erkek var.
Babamın adı bile var.
“Tanrı’nın tüm zırhını kuşanın ki
şeytanın tuzaklarına karşı göğüs gerebilesiniz."
Efesliler, 6:11.
Tanrı'nın zırhı bizi korur ve zafere ulaşmamıza yardım eder.
Zaferi burada,
Tanrı'yla, Tanrı'nın evinde bulacağız.
Bu ev size de ait.
Size ait,
bize ait.
Çünkü Tanrı
sonsuz sevgiye sahiptir.
Doktor, ya bebeğim henüz hazır değilse?
Bir şey olmaz bir tanem. Ben yanındayım.
Eğer hazır değilse
isminin Camilo olmasını istiyorum.
- Kanaması var doktor. - Camilo. Hadi.
Kes.
Nefes almıyor.
Kalp masajına başlıyorum.
Bir. İki. Üç.
- Bir. İki. - Bir. İki. Üç.
Kalp atışı var mı?
Bir.
- İki. - Hâlâ bir şey yok.
Bir. İki.
Bir. İki. Üç.
Bir. İki.
- Bir. İki. Üç. - Kalp atışı var mı?
Hayır.
Çocukken başını annesinin dizine koyar,
annesi de saçını okşardı.
Onun için hayatın anlamı oğlunu büyütüp koca bir adam yapmak,
sonra da torun beklemekti,
böylece amacını yerine getireceğine inanırdı.
Ama çocuk...
Çocuk kırılgan biri oldu.
Annesinin sıcak kucağı da ondan giderek uzaklaştı.
3. BÖLÜM
ÇİÇEKLER GİBİ KIRILGAN VE NAFİLE OLDUĞU DÜŞÜNÜLÜYORDU
Anne, tuvalete gidebilir miyim?
Yüzün daha iyi oldu mu?
Onun pisliğine dokunarak hastalık kapabilirsin.
Hassas biri, cinsel bir şey değil.
Öyle san, buranın insanı o duyguları döve döve çıkarır.
Kadınlardan hoşlanan bir kadını kalın bir direğe oturttular.
İbret olsun diye meydana, kilisenin hemen yanına diktiler.
Polis bir şey yapmadı.
Ne kadın için ne de orada çürüyen diğerleri için
çünkü kanunlar ne derse desin insanlar doğru olanı biliyor.
Onu evden kovsam?
Kimi çocuklar doğuştan yaramazdır Matilde. Daha ne kadar kanlı havlu çitileyeceksin?
Tanrı onu almanı istedi. Ya Tanrı fikrini değiştirdiyse?
Bir bıçak al, buna bir son ver.
Sen vermezsen köyden başka biri verir.
Anne yüreği nedir asla anlamayacaksın.
Ya Tanrı'nın isteği buysa?
Bir daha yüzünü kara çıkarmak istemiyorum.
Yine ateşlenmişsin.
Bir hap al.
Her erkeğin gözyaşı kurur.
Hava soğuk. Ceketini istemez misin?
Selam, pazara nasıl giderim biliyor musun?
Düz devam et.
Bırakayım mı?
Acelen var mı?
Geç kaldın.
Köyde bir sürü kız var.
Seç birini.
Evlen, çoluk çocuğa karış.
Bir torun istiyorum.
Hayatın anlamı budur.
Antonino'yu kocan olarak kabul ediyor musun?
Onu iyi günde, kötü günde, hastalıkta, sağlıkta sevecek ve...
Evet.
Antonino.
Antonino?
- Peki sen... - Evet.
Gelini öpebilirsin.
Komşusuyla evlendirilmek üzere söz kesildiğinden beri
kız özgürlüğün evlilikte
ve iki bacağı arasında yattığını öğrenmişti.
İki bacağı arasından bir kancanın çıkıp
oğlanın penisine takılacağını sanırdı.
Sadakat ve ömür boyu yoldaşlık getirecek hayali bir kanca.
4. BÖLÜM
ERKEKLERİN HEPSİ AYNIYDI
DEĞİŞEN SADECE KADINLARDI
YILDIZLAR ATEŞ BÖCEĞİ GİBİ UÇUŞTU.
Saçma şeylerle vakit öldürme dedim sana.
Belki ölmeden önce mutluluğu biraz tadarsın bir tanem.
- Biraz, tabii çok şanslıysan. - Hayır, saçımı açık seviyorum.
Ben senin yaşındayken böyle bir özgürlüğüm yoktu.
Onu doğduğundan beri tanıyorsun.
- Yine de dikkatli olmalısın. - Ne konuda?
Günümüz gençleri hep acelecidir.
Kızlar iki bacağı arasında bir yarayla doğar.
Erkekler en acımasız şekilde o yaranın peşine düşer.
Yollu damgası yemek istemezsin.
O yaraya çok erken sahip olursa
yapayalnız ihtiyarlarsın.
- Benden daha gergin görünüyorsun. - Gergin mi?
Aynaya bak.
Biz kadınız.
Burada herkes dedikoducu. Acele edersen kim bilir ne derler.
Sadece senin iyiliğini istiyorum bir tanem.
Çok güzelsin.
Seni çok sevecek.
Yemeğe kalacak mısın?
Hayır, annem bu akşam evde yememi söyledi.
- Yine de teşekkürler. - Kötü oldu.
Köfte yapmıştım.
Yapmasını Isaura'ya da öğrettim.
Bayan Maria, çok dikkatsizim. Fransız olduğunuzu fark etmemişim.
Değil zaten, nişanlandığımız günün sabahı böyle konuşmaya başladı.
Öyle değil mi?
Doktor nadir bir durum olduğunu söyledi. Yabancı aksan sendromu dedi.
Ama uğraşıyorum.
Çok iyi halk büyüleri yapıyorum.
Doktorun yazdığı ilaçlardan daha iyiler.
Yakında geçecek.
Evet, ben atölyeye döneyim.
Müsaadenizle.
Ben de gideyim.
Siz de biraz baş başa konuşun.
Hayır, annem beni öldürür, babam tekrar öldürür, sonra seni öldürür.
Hayır, öpücüğün iz bırakır, babam anlar.
Anlamaz, yemin ederim.
Seni çok istiyorum. Beni istemediğini söyleyemezsin.
İstiyorum.
Ama acelem yok.
Sen en iyisi git.
Aç. Bu kapıyı kilitlemeni istemiyorum.
Neden öyle kaçtı?
Yemeğe geç kalmış.
Aşk her şeyi mahveder Isaura.
- Sadece sohbet ediyorduk... - Ben ciddiyim.
Aşk her şeyi mahveder.
Yine parfüm mü içtin?
Büyüler işe yaramıyor anne.
İlacını al.
Aşk her şeyi mahveder.
Büyükbaban bu zanaatı öğrettiğinde
kilitleri tam oturtabilmeyi bu kadar geç öğreneceğimi bilmiyordum.
Aşk her şeyi mahveder mi?
Bunu sana kim söyledi? Annen mi?
Ben aşkın beklemek olduğuna inanmak istiyorum.
Annemi beklemeye değdi mi?
Yemek hazır.
Gelmiyor musun?
Birazdan.
Yemiyor musun?
Delirdin mi sen?
Kocan olacağım.
- Annem beni öldürür. - Annen düzgün konuşamıyor bile.
Tüm köy annenin delirdiğini söylüyor.
İşe yaramadı, değil mi?
Baban haklıymış.
İtaatkâr bir kızsın.
- Söylediğim onca şeyden sonra? - Her şey yolunda mı?
Evet.
Orta parmağını sok
ve parmağınla
duvar gibi bir şey ara.
Dediğimi yap Isaura.
Parmağını içine sok.
Dikkatli ol. O aptalın beceremediği şeyi yapma.
Temiz ve sessiz kalırsan
başka bir oğlan bulursun
çünkü o aptalla artık evlenmeyeceksin.
Sana başka bir koca bulacağız.
Sonra
tek yapman gereken ona her gün güzel yemekler yapıp sofralar kurmak.
Sonra hayat normalce akıp gider.
Bir şey hissediyor musun?
Bunu bile beceremiyor musun Isaura?
Nilüfer çiçekleri, karanfiller... Her şeyi denedim.
Papatyanız var mı?
Hayır ama bunlar var. Yaprakları taze, sapları hâlâ ince.
Çiçekleri henüz koparılmadı.
Pardon.
Teşekkürler.
Gerek olmadığını söylemiştim.
Daha fazla beklersen bu bile peşinden koşmayı bırakacak.
Nonoş olsa da koca kocadır. Hiç yoktan iyidir.
Dokunmanıza gerek yok.
Beni bu kez dinleyecek misin?
Evet.
Antonino?
- Peki sen... - Evet.
Gelini öpebilirsin.
Yokluk ve sessizlik altında ezilen kız
havanın görünmezliğindeki minik bir zerrecik gibi hissetti.
Kadının içinde sonsuz bir boşluk vardı,
ve mutluluğa dair çok az şey vardı, belki de hiçbir şey yoktu.
Kadın kendi içine doğru düştü de düştü.
Balıkçı, kadının mutluluğunu kaçıracak başka bir adamdı belki de.
Ve kadının mutluluğu neredeyse tükenmişti.
5. BÖLÜM
NEREDEYSE MUTLU OLANLAR
Aşk her şeyi mahveder.
Her şeyi mahveder.
Ben de bazen kendi kendime konuşuyorum.
Canım yandığında
buraya gelip çığlık atıyorum.
Avazım çıktığı kadar.
Deniz hiç yargılamaz...
İyi geldi mi?
Eve gitmem gerek.
Evim şurada, bak.
Yarın bir daha...
...çığlık atmak istersen...
Bebeğin bir adı var mı?
Hayır.
Bu yüzden mi o kadar mutlu?
- Biraz ister misin? - Hayır.
- Aç değilim. - Kendi ellerimle yaptım.
Bu...
Bu Camilo.
Bu da Isaura.
Reçeli bitirdiniz mi?
Biraz daha yaparım.
İkinize de.
Siz birlikte misiniz?
Öyle görünüyor.
Çocuğun var mı?
İstiyor musun?
Hiç düşünmedim.
Ama sen bir kadınsın.
Sen de çocuksun.
Yıkanma vakti.
- Yürü. - Tamam.
Gül dikenleri, hayvan dışkıları yedi.
Çamurlu sular ve horoz kanları içti.
Boğazına ısırgan otu bile sürdü.
Ama aksanı düzelmedi.
İyileşecek mi?
Bence sende kalsın.
Yoksullara vermeyi tercih ederim.
Böylece yaşanmaması gereken şeyleri geri almış oluruz.
Devamlı tekrar et. Ondan sonra besle.
- Sonra itaat eder. - Karnı aç.
Önce öğretir, sonra beslersen asla unutmaz.
Göstereyim mi?
Pati.
- Hey, pati. - İşte böyle. Şimdi besle.
İki patisini de vermedi.
- Tok karna daha iyi öğrenir. - Sen öylesin, o değil.
Ama karnı açsa neden doyuramıyorum?
Şimdi bir yüzük al.
Böylece sonsuza dek senin olur.
Yüzük onu ne kadar sevdiğini gösterir.
- Yüzük biliyor mu? - Neyi?
Birinin birini ne kadar sevdiğini.
Bu meseleler böyle işler.
Belli bir işleyişi mi var?
Geçen günü telafi etmek için.
Güzel ama babamınki daha güzel.
Isaura'yı seviyor musun?
Bir bakıma.
Güzel.
Adamın parmağında hâlâ yüzük var.
Ama benim yok.
Altı üstü bir yüzük.
- Evli bir kadınla görüşemezsin. - Burada böyle konuşmayız.
Ama Isaura'yı sevemez. Aşk öyle kırılgan değildir.
Nasıldır o zaman? Sen biliyor musun?
Hayır ama götten doğan bir yaratık sevgi nedir bilmez.
Bunu kim söyledi?
- Büyükbabam. - İyi ki burada değil.
Anneme bakmam lazım.
Bana kızgın mısın?
Kızgın değilim.
Beni cezalandıracak mısın?
Neden ki?
Bu meseleler böyle işler.
O gece nereye gittin?
Karısının ölümünden sonra
ihtiyar adam, çocuğu büyütmeye devam etti.
Çocukların ölümün kaçınılmazlığına karşı
bir tür intikam olabileceğini düşünüyordu.
İnsanın büyüttüğü çocuklarla birlikte daha uzun yaşayabileceğini düşünüyordu.
Evlat edindiği oğlunu mirası olarak gördü.
6. BÖLÜM
ANILARLA LEKELENEN ÇOCUKLUK
Bak kim gelmiş.
Carminda selam vermeye gelmiş.
Anlatacaklarımı dinle ufaklık. Carminda daima burada, yanımızda olacak.
Bu plağı hep bu yüzden çalıyorum.
Bu en sevdiği şarkıydı.
Böylece daima yanı başımızda olacak.
Bu büyükannenin özel tarifiydi.
Taze ton balığı kullanırdı.
Ama konserve ton balığıyla da olur.
Yemek birazdan hazır olur.
Hepsini ye ki büyüyüp güçlen.
Çünkü bir gün yanında olamayacağım
ve sen gönülden seven çiftin hikâyesini köy köy anlatacaksın oğlum.
Birçok kişiye ilham veren aşkın elçisi olacaksın.
Özellikle duymaya en çok ihtiyacı olanlar için.
Bu kez iki kaşık reçel koyuyorum.
Tam istediğin gibi.
Enfes.
Al bakalım.
Beni dinle evlat.
Sevgi bir erkek ve bir kadından oluşan ailenin direğidir.
Bunu mutlaka anla.
Büyükbabanla büyükanneni dinle.
Bitince üzerini değiştir. Ayin zamanı.
Merhaba büyükanne.
Yeni bir kitaba başladım. Çok güzel.
Bir hafta daha ölmeyeceğim.
- Ne kadardı? - Bu hikâyeden hiç bıkmıyor musun?
- Hayır. - Otur.
Büyükannenin kliniğine ne zaman bir hasta gelse
büyükannen hep kitap okuyup okumadıklarını sorarmış.
Okumuyorum derlerse büyükannen
"Hemen kitaba başlamalısın
yoksa en fazla iki haftaya cenazende görüşürüz" dermiş.
Hastalar klinikten çıkıp doğruca kitapçıya gidermiş.
Ona çok benziyorsun.
Peki annem nasıl biriydi?
Hiç anlatmayacak mısın?
Sen cennetten indin Camilo.
Cennetten indin.
Teşekkürler.
Bu büyükannenin en sevdiği kitaptı.
Artık iki hafta ölmem.
Her şeyi bu kadar iyi öğrenmen çok güzel.
- Büyükbaba, alalım mı? - Tabii.
Teşekkürler.
- İki churro lütfen. - Tabii.
Buyurun.
Alın.
Teşekkürler.
Buraya gel.
- Onunla muhatap olamazsın. - İyi birine benziyordu.
- Şuraya otur. - Tamam.
Babam bana çok hikâye anlatırdı.
Deniz kenarındaki bir köyde bizzat gördüğüm bir olayı anlatayım.
Bir ablacının hikâyesi.
Başka kadınlara kuyruk sallayan kadınlara böyle denir.
Sadece kadınlardan hoşlanmıyordu.
Evli bir adamdan bir oğlu oldu ve oğluyla bir mağarada yaşamaya başladı.
Köylüler tüm olanlardan sonra düzeleceğini sandı
ama hayır, öyle insanlar asla değişmez.
Birkaç yıl sonra
bir baba o ablacıyı en büyük kızıyla yatakta basmış.
Kadını saçlarından tutup buraya sürükledi.
Tüm köy burada bekliyordu.
Kadına dersini verdikten sonra
ibret olsun diye kadını şuraya, ağacın yanına astılar.
Zavallı oğlu da mağarada bir başına büyüdü.
Sana anlattıklarımı iyi dinle.
Nonoşlardan ve ablacılardan asla hayır gelmez.
Keşlerden, fahişelerden, sörfçülerden ve şarkıcılardan da.
O tarz insanların yanına yaklaşmanı istemiyorum.
İnsanlığa götten doğmayı bile öğretebilirler.
Sıcak bir yerde yaşıyorum.
Bir sürü sivrisinek var, çiçeklerde kelebekler buluyoruz.
Ne oldu?
Bana anlatabilirsin.
Büyükbabam bir sürü hikâye anlattı.
Tek başında bir mağarada yaşamış bir çocuğun hikâyesini anlattı.
Senin hakkında bir şey bilmiyorum.
Doğruyu, yanlışı sana kim öğretti?
7. BÖLÜM
SIRA DIŞI COŞKUSUYLA
DÜNYAYI DEĞİŞTİRİYORDU
Bu makyaj malzemelerini annenin odasında buldum.
Eski ama bence sana çok yakışır.
Saçını nasıl yapıyorsun?
Açık bırakıyorum.
Yapabilir miyim?
Gözlerini kapat.
İşte böyle.
Yukarı bak.
Affedersin.
Devam et lütfen.
Aşk
beklemek midir, her şeyi mahveder mi?
Bilmiyorum.
Ama yazdıklarını okumayı çok isterim.
Çok tatlı bir kız, değil mi?
Sen gittikten sonra Matilde'nin evde yardıma ihtiyacı oldu.
Kadında boğa gücü vardı ama ömrü uzun olmadı.
Zavallı kızı dünyada yapayalnız bıraktı.
Matilde öyle hayvanlar yetiştirdi ki...
Ben hayvan değilim.
Doğru, değilsin.
Hey Crisóstomo.
Nonoşun karısıyla birlikteymişsin, doğru mu?
Kadının başka erkek istemesini anlıyorum.
Öyle koca en temel ihtiyaçları karşılamaz.
Ancak bir nonoş karısını öyle serbest bırakır.
Adamı rahat bırak. Kimseye bir zararı yok.
Sevgilinin kocası
iki başlı bir yılan.
İki tarafa da verir.
Arkanı kolla. Seni gafil avlayabilir.
Sen kadınla yatarken götüne bir şey giriverir.
Hiç konuşmaz mı bu?
İkisini de alayım.
Reçelle balık yemeyecek miydik?
Evet ama bugün muhtemelen misafir gelecek.
Antonino'nun annesini ve kızını davet etmek istedim.
Antonino'yu etme.
O tezgâhtan olmaz.
- Neden? - Orası pis.
- İki tane lütfen. - Tabii.
Ben istemiyorum.
- İkisini de ben yerim o zaman. - Peki.
Al bakalım.
- Buyur. - Yok, ücreti verildi.
Büyükbabası ücretini verip kaçtı.
İyi ki senin acelen yok.
Teşekkürler.
Rica ederim.
Hadi.
Ona mı pis diyorsun?
Bunca insanı görüyor musun?
Herkes başka bir anne ve babanın evladı.
Farklı farklı insandan geliyoruz.
Hepimiz
kardeş sayılırız.
Birbiri içine geçmiş o kadar çok rüya var ki
aslında kimse yalnız değil.
Bunu sana kim öğretti?
Sen öğrettin.
Al bakalım.
Ben ikisini de yiyemem.
Ne zahmet ettiniz.
Buyurun.
- Adın ne? - Mininha.
- Çok güzelsin, biliyor musun? - Teşekkürler.
Matilde, gelmene çok sevindim.
Çok hoş olmuşsun Isaura.
Oğlunun sayesinde. Tam bir sanatçı, makyajımı o yaptı.
Makyaj yapabiliyor musun?
Merhaba anne.
Merhaba.
Bu benim oğlum Camilo.
Tıpkı babana benziyorsun.
Her açıdan ona çektim.
Her açıdan değil.
Seni gördüğüne sevindi.
Adı ne?
Sen koy.
Benim için ona bakar mısın?
Yok, teşekkürler.
Kadeh kaldırmak istiyorum.
Sizinle bu sofrayı paylaşabilmek çok hoş.
- Bugün içki içebilir miyim? - Olmaz.
Harika kokuyor.
Evde hep böyle güzel yemekler yapıyor musun Isaura?
Böyle yemek yapmayı bilmem.
Her şeyi Camilo yaptı, Crisóstomo bize evini açtı.
- Bu ev bizim. - Ne?
Bu ev bizim.
Camilo, Mininha'yı okula yazdırıyorum.
Çok güzel.
Kitaplarını hazırladım bile.
Ona okulu anlatsana.
- Matematik öğretmeni çok iyi. - Süper.
Okuma dersi var mı? Bunu çok isterim ama henüz okuma bilmiyorum.
Derslerin önemli olduğunu anlattım.
- Yeni insanlarla tanışmanın. - Evet.
Eğer onu küçük erkeklerle tanıştırırsan gerçekten çok mutlu olurum.
Erkeklere bakıp ne kadar yakışıklı olduklarını görmesi önemli.
Isaura, Antonino'yla evlisin.
Bence evine, kocanın yanına dönmelisin.
Senin ailen artık o.
Aile pek çok farklı şeyden oluşabilir Bayan Matilde.
Antonino.
Buraya ait değilsin. Gel gidelim.
Ben burada mutluyum anne.
Hadi, gidelim.
Mininha.
Ne yaparsan yap o sana daima gülümser.
Kitapları sevmene sevindim, ben de bir kitap yazıyorum.
- İstersen sana bir gün okurum. - Çok isterim.
Oğluma iyi bak.
Üzgünüm.
Giderek sonsuz bir büyüklüğe ulaştılar ve artık düşmüyorlardı.
Artık sözlere ihtiyaçları yoktu.
Duygularının yoğunluğuyla iletişim kurdular.
BİN BABANIN OĞLU
VALTER HUGO MÃE İMZALI THE SON OF A THOUSAND MEN
KİTABINDAN UYARLANMIŞTIR
HENRIQUE VE IVETE E JAIRO'YA
Alt yazı çevirmeni: Ömür Gencer