Downloaded from YTS.LT
Official YIFY movies site: YTS.LT
Σε ένα μικρό χωριό δίπλα στη θάλασσα
υπάρχει ένα παλιό ρητό που λέει
"Όταν κάποιος εκλιπαρεί για ό,τι δικαιούται,
η οικουμένη να τον βοηθήσει υποχρεούται".
Τώρα ξέρεις κι εσύ πού είναι τα ψάρια.
Έλα.
Ένας άνδρας έφτασε τα 40
και υπέκυψε στη θλίψη της ατεκνίας.
Στην ψυχή του υπήρχε ένα απέραντο κενό
και σχεδόν τίποτε μέσα του δεν του έφερνε ευτυχία.
Ο άντρας έπεφτε συνεχώς μέσα του.
Ο άνδρας έκανε τόσο μεγάλα όνειρα που κάθε εμπόδιο
δεν ήταν παρά μια μικρή αναποδιά.
Ποτέ λόγος για να τα παρατήσει.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
ΟΤΑΝ ΚΑΝΕΙΣ ΜΕΓΑΛΑ ΟΝΕΙΡΑ
Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ
ΠΑΤΕΡΑΣ ΧΩΡΙΣ ΓΙΟ ΨΑΧΝΕΙ ΓΙΟ ΧΩΡΙΣ ΠΑΤΕΡΑ
Δεν έχω δει πιο περίεργο τύπο. Δεν μας μιλά ποτέ, ρε πατέρα.
- Εμείς δεν του μιλάμε. - Πάντα κρατάει αποστάσεις.
Κατά φωνή κι ο γάιδαρος.
Καλή τύχη.
Δεν μιλάς πολύ, ε;
Γιατί έτσι;
Κάποιοι το λένε μοίρα.
Άλλοι το λένε τύχη.
Πάντως, το σύμπαν στα δικά μου χέρια το έφερε.
Ο μικρός επέζησε με κονσέρβες τόνου. Αλλά δεν άφησε ποτέ τον γέρο μόνο του.
Μπορείς να τον αγγίξεις, ό,τι θες.
Πάντα θα χαμογελάει.
Πεινάς;
Τι έχεις;
Έχεις μαρμελάδα ζαμπουτικάμπα;
Έχω δέντρο.
- Δέντρο; - Δέντρο ζαμπουτικάμπα.
Πήγαινε να πάρεις.
Θα σου φτιάξω.
Γιατί δεν την αγοράζεις απλά;
Γιατί ξέρω να φτιάχνω.
Πώς σε λένε;
Κρισόστομο.
Παράξενο.
Καμίλο.
Όχι.
Καλύτερη από ψάρι κονσέρβας.
Καμίλο!
Αυτό είναι. Μπράβο, αγόρι μου!
Ναι, αυτό είναι.
Πότε θα ξαναπάω σχολείο;
Πάγωσα!
Πρέπει να περπατάω τόσο κάθε μέρα;
Κρισόστομο.
Έχει εκκλησία σήμερα. Σήκω.
Πόρτα ξέρεις τι είναι;
Ναι.
Γιατί;
Άσ' το.
Έλα, πάμε.
Θα περιμένω εδώ.
Ποτέ δεν γνώρισα τη μητέρα μου.
Δεν ξέρω τίποτα γι' αυτήν.
Ξέρω πολλά για τη γιαγιά μου, αλλά ούτε αυτήν τη γνώρισα.
Μακάρι να είχα μητέρα.
Μπορείς να βρεις κάποια.
Εγώ;
Ναι.
Δεν έχω εμπειρία σε αυτά.
Δεν είχες ποτέ κάποια;
Οι δυο μας δεν είναι καλά;
Δεν είναι αρκετό;
Ναι, αλλά
θα μπορούσε να είναι καλύτερα.
Δυο φορές καλύτερα.
Δεν έχετε ζέρμπερες;
Έχω αυτά. Φρέσκα πέταλα, το στέλεχος είναι ακόμα λεπτό.
Παρθένα άνθη, ανέγγιχτα.
Συγνώμη.
Καθώς ήταν μόλις πάνω από 80 εκατοστά,
δεν έβλεπε καν πάνω από τους χαμηλότερους φράχτες.
Έτσι έβλεπαν οι άνθρωποι τη μικροκαμωμένη γυναίκα.
Καλημέρα.
Ο κόσμος τη θεωρούσε ένα ανθρώπινο λουλούδι.
Καλημέρα.
Και ότι χρειαζόταν πότισμα και φροντίδα.
Πάντοτε.
Η γυναίκα δεν ζητούσε πολλή προσοχή.
Απλώς απολάμβανε όση αγάπη μπορούσε να πάρει.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Η ΑΓΑΠΗ ΤΩΝ ΔΥΣΤΥΧΙΣΜΕΝΩΝ
- Είσαι έτοιμη; - Όχι ακόμα.
- Δεν πειράζει, θα περιμένουμε. - Με το πάσο σου.
Έφερα λίγα τοπάκια της κόρης μου. Θα σου κάνουν.
Εγώ σου έφερα μια κουβέρτα. Έχει αέρα έξω.
Ευχαριστώ, αλλά σου είπα ότι δεν χρειάζεται να ανησυχείς για μένα.
Το έκανες, αλλά πιστεύω ότι δεν πρέπει να βγεις έξω.
Ισχύει.
Βρέχει πολύ κι ο αέρας εκεί έξω είναι φοβερός.
Κι έχεις μικρά κόκαλα.
- Όχι. - Πρόσεχε.
Τα χάπια του γιατρού βοηθάνε.
- Είμαι μια χαρά. - Τέλεια.
Ούτε εγώ έχω εύκολη ζωή, ξέρεις.
- Ο σύζυγος τρέχει πολύ, ίσα που τον βλέπω. - Εμένα όλο λείπει.
Αλλά όταν είναι σπίτι, τον φροντίζω.
Και με φροντίζει κι αυτός.
Εγώ απ' όταν τον έχασα, ψάχνω να βρω έναν για το κορίτσι μου.
- Μάταια. - Προσεύχομαι για την κόρη σου κάθε μέρα,
να βρει έναν αξιοπρεπή άντρα. Πολλά τα καθάρματα.
- Έτσι. - Θέλει περισσότερες προσευχές.
Αφού δεν έχεις κανέναν να σε φροντίζει, άσε εμάς.
Δεν χρειάζεται.
Κι εγώ ακόμα ψάχνω άντρα για μένα. Κάποιον με μεγάλη καρδιά.
Μα είναι επικίνδυνο.
Ένας άντρας θα σου ανακατέψει τα σωθικά.
Ειδικά
ένας άντρας με
μεγάλη καρδιά.
Έτσι και την πιάσει άντρας,
θα της χωρίσει τα πνευμόνια, θα της φράξει τον λαιμό.
Θα την κόψει στα δύο.
Το σώμα της είναι ευάλωτο, αλλά τα έχει τετρακόσια.
Δεν σκέφτεται κάτι που δεν θέλει.
Αλήθεια, γιατί χρειάζεται τόσο μεγάλο κρεβάτι;
Τεράστιο.
Γιατρέ, η ιδέα μιας νάνου να ονειρεύεται άντρα...
Τη λένε Φρανσίσκα.
Συγνώμη αλλά η αγάπη ήδη σπανίζει για τους φυσιολογικούς.
Τους φυσιολογικούς;
Βλέπω πολύ κόσμο σ' αυτό το γραφείο, αλλά τέτοιους δεν έχω δει.
- Αυτές μπορεί να μην πάνε καλά, αλλά εγώ... - Χρειάζεται τη βοήθειά μας.
- Η καημένη ζαλίζεται. - Αλήθεια λέει.
Είναι ομαλό σε αυτό το στάδιο κύησης, κυρίες μου.
Μπορείτε να φύγετε τώρα, να συνεχίσω τη δουλειά μου;
Κι αν θέλετε μια πραγματική ιατρική συμβουλή...
να κοιτάτε τη δουλειά σας.
Η γιατρός είπε ότι το μωρό είναι καλά.
Και ότι θα μεγαλώσει όπως μεγαλώνουν όλοι.
Τις προάλλες άφησες την πόρτα του δωματίου σου ανοιχτή
κι είδαμε το καινούριο κρεβάτι.
Μεγάλο δεν είναι;
Δεν είναι κρεβάτι για ήσυχο ύπνο.
Ναι, είμαι έγκυος.
Το παιδί δεν είναι καρπός αγάπης.
Πάντα περνούσαν άντρες που ήθελαν να πλαγιάσουν δίπλα μου.
Όταν δεν ήθελα, δεν άνοιγα την πόρτα.
Αν το ήθελε το σώμα μου, το έκανα.
Το τακτοποιούσα γρήγορα,
γιατί τουλάχιστον μου έδινε μια μικρή αίσθηση στοργής.
Όταν ένας από αυτούς με άγγιξε...
ακόμα κι αν σκεφτόταν μόνο τον εαυτό του...
ή άλλη γυναίκα,
ήταν αρκετό για να ξεγελάσει την καρδιά.
Η καρδιά ζητιανεύει.
Και ποθεί κάθε...
αγκαλιά.
Κάθε άγγιγμα.
Κάθε φιλί.
Άρα...
υπήρξε κάποιος άντρας.
Με μικρή καρδιά.
Ξέρετε ότι δεν μένετε έγκυος απλά με βόλτες, έτσι;
Μικρή είμαι στο μέγεθος, όχι στο μυαλό.
- Σας βίασαν δηλαδή; - Κανείς δεν μου έκανε κακό.
Ορίστε.
Έγραψα τα ονόματα όσων αντρών μπόρεσα να θυμηθώ.
Ένας τους είναι ο πατέρας.
Δεν ξέρω αν πρέπει να τους συλλάβετε ή να τους υποχρεώσετε σε τεστ.
Το μόνο που θέλω είναι λίγη οικονομική βοήθεια.
Θα μεγαλώσω μόνη μου το παιδί.
Εδώ έχει σχεδόν όλο το χωριό.
Ακόμα και τον πατέρα μου.
"Ντυθείτε με την πανοπλία που δίνει ο Θεός,
για να μπορέσετε ν' αντιμετωπίσετε τα τεχνάσματα του διαβόλου".
Προς Εφεσίους 6,11.
Η πανοπλία του Θεού μάς προστατεύει και μας βοηθά να κατακτήσουμε τη νίκη.
Τη νίκη που βρίσκουμε εδώ,
με τον Πατέρα, στον Οίκο του Θεού.
Τον Οίκο τον δικό σας,
που είναι δικός σας,
που είναι δικός μας.
Γιατί ο Θεός
είναι απέραντη αγάπη.
Γιατρέ, κι αν το μωρό μου δεν είναι ακόμα έτοιμο;
Όλα θα πάνε καλά, γλυκιά μου. Είμαι εδώ, μαζί σου.
Αν δεν πάνε καλά,
το όνομά του θέλω να είναι Καμίλο.
- Γιατρέ, αιμορραγεί. - Καμίλο. Πάμε.
Κόψε.
Δεν αναπνέει.
Ξεκινάω ανάνηψη.
- Ένα, δύο. - Ένα, δύο, τρία.
Έχουμε χτύπο;
- Ένα, δύο. - Τίποτα ακόμα.
Ένα, δύο.
Ένα, δύο, τρία.
Ένα, δύο.
- Ένα, δύο, τρία. - Έχουμε χτύπο;
Όχι.
Ως αγόρι ακουμπούσε το κεφάλι του στην αγκαλιά της μητέρας του,
ενώ εκείνη του χάιδευε τα μαλλιά.
Εκείνη πίστευε ότι ο σκοπός στη ζωή ήταν να ανδρώσει τον γιο της
και να περιμένει τα εγγόνια,
βέβαιη ότι οι νόμοι θα έχουν εκπληρωθεί.
Μα το αγόρι
εξελίχθηκε σε ευαίσθητο.
Και η ζεστή αγκαλιά της μητέρας του ξεμάκρυνε.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
ΤΟΝ ΘΕΩΡΟΥΣΑΝ ΤΟ ΙΔΙΟ ΕΥΘΡΑΥΣΤΟ ΚΑΙ ΑΧΡΗΣΤΟ ΜΕ ΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ
Μαμά, να πάω τουαλέτα;
Είναι καλύτερα το πρόσωπό σου;
Πιάνεις τις βρομιές του. Θα κολλήσεις και τίποτα.
- Ευαίσθητος είναι. Δεν είναι λόγω σεξ. - Έτσι λες; Εδώ τα χούγια φεύγουν με ξύλο.
Μια φορά χώσανε κοτζάμ παλούκι σε μια γυναίκα που ήθελε γυναίκες.
Την κρέμασαν στην πλατεία, δίπλα στην εκκλησία, για να τη βλέπουν.
Κι η αστυνομία τίποτα. Ούτε γι' αυτήν ούτε για άλλους που σάπισαν εκεί.
Ό,τι κι αν λέει ο νόμος, ο κόσμος ξέρει το σωστό.
Λες να τον διώξω;
Κάποια γεννιούνται ανυπάκουα, Ματίλντε.
Για πόσο ακόμα θα τρίβεις ματωμένες πετσέτες;
Έκανες αυτό το αγόρι. Θέλημα Θεού. Μήπως άλλαξε γνώμη;
Πάρε ένα μαχαίρι και δώσε ένα τέλος.
Αλλιώς θα το κάνει κάποιος χωριανός.
Ποτέ δεν θα νιώσεις την καρδιά μιας μάνας.
Κι αν αυτό θέλει ο Θεός;
Δεν θέλω να σε απογοητεύσω ποτέ ξανά.
Επέστρεψε ο πυρετός.
Πάρε ένα χάπι.
Όλων των αντρών τα δάκρυα στεγνώνουν.
Έχει κρύο. Δεν θες μια ζακέτα;
Γεια. Ξέρεις πώς θα βγω στην αγορά;
Απλά πήγαινε ευθεία.
Να σε πετάξω κάπου;
Βιάζεσαι;
Άργησες.
Υπάρχουν πολλές κοπέλες στο χωριό.
Διάλεξε μία,
να παντρευτείς, να κάνεις παιδιά.
Θέλω εγγόνι.
Έτσι είναι η ζωή.
Δέχεσαι τον Αντόνινο ως τον νόμιμο σύζυγό σου,
να τον αγαπάς, να τον φροντίζεις, στα εύκολα και στα δύσκολα, στην αρρώστια...
Δέχομαι.
Αντονίνο.
- Εσύ... - Ναι.
Μπορείς να φιλήσεις τη νύφη.
Από τότε που της υποσχέθηκαν γάμο με τον γείτονά της,
το κορίτσι είχε μάθει ότι η ελευθερία βρισκόταν στον γάμο
και ανάμεσα στα πόδια της.
Νόμιζε ότι από ανάμεσα στα πόδια της
ένας γάντζος θα αγκιστρωνόταν στο πέος του αγοριού.
Ένας νοητός γάντζος που θα εξασφάλιζε πίστη και ισόβια συντροφικότητα.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4
ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΗΤΑΝ ΙΣΟΙ
ΜΟΝΟ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΔΙΕΦΕΡΑΝ
ΤΑ ΑΣΤΕΡΙΑ ΠΕΤΟΥΣΑΝ ΣΑΝ ΠΥΓΟΛΑΜΠΙΔΕΣ
Είπα μη χάνεις τον χρόνο σου με ανόητα πράγματα.
Ίσως μπορέσεις να απολαύσεις λίγες χαρές πριν πεθάνεις, καλή μου.
- Λίγες, αν είσαι πολύ τυχερή. - Όχι. Κάτω μ' αρέσουν τα μαλλιά μου.
Στην ηλικία σου τόσο καλή ευκαιρία δεν είχα.
Τον ξέρεις από τότε που γεννήθηκες.
- Αλλά και πάλι πρέπει να προσέχεις. - Τι να προσέχω;
Οι νέοι σήμερα βιάζονται πολύ.
Και τα κορίτσια γεννιούνται με μια πληγή ανάμεσα στα πόδια τους.
Και τα αγόρια την εκμεταλλεύονται με τον πιο σκληρό τρόπο.
Και δεν θες να καταντήσεις φτηνή.
Αν απλώσει χέρι στην πληγή πολύ νωρίς,
θα γεράσεις μόνη.
- Φαίνεσαι πιο αγχωμένη από μένα. - Αγχωμένη;
Κοίτα στον καθρέφτη.
Είμαστε γυναίκες.
Εδώ ζουν για κουτσομπολιό. Φαντάσου τι θα λένε αν βιαστείς.
Απλά θέλω το καλύτερο για σένα, γλυκιά μου.
Είσαι πανέμορφη.
Θα σε λατρέψει.
Θα κάτσεις για βραδινό;
Η μητέρα μου είπε να φάω σπίτι απόψε.
- Αλλά ευχαριστώ. - Κρίμα.
Έφτιαξα κεφτέδες.
Έμαθα στην Ιζάουρα να τους φτιάχνει.
Κα Μαρία, είμαι πολύ αφηρημένος. Δεν είχα προσέξει ότι είστε Γαλλίδα.
Δεν είναι. Ξύπνησε τη μέρα των αρραβώνων μας με αυτήν την ομιλία.
Σωστά;
Είναι μια σπάνια πάθηση, είπε ο γιατρός. "Σύνδρομο ξενικής προφοράς".
Το δουλεύω όμως.
Κάνω κάτι απίστευτα γιατροσόφια.
Καλύτερα από τις συνταγές του γιατρού.
Σύντομα θα φύγει.
Λοιπόν, εγώ γυρνάω στο εργαστήρι.
Θα με συγχωρήσετε.
Έρχομαι κι εγώ.
Να τα πείτε και λίγο οι δυο σας.
Όχι. Θα με σκοτώσει η μαμά και μετά κι ο μπαμπάς, και μετά εσένα.
Όχι. Το φιλί σου θα αφήσει σημάδι και θα το δει ο μπαμπάς μου.
Δεν θα το δει, σ' το ορκίζομαι.
Πόσο σε θέλω. Δεν μπορείς να πεις ότι δεν με θέλεις κι εσύ.
Σε θέλω.
Αλλά δεν βιάζομαι.
Καλύτερα να φύγεις.
Άνοιξε. Δεν θέλω να κλειδώνει η πόρτα.
Γιατί την κοπάνησε έτσι;
Άργησε να πάει για φαγητό.
Η αγάπη διαλύει τα πάντα, Ιζάουρα.
- Απλώς μιλούσαμε... - Μιλάω σοβαρά.
Η αγάπη διαλύει τα πάντα.
Πάλι ήπιες άρωμα;
Μαμά, τα γιατροσόφια δεν πιάνουν.
Πάρε τα φάρμακα.
Η αγάπη διαλύει τα πάντα.
Όταν μου έμαθε ο παππούς σου την τέχνη, δεν ήξερα πότε θα 'χα το τέλειο ταίριασμα.
Μπαμπά, η αγάπη τα διαλύει όλα;
Ποιος σ' το είπε αυτό; Η μαμά σου;
Προτιμώ να πιστεύω ότι θέλει υπομονή, καλή μου.
Άξιζε να περιμένεις τη μαμά;
Έτοιμο το φαγητό!
Δεν θα έρθεις;
Σε ένα λεπτό.
Δεν θα φας;
Καλά, είσαι τρελός;
Άντρας σου θα γίνω.
- Θα με σκοτώσει η μάνα μου. - Εδώ δεν μπορεί καν να μιλήσει.
Όλο το χωριό λέει ότι το έχει χάσει.
Δεν πέτυχε, ε;
Σωστός ο πατέρας σου.
Είσαι υπάκουο κορίτσι.
- Μετά από όλα αυτά που σου είπα; - Όλα καλά εκεί μέσα;
Ναι.
Βάλε μέσα το μεσαίο δάχτυλο.
Θα αισθανθείς ένα...
κάτι σαν τοίχο.
Κάνε αυτό που λέω, Ιζάουρα.
Τέντωσε το δάχτυλό σου.
Πρόσεχε. Μην κάνεις αυτό που δεν κατάφερε ο ηλίθιος.
Αν κρατηθείς καθαρή και ήσυχη,
θα βρεις άλλο αγόρι,
γιατί δεν θα παντρευτείς αυτό το ζώον.
Θα σου βρούμε άλλον σύζυγο.
Και μετά
θα φτάνει απλά να μαγειρεύεις καλά και να του στρώνεις το τραπέζι κάθε μέρα
και η ζωή θα συνεχίζεται κανονικά.
Αισθάνεσαι τίποτα;
Ούτε αυτό δεν μπορείς να κάνεις, Ιζάουρα;
Άνθη λωτού, γαρίφαλα... Έχω δοκιμάσει τα πάντα.
Δεν έχετε ζέρμπερες;
Όχι, αλλά έχω αυτά. Φρέσκα πέταλα, το στέλεχος είναι ακόμα λεπτό.
Παρθένα άνθη, ανέγγιχτα.
Συγνώμη.
Ευχαριστώ.
Αλλά σου είπα ήδη ότι δεν χρειάζεται να ανησυχείς.
Αν συνεχίσεις να περιμένεις, ακόμα κι αυτός θα πάψει να σε κυνηγάει.
Για σύζυγος καλός κι ο κουνιστός. Από το τίποτα, καλύτερα.
Και δεν χρειάζεται να αγγίζεστε.
Θα με ακούσεις αυτήν τη φορά;
Δέχομαι.
Αντονίνο;
- Εσύ... - Ναι.
Μπορείς να φιλήσεις τη νύφη.
Γονατισμένη από έλλειψη και σιωπή,
η κοπέλα ένιωθε σαν μικροσκοπικό σωματίδιο στου αγέρα την αορατότητα.
Στην ψυχή της υπήρχε ένα απέραντο κενό
και σχεδόν τίποτε μέσα της δεν της έφερνε ευτυχία.
Η γυναίκα έπεφτε συνεχώς μέσα της.
Ο ψαράς ίσως να ήταν ένας ακόμη άντρας που θα της στερούσε τη χαρά.
Και η χαρά της είχε ήδη σχεδόν χαθεί.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5
ΟΙ ΣΧΕΔΟΝ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ
Η αγάπη διαλύει τα πάντα.
Διαλύει τα πάντα.
Κι εγώ μιλάω στον εαυτό μου καμιά φορά.
Όταν πονάω,
έρχομαι εδώ και ουρλιάζω.
Όσο πιο δυνατά μπορώ.
Η θάλασσα ποτέ δεν κρίνει...
Βοήθησε αυτό;
Πρέπει να πάω σπίτι.
Εκεί πέρα μένω. Βλέπεις;
Αν θέλεις...
να ξαναουρλιάξεις αύριο.
Έχει όνομα ο κούκλος;
Όχι.
Γι' αυτό είναι τόσο χαρούμενος;
- Θέλεις λίγη; - Όχι.
- Δεν πεινάω. - Εγώ την έφτιαξα.
Αυτός είναι...
Αυτός είναι ο Καμίλο.
Κι από εδώ η Ιζάουρα.
Φάγατε τη μαρμελάδα;
Θα φτιάξω άλλη.
Και για τους δύο.
Είσαστε μαζί;
Έτσι φαίνεται.
Έχεις παιδιά;
Θα ήθελες;
Δεν το έχω σκεφτεί ποτέ.
Μα είσαι γυναίκα.
Κι εσύ είσαι αγόρι.
Πάμε για ντους;
- Έλα. - Καλά.
Έχει φάει αγκάθια και κόπρανα ζώων.
Έχει πιει λασπόνερο και αίμα κόκορα.
Ακόμα και τσουκνίδες έχει τρίψει στον λαιμό της.
Κι ακόμα έχει την προφορά.
Θα γίνει καλά;
Νομίζω ότι πρέπει να το κρατήσεις.
Προτιμώ να το δώσω στους φτωχούς.
Έτσι θα αναιρέσουμε αυτό που δεν έπρεπε να έχει γίνει ποτέ.
Να το επαναλαμβάνεις ξανά και ξανά. Μόνο τότε τον ταΐζεις.
- Τότε υπακούει. - Πεινάει.
Πρώτα του μαθαίνεις, μετά τον ταΐζεις κι έτσι θυμάται.
Θες να δεις;
Πόδι.
- Έλα, πόδι. - Μπράβο. Τάισέ τον τώρα.
Δεν έδωσε και τα δύο πόδια.
- Με γεμάτη κοιλιά μαθαίνεις καλύτερα. - Εσύ, όχι ο σκύλος.
Αν πεινά, γιατί να μην τον ταΐσω;
Πάρε δαχτυλίδι.
Για να είναι δική σου για πάντα.
Το δαχτυλίδι δείχνει ότι την αγαπάς πάρα πολύ.
- Ξέρει το δαχτυλίδι; - Τι να ξέρει;
Πόσο αγαπάει κάποιος.
Έτσι πάει.
Υπάρχει τρόπος που πάει;
Ας επανορθώσω για τα προχθεσινά.
Καλή είναι. Του πατέρα μου είναι καλύτερη.
Την αγαπάς την Ιζάουρα;
Κατά κάποιον τρόπο.
Αυτό είναι καλό.
Αυτός φοράει ακόμα τη βέρα.
Εγώ όμως όχι.
Ένα δαχτυλίδι είναι.
- Δεν μπορείς να είσαι με παντρεμένη. - Εδώ δεν μιλάμε έτσι.
Δεν μπορεί να την αγαπά. Η αγάπη δεν θέλει φλωριά.
Και τι θέλει δηλαδή; Ξέρεις;
Όχι, αλλά ξέρω ότι δεν αγαπάς, αν γεννηθείς από κώλο.
Ποιος σ' το 'πε αυτό;
- Ο παππούς μου. - Ευτυχώς που δεν είναι εδώ.
Εγώ πάω να δω τη μαμά μου.
Έλα.
Μου έχεις θυμώσει;
Να θυμώσω; Όχι.
Θα με τιμωρήσεις;
Γιατί;
Γιατί έτσι πάει.
Πού πήγες εκείνη τη νύχτα;
Μετά τον θάνατο της συζύγου του,
ο γέρος συνέχισε να μεγαλώνει το αγόρι.
Θεώρησε τα παιδιά μια πιθανή μορφή εκδίκησης
ενάντια στην οριστικότητα του θανάτου.
Πίστευε ότι κάποιος που μεγαλώνει παιδιά μπορεί να ζήσει περισσότερο μέσω αυτών.
Πίστευε ότι ο υιοθετημένος γιος του ήταν η κληρονομιά του.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6
ΤΟ ΑΓΟΡΙ ΜΕ ΤΗ ΜΟΛΥΣΜΕΝΗ ΜΝΗΜΗ
Ποια μας ήρθε;
Ήρθε να μας πει "γεια" η Καρμίντα.
Άκουσε τι θα σου πω, μικρούλη. Η Καρμίντα θα είναι πάντα εδώ, κοντά μας.
Γι' αυτό παίζω πάντα αυτόν τον δίσκο.
Ήταν το αγαπημένο της τραγούδι.
Έτσι, θα είναι πάντα κοντά μας.
Η αγαπημένη συνταγή της γιαγιάς σου.
Χρησιμοποιούσε φρέσκο τόνο,
αλλά κι ο τόνος κονσέρβας μια χαρά είναι.
Το φαγητό είναι σχεδόν έτοιμο.
Φά' το όλο για να γίνεις δυνατός.
Γιατί μια μέρα δεν θα είμαι πια εδώ
κι εσύ, μικρούλη,
θα λες σε κάθε χωριό την ιστορία ενός ζευγαριού που αγαπιόταν βαθιά.
Θα είσαι ο αγγελιοφόρος μιας αγάπης που θα εμπνεύσει πολλούς.
Ειδικά όσους χρειάζονται την έμπνευση περισσότερο.
Αυτήν τη φορά θα βάλω δύο κουταλιές μαρμελάδα.
Όπως ακριβώς το ζήτησες.
Είναι πεντανόστιμη.
Έλα.
Άκουσέ με, μικρούλη.
Η αγάπη είναι ο θρόνος της οικογένειας και του αντρόγυνου.
Πρέπει να το καταλάβεις.
Να ακούς τον παππού σου. Και τη γιαγιά σου.
Όταν φας, πήγαινε να αλλάξεις για την εκκλησία.
Γεια σου, γιαγιά.
Διαβάζω ένα καινούριο βιβλίο. Είναι τέλειο.
Δεν θα πεθάνω σε μία βδομάδα.
- Πόσο καιρό είπαμε; - Δεν τη χόρτασες αυτήν την ιστορία;
- Όχι. - Κάτσε.
Κάθε φορά που ερχόταν ασθενής στο ιατρείο της γιαγιάς σου,
πάντα τον ρωτούσε πρώτα αν διάβαζε κάτι.
Αν η απάντηση ήταν όχι, του έλεγε
"Θες επειγόντως ένα βιβλίο.
Αλλιώς, τα λέμε στην κηδεία σου, βαριά σε δυο βδομάδες".
Κι ο ασθενής πήγαινε κατευθείαν στο βιβλιοπωλείο.
Της μοιάζεις πάρα πολύ.
Και η μητέρα μου πώς ήταν;
Δεν θα μου το πεις ποτέ;
Από τον παράδεισο ήρθες, Καμίλο.
Ήρθες από τον παράδεισο.
Ευχαριστούμε.
Ήταν το αγαπημένο βιβλίο της γιαγιάς σου.
Άρα δεν θα πεθάνω σε δύο βδομάδες.
Χαίρομαι που τα μαθαίνεις όλα τόσο καλά.
- Παππού, να πάρουμε; - Φυσικά.
Σ' ευχαριστώ.
- Δύο τσούρο, παρακαλώ. - Βεβαίως.
Ορίστε.
Ευχαριστώ.
Έλα εδώ.
- Πρέπει να σε φυλάξω από αυτό. - Μα ήταν πολύ καλός.
- Κάτσε εκεί. - Καλά.
Ο πατέρας μου μού έλεγε ιστορίες.
Θα σου πω μία που είδα να συμβαίνει σε ένα παραθαλάσσιο χωριό.
Την ιστορία της κουίρ.
Έτσι έλεγαν τη γυναίκα που διεκδικούσε άλλες γυναίκες.
Δεν της άρεσαν μόνο αυτές όμως.
Έκανε και παιδί με έναν παντρεμένο.
Και πήγε να ζήσει με το παιδί σε μια σπηλιά.
Οι χωρικοί σκέφτηκαν ότι θα είχε μαζευτεί μετά από όλα αυτά.
Αλλά αυτοί οι άνθρωποι δεν μαζεύονται.
Λίγα χρόνια μετά
ένας πατέρας την έπιασε στο κρεβάτι με τη μεγάλη του κόρη.
Την έσυρε από τα μαλλιά μέχρι εδώ
κι εδώ περίμενε όλο το χωριό.
Αφού της έδωσαν ένα μάθημα,
κρέμασαν το πτώμα της εκεί πάνω, κοντά στο δέντρο, για να το βλέπουν όλοι.
Κι ο καημένος ο γιος της μεγάλωσε μόνος του στη σπηλιά.
Άκου, λοιπόν, τι θα σου πω.
Οι αδερφές και οι κουίρ είναι μηδενικά.
Το ίδιο και τα πρεζόνια, οι πόρνες, οι σέρφερ και οι τραγουδιστές.
Δεν θέλω να κάνεις παρέα με τέτοιους ανθρώπους.
Σε λίγο θα μας μάθουν να γεννάμε από τον κώλο.
ΒΑΛΤΕΡ ΟΥΓΚΟ ΜΑΪ
Μένω σε θερμό μέρος.
Έχουμε πολλά κουνούπια και βρίσκουμε πεταλούδες στα λουλούδια.
Τι έχεις;
Μπορείς να μου πεις.
Ο παππούς μου μού έλεγε πολλές ιστορίες.
Μια φορά μού είπε για ένα αγόρι που μεγάλωσε μόνο του σε μια σπηλιά.
Δεν ξέρω τίποτα για σένα.
Ποιος σου έμαθε τι είναι σωστό και τι λάθος;
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7
Ο ΑΣΥΝΗΘΙΣΤΟΣ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥ
ΑΛΛΑΖΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
Βρήκα αυτό το μεϊκάπ στο δωμάτιο της μαμάς σου.
Είναι παλιό, αλλά πιστεύω ότι θα σου πάει.
Πώς σ' αρέσουν τα μαλλιά σου;
Κάτω.
Μπορώ;
Κλείσε τα μάτια.
Αυτό είναι.
Κεφάλι ψηλά.
Συγνώμη.
Συνέχισε, αλίμονο.
Η αγάπη
θέλει υπομονή ή τα διαλύει όλα;
Δεν ξέρω.
Αλλά πολύ θα ήθελα να διαβάσω όσα γράφεις.
ΜΑΡΙΑ ΝΤΟΣ ΣΑΝΤΟΣ
Δεν είναι γλυκούλα;
Όταν έφυγες, η Ματίλντε χρειαζόταν βοήθεια στο σπίτι.
Ήταν δυνατή σαν ταύρος η γυναίκα, αλλά δεν άντεξε πολύ.
Άφησε την καημένη τη μικρούλα μόνη της.
Η Ματίλντε μεγάλωσε παραπάνω τέρατα...
Δεν είμαι τέρας.
Όχι, δεν είσαι.
Κρισόστομο.
Αληθεύει ότι τα 'χεις με τη γυναίκα του κουνιστού;
Την καταλαβαίνω που θέλει άλλον άντρα.
Αυτός δεν καλύπτει ούτε τα βασικά.
Μόνο μια αδερφή θα άφηνε τη σύζυγο να περιφέρεται έτσι.
Άσ' τον ήσυχο τον τύπο. Δεν ενοχλεί ποτέ κανέναν.
Ο άντρας της κοπέλας σου
είναι ένα φίδι με δύο κεφάλια.
Χτυπάει κι απ' τις δύο πλευρές. Να προσέχεις.
Μπορεί να σε αιφνιδιάσει.
Κι εκεί που αράζεις μαζί της, να σου μπει κάτι στον κώλο.
Δεν μιλάει ποτέ;
Θα πάρω και τα δύο.
Ψάρι με μαρμελάδα δεν θα τρώγαμε;
Ναι, αλλά μάλλον θα έχουμε παρέα σήμερα.
Ήθελα να καλέσω τη μητέρα του Αντονίνο και το κορίτσι.
Όχι τον Αντονίνο.
Όχι σ' αυτόν τον πάγκο.
- Γιατί; - Είναι απατεώνας.
- Δύο, παρακαλώ. - Βεβαίως.
Εγώ δεν θέλω.
- Θα τα πάρω εγώ και τα δύο. - Εντάξει.
Έτοιμα.
- Ορίστε. - Όχι, είναι πληρωμένα.
Είχε πληρώσει ο παππούς του κι έφυγε.
Χαίρομαι που τουλάχιστον εσύ δεν βιάζεσαι.
Ευχαριστώ.
Παρακαλώ.
Πάμε.
Αυτόν λες απατεώνα;
Τον βλέπεις όλο αυτόν τον κόσμο;
Όλοι έχουν δικό τους μπαμπά και μαμά.
Προερχόμαστε από πολλούς ανθρώπους.
Είμαστε όλοι
κάπως αδέρφια.
Τόσα όνειρα περνάνε από το έναν στον άλλο
κι έτσι κανείς δεν είναι ποτέ μόνος.
Ποιος σ' το έμαθε αυτό;
Εσύ.
Έλα.
Δεν μπορώ να τα φάω και τα δύο.
Δεν ήταν ανάγκη.
Ελάτε.
- Πώς σε λένε; - Μινίνια.
- Το ξέρεις ότι είσαι πολύ όμορφη; - Ευχαριστώ.
Ματίλντε, πολύ χαίρομαι που ήρθες.
Είσαι στις ομορφιές σου, Ιζάουρα.
Ο γιος σου, ο καλλιτέχνης, φταίει. Αυτός έκανε το μακιγιάζ.
Κάνεις μακιγιάζ;
Γεια, μαμά.
Γεια.
Από εδώ ο γιος μου, ο Καμίλο.
Είσαι ίδιος ο πατέρας σου.
Από αυτόν έχω πάρει τα πάντα.
Τα πάντα; Δεν ξέρω.
Είναι χαρούμενος που σε βλέπει.
Έχει όνομα;
Διάλεξέ του εσύ ένα.
Θα μου τον φροντίζεις;
Όχι. Ευχαριστώ.
Θα ήθελα να κάνω μια πρόποση.
Χαίρομαι που μοιράζομαι αυτό το γεύμα μαζί σας.
- Μπορώ να πιω κι εγώ; - Αποκλείεται.
Μυρίζει υπέροχα.
Πάντα τόσο καλά μαγειρεύεις στο σπιτικό σας, Ιζάουρα;
Εγώ δεν μαγειρεύω έτσι.
Ο Καμίλο τα έφτιαξε όλα κι ο Κρισόστομο μας άνοιξε το σπίτι του.
- Μας. - Τι;
Το σπίτι μας.
Καμίλο, θα γράψω τη Μινίνια στο σχολείο.
Τέλεια.
Έχω ήδη έτοιμα τα βιβλία της.
- Πες της πώς είναι. - Η μαθηματικός μας είναι πολύ καλή.
- Τέλεια. - Υπάρχει μάθημα για βιβλία;
Νομίζω ότι θα μου άρεσε. Αλλά δεν ξέρω να διαβάζω ακόμα.
Της είπα πόσο σημαντική είναι η μελέτη.
- Που θα δει νέους ανθρώπους. - Ναι.
Θα ήθελα να τη συστήσεις κιόλας
σε μερικά αγοράκια.
Είναι σημαντικό να δει πόσο όμορφα είναι.
Ιζάουρα, παντρεύτηκες τον Αντονίνο.
Νομίζω ότι πρέπει να γυρίσεις στον άντρα σου.
Αυτός είναι η οικογένειά σου.
Οικογένεια μπορεί να φτιαχτεί από πολλά διαφορετικά πράγματα, κα Ματίλντε.
Αντονίνο.
Δεν ανήκεις εδώ. Πάμε.
Είμαι χαρούμενος εδώ, μαμά.
Έλα. Πάμε.
Μινίνια.
Ό,τι κι αν κάνεις, θα σου χαμογελάει πάντα.
Χάρηκα που άκουσα ότι σ' αρέσουν τα βιβλία. Γράφω ένα.
- Αν θέλεις, θα σ' το διαβάσω μια μέρα. - Θα το ήθελα.
Να προσέχεις τον γιο μου.
Λυπάμαι.
Ένιωθαν όλο και πιο άπειροι σε μέγεθος. Και δεν έπεφταν πια.
Δεν είχαν ανάγκη πια από λόγια.
Επικοινωνούσαν μέσα από την ένταση των συναισθημάτων τους.
Ο ΓΙΟΣ ΤΩΝ ΧΙΛΙΩΝ ΠΑΤΕΡΑΔΩΝ
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ O FILHO DE MIL HOMENS
ΤΟΥ ΒΑΛΤΕΡ ΟΥΓΚΟ ΜΑΪ
ΣΤΟΝ ΕΝΡΙΚΕ, ΤΗΝ ΙΒΕΤΣΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΖΑΪΡΟ
Υποτιτλισμός: Βασίλης Τζιοβάρας