Super jest być znów w Nowym Jorku.
Dawajcie mi go w żyłę, czuję się wolna, żyję!
Wiem, strasznie się jaram.
Laski powróciły!
Nowy Jork jest taki romantyczny.
Tata poznał mamę na tej ulicy, kiedy kręcił "Królów Chinatown".
Słodkie!
I kupił jej to mieszkanie na czas rozwodu z drugą żoną.
Zajebiście się zdziwią na mój widok.
- Kocham miłość! - Ja nie. Miłość cię spowalnia.
Super, że nie jestem w LA.
Upał, palmy, to zajebiście opresyjne.
Maia! Zaczekaj!
Niech to rozchodzi.
Co?
Ewidentnie ma napad manii.
- Wcale nie. - Martwię się o nią.
Zawsze szybko chodzi i głośno mówi, jest w trybie kierowniczki.
To chyba nie to.
Dylan wyczuł, że potrzebuję przestrzeni, dlatego jest dla mnie taki dobry.
- Jestem idealna! - Widzisz? - Kiepsko.
- Nie wyczuwam jej. - Chcę spróbować palenia!
O Boże!
Niesamowite uczucie. Buzuję.
Niezły syf, co?
Postanowiłam uzależnić się od fajek.
Jako bezrobotna singielka masz na to czas.
Nie jestem singielką, mamy przerwę.
No jasne...
- Napiszę do niego. - Nie pisz.
Powiedziałaś: siedem dni bez kontaktu. Mamy inne zmartwienia.
Wiem, ale to tylko logistyka.
Kiedy napiszę, skupimy się na przymiarce z Antoine'em.
Może tak: "Cześć", kropka.
"Daję znać, że samolot się nie rozbił", kropka.
"Bo mamy wspólną umowę najmu", przecinek, "trzymaj się", kropka.
Bardzo dojrzałe.
Czuję się o wiele lepiej, bo nie martwię się, że on się martwi.
- Po co ma się stresować samolotem? - Teraz już wie.
- Nie myślę o nim. - Ja też nie.
O Boże!
Dodał kciuk.
Tylko tyle. Ja pierdolę!
Druga paczka?
KOCHAM LA/NY
Przepraszam, kciuk dodaje się na Fixly, a nie swojej dziewczynie.
Tacy jak Dylan uprzejmością okazują władzę.
Jak to?
Kiedy przychodzę, pyta: "Napijesz się wody?".
"Bo musisz pokazać, że jesteś facetem?" Błagam.
Ewidentnie w środku przechodzi załamanie.
- Masz rację. - Żenujące. - Smutne.
Poproszę Charliego, żeby do niego zajrzał.
Nie przepraszaj.
Zniewalająca, absolutnie.
O Boże.
Ma wyglądać jak chmury.
Żartujesz? Czy to sukienka Erika Charlotte?
Jak Pagliacci, ale wyjebana. Super.
Cześć!
Dziewczyny z LA! Tallulah, do przymiarki.
- Maia? - Stukniemy się?
Podobno papierosami też można.
Pięknie. Idealna.
Ale czy ekscytująca?
Ekscytujące jest zaproszenie na Formé. I to, że cię ubieram.
Wystarczy tej ekscytacji.
Jasne.
Tylko przed chwilą widziałam megabarwnego ptaka
i jeśli też mam się wybijać,
może znajdziemy coś z kolorem?
Na przykład ta zieleń jest nieziemska.
To dla modelki.
Nie jesteś modelką. Wrzucasz śmieszne filmiki, upijasz się,
kradniesz. Taka jesteś i wspaniale!
- Przebierz się. - Wielkie dzięki. - Pewnie.
Chuju.
Dylan powtarza, że też jest zajęty, ale jest zdeterminowany,
więc sorry.
To Dylan, mój chłopak, słodki.
A to Clare.
Czy wyglądają, jakby się dymali?
Nie wydaje się seksualna.
- Ty jesteś seksualna. - Tak! Totalnie, dzięki.
Serio, jestem wariatką.
Naciesz się swoją przerwą. Jak próbowałyśmy cieszyć się swoją.
Racja.
Masz rację.
"Cześć, Ben.
Gdzie trzy dziewczyny mogłyby dobrze zjeść?".
Chodźmy.
Są bardzo zajęte. Cześć.
- Masz fajną suknię? - Super.
- Elegancka, czarna, klasyczna. - Spoko.
- Dylan. - Jezu!
- Cześć. - Charlie.
Pukałem z pięć minut. Co to ma być?
Wiesz, że po pół roku przyprawy zaczynają wietrzeć?
- Wiedziałeś? - Nie. Oderwijmy się od przypraw.
Na pewno wiesz, że Maia jest w Nowym Jorku...
A Dylan w LA. Nie mogę odwiedzić chłopaka przyjaciółki?
Jasne.
To dla ciebie. Andrew zostawił je w lodówce wieki temu.
Jakaś ogórkowa IPA. Lubił piwo heteryków.
Andrew?
- Gadacie ze sobą? - Nie, nie gadamy.
A jak tam... ty?
Mam wrażenie, że trochę wariuję.
Ta cała reguła siedmiu dniu to nie mój pomysł, ale...
to piekło.
Napisała jednego SMS-a, że nie zginęła w katastrofie i tyle.
- Co odpisałeś? - Dodałem kciuk.
- To źle? - Kciuk, Mai? Znasz laskę?
Serio, potrzebuje ciągłej afirmacji.
Masz rację, napiszę.
"Maia, przepraszam za późną...".
- Czekaj, przepraszam... - Co?
Usuń. Psychologia do mnie dociera, może to pułapka.
- Prawda? - Może. - Tak pomyślałem.
Jeśli nie odpowiem, to mi nie zależy, a jeśli odpowiem...
Uzna, że nie szanujesz granic. Dostrzegam problem.
Cholera, laski są pojebane.
- Wszędzie rozstawia miny. - Mainy.
Tyle czasu skupiałem się na tym, żeby jej nie denerwować,
aż w końcu przestałem mówić szczerze o czymkolwiek.
Sam nie wiem, o co jestem zły.
Jestem ekspertem od uświadamiania ludziom, czemu są źli,
czym wkurzam ich jeszcze bardziej.
Moja nowa koleżanka, Ayako, modelka,
i jej chłopak, też model,
spali z innymi, kiedy mieli przerwę. I kiedy się zeszli, nie było pretensji.
Ma to sens. Coś złego musi poprzedzać coś dobrego.
"Świnka z klasą" była spoko, ale "Świnka w mieście" była zajebista!
- Fakt. - Już czas. Najpierw bum, covid.
Potem LA. Bum, poznałam Dylana. Bum, mam trzydziestkę.
Ominęło mnie pieprzenie gnojów po dwudziestce.
Przez jeden weekend chcę być świnką w mieście.
Potaplać się w błocie, zanim zostanę mamuśką Dylana.
- Chrum, chrum, sponiewieraj mnie! - Bardzo.
Szkoda, że jutro zaskakuję rodziców, bo zrobiłabym coś pojechanego.
- Jak tamten typ. - O Boże.
Rozjebalibyśmy hotel tak, że musieliby mnie aresztować.
- Poszłabym na proces. - Patrzy na mnie.
To Ben.
- Dobrze wyglądam? - Niesamowicie!
- Sexy! - Nosi obrączkę, to dobry znak.
- Fajnie, że Paul was wprowadził. - Dzięki, że to załatwiłeś. - Jasne.
- Ben, to... - Tallulah Stiel.
- Gratuluję Formé. - Dzięki.
Jak się czuje najmniejsza rybka w wielkim stawie?
- Świetnie. Uwielbiam duże stawy. - Na pewno.
- Maia pozamiatała. - Owszem. Alyssa ma szczęście.
- Już nie pracuję w Alyssa180. - Tak?
Działam sama.
- Cześć, jestem Alani. - Cześć.
Maia i jej chłopak mają przerwę...
Tak i pomyślałyśmy: "A chuj, zabawmy się".
Fajnie.
- Przysiądziesz się? - Dzięki,
jestem umówiony z żoną i znajomymi, ale...
mam w barze otwarty rachunek, gdybyście chciały się zabawić na koszt firmy.
Bo chcesz podkraść Tallulę?
A może ciebie?
Gapa ze mnie, zostawiłem tu kartę, może wpadnę jutro po nią do hotelu?
Dobry pomysł.
Dobra.
- Uważajcie na siebie. - Pa.
O Boże!
O Boże, jutro przelecę Bena.
Co?
To było dziwne, o malutkiej rybce w wielkim stawie. Czemu to powiedział?
W większym stawie ryby rosną.
Więcej jedzenia, miejsca. Jestem wysoka, bo miałam duży dom.
Zostawił nam kartę? Dzięki Bogu, moja poszła na hotel.
Co? Myślałam, że płaci Formé.
W porządku, to koszty biznesu.
Odrobisz z nawiązką, wymiatasz!
Jestem z was taka dumna.
- Musimy to uczcić. Zamówmy shoty. - Tak!
Shoty! Najebiemy się?
- Zdrówko! - Za ostatni tydzień Mai singielki!
Kiedy to opisywałeś, brzmiało dziwnie,
ale gdy na to patrzę, jest o wiele dziwniej.
Możesz się skupić na ćwiczeniu?
Udaj, że jestem Maią i wymień jedną rzecz, która cię frustruje.
- Poważnie. - Dobra...
Nie lubię, kiedy wskakujesz na bieżnię, gdy tylko próbuję z tobą porozmawiać.
- Słusznie, to w chuj irytujące. - Tak!
- I frustrujące. - Bardzo. - Co jeszcze?
Tak ogólnie, mam wrażenie,
że nie traktujesz poważnie tego, co robię.
Jestem dumny z tego, że uczę, a ty nie szanujesz moich ambicji.
Szanuję. Tak!
To dlaczego mam poczucie, że mnie odsuwasz,
- gdy pojawia się coś ważniejszego? - Tak się czujesz?
Tak.
Nie wiem. Może...
dlatego, że widzisz mnie taką, jaką jestem?
A przez to miasto... nie wiem, stałam się...
zła czy... twarda.
I... boję się, że skończę tu...
samotnie przy świątecznej kolacji, a ty będziesz w Nowym Jorku
wiceprezesem firmy, która przygotowuje playlisty dla restauracji.
Ale jednocześnie rozumiem, bo sponsorują ci wizę...
Skoro tęsknisz za Andrew, może zadzwoń?
Może.
- Maia cię do mnie przysłała? - A kto?
Wiesz, że jej na tobie zależy. Bardzo.
Wiem.
Ale możesz iść. Nie musisz mnie pilnować.
- Nie pilnuję cię, jest fajnie. - Fajnie?
- Serio? - A nie? - Dla mnie tak, ale...
Zróbmy coś.
Jesteś tu sam, to twój tydzień wolnego mężczyzny.
- Do boju! - Dobra, mam jedną fantazję.
Naprawdę? Super!
Silver Lake, strzeż swoje córki, morderca wagin wyrusza na łowy!
Pytanie: widziałeś dokument Kena Burnsa o wojnie w Wietnamie?
Obejrzyjmy.
Tak! Naprawdę?
O Boże. Tallulah...
Chyba dostałaś okres.
- Telefon mi padł. - Źle się czuję, chyba puszczę pawia.
Głowa mi pęka.
Niedobrze mi.
- Czekaj... - Co robisz?
O Boże! Spójrz w lustrze na swoje plecy.
- Po co? - Idź.
- Masz tatuaż. - Nie strasz.
- Tatuaż, kurwa, nie wierzę! - Przestań!
- Po chuj zrobiłaś sobie tatuaż? - Nie chciałam!
Mogłaś złapać WZW C! O Boże!
"Koszmar przed biznesem"? To bez sensu!
- Jest wielki! - Co to znaczy? - Nie wiem!
Scotty z Dragon City Tattoos.
"Muszę to wysłać, bo byłyście pijane".
Laska, musisz to zrobić.
- Maia, nie chcę! - Proszę!
Zrób albo się zabiję. Ja też zrobię, to nazwa mojej firmy.
Boże.
Kurwa. O Boże.
Kurwa!
O Boże! Krwawi.
- Jest ogromny. - Przepraszam...
- W porządku. - W porządku.
Podoba mi się. Jest randomowy.
- Usuniemy je w LA. - Szybko.
A suknia na dziś jest klasyczna, elegancka,
zakrywa plecy?
Managerka Maia nie będzie zadowolona,
ale mam niespodziankę, oto ona.
Nowa sukienka.
Myślałam, że masz czarną.
Antoine powiedział, że jestem zadymiarą i modelkowej nie uniosę,
co było zajebiście chamskie. Bo uniosę. Więc wzięłam tę.
Ukradłaś, żeby pokazać, że nie jesteś zadymiarą?
Nie! To lepsza suknia!
Kradziona nie ma pleców!
Kompletnie ich, kurwa, nie ma!
Tato? Mamo?
O Boże.
Mamo?
Niespodzianka!
Nie jesteś moją mamą! Co robisz w domu moich rodziców?
Przykro mi, że poznajemy się w ten sposób.
Kim jesteś?
Alani... jestem dziewczyną twojego taty.
Ale tata jest żonaty z mamą.
- Ruchaliśmy się? - Co? Nie.
Obejrzeliśmy oskarżenie imperialnego nadużycia.
To straszne, jak traktowaliśmy naszych chłopców po powrocie z wojny.
I słuchałeś moich wynurzeń. Długo, więc dzięki.
Chyba też się trochę powynurzałem.
Tak.
Nie chcę wyjść na wazeliniarza, ale...
wierzę w was.
Jesteście moją ulubioną parą.
To głupie, bo stresuję się tym, że nie rozmawiamy,
a ona pewnie ma to samo. Powinniśmy rozmawiać i tyle.
Znak!
Dzwoni, żeby się dowiedzieć, jak poszło z tobą.
- Myślisz? - Znam ją.
Chcesz posłuchać?
Cześć, siostro. Co tam?
To, że mamy kreacyjną, kurwa, katastrofę, a bankiet jest dziś.
- Czekaj... - Antoine ubrał Tallulę w czarną,
ale to nie to...
O tym, kurwa, mówię. Nie mogę.
- Słuchasz mnie? - Co się stało?
Tallulah rzyga w łazience. Znasz ten światek lepiej.
Antoine jest mściwy,
czy ma luz w kwestii kradzieży?
Mogę na nią narzucić marynarkę...
Musimy zwrócić zieloną.
Za kradzież Antoine wpisuje na czarną listę.
Bycie modelką jest takie smutne. Nie chcę być pomiatana.
Pewnie.
- Co? - Ben napisał.
"Chcę pogadać o tobie w mojej firmie.
Mogę wpaść do hotelu za godzinę.
Potrzebuję karty".
- Nie wiem. - Boże, serio?
Nie rób sobie wyrzutów, macie przerwę, możesz spać z innymi.
A kiedy Dylan zobaczy, ile zarabiasz w Mercerze,
zapomni, o co się pokłóciliście.
- Ta praca byłaby niesamowita. - Dla nas obu.
To duża presja, być twoją jedyną klientką.
Tu jej nie ma.
Znalazłam.
Szkoda tylko, że jest tak zajebiście nudna.
Ty sprawisz, że to będzie to.
Jesteś magnetyzująca, poznasz obłędnych ludzi,
to będzie epicki, kurwa, wieczór, tak? Założysz ją.
- Cześć. - Cześć.
Czy chcesz...Mam twoją kartę.
Wejdziesz? Przyniosę, wejdź.
Może być na niej płatność za tatuaż.
Przepraszam,
jeśli wczoraj ci dużo zeszło.
Tak... wczoraj dużo mi zeszło.
- Chcesz mnie przelecieć? - Tak.
Podotykaj się.
O Boże...
Podoba ci się?
Też sobie zwalisz?
- Tylko popatrzę. - A potem mnie przelecisz?
Nie.
Nie dziś.
Ale musisz wiedzieć, że ten tydzień...
to moje główne... okienko...
w kwestii dymania, definitywnie, więc...
O Boże.
- Dojdziesz dla mnie? - Dojdę. - Dojdź.
Fajnie.
A więc... dobre wieści.
W Mercer Digital zwolniło się miejsce, manager poszedł na tacierzyński, więc...
wyleciał. Zakładam, że jesteś zainteresowana.
Mamy znacznie większe środki niż Alyssa.
380 tysięcy.
Wiem, napisałeś, żebym nie mówiła na głos, ale...
- to duża kwota. - Dzielilibyśmy się Tallulą, więc...
spędzalibyśmy dużo czasu nad wdrażaniem strategii Mercera
i takich tam.
Muszę to przegadać z Tallulą i...
pomyśleć, ale...
- dam ci znać. - Urocza jesteś.
- Wydaje ci się, że decydujesz. - Co?
- Lubisz słuchać poleceń. - Nie.
Rzuciłaś pracę, zerwałaś z facetem
i przyjechałaś do Nowego Jorku, bo zadzwoniłem.
Pomyśl, jak cię urobię, kiedy znów będziesz dla mnie pracować.
Kurwa.
Stylówka Talluli na dziś?
- Tak. - Antoine ma łeb.
Pokażesz, że twoja klientka może siedzieć z dużymi,
a za rok: popisowy strzał.
Też się ubierz.
Nie możesz się pokazać na Formé jak świeżo wyruchana.
To takie głupie.
Sabotowałam tyle związków, bo on nie był moim tatą.
Wolno być wybredną.
Szukałam faceta, który rozwiódłby się z całym światem dla drugiej połówki.
A teraz okazuje się, że wcale nimi nie są? To pierdolenie?
Przykro mi, nie chciałam rozbijać małżeństwa, ale...
ale kiedy poznałam Leona, wszystko nabrało sensu.
Dla nas obojga.
- Czy mama wie? - Jeszcze nie.
Powie jej, ale nie chciał zepsuć ich rocznicy.
Twój ojciec nie jest złym człowiekiem.
Kurwa, to chyba oni.
Nie bój się.
Czas zdjąć różowe okulary, tak?
Muszę odpocząć od wakacji.
- Alani! Co tu robisz? - Cześć.
- A to niespodzianka. - Tato...
- Przedstawisz koleżankę? - Koleżankę? Tak to rozegramy?
Cześć, Leon. Tęskniłam.
- Kim jesteś? - Denise Howard. - Cholera.
Łączy nas Gwiazda Polarna.
I przybyłam, by wreszcie przekazać ci wiadomość.
Zapamiętaj mnie!
- Ja pierdolę, co się tu dzieje? - Jasna cholera!
Dzwoń na policję!
Chwila, masz romans z Denise czy nie?
Co? Oczywiście, że nie!
Ta wariatka łazi za mną od 15 lat! Myślałem, że siedzi!
- Przysyłała mi nabój, co tydzień. - Ta Denise!
Przepraszam.
Wiedziałam, że jesteście dwiema połówkami. Kocham cię.
Przepraszam, jestem. Samolot Mimi ma pilotkę.
- Charlie! - Cześć. - Myślałam, że nie zdążysz.
To ta?
- Może. - Nie wierzę, że ci się udało.
A kiedy mi się nie udało?
Mogę ci coś przyznać? Miałaś dobrą intuicję.
Czarna to nie to. Co to ma być?
Prawda? Po co Formé, jeśli się nie błyśnie?
- W ogóle. - I Antoine się nie wkurzy?
Jeśli ona wypadnie bosko, a wypadnie,
on zgarnie pochwały i wszystko będzie dobrze.
- Jestem tak za ciebie wdzięczna. - Wiem, kochanie.
- Naprawdę jestem tą dziewczyną. - Jesteś.
Jak tam? Przeleciałaś Bena?
Nie, był trochę wredny i patrzył, jak się masturbuję.
Klasyka.
- Nie chcę dla niego pracować. - Dlaczego?
Bo seks był prevką tej pracy.
Ja mówię, co chcę, on się śmieje i robi, co chce.
"A gdyby Alyssa była mizoginem?".
Moje pomysły znów idą w odstawkę, tylko oglądam fiutofoty na Teamsach.
Pierdol to i nie pracuj dla niego.
Wiem, ale Tallulah strasznie chce, żebym wzięła tę pracę.
Co mam powiedzieć? "Odrzuciłam 400 koła, bo Ben to chuj"?
400 koła? Zawsze chciałaś 400 koła.
Może weź...
Zrób tak: powiedz Talluli, że to ściema.
Nie ma pracy, nigdy nie było, chciał cię tylko przelecieć.
- Mam skłamać? - "Mam skłamać?".
Tak, możesz skłamać. Masz trzy latka?
Jest twoją klientką, czasem będziesz musiała kłamać, by ją chronić.
Ale to poważniejsze kłamstwo.
Co znaczy, że wchodzisz na wyższy poziom.
To dobrze.
Powiedz głupiej piździe, żeby zeszła i się przebrała,
bo się spóźnia, a tego nie wolno.
- Nie spóźnimy się. - Słowo? - Pogonię ją.
Pozamiatacie. Obie. Jestem z ciebie dumny.
Dzięki, kocham cię.
Czekaj, Boże, co powiedział Dylan?
Jak się czuje? To nienormalne, że nie rozmawiamy.
Tęskni za tobą. Bardzo.
Zadzwonię.
Jebać siedem dni.
- Kocham cię. - Jestem dumny. Na razie.
Musisz odebrać?
Nie, to pewnie niechcący, więc...
Pójdę już. Na pewno masz dużo pracy, więc...
Nie... czemu? Jest sobota.
Może poszlibyśmy do kina?
Na spacer?
O Boże!
Niesamowita! Ben jest debilem.
Nie mogę uwierzyć, że nie zaproponował ci pracy.
To nienormalne!
Proponował, gdybym cię zostawiła, a ja na to: spierdalaj.
- Nie. - Tak.
Jesteś moją rodziną.
Maia360, ruszamy.
Dobra, wypuść całe powietrze.
- Boże! - Przepraszam.
Twój SMS mnie zaskoczył.
Przywiozłem ci coś. Mogły wystygnąć, leciałem z tym.
Din Tai Fung?
- Ty dziwko. - Mogę być normalsem. Potrafię.
Jesteś tu z Mimi? Na ile cię mam?
Nigdzie się nie spieszę.
To Maia w restauracji Tessy. Nowej dziewczyny Talluli.
Maia ma nową fryzurę.
- Fajnie. Pasuje do jej twarzy. - Powiedziałam dokładnie to samo.
Ludzie są zestresowani.
Przepraszam.
- Przepraszam. - Przebij się, bo się spóźnimy!
- O Boże. - Spóźnimy się?
Kierowca napisał, że nie może się przebić.
Dziękuję.
Co się dzieje?
Co?
- Ognia? - Chętnie.
Chyba gdzieś mam.
- Dzięki. - Skąd ten korek?
Jakaś wariatka dźgnęła aktora czy reżysera.
- Co? - Widziano ją w okolicy.
O Boże.
Ulice są odcięte, nie zdążymy, to koniec.
Zdążymy... metrem.
Chodź.
Przepraszamy!
Przepraszam.
Zdążymy.
Przepraszam, jedziemy na bal.
Dzięki za przejazd, spłukałam się na hotel.
Widzę. To było debilne.
Spoko. Poza tym wkrótce będziemy bogate.
Z tunelem między naszymi willami.
- Kocham cię. - Ja ciebie.
Przepraszam... moim zdaniem, wyglądacie pięknie.
Dziękujemy!
Ale mój szczur uważa, że wyglądacie jak dziwki.
Niepotrzebne.
Tęsknię za LA.
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
WYSTĄPILI
ZDJĘCIA
MUZYKA
Wersja polska na zlecenie HBO Transperfect Media Poland
Tekst: Michał Kwiatkowski