‫از ازل، سرزمین و آسمان‌ها
‫زیر قدرت شگرف تیغ ماورایی ‫لرزیده‌اند و به خروش درآمده‌اند.
‫بارها و بارها، ‫آن‌ها در نبردهای سهمگین به هم برخورد کردند،
‫و آشوب و هرج و مرج به پا کردند.
‫اما با صلح و گذشت زمان، ‫آن تیغ‌ها به دست فراموشی سپرده شدند.
‫اما...
‫در زمان حال...
‫دو پسر که در جستجوی قدرت هستند، پدیدار شده‌اند.
‫از طریق این رویارویی سرنوشت‌ساز،
‫نیروهای خفته‌ی دیرین، ‫بار دیگر شروع به بیدار شدن می‌کنند!
دنیای انیمه تقدیم می‌کند
مترجم: سورنا
زیرنویس های بیشتر درکانال تلگرامی
@awsub @SorenaSubs
‫یایبا: افسانه سامورایی
‫هورا، این طرف! ‫هورا، این طرف!
‫غرّش! غرّش! ‫نعره! نعره!
‫هی، بابا...
‫واقعا فکر میکنی اینجوری ‫میشه طعمه‌ای رو جذب کرد؟
‫تحمل کردن هم بخشی از تمرینه!
‫اگه همینجوری ادامه بدی، ‫بالاخره یه چیزی پیداش میشه.
‫درسته، کاگتورا؟
‫باشه...
‫داره میاد!
‫به اصطلاح سلطان جنگل ‫اونقدرها هم تاثیرگذار نیست. ‫```
‫شونوسکه!
‫مرد!
‫من انجامش دادم، بابا!
‫بالاخره پادشاه جنگل رو شکست دادم!
‫- انجامش دادم! ‫- تظاهر به باز گذاشتن راه فرار
‫- انجامش دادم! ‫- و حمله وقتی که هجوم میارن...
‫دقیقا همونطور که برنامه ریزی کرده بودیم.
‫آره! گوریل ها مثل آب خوردن میمونن!
‫خب، اینجا جنگله دیگه.
‫بقای اصلحه! این قانون طبیعته.
‫باشه...
‫عقب نشینی!
‫خیلی نزدیک بود!
‫اونها هیچوقت اینجا ما رو پیدا نمیکنن.
‫اوه!
‫وای!
‫همیشه میخواستم یه بارم که شده ‫وسط کلی غذا باشم.
‫خیلی خب، پس بدویین تا قبل از اینکه—
‫- ها؟ ‫- بجنب، زود باش!
‫باشه!
‫هی! ما رو بیارین بیرون!
‫قسمت اول: ‫ظهور یایبا
‫فرودگاه بین المللی ناریتا
‫توجه فرمایید. ‫پرواز شماره ۵۷۰۱ هواپیمایی ژاپن وارد می شود.
‫خوش اومدی خونه، بابا!
‫اوه، سایاکا. ‫پس بالاخره اومدی.
‫بله!
‫قهرمانی مسابقات ‫شمشیر زنی آسیا مبارک!
‫تو خیلی فوق العاده ای!
‫تو تقریباً شکست ناپذیری.
‫خب، ممنونم.
‫اما...
‫اون یارو...
‫اون کنجورو کوروگانه...!
‫نمیتونم...
‫تا وقتی شکستش ندادم، ‫نمیتونم خودمو قهرمان واقعی بدونم!
‫بـ... بابا...
‫بریم یایبا! ‫این تمرینه!
‫تمرین؟!
‫هی! همونجا وایستا!
‫اوه...
‫تو خیلی قوی هستی!
‫ت-تو کی هستی؟
‫تو هم سامورایی هستی؟
‫گفتم... تو کی هستی؟
‫من یایبا کوروگانه هستم.
‫من یه سامورایی‌ام!
‫کوروگانه؟
‫تو دیگه چی هستی؟
‫سایاکا مینه!
‫م-من یه دخترم!
‫اوه؟ یه د-د-د-دخ...
‫یه دختر؟!
‫پس این یه دختره!
‫چه باحال! خیلی باحاله!
‫چه جوراب شلواری عجیبی پوشیده.
‫آخ...
‫د- دخترا ترسناکن...
‫این دیگه چیه؟!
‫ک-کنجورو!
‫اوه! رایزو!
‫منتظر این لحظه بودم، کنجورو!
‫کارو تموم می‌کنیم!
‫باید برم، رایزو!
‫بریم یایبا!
‫باشه!
‫ی-یه لحظه صبر کنین!
‫هی! تاکسی!
‫یایبا، از امروز به بعد...
‫...اینجا خونتِ!
‫واقعاً؟!
‫مال منه
‫مال منه ‫هی، اینجا خونه‌ی منه!
‫وای!
‫هی! یه لحظه وایسا!
‫وای...
‫فکر کردی داری کجا میری؟
‫تو کی هستی؟ ‫بچه، اهل کجایی؟
‫ولم کن، ای بوزینه!
‫مثل اینکه ادب و تربیت سرت نمیشه.
‫راه و رسم واقعی شمشیرزنی رو بهت یاد میدم، ‫وقتی کارم باهات تموم شد!
‫مادر بزرگ!
‫"راه و رسم شمشیرزنی" دیگه چیه؟
‫احمق نباش!
‫با این لباس‌ها دیگه حق نداری خودتو به خریت بزنی!
‫کنجورو!
‫اوه، بیخیال. ‫اون فقط برای مدت کوتاهی با تو خواهد بود.
‫تو نباید تعیین کنی! ‫تو نمیتونی...
‫کنجورو، ای رذل! ‫تو اینجا چه غلطی میکنی؟
‫اوه، ننه بزرگ!
‫پس هنوز زنده و قبراقی!
‫تو این بوزینه رو میشناسی، بابا؟
‫حالا فهمیدم.
‫پس اون پسرته، ها؟
‫فکر کنم باید ‫باهاش همراهی کنیم.
‫پسر دیگه چیه؟
‫همراهیش کنیم، ها؟
‫از این طرف.
‫چه بوزینه عجیبی.
‫مینه دوجو ‫مِن!
‫مینه دوجو ‫دو!
‫مِن!
‫دو!
‫- مِن! ‫- وای! خیلی باحاله!
‫همه‌جا سامورایی!
‫خب، حالا نوبت کی میشه؟
‫اوه!
‫هی، این یارو به درد می‌خوره!
‫موتو؟ بهترینِ دوجومون؟
‫این بچه واقعاً اینقدر قویه؟
‫اجازه دارم من باهاش مبارزه کنم؟
‫اگه یایبا ببره، می‌تونه اینجا زندگی کنه.
‫خیلی خب.
‫هیچ جوری نمی‌تونه ببره.
‫موتو!
‫این بچه حریف تو خواهد بود.
‫چی؟
‫اجازه داری ‫با تمام قدرتت مبارزه کنی.
‫و-ولی...
‫منتظر چی هستی؟
‫زودتر شروع کنیم دیگه.
‫واسه همینه از ‫گوریل و بابون خوشم نمیاد.
‫چ-چطور جرأت می‌کنی ‫اینطوری با بزرگترهامون حرف بزنی!
‫یه لحظه وایسا.
‫بچه، نمیخوای ‫هیچ وسیله‌ای بپوشی؟
‫نه.
‫بابا همیشه میگه اون کارِ ترسوهاست.
‫هی! اون آبجومه!
‫تازه، من هیچوقت به گوریل نباختم.
‫بچه احمق.
‫حالت مبارزه بگیرید!
‫شروع!
‫اندازه حرفاش ضربه میزنه.
‫ولی اینطوری ضربه زدن... ‫همه حرکاتشو نشون میده...
‫وای، خیلی قویه.
‫نمیتونم یه ضربه هم بزنم!
‫چته بچه؟
‫به استراحت احتیاج داری؟
‫وقتِ استراحت کردن ‫برای تو نیست!
‫مردها!
‫دو!
‫لعنتی... فقط یه جا وایستا!
‫تو تو جنگل خوب دووم میاری!
‫متاسفم، اینجا جنگل نیست!
‫جنگل...
‫صبر کن... وقتی کار اونا رو تموم کنم...
‫همینه!
‫چ... چی؟
‫خودتو جمع کن!
‫نمی‌بینی؟ ‫کاملاً باز گذاشته!
‫ب... بله!
‫یه موش کوچولوی بیچاره ‫هیچ جایی رو نداره که بره.
‫به طعمه‌ات ضربه نزن...
‫بلکه به حضورش ضربه بزن!
‫مردها!
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫دو!
‫باورم نمیشه...
‫این قدرت...
‫من بردم! من بردم!
‫اون... اون موتو رو فقط با غریزه‌ش شکست داد...
‫چه شمشیرزنی ناشیانه‌ای!
‫من بردم! هورا!
‫خب، می‌دونستم می‌تونم روت حساب کنم.
‫وای خدا...
‫وقتش نشده ‫که یه سر و سامونی بگیری؟
‫خب، سبک من زندگی آزاد و بی‌خیاله.
‫چیکار داری میکنی؟
‫بقای اصلح، اینجوریه دیگه. طبیعت اینطوری کار میکنه.
‫دیگه بسه!
‫اینجا که جنگل نیست!
‫ای بابا! میدونی ساعت چنده؟
‫چی میگی؟
‫کلی وقته خورشید دراومده.
‫صبحونه حاضره!
‫غذا!
‫نه به این زودی.
‫یه چیزی ذهنمو مشغول کرده...
‫این ببر دیگه پیش شما چیکار میکنه؟
‫اوه، اون رفیقمه.
‫وقتی تو جنگل زندگی میکردم...
‫هیچی نمیتونم بگیرم.
‫اوه!
‫داری چیکار میکنی؟
‫برو کنار وگرنه ناهارت می کنم.
‫اوه، پس میخواستی کمکم کنی!
‫چه پسر خوبی هستی تو.
‫از همون موقع کگتورا رفیقمه.
‫رفیق؟
‫راستی، کنجورو چی شد؟
‫کل صبح اصلاً ندیدمش.
‫لطفاً اینو ببین.
‫"من یه کم میرم. لطفاً مراقبش باشین."
‫اینطوری میگه.
‫این یارو داره پسرشو ول میکنه میره...
‫اون وقتا که تو جنگل بودیم، همش یهو میرفت پی کارش.
‫خدا مرگم بده...
‫دقیقاً از اون کارا ازش برمیاد.
‫خورشت کنار غذام نیست!
‫حقته، واسه اینکه تند تند نمی خوری.
‫اگه یکی از چنگت درآورد، حق نداری گله کنی.
‫قانون طبیعته دیگه.
‫اه!
‫سایاکا، داری کجا میری؟
‫هی، دست از سرم بردار.
‫بابا بگو دیگه.
‫دارم میرم مدرسه.
‫مدرسه چیه؟
‫یه جاییه که همه جمع میشن درس میخونن.
‫تحصیل؟ منظورت تمرینه؟
‫چی؟ خب، آره دیگه...
‫پس این یعنی اونجا باید پر از ‫آدمای قوی باشه!
‫ها؟
‫خب؟ هستن؟
‫یکم اذیتش می کنم.
‫درسته.
‫پر از هیولاهای قدرتمنده.
‫اونا یکی مثل تو رو ‫واسه ناهار می خورن.
‫آ-آخه انقدر هم قوین؟
‫آره!
‫معلومه که نه، احمق~
‫مطمئن باش، سایاکا!
‫من ازت محافظت می کنم، مهم نیست چی بشه! قول میدم!
‫باشه؟ باشه؟
‫ب-باشه...
‫فهمیدم...
‫پس کلی رقیب ‫قوی هست، ها؟
‫گوش کن، یایبا...
‫راستش...
‫من خیلی آماده ی مبارزم!
‫این خونه یه جور صدای جیک‌جیک عجیبی از خودش درمیاره!
‫این خونه نیست. ‫یه مدرسه است.
‫مگه مدرسه هم جیک‌جیک می‌کنه؟
‫وای، چه قدر خوشگله!
‫این کیه؟
‫شما با سایاکا چه نسبتی دارید؟
‫اسمش چیه؟ ‫چند سالشه؟
‫ام... اون... چیزه...
‫چه دخترای زیادی!
‫دخترها!
‫شوبوکان
‫من تمرین صبحگاهی دارم،
‫پس تو برو خونه، باشه؟
‫نه!
‫ چرا نه؟
‫خودت که گفتی.
‫اینجا پر از ‫هیولاهای قدرتمنده.
‫پس نمیتونم تنهات بذارم و برم.
‫باشه، باشه، قبوله.
‫ولی گوش کن...
‫فقط ساکت باش و نگاه کن، باشه؟
‫میتونی رو من حساب کنی.
‫عجب جای باحالیه!
‫اینجا پر از ساموراییه، ‫ درست مثل خونه‌ی شما.
‫من باید برم لباس عوض کنم،
‫فقط دردسر درست نکنید.
‫لباس عوض کنه؟
‫ای وای من...
‫دیوونه میشم از دستش.
‫سلام خوشگله!
‫چیکار می‌کنی؟
‫ها؟ خوشت نیومد؟
‫نمی‌فهمم...
‫بابا می‌گفت دخترا عاشق ‫اینجور چیزان.
‫عجیبه...
‫گمشو بیرون!
‫چه احمقانه بود که فکر کردم ‫ممکنه آدم خوبی باشه!
‫چه ...
‫...عَـجَـبـی!
‫عجب گیری کردیم از دست این، عجب!
‫هی!
‫اون مال دوجو عه!
‫دست نزن.
‫این یارو کیه؟
‫اصلاً حضورش رو حس نکردم.
‫هـ...هی، داری چه کار می کنی؟
‫اون قویه؟
‫ها؟ خیلی قویه.
‫اون قهرمان کشوریه.
‫اوه...
‫اینطوریه؟
‫تو! تو قراره با من بجنگی!
‫هی، یه لحظه صبر کن!
‫چرا باید با تو بجنگم؟
‫برگرد اینجا!
‫غُرّش!
‫هووو... این‌جا! ‫هووو... این‌جا!
‫خرخر! خرخر!
‫غُرّش! غُرّش!
‫- هووو... این‌جا! هووو... ‫- اینجا مهمونی بچه ها نیست.
‫دفاعت بازه!
‫با من در نیفت.
‫اینجا زمین بازی بچه ها نیست!
‫تو قوی هستی.
‫من یایبا کوروگانه‌ام.
‫تو چی؟
‫من؟
‫من اونیمارو هستم.
‫تاکشی اونیمارو.
‫و این‌گونه، این اولین برخورد یایبا بود...
‫...با رقیب ابدی‌اش، تاکشی اونیمارو.
‫من سایاکا ماینه هستم.
‫سوم مارس به دنیا اومدم. ‫چهارده سالمه.
‫من تنها دختر دوجو ماینه هستم، ‫و دارم تمرین می‌کنم.
‫ولی یه حسی بهم میگه ‫که یه اتفاقی قراره بیفته. 332