Nie lękajcie się.
Co się ze mną dzieje?
- Nic nie widzę. - O Boże.
Frances. Frances!
Frances!
- Frances? - Pomocy!
Frances!
Chwyć się tego!
Chwyć się.
Trzymaj się. Próbuję, Frances!
Nie puszczaj!
WDOWIA ZATOKA
Musisz włączyć syrenę, Tom.
Ona ma rację.
Te chmury burzowe nie są naturalne.
Poczytaj relacje ze sztormu z 1783 roku.
Zaczęło się od wielkich, paskudnych chmur. Takich jak te.
Sztorm ryczał jak Wielka Powódź.
Sztorm przyniósł trąby wodne i tornada.
Ludzie szybowali w górę, ku czarnemu niebu.
Wiatr wyrywał niemowlęta z ramion matek.
Jak sytuacja?
Widzisz radar?
Tak.
Kiepsko to wygląda.
Co mówią na lądzie?
Straciliśmy z nimi kontakt dwadzieścia minut temu.
Okej. Informuj mnie na bieżąco.
Musisz włączyć syrenę.
Przenieść wszystkich do schronów.
Na razie to tylko sztorm.
Jeśli uruchomię syrenę, po powrocie będą mówili tylko o tym.
Odwiedzili Widow’s Bay, a skończyli w jebanym schronie.
W Martha’s Vineyard się to nie zdarza.
Przynajmniej wrócą do domu.
Tom, zginęli ludzie.
Kurwa.
Cholera. Cholera.
Kurwa.
Tom!
O Boże.
- Wszystko okej? - Nie.
Moje plecy. Nie mogę się ruszyć.
Nie ma palca.
Co?
Nie, Patricia. Patricia.
Patricia.
- Kenny. - Cofnijcie się.
- O kurwa. - Co się stało?
- Kenny. - Mówiłam, nie zbliżajcie się.
- Mógł sobie coś złamać. - Nie. Niech mi pomoże.
- Jeśli oboje złapiemy... - Cofnij się.
Mógł uszkodzić kręgosłup. Nie ruszajmy go.
Sama to zrobię. Do dzieła.
- Nie. - Dobra.
Przygniatasz mnie jeszcze bardziej.
Nic nie mów, Tom.
Może zapadły ci się płuca. Dobra. Gotów?
Raz, dwa, trzy.
- Moja rwa. Cholera. - Biedna Rosemary.
- O nie. - Co?
Dzięki, Kenny.
Tom, jej palec.
Spójrz. Nie ma go.
Co?
Frances Warren.
Sarah opisuje w dzienniku, że brat uciął Frances prawy palec.
Ta kobieta na obrazie, Frances Fisher,
została wyrzucona na brzeg jako dziewczynka.
To Frances Warren.
To dlatego ród Richarda Warrena nie wygasł wraz z nim.
Jego córka przeżyła.
Tom?
Tom, słyszysz mnie?
Jeśli to jest Frances Warren,
musimy prześledzić genealogię z czterystu lat.
Rosemary ma już pewnie drzewo genealogiczne Barnabusa.
I co wtedy? Urządzimy łapankę?
Tu Loftis.
Uruchom syrenę.
SZERYF
KAPITANAT PORTU
Prom nie przypłynie. Zresztą i tak nie wsiadłabym na pokład.
Możemy wracać do domu?
Nie, promy pływają też w czasie sztormów.
Bechir.
Odwieź mnie do domu.
Jeszcze jedna próba.
Dobra? Okej.
Stój...
To jaki jest plan?
Spierdalam z tej wyspy.
Umiem sterować łodzią.
Do stałego lądu jest 65 kilometrów.
Zasięg łodzi z pełnym bakiem to góra 25 kilometrów.
Nawet gdybyś zdołał w jakiś sposób uzupełnić paliwo w trakcie sztormu,
fale by cię wywróciły.
Moje dziecko nie może się tu urodzić.
Rozumiem to, ale...
Tę łódź sprowadzono tu na większej łodzi.
Nie dotrzesz nią na kontynent.
Co jej powiedziałeś?
Nic.
Nie mogę nic powiedzieć.
Uwaga, mieszkańcy i goście Widow’s Bay.
Burmistrz zarządził alarm burzowy.
Należy natychmiast zgłosić się do schronu.
Uwaga, mieszkańcy i goście Widow’s Bay...
SCHRON 03
RATUSZ
Przepraszam.
Chodźcie za mną.
Tutaj w lewo. A potem na dół.
Wasz pierwszy nor’easter, ludziska.
Po tym będziecie jednymi z nas. Prawdziwymi mieszkańcami Nowej Anglii.
Podobno... Podobno Martha’s Vineyard też nieźle oberwało.
Dostaniecie zwroty za dzisiejsze noclegi.
Ta kasa została już wydana.
Okej.
Chodź tu.
Wiem. Musiałem się upewnić, że PJ i reszta też przyjdą.
Słuchaj, często się w to bawimy.
Ale proszę, dziś...
- Nigdzie nie pójdę. - Czy możesz... Okej.
- Obiecuję. - Dobrze.
Pojedziemy na mecz Soxów innym razem.
Przed nimi pół sezonu, więc...
Kocham cię, stary.
No dobra, leć na dół.
Okej.
Mamy problem.
Padł generator.
Światła awaryjne są na baterie. Wytrzymają pół godziny.
Potem w schronie zapadnie ciemność.
O Boże.
Na całej wyspie są skoki napięcia.
Sztorm przeciąża sieć.
Usmażył się nawet najmocniejszy sprzęt.
To co robimy? Musimy dostarczyć tam prąd.
Może Garrett ma zapasowy.
W latarni jest taki sam generator.
Garrett.
Wypatruję cię, ale cię nie widzę...
Dobra, posłuchaj.
Potrzebujemy twojego rozrusznika do starego generatora.
Nic nie rozumiem.
Czy...
Nie ma cholernego telefonu?
Nie.
Garrett.
Jak mam wam przywieźć cholerny rozrusznik?
Garrett. Nie słyszę...
Potrzebujemy twojego rozrusznika.
To sytuacja awaryjna.
- Jadę tam. - Nie powinieneś wychodzić.
To niebezpieczne.
Ogrzejemy cię.
Pomogę wam.
Okej.
Co jest, kochanie?
Może to po prostu skurcze przepowiadające.
Dr Morgan jest na dole.
Przenieśmy cię w wygodne miejsce.
Naucz się pukać, kowboju.
W miasteczku obowiązuje doktryna zamku.
Zabawne, że cała wyspa
żyła na wielorybim tłuszczu jeszcze w czasach mojego ojca.
Tatuś mawiał, że wielorybnicy i kapitan...
byli tu panami i władcami.
O co chodzi, Wyck?
Musisz coś dla mnie zrobić.
GŁOŚNOŚĆ 0
Garrett!
Kurwa!
SYTUACJA AWARYJNA POTRZEBUJĄ MNIE W RATUSZU
Nie!
Cholera.
RATUSZ
Garrett?
Cholera. Przyjechałem tu po rozrusznik.
Dzięki Bogu!
- Odwiozę go. - Co? Nie, nie!
Nie, zostań! Przyjadę do ciebie!
Wracam! Wracam!
Dale, zatrzymaj go!
Kurwa. Nie!
Nie! Garrett!
Nie.
Garrett, leć!
Dawaj, dawaj!
Do środka! Wchodź!
Hej, Wyck!
- Shaman? - Wyck!
Do środka!
- Pomóż mi! - Nie! Chodź do środka!
Nie, chodź!
Pomóż mi!
Nie! Zostaw to!
- Potrzebuję ich! - Chodź do środka!
Wchodź do środka! Natychmiast!
Wyck!
PIERWSZA POMOC
Nikt nie opuszcza tego schronu.
Rozumiesz? Cokolwiek by się działo.
Nie ma Ruth.
Jest w domu.
Sama.
Okej, dobra. Coś wymyślę.
Nie zostawimy jej tam.
Loftis.
Musicie coś zobaczyć.
O co chodzi?
Prosiłem, żeby sprawdziła genealogię.
Chyba... nie mówisz poważnie. To...
- Nie mamy na to czasu. - Musiałem wiedzieć.
Co wiedzieć, Wyck?
Okazało się, że Richard Warren ma jednego żyjącego potomka.
Jednego.
Kto to jest?
Nie. Nie odpowiadaj. Nieważne, kto to jest.
- Nie... - Kto to jest?
- Usiądź. - Rosemary, do cholery!
Nie mamy na to czasu. Mów, kto to jest.
Tom, chyba nie będziesz tego słuchał.
Dobra.
Warren i jego pierwsza żona, Sybil, stracili dwóch pierwszych synków,
kiedy dotarli na wyspę.
Pozostałe dzieci też nie miały farta.
Nie. Peszek. Przykro mi, mały.
Powodzenia następnym razem.
Wyobraźcie sobie coś takiego.
Jesteś małą dziewczynką, wóz odcina ci palec.
Nagle twój tata nie żyje,
a macocha zabiera cię na wycieczkę.
Kierunek? Piekło.
Jak się nazywasz?
Frances Warren.
Twoje rodzeństwo nie żyje,
ale Bóg poklepuje cię po ramieniu
i dopływasz z powrotem do brzegu.
Szczęściara. Barnabus Fisher znajduje cię, wracając z wyprawy wielorybniczej.
Lituje się nad małą dziewczynką.
Karmi cię, odziewa i wychowuje.
Zamożny człowiek.
To musi być miłe.
Na czym skończyłam?
Mija parę lat, a ty jesteś w młodzieńczym rozkwicie.
Nic nie słyszę.
Nie słyszę.
Okej. Masz czternaście lat.
Barnabus zaczyna na ciebie inaczej patrzeć.
Sadza cię nad kubkiem zupy z płetwy rekina
i informuje, że odtąd wszystko się zmieni.
Wyrywa kartki z kalendarza. Wykreśla kolejne dni. Odlicza.
Kupuje ci białą suknię i zabiera do pastora, który mówi:
„Dobra, niech będzie”. I jesteś mężatką.
Przeżywasz kilka okropnych lat.
Barnabus pada trupem, zostawiając ci interes wielorybniczy...
oraz syna.
Jonathan jest zdrowym chłopcem.
Gdy dorasta, bynajmniej nie strzela ślepakami.
Prawdziwy ogier.
I tu dochodzimy do kilku ślepych uliczek.
Martwe dziecko. Martwe dziecko. Lesbijka.
Sophia „Heretyczka” wychodzi za Byrona Fairclougha.
Te króliczki miały sześcioro dzieci,
a część z nich miała kilkoro własnych dzieci.
Ale wiecie, co mówią.
„Rodzina, która razem pływa, razem tonie”
I tak rodzi się tradycja kąpieli inauguracyjnej.
Nie ma takiego powiedzenia.
Widocznie nie wiem, o czym mówię
i powinnam zamilknąć.
Przepraszam. Mów dalej.
Tu nie ma dobrych wieści.
Martwe dziecko. Martwe dziecko. Lesbijka.
- Przestaniesz powtarzać: „Lesbijka”? - Tak też nie można już mówić?
Chodzi o to, jak to mówisz.
Dobra.
- Następna partia to same niedorozwoje... - Rosemary!
Możesz przyspieszyć?
Proszę.
Joseph „Wierny” ma troje dzieci.
Plotka głosi, że rodzeństwo się sobą zaopiekowało.
Moim zdaniem to już ich sprawa...
chyba że mają dzieci.
W tym przypadku je mieli.
Wyobrażacie sobie, jak to poszło.
Elizabeth wyrzuca z siebie kilkoro dzieci.
Jeremiah, Abigail i Madorah.
Bilety donikąd.
Mogę wam opowiedzieć ich historię, jeśli się nie spieszymy.
Pewnie się spieszymy.
Córka Elizabeth, Grace, wychodzi za Abrahama Fitzgeralda.
Mają dwie córki. „Niewdzięczną Hortence”...
Kiepsko się to dla niej skończyło...
Oraz Anne Fitzgerald.
Też nie była zbyt wyględna,
ale dobrze to rozegrała i wyszła za Hezekiaha.
Jej synowi urodziła się Mabel, która wyszła za Luthera Sullivana.
I mamy martwe dziecko.
Oraz córkę z bandą dzieciaków, które zmarły.
Świetna zagadka kryminalna.
Ale idę dalej, tak jak chce Tom.
Zrobił to mąż.
Henry. Henry nieźle sobie radzi i zostaje ojcem Idy.
Idzie i Frederickowi Longowi rodzi się córka, Clarabell.
Widziałam jej portret.
Ma o sobie wysokie mniemanie.
Clarabell wychodzi za Benjamina i rodzi Edwarda.
Ten jest niewiele wart.
I dochodzimy do XX wieku, ludziska.
Mamy dwóch braci.
Grant Livingston próbował zbudować łódź podwodną.
Wiecie, jak to się skończyło.
Charles Livingston żeni się z Florence.
I tu dochodzimy do ostatniego żyjącego potomka Richarda Warrena.
Wedle mojej wiedzy ta osoba nie ma pojęcia o swoim rodowodzie.
Nigdy nie wzięła ślubu, nie miała dzieci.
To dość zaskakujące, bo była naprawdę wyględna.
Miss Widow’s Bay, 1959.
Jest tylko jedna osoba?
Jedna żyjąca potomkini Warrena?
Jedna osoba z jego rodu...
a do tego stara?
RUTH LIVINGSTON ASYSTENTKA BURMISTRZA
Co wiemy o jej zdrowiu?
- Dlaczego o to pytasz? - Dobrze wiesz.
Mam nadzieję, że nie.
Ile jeszcze czasu jej zostało?
Nie wierzę.
Ta kobieta piecze nam torty urodzinowe.
Nocuje u niej twój syn.
Patricia...
Nikt tego nie chce.
Ale na szali jest życie setek osób. A jedną z nich jest mój syn.
I to uzasadnia morderstwo?
Możesz sobie tu siedzieć i mówić, co chcesz,
ale nie wiesz, co tam, kurwa, widziałem.
Jest za...
Jest zajebiście źle.
Jeśli mamy to zrobić, to szybko.
Strzał w tył głowy.
O mój Boże.
- Wyck, no weź. - Barbarzyństwo.
Tak byłoby właściwie. Niczego by się nie spodziewała.
Czy ty to słyszysz?
Naprawdę to rozważasz?
Kim byś się stał?
Co by to mówiło o nas?
O tym miejscu?
Evan ma dorastać w miejscu, które robi coś takiego?
Nie musiałby tu dorastać. Nie powinien być do tego zmuszony.
Kiedy ona umrze, to się zakończy.
Miała dobre życie.
Jest stara. I co z tego? Też jesteś stary.
Chciałbyś na jej miejscu zginąć?
Byłem gotów włożyć sobie broń do ust.
- Nie ma męża. - I co?
- Nie skończyłem. - Super. Mów dalej.
Nigdy nie miała dzieci.
Cóż...
Dobrze, że nie jestem potomkinią, bo już byście mi poderżnęli gardło.
Tu nie chodzi o ciebie.
Mitch?
Boże. Padło.
- Co padło? - Wszystko!
Mitch, co się dzieje?
Mitch? Mitch?
Co jest?
Nie powiem „a nie mówiłem”, ale ściągnąłeś tu całe rodziny.
To już trzysta lat piekła na tej wyspie!
To się musi zakończyć.
Nie przeciągaj tego.
Mogę zrobić to szybko. Spokojnie.
Ty nic nie zrobisz.
Co to znaczy?
A ty co zrobisz?
WYJŚCIE
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK