(เดอะซีดเด็ดไรย์)
ขอบคุณนะ
ไม่เป็นไร
ไม่ๆ ผมเลี้ยง
ไว้เจอกันนะ
ไม่อยากเชื่อเลยว่ามันจบแล้ว
ผมจะพาเอแวนไปดูเรดซ็อกซ์แข่ง
ให้คุณอยู่ที่นี่ต่อนะ
- เจอกันนะ - เจอกัน
(ศาลากลางวิโดว์สเบย์)
คิดว่ามันคือมะเร็งผิวหนังเหรอ
ใช่ ใช่แน่ๆ
(เอแวน)
(ตั๋วเรดซ็อกซ์ เรดซ็อกซ์เจอกับฟิลลีส์)
ทอม
โทรศัพท์ดังไม่หยุดเลย
มิตช์โทรมา
เรย์ เมลเลอร์โทรมา เคิร์ต วอร์เบอร์ตันโทรมา
พวกเขาตามหาคุณมาสองวันแล้ว
รูธ
ไม่ต้องห่วง ทุกอย่างปกติดี
โอเค
เอแวน
พ่อซื้อแซนด์วิชมาฝาก
และดูเหมือนว่ามีจดหมายถึงลูกด้วย
ยินดีต้อนรับกลับบ้าน ทอม
เฮ้ เมื่อเช้าลูกยังไม่ตื่น พ่อ…
ลูกลงไปที่ห้องใต้ดินมาเหรอ
เปล่า ผมรื้อกล่องเก็บของของพ่อ ในห้องใต้ดินมีอะไรเหรอ
ร้านอาหารดริฟต์วูด กรุณาฝากข้อความไว้
สวัสดีค่ะ ฉันชื่อแพทริเชีย
ฉันสั่งไก่พาร์มีซานกับพายครีมมะพร้าวหนึ่งชิ้น
แต่ฉันได้แพตตี้ไก่งวง ไม่มีขนมปัง กับไส้กรอกชิ้นเดียว
และฉันไม่อยากได้เงินคืน
ฉันแค่อยากให้คนทำแบบนี้รู้เรื่อง
และฉันไม่อยากให้คนทำต้องเจอปัญหาอะไร
ฉันแค่… อยากให้พวกเขาได้บทเรียนบ้าง
ฉันไม่…
- ดีกว่านั้นคือฉันคิดว่า… - กล่องข้อความเต็ม
และไม่สามารถรับข้อความเพิ่มได้ในขณะนี้ สวัสดีค่ะ
เออดี
ผมอยากรู้เรื่องราวเบื้องหลัง ของรูปที่อบอุ่นหัวใจรูปนี้
- มันอะไรกันวะเนี่ย - โอเคๆ
ทำไมพ่อถึงบอกผมว่าแม่ตายตอนคลอด
เพราะแม่ตายจริงๆ
แม่ไม่ใช่คนเดิมตั้งแต่ลูกเกิดมา
โอเค
หมายความว่าไง
แม่เป็นสโตรกจากภาวะครรภ์เป็นพิษ
และหลังจากนั้น แม่ก็ไม่ปกติอีกเลย
ไม่ปกติยังไง
มันกระทบสมองของแม่
กระทบความคิด
และกระทบพฤติกรรมด้วย
อยู่ใกล้ๆ แล้วไม่ปลอดภัย
พ่อเลยต้อง…
พ่อเลยต้องพาแม่ไปอยู่ที่เดอะโฮม
"เดอะโฮม" คืออะไร
เป็นบ้านหลังนึงที่สวยมากๆ บนเกาะนี้
สำหรับคนที่มีปัญหาทางจิต
เหมือนสถานบำบัดจิตเวชน่ะเหรอ
- โรงบาลบ้าน่ะเหรอ - ไม่ใช่
ใช่
แม่ตายสองปีหลังจากนั้น เพราะหลอดเลือดโป่งพองในสมอง
แม่รักลูกมากนะ
ครับ ผมอ่านจดหมายแล้ว
ผมอ่านให้ฟังได้ไหม
"ถึงเอแวน
แม่อยากให้ลูกเอามือเล็กๆ ของลูกหยิบกุญแจ
และใช้นิ้วเล็กๆ แหย่เข้าไปในจมูกแม่
เพื่อดึงแมงป่องออกจากสมองแม่
ระวังมันต่อยด้วยล่ะ
รักนะ จากแม่"
ดีจัง
ดีจริงๆ เลย
อีกฉบับไหม
"ถึงเอแวน…"
ตายจริง คุณ…
- ให้ตายสิ ตกใจหมด - ขอโทษที ขอโทษ
บ้าจริง…
ขอคุยด้วยได้ไหม
ได้สิ ได้อยู่แล้ว
- มีอะไรเหรอ วิค - อือนะ
คือว่า…
ผมเก็บอะไรบางอย่าง ไว้ในกระเป๋าตังค์มานานมาก
และ…
ผมว่าถึงเวลาต้องบอกคุณแล้วว่าทำไม
(เจอร์รี)
- จำ… อือ - ค่ะ จำได้
ไงคะ ที่รัก
หวัดดี วิค เป็นไง
ดูนั่นสิ
ที่รัก นั่นวิคหวานใจคุณสมัยมัธยมปลายนี่นา
- ใช่ - เจ้าหมาแก่
ใช่
ผมควรกลับได้แล้ว
ผมมีรูปอีกเยอะแยะที่ต้องแจกให้หมดในวันนี้
โอเคๆ
ก็นะ…
อือ
ระวังเศษแก้วด้วย ผมอาจเก็บไม่หมด
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
(หน้ากากฆาตกร)
คงเป็นลูกของนักท่องเที่ยว ที่ได้ยินเรื่องบูกี้แมนละมั้ง
ฉันว่า… ทิ้งไว้
ตัวนี้โยนทิ้ง น่าขยะแขยงจริงๆ
โอเค
นี่แหละ
โอเค ฉันอาจต้องใช้…
อือ
เปิดประตู!
เปิดประตูหน่อย
เปิดประตู
ฉัน…
ไม่นะ! ให้ตายสิ
บ้าจริง
แพทริเชีย!
ช่วยด้วย! วิค!
ตายแล้ว ช่วยด้วย!
ช่วยด้วย! ช่วยด้วย!
ช่วยด้วย!
ช่วย… ช่วย…
เฮ้ย! เฮ้ย!
ช่วยด้วย! นี่แพทริเชีย!
เฮ้ย! ช่วยด้วย!
"ตลอดฤดูใบไม้ผลิ เธอสวมจี้หัวใจครึ่งดวง ในขณะที่แซมูเอลสวมอีกครึ่งนึง"
- ว่าไงนะ - จำได้ด้วยเหรอ
- จี้เล็กๆ นั่นน่ะนะ - ชอบตอนนี้เหรอ
- ช่างเถอะน่า ฉันรู้… - น่ารักดี
- ฉันดูเป็นคนเย็นชา แต่ก็มีหัวใจนะ - บ้าน่า
ตายแล้ว!
- แพทริเชีย - อะไรวะเนี่ย
เธอมาทำอะไรที่นี่
รอบนี้ฉันไม่ได้ชวนเธอมานะ
- ฉันแค่… - อะไร…
แพทริเชีย ให้ช่วยอะไรไหม
- ทำอะไรน่ะ - เกิดอะไรขึ้น
เอาจริงดิ
- โทษนะ ทำอะไรของคุณ - ไม่ เงียบๆ
- แพทริเชีย… - หุบปาก!
- ให้ตายสิ แพทริเชีย - เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
- ฉัน… - แพทริเชีย
แจ้งตำรวจที มันกลับมาแล้ว
- ใครกลับมา - คุณก็รู้ว่าใคร
บูกี้แมนไง โทรแจ้งตำรวจที
- ว่าไงนะ โอเค… - โทรแจ้งตำรวจ
คุณล้อเล่นกันแน่ๆ คุณยังทำแบบนี้อยู่จริงดิ
- สายโทรศัพท์ตัดขาด - ไม่จริงน่า
- ว่าไงนะ - แปลกแฮะ
มีประตูหลังไหม
- โอเค - มีประตูหลังไหม
- มีๆ - เอาละ ไปล็อกซะ ด่วน!
- ปิดไฟให้หมดด้วย - ไม่ๆ!
อย่าไปเล่นตามเธอ
อย่านะ… ใครๆ ก็รู้ว่าเธอโกหกเรื่องโทร
ใช่ ฉันโกหกเรื่องโทร
ว่าแล้ว
- ให้ตายสิ - บอกแล้วใช่ไหม
- ใช่ บอกแล้ว - ฉันบอกแล้ว
ฉันแค่… ฉันรู้สึกเหมือนถูกทิ้ง
ฉันบอกคนเดียว จากนั้นก็รู้กันหมด
แล้วฉันก็ต้องโกหกต่อไป
แต่สาบานได้
คืนนั้นมันมาที่บ้านฉัน และตอนนี้มันกลับมาแล้ว
โอเค ดีที่ได้รู้
- บ๊ายบาย - คริส ฉันบอกอยู่นี่ไง
- คุณจะได้… - ไปให้พ้น!
หยุดทำเหมือนเป็นเรื่องคุณคนเดียวได้แล้ว มันไม่ใช่เลย
ขอโทษนะ แต่ฉันไม่ใช่สาเหตุที่คุณไม่มีเพื่อน
แต่เพราะคุณเป็นบ้าต่างหาก โอเคนะ
ปาร์ตี้ของคุณเกือบทำให้ทุกคนตาย
และตอนนี้ยังมาทำลายชมรมอ่านหนังสืออีก
คุณนี่น่ารำคาญจริงๆ
กลับไปได้แล้ว เข้าใจนะ
ไปเลยไป
บ๊ายบาย โอเคนะ
บ๊ายบาย
บ๊าย…
ไม่นะ คริส!
เธอน่ะแย่ที่สุด แย่ไม่มีใครเกิน
และ… ขอโทษด้วย
- คริส เป็นอะไรไหม - โอเครึเปล่า
ว่าไง
เธอไปไหนน่ะ
แพทริเชีย อะไรกัน
ทุกคน ฉันจะโทรแจ้งเหตุการณ์นี้ทาง 911
ให้ตายสิ อยากไล่เธอไปพ้นๆ สนามบ้านฉันจัง
เธอยังอยู่ตรงนั้นเหรอ
มันอยู่ในบ้าน ออก…
ออกมาเร็ว
ออก…
โธ่เอ๊ย…
มันจะฆ่าคุณ
รีบออกมา
- เวรเอ๊ย! - อะไรน่ะ
แม่ง!
ไม่นะ! ไม่!
ได้ยินผมไหม
เฮ้ๆ ใจเย็นๆ นะ
ดูเหมือนหัวคุณกระแทก
ยังมีชีพจรครับ เขายังไม่ตาย
ไม่นะ ไม่ๆ
เอากุญแจคุณมา ฉันจะขับเหยียบมัน
- ว่าไงนะ - เอากุญแจมา
ฉันต้องขับรถเหยียบมัน
ดีใจที่ฟื้นแล้วนะเพื่อน
เผ่นเร็ว!
หนีไป!
- ฉิบหายละ! - แค่…
อย่านะ!
"ถึงเอแวน
ทุกคนมีแม่สองคน แม่จริงๆ กับแม่ลับๆ
แม่เป็นคนไหน
แม่เป็นแม่ลับๆ และแม่อาศัยอยู่ในบ้านลับ
พวกเขาไม่ยอมปล่อยแม่ไป พอลูกโตขึ้น
ลูกแวะมาที่นี่ และแกล้งทำเป็นคนส่งจดหมายงี่เง่าสักคนก็ได้
มาดู แม่ตายแล้ว แม่ตายแล้ว แม่ตายไปแล้ว
มันสายเกินไปแล้ว รีบมานะ จากแม่"
ฟังดูดีนี่
นี่คือแม่ของลูก
นี่ด้วย
นี่
และคนคนนี้
ไม่อยากให้ลูกจำภาพของอีกตัวตนนึง
ทำไมพ่อปิดไม่ให้ผมรู้
เพราะมันทำให้พ่อเศร้าหนักกว่าที่เป็นอยู่
ขอโทษจริงๆ เอแวน
ทำไมเราไม่เคยไปจากเกาะนี้
เราไปได้
เราไปจากเกาะนี้ได้
- ตั๋วซ็อกซ์เหรอ - ใช่
- ของจริงเหรอ - ใช่ จริงสิ
- แจ๋ว… - เรา… ไม่
มัน… เราจะใช้เวลาทั้งสุดสัปดาห์ที่บอสตัน
- สุดสัปดาห์นี้ - พ่อพูดจริงเหรอ
จริงสิ
เพราะจากนี้อะไรๆ มันจะเปลี่ยนไป
- หวัดดี - ไงครับ
(ร้านขายของชำและปั๊มน้ำมันสโกล)
บ้าฉิบ
ฉันต้องกินไอ้นี่ที่นี่ เมียฉันทนกลิ่นมันไม่ไหว ก็เลย…
- ฉันขอ… - ได้ครับ
เอาหัวจ่ายสาม 20 ดอลลาร์
หัวจ่ายสาม 20 ดอลลาร์
ทำแบบนั้นไม่ได้นะ
ให้ตายเถอะ
ไม่จริงน่า!
ไม่นะ ไม่ๆ!
ฉิบหายแล้ว
ไม่ อย่านะ คุณจะทำเสียงานหมด
บ้าเอ๊ย…
วางเขาลงเดี๋ยวนี้
พระเจ้าช่วยให้ลูกรอดด้วยเถอะ
ปล่อยเขา!
มีทางออกอื่นอีกไหมคะ
- ไม่มีแล้ว - โอเค ขอบคุณมากค่ะ
โอเค
ข่าวต่อไป สิ่งที่ดูเหมือนลมแรงในตอนแรก
- เริ่มดูเหมือนพายุแห่งศตวรรษซะแล้ว - โอเค
(แจ้งเตือนเหตุฉุกเฉิน เตือนพายุฝนรุนแรง)
ผมไม่เป็นไร เชื่อสิ
มัน… มันก็แค่แผลตื้นๆ
เขาแค่อยากให้ผมพักสักสองสัปดาห์
ฉันว่าตอนนี้เวอร์มอนต์ดูดีกว่าแล้วละ
ฉันรักคุณนะ
- ผมก็รักคุณ - เดี๋ยวฉันไปเอาของว่างมาให้อีก
หวัดดีค่ะ
ไม่ยักรู้ว่าเชลล์ท้องอยู่
ใช่เหรอ
ขอโทษที เพราะมอร์ฟีนน่ะ หมอมอร์แกนไม่ได้มาเล่นๆ
ฉันนึกว่าเธออายุ 40 กว่าแล้ว
คืนนี้อยากตายสองรอบเหรอ
ลอฟทิสรู้เรื่องไหม
ไม่รู้
ไม่ ผมรู้เรื่องทั้งหมดจากเมียเขา…
อือ
แพทริเชีย
ข้างนอกนั่นมันเรื่องบ้าอะไรกัน
ฟังฉันนะ คุณต้องไปจากที่นี่
ไม่ ฟังนะ คุณไม่ต้องบอกผมซ้ำสองหรอก
- ผม… - ไม่
เดี๋ยวนี้เลย
คุณมีลูกที่นี่ไม่ได้
ทำไมล่ะ
บ้าจริง ผมไม่ขอเรียนรู้อะไร จากสถานที่พวกนี้หรอก
ไปบอสตันทั้งที จะไม่เดินบนเส้นทางอิสรภาพได้ไง
ผมรอไปไม่ไหวแล้ว แต่ขอไม่เดินที่เส้นทางอิสรภาพนะ
รู้ไหมว่าเราควรทำอะไรตอนอยู่ที่นั่น
อะไรครับ
แวะดูมหาลัย
- พูดจริงเหรอ - อือ จริงสิ
ผมอยาก…
มันยังไม่จบ
ยังหรอก
คำบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี