ฮัลโหล
ผม… ผมแทบ… ผมแทบไม่ได้ยินคุณเลย
ว่าไงนะ
ที่ไหน
ผมหลับไปวันนึงเลยเหรอ
บันทึกพูดถึงโรคระบาด ที่เจอร์รีเชื่อมโยงเข้ากับปี 1702
เพราะงั้น
เราเลยสรุปได้ว่าสมุดบันทึกเล่มนั้น เป็นของซาราห์ เวสค็อตต์ วอร์เรน
และ…
นี่
ขอบคุณค่ะ
เราคิดว่าของต้องคำสาป อาจถูกฝังไปพร้อมริชาร์ด วอร์เรน
วิคแนะนำให้เราขุดเขาขึ้นมา
เราเลยทำตามนั้น
คุณทำอะไร
เราขุดโลงศพริชาร์ด วอร์เรนขึ้นมา
คุณขุดศพผู้ก่อตั้งขึ้นมางั้นเหรอ
- ใช่ นั่นไง - ใช่ อยู่นี่แล้ว
เสียสติกันหมดแล้วรึไงวะ
เอาละ ฟังสิ่งที่เธอบอกสิ
- ให้ตาย เขาอยู่ในนั้นเหรอ - เปล่า อยู่ข้างบน
เราย้ายเขาไปแล้ว
ทำไม…
ทำไมถึงย้ายเขาไป
เพราะเขายังไม่ตาย
ว่าไงนะ
แต่เราสื่อสารกันผ่านทางข้อความได้นิดหน่อย
อะไรนะ
ริชาร์ด วอร์เรนอยู่ในห้องนั้น
เขารอคุณอยู่
หมายความว่า…
เขารอผมทำไม
เขาบอกว่าจะคุยแค่กับ "ลอร์ดผู้ปกป้องเกาะ" เราคิดว่าเป็นคุณนั่นแหละ
อือ ดูนี่สิ เห็นไหม
ใช่ นี่แหละ
นายเข้าไปในนั้น
แล้วทำให้เขาบอกให้ได้
ว่าจะเปิดไอ้เวรนี่ได้ไง
- ไม่! - ไม่ๆ! อย่านะ!
อย่า…
อย่าพยายามทำเอง
ให้เขาทำ
เอาไป
ฉันจะปล่อยให้พวกคุณคุยกันนะ
(สวัสดีค่ะ ฉันชื่อแพทริเชีย)
(คุณโกรธอะไรที่ฉันพูดรึเปล่าคะ)
(ผมคือนายกเทศมนตรีทอม ลอฟทิส เป็นผู้นำ)
(คุณชื่ออะไรครับ)
ผมลืมไปอย่าง
คุณพูดได้เหรอ
ได้สิ
เป็นไปได้ไง…
เป็นไปได้ไงที่คุณยังไม่ตาย
ผมโดนปีศาจหลอกลวง และโดนคนในปกครองหักหลัง
แต่พลังที่ชั่วร้ายทำให้ผมยังคงอยู่
หมายความว่าไง มันหมายถึงไอ้นี่ใช่ไหม
ใช่ไหม
คุณ… คุณเปิดมันได้ไหม
คลายเชือกที
ครับ ได้ คือว่า…
คือผม… ผมคลายให้ได้นิดหน่อย
อือ มา… มาถอดมันออกเลยดีกว่า
มันคืออะไร
ผมคิดว่ามันคือการไถ่บาปของผม
เราหาหนอนกินให้อิ่มท้องไม่ได้ด้วยซ้ำ
บางคนถึงขั้นกินศพ
บางคนก็สวาปามดิน
ผมคิดจะปลิดชีพผมด้วยน้ำมือตัวเอง เมื่อได้เห็นภาพแบบนั้น
โทษที ลืมกระเป๋าน่ะ
อะไร…
คุณเห็นอะไรเหรอ
เศษอาหารพอประทังหิว
เห็ด
ผมขอบคุณพระเจ้า
แต่มีบางอย่างเกิดขึ้นกับผมแทน
มันคืออะไร
ปีศาจมั้ง
เกาะมั้ง
แต่ผมหิวโหย และมันก็หิวโหยเช่นกัน
มีการเสนอพันธสัญญา เพื่อไถ่บาปให้ชีวิตในถิ่นที่อยู่ของผม
และผมตอบรับข้อตกลงนั้น
ด้วยเลือด อุจจาระ และน้ำอสุจิของตัวเอง
คุณเสนออะไรเป็นการแลกเปลี่ยน
ถ้าผมปฏิเสธ
พวกคุณก็ไม่ได้อยู่ที่นี่หรอก
แบบนั้นอาจจะดีกว่าก็ได้
มันง่ายที่จะตัดสินกัน ในเมื่อเกาะของคุณเจริญรุ่งเรืองไปทั่ว
เจริญเหรอ
ลูกชายผมติดแหง็กอยู่บนเกาะนรกนี่
ผมว่ามันพูดกับผม
คุณทำตามมันไหม
ไม่
มันต้องการอะไร
มันรู้ว่าคนที่หวาดกลัวจะยอมทำเรื่องสิ้นคิด
หมายความว่าไง
ผมอยากเห็นของของลูกๆ ผม
(ตุ๊กตาผ้า - หุ่นวัวไม้)
ทุกวินาทีที่อยู่ในโลงนั้น
ผมนึกถึงความตายของพวกเขา
ซาราห์
เศร้าจัง
ตราบใดที่เลือดเนื้อเชื้อไขของผมยังมีชีวิต
คุณจะยังผูกพันกับพันธสัญญา แต่ผมเป็นคนสุดท้ายแล้ว
คุณจะสื่ออะไร
พาผมออกทะเลที
ผ่านจุดที่กะลาสีหวาดกลัว
เมื่อผมรอดเงื้อมมือของมันแล้ว
เมื่อผมไร้คำสาปในตัว
ผมเชื่อว่าผมจะชราลงและตายไป
เมื่อไม่เหลือผู้สืบเชื้อสายของผมแล้ว
การตายของผมจะปลดปล่อยเกาะนี้ ให้เป็นอิสระจากคำสาป
ก่อนอื่น เราไม่รู้ว่ามันจะทำให้เขาตายไหม
มีทางเดียวที่จะรู้ได้
อีกอย่างนะ เกาะนี้ไม่ปล่อยให้เขาตายง่ายๆ แน่
ข้างนอกมันอันตรายมากพอแล้ว
ยิ่งในทะเลกลางดึกละก็ อย่าว่าแต่ออกเรือไปกับคนไร้เรี่ยวแรงเลย
และเปล่า ฉันไม่ได้หมายถึงเขา
อะไรก็เกิดขึ้นได้ข้างนอกนั่น
การที่คุณไม่รู้เรื่องเลย บ่งบอกว่ามันอันตรายมากขนาดไหน
เมื่อคืน…
ผมรับรู้ถึงการมีอยู่
จริงๆ นะ
ผมไม่รู้ว่ามันคืออะไร ไม่รู้ด้วยว่ามันต้องการอะไร
แต่ผมรู้ว่าเราต้องยุติมันให้ได้
ผมรู้ว่าเราต้องลองดู
เขาจะขึ้นเรือฉันได้ก็ต่อเมื่อไปนอนในโลงแล้ว
วิคจะพาเราออกทะเล
แต่จะมีคนอยู่แถวท่าเรือ
ผมเลยต้องถามก่อน ว่าคุณเต็มใจจะกลับไปนอนในโลงไหม
แค่… แค่ให้เราได้ขึ้นเรือก่อนน่ะ
- แค่ให้ได้ขึ้นเรือก่อน - ใช่
ครับ โอเค
ทอม
โอ๊ย เวรจริงๆ
เขามาทำอะไรที่นี่
คงมีคนโทรแจ้งที่ฉันกรี๊ด ให้ฉันไปคุยกับเขาเอง
อะไรนะ เดี๋ยวก่อน รอก่อน
ทอม
ฉันจัดการเอง
ไงล่ะ แพทริเชียก่อเรื่องอีกแล้ว
ทำกุญแจหาย แต่เจอแล้ว ยินดีที่ได้เจอนะคะ…
ราตรีสวัสดิ์
อือ เช่นกันนะ
- ค่ะ - คุณ…
คุณควรกลับบ้านได้แล้ว
แพทริเชีย
มานี่ ลงมาจากรถจี๊ปผมนะ
ทำบ้าอะไรของคุณ
แพทริเชีย
มานี่เลย ลง…
- สาบานเลยนะ… - ให้ตายเถอะ
แพทริเชีย คุณทำบ้าอะไรเนี่ย
ฟังกันบ้างสิ แพทริเชีย!
หยุดนะ! หยุด… หยุดสิ!
มานี่!
ไปกันเถอะ
ชาวประมงหลายคนเจอบทเรียนหนัก ว่าอย่าไปไกลจากเกาะมากนัก
ข้างนอกนั่น เหมือนสามเหลี่ยมเบอร์มิวดาของเราเอง
เราจะหยุดสองนาทีก่อนไปถึงแนวนี้
นั่นคือพื้นที่มรณะ
การข้ามไปจะทำให้ไฟตรงนี้ติด
ถ้าข้ามทุ่นนี้ไป คนอย่างฉันมักไม่ได้รอดกลับมา
ยังไงก็เถอะ ฉันจะหยุดเรือไว้ตรงจุดที่จะจอดสองนาที
นายพาเขาลงเรือเล็กจากตรงนั้น แล้วพาเขาเดินทางส่วนที่เหลือด้วยตัวเอง
สองนาทีนี่มันไม่ใกล้ไปเหรอ
นายไม่มีทางพายเรือเล็กได้นานกว่านั้นแน่
พาเขาผ่านทุ่นไปและส่งเขาลงนรก เราจะได้จบเรื่องนี้ซะที
ปีศาจปกคลุมเหนือเมืองนี้
เปลี่ยนเมืองให้เป็นของมัน
เปลี่ยนคนให้เป็นของมัน
ความชั่วร้ายชนะความดีที่นี่
ดูโบสถ์ของผมสิ
ไม่เหลือเขตโบสถ์แล้ว…
ฉันมี… ฉันมีกัญชานะ ถ้าเธอ… ถ้าเธออยากได้
เราแค่ต้องไปสูบข้างนอก
พ่อนายจะไม่กลับบ้านเร็วๆ นี้ใช่ไหม
ใช่ๆ อีกพักใหญ่เลย
สวัสดีค่ะ สวัสดี
เขาเป็นอะไรของเขา
ไม่รู้สิ ฉัน…
ฉันเคยคิดว่าเขากลัวทุกอย่าง
แต่ตอนนี้ฉันคิดว่าเขาเป็นจอมโกหก
อยากรู้ไหมล่ะ
ห้องเขาอยู่ข้างบนใช่ไหม
เคลลี่… โอเค…
ไปจากไวต์วูดคืนนี้เลย ขอร้องละ
- มีสิทธิ์อะไรมาบังคับ - ไปซะก่อนที่จะสายเกินแก้
เคลลี่ ฉันว่า… ฉันว่าเราไม่ควรเข้าไปในนั้น
ถ้าเขาโกหกนายจริงๆ เขาจะมาลงโทษนายไม่ได้
เรียกว่ามีศีลธรรมสูงส่ง
(นายอำเภอ)
คุณจะไม่จับฉันเข้าคุกใช่ไหม
ใช่
เพราะผมทนฟังคุณทั้งคืนไม่ได้
แต่ผมจนปัญญาแล้ว แพทริเชีย
รับสายโทรศัพท์แปลกๆ สารพัด
แม่งต้องลากคนขึ้นมาจากทะเล
ผมต้องรู้ว่ามันเกิดเรื่องบ้าอะไร
ฉันไม่รู้ว่าคุณพูดอะไร
ผมว่าคุณรู้ดีว่าผมพูดถึงอะไร
และผมรู้ว่าคุณภักดีต่อลอฟทิส แต่ชาวบ้านเขาพูดกันให้แซ่ด
ตั้งคณะกรรมการดำเนินงานอะไรก็ไม่รู้
และนี่ ผมโทษพวกเขาไม่ได้
ไม่มีใครติดต่อเขาได้มา 24 ชั่วโมงแล้ว
พวกเขาแค่ไม่เข้าใจว่าเขาทำอะไรอยู่
งั้นก็ทำให้ผมเข้าใจเขาทีสิ
เพราะถ้าผมไม่เข้าใจ มันก็อันตรายต่อตัวผม เมียผม
และทุกคนบนเกาะนี้
ไม่ได้ พวกเขาบอกฉันว่าอย่าทำให้คนแตกตื่น
โอ๊ย จะบ้าตาย ผมจะแตกตื่นเรื่องอะไร
ไม่เอาน่า แพทริเชีย
คุณก็รู้ว่าผมอยู่ข้างคุณตลอด
ประมาณเกือบสองกิโลถึงเกาะ ทัศนวิสัยแย่
อะไรน่ะ มันคืออะไร
เกาะกำลังปั่นหัวเรา
ดูให้แน่ใจ…
ดูให้แน่ใจว่าโลงศพนั้นปิดแน่นหนา
ผมจะไปดูข้างล่างหน่อย
นั่นใคร
ว่าไง
ผมรู้ว่าเป็นคุณ
ขอละ
พูดอะไรหน่อย
- ผมรู้สึกเหมือนหายใจไม่ออก - ทุกอย่างปกติดี แค่…
แค่หายใจลึกๆ เข้าไว้
ค่อยยังชั่ว ขอบคุณพระเจ้า ขอพระเจ้าอวยพรนะ
จะปล่อยผมออกไปได้รึยัง
ฟังนะ ผมปล่อยไม่ได้ และผม… ผมขอโทษ
- คุณรับปากแล้วนี่ - ใช่ ผมรู้
ผมรู้ดี แต่ผม… และผม… ผมขอโทษจริงๆ
ไอ้เวรเอ๊ย
- ไอ้เวรงั้นเหรอ - ใช่ ผมบอกว่า "ไอ้เวรเอ๊ย"
คุณสิไอ้เวร!
ผมเหรอเวร คุณนั่นแหละไอ้เวร!
เงียบปากไปเลย
ยังอยู่ตรงนี้ไหม
เขา… เขาขอให้ปล่อยเขาออกมา
ฉันแม่งไม่มีวันเข้าใจเลยว่านายเป็นนายกได้ไง
เอาเรื่องนี้มาบอกฉันทำไม
- เขาไม่ได้ขออะไรมาก เขา… - อือ
เดี๋ยวเขาได้คืบเขาก็จะเอาศอก ฉันไม่ยอมปล่อยเขาออกมาแน่
ไม่ละ เราไว้ใจคนที่รู้ตัวว่ากำลังจะตายไม่ได้
มันยาก…
เออ ก็ต้องยากสิวะ แม่งโคตรยาก
นี่
มาร์ค ดอยล์เพื่อนซี้ฉันกับน้องสาวของเขา
เจอร์รี แฟนฉันเอง
เจอร์รี ดอยล์เหรอ
ใช่แล้ว
เจอร์รีที่พิพิธภัณฑ์น่ะนะ
คนนั้นแหละ
เจอร์รี ดอยล์จากสมาคมประวัติศาสตร์น่ะนะ
- ก็บอกว่าใช่ไง - โทษที
ตอนนั้นฉันอายุแค่ 16 ปี
เป็นช่วงเวลาที่เลวร้ายบนเกาะ
ตอนนั้นมีการล็อกดาวน์เกาะ
มีเคอร์ฟิว คนหายตัวไป
เป็นช่วงเวลาที่เหมาะเหม็งกับการออกไปตกปลา
ฉันกับเพื่อนสี่คน เราตัดสินใจขโมยเรือลำนึง
ออกไปตะลุยฟองคลื่น ทดสอบความกล้า
ใช่แล้วละ
มันโจมตีจากด้านล่าง แรงมากด้วย
ไอ้สิ่งนั้นมันใหญ่มาก
มันจะฉีกเรือเราเป็นชิ้นๆ ในพริบตา
แล้วฉันได้ยินริกกี้พูดว่าเขาเห็น…
เห็นหนวดปลาหมึก
ง่ายๆ งั้นเลย เรากลายเป็นเด็กน้อยที่ร้องหาแม่อีกครั้ง
และฉัน…
และฉัน… ฉันรู้ว่าฉันต้องออกไปจากตรงนั้น
ก่อนที่เรือจะจมทั้งลำ ก่อนเราถูกลากเข้าปากมัน
ฉันเลยเริ่มว่ายน้ำหนี
และนั่น… นั่นคือตอนที่มันคว้าเท้าฉันไว้
ฉันกลัวมาก
ก็มันดึงฉันขนาดนั้น และฉันพยายามดิ้นให้หลุด
จากนั้นฉันถึงรู้ว่านั่นคือมาร์คที่ร้องขอให้ช่วย
และตอนนี้
เราทั้งคู่กำลังถูกดึงลงไปใต้น้ำ และฉัน…
ฉันเห็นสิ่งนั้นอยู่ด้านล่างเขา
เราทั้งคู่ถูกลากลงไป และฉัน…
ฉันเตะสลัดเขา
เตะสลัดเขาออกไป
วิค มันไม่ใช่ความผิดคุณ
ฉันแค่เล่าเรื่องนี้ให้ฟัง เพื่อที่นายจะได้หัดฟังฉันสักครั้ง
อย่าปล่อยเขาออกมา
ผมปล่อยเขาออกมาแล้ว
เขายืนแทบไม่ไหว
นายนี่น่าโดนถีบลงนรกจริงๆ
อือ ก็นะ
แจ๋ว
คนเราล็อกไว้ก็ต่อเมื่อมีความลับ
นั่นแม่นายเหรอ
แม่นายสวยจัง
ไหนนายบอกว่าแม่นายตายตอนคลอดไง
ใช่
ฉันรู้จักเขา
นี่มันเศร้ากว่าที่คิดอีกนะเนี่ย
นึกว่าจะเป็นความลับสนุกๆ ซะอีก
ใช่ ทฤษฎีของฉันคือเกาะนี้มันเน่าเฟะ
และนั่นอาจเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับฉันก็ได้
ฉันอาจจะเป็นแค่อีกหนึ่งเหตุการณ์เลวร้าย ในประวัติศาสตร์ของเรา
ไม่มีใครรู้หรอก
โอเค อือ ฉันรู้ว่ามันฟังดูแปลก ฉันเข้าใจ
แพทริเชียเป็นบ้าไปแล้ว ก็ไม่เป็นไร
อือ ผมกลับละ
คุณเชื่อฉันไหม
ผมไม่สนใจอยากรู้ด้วย
ก่อนหน้านี้ไม่เคยชอบที่นี่ยังไง ตอนนี้ก็ไม่ชอบยังงั้น
ฉันเพิ่งเล่าให้คุณฟังแค่ครึ่งเดียวจริงๆ…
และทายซิอะไร
ผมพอแล้ว
เข้าใจนะ ผมพอแล้ว
ผมไม่อยากฟังอะไร ไม่อยากฟังอีกครึ่งนึงแล้ว
ช่วยอะไรอย่างสิ
ช่วยบอกนายกเทศมนตรีเพื่อนผมที ว่าอีกสัปดาห์นึงผมจะลาออก
แค่นั้นแหละ
โอเค
และเชิญคุณหาทางกลับเองเลย
- โอเค - ถึงยังไงไอ้นั่นก็พังอยู่แล้ว
พรุ่งนี้อาจจะปกติดีก็ได้
อือ ก็นะ…
ฟังดูดีนี่
ขอให้ทุกคนโชคดี
ขอบคุณ
โอ้ มาเร็ว สหาย
วันนี้ออกหากินกัน
ใครจะอยู่เป็นคนสุดท้าย
รู้จักเพลงนี้ไหม วิค
วันนี้เราจะขึ้นเรือแล้วแล่นไป
ใครจะอยู่เป็นคนสุดท้าย
ใกล้ถึงแล้ว
เตรียมเรือเล็กให้พร้อม
สงสัยจังว่าคำสั่งเสียของผมจะเป็นอะไร
ผมจะคิดถึงลูกๆ ของผมไหม
หรือเรื่องธรรมดาน่าเบื่อ หรือเรื่องเศร้าน่าสมเพช
ผมจะคิดถึงแม่ผมไหม
หรือผมจะพูดว่า "ได้โปรดเถอะ พระเจ้า
ไว้ชีวิตลูกด้วย"
รู้ไหม ถ้าผมอยู่ถึง 60 ปี ผมคงจะมีความสุขมาก
ไม่นะ ไม่ๆ…
ไปต่อกันเถอะ
ไต๋เรือร้องหา
ให้แล่นเรือกราบขวา
แต่ใครจะอยู่เป็นคนสุดท้าย
ลมตะวันออกพัดมา
รั้งเราไม่ได้
แม้ปลาจะบางตา
และผืนน้ำดำสนิท
เราต้องคิดแผนอื่น
ไอ้สารเลว! เอามานี่!
- ผมอยากมีชีวิตต่อ - เอามา!
ปล่อยผมนะ ไอ้หมียักษ์! ปล่อยผมไป ไอ้เวรเอ๊ย!
เดี๋ยวได้โดนดีแน่
ให้ตายสิวะ!
เอาฉมวกมา! ด่วน!
ผมไม่อยากตาย ผมยังไม่อยากตาย
- ยัดเขาลงโลงไป - ไม่นะ! ไม่ๆ!
- อยู่นั่นแหละ - นิ่งๆ!
ไว้ชีวิตผมเถอะ
ให้ผมอยู่ต่อ
ปล่อยผมไป
นอนลง!
ผมไม่อยากตาย
ขอบ…
ปล่อยผมไป
เวรละ บ้าฉิบ
เวร
ให้ตายสิวะ
วิค!
- นึกว่าม่องเท่งไปแล้ว - เหรอ
- แล้วนายลงไปทำอะไรในนั้นล่ะ - ผมหาพลุสัญญาณอยู่
เออ พวกเขาจะได้หานายเจอน่ะเหรอ ฉิบหายหมด
ไอ้บ้านี่น่ะ…
นายขยับมันทำไม
นายทำได้ดีมาก
ขอบคุณครับ
ผมแม่งโคตรเท่เลย
เดี๋ยว นายได้ดูโลงศพรึยัง
ดูแล้ว
มีแต่ซี่โครงกับไส้กรอกเวียนนาเต็มไปหมด
อย่างน้อยเขาก็ได้หยุดร้องเพลง
เออ เยี่ยมมาก คุณเตะกระเป๋าผมลงบันได
- ไอ้งั่งตีนเบี้ยว - มันร่วงลงมา ขอโทษที มันร่วงน่ะ
ใต้กระเป๋าคุณมีล้อ มันน่าปวดหัวมาก
นี่คือโรงแรมที่แย่ที่สุดที่ผมเคยพักมา
- ดีเลย งั้นก็กลับไปได้แล้ว - กลิ่นคุณก็เหมือนกะหล่ำปลีเน่าขี้แตก…
- นั่นมัน… - ในแพมเพิสเด็ก
คำบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี