Εμπρός;
Μετά βίας σας ακούω.
Τι;
Πού;
Κοιμάμαι μία ολόκληρη μέρα;
Η καταγραφή μιλάει για πανώλη, την οποία η Τζέρι συνέδεσε με το 1702.
Από αυτό
συναγάγαμε ότι το ημερολόγιο ανήκε στη Σάρα Ουέστκοτ Ουόρεν.
Και…
Ορίστε.
Ευχαριστώ.
Σκεφτήκαμε ότι το καταραμένο αντικείμενο ίσως είναι θαμμένο με τον Ρίτσαρντ Ουόρεν.
Ο Ουίκ πρότεινε να τον ξεθάψουμε.
Αυτό και κάναμε.
Τι κάνατε;
Ξεθάψαμε τον Ρίτσαρντ Ουόρεν.
Ξεθάψατε τα λείψανα του ιδρυτή;
- Ναι, είναι εκεί. - Τα φέραμε εδώ.
Έχετε τρελαθεί τελείως;
Άκου τι σου λέει.
- Θεέ μου. Είναι εκεί; - Όχι, είναι πάνω.
Τον μεταφέραμε.
Γιατί…
Γιατί τον μεταφέρατε;
Επειδή είναι ακόμα ζωντανός.
Τι;
Καταφέραμε να επικοινωνήσουμε λίγο μέσω σημειωμάτων.
Τι;
Ο Ρίτσαρντ Ουόρεν είναι εκεί μέσα.
Σε περιμένει.
Τι εννοείς…
Γιατί περιμένει εμένα;
Θα μιλήσει μόνο με τον "Κύριο Προστάτη του Νησιού". Λογικά είσαι εσύ.
Ναι, δες. Το βλέπεις αυτό;
Ναι.
Πήγαινε μέσα
και πείσ' τον να σου πει
πώς σκατά ανοίγει αυτό.
- Όχι! - Όχι!
Μη…
Μην το κάνεις μόνος σου.
Πες σ' εκείνον να το κάνει.
Ορίστε.
Θα σας αφήσω μόνους.
ΓΕΙΑ ΕΙΜΑΙ Η ΠΑΤΡΙΣΙΑ
ΘΥΜΩΣΕΣ ΜΕ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΕΙΠΑ;
ΕΙΜΑΙ Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΤΟΜ ΛΟΦΤΙΣ ΗΓΕΤΗΣ
ΠΩΣ ΣΕ ΛΕΝΕ;
Ξέχασα κάτι.
Μιλάς;
Ναι.
Πώς…
Πώς γίνεται να ζεις ακόμα;
Με ξεγέλασε ένας διάβολος και με πρόδωσαν οι υπήκοοί μου.
Όμως με συντηρεί μια σατανική δύναμη.
Τι εννοείς; Αυτό είναι εκεί μέσα;
Αυτό είναι;
Μπορείς να το ανοίξεις;
Χαλάρωσέ μου αυτά.
Βέβαια, ναι. Εννοώ…
Εντάξει, μπορώ να τα χαλαρώσω λίγο.
Ναι, κάτσε να σου τα βγάλω.
Τι είναι αυτό;
Νόμιζα πως ήταν η σωτηρία μου.
Ούτε ζωύφιο δεν βρίσκαμε για να κορέσουμε την πείνα μας.
Κάποιοι έτρωγαν πτώματα,
άλλοι χόρταιναν με χώμα.
Εγώ συλλογιζόμουν πώς θα δώσω τέλος στη ζωή μου όταν το είδα.
Ξέχασα την τσάντα μου.
Τι…
Τι είδες;
Μια μπουκιά φαΐ.
Ένα μανιτάρι.
Ευχαρίστησα τον Θεό.
Αλλά κάτι άλλο ήρθε και με βρήκε.
Τι ήταν;
Δαίμονας;
Το ίδιο το νησί;
Μα λιμοκτονούσα και λιμοκτονούσε και εκείνο.
Προσφέρθηκε η συμφωνία για τη σωτηρία του οικισμού μου.
Υπέγραψα εκείνη τη συμφωνία
με αίμα, κόπρανα και σπέρμα.
Τι πρόσφερες σε αντάλλαγμα;
Αν είχα αρνηθεί,
δεν θα ήταν κανείς σας εδώ.
Αυτό ίσως να ήταν καλύτερο.
Είναι εύκολο να κρίνεις όταν το νησί γύρω σου ευημερεί.
Ευημερεί;
Ο γιος μου είναι εγκλωβισμένος σε έναν καταραμένο γαμωβράχο.
Νομίζω ότι μου μίλησε.
- Το ακολούθησες; - Όχι.
Τι ήθελε;
Ξέρει ότι οι έντρομοι άντρες θα κάνουν απελπισμένες πράξεις.
Τι θα πει αυτό;
Θέλω να δω τα πράγματα των τέκνων μου.
ΥΦΑΣΜΑΤΙΝΗ ΚΟΥΚΛΑ - ΞΥΛΙΝΟ ΕΙΔΩΛΙΟ
Κάθε δευτερόλεπτο μέσα στην κάσα
φανταζόμουν τον θάνατό τους.
Σάρα.
Πολύ στενάχωρο.
Όσο υπάρχουν άνθρωποι με το αίμα μου,
είστε δεσμευμένοι από τη συμφωνία. Μα είμαι ο τελευταίος.
Τι λες, δηλαδή;
Πηγαίντε με στη θάλασσα,
πέρα από το σημείο που φοβούνται οι ναυτικοί.
Όταν δεν θα μπορεί πια να με πιάσει
και δεν θα με βαραίνει η κατάρα, πιστεύω ότι θα γεράσω και θα πεθάνω.
Μόλις χαθεί η γενιά μου, ο θάνατός μου θα απελευθερώσει το νησί από την κατάρα.
Πρώτον, δεν ξέρουμε αν αυτό θα τον σκοτώσει.
Μόνο με έναν τρόπο θα μάθουμε.
Δεύτερον, το νησί δεν θα τον αφήσει εύκολα να φύγει.
Είναι ήδη αρκετά επικίνδυνα εκεί έξω.
Στη θάλασσα, νύχτα, πόσο μάλλον μαζί με έναν αδύναμο άντρα.
Και όχι, δεν εννοώ εκείνον.
Μπορεί να συμβεί οτιδήποτε.
Το γεγονός ότι δεν το γνωρίζεις αυτό μου λέει πόσο επικίνδυνο είναι όντως.
Χθες το βράδυ…
ένιωσα μια παρουσία. Αλήθεια.
Δεν ξέρω τι είναι και δεν ξέρω τι θέλει.
Ξέρω ότι πρέπει να βάλουμε τέλος. Πρέπει να προσπαθήσουμε.
Δεν τον βάζω στο σκάφος μου αν δεν μπει στην κάσα.
Θα μας βγάλει στα ανοιχτά ο Ουίκ.
Αλλά θα έχει κόσμο η προβλήτα.
Οπότε πρέπει να σε ρωτήσω, θα ήσουν πρόθυμος να ξαναμπείς στην κάσα;
Μέχρι να μπούμε στο σκάφος.
- Μέχρι να μπούμε στο σκάφος. - Ναι.
Ναι. Εντάξει.
Τομ.
Γαμώτο. Τι κάνει αυτός εδώ;
Ίσως κάποιος να ενημέρωσε για τις κραυγές μου. Θα του μιλήσω.
Τι; Στάσου.
Τομ.
Το 'χω.
Η Πατρίσια ξαναχτυπά.
Έχασα τα κλειδιά μου, τα βρήκα, χάρηκα που σε είδα. Καλή σου νύχτα.
Εντάξει. Επίσης.
Ναι.
Πήγαινε σπίτι.
Πατρίσια.
Έλα εδώ. Βγες από το αμάξι μου.
Μα τι κάνεις;
Πατρίσια. Έλα εδώ. Βγες…
- Μα τον Θεό… - Θεέ μου.
Πατρίσια, τι διάολο κάνεις; Άκου να σου πω! Πατρίσια!
Σταμάτα!
Έλα εδώ!
Πάμε.
Πολλοί ψαράδες μαθαίνουν με άσχημο τρόπο ότι δεν απομακρυνόμαστε από το νησί.
Είμαστε στο δικό μας Τρίγωνο των Βερμούδων.
Θα σταματήσουμε δύο λεπτά πριν φτάσουμε σ' εκείνη τη γραμμή.
Είναι η νεκρή ζώνη. Πιο πέρα, ενεργοποιείται αυτό το φως.
Μετά τη σημαδούρα, άνθρωποι σαν εμένα τείνουν να μην επιστρέφουν.
Τέλος πάντων, θα σταματήσω το σκάφος στα δύο λεπτά μακριά.
Εκεί μπορείς να τον βάλεις στο βαρκάκι και να τον πας παραπέρα μόνος σου.
Μήπως τα δύο λεπτά είναι υπερβολικά κοντά για σένα;
Δεν θα καταφέρεις να τραβήξεις κουπί πιο πολύ.
Περνάμε τη σημαδούρα, τον στέλνουμε στον διάολο και τελειώνουμε.
Ο διάβολος πλανάται πάνω από την πόλη, την έχει κάνει δική του.
Οι κάτοικοί της είναι δικοί του.
Το κακό έχει θριαμβεύσει έναντι του καλού εδώ.
Δες την εκκλησία μου. Δεν έχω ενορία…
Έχω χόρτο. Αν θες. Απλώς θα το καπνίσουμε έξω.
- Ο πατέρας σου δεν γυρνάει άμεσα, σωστά; - Όχι. Θ' αργήσει.
Καλησπέρα σας.
Τι παίζει μαζί του;
Δεν ξέρω.
Νόμιζα ότι φοβόταν τα πάντα. Αλλά πλέον νομίζω ότι είναι ψεύτης.
Θες να το ανακαλύψουμε;
Το δωμάτιό του είναι πάνω;
Κέλι… Εντάξει.
Φύγε απόψε από το Ουάιτγουντ. Σε ικετεύω.
- Ποια δύναμη; - Φύγε πριν να 'ναι αργά.
Κέλι, δεν νομίζω ότι πρέπει να μπούμε.
Αν σου λέει όντως ψέματα, δεν μπορεί να σε τιμωρήσει.
Ονομάζεται ηθικό πλεονέκτημα.
ΣΕΡΙΦΗΣ
Δεν θα με συλλάβεις;
Όχι. Δεν μπορώ να σ' ακούω όλη νύχτα.
Κοντεύω να τρελαθώ, Πατρίσια.
Λαμβάνω ένα σωρό αλλόκοτες κλήσεις.
Βγάζω κόσμο από τον ωκεανό. Πρέπει να μάθω τι διάολο συμβαίνει.
Δεν ξέρω τι εννοείς.
Νομίζω ότι ξέρεις πολύ καλά τι εννοώ.
Ξέρω ότι είσαι πιστή στον Λόφτις, αλλά ο κόσμος μιλάει.
Φτιάχνουν κάτι σαν επιτροπή δράσης, ή κάτι τέτοιο, και δεν τους αδικώ.
Δεν τον έχει βρει κανείς εδώ και 24 ώρες.
Δεν καταλαβαίνουν τι κάνει.
Βοήθησέ με να καταλάβω τι κάνει.
Γιατί αν δεν καταλάβω, κινδυνεύω εγώ, η γυναίκα μου
και όλοι οι άνθρωποι στο νησί.
Δεν μπορώ. Μου είπαν να μη σπείρω πανικό.
Χριστέ μου. Τι θα μπορούσε να με πανικοβάλει;
Έλα τώρα, Πατρίσια.
Ξέρεις ότι πάντα σε υποστήριζα.
…περίπου ενάμισι χιλιόμετρο από το νησί. Χαμηλή ορατότητα.
- Τι; Τι λέει; - Το νησί παίζει παιχνίδια.
Φρόντισε…
Φρόντισε να είναι σφαλισμένη η κάσα. Πάω να ελέγξω κάτω.
Ποιος είναι εκεί;
Ναι;
Ξέρω ότι είσαι εσύ.
Σε παρακαλώ.
Πες κάτι.
- Νιώθω να πνίγομαι! - Όλα καλά. Μόνο…
Πάρε βαθιές ανάσες.
Δόξα τω Θεώ. Να 'σαι καλά.
Θα με βγάλεις τώρα;
Δεν μπορώ. Συγγνώμη.
- Το υποσχέθηκες. - Ναι, το ξέρω.
Το καταλαβαίνω, αλλά λυπάμαι πολύ.
Άντε γαμήσου.
- Να πάω να γαμηθώ; - Ναι, είπα "Άντε γαμήσου".
- Εσύ άντε γαμήσου. - Εγώ; Εσύ άντε γαμήσου!
Άντε στον διάολο.
Είσαι ακόμα εκεί;
Ζητάει να τον βγάλω.
Δεν θα καταλάβω ποτέ πώς διάολο έγινες δήμαρχος.
Γιατί το λες σ' εμένα;
- Δεν έχει ζητήσει πολλά… - Ναι.
Ξεκινάει με ένα πράγμα και μετά με άλλο. Δεν τον αφήνω ελεύθερο.
Όχι, μην εμπιστεύεσαι κάποιον που ξέρει ότι θα πεθάνει.
Είναι δύσκολο…
Φυσικά και είναι, ρε!
Ορίστε.
Ο καλύτερός μου φίλος, ο Μαρκ Ντόιλ, κι η αδερφή του.
Το κορίτσι μου, η Τζέρι.
Η Τζέρι Ντόιλ;
Ακριβώς.
Η Τζέρι του μουσείου;
Αυτή.
Η Τζέρι Ντόιλ από την ιστορική λέσχη;
- Αυτή, λέμε. - Συγγνώμη.
Ήμουν 16 ετών.
Ήταν άσχημη περίοδος στο νησί.
Το νησί ήταν αποκλεισμένο.
Υπήρχε απαγόρευση κυκλοφορίας, άνθρωποι εξαφανίζονταν.
Ιδανική στιγμή για αλιευτική εκδρομή.
Με τα τέσσερα φιλαράκια μου κλέψαμε μια βάρκα
και τη βγάλαμε στα κύματα να δοκιμάσουμε τα κότσια μας.
Ναι.
Πρώτα μας χτύπησε από κάτω. Μας χτύπησε με δύναμη.
Ήταν κάτι μεγάλο. Θα διέλυε τη βάρκα σε δευτερόλεπτα.
Αλλά μετά ο Ρίκι είπε…
ότι είδε ένα πλοκάμι.
Κι έτσι απλά, γίναμε ξανά μικρά παιδιά που ζητούσαμε τη μαμά μας
κι εγώ…
Ήξερα ότι έπρεπε να φύγω.
Πριν βουλιάξει η βάρκα. Πριν μας ρουφήξει στο στόμα του εκείνο το πράγμα.
Άρχισα να κολυμπάω.
Τότε ένιωσα να μου αρπάζει το πόδι.
Είχα φοβηθεί πολύ. Με τραβούσε και προσπαθούσα να ξεφύγω.
Κατάλαβα ότι ήταν ο Μαρκ που ικέτευε να τον βοηθήσω.
Εκείνη τη στιγμή,
βυθιζόμασταν κι οι δύο και είδα το πράγμα από κάτω του.
Μας τραβούσε και τους δύο κι εγώ…
Τον κλότσησα να με αφήσει.
Τον κλότσησα.
Ουίκ, δεν έφταιγες εσύ.
Σου είπα αυτήν την ιστορία για να με ακούσεις μία φορά, γαμώτο.
Μην τον αφήσεις να βγει!
Τον άφησα ήδη.
Με το ζόρι στέκεται όρθιος.
Πανάθεμα το κεφάλι σου.
Ναι.
Κλειδώνουν μόνο αν υπάρχει μυστικό.
Η μαμά σου είναι;
Ήταν πολύ όμορφη.
Νόμιζα ότι είπες πως πέθανε στη γέννα.
Ναι.
Τη γνώρισα.
Είναι πιο στενάχωρο απ' όσο νόμιζα. Περίμενα ένα διασκεδαστικό μυστικό.
Η θεωρία μου είναι ότι το νησί διαφθείρει.
Κι ίσως να μου συνέβαινε κι εμένα,
να γινόμουν άλλο ένα φρικτό περιστατικό στην ιστορία μας.
Ποιος ξέρει;
Εντάξει, ξέρω πώς ακούγεται, καταλαβαίνω. Η Πατρίσια είναι τρελή. Δεν πειράζει.
Ναι. Παραδίνομαι.
- Με πιστεύεις; - Δεν με νοιάζει να μάθω.
Ούτε πριν μου άρεσε εδώ ούτε τώρα μ' αρέσει.
- Και σου έχω πει μόνο τα μισά… - Μάντεψε. Είμαι εντάξει.
Βλέπεις; Είμαι εντάξει.
Δεν χρειάζομαι κάτι, δεν θέλω τα άλλα μισά. Κάνε μου μια χάρη.
Δώσε στον φίλο μου τον δήμαρχο την παραίτησή μου. Αυτό μόνο.
Εντάξει.
Και βγες μόνη σου.
- Εντάξει. - Είναι χαλασμένο έτσι κι αλλιώς.
Μπορεί να είναι όλα καλά αύριο.
Ναι, βασικά…
Μου δίνει ελπίδες αυτό.
Καλή τύχη σε όλους σας.
Ευχαριστούμε.
Ω, παλικάρια
Ελάτε να κερδίσουμε το ψωμί μας
Ποιος θα μείνει τελευταίος;
Το ξέρεις, Ουίκ.
Στο πλοίο θα επιβιβαστούμε Και θα σαλπάρουμε
Ποιος θα μείνει τελευταίος;
Πλησιάζουμε.
Ετοίμασε το βαρκάκι.
Ποιες θα είναι άραγε οι τελευταίες λέξεις μου;
Θα σκεφτώ τα παιδιά μου;
Κάτι τετριμμένο; Κάποια ασήμαντη πικρία;
Θα σκεφτώ τη μητέρα μου;
Ή θα πω "Σε παρακαλώ, Θεέ μου,
άσε με να ζήσω";
Καλά, εγώ αν φτάσω τα 60, θα είμαι υπερευχαριστημένος.
Όχι…
Συνεχίζουμε.
Ο καπετάνιος καλεί
Για πορεία δεξιά
Μα ποιος θα μείνει τελευταίος;
Ο ανατολικός άνεμος
Δεν θα μας εμποδίσει
Αν και τα ψάρια είναι λιγοστά
Και το νερό μαύρο
Θέλουμε άλλο σχέδιο.
Καθίκι! Φέρ' το εδώ αυτό!
- Θέλω να ζήσω! - Φέρ' το.
Άσε με, παλιοαρκούδα! Άσε με, κάθαρμα!
Θα σε βάλω να φας το πουλί μου!
Να πάρει η ευχή!
Το καμάκι! Τώρα!
Δεν θέλω να πεθάνω!
- Βάλ' τον στην κάσα! - Όχι!
- Μείνε εκεί. - Εκεί!
Άσε με να ζήσω!
Κάτω!
Δεν θέλω να πεθάνω!
Ευχαρι…
Άσε με να ζήσω!
Γαμώτο.
Να πάρει.
Ουίκ!
- Νόμιζα ότι πέθανες! - Ναι;
- Και τι κάνεις εκεί κάτω; - Έψαχνα φωτοβολίδες.
Για να βρουν εσένα; Στον διάολο όλα.
Αυτή η μαλακία…
Γιατί το μετακίνησες;
Τα πήγες καλά.
Ευχαριστώ.
Τα πήγα και γαμώ.
Κάτσε, τσέκαρες την κάσα;
Ναι.
Ένα σωρό παϊδάκια κι ένα βιενέζικο λουκάνικο.
Σταμάτησε να τραγουδά έστω.
Ναι, τέλεια. Κλότσησες τη βαλίτσα μου από τη σκάλα,
- άγαρμπε βλάκα. - Έπεσε. Να με συγχωρείς, έπεσε.
Έχει ροδάκια, αποτελούν απειλή.
Είναι το χειρότερο πανδοχείο.
- Ωραία. Φύγε, λοιπόν. - Μυρίζεις σαν χεσμένο λάχανο…
- Αυτό… - σε πάνα μωρού.
Υποτιτλισμός: Άννυ Ζερβού