Stacja ratownictwa. Tu szeryf Clemons.
Wzywam wszystkie jednostki. Koktajle Patricii.
Nie wiem, co się, kurwa, dzieje!
CZTERY DNI WCZEŚNIEJ
PODARUJ ODROBINĘ RADOŚCI!
ZBIÓRKA KSIĄŻEK
Jak zawsze.
TWOJA KOLEJ
ODRZUĆ TO, CO STARE, I POWITAJ NOWĄ WERSJĘ SIEBIE
ZAPOMNIJ O INNYCH PORADNIKACH.
SPRAWDZONA METODA ODMIENI CI ŻYCIE.
PORADNIKI
WDOWIA ZATOKA
Patricia.
Mówiłaś, żebym wpadła.
Jasne. Tak, oczywiście, zapraszam.
Otworzyć tę butelkę?
Jasne. Wszystkie pijemy białe, ale jeśli masz ochotę, śmiało.
- Ekstra. - Do kuchni.
Chrapie na plecach. Chrapie na brzuchu.
Przysięgam, jeśli nie przestanie chrapać…
Uduszę go poduszką.
Mój tata chrapał tak głośno, że mama kazała mu spać na kanapie,
ale i tak było go słychać…
- Mój były strasznie chrapał. - …na samej górze…
Mówię ci, to był koszmar.
Nie chodziło tylko o zapach, choć był fatalny…
Proszę, nie otwieraj tego.
Chodź. Tutaj.
- Chyba jest czysty. - Dziękuję.
Nie znamy się chyba.
Przeprowadziłam się tu parę miesięcy temu z Portsmouth. Shelby.
- Patricia. - Hej.
Znam tu tylko Lenore,
dlatego jestem już przy trzecim kieliszku wina.
A ty? Kogo tu znasz?
Z większością kończyłam szkołę,
ale jestem dość zajęta,
więc rzadko bywam na imprezach.
Mogę cię o to zapytać?
O co?
O dziewczyny, które tu zmarły.
Na pewno chodziłyście razem do szkoły.
Czy je znałam?
Tak.
Prawie byłam jedną z nich.
Nie.
Tak.
I co się stało? Wybacz…
Nie powinnam o to pytać. Na pewno ciężko o tym mówić.
Zaczęło się od telefonów…
Oddychanie w słuchawkę i rozłączanie się. Ale pewnej nocy byłam sama.
O Boże. Wszedł do twojego domu?
Boogeyman?
O cholera.
Usłyszałam kogoś na dole i wiedziałam…
- Intuicja. - Tak. Dokładnie tak.
Pomyślałam, że to czas…
Przepraszam.
- Przepraszam. - O nie. Nie szkodzi.
O nie… solidnie cię oblała.
- Tak. - Cholerka.
No dobra…
Skoczę do łazienki,
- ale potem mam do ciebie parę pytań. - Jasne.
Tak.
Okej.
Słyszałyśmy to wielokrotnie. Ile razy można kłamać?
Sprawdzali nawet bilingi
- i nikt do niej nie dzwonił. - Tak.
Opowiada to od 25 lat.
Każdemu, kto słucha. Serio, to żałosne.
- Szaleństwo. - Odlot.
- No wiem. - Kompletnie stuknięta.
- Racja, Kris. - Świruska.
To pierwsze,
co zrobiła.
Mogłabyś zrobić nam zdjęcie?
Jasne. No pewnie.
- Świetnie. - Okej.
Chodźcie, drogie panie. Wszystkie razem.
Tak. Tutaj. No chodź.
Lepszy profil.
- Wszystkie moje przyjaciółki. - Tak.
Powiedzcie: „Wino i ser”.
Gotowe.
- Cóż… - Mamy tylko ze dwa.
- Wiem. - To jest dobre.
- Później. - Tak.
TWOJA KOLEJ - ODRZUĆ TO, CO STARE, I POWITAJ NOWĄ WERSJĘ SIEBIE
GRATULACJE! TO TWÓJ PIERWSZY KROK
NA DRODZE DO ODKRYCIA DRZEMIĄCEJ W TOBIE MOCY.
CO W SOBIE KOCHASZ?
CZEGO W SOBIE NIE LUBISZ?
MOJĄ OTWARTOŚĆ I DOBRE SERCE.
„Czego w sobie nie lubisz?”.
Za bardzo przejmuję się tym,
co myślą o mnie inni ludzie.
ZAKREŚL SWOJE NAJSŁABSZE ELEMENTY.
JAK URZĄDZIĆ PRZYJĘCIE
„Masz wrażenie, że możesz jutro umrzeć i nikt by tego nie zauważył?
Całkiem możliwe.
Ale udane przyjęcie może to zmienić”.
„Doskonała gospodyni emanuje pewnością siebie,
jest swobodna i elegancka”.
„Elegancka”.
„Nagle wszyscy widzą w tobie osobę, która urządza wspaniałe przyjęcia.
Wystarczy jedno, by ludzie zmienili o tobie zdanie.
I wystarczy jedno udane przyjęcie, by twoje życie się zmieniło”.
Rosemary, tu jest lista zakupów.
Dale, potrzebujesz gramofonu, bo będziesz DJ-em.
Nigdy tego nie robiłem.
Wszyscy będą tańczyć.
Nie będzie ani chwili ciszy.
Każda piosenka będzie przechodziła w kolejną.
Wszyscy będą opowiadali o nocy, kiedy tańczyli na Wieczornych Koktajlach.
Wszystko w twoich rękach.
Może powinnaś kogoś wynająć.
Poradzisz sobie.
WIECZORNE KOKTAJLE Z PATRICIĄ!
SŁONY WIELORYB 1 LIPCA - RSVP
WSZYSTKIE KONTAKTY: WIECZORNE KOKTAJLE Z PATRICIĄ
MAM NADZIEJĘ, ŻE WPADNIECIE
WYŚLIJ
ZAPROSZENIE WYSŁANE!
PRZEPIS NA PONCZ
JEST MIEJSCÓWKA, JEST IMPREZA:
PROJEKTOWANIE IDEALNEJ PRZESTRZENI NA PRZYJĘCIE
Kwiaty umieścimy tutaj.
Będą pierwszą rzeczą, jaką zobaczą ludzie.
Musimy też zabrać stąd trochę stołów, żeby mieć parkiet.
Chyba że będzie wtedy za duży?
Nie wiem.
Dobra. Co dalej?
Mam catering. Zastanawiałam się…
- Moja wina. - Padam z głodu.
Ja też.
Może zamówimy trochę ostryg.
- Śliczne. - Dzięki.
Lubisz koktajle krewetkowe,
- więc może wszystkiego po trochu. - Chętnie.
Sama nie wiem, możemy zamówić zupę.
Pewnie wezmę burgera.
Cześć.
Nie wiem, czy wiecie,
ale urządzam tu przyjęcie jutro wieczorem.
Chodzi ci o tę miejską imprezę?
Tak, Kris, miasto je sponsoruje, ale ja je urządzam i to moje przyjęcie,
więc czujcie się zaproszone.
Ale radzę zrobić RSVP, bo miejsca jest niewiele
i spodziewamy się wielu osób.
Jutro wszyscy idą na urodziny Billa Rooneya w Łosiowej Chacie.
Bill urządza imprezę?
No w sumie ulga, bo jest tylu turystów,
że bałam się, że będziemy musieli odprawiać ludzi spod drzwi.
Chyba będzie dobrze.
Miłego lunchu.
- Dzięki. - Dzięki.
Nikt na to nie idzie.
Serio.
TO BĘDZIE SUKCES, BO TERAZ TWOJA KOLEJ.
CHYBA ŻE BĘDZIE NISKA FREKWENCJA. TO OKREŚLI TWOJĄ WARTOŚĆ SPOŁECZNĄ.
Na tej liście jest z 800 piosenek.
Tak jakby spisała każdą piosenkę, jaką w życiu usłyszała.
A potem…
Jak stoimy z RSVP na Wieczorne Koktajle?
Zero osób.
Po co mi to wręczyłeś? Powiedz, że nikt nie potwierdził.
Nie chciałem.
W Łosiowej Chacie nie mogą przyjmować na raz więcej niż 30 osób spoza klubu.
Dzwoń do Glena. Powiedz mu, że urodziny Billa Rooneya odwołane,
chyba że chce piekła w tym swoim klubiku,
kiedy wygaśnie im koncesja na alkohol.
WIECZORNE KOKTAJLE Z PATRICIĄ!
KTO PRZYJDZIE (3 OSOBY)
LISTA GOŚCI ZAPROSZONE OSOBY - 156
NIE - 8 TAK - 3
STARA KOBIETA - MOŻE MOKRA SZYBSZA NIŻ ZWYKŁE STARE KOBIETY!
Dobra, Loftis. Pomarnujmy mój czas.
Burmistrz pytał, czy znalazłeś już tę staruszkę.
Driscoll, myślisz, że jestem tu dla zabawy?
Przecież nie oglądam tu Footloose.
Przyjąłem.
Co jest, do cholery?
SŁONY WIELORYB
PRZEPIS NA PONCZ
Słuchaj…
Trochę się martwię, że za bardzo się w to angażujesz.
Nie…
Nie zrozumiałam nawet połowy rzeczy na tej liście zakupów.
Mogę zasugerować inną ozdobę na głowę?
Nie chcę teraz twojego negatywnego nastawienia.
Po prostu mnie wspieraj.
Wszystko dziś robię źle.
Próba, raz, dwa.
Próba mikrofonu, raz, dwa.
Próba, raz, dwa.
Próba, próba, raz, dwa.
Próba, raz, dwa.
Próba mikrofonu…
Impreza trwa od 15 minut. Czemu ciągle powtarzasz „próba”?
To zaskakująco skomplikowany system.
- To koniec, Dale. - Spróbuję czegoś…
Cześć! Jesteście spoza miasteczka?
- Tak. - Świetnie! Właśnie zaczynamy.
Ekstra.
- Wrócimy później. - Nie! Chodźcie, napijcie się.
Okej. To jest parkiet, gdybyście chcieli zaszaleć.
Albo i nie.
Poznaliście doktora Calvina Morgana?
Na pewno ma świetne historyjki medyczne.
Dziś już nie pracuję, Patricio.
Ja mam dobrą.
Zaczęło się od stopy.
O Boże. Cholera!
Co? Co?
Siedzą przy samym wejściu, a chciałam trochę ozdobić salę.
Wiesz, co mam na myśli?
Ogarnę to.
- Dobra, fujary, idziemy. - Nie, nie.
Nie ma faszerowanych jajek.
Dobra. Pójdę po…
IDEALNY MOMENT NA PODANIE PONCZU
Niby komu?
Tom. Nie wiem, gdzie jesteś,
ale ja jestem na imprezie…
na której miałeś być!
- Gdzie są ci ładni ludzie? - Nie wiem.
Gdzie zniknęli ci ładni ludzie?
Widział ktoś tych ładnych ludzi?
Widzę ich. Są u szczytu schodów.
O Boże.
- Ładne są. - O tak. Przepiękne.
Tak.
Okej! Dawajcie!
Impreza! Dobra.
Łysiejesz?
Sprawdź, jak to robimy…
Co to za reklama?
Nie mam wersji premium.
- Dobranoc, Patricia. - Co? Nie, dopiero… Za wcześnie.
Szoty dla uczestniczek wieczoru panieńskiego!
Ciasteczko krabowe?
Przepyszne.
To twój przepis?
Gdybym potwierdziła, uwierzyłbyś?
Lepiej jej nie wierz.
Skocze po więcej ciasteczek krabowych.
Serio, co ona ma na głowie?
Czemu zawsze jesteś taka wredna?
No i zaczyna się.
Kto znowu zgrywa ofiarę?
Wiesz co, Kris? Nie obchodzi mnie, czy mi wierzysz.
Wszedł do mojego domu, schowałam się pod łóżko, a on…
Schowałaś się pod łóżko?
O Boże. Ja… Nie wiedziałam o tym.
Ona schowała się pod łóżko.
Jak sprytnie.
Nie wierzę, że pozostałe dziewczyny na to nie wpadły.
Zaraz, wpadły na to.
Samantha została dźgnięta i skryła się w suszarce.
Oczywiście on ją włączył, więc upiekła się na śmierć.
A Jen… ukryła się w swoim krytym basenie, ale już tam na nią czekał.
Ale ty… Ty ukryłaś się pod łóżkiem.
To chyba jego kryptonit.
- Nie zagląda pod łóżka. - Ja…
Nie wiem, dlaczego mnie nie znalazł, ale tam był, a ja…
Po prostu odpuść!
Odpuść.
Zginęły moje przyjaciółki.
A ty tak desperacko pragniesz uwagi,
że musiałaś to zmyślić.
Wybacz.
Myślałam, że to toaleta.
PODAJ PONCZ TERAZ
Podano poncz!
Chodź, zatańczymy.
Wybacz.
Ten w Hingham ma dużą piwnicę.
Urządziłabym tam pracownię.
A może miejsce na warzenie piwa? Zawsze chciałem to robić.
Dziwny sposób na zażądanie rozwodu.
Nie skończyłeś już zmiany?
Loftis jest przekonany,
że po okolicy krąży jakaś szalona staruszka.
Tak. I czeka, aż wrócisz do domu.
Już jadę.
Kupiłbyś mi lody miętowe z czekoladą?
Robi się.
Mam skargę na hałasy w Słonym Wielorybie.
Mam to gdzieś.
To impreza Patricii. Mam ją zakończyć?
Nie. Sam tam podjadę.
CZAS NA TOAST
Wybaczcie.
Jestem lekko zestresowana.
Dasz radę, słonko.
To, że tu dziś jesteście, wiele dla mnie znaczy,
To wspaniała noc dla naszego miasteczka.
Trudno opisać to słowami.
IDEALNY TOAST WYPOWIEDZ NASTĘPUJĄCE SŁOWA:
„Gdy rozglądam się po tym pomieszczeniu i patrzę na przyjaciół, starych i nowych…
Czuję się wdzięczna.
Bo zawsze jest czas, by zmienić bieg historii.
A dziś wieczorem jutro zaczyna się dzisiaj”.
Za nowe początki!
Zdrowie.
Zdrowie!
Chodźmy na ognisko nad zatokę.
Chodź.
Tak, Patricia!
Wypiję jeszcze trochę ponczu.
- Chodźmy! - Idziemy.
Jaki masz problem?
Nie zrozumiałam ani słowa z tej przemowy.
Miałam cię wspierać, ale mam swoje wątpliwości.
Tyle powiem.
Bechir! Wreszcie skończyłeś służbę?
Nie. Nie, ja…
Skarżono się na hałas.
Wybacz, ludzie dobrze się bawią.
Patricia.
Co…
Co ty odpierdalasz?
O Boże.
Próbowaliśmy jej mówić.
Miałaś wątpliwości?
- Czemu nic nie mówiłaś? - Miałam cię wspierać!
Co ja… Co ja zrobiłam?
Nie, nie, nie.
O nie.
O mój Boże.
O nie. Nie.
O mój Boże.
Co wy wyprawiacie?
Stójcie!
Cofnij się!
Stój!
Łoo, łoo!
Czemu nikt nie słucha?
Mówiłam, że to…
Co się, do cholery, dzieje?
Nie…
Wyciągnij ich! Ratuj ich!
No już. Stójcie!
Nie ruszajcie się! Hej! Przepraszam! Uciekajcie!
O cholera. Chodź tu.
Hej! Ty!
Hej, chodź tu!
Wyjdź z wody!
Wychodźcie z wody! No już!
Stacja ratownictwa. Tu szeryf Clemons.
Wzywam wszystkie jednostki. Koktajle Patricii.
Nie wiem, co się, kurwa, dzieje!
Hej! Nie, proszę pani. Proszę się cofnąć!
Co?
Nie, tędy. Proszę się cofnąć!
To ich zabije.
Chodźcie tu!
Wyjdźcie z wody. Stójcie!
Co tu się odjebało?
O Boże.
Zostaliśmy odurzeni.
To ten cholerny poncz.
To jej cholerny poncz!
Odurzyła nas!
Patricia?
Wszystko okej?
Nie.
Na imprezie wydarzyło się coś złego.
Poszło nie tak.
Podciągnij to pod „pierdolić i zająć się tym później”.
Może…
Pojedziesz z nami?
Przyda nam się twoja pomoc.
Chodź.
- Co z nim? - Nie wiem.
Wydawał się przerażony.
On coś wie.
Bryce!
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK