…niegdyś niezamieszkała wyspa
położona 42 mile morskie od wybrzeży Nowej Anglii,
przyjęła nazwę Widow's Bay, Wdowiej Zatoki.
Obecnie mieszkają tu trzy tysiące osób.
Miasteczko stało się domem dla rybaków, ich rodzin i przyjaciół,
a to wszystko dzięki jednemu człowiekowi.
Dziękujemy, że śledzicie z nami drogę Richarda Warrena,
który zaczynał jako skromny handlarz, a został Lordem Protektorem Wyspy,
potocznie nazywanym w miasteczku „burmistrzem”.
A tu mamy wdowca Richarda z kochającą drugą żoną, Sarą Warren.
Tutaj przygotowuje wieczorny posiłek.
Dysponujemy też jej dziennikiem.
Skąd jesteście?
Chyba nigdy nie mieliśmy tylu odwiedzających.
WDOWIA ZATOKA
LODZIARNIA
Na wyspie nie ma zasięgu.
Dziękuję.
Mogę pomóc?
Mam mapę, dzięki.
To ja ją stworzyłem.
Ostrzegam, że nie jest w skali.
Wybacz, jestem burmistrzem.
Moje zdjęcie jest na czwartej stronie.
Fajnie.
Na pewno zdajesz sobie sprawę, że problemem nie jest mapa,
tylko nazwy ulic.
Chyba że to naprawdę jest „Ulica Fiutensa”?
No… nie.
Dokąd jedziesz? Mogę cię podrzucić.
Dobra, tylko…
nie zamorduj mnie.
Przypłynęłyśmy wczoraj, ale szybko padłyśmy.
Dawniej wybrałybyśmy Las Vegas,
ale teraz takie miejsce lepiej nadaje się na nasz wieczór panieński.
- Wychodzisz za mąż? - Ja? Nie.
Jestem tylko druhną.
Zatrzymałyśmy się w gospodzie.
Jak pobyt?
Miło. Urokliwie.
- To świetnie. - Tak.
O rany. Gdybym tu mieszkała,
codziennie chodziłabym na plażę z kawą i krzyżówką.
Powinnaś iść jutro na otwarcie.
Mam inauguracyjną kąpiel.
To jedna z wyspiarskich tradycji.
Burmistrz pływa co roku w oceanie,
żeby pokazać, że jest bezpieczny…
W kontekście wyspiarskiej historii…
i związanych z nią zagrożeń.
- Ciekawe. - Tak.
Urządzamy też potem Wieczorne Koktajle.
Może będziecie chciały zaznać trochę nocnego życia.
Zamierzałyśmy iść z dziewczynami…
PRZEWODNIK PO WYSPIE
…do tawerny Barnabus.
- To chyba lokalna spelunka. - Tak.
Bywasz tam?
Tak, czasem.
To może się tam spotkamy.
Tak. Może tak.
Części biznesów gotówkowych z centrum nie odpowiada
idea miejskiego podatku od sprzedaży.
A tak dokładniej, powiedzieli:
„Jeśli chcecie swoje krwawe pieniądze, sami po nie przyjdźcie”.
Brzmiało to jak groźba.
Sam nie wiem. Co o tym myślisz, Tom?
No tak.
No jasne. To świetnie.
Słuchajcie… Promujemy jakoś Wieczorne Koktajle?
Mam wrażenie, że nikt o nich nie wie.
Wspominałam o tym wielu osobom,
a Rosemary przez cały ranek rozdawała ulotki.
Chyba po prostu paliła papierosy.
Zadbaj o to, bo rozmawiałem z kobietą, która nie słyszała o imprezie.
- Z jaką kobietą? - Zwyczajną.
- Gdzie rozmawialiście? - W moim aucie.
Nie rozumiem.
No cóż… zgubiła się,
więc zaoferowałem jej podwózkę. Uznałem, że tak należy.
- Oczywiście. Wybacz. - Nie szkodzi.
Niech wszystkie miejsca noclegowe informują o tym gości.
Restauracje też. Chciałbym też pogadać o muzyce.
Co puścimy, kiedy będę schodził ze sceny
przed kąpielą w oceanie? Nie chcę, żeby wyszło dziwnie.
- Była atrakcyjna? - Nie zwróciłem uwagi.
- Ile miała lat? - Była… w stosownym wieku.
Dziwny opis osoby, którą tylko podwiozłeś.
Patricio, jako burmistrz uważam,
że bezpieczeństwo mieszkańców
oraz osób odwiedzających miasteczko, powinno być moim priorytetem.
Jeśli zagubiona kobieta potrzebuje pomocy, zaoferuję jej tę pomoc.
A jaki jest limit wieku?
Kiedyś zobaczyłeś mnie z przebitą oponą
- i się nie zatrzymałeś. - Nie zauważyłem cię.
Ruth dociera do pracy na piechotę.
Myślałem, że lubi się przejść.
Hej Ruth,
czy mogę cię dziś podrzucić?
- Nie, dziękuję. - Dobra.
To poranki są trudne.
Detroit w gotowości.
Boston usiłuje ograniczyć straty.
Detroit zaliczyło dwie w ciągu… a Boston ma kolejny kłopot.
Czołówka Detroit wychodzi przy czwartej.
Potrzebowali przynajmniej sześciu rund…
Cześć.
Hej.
- To kiepski moment? - Nie.
Dokąd się wybierasz?
Spotykam się ze znajomymi z pracy. W Barnabusie.
- Znajomi z pracy? - Tak.
Okej… Będę w domu.
- Owszem. Bo masz szlaban. - Jasne.
To ty przemianowałeś ulicę Dickensa na ulicę Fiutensa?
Ktoś tak zrobił?
To straszne.
Baw się dobrze ze znajomymi z pracy.
Przepraszam?
Proszę pani?
Podwieźć panią?
Proszę pani?
Halo?
Kurwa.
OFIARA STARA KOBIETA - MOŻE MOKRA
SZYBSZA NIŻ ZWYKŁE STARE KOBIETY!
Spisałeś to?
To pewnie bezdomna, która przepłynęła się za darmo promem,
ale na wszelki wypadek obdzwoń szpitale psychiatryczne.
I wytycz strefę ochronną wokół wyspy.
Wyspa ma strefę ochronną.
Jest nią ocean.
Okej. Widzę, że jesteś dziś nieco zniecierpliwiony,
ale czy zapisałeś, że była szybka?
Tak.
Muszę…
Na pewno nie zrobiło ci tego zwierzę?
Nie. A co? To wygląda na ranę zadaną przez zwierzę?
Mnie tak nie wygląda.
To czemu… Mogę z tym pływać w oceanie, prawda?
Oczywiście, że nie.
Czy słona woda nie służy ranom?
Przypomnij mi, gdzie kończyłeś medycynę.
Nie będę się w to bawił.
Muszę dziś wejść do oceanu.
Miałeś rezydenturę u doktora MacArthura,
- zgadza się? - Przestań!
Wybacz, ale wszystko jest zaplanowane, ludzie na to liczą.
Kto by nie przyszedł na Wieczorne Koktajle?
Darmowe drinki i zachód słońca.
- O, Tom. - Co?
Co ci się stało w rękę?
Podrapała mnie staruszka.
Była koło czterdziestki?
Wiesz co? Chciałem być miły…
Zobaczyłem kobietę, która szła samotnie późną nocą…
Zaoferowałem podwózkę, ona mnie podrapała. Teraz krwawię.
Tom, minąłeś się z kimś. Mersa.
Marissa? Była tu? Co mówiła?
Pytała, czy jesteś w biurze. Zaprzeczyłam.
Zostawiła numer?
Nie. Ale… Powiedziała…
- Ruth. - Powiedziała…
- Tak.
…że może zobaczycie się na…
pływaniu… Chwila, jest tu jeszcze jedno słowo.
Dziś.
Dzięki.
„Oficjalnie otwieram ocean”.
To mi wygląda na Morską Wiedźmę.
Na co?
Twoje zadrapanie.
Stara rybacka legenda. Znasz ją?
Nie, bo nie nadążam za bredniami, które generuje ta wyspa.
Nie rozsiadaj się.
Nie wiem, jaką dziwną historyjkę mi opowiesz, ale nie chcę wiedzieć.
Mówi się,
że Wiedźma obiera za cel samotnych marynarzy i idzie za nimi do domu.
Drapie cię i dzięki temu ma pod paznokciami odrobinę twojej skóry.
W ten sposób może cię potem wytropić.
Jest oszustką.
Czeka, aż zostaniesz sam i będziesz osłabiony.
Nie pij mojej wody.
Nie muszę słuchać reszty. Nie mam na to czasu.
Nic mi dziś nie wychodzi.
DOROCZNA CEREMONIA PIERWSZEJ KĄPIELI BURMISTRZA
Co się dzieje?
Podobno nie da się doprowadzić prądu aż na plażę.
Czemu teraz się o tym dowiaduję?
To Patricia miała… Gdzie ona jest?
Chyba skupiła się na promocyjnych drinkach,
ale poprosiłem Garretta, żeby podpiął nas
pod zasilanie przystani.
Ile to, kurwa, zajmie?
Nie spiesz się, Garrett. Powolutku.
Czy on jedzie na rowerze?
Chryste Panie.
Zatrzymał się.
O nie, nie. Tylko nie…
O nie.
Do kurwy nędzy.
Nie wracaj z rowerem!
Okej.
- Działa? - Tak.
Dziękuję. Dzięki…
Witam wszystkich.
Witajcie.
Nie działa.
To dla mnie zaszczyt… Nie działa.
Słyszę.
Witajcie!
Jako burmistrz jestem zaszczycony, że mogę podtrzymać tę tradycję.
Witam wszystkich nowych przyjaciół, którzy dołączyli do nas w tym roku.
Za bezpieczne i piękne lato.
Oficjalnie otwieram ocean!
Zaczynamy.
O Boże!
Hej. Chodź.
Hej. Wszystko w porządku, stary.
O, Zenith. Ekstra.
Kurwa, powiesz mi, co robisz w moim domu?
Postanowiłem sprawdzić, co u ciebie.
Kontrola dobrostanu?
Okej.
Powiedz mi, co się stało, że wreszcie się tu zjawiłeś.
Słyszałeś kiedyś o wiedźmie?
A konkretnie o takiej, która cię drapie, żeby móc cię wytropić?
Każdy marynarz zna opowieść o wiedźmie.
Niech będzie pozdrowiony chorąży Trag
Zszedł na ląd i spotkał Wiedźmę, o tak
Jedno rozcięcie i była z nim zaręczona
Podążała za nim Przez morza i lądy, niestrudzona
Bo jeśli przebije ci skórę to pech
Pomiędzy jej udami twój ostatni grzech
Nie rozumiem. Jak się wtedy umiera?
Wpełza ci do łóżka i siada ci na twarzy.
Znów pozwoliłem, żebyś zrobił mi wodę z mózgu.
- Cholera. - Czekaj. Tom!
Kiedy cię dorwała?
To bez znaczenia.
Znajdź skrzynię i zamknij się w niej od środka.
- Skrzynię? - Tak. Zadana przez nią rana paraliżuje.
Zaczniesz opadać z sił.
Do wieczora nie będziesz mógł się ruszyć.
Spędź w skrzyni 72 godziny.
Do czasu, aż rana się zagoi, a ona nie będzie mogła cię wytropić.
W przeciwnym razie cię odnajdzie.
Cześć, Gil. PJ.
- Co tam? - Hej.
Hej, idą na noc do Shawna.
Masz szlaban. Nie powinieneś zapraszać kolegów.
A, no tak.
Fakt.
Dzwoniła jakaś Marissa i mówiła,
że jeśli masz czas, wybiera się dziś do Driftwood.
Kim jest ta szczęściara, panie Loftis?
To znajoma, PJ.
Hej, mógłbym…
Mógłbym iść do Shawna… i pograć w grę
ze znajomymi albo coś w tym stylu. Skoro wychodzisz…
I nie będziesz się szlajał po nocy?
To jest… impreza z nocowaniem?
Tak, to impreza z nocowaniem.
Okej.
Dobra, tylko proszę,
nie mów mi, że nocujecie u Shawna,
a rodzicom Shawna, że nocujecie tutaj. Zostań u niego.
Dobra? Ufam ci.
Tak, oczywiście.
Jesteśmy ze sobą szczerzy.
Prawda?
Stary, twój ojciec dziś zamoczy.
Co?
Przepraszam, że tyle to trwa.
Boże. Nienawidzisz tej kobiety.
Nie, nieprawda. Przysięgam.
Ale gdybym wiedział, że Kathy ma dziś zmianę,
odwołałbym to spotkanie.
Serio?
- Nie zmieniłbyś lokalu? - Nie, wszystko bym odwołał.
Nie jestem potworem.
Naprawdę,
ale przez cały wieczór czyta książkę.
Zasługuje na to.
Dziękuję, Kathy.
Moja najlepsza przyjaciółka.
Na pewno tego nie zamówiłaś.
Zamówiłam deser lodowy.
Wiem.
O rany.
Często randkujesz?
No wiesz…
Jako burmistrz.
Nie, odkąd rozstaliśmy się z Kathy.
Mamy tu ograniczony wybór.
Ale byłeś żonaty, prawda?
Tak.
Jak dawno się rozstaliście?
Nie rozstaliśmy się.
Ona zmarła.
Bardzo mi przykro.
To było dawno temu.
Komplikacje po porodzie.
Hej, drużyno.
- Co powiecie na deser? - Dasz nam chwilę?
Jasne.
- Przepraszam. - Nie szkodzi.
Od zawsze byliśmy sami
i jakoś sobie radzimy.
Nie potrafię sobie tego wyobrazić. Byłeś zupełnie sam.
Taka strata…
To okropne.
O Boże.
- Co? - Mam Wieczorne Koktajle.
Musisz iść?
Inaczej moja współpracownica, Patricia, rozstrzela mnie w pracy.
Przepraszam.
Okej.
Masz ochotę pójść?
Może pójdziemy gdzieś indziej?
Po prostu jest miło. Chętnie dłużej pogadam.
Może pójdziemy do ciebie?
Wybacz. Wyszło dziwnie? Przepraszam.
Przepraszam.
Przysięgam, zwykle nie wpraszam się do mężczyzn.
Nie, oczywiście. Po prostu…
To kiepski dzień.
Jasne. Rozumiem.
Chwila.
Nigdy nie byliście w Bostonie?
- To szaleństwo. - Nie.
Ja byłem, ale oni nigdy nie opuścili wyspy.
Co? Nie opuściliście wyspy?
Nie wierzę.
A robicie w Bostonie takie rzeczy?
Tak, robimy takie rzeczy.
Wielebny Bryce?
Czai się tu zło.
Tom.
Nie wiem, gdzie jesteś, ale ja jestem na imprezie…
na której miałeś być!
Loftis, odbierz.
Jeśli jeszcze nie jest w środku, to znajdzie sposób, żeby wejść.
Nie zdołasz jej odpędzić…
Halo?
Hej, to ja.
Wypiłyśmy szota i mnie tu podrzuciły.
Skąd wiesz, gdzie mieszkam?
Ktoś z biura podał mi twój adres.
Nie widziałem żadnej z twoich koleżanek…
i nikt w miasteczku nie wspominał o wieczorze panieńskim.
Jeśli chcesz, możesz je jutro poznać.
Nie wpuścisz mnie do środka?
Czemu pytasz w taki sposób?
Jaki?
Dobra, chyba odbieram sprzeczne sygnały.
Możemy pogadać?
Nie.
Ja… Wiem, czym jesteś.
- To było upokarzające. - Co się stało?
O cholera.
Czemu jesteś taki padnięty?
Nie wiem.
Myślałem, że poszłaś do pracy.
Jeszcze nie.
Dziękuję.
Nie ma za co.
No już. Dawaj.
Hej.
Dlaczego to się dzieje?
Nie wiem.
Po prostu trzeba przetrwać.
Chodź.
Tom. Mówi Bryce.
Usłyszałem to.
Tak mi przykro. Niech Bóg mi wybaczy.
Stacja ratownictwa. Tu szeryf Clemons.
Wzywam wszystkie jednostki.
Koktajle Patricii.
Nie wiem, co się, kurwa, dzieje!
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK