(วิโดว์สเบย์)
(ทักทายจากนายกเทศมนตรี)
(ประวัติศาสตร์ของเรา)
มันสวยมากเลย ทอม
ให้ตายสิ
- ไม่นะ - อะไรเหรอ
ไม่มีบทกลอนของฉัน
อ้าว แย่จัง
เหลือเชื่อเลย
ฉันตรวจดูเลย์เอาต์กับเธอตั้งสามรอบ
แต่เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นได้ เพราะงั้นอย่า… อย่าไปเข้มงวดกับเธอมาก
ค่ะ คงถูกของคุณ
อ่านอีกทีสิ
"ความลับสุดยอดของนิวอิงแลนด์"
อีกไม่นานหรอก
"ไม่ต้องมองหาสตาร์บัคส์ที่นี่"
ข้ามไปช่วงที่เกี่ยวกับมาร์ธาส์วินยาร์ดเลย
"วิโดว์สเบย์คือมาร์ธาส์วินยาร์ดแห่งถัดไป"
เขียนถึงแค่ประโยคเดียว
- อือ ผมรู้ - "ช่วง" แบบใด
เอาน่า อ่านต่อไป
(ล็อบสเตอร์)
ใช่เลย…
นี่แหละ…
นี่คือรสชาติที่คู่ควรของวิโดว์สเบย์
จริงๆ นะ
ใช้เวลาพักนึงกว่าจะรู้วิธีใช้มัน
มันคุ้มค่าแล้ว
ก็แค่… ไม่มีใครสั่งเมนูนี้
ผมลงทุนไปเยอะนะ ทอม
- ผมไม่รู้… - รู้แล้วๆ
และคุณจะได้ถอนทุนคืนพร้อมกำไร
นักท่องเที่ยวจะมาช่วงสุดสัปดาห์นี้ และคนจะบอกต่อๆ กัน
จะมีโอกาสมากมายเข้าหาคุณ…
วิค ไปให้พ้นเลย ลูกพี่
เบเชียร์ เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น
เฮ้ยๆ!
นั่นที่ทำมาหากินผมนะ ไอ้เวรตะไล!
ฉันไม่ใช่ไอ้เวรตะไลโว้ย!
ฉันเพิ่งเตรียมที่นี่เสร็จ และมีคนจองเต็มแล้ว
เอาละ วิค
ไปหากาแฟดื่มกันดีกว่า
ไม่ นายปล่อยให้คนมาพักที่นี่ไม่ได้
ไม่ใช่ในโรงแรมนี้
โรงแรมมันผิดปกติ
วิค! วิค! วิค ไม่เอาน่า
- ฉันมาถึงที่นี่ก่อน - จะบ้าตาย
- อย่านะ ไม่! - วิค
ระวังด้วย!
เป็นอะไรไหม
เอาละ วิค ไปนอนให้สร่างก่อน
ไม่! ไม่ๆ
โรงแรมนี้มีผีสิง
และนายกเทศมนตรีของเรา…
นายกเทศมนตรีของเราน่ะโง่
- ปล่อยเขาไป ลอฟทิส - ใช่ อย่าไปยุ่งกับเขา
- เขาไม่มีพิษมีภัย - จะทำให้เราตายกันหมด
ใช่ เขาไม่สนใจเรา เขามันเห็นแก่ตัว
เขาเป็นคนโง่ที่เห็นแก่ตัว
ไม่ต้อง
ก็ได้
โอเคครับทุกคน เอางี้ดีไหม
ผมว่าปล่อยให้เขาใจเย็นลงสักพักก่อน
เขาลดกระจกลงได้ไง
- เพราะไม่ได้ใส่กุญแจมือ - เขาไม่มีวันเข้าไป
- ในนั้นเองหรอก - เข้าได้อยู่แล้ว
ไม่ เราไว้ใจเขาไม่ได้
เขาดีแต่ทำเพื่อเงิน
ผมไม่ได้ทำเพื่อเงินนะ
- ผมคอยดูแลเราทุกคน - เพราะเขาไม่เหมือนเรา
เขามันขี้ขลาด
เชี่ยเอ๊ย ไอ้ควายบ้านนอก!
(นายอำเภอ)
- อ้อ ฉันมันบ้านนอก เห็นยังล่ะทุกคน - ผม… ผมไม่…
- จริงๆ นะ ผมไม่… - ทุกคนได้ยินที่เขาพูดแล้ว
ได้ยินที่เขาพูดแล้วสินะ
- ผม… - ได้ยินแล้วนะ
ฉันไม่ใช่ไอ้บ้านนอก
จะไปไหนกัน ฉันไม่อยากไป
เขาแค่ต้องหลับให้สร่างเมา
ขอบคุณนะครับทุกคน
- เหลือเชื่อเลย - ปาหี่ชัดๆ
หวัดดี จินนี่ ผมมารับอาหาร
ได้ข่าวว่าวันนี้หนัก
ได้ข่าวเหรอ
รู้ไหมว่ามันยากแค่ไหน กว่าจะทำให้มีบทความนั้นได้
รู้สิ รู้
ไม่สำนึกบุญคุณกันสักนิด
และไอ้เวรนั่น…
อ้อ วิคเขาเจออะไรมาเยอะทั้งชีวิต
แปลว่าเขาจะทำห่าเหวอะไรก็ได้ตามใจ
และคนก็ยังรักเขางั้นเหรอ
คนแถวนี้กลัวการเปลี่ยนแปลงน่ะ
เมื่อพระเจ้าทรงรวบรวมฝูงแกะ
พระองค์จะเป็นดุจผู้เลี้ยงแกะ
อ้อ เดี๋ยวนี้ก๊อปคำพูดคนอื่นเหรอ
- อือ แหงละ - งั้นมั้ง ยากอบ 4:6 ไง
บลาๆ ไบเบิลๆ นั่นแหละ
อือ
อยากแวะมาดื่มเหรอ
- มารับอาหารให้เอแวน - โอเค งั้นไว้คราวหน้า
คราวหน้านะ
เอ้อ นี่…
คุณควรล็อกประตูตอนกลางคืนด้วย
- ว่าไงนะ - ระฆังไง
บอกตรงๆ น่าจะเป็นฝีมือของเอแวน ผมจะไปคุยกับเขาให้
แต่เราทั้งคู่รู้ดีว่าคงไม่เกิดประโยชน์
- ระฆัง… ระฆังโบสถ์น่ะเหรอ - ใช่
ทำให้โรสแมรี่กับแพทริเชียตื่นกลางดึก
ทอม เป็นไปไม่ได้หรอก
คุณยังไม่รู้จักลูกผมดี
คุณโอเคไหม
อือ ผมปกติดี
กลับบ้านไปหาลูกเถอะ
แคธีเป็นคนจัดใส่ถุงเหรอ
เปล่าค่ะ ฉันจัดเอง
ขอบใจนะ
"ไอ้ควายบ้านนอก"
ผมไม่ได้ตั้งใจ
ไม่ได้ตั้งใจจริงๆ
และผมรู้ว่าพวกคุณ…
พวกคุณทุกคนภักดีกับวิค
แต่ไม่ได้แปลว่าเขาทำถูก
ตอนนี้เราเข้าสู่บทใหม่แล้ว และโรงแรมนั้นไม่มีอะไรผิดปกติ
เคยเกิดเรื่องเลวร้ายที่นั่นเยอะ
อือ ก็จริงอยู่
แต่ไม่ได้แปลว่ามันมีผีสิง
ผมไม่มีวันทำให้ใครตกอยู่ในอันตราย
ทำไมคุณไม่ไปพักที่นั่นเองล่ะ
จะจ่ายค่าห้องให้ผมไหมล่ะ อัล
- เดี๋ยวเราลงขันกัน - ใช่
เยี่ยม รอเลยงี้
คืนนี้
ทุกคน ลูกชายผมอยู่ที่บ้าน
เข้าใจหาข้ออ้าง
โอเค ก็ได้
ถ้าต้องทำขนาดนั้นละก็ ผมจะไปค้างที่นั่นให้
คุณต้องนอนในห้องสวีตกัปตัน
อะไรนะ
เขาเสียสติ
ใช้ขวานฆ่ายกครัว
แน่นอนว่าหลังจากนั้นก็ตั้งชื่อห้องตามเขา
- มีอะไรอีกไหม - "ฮอร์เทนซ์ ฟิตซ์เจอรัลด์ผู้น่าสะอิดสะเอียน"
ใช่ผู้หญิงที่ตกหน้าต่างไหม
หญิงขี้เหร่ที่หนีจากงานแต่ง
หงายหลังตกลงมานอกหน้าต่างตาย
ถ้าพูดว่า "ฮอร์เทนซ์ขี้เหร่" สามครั้ง จะเห็นภาพในกระจกที่น่าสะอิดสะเอียนของเธอ
ช่วยตั้งคำถามกับเรื่องพวกนี้บ้างได้ไหม
ผมสัมผัสได้ว่าพวกคุณเกลียดชังผู้หญิง หนักด้วย
- คุณไม่จดเก็บไว้ล่ะ - อ้อ โทษที
- เอ้อ หายนะวันส่งท้ายปีเก่า 1962 - ใช่
หัวของจอห์น เรย์โนลด์อยู่ในลิฟต์ส่งของ
ฆาตกรตัวตลกแห่งปี 1951
อ้อ เหรอ เขาฆ่าตัวตลกเหรอ
ไม่ใช่ เขาคือฆาตกรที่แต่งตัวเป็นตัวตลก
อ้อ โทษที
เขาควรคลานเข้าไปในช่องใต้อาคารด้วย
นั่นสิ
ขอบคุณนะ โรสแมรี่
คลานไปจนสุดข้างหลังด้วย ไม่ใช่แค่ครึ่งทางนะ ไอ้ป๊อด
ไม่มีปัญหา มีอะไรอีก
เขาอยู่ที่นั่นไม่พ้นคืนแน่ๆ
ให้เคิร์ตขังเขาไว้ในนั้นสิ
โอเค ผมจะทำให้
แต่พอทำแล้ว ต้องหยุดพล่ามเรื่องพวกนี้ ตกลงไหม
ลืมมันไปซะ
ปล่อยให้นักท่องเที่ยวพักที่นั่นได้อย่างสงบ
ตกลงไหม
อือ ก็ได้ แน่นอน
ดี ขอบคุณ
อย่าทำนะ
(ห้ามเข้า)
ยอดเยี่ยมครับ บ็อบทำได้เก้าต่อเจ็ดในครึ่งหลังของอินนิ่งที่เจ็ด
บอสตันพยายามไม่ตามหลังเกินสองคะแนน
ฟังนะ พ่อ… พ่อต้องไปนอนโรงแรมคืนนี้
เพื่อให้มั่นใจว่าทุกอย่างเรียบร้อย พร้อมต้อนรับนักท่องเที่ยว
เดี๋ยว นักท่องเที่ยวจะมาที่นี่จริงๆ เหรอ
ใช่ เพราะงั้น…
คืนนี้ลูกต้องไปนอนบ้านรูธ
ไม่เอา
ฝันไปเหอะ
ไม่ไป ไม่เอาน่า เธอแก่จะตายแล้ว ขอร้องละ
ขอละ ผมไม่อยากไป
ขอโทษด้วย
จริงๆ ไปก็ได้
เดี๋ยวๆ ลูกเพิ่งวางแผนอะไรในหัว
- อะไร ผมจะไปเก็บกระเป๋า - ไม่
นี่ไม่ใช่ข้ออ้างให้ลูกออกนอกบ้าน…
- ห้ามกินแซนด์วิชผมนะ - กลางดึก…
พ่อจะโทรไปเช็กที่นั่นทั้งคืนเลยคอยดู
เห็นที่นี่แล้วขนลุก
โอเค โชคดีนะคะ
ฉันปลดรูปที่ดูรุนแรงมากกว่านี้ออกไปแล้ว ตามที่นายขอ
รูปนี้ไม่รุนแรงเหรอ
อะไรน่ะ
พวกเขาอยากให้นายถ่ายวิดีโอ
บอกว่าเป็นทางเดียวที่พวกเขาจะรู้ได้แน่ชัด
โอเค
งั้น… ขอกุญแจห้องสวีตกัปตันหน่อย
มีบาร์บริการตัวเองอยู่ในห้องรับแขก
เซ็นชื่อในแบบฟอร์ม และเขียนว่านายดื่มอะไรไปบ้าง
- เข้าใจแล้ว - มีกล้องวงจรปิดด้วย
ฉันจะได้รู้ว่านายดื่มอะไรแล้วไม่จดไว้
บริการตัวเองแบบเกร็งๆ สิงี้
วันนี้มารีตรวจดูห้องคร่าวๆ แล้ว
ไม่มีแอร์ แต่เธอวางพัดลมไว้บนโต๊ะ เพื่อควบคุมอุณหภูมิ
มีเก้าอี้สองตัว เลือกได้เลย
มีผลไม้พื้นเมืองตากแห้ง ผ้าขนหนูกับสบู่อยู่ในห้องน้ำ
นายไม่ขนกระเป๋าเข้าห้องให้แขกเหรอ
เวรกรรม
ถ้าต้องการอะไรก็ติดต่อฉันที่บ้าน
เดี๋ยว นายไม่อยู่ที่นี่เหรอ
ถ้าแขกต้องการอะไรขึ้นมาล่ะ
พวกเขาติดต่อฉันได้ที่บ้าน
ฝันดีนะ
ฝันดี
(เรียน อธิการโบสถ์)
(ภาวนาให้คุณไม่มีวันต้องรับภาระนี้)
(แต่ถ้าระฆังดัง มีขั้นตอนที่คุณต้องทำตาม)
ให้ตายสิ
คืองี้
ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมเราย้ายออก ตอนสิ้นเดือนกรกฏาไม่ได้
ขอบคุณนะ
คือว่า… เราจะได้ไปจากที่นี่ก่อนวันแรงงาน
ลอฟทิสเรียกร้องมากไป
ฟังนะ ผมรู้
นอนพักผ่อนเถอะ
รักนะ
จะย้ายไปที่อื่นเหรอ
ทันทีที่ทำได้
ฉลาดดี
ยินดีต้อนรับสู่วิโดว์สเบย์
ที่นี่มีอะไรให้ดูเยอะเลย
ตามมาสิครับ ผมจะพาไปดูรอบๆ
อะไรเนี่ย
(พ่อกลับบ้านแล้ว!)
(เธอไม่ควรพูดแบบนั้น)
(ฟัน)
(หนีไป)
(ยัง)
(หนีไป)
กรอกแบบฟอร์มด้วย
(แบตเตอรี่)
ฮอร์เทนซ์ขี้เหร่
(ห้องสวีตกัปตัน)
(ฮอร์เทนซ์ ฟิตซ์เจอรัลด์ผู้น่าสะอิดสะเอียน)
(พูดว่าฮอร์เทนซ์ขี้เหร่สามครั้ง เห็นภาพในกระจก)
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า
ให้ตายสิวะ
(ตู้เสื้อผ้าของคนตาย)
ไม่มีวันซะหรอก
ฮัลโหล
ไง หวัดดี รูธ นี่ทอมนะ
แค่โทรมาถามไถ่เรื่องเอแวนน่ะ
อ้อ หวัดดีค่ะ ทอม
เดี๋ยวฉันไปตามให้
เยี่ยมเลย ขอบคุณครับ
เอแวน
เอแวน พ่อโทรมาจ้ะ
เอแวน พ่อโทรมา
(ห้องสวีตกัปตัน)
อ้าว ไม่รู้ว่าฉันลืมพายทิ้งไว้
ตายจริง โอย ยังดีที่ไม่เละมาก
โอเค
แปด เจ็ด หก ห้า
สี่ สาม สอง หนึ่ง
สวัสดีปีใหม่!
หวัดดี
มีใครอยู่ไหม
หวัดดีครับ
คือผม… คุณเป็นใคร
คุณ… คุณมาทำอะไรที่นี่
คุณนั่นแหละมาทำอะไรที่นี่
เจ้าของโรงแรมไม่ได้บอกว่าจะมีคนอื่นพักด้วย
ปกติเขาบอกแขกทุกคนให้รู้เหรอ
บ้าจริง
ผมวิลเลียม
ผมทอม
คุณไม่เป็นไรใช่ไหม น่าจะดื่มให้ดีขึ้นหน่อย
- มีบาร์บริการตัวเองอยู่ชั้นล่าง - ไม่ ขอบคุณ
คือว่าขอบคุณนะ แต่…
ฝันดีครับ
ตามมาสิครับ
เชี่ย!
คุณโอเคไหม เพื่อนบ้าน
มีกล้องไว้ทำอะไรนะ
รู้อะไรไหม ผมไม่อยากพูดถึงมัน
รู้ไหม ผมเคยมาที่วิโดว์สเบย์ด้วย
ให้ตายเถอะ ได้สั่งคาปูชิโน่สักทีก็ดีเหมือนกัน
ใช่
ขอบคุณ
ให้ตายเถอะ
รู้สึกดีที่ได้ยินใครสักคนพูดแบบนั้น
ว่าแต่… คราวนี้คุณมาทำอะไรที่นี่เหรอ
ผมทำงานในบริษัทวิศวกรรมโครงสร้าง
- เมืองจ้างเรามาตรวจสอบอู่เรือ - นั่นสินะ
ครับ เพื่อการขยับขยาย
ใช่ ดูเหมือนว่าจะมีเรือเฟอร์รีมาที่นี่อีกเยอะ
หวังไว้งั้นน่ะนะ
คุณมีภาระเยอะแยะเลย
ผมมั่นใจว่าประชาชนของคุณต้องตื่นเต้นแน่ๆ
ไม่เหรอ
พวกเขาไม่ช่วยให้ง่ายขึ้นเลย
แหม พวกเขาต้องชื่นชมคุณบ้างแหละ
พวกเขาเลือกคุณเป็นนายกฯ นี่นา
ผมลงเลือกตั้งแบบไม่มีคู่แข่ง
น่าอายเลยงี้ ทอม
มา เสี่ยงดวงกันหน่อย
(หยิบไพ่)
- โห! ไม่นะ ไม่ - โอเค เอาละนะ
"โอ๊ะโอ วันนี้หัวหน้าที่อายุน้อยกว่าพ่อ ขึ้นเสียงใส่เขา"
- อะไร - อะไรเนี่ย
ผมต้องถอยกลับไปสามช่อง
- เอาละ ตาคุณแล้ว เชิญเลย - โอเค
"ทอยเพื่อดูว่าเพื่อนบ้านอยู่บ้านไหม"
เอาเลย เพื่อนบ้าน
เยส!
เพื่อนบ้านช่วยไว้แล้ว
หนึ่ง สอง สาม สี่
ขอบคุณนะพวก
เอาละนะ
"วันนี้พ่อเจอเรื่องยุ่งยาก
- ถอยกลับไปหกช่อง" - บ้าเอ๊ย ผมอยู่ในห้องใต้ดินแล้วนะ
ผมแพ้แน่เลย
ใช่ เขาเป็นคนท้องถิ่น
แม่ผมมาจากแผ่นดินใหญ่
พวกเขารู้จักกันตอนที่แม่มาทัวร์ล่องเรือใบ
แต่เห็นได้ชัดว่าแม่ไปกับเขาไม่รอด
ผมเลยโตมาที่แมสซาชูเซตส์
แต่ผมมักมาอยู่ที่นี่ช่วงฤดูร้อน
ผมเคยกลัวฤดูร้อนพวกนั้น
- จริงเหรอ - จริง
เขาแย่ขนาดไหน
ก็นะ…
ไม่ใช่คนที่เลวร้ายที่สุดในโลก
แค่ต้อง… คอยระมัดระวังไปหมดทุกอย่าง นึกออกไหม
ออกสิ
พอผมโต เขาก็ไม่ค่อยคุย
ย้ายกลับไปตอนเขาป่วย
ได้รู้จักกับภรรยาผม
ที่เหลือก็อย่างที่รู้ๆ กัน
เขาโชคดีนะที่คุณกลับไปหา
อือ
บ่อยครั้งที่เขากลับบ้านมา หลังดื่มเหล้าไปสองสามแก้ว
แล้วพล่าม…
เรื่องราวสยองขวัญเกี่ยวกับเกาะ
เรื่องพวกนั้นน่ะ…
ผมเด็กเกินกว่าจะฟัง
เขาไม่ควรมีลูกเลย
ตอนหกขวบ เขาบอกว่าผมเหยาะแหยะ
ผมมักพูดเสมอว่าคำสาปเดียวที่เกาะนี้เจอ คืออาการติดเหล้า
คุณต้องระวังให้มาก
ถ้าคุณยอมพวกเขาละก็ พวกเขาจะบั่นทอนจิตใจคุณ
ไอ้พวกบ้านนอกปัญญาอ่อนสมองกลับที่ไร้ค่า
ปล่อยให้พวกเขาเน่าในนรก และดูพวกเขาถูกเผาจนมอดไหม้ซะ
ผมคงดื่มมากไปหน่อย
ฟังนะ ผมรู้ความจริงอยู่สองเรื่อง
หนึ่ง คุณเป็นนายกเทศมนตรีที่ยอดเยี่ยม
ไม่ๆ
ผมรู้เรื่องพวกนี้ดี
และสอง
ผีไม่มีจริงหรอก เข้าใจนะ
ไม่มี… เรียกว่าอะไรนะ
"แฮร์เรียต ฟิตซ์เจอรัลด์"
- ฮอร์เทนซ์ - โอเค
ไม่มีฮอร์เทนซ์โผล่มาที่หน้าต่างคุณหรอก
กัปตันเรือมือสังหาร
ปาร์ตี้ปีใหม่
"ฆาตกรตัวตลก" น่ะนะ…
ทุกอย่างอาจเคยเป็นเรื่องจริงในสมัยก่อน แต่ไม่ใช่อีกต่อไป
งั้น…
เอาละ ไปนอนละนะ
ผมว่า…
คุณทำตามรายการนั่นให้ครบ และแสดงให้พวกเขาเห็นว่าใครของจริง
ดื่ม
คงเด็ดสุดแล้วแหละ
โอเค เอาละ
โชคดีนะ
- ฝันดี - ฝันดี
ผมยังไหว
ผมอยู่ในช่องใต้อาคาร
ใครน่ะ
วิลเลียมเหรอ
วิลเลียมรึเปล่า
ไง เพื่อนบ้าน
อะ… ทำไมคุณไม่ตอบผมล่ะ
ให้เข้าไปช่วยไหม
อะไรนะ ไม่! ไม่ต้อง
ไม่นะ อย่า… อย่า… อย่าเข้ามา
อย่า… ผมจะออกไปแล้ว
อย่าเข้ามา อย่าเข้า…
อย่านะ!
ฉันเป็นคนล็อกประตูเอง
ไม่ว่าคนนั้นคือใคร เขาต้องมีกุญแจ ทอม
อะไร…
เขา…
อ้าว นายเห็นอะไรบ้างไหม นาย…
นายไม่เห็นใครในช่องใต้อาคารเหรอ
ท่าทางของฉัน
เหมือนเพิ่งเจอใครในช่องใต้อาคารไหมล่ะ
เดี๋ยวนะ
ฉันไม่เข้าใจ ฟังนะ… ฉันอาจจะ… ฉัน…
ละเมอมั้ง
ฉันรู้ ให้ตาย…
เขาบอกว่าชื่อวิลเลียม
วิลลี่
ตัวตลก
เจอตัวนั้นมาสินะ
นายเจอดีมา
นายเจอดีแล้วยังจะปล่อยให้คนอื่นมาพักที่นี่
- หยุดพูดเพ้อเจ้อเลย วิค - ไม่
- อย่ามาขึ้นเสียงใส่ฉัน - บ้าฉิบ เงินทุกเซนต์
- ผมลงทุนไปกับโรงแรมนี้ - ที่นี่คือกับดัก
ไม่ใช่!
มันปกติดี
งั้นนายก็เข้าไปในห้องสวีตกัปตันสิ
เคิร์ต แค่…
แค่เข้าไปในห้อง และทำให้เขาเห็นว่ามันไม่มีอะไรน่ากลัว
เป็นไง เห็นไหม
ข้างใน
- อะไร - เข้าไปข้างในและปิดประตู
เราจะนับถึงสิบ
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า
หก เจ็ด แปด เก้า สิบ
อะไรวะ ไหนว่าสิบวิไง
ก็ครบสิบแล้ว
คิดว่าเข้าไปอยู่นานแค่ไหนล่ะ
- สิบวินาที - งั้นเข้าไปอยู่ต่ออีก 30 วิดีไหม
อย่างน้อยก็ขออาหารหน่อยได้ไหม
แค่ 30 วิ เอาอาหารไปเพื่อ
ลอฟทิส นายก็รู้ว่าเกาะนี้มีอะไรแปลกๆ
ตอนนี้นายได้เห็นกับตาตัวเองแล้ว
ไม่เอาน่า ไอ้หนุ่ม
ตอนนี้นายอยู่กับฉัน
ได้เห็นสิ่งที่ฉันเห็น
ไปยกเลิกซะเดี๋ยวนี้
ไม่ได้
ได้สิ
มันไม่ถูกต้องถ้าจะพาคนอื่นมาที่นี่ นายก็รู้
เกาะนี้ตื่นแล้ว
มันอันตราย
เอาละ
พอใจยัง
นี่อะไรวะเนี่ย
ราดำเหรอ
รา
นี่แหละ นายน่าจะเห็นภาพหลอน เพราะสัมผัสกับเชื้อรา
ไม่
ไม่จริง
คิดว่ามันจะส่งผลเร็วขนาดนั้นเลยเหรอ ไม่ละ
ปัญหานี้แก้ไขได้ใน 72 ชั่วโมง ทอม
และฉันจะปิดห้องนี้ไว้เพื่อความปลอดภัย
ลอฟทิส
เป็นไงบ้าง
ก็ดี
คำบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี