Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
PRZYLOTY
IBIZA – OPÓŹNIONY
NASZA WINA
NA PODSTAWIE POWIEŚCI MERCEDES RON
No pięknie.
FORBES DZIEDZIC LEISTERÓW PODBIJA LONDYN
„TO BYŁY TRUDNE CZTERY LATA”
Proszę nie pakować, zjem od razu.
Przepraszam.
Boże, przepraszam.
To nic, nie widać.
Spodnie w kolorze kawy.
Zawsze je noszę, kiedy latam.
Ja czekoladową spódnicę.
Simón.
Noah.
Chcesz pojechać razem taksówką?
Ktoś ma mnie odebrać, dzięki.
Miło się rozmawiało.
Mnie również.
Będę tu przez tydzień.
Jeśli dasz mi swój numer, może kiedyś…
Jasne, jak chcesz.
Ale jeśli się spotkamy, wisisz mi kawę.
Umowa stoi.
Noah!
Jesteś!
Jestem!
- Wychodzę za mąż! - Tak!
Chodź. Muszę ci wszystko pokazać.
Druhny mają dziś przymiarkę sukni.
Potem impreza, a jutro próby.
- Stresuję się. - Jasne.
To dla druhen.
- Piękne! - Śliczne!
A te maseczki…
To samoprzylepny push-up.
Masz coś na tyłek?
Twojego nic nie podniesie!
To twoja sukienka.
Ale to nie sukienka druhny.
Te kwiaty nie tam, do kuchni.
Jenna, wyjaśnisz mi, o co chodzi?
Nie pasujesz do moich kuzynek.
Stół z serami pod drzewem.
- Co za bajzel. - Będę świadkową?
Amy! Zostaw suknie i chodź to ogarnąć.
- Nie rób mi tego. - Kto zamówił niebieskie obrusy?
Kto będzie świadkiem?
Zrozum, to nasz najlepszy kumpel.
Nie rób mi tego na swoim ślubie.
Minęło już sporo czasu, zapomniałaś o nim. Te kieliszki tam.
Okropna jesteś. Tak nie można.
Nie martw się. Wszystko będzie dobrze.
Znam się na organizowaniu imprez.
Chodźmy.
Zbliżamy się do lotniska na Ibizie.
Proszę zapiąć pasy.
DO LATARNI MORSKIEJ VIRGINIA WOOLF
WIECZÓR PANIEŃSKI NOAH
Jesteś niemożliwa, Jenna.
Noah, znasz Baxwella?
Nie wiem, czy to kuzyn, czy wujek, ale jest z rodziny w Miami.
- Pa. - Cześć.
Jestem Noah.
- Miło mi. - Wzajemnie.
Studiowałaś medycynę z Jenną?
Nie, studiowałam iberystykę i filologię angielską.
Twój angielski jest perfekcyjny.
Dziękuję.
Moja mama była przewodniczką
i nigdy nie mogła znaleźć mi opiekunki,
więc zabierała mnie do pracy, a ja udawałam turystkę.
Czasami udawałam akcenty
i nauczyłam się, jak być z Nowego Jorku,
a potem byłam Brytyjką.
Raz byłam też Szkotką
- ze Szkocji… - Nick!
Pogadamy później.
Kolega z firmy, o której ci mówiłem.
Chce, żebyśmy się spotkali.
- Zawsze miło się z tobą gada. - I wzajemnie.
Wybacz, to mój przyjaciel.
Spoko.
Co mówiłaś?
Hipisi mieli dobre życie na Ibizie.
To ty dobrze żyjesz, dupku.
Cieszę się twoim szczęściem, bracie.
Lion…
Jenna chce, żebyś zrobił zdjęcia z jej kuzynkami.
Dodały mnie do grupy na WhatsAppie.
„Push-upy”.
Nie oddzwoniłaś.
Nie prosiłam o nic dla siebie, tylko dla koleżanki.
Wiesz, o czym mówię.
Jesteś bratem Liona.
Wtedy też byłem.
Jasne.
Właśnie tak. Wyglądacie bosko. Uśmiech.
Pięknie!
Słodko. Uśmiechnijcie się!
Jesteśmy jak Jenna i jej kuzynki.
Widujemy się tylko na ślubach i pogrzebach.
- Restauracja zajmuje mi weekendy. - Cudnie.
- Will! - Ja też?
Rafaella.
- Chodź! - Zrobisz nam zdjęcie?
Jasne, zobaczmy.
Gotowi!
Jesteśmy wszyscy.
Próba będzie w ośrodku. To dziesięć kilometrów stąd.
Wysłaliśmy wiadomość z lokalizacją.
Lion, zabierz matkę i ojca Jenny.
- Nick, fotelik? - Kupiłem na lotnisku.
Super. Jeremy, jedziesz z nim.
Będziesz moim drugim pilotem.
A co ze mną? Tu?
Jedź z Nickiem.
Z Nickiem? Nie, proszę…
Niech żyją państwo młodzi!
Coś mocno pachnie.
Moja woda po goleniu.
Jak było z Nickiem i Noah?
Dobrze. Jak z mamą i tatą.
Trochę do przodu.
Świetnie.
A teraz świadkowie.
Weź go pod ramię.
Na mój sygnał wszyscy idziemy do ołtarza, zaczynając od prawej stopy.
Jeremy, wyjmiesz ręce z kieszeni?
A poduszka na obrączki?
Dajcie mu chociaż coś do poćwiczenia.
Bliżej siebie. Dobra. Gotowi?
Ojcze, wybacz, ale to moje miejsce.
Przepraszam.
Nie wiedziałam, że są niebieskie róże.
Ty diabełku, to dla dorosłych!
Ale smakuje jak cukierki!
Kolacja, potem spać!
- Cześć, Luca. - Cześć.
Mignąłeś mi wcześniej, ale zniknąłeś.
Nie widziałem cię, odkąd wyszedłeś. Jak warsztat?
Dobrze, bracie.
Przykro mi z powodu dziadka. Chociaż nie cierpiał.
Dzięki.
Masz tatuaż?
Tak.
JESTEŚ MÓJ
Nie martw się, kilka razy popełniłem ten sam idiotyzm.
Wygląda na to, że Lola wygrała życie.
To moja matka. Moja jedyna prawdziwa miłość.
Dobrze wyglądasz.
Moi drodzy.
Moi drodzy, zebraliśmy się tu dziś,
by połączyć świętym węzłem małżeńskim tego mężczyznę i tę kobietę.
Witam was wszystkich, rodzinę i przyjaciół.
Biorę cię za żonę, Jenno…
I ślubuję ci wierność
w zdrowiu i w chorobie,
w bogactwie i biedzie.
Ślubuję ci miłość i szacunek
do końca moich dni, póki śmierć nas nie rozłączy.
Ogłaszam was…
mężem i żoną.
Kocham cię.
Dokąd jedziecie w podróż poślubną?
Kojarzysz Seszele?
Nigdy tam nie byłem.
Mam taką fantazję seksualną, którą chcę…
Wybrałeś Seszele, by zaspokoić fantazję seksualną?
Zrobić to pod wodospadem.
Co?
Wyobraź sobie. Idealny wodospad,
woda spływająca po naszych ciałach…
Uważaj, to moja córka.
Panie Tavish…
To niemożliwe.
Dlaczego?
Wiesz, jaką moc ma ta woda?
Już mu mówiłam.
Zobaczył to w reklamie i nie może zapomnieć.
Dajcie mi pomarzyć, dobra?
To mój miesiąc miodowy.
Chcemy taniec młodej pary!
Chodź, kuzynie!
Kolejny dzień myślę Jak cię odzyskać
Mój dom jest jak piekło Parzą mnie wspomnienia
Jak masochista Nie zmieniłem w nim nic
Ale gdy cię tu nie ma
Zrozumiałem, co straciłem
Może nie jest za późno By ci powiedzieć
Że wciąż pragnę twojej miłości
Chcę ci powiedzieć, że przepraszam Że tęsknię
Że wszystkiego żałuję, kochanie
Wciąż cię kocham
Nie myśl Że o tobie zapomniałem
Chcę ci powiedzieć, że przepraszam Że tęsknię
Że wszystkiego żałuję, kochanie
Wciąż cię kocham
Nie myśl Że o tobie zapomniałem
Chciałbym wyczyścić umysł I nie myśleć o tobie
Ale co zrobić mam?
Nie będę kłamać
Ale tonę
Pewnie czuje się okropnie.
Przestań.
Jak się czujesz?
Cieszę się, że wam wyszło.
Wybacz, mam mętlik w głowie.
Teraz świadkowie.
Chcę powiedzieć, że mi przykro Że tęsknię
Że wszystkiego żałuję
Wciąż cię kocham
Nie poddałem się
Operacja świadkowie okazała się klapą.
Owszem.
Bardziej przejmują się nami niż własnym ślubem.
To nie zadziała.
Cześć.
Wiem, co napisałeś na cmentarzu.
„Będę twoim światłem w ciemności”.
Zapewne deszcz już to zmył.
Nie. Dziś widziałam, że to światło wciąż tu jest.
W twoich oczach.
Wiesz, co widzę, gdy je zamykam?
Widzę cię z nim.
Skoro wychodzisz, zgaś światło.
Nie śpisz przy zapalonym?
Można przezwyciężyć wszystko.
UNIWERSYTET ELYSIUM
Oto dyplom, pani absolwentko.
Dziękuję bardzo, María.
Będziemy tęsknić.
Ja też.
PRZYJMĘ DO PRACY KIEROWCĘ Z WŁASNYM AUTEM
Szukacie pracownika z autem?
Przepraszam.
Zamieniłem się z Edu. Zostawię ci grafik.
SZPITAL ALAMEDA
Jak tam, Alicia?
Dzień dobry, Michael. Usiądź.
Cóż…
Szef nigdy nie wzywa na dywanik bez powodu.
Jak motor, który kupiłeś od mojego kumpla?
Świetnie, dziękuję.
Od jak dawna jesteś na psychiatrii?
Rok.
Przeglądałem twoje CV.
Nie wspomniałeś, że pracowałeś na uniwersytecie.
Jako doradca. Uznałem, że to nieistotne.
Zwolnili cię, bo przespałeś się ze studentką.
Ramón, nie miałeś ze mną żadnych problemów.
I nie chcę ich mieć.
Więc rozumiesz, że w takiej sytuacji
musimy wdrożyć odpowiednie działania.
- Nie ma czego sprawdzać. - To nie publiczny szpital.
Nie możemy ryzykować, że coś takiego
powtórzy się z naszą klientką.
Kto ci to powiedział?
Będziemy cię informować o postępach dochodzenia.
Dziękuję.
LEISTER LONDYN
Co mówiłem?
Ubezpieczyciel, nowy audyt.
Tak. To nie jest łatwa decyzja.
Trzy lata temu,
kiedy mój dziadek przekazał mi zarządzanie korporacją,
ten biznes już zaczynał się sypać.
Zacząłem karierę w ubezpieczeniach.
Parzyłem kawę twojemu dziadkowi.
Bastien, firma nie żyje z nostalgii, tylko z zysków.
Jeśli nic nie zrobimy, narazimy na szwank całą kancelarię.
W Hiszpanii i tutaj, w Londynie, możemy się utrzymać,
ale trzeba by się pożegnać z San Francisco i Paryżem.
Zakładanie nowych firm to nie większe ryzyko?
Co to jest metawersum?
Czemu mamy inwestować w te bańki technologiczne?
Bo to przyszłość.
I to jest cool.
Nicholas, to nie jest Google,
a ja nie dam rady jeździć na desce
do automatu z kawą.
Spokojnie, Macías. Załatwimy ci wózek.
Czekaj!
Ktoś chce kawy?
Czarna, z mlekiem owsianym, matcha.
Kawa, kawa.
Zapraszam.
Proszę.
- Nic mi nie jest. - Reset procesu.
Nic mi nie jest. Mogę iść?
Reset procesu.
Real Madryt trzy, Barcelona zero.
- Łaskoczesz mnie. - Proszę usiąść.
- Dokąd idziesz? Stój. - Nic mi nie jest.
- Stój, mała. - Kiedyś zawładniemy światem.
Sekretarka przejrzała twoje CV, wygląda ciekawie.
Wiesz, co tu robimy?
- Tak, ty… - Przestań.
Przestań miauczeć.
Tworzycie i pozycjonujecie treści w metawersum.
Przestań miauczeć.
Może kawy?
- Nie chcę kawy. - Przyniosę.
- Myślę, że… - Przestań.
Jestem dobra w pracy kreatywnej.
W drugą stronę. Sudo kill.
- Może wrócę innym razem? - Nie, już…
- Głupi ludzie. - Naprawione. Wcześniej było gorzej.
My się już znamy.
Samolot na Ibizę.
I motocykl.
To byłeś ty. Przepraszam, nie rozpoznałam cię.
Umiesz w gesty.
Wiem, co mówię. W młodości byłem mimem.
To chyba koniec mojej rozmowy kwalifikacyjnej.
Jeśli nadal masz kontakty w cyrku, to mi się przydadzą.
Widać urodziłam się, by być klaunem.
Zawsze jestem pośmiewiskiem.
Kurwa, to boli!
- Czekaj, może… - Dłużej nie wytrzymam!
Cycki mi urwie.
Czekaj. Chyba mnie tak nie zostawisz?
Zostań, ja idę na fizjoterapię.
Nie możesz spać?
Ostatnio kiepsko sypiam.
Za dużo rzeczy na głowie.
A ty? Dlaczego nie śpisz?
Nie mogę przywyknąć do tego materaca.
Nikt inny nie narzekał?
Jedna z twoich koleżanek zostawiła to w łazience.
Zawsze wychodzą w pośpiechu.
Przy okazji,
kupiłam zasłony na New Bond Street do mieszkania w Marbelli.
Chętnie je zobaczę. O której masz lot?
Chyba go przesunę o kilka dni.
Baxwell chce się ze mną spotkać.
Zasugerował, żebym tu wróciła. Do londyńskiej filii. Co o tym myślisz?
To skandal, że moja adwokatka nie jest członkiem naszej firmy.
Czemu nie przyjmiesz oferty?
Będziesz moim szefem. To ostatnie, czego chcę.
Nie powiedziałeś mi, czy widziałeś Noah na weselu.
Tak, ale nie rozmawialiśmy dużo. Idę na siłownię.
UŻYWANIE DRUKARKI JEST ZABRONIONE WSZYSTKO JEST WIRTUALNE
- Znowu zostawiłaś mandale Martína. - Dzięki.
Szkoła nadal go stresuje?
Tak. Niedługo będę musiała kupić drukarkę.
Mogę?
Przejrzałem twoje poprawki.
Sprzedawczyni jest teraz milsza.
I sprzedaż wzrosła, co najważniejsze.
Dobra robota, ale to było na jutro.
- Jasne. - A co z Amazon Music?
Jest na komputerze od tygodnia. Easter egg.
Chcesz mi zaimponować?
W sumie jest tam od miesiąca.
Pamiętasz nasz wspólny lot?
Leciałem spotkać się z inwestorami.
Musimy rozszerzyć działalność. Przedstawiłem im plan strategiczny,
ale nie wyszło. Spróbuj go ulepszyć.
Ale nie jestem ani konsultantką, ani ekonomistką.
Nie chodzi o merytorykę. To argumenty zawodzą.
PLAN ROZWOJU
Spróbuj to inaczej ująć.
Dziedzic Leisterów napotyka nowe trudności.
To już drugi dzień protestów po ogłoszeniu zamknięcia
jednej z najbardziej znanych spółek holdingu.
Pracownicy dostali wypowiedzenia.
Nie wiedzieli, że firma ma problemy finansowe.
William. Rozmawiałeś już z synem?
Jesteś oszustem!
Złodziej!
Moja rodzina przez ciebie cierpi!
Zapłacisz za to, złodzieju…
Jedźmy już.
NIE JESTEŚMY JEDNORAZOWI
Leisterowie tak zwalniają ludzi.
Nie starczy im wypowiedzenie.
Masz czwórkę dzieci i kredyt, tak?
Mówiłam ci.
Zmęczą się tym.
Oby, bo w tym tempie
nasze akcje zostaną wyprzedane za bezcen.
Musimy to cofnąć.
Nie możemy.
Przeniesiemy większość ludzi, gdy otworzymy nową siedzibę.
A do tego czasu?
Jest nam tu bardzo wygodnie,
ale twój ojciec ma burzę w Hiszpanii.
Teraz to jego syn kieruje firmą z Londynu.
Ale nie ma jaj, by się pokazać.
Musimy odwrócić uwagę akcjonariuszy.
Medialnie. Załóż organizację pozarządową.
Cokolwiek, byle szybko.
Odplamiacz dla pani męża.
Dziękuję.
Wziął nas za małżeństwo.
Każdy chciałby taką żonę.
Rodzice myślą podobnie o tobie.
Chcesz widywać się rzadziej, by nie robili sobie nadziei?
Wręcz przeciwnie.
Powinniśmy sformalizować naszą relację.
Słucham?
Mam dość zbierania taniej bielizny z podłogi.
I oboje na tym skorzystamy.
Skorzystamy?
Niedługo wybory. Twój ojciec znów startuje.
Poparcie wzrośnie, jeśli córka będzie mieć męża.
Chcesz powiedzieć prasie, że jesteśmy razem.
Że się spotykamy.
Co ty będziesz z tego miał?
Sam mogę potrzebować zmiany wizerunku.
Masz rację, nie zaszkodzi ci bardziej ludzkie oblicze.
Nie sądziłem, że tak mi się tu spodoba.
- Ja też nie. - Kolacja była dobra…
- Bardzo smaczna. - Zastawa była piękna.
I deser. Deser był całkiem dobry.
Przepraszam, zaczęłam jeść i nic ci nie zostawiłam.
Masz tu plamę.
Powinnam była założyć czekoladową bluzkę.
Nie wiem, Simón.
Chyba potrzebuję czasu.
Ja też, ale nie miałem odwagi powiedzieć.
Jasne.
- A na deser kosz. - Nie, głupku.
Innym razem.
Jakimś cudem skończył mi się tusz w drukarce.
- Wiesz coś o tym? - Nie.
A ten kaktus?
Daje mi pozytywną energię.
Wyssałaś całą i zostawiłaś tylko negatywną.
Inwestorzy nie mogą tego jutro zobaczyć. Mówiłem wam.
Biurka mają być idealne.
Tylko nie przesadźcie.
Kiedy przyjeżdża Sknerus?
- O 8.00. - Już?
Zdążymy rozwinąć czerwony dywan?
Będzie jeden inwestor czy kilku?
Chcesz wiedzieć, ile kaw trzeba zrobić?
Ja?
Dobra. Przegrany parzy kawę.
- Założę się, że wygra Noah. - Dawaj.
Zobaczmy.
Na twój sygnał.
Co ty tu robisz?
Kupiłem udziały w tej firmie.
Pracuję tu, więc obawiam się, że jestem w pakiecie.
Lepiej skup się na podyplomówce.
Mam podzielną uwagę.
Co jest? Skąd się znacie?
Zainwestowałem miliony w firmę, nie w pub.
- Wybacz. - Jakie ona ma tu stanowisko?
- Asystentka ds. systemów. - Kawa i ksero?
Nie robimy tu ksero.
To ona napisała plan strategiczny, który tak ci się podobał.
Jest świetna i ma potencjał.
Nie wątpię. Ale macie tu kawę? Może ona mi zrobi?
Cześć, Sof.
Myślałam, że zjemy dziś na mieście. Lot się opóźnił?
Nie, ale poczułem, że muszę wpaść do nowej firmy.
Totalny chaos. Chyba będę musiał zostać dłużej, niż się spodziewałem.
Wciąż o nas gadają.
Wiem, a akcje rosną. Wygląda na to, że plan się powiódł.
Jak wszystko, co robimy razem, kochanie.
No dobrze.
Przywieźli nowy materac. Chcesz wypróbować?
- Na pewno jest dobry. - Chodź.
Sara.
Dzięki.
Przepraszam za tamtą ksywkę.
Musiałam go jakoś nazwać.
Nie mogłam ujawnić jego nazwiska.
Spoko, Sknerus pasuje idealnie.
Wydrukujesz mi kartę ćwiczeń?
Nie mam czasu iść na siłownię.
Komuś kawy?
Czarnej? Z mlekiem owsianym? Jest matcha.
Umówisz się z nim?
Może. Nie wiem. Jest zabawny, miły, spokojny…
Przewidywalny.
Nie bądź wredna, jest uroczy.
A Nick?
- Skończyłam z Nickiem. - Nie.
- Muszę zacząć nowe życie. - Myślisz, że to takie łatwe?
Tak, jak czytanie gazety.
ZŁOTY KAWALER ZAJĘTY
HISTORIA MIŁOSNA, KTÓRA PORUSZYŁA WSZYSTKICH
Trzeba było nic nie mówić.
- Wiedziałaś? - Lion wczoraj mi powiedział.
Michael? Jak się masz? Nie widziałam cię od…
Tak. Bardzo dobrze.
Coś nie tak?
Zostawisz mnie w spokoju?
Wybacz, chciałam tylko…
Niszczysz mi życie.
To był tylko romans.
Nie mów bratu, że mnie widziałaś.
Nie chcę problemów.
Oskarżonego nagrano z okna sąsiedniego budynku.
Kontynuujcie.
Wysoki Sądzie, kamery nie kłamią.
Cześć. Masz czas?
Tak, mam przerwę.
Chciałam o czymś porozmawiać,
ale nie chcę o tym gadać z Nickiem.
A skoro jesteś teraz jego prawniczką…
Nie ma sprawy. O co chodzi?
Pamiętasz Michaela? Mojego doradcę na uczelni?
Tak.
Co cię z nim łączy?
Nic poważnego. Pociągnęłam za kilka sznurków.
To nie ma z wami nic wspólnego. To mój problem.
To drań, on i Briar…
To ja nawaliłam.
Proszę, zostaw go w spokoju.
Dobrze.
- Śliczne, co? - Bardzo, Petra.
Dzięki, że jesteś.
Nie mogę się doczekać spotkania z Maggie.
Pierwszy raz zostaje na noc i cię uwielbia…
Mam nadzieję, że mnie pamięta.
Na pewno.
Nie może pojąć, że jest córką Willa.
Ja w sumie też nie.
Zawsze gdy myślę o tamtej nocy…
Już zapomniałam.
Zapomnieć nie znaczy wybaczyć.
- Dobrze wyglądam? - Mój przystojniak.
- Spokojnie. - Maggie nie może tego jeść.
Może, jest z syropem z agawy.
Robiłam to setki razy dla męża,
też ma cukrzycę.
Cześć.
Cześć, córeczko, jak podróż? Dobrze?
Noah!
Maggie!
Hejka. Ale urosłaś, ślicznie wyglądasz. Piękna sukienka.
Gotowa? Raz, dwa, trzy. Ciągnij! Dobrze!
Głodna byłaś, co?
Wezmę nawet dokładkę.
Ja też mogę?
Oczywiście, przyniosę ci.
- Chcesz? - Pójdę z tobą.
Przyniesiesz mi przy okazji kawę?
„Rekin finansowy pożera własne imperium”.
Co ci po radzie, jeśli nie słuchasz ich wskazówek?
Nauki dziadka ci wystarczają?
Uważasz, że trzeba rządzić żelazną pięścią?
Proszę, ty zanieś.
Dzięki.
Proszę.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Chętnie. Kiedy jest ta impreza?
Włączymy lampki? Patrz.
Można wszystkim sterować z telefonu.
Uwielbiam to miejsce. Awatary szaleją.
Zainstalować ci apkę w telefonie?
Nick, pomożesz mi?
- Szkoda. - Chwilę.
Nie mam gogli VR.
Tym włączasz i wyłączasz.
Dobrze, pogadamy później.
Szef dzwoni do ciebie po godzinach. To niezbyt profesjonalne.
Też nie jesteś profesjonalny. Mój nadszef kontroluje moje prywatne życie?
Tu jesteś moją siostrą.
Szkoda, że nie możesz mi tu rozkazywać.
Nick!
Chwileczkę. Ojciec ci pomoże.
Dupek.
Cholerny syrop.
Jak czytaliście w wiadomości,
wszystkie spółki Leister Group muszą przestrzegać tych samych zasad.
To głupie, bo wiem, że wielu z was to nie dotyczy,
ale od teraz bratanie się między pracownikami jest surowo zakazane.
Żeby było sprawiedliwie, jeśli jakiś związek już się zaczął,
proszę o informację.
To wszystko. Dziękuję bardzo.
Chyba nie chodzi o Noah?
Powinieneś był najpierw mnie zapytać.
Wiem, że kiepsko negocjujesz, bo sprzedałeś tyle udziałów.
Teraz widzę, że jesteś też złym strategiem.
Bo już się ujawniłeś.
To, co ostatnio. Nie wiem, czy ci smakowało.
Lepiej nie będę już próbować.
Olivia, najlepsze francuskie wino.
Zanim przeze mnie zbankrutujesz, może powinniśmy porozmawiać o Nicku.
Nic cię z nim nie łączy. Musi to zaakceptować.
On nie przestanie. Szuka pretekstu, by cię wyrzucić.
Z twojej własnej firmy.
Może powinniśmy przestać.
Mam w dupie firmę.
Nie zrezygnuję z ciebie.
Drzwi się otwierają.
Drzwi się zamykają.
Drzwi się otwierają.
Drzwi się zamykają.
Zamontowałem je w całym biurze.
Nagrywają 24/7.
Trzeba pilnować przestrzegania zasad.
Tak, podjęłam decyzję. Zrobię to.
Postanowione.
- Przykro mi. - Zastanów się.
- Nie, Simón. - Przemyśl to.
To jedyne rozwiązanie.
Już zdecydowałam. Przykro mi.
To moja rezygnacja.
Zrobisz scenę jak wściekła nastolatka?
Mam to gdzieś.
To twój problem.
To ty ciągle widzisz we mnie tamtą nastolatkę.
A nie jesteś nią?
Bo widzę, że tak.
Masz te same oczy.
Te same usta.
Te same włosy.
Ten sam tatuaż.
Ostrożnie, tu są kamery.
Ten sam sarkazm.
To żałosne, gdy próbujesz wracać do tego, co było kiedyś.
Dlaczego chcesz odejść?
Skoro muszę wybierać, wolę rzucić pracę.
Więc coś jest między wami.
Jestem z Simónem.
Zaakceptuj to jak ja twój związek z Sofíą.
Kto powiedział, że to związek?
Brakuje tylko plakatów na przystankach.
- Spałaś z nim? - A ty z nią?
Z iloma spałeś, odkąd zerwaliśmy? Łącznie ze mną.
Czyli tak.
Nie możesz żądać, żeby nikt mnie nie dotykał.
Wiem, że nic do niego nie czujesz.
Jeśli nie umiesz wybaczyć, to to zaakceptuj.
Czasem ofiara wymyka się rekinowi.
Nie, Morti, poradzę sobie.
Nie, to mój obowiązek.
To były wspaniałe wakacje.
Przepraszam, jeśli chcemy zdążyć, musimy już jechać.
Jasne.
Nick miał mnie zabrać.
Pewnie coś mu wypadło, ale ja mogę z tobą jechać.
Wolę z Noah. Pojedziesz?
Oczywiście. Moim autem? Chodź.
Nie spodziewałam się twojej matki.
Może kiedyś nas odwiedzisz? Możesz przyjechać sama.
- Fajny pomysł. - Maggie!
- Przepraszam, nie mogłem być wcześniej. - Spoko, jesteś zajęty.
Witaj, synu.
Co tu robisz?
Nicholas, daj mi pięć minut. Chodzi o Maggie.
Nie ma mowy.
Nick, porozmawiaj z nią. Proszę.
Chcę zielony sok.
Spodnie mi się nie dopną, ale ja proszę Bridget Jones.
Dziękuję.
Pięć minut, nie więcej.
Oddam opiekę nad Maggie jej ojcu.
Któremu?
Twojemu. Williamowi.
- Porzucisz ją tak jak mnie? - Spokojnie, nie porzucam jej.
To dlaczego chcesz oddać opiekę?
Jestem chora.
Jak to chora?
Mam białaczkę.
Walczę z chorobą od czterech lat.
Więc gdy urządziłaś przedstawienie na gali, wiedziałaś.
Chciałam tylko chronić Maggie.
Żeby twój ojciec wiedział, że to jego córka. Żebyś ty wiedział.
Jak mam ci ufać po tym, co nam zrobiłaś?
Nick, mam mało czasu.
Twój ojciec i ja już wszystko podpisaliśmy.
Maggie miała ze mną wrócić, ale muszę przejść pilną operację,
więc obawiam się, że musisz ją zabrać ze sobą.
To niesprawiedliwe wobec niej.
Wiem, że mnie nienawidzisz, ale zajmij się Maggie.
Zrób to dla niej.
- Jak tam, kochanie? - Dobrze.
- Wrócisz z Nickiem, dobrze? - Dobrze.
Ja mam coś do zrobienia.
Wiesz, jak bardzo cię kocham?
Jeśli Maggie czegoś potrzebuje…
Nie chcę być dziś sam.
Proszę.
To tylko pogorszy sprawę.
Gorzej być nie może.
Nick!
Nie ma jej.
Przyszła mnie pocałować.
- Dzień dobry. Jak się czujesz? - Lepiej, dziękuję.
Bierzesz żelazo?
Nie.
Ginekolog nie przepisał suplementów witaminowych?
Nie.
Badałaś się na toksoplazmozę?
Nie. Po co?
Trzeba to zrobić w ciąży.
W ciąży?
Nie wiedziałaś.
Ale jak?
Masz krwiaka podkosmówkowego.
To przyczyna.
To spowodowało krwawienie,
które mogłaś pomylić z okresem.
Ale to niemożliwe.
Jesteś w 16. tygodniu ciąży.
Szesnastym? Nie, ale… Teraz nie mogę…
- To niemożliwe. - Jest wysokiego ryzyka.
Musimy zrobić jeszcze kilka USG.
Nie martw się, będziemy o ciebie dbać.
GABINET 03 DR LAURA GARCÍA
PACJENCI NOAH MORAN
DRUGI TRYMESTR BADANIE USG
16. TYDZIEŃ CIĄŻY
DANE OJCA: NIE PODANO
Szesnasty tydzień.
Cztery miesiące.
Musisz mu powiedzieć.
Nie ma mowy.
Przecież jest ojcem. Ma prawo wiedzieć.
Wiesz, ile genów wnosi chromosom X?
Dziewięćset.
A ile genów wnosi Y?
Pięćdziesiąt pięć.
Przy tak małym wkładzie
ojciec nie musi nic wiedzieć.
To bardzo głębokie.
- Dzięki. - Nie!
- To totalna bzdura. - Proszę cię…
Czekaj.
Powiedziałaś „XY”?
Czyli to będzie chłopiec?
O Boże!
Musimy się przygotować.
Najważniejszy jest odpoczynek.
Zamieszkasz tutaj, a nie w swoim beznadziejnym mieszkaniu.
A gdy będziesz malować swój pokój i pokój dziecka,
będziesz spać w gościnnym.
Nie mam nic do gadania?
Będę ciocią. „Ciocia Jenna”.
Brzmi jak starsza pani, ale wytworna.
Aż mam ciarki. Już jestem podekscytowana.
A jak babcia Rafaella się ucieszy.
Co za dzień, kochanie. Opowiem ci później, dobra?
Zgadnij, kto jest w ciąży.
Co? Jakim cudem?
Boże święty.
Pieprzone wodospady na Seszelach! Serio? Cholera…
To nie ja, idioto, tylko Noah.
Przeraziłaś mnie.
Ale z kim?
Pamiętasz operację świadkowie?
Przyniosła owoce. Dosłownie.
Tylko nie mów nikomu.
Lion.
- Nick nie wie? - Nie.
Czemu mi to powiedziałaś? Wiesz, jak… Tak nie można!
- Nie można! - Czemu?
Wiesz, że nie umiem trzymać języka za zębami.
Nie dam rady. Skoro już to wiem…
Mam powiedzieć Nickowi, jak dobrze poszedł wodospad?
Tak myślałam.
Szantażystka.
- Kocham cię! - Szantażystka!
Chirurdzy mają specjalne menu,
a psychologowie i pielęgniarki zwykły lunch.
Ale to im nie wystarcza. Musimy też siedzieć osobno.
Ciężko harowałem, żeby tu być.
Przykro mi, ale nic nie możemy zrobić w tej sprawie.
Kto jest największym udziałowcem
firmy, do której należy ten szpital?
Firma Leisterów.
Którą właśnie zlikwidowali.
Nie mamy już prawa się mieszać.
A jak spytam Noah?
Może Nick posłucha jej bardziej niż ciebie.
Nie mają już kontaktu.
Nie? Ale teraz pracują razem w LRB.
Nie wiedziałaś?
Musieli się wcześniej widzieć.
Inaczej to byłoby niemożliwe.
Oboje publikowali relacje z wesela Jenny.
Daty pasują.
Oby prasa się nie dowiedziała.
Wyobraź sobie te nagłówki.
„Nicholas Leister, modelowy biznesmen, idealny chłopak,
zrobił dziecko przyrodniej siostrze”.
I nie mówię tylko o akcjach jego firm.
Co będzie z kampanią twojego ojca,
gdy wybuchnie skandal z przyszłym zięciem?
Zobaczysz, jak będzie fajnie.
Gdy Nick się dowie, pobiegnie do niej jak szczeniak.
Myślę, że zostanę jakiś czas w szpitalu.
Jeśli potrzebujesz pomocy,
zapraszam na wizytę.
Jak twój syn, Esteban?
Dobrze. Przyzwyczaja się do nowej szkoły.
Nie pytam o Tony'ego, tylko o Aarona.
Aaron?
U niego też dobrze.
Pracuje w marketingu, prawda? W spółce zależnej.
Nie, awansował do innej firmy.
Z holdingu?
Tak, z holdingu.
Której?
Ubezpieczeniowej.
Stracił pracę?
Owszem.
Czemu nie powiedziałeś?
- W przyszłym tygodniu zadzwonię i… - Nie trzeba.
Dostał się dzięki własnym osiągnięciom. Zna go pan.
Ma swój honor, nie chce pomocy.
Przysięgam, że nie wiedziałem. Naprawdę.
Spokojnie.
Co tu robi Noah?
Spotyka się z Simónem.
Nick, chodź ze mną.
Simón!
Uścisk pieczętujący fuzję.
- Jesteś ze swoją dziewczyną. - A ty ze swoją.
Noah. Jak się masz?
- OK. - Wyglądasz elegancko.
Ty bardziej, jak zawsze.
Gadałam z Michaelem. Wszystko załatwione.
Dziękuję.
Nie wiem, jak Nick by zareagował, więc przyszłam do ciebie.
Dobrze zrobiłaś.
Lepiej, żeby Nick nie wiedział wszystkiego, prawda?
Tańczysz.
Nie, powstrzymuję chęć sikania.
To idź do łazienki. Zaczekam tutaj.
Lepiej nie, zazwyczaj są brudne.
Nigdy nie widziałem, jak tańczysz.
Dobra. Zaraz wrócę.
Jeszcze raz to samo.
To twoja choreografia?
Bardzo zabawne. Czego chcesz?
Niczego. Dobrze się czujesz?
Świetnie.
Myślałem o tej całej sprawie
z kamerami w firmie…
Trochę mnie poniosło.
Oby to się nagrało.
Kiedy chcesz, możesz wrócić do pracy.
Nie znoszę twojej wody po goleniu.
Dlatego uciekłaś rano bez słowa?
Już dwa razy mnie zostawiłeś.
To była moja kolej.
- Nie wiesz, co chciałem powiedzieć… - Dobrze się bawisz, Leister?
W łazience była długa kolejka.
To Sofía.
Miło cię poznać. Jesteś taka piękna.
Gratulacje. Będziecie mieć śliczne dzieci.
Idę do łazienki.
Widziałem, jak tańczysz. I masz styl.
Ale musisz się rozluźnić. Chodź, nauczę cię.
Musisz się trochę odprężyć…
Co ty wyprawiasz?
Nadal nie panuję nad sobą, gdy jestem przy tobie.
Tak jest od zawsze.
Pójdę na chwilę do baru.
Chwileczkę.
W porządku?
Tak.
Chyba zjadłam coś nieświeżego.
Chcę do domu. Zawołasz Simóna?
Simón nie jest w stanie prowadzić. Zawiozę cię.
Czemu mieszkasz u Jenny i Liona?
Właściciel podniósł mi czynsz. Przypominam, że jestem bezrobotna.
Co ci się stało? Zjadłeś N?
Stał się smakoszem.
Pomogę ci. Czekaj.
Mogę spać na kanapie.
Odpuśćmy sobie te gierki.
Nie jesteśmy już tacy sami. Odbudowaliśmy nasze życia.
Niedługo założysz rodzinę z Sofíą. Osobą, którą kochasz.
Wasi rodzice zawsze o tym marzyli.
A ona jest świetna.
I naprawdę będziecie mieć śliczne dzieci.
Z tobą mogło być tak samo lub lepiej.
Mógłbyś być ojcem moich dzieci, nie wybaczając mi?
Myślę, że to moment, w którym nasza historia się kończy.
Nie chcę, żeby tak się skończyła.
Żegnaj, Nick.
Żegnaj, piegusko.
Oddychaj. Powinnaś była zgłosić się szybciej.
TWOJE DZIECI, NICK I MAGGIE
Witaj, bracie.
Tak mi przykro.
Biedna Maggie.
To niesprawiedliwe.
Zawsze bała się być sama.
Proszę pana.
Dziękuję, Martín. Chwileczkę.
Maggie, patrz, co znalazłem.
To była moja ulubiona zabawka.
Przedmiot kolekcjonerski. Nick uwielbiał się nim bawić.
Ale nigdy mu go nie dałem. Chcesz?
Nie, dziękuję, nie trzeba.
Ale super. Mogę?
Jasne.
Zostaw!
Źle wyglądasz.
Jesteśmy na pogrzebie, to normalne.
Masz gorączkę.
Może coś mnie bierze, mamo.
Uważaj, zepsujesz go!
Co cię to, skoro nie jest twój?
Jest Williama, a co jest jego, jest moje. Prawda?
Oczywiście, że jest twój, ale możesz się podzielić.
Wszystko w porządku?
Nienawidzę go.
Nie mów tak. William bardzo cię kocha.
To czemu tak powiedział?
Miłość nie oznacza ulegania wszystkim kaprysom.
Czasami trzeba wiedzieć, jak odmówić, a William jest twoim ojcem…
Nieprawda! Tata odszedł przez niego, a dziś nawet nie przyszedł.
Wina nigdy nie leży po jednej stronie.
A gdy to zrozumiesz, nauczysz się wybaczać.
A ja wiem, że William kocha nas obie.
Nie możemy ciągle odrzucać tych, którzy nas kochają.
Wracaj do swoich kuzynów.
Proszę.
Dzięki.
Nie jedz karmelizowanej cebuli, jest z syropem.
Kiedy rozmawiałam z Michaelem…
Wiesz, że pracuje w szpitalu?
W którym?
Ma dostęp do twoich akt medycznych.
Co wie?
Wystarczająco.
Długo tego nie ukryjesz. Jaki masz plan?
Jutro jadę do Santanderu do ciotki.
To daleko. Kiedy wrócisz?
Nie zamierzam.
Możesz na nas liczyć.
- Dobranoc. - Do widzenia.
No to siostry idą spać.
Bo jesteśmy siostrami, wiesz?
Jesteśmy.
Do widzenia.
Dziękuję, kochanie.
Dobranoc, tato.
Dobranoc, Noah.
Pa, tato.
Dobranoc, córko.
Słyszysz morze?
Uwielbiam słuchać fal z zamkniętymi oczami.
Czuję się, jakby ktoś mnie kołysał.
Ten pokój jest jak wielka muszla.
Zawsze słychać morze, nawet gdy jest ciche.
Nigdy nie czujesz się tu samotna.
Podoba ci się tu?
Bardzo.
Od dziś pokój jest twój.
A co z tobą?
Ja… Zrób dla mnie miejsce, kiedy przyjadę.
Łóżko jest bardzo duże.
Dziękuję.
Dziękuję, skarbie. Kocham cię.
Cześć.
Chodź.
Wracasz z pogrzebu?
Śmierć matki go zmiękczyła czy nadal jest świnią?
Chciałam ci powiedzieć, że…
Tęskniłem za tobą.
Codziennie rozmawiamy.
Czekaj, muszę ci coś powiedzieć.
Co?
Pamiętasz reporterkę MKO?
Były zmiany kadrowe.
Ojciec musiał podkręcić kampanię i wykupił udziały w stacji.
Kiedy są wybory?
W przyszłym tygodniu. A co?
Myślałem o sprzedaży mieszkania.
Nie wrócisz?
Chcesz mi coś powiedzieć?
Lepiej zerwać teraz, póki jest jeszcze czas.
Czas?
Oczywiście. Byłam głupia.
Przepraszam.
Nie możesz zapomnieć o Noah, prawda?
Nieźle rozegrała tę gadkę z Maggie.
Powinienem był to zrobić dawno temu.
To niemożliwe. Nie umiesz nawet uściskać ojca.
Żywisz zbyt dużą urazę.
Urazę?
Tylko to napędza twoje życie.
Tak, Nick. Uraza.
Obwiniasz ojca, bo pozwolił twojej matce odejść.
I co robisz?
Karzesz go, zmieniając sposób zarządzania firmą.
Jego styl nie przynosi zysków.
Ale jest bardziej ludzki.
A potem ukarałeś matkę, nie chcąc jej słuchać.
Moja matka nie żyje.
A co ty zrobiłeś, żeby ją powstrzymać przed odejściem?
Nic.
Rozejrzyj się. Wszyscy wybaczają, oprócz ciebie.
Została ci tylko Noah. Wiesz, czemu jej nie wybaczysz?
Bo jeśli otworzysz serce, ryzykujesz, że je złamie.
Ale takie jest życie. Ryzykujesz, że zaboli.
- Myślisz, że nie cierpię? - Serio?
Zawsze inni odwalali za ciebie brudną robotę.
Najpierw dziadek, potem ja. Ale dłużej tego nie zniosę.
Sam radź sobie z problemami.
Wszyscy inni się narażają, żeby cię chronić.
- Nie chciałem cię skrzywdzić. - Ale skrzywdziłeś.
Skrzywdziłeś nas wszystkie.
Zwłaszcza Noah.
Gdy jej wybaczysz, idź do niej.
I nie trzymaj się Maggie jak kotwicy,
bo ona już cię nie potrzebuje.
Tylko Noah cię teraz potrzebuje, uwierz mi.
Dlaczego to robisz?
Sama nie wiem.
Dziękuję, Sof. Też cię kocham.
- Spróbuję trochę. - Nie.
- Zobaczmy, jak smakuje. - Już zjadłeś swoje. Nie!
Tak?
Simón, jak tam nowa siedziba LRB?
Przenoszę się do Londynu, chcę być na miejscu.
Wyjeżdżasz?
Nic mnie tu nie trzyma.
Nowa siedziba ma zacząć działać,
z całym personelem.
Z personelem?
Z firmy ubezpieczeniowej.
Bez działu sprzedaży,
ale weźmy ludzi z marketingu, IT i księgowości.
Nie możesz naprawiać swoich błędów moją firmą.
Zgodziłeś się w umowie.
Relokacja była wymówką.
Traktowałem ją poważnie.
Nagle troszczysz się o innych? Jasne.
Ramón,
powiedz koledze, że bateria krótko trzyma.
Musisz ładować tylko do 80%.
To nie dojadę do pracy.
Nie musisz się o to martwić.
Wnioski z dochodzenia.
Wydaje mi się, że zaszła pomyłka.
Ktoś miał zadzwonić.
Podpisz i zakończmy to jak najszybciej.
Polubownie.
Pięć miligramów. Sprawdzimy jutro.
Dziękuję.
Cześć, Michael. Jej stan jest stabilny. Opanowaliśmy krwawienie.
Ponoć miała podobny epizod w przeszłości.
Opowiada mi o swoim synu, ale w jej aktach nic nie ma.
Nie odważyłem się jej znieczulić. Chcę, żebyś najpierw ją zbadał.
Proszę.
Cześć, Briar.
Michael! Miło cię widzieć.
Nie wierzę, że wyjeżdżasz.
Do widzenia.
Dziękuję.
Gdzieś go wcisnę.
Nie do bagażnika, bestio!
Kto się wygadał?
Ja nie.
- Lion? - Poważnie?
Od tego milczenia nabawiłem się wrzodów!
Noah!
Co ty tu robisz?
Wyjeżdżasz gdzieś?
Nie twoja sprawa.
- Wiem, że nie moja… - Każdy idzie swoją drogą.
Próbowałem, ale wszystkie drogi prowadzą do ciebie.
Ładnie to brzmi, ale to tylko słowa.
Jeśli to wszystko, to jadę.
Posłuchaj. Odsuń się.
Nawet się nie przywitałeś.
- Jak się masz? - Dobrze.
- A mój całus? - Posłuchaj!
Jesteś kobietą, która… Odejdź.
Nie chcę się wtrącać w tak niezręczną sytuację.
Przestań. W głowie mi się kręci.
Zacznijmy od zera.
Tylko ty i ja.
Tylko my dwoje?
To niemożliwe.
Dlaczego?
To serio niezręczna sytuacja.
Wyjaśnicie mi to?
Sam chciałeś.
Co to ma być?
Teraz rozumiesz? Super, to jadę.
- Jesteś… - Owszem.
To nic.
Nie obchodzi mnie to.
Skoro cię to nie obchodzi, to jadę.
Nie, czekaj. Obchodzi mnie to, ale się nie spodziewałem.
Noah, proszę.
Nie jedź.
Noah, wybacz mi. Kocham cię.
Nic innego mnie nie obchodzi. Naprawdę.
Nawet to, że dziecko jest Simóna.
Simóna?
- Pokocham je jak swoje. - Jest twoje, idioto!
Co? Noah!
Gratulacje.
Dobra. Wsiadaj.
- Klucze, już! - Dobra.
Co za ulga.
Szybciej nie pojedzie.
Pięknie.
Pięknie? To była tortura.
Daj spokój!
Noah!
Otwórz okno!
Co się stało?
Przez szoferów, zapomniałeś, jak się jeździ?
Który to miesiąc?
24. tydzień.
Czyli ile miesięcy?
- Sześć. - Sześć?
Sześć?
Na ślubie?
Daruj sobie liczenie. Jest twoje.
Więc… będę ojcem!
Tak.
Nie. Ja będę matką.
Szlag.
Nie możesz wyjechać i mnie zostawić.
Bierz swoje 55 genów i spadaj.
I tak nikt ich nie zauważy.
Kuźwa.
Wyjeżdżasz z miasta?
Tak.
Nie możesz.
Dlaczego nie?
Jest na liście najładniejszych miast
National Geographic.
Za często płoną tu lasy.
Kocham cię.
Lepiej patrz przed siebie. Musisz płacić nam alimenty.
Tak, proszę.
Jedziesz do rezydencji?
Nie mogę wyjechać, nie mówiąc mamie, że zostanie babcią.
Nick?
Nick!
Stój!
Nick, proszę. Jestem z tobą, kochanie.
Byłem taki głupi, zasłużyłem na to.
To wszystko moja wina, piegusko.
Nie, dość szukania winnych. Wystarczy.
Nick!
Spójrz na mnie. Jestem przy tobie. Otwórz oczy.
Esteban!
- Wezwałem karetkę. - Nie!
Nie stracę cię znowu.
Proszę.
Nie, proszę.
- Synu! - Nick!
Nick, kochanie, jak się czujesz?
Cześć, piegusko.
Co się stało?
Trochę pospałeś.
Synu, byłeś w śpiączce.
Ile czasu minęło?
To niesamowite.
Nie wiedziałem, że dzieci tak uspokajają.
Jest idealny.
To najpiękniejsze dziecko, jakie widziałem.
W końcu jesteś tu z nami.
Dobrze sobie poradziłaś.
Nawet z domem. Naszym domem.
Jest idealnie.
Dzięki tobie jestem najszczęśliwszy na świecie.
Pamiętasz nasz pierwszy pocałunek w aucie?
Stresowałam się tak, że aż cała się trzęsłam.
A ty byłeś piękny.
To dla mnie?
Znów oddaję ci moje serce.
Wygląda jak to sprzed pięciu lat.
Ale to ma mały szczegół w środku.
- Pomogę ci. - Spokojnie.
- Tata musi iść spać. - Znowu?
Znowu. Prawda, kochanie?
Odpoczywaj.
Do widzenia, mamusiu.
Nie bój się, to tylko burza.
Briar.
Teraz moja kolej. Śpij dalej.
Co ty tu robisz?
Trzeba go tylko utulić.
Spokojnie. Odłóż dziecko.
Już, maleńki.
Wyszły w pole kurki trzy
I gęsiego sobie szły
Pierwsza przodem
W środku druga
Trzecia z tyłu oczkiem mruga
I tak sobie kurki trzy
Raz dwa w pole szły
Tak, Nick. Mamusia tu jest. Ma twoje oczy.
Wszystko dobrze.
Jesteś przystojny, ale niezbyt bystry.
Nick!
Nie!
Noah!
Zostaw mojego syna.
Twojego? Teraz jest mój.
Co ty mówisz?
Jesteś mi go winna. Syn za syna.
Nie jesteśmy ci nic winni.
Nie pozwolę wam cieszyć się tym, czego nie mam.
Proszę.
Idź na dół.
Nie, Briar!
- Briar! - Już!
- Briar! - Puść ją!
Briar!
Puść ją, sukinsynu!
Przez ciebie wywalili mnie z uczelni.
Potem ze szpitala.
Nikt mnie nie zatrudni z taką historią.
Poddaję się. Wygraliście.
Wyjadę z tego kraju i więcej mnie nie zobaczycie.
Co się stało?
Gdzie teraz twoja odwaga?
- Zostaw mnie! - Przestań!
Briar!
Thor, do środka.
No chodź!
Briar, proszę, nie krzywdź go.
Nie rób nam tego.
Nie martw się.
Dam mu dużo miłości.
Potrzebujesz pomocy.
Wiem, dlatego mam Michaela.
Wiesz co? Przydałaby ci się blizna.
Masz zbyt ładną buźkę. Nabrałbyś charakteru.
Też ci coś powiem.
Tak?
Jeśli Thor wyczuje, że mi grozisz, rozerwie cię na strzępy.
Nienawidzę cię od czasów studiów.
Nick!
- Jesteś cała? - Tak.
Mówią, że tuż przed śmiercią
życie przelatuje nam przed oczami jak film.
Albo jak książka.
Ja zobaczyłam…
twoje oczy.
Gdy wszystko szło nie tak…
Gdy zaiskrzyło…
Gdy nie mogliśmy się powstrzymać…
Gdy próbowali nas powstrzymać…
Jesteś mój
To spojrzenie
zawsze nas łączyło.
Aż do dziś.
Ogłaszam was mężem i żoną.
- Hura! - Niech żyją nowożeńcy!
- Piękni! - Mój brat!
Jesteś śliczna!
Raz, dwa… trzy!
Dziękuję.
W mailu są bilety lotnicze
- i na prom… - Będzie idealnie.
Chodźmy, Noah.
Nick, wysłałem ci lokalizację wodospadu.
Pa, kochanie!
Nie tak szybko!
Zmiana planów.
Nie.
Co za maszyna!
Byłam ci to winna.
Jeszcze nie wyzdrowiałeś.
I do końca życia będę spłacać kredyt,
więc ja prowadzę.
Nie ma szans.
Mówiłam, że nie wyzdrowiałeś.
Dziękujemy wam, winni, że nam towarzyszyliście.
Odtąd wszystko, co się wydarzy, to będzie wasza wina…
Napisy: Małgorzata Fularczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska