SERIAL PRZEDSTAWIA FIKCYJNE WYDARZENIA.
ZADBANO O BEZPIECZEŃSTWO ZWIERZĄT.
ROK 1965, WIETNAM
Stać.
Nieważne, o co toczy się wojna.
Czyjaś śmierć oznacza czyjąś szansę.
Taka jest wojna.
Wygląda jak tunel Vietcongu.
Wchodzimy.
Mnie pisana była śmierć.
Miałem być mięsem armatnim ku czyjejś chwale.
Jak poszło?
Wszystko załatwione.
A forsa z sejfu?
Baek ją panu przywiezie.
Posprzątajcie. Nie chcę żadnych śladów.
Tak jest.
Załatwione.
Prokuratorze!
Rany, co tu się stało?
Nic panu nie jest? Nie jest pan ranny?
- Baek Kitae się nie pokazał, co? - Nie, nie zszedł ze statku.
Najpierw namierzmy Pyo Haksu.
Planowaliśmy poprosić o wsparcie tutejszą bazę wojskową.
Nakaz aresztowania agenta KCIA, Pyo Haksu.
- O, sam przyjechał. - Nie można tu wjeżdżać.
Z drogi, dupku. Jestem z KCIA.
- Ej! Przepuście go. - Odsuńcie się!
Panie Pyo Haksu!
Zapraszamy.
Znamy się?
Co tu się stało?
Prokurator rejonowy, Jang Geonyoung.
No i?
Cóż tu sprowadza szefa wydziału KCIA?
Przyjechałem po dyrektora.
- Pana Hwanga? - Tak. Gdzie on jest?
Zabił go pan.
Jest pan aresztowany
pod zarzutem zabójstwa dyrektora Hwang Gukpyeonga.
Skujcie go.
To jakiś absurd.
- Chwila. - Bez scen.
- Moment. - Idziemy.
Przestańcie! Sam to zrobię.
Udźwigniecie konsekwencje? Co to ma znaczyć?
Cicho. Idziemy.
ODCINEK 5: WOJNA KRWI
Kierowniku, przyszedł pan.
O co chodzi?
Prokuratura aresztowała Pyo
pod zarzutem zabójstwa dyrektora Hwanga.
Czekamy na wyniki sekcji zwłok, by potwierdzić, czy to był on.
Najpierw ucisz prasę.
Tak jest.
Kierowniku, ma pan krew na…
Jadę do Seulu. Przygotuj auto.
Tak jest.
Halo?
- Hej, Soyeong. - Cześć, Kitae.
- Gdzie jest teraz Daeil? - Daeil?
Był w laboratorium, ale wyszedł coś załatwić.
Dlaczego pytasz?
- Coś nie tak? - Rozumiem. Muszę kończyć.
Kto to był?
Kitae. Szuka cię.
Czemu?
Nie wiem.
Panie Pyo Haksu.
Czemu go pan zabił?
Po co?
Posuwa się pan za daleko.
Udźwignie pan konsekwencje
takiego bezmyślnego zachowania?
Pytam z troski.
Zabił go pan, prawda?
Widział pan to?
Widziałem, że nie żyje. Ktoś strzelił mu w oko.
Mówiłem, że go podwiozłem i pojechałem po papierosy.
Proszę zapytać w sklepie. Ile razy mam to…?
Czyli w czasie, gdy kupował pan papierosy,
ktoś zabił Hwanga?
Myśli pan,
że najpierw go sprzątnąłem,
a potem pojechałem po fajki?
I nagle wybuchł pożar?
Prokuratorze, to się nie trzyma kupy.
Po co miałbym go zabić?
Nie było powodu.
No tak.
Pojechał pan po fajki, Hwang zginął, a potem wybuchł pożar.
Był z panem Baek Kitae, tak?
Byliście w świątyni razem, prawda?
Tutaj.
Proszę zerknąć. To Yuji Ikeda.
Cóż takiego robiła KCIA
w Osace z yakuzą?
Tajemnica państwowa. Nie mogę powiedzieć.
Przestań pieprzyć.
Nie tak wulgarnie.
Pojechałeś z Baekiem do Japonii,
żeby sprzedać metę.
Potem przekazałeś tę forsę Hwangowi.
Wy odwaliliście całą robotę,
a ten drań zgarnął forsę.
Dlatego postanowiliście go sprzątnąć, tak?
Ma pan jakiś dowód?
A żebyś wiedział. Przygotuję coś przekonującego.
- No proszę. - Ty mały…
Śmiało.
Ej.
Lubisz więzienne żarcie?
- Jang. - Co?
Chodź na słówko.
O co chodzi?
Niech pan idzie.
Chyba ma pan kłopoty. Proszę iść.
Zapal sobie w międzyczasie.
Rany.
AKTA SPRAWY
Więc Baek Kitae
przejął biznes Jo Manjae?
Tak.
A Kang Daeil mu pomaga?
Zgadza się.
I zabili Hwanga?
Ktoś postrzelił go
w prawe oko,
kula wleciała dokładnie tędy.
Zabili go
i podpalili świątynię,
żeby pozbyć się dowodów.
Szefie.
Zamierzam
wydać nakaz aresztowania Baeka.
Jak coś pójdzie nie tak,
beknie za to cała prokuratura.
Wiesz o tym?
- Tak. - Kurwa.
Zmusimy Pyo, żeby się przyznał.
To pieniądze,
które za pana plecami podkradał dyrektor Hwang.
Zatem to chciwość sprawiła, że zaczął tracić włosy.
Chyba miał też ziemię i nieruchomości na nazwiska krewnych.
Sprawdzę i dam panu znać.
Jeszcze coś.
To notes Bae Geumji.
Zajrzałeś?
Tak.
Zajrzałem.
Jestem tam?
Przykro mi.
Czego chcesz?
Proszę zainwestować te pieniądze we mnie.
Potraktuję je jako kapitał początkowy
i wielokrotnie pomnożę.
Mam rozumieć, że chcesz
robić ze mną interesy?
Wybory są za mniej niż rok.
Prezydent musi mieć 70 miliardów,
żeby pozostać przy władzy dla dobra kraju.
Zdobędę je.
Dlaczego mam ci zaufać?
Nie musi pan.
Proszę o szansę, a udowodnię, na co mnie stać.
Że można ufać moim pieniądzom, nawet jeśli nie ufa się mnie.
Nie zawiodę pana.
Usiądź tam.
Śmiało.
Podobno Hwang rozpowiadał, że typuje cię na swojego następcę.
Bardzo też o ciebie dbał.
Wiele osób było o to zazdrosnych.
Skoro…
nie żyje…
jego fotel będzie twój, co?
W zasadzie
może dla Baek Kitae
nie jest to takie złe, że tu utknąłeś.
Ktoś bez wątpienia zastrzelił Hwanga
i podpalił świątynię…
ale ty kupowałeś fajki.
Ufasz Baek Kitae?
Nie wiem, jaki układ z nim zawarłeś,
ale dobrze to przemyśl.
Obaj wiemy,
kto zabił Hwanga.
PISEMNE OŚWIADCZENIE
Kto jeszcze
był w świątyni
oprócz Hwanga…
tamtego dnia?
Masz napisać
prawdę.
Chcesz zgnić w pudle?
Baek Kitae zostanie dyrektorem generalnym,
a ty trafisz za kratki.
- Prokuratorze. - Co jest?
Niech to szlag.
O co chodzi?
Zastępca prokuratora naczelnego kazał wypuścić Pyo Haksu.
Proszę z nami, panie Pyo.
Rany, moje nogi…
Panie Seo!
Szefie!
Jak prokuratura może oddać swoje śledztwo?
I to podejrzanym!
Kto na to pozwolił?
Co?
Wracać do pracy.
Wy też. Do swoich biurek.
A ty?
Kto mówi, że to podejrzani? Nie masz dowodu.
Nie widziałeś tam Baek Kitae.
Najpierw aresztuję go za prochy.
Zmuszę Kang Daeila do gadania, oskarżę Baeka o handel metą,
a potem udowodnię, że popełnił to morderstwo!
Lepiej się teraz nie wychylaj.
Zabrali nam już śledztwo.
Pilnuj swojej roboty, jeśli chcesz dostać drugą szansę.
Ten drań zabił swojego szefa, żeby handlować metą!
Jasne?
Jeśli nie dopadniemy go teraz, to potem już nie damy rady!
To polecenie przyszło z góry.
Rozumiesz?
Kto, do cholery, ma taką władzę?
Pilnuj się na razie.
BŁĘKITNY DOM
Szef kancelarii Na daje się dzisiaj we znaki Cheonowi, co?
Nawet mi nie mów.
Prezydent ostatnio stawia szefa ochrony nad szefem kancelarii, więc…
Panie Na.
Dlaczego drąży pan zamknięty temat?
Nie słyszał pan?
To rozkaz prezydenta.
Zawsze ta sama śpiewka.
Zaczynam w nią wątpić.
W takim razie proszę zapytać prezydenta.
Obaj dla niego pracujemy, więc czemu nic mi pan nie powiedział?
A skonsultował się pan ze mną przed zabiciem Bae Geumji?
A to dobre.
- Co takiego? - W każdym razie…
jak będzie pan eliminował ludzi na prawo i lewo,
ktoś w końcu wyeliminuje pana.
Rozumie pan?
Mówię to dla pana dobra.
Oczywiście.
Zapamiętam sobie pana troskę.
Jeszcze jedno.
Podobno stracił pan podwładnego.
Musi pan być zdruzgotany.
Może to znak,
że i pan powinien uważać, panie Cheon.
Dobrze. Pan też niech będzie ostrożny.
Proszę na siebie uważać.
Jak pan wie, nie pytam o zgodę…
gdy chcę się kogoś pozbyć.
Wygląda na to, że ktoś sypie.
Masz jakieś podejrzenia?
Jang Geonyoung wiedział, że płyniemy do Japonii.
Znał też powód.
Co mu powiedziałeś?
Jak to co? Że to tajemnica państwowa.
Mówił coś jeszcze?
Jest pewny, że zabiłeś Hwanga.
Jak spotkanie z Cheonem?
Jak dużo…
mu powiedziałeś?
O czym?
Miałem wrażenie, że wszystko wie.
Nie wspomniałem, że zabiłeś Hwanga.
Tak jak ustaliliśmy, powiedziałem,
że zginął w pożarze.
I to prawda. Tak właśnie było.
Mniejsza z tym.
Zdaje się, że mu to wisi.
Tak?
Ale skąd Jang Geonyoung wie?
Mamy tu wtykę czy co?
Znaleźliście Baeka?
Nigdzie go nie ma.
Nie wrócił do domu,
a w KCIA wszyscy milczą.
Co z miejscem zdarzenia?
Znaleźliśmy tylko kilka łusek.
Reszta doszczętnie spłonęła.
Zero dowodów.
Ale czy naprawdę nadal możemy to tu robić?
Po prostu nie ma już w czym grzebać,
a jeśli szef się dowie, to nas zruga.
Co z Kang Daeilem?
Nie odezwał się?
Kiedy dostaniemy prekursory z Japonii?
Z tym, co mamy, nie wyrobimy normy.
Soyeong.
Zrób sobie przerwę.
Dobrze.
Oby ci smakowało.
Dziękuję.
- Pycha. - Zaczekaj.
Czemuś ty taka piękna?
Daj spokój!
Przestań.
Twój brat się nie odzywał?
Nie bardzo.
Raz zadzwonił, ale od tamtej pory się nie pokazał.
Co to było? Mówiłeś, że nikogo nie ma.
Kto to? O tej porze?
Pan Baek.
Cześć, Kitae.
O wilku mowa.
A w ogóle…
co cię sprowadza?
Co wy tu robicie sami? Jest późno.
Musiałam skończyć księgowanie.
Kitae.
To nie tak, jak wygląda.
Właśnie.
Soyeong, zostaw nas.
- Czemu? - Muszę porozmawiać z Daeilem.
Dobrze.
Pojechał pan do Japonii i się nie odzywał, więc zacząłem się martwić.
Jakieś problemy w międzyczasie?
Skąd. Wszystko było w porządku.
O czym chce pan porozmawiać?
Usiądź.
Dobrze.
Daeil.
Jaka jest najważniejsza cecha, którą powinno się mieć?
Nigdy o tym nie myślałem.
Więc pomyśl teraz.
Lojalność?
Owszem, jest ważna.
Ale moim zdaniem
to poczucie wstydu.
Poczucie wstydu?
Najbardziej nie znoszę ludzi, którzy nie mają wstydu.
Tych zupełnie bezwstydnych.
To oni wbijają ci nóż w plecy.
Płaszczą się, udając,
że zrobią dla ciebie wszystko.
A w najgorszym momencie cię zdradzają.
Bo po prostu nie mają wstydu.
Ale w takim razie
czym różnią się od zwierząt?
Nie sądzisz?
Chcesz
mi coś powiedzieć?
Poszedłeś na układ z Jangiem, prawda?
Jak mamy razem pracować?
Jeśli mi pan nie ufa…
to śmiało.
Co to za mina?
Dyrektor Hwang nie żyje?
Baek ci powiedział?
Dłużej nie mogę.
Jeśli sprzątnął nawet Hwanga, to…
Dlatego musisz się przyłożyć,
żeby Baek cię nie kropnął.
Jak się dowie, że mi donosisz,
to raczej ci nie odpuści, co?
To się skończy tylko wtedy, jak go złapiemy.
Dzięki temu przeżyjesz.
To ostatni raz.
Kiedy transakcja?
Proszę dać mi słowo.
Kiedy transakcja?
Dzisiaj o 22.00
Mangeum podpłynie na wodach międzynarodowych
do japońskiego statku pełnego prekursorów mety.
Taką dostałem informację.
Jeden zespół zaatakuje Mangeum,
a drugi w tym samym czasie bazę gangu, czyli laboratorium mety.
- Zespół od statku. - Tak jest!
- Zespół od labu! - Tak jest!
Zespół od labu.
To Baek Soyeong.
Zajmuje się księgowością gangu.
Musi zostać dzisiaj aresztowana.
- Tak jest! - Jednostka ds. narkotykowych!
- Złapmy ich! - Tak jest!
Złapmy ich!
Złapmy!
Do dzieła.
Dobra, wchodzimy.
Naprzód.
A to gnojki. Pochowali się?
Pałka, zapałka, dwa kije Kto się nie schował, ten kryje!
Ej, ty! Tam! Stój!
Ty gnojku!
Wyłaź!
Ej! Wyłaź!
- Co jest? - Zabić ich!
Prokuratorze, żyje pan?
Co robicie? Idźcie tam! Już!
Ruchy! Szybko!
- Ty przeklęty… - W nogi!
Chodźże tu!
Ej! Wracaj!
Stój, dupku!
Wracaj tu!
Nie słyszysz, gnojku?
Mam cię, ty gnido.
Czemu za mną leziesz, czubku?
No chodź! Dawaj!
No to masz, gnoju.
Ej, ty!
To był ślepak.
Ale to już nie jest.
- Kim! - Tak jest!
Aresztować ich i znaleźć prochy!
- Słyszeliście? - Tak!
Szukać prochów!
Do dzieła!
Żryjcie gówno!
Masz!
Odwal się!
Ej! Won stąd!
Zjeżdżaj!
Kurwa.
Czemu, kuźwa, za mną leziesz?
Przestań! Dość!
PAPIEROSY
- Co to? - Szefie.
Jak to? Nie ma mety?
- Nie ma. - Serio?
Sprawdźcie głębiej.
Niech to szlag.
- Tutaj też nie ma? - Nie ma.
Prokuratorze Jang!
Są tylko takie rzeczy.
Nie ma Baek Soyeong?
Nie ma.
- Otwórzcie to. - Szlag.
Sprawdźcie tutaj.
Cholera. Same zegarki.
Gdzie Kang Daeil?
Ej, gnojki.
Gdzie Baek Soyeong?
A kto to jest?
Nie mam pojęcia.
Pytam, gdzie ona jest!
Nie wiem.
Naprawdę nie wiem!
Szlag!
Nie musi mi pan tego dawać.
Już nigdy…
Więcej pana nie zawiodę.
Jeśli mi pan nie ufa…
to śmiało.
Przepraszam.
Nie wychylaj się.
Tak jest.
Kang Daeil.
Kang Daeil!
Znalezienie go to priorytet!
Obserwujcie domy jego rodziny
i współpracujcie z policją, żeby patrolowała terminale.
Do roboty!
- Tak jest! - Dobra!
Jesteśmy z wydziału ds. kontroli.
Proszę odejść od swoich biurek.
Coście za jedni?
Poinformowano nas,
że sprzedaliście narkotyki, które przejęliście.
Co to za bzdury?
Kto tak powiedział? Skąd ta informacja?
Starszy funkcjonariuszu Kim.
Funkcjonariuszka Oh, prawda?
Proszę z nami.
Ani kroku dalej.
Zaraz wrócę.
Z drogi!
Bierzcie wszystko.
Dlaczego to robicie?
Zamyka pan jednostkę ds. narkotykowych, bo dilerzy się wściekają?
To rozkaz prokuratora naczelnego!
Mamy pozwolić na to, żeby Baek robił sobie jaja z prokuratury?
To tylko do końca kontroli!
Koniec dyskusji!
Przez jakiś czas tu nie przychodź ani się nie wychlaj!
Jakoś wyciągnę z tego twoich ludzi!
Dobra, niech będzie!
Złożę wizytę naczelnemu prokuratorowi i sam z nim porozmawiam!
Wracać do pracy.
Do roboty!
Słuchaj.
Myślisz, że nie próbowałem?
Nawet nie mrugnął, gdy zagroziłem, że odejdę!
Co ty możesz zrobić?
Jak nie chcesz, by twoi ludzie ucierpieli, to się nie wychylaj.
Te dranie atakują nas na całego!
- Ale ja… - Jang.
Przestań się szarpać.
Rusz głową.
Baek ma po swojej stronie Cheona.
A ty kogo?
Nie porywaj się na nich, jeśli nie możesz im dorównać!
Ty durniu.
„Prokuratura kroczy ścieżką prawości
i przestrzega zasad”!
Wracajcie do pracy.
Wy też.
Proszę się nie obrazić, że wezwałem pana w czasie gry.
Muszę dbać o pana prezydenta,
a potem nie mam czasu na golfa.
Nie ma problemu.
Bez obaw.
Podobno pan Cheon wchodzi w kompetencje prokuratury.
Zgadza się.
Kazał KCIA przejąć śledztwo
w sprawie śmierci dyrektora Hwanga.
Proszę kontynuować.
Prawdę mówiąc,
jeden z naszych prokuratorów
podejrzewał Baek Kitae,
szefa wydziału KCIA, który przejął teraz tę sprawę,
o handel metamfetaminą.
Wiem, że nie powinienem tego mówić,
ale samo to, że szef służby ochrony prezydenta
- chroni kogoś takiego jak Baek… - Cheon
kryje handlarza narkotyków?
OSAKA, JAPONIA
Chyba przyszłam ostatnia.
Przepraszam, że musiałeś czekać, ojcze.
Powiedz.
Ile fabryk nam zostało?
Mamy jeszcze kilka, ale policja bacznie je obserwuje.
Nie wiadomo, ile mamy czasu.
Wszyscy mówią, że handel metą się tu skończył.
Ponoć nawet klan Shibazaki się wycofuje.
Nie skończył się.
Ćpuny wciąż szukają w Japonii narkotyków.
Wystarczy zbudować fabrykę w Korei
i będzie po problemie, ojcze.
Można z łatwością sprowadzać prekursory z Hongkongu lub Tajwanu,
a władza w Korei kuleje.
To idealny kraj do produkcji mety.
Więc powiedz. Kiedy ma powstać ta nowa fabryka?
Zatracanie się w nierealnych marzeniach to głupota, która naraża klan na ryzyko.
Rynek metamfetaminy co roku się powiększa.
Wciąż jest największym źródłem naszych zysków.
To pochopne zrezygnowanie z niego
naraziłoby klan na niebezpieczeństwo.
To większa głupota, czyż nie?
Zapominasz się, ty koreańska przybłędo!
Jak śmiesz!
Mam nadzieję,
że się nie mylisz.
Bo danie szansy głupcowi
także jest głupotą.
SEUL, KOREA
Zdaje się, że polubiłeś Baek Kitae.
Wybaczyłeś mu zabójstwo Hwanga.
To jego sprawka?
Nie wiedziałeś?
Podobno zginął w pożarze.
Nie było tak?
Doszło do pożaru, ale…
Obojętne ci to, prawda?
Problem z chciwcami jest taki, że szybko tracą rozum.
Nie obchodzi mnie, kto siedzi w tym fotelu.
Ale zdaje się, że ty go polubiłaś.
Dlatego że jest przystojny?
Co, jeśli popełni jakiś błąd?
Masz plan B?
A co?
Nie ufasz mu?
Nie ufam ludziom.
Ufam temu, co mam.
I dlatego ciebie boję się najbardziej.
Baek bardzo troszczy się o młodsze rodzeństwo.
Szczególnie o brata, Baek Kihyuna.
Skończył Akademię Wojskową, tak jak ty.
- Naprawdę? - Tak.
Brat to słaby punkt Baeka.
Martwi mnie to.
Zejść na bok!
- Idź prosto. - Szeregowy Hong Jihwan!
Idę za tobą i cię pcham.
Dziękuję!
- Serio? - Dam radę.
Akurat, zasrany komuchu.
Ej!
Co robicie?
Szeregowy Hong chyba skręcił kostkę.
Dlatego się przewrócił i spadł.
Proszę się nie martwić.
Wstań.
Zdejmij plecak.
Poradzę sobie.
Zdejmij plecak.
To rozkaz.
Mamy zasranego komucha i niedorajdę do kompletu.
- Cholerny idiota. - Świetna jednostka, kuźwa.
Szeregowy Hong, jeszcze nie twoja kolej. Co tu robisz tak wcześnie?
Zmarzłem.
Wszyscy śpią?
Tak. Śpią.
Dobra robota.
ŻANDARMERIA WOJSKOWA
Raz, dwa.
Co za gnojek. Robisz uniki?
Niech cię szlag.
Jak mogło do tego dojść?
Przepraszam!
Jak nie opanujemy sytuacji, obaj stracimy pracę.
- Słyszysz? - Tak jest!
Doglądaj rannych do wschodu słońca,
a jeśli któryś umrze, natychmiast mi to zgłoś!
Tak jest!
Cholera.
Ty mały…
Ty zasrańcu.
Chcesz mnie wyrolować?
Ostrzegałem cię, prawda?
Kazałem ci załatwić przeniesienie tego dzieciaka,
żeby nie było problemów.
I co? Spójrz na ten bajzel.
Sam to na siebie sprowadziłeś.
Jasne?
DANE OSOBOWE BAEK KIHYUN
Baek Kihyun.
Kopę lat.
Nie widzieliśmy się od ukończenia szkoły.
Nie wykorzystuj tego, że się znamy.
Rób swoje.
ŚLEDCZY NAM SANGUK
Pewny siebie jak zawsze.
Bo byłeś najlepszy na roku?
Dlatego patrzysz na innych z góry?
Ta praca nic cię nie zmieniła.
Nie pyskuj, tylko mów.
Czemu cię tu przysłali?
Cóż…
Zeznałeś, że dowódca kompanii
odrzucił wniosek o przeniesienie Honga.
To prawda?
Nie zmyślam.
Powiedziałem, jak było.
Wiesz co?
Naprawdę nic się nie zmieniłeś.
Jesteś dumny jak cholera, a gówno wiesz.
Dowódca kompanii?
Jego wuj to wiceminister spraw zagranicznych,
a ojciec prowadzi firmę budowlaną Myeongjung.
Ktoś musi
wziąć za to odpowiedzialność i zrzucić mundur.
Ale to na pewno nie będzie twój dowódca.
To próbuję ci przekazać.
Jasne?
Wiesz, co mnie zawsze szokuje w tej robocie?
Możesz być świetny,
ale samemu nic nie zdziałasz.
Przestań zgrywać jedynego sprawiedliwego i spisz nowe oświadczenie.
Jeszcze nie jest za późno.
Dopilnuję, żebyś nie wyleciał.
Ej.
Od czego ma się kumpli?
Musimy sobie pomagać, co nie?
Więc po prostu rób to, co ci mówię.
Jasne?
Mam wziąć na siebie winę, żeby nie zrujnować kariery dowódcy?
Ej.
Złożyłem takie zeznania, bo wiedziałem, że tak będzie.
Co?
Nie zamierzam zrujnować swojej kariery.
Powiedz mu, że jak chce się zastawiać wujaszkiem,
to musi zmienić kozła ofiarnego i zrobić, co należy.
Nie pójdę na dno sam.
Salut!
Ktoś do pana przyszedł. Czeka w strefie dla odwiedzających.
Mam w to uwierzyć?
To nie takie łatwe, co?
Ale pan też doskonale wie,
że Baek Kitae ma
ogromną władzę jak na swój wiek.
Coś takiego nie bierze się znikąd.
Pana siostra,
Baek Soyeong, pomaga mu w tych interesach.
Jeśli aresztuję Baek Kitae,
pana siostra trafi za kratki,
a pan może zostać zmuszony do opuszczenia wojska.
Zanim do tego dojdzie, proszę ją nakłonić do przyznania się.
Gdyby miał pan twarde dowody, nie byłoby pana tutaj.
Skoro się pan tu pofatygował,
to znaczy, że jest pan w kropce.
Do tego stopnia, że grozi mi pan jako prokurator.
Jest pan podobny do brata.
Ale czegoś pan nie wie.
Ja się nie poddam.
Dopilnuję, żeby Baek Kitae odpowiedział za to, co zrobił.
Panie Baek!
Proszę to dobrze przemyśleć!
Co planujesz?
Jak długo będziesz tolerował Janga?
Wydział ds. kontroli prokuratury
nie może dłużej wstrzymywać jego ludzi.
Rozumiesz?
Nieprzemyślany atak jest gorszy od bierności.
Jaki masz pomysł?
Zajmę się tym.
Ej, ty…
No powiedz.
Jak się tym zajmiesz?
Proszę.
Przepraszam.
To pilne.
Co się gapisz?
Sugerujesz, że mam wyjść?
Mów.
O co chodzi? Powiedz.
Pana brat ma jakiś problem.
Służba bezpieczeństwa wszczęła śledztwo.
Nie wygląda to dobrze.
Co?
Przyjechał ktoś z KCIA? Brat Baeka…
O czym ty mówisz, durniu?
Kim pan jest?
Stój prosto.
Wrócił ci rozum?
- Tak. - Przyprowadź Baek Kihyuna.
Tak jest.
Jak się dowiedziałeś?
Myślałeś, że to przede mną zataisz?
Poradzę sobie sam.
Niby jak?
Powiedziałem, że sobie poradzę!
Mówiłem ci, prawda?
Jeśli czujesz się oszukany i zły, rośnij w siłę.
By nie patrzono na ciebie z góry, uderzaj pierwszy.
Jeśli ktoś stoi ci na drodze, pozbądź się go.
Ile razy ci powtarzałem,
że światem żądzą ci, którzy mają władzę?
Jak skończyłeś, to już pójdę.
Stój.
Ty mały pyszałku…
Wyleci dowódca twojej kompanii, a nie ty.
Za miesiąc w służbie bezpieczeństwa zwolni się miejsce. Bądź gotowy.
To jest władza.
Rozumiesz?
W przyszłym tygodniu jadę do Wietnamu.
A po co, do diabła?
Postanowiłem zapracować na władzę,
o której zawsze tyle mówisz.
Masz tylko robić, co ci mówię!
Poradzę sobie sam!
Ty mały…
Dlatego chciałbym…
żebyś się opamiętał i wziął w garść.
PROKURATOR JANG GEONYOUNG
Zanim zrujnujesz życie moje i Soyeong.
Panno Oh.
Co ty tu robisz?
Gdzie pan się podziewał?
Byłem u Baek Kihyuna.
U Baek Kihyuna?
Było ciężko, co?
Nie.
Dobrze się spisałaś. Chodź.
A po co
poszedł pan się spotkać z Baek Kihyunem?
Chciałem sprowokować Baek Kitae.
Musimy odpłacić mu pięknym za nadobne.
Czyli nie podda się pan?
A z jakiej racji?
Łapanie zbirów to moja praca.
Jeszcze nie jadłaś, co? Przekąśmy coś, żeby nabrać sił.
Gdzie jest Kim?
Dobre pytanie.
Mówił, że przyjdzie.
Chyba skończył nam się ryż.
Mam zrobić ramyeon?
O rany. Ramyeonu też nie ma.
Pojadę kupić.
Nie. Ja to zrobię.
Niedługo wrócę.
Miłego dnia.
O rany.
Zaczęło padać.
Nie będę żył jak bydło.
Zdobędę władzę.
Hołota padnie przede mną na kolana,
zrzucę z piedestału silniejszych ode mnie,
a na koniec zmienię ten świat.
- Jesteś sama? - Tak.
- Gdzie pan Jang? - Wyszedł po ramyeon.
Woda się gotuje.
Rany, jestem wykończony.
Tak to już wygląda.
Świat od zawsze jest
polem walki najsilniejszych.
Napisy: Joanna Kuboń