Shai'in MVP olduğunu burada açıklayacaklar.
Başkası MVP seçilirse çok kötü olacak.
Shams tweet attı bile.
MVP adayı olmak bir lütuftur.
Çocukken en büyük hayalimdi bu.
Ligdeki en iyi oyuncu olmanın
en önemli şey olduğunu sanırdım.
Sezon boyu MVP konusunu açmadık.
Evde öyle bir muhabbet geçmedi.
İnternete sızmış.
Biz de "Tamam, demek gerçekmiş" dedik.
Yine de törene kadar inanmak istemiyorduk.
Shaq, sen açıklar mısın? Mikrofonunu bırak…
-Olur. -Tamam.
Kia MVP ödülünün sahibi Oklahoma City Thunder'dan
Shai Gilgeous-Alexander.
Rüya gibi.
Dünyanın en iyi basketbolcusu oldu.
Beyler, içtenlikle söylemek istiyorum ki
siz olmasaydınız bunu başaramazdım.
Size hediyelerim var.
Geçen sene şakalaşırken
"MVP seçilirsem size Rolex alırım" dedim.
Bir yıl geçti
ve Rolex'leri olacak.
Hadi be!
Vay be, hem MVP topum hem Rolex'im oldu.
Vay arkadaş!
Hem de ilk Rolex'im bu.
Harika ya!
Mutlu ve neşeli olduklarını görmek çok hoş bir duygu.
-Evet! -Evet!
İşte bu!
Onu doyurmamız gerek.
NBA'in En Değerli Oyuncusu
Shai Gilgeous-Alexander.
Pekâlâ. Keşke konuşma hazırlasaydım.
Takım arkadaşlarıma teşekkür ederek
konuşmama başlamak istiyorum.
Bir de biricik Hailey Summers'a.
Teşekkür…
Üzgünüm, çok duygulandım.
Teşekkürler Hailey Summers, benim ve oğlumuz Ares'in her şeyisin.
Bana aşkın ne demek olduğunu…
…ve fedakârlığın anlamını öğrettin.
Hayat denen yolculuğu seninle geçirmeye can atıyorum.
Genç yaştan beri birlikteyiz,
birlikte büyüdük, birbirimizi değiştirmeye çalışmadık.
Birbirimizi olduğumuz gibi kabullendik.
Bu da işe yaradı.
Onun her şeyini seviyorum, o da benim için öyle hissediyor.
-Çuvalladın. -Hey!
Az daha bayılacaktım ya.
Şöyleydim…
Kürsüye dayanmam gerekti ya… Ağlamamı gördün mü Ares?
-Ne oldu? -Eve gitmeye hazır mısın?
Nihayetinde MVP'ler hatırlanır
ama şampiyonlar ölümsüzleşir.
Benim de hedefim bu.
İLK BEŞ
PLAY-OFF BASKISI
Tanrım.
Artık çeviğim. Daha hızlıyım.
Ona da "İşte o an geldi" diyordum.
Boston kazansın istiyordum
çünkü Boston'ı biz yenelim istiyordum.
Çünkü onlar yıl boyunca bir numaraydı.
New York kazanınca "Öyle olsun, hadi bakalım" dedim.
Çok iyi takım. Hazır olmalıydık.
Selam.
Pacers ve Knicks arasında iyi bir rekabet var.
Taraftarlar buna bayılıyor.
Bence manyak bir atmosfer olacak.
Mini geçit töreni yapıyorlar.
Direklere tırmanıyorlar.
Hazırlar.
Onlara böyle yapacak mısın?
Öndeyken geri düşerlerse.
Durduk yere yapmam saçma olur.
Hayır. Yani tabii ki. Demek istediğim…
Diyelim ki…
Diyelim ki Pacers beş sayıyla önde.
Maçın da sonu. O zaman sen…
-Hayır. -Hayır.
Öndeyken nefeslerini kesip öne geçmeniz gerek.
Reggie Miller, Spike Lee'ye boğma işareti yapıyor.
Reggie Miller…
Yirmi beş yıl önce taşralı-şehirli rekabeti vardı
ve Indy bunu benimsemişti.
Indiana ve New York çarpışma rotasındaydı.
"Tanrım, bu iyi değil" diye düşündüm.
Başa çıkabilir miyim bilmiyordum.
İki taraf için de
çok zor olacaktı.
-Nerelisin? -Oshkosh, Wisconsin.
Asla başka bir yerliyim diyemem.
Tamam.
İstediğim de buydu. Başka bir şey söylemeni istemedim.
-"New York'luyum" mu diyecektim? -Onu hiç istemem.
Pacers'ın hiç NBA şampiyonluğu yok.
Tyrese onlara şampiyonluk getirirse orada daima sevilir.
SONSUZA DEK NEW YORK
New York'tan herkese iyi akşamlar,
Doğu Konferansı Finalleri başlıyor.
Hadi!
DOĞU KONFERANSI FİNALLERİ
Hadi!
İhtiyacımız olan her şey soyunma odamızda var
ve bence bunu sonuna kadar götürebiliriz.
Bütün aile New York'ta.
Onlar…
Orada
bunu canlı izleyecekler.
Maalesef ben gidemiyorum.
Evde oturup izleyebilirdim
ama bugün Tom's Watch Bar'a gideceğim.
İnsanların arasında izleyeceğim.
Pekâlâ.
PACERS @ KNICKS 1. MAÇ
Garden'da oynamak çok keyifli.
O şehirde kötü adam olmak hoşuma gidiyor.
Bence rekabetimize
ve iki takımın geçmişine uyuyor.
Hadi!
Bu serinin galibi çeyrek asır sonra ilk kez
NBA Finalleri'ne gidecek.
Kalbim!
Haliburton.
Yararak içeri giriyor. İsabetli.
-Ne yapalım? -Çok boşta.
Tamam.
Potaya yakın olmalı. Orada buluşuruz.
Towns. Payne.
Karl-Anthony Towns.
Üçlük isabetli. Indiana mola alıyor.
New York skorda üstünlük kurdu.
Gördün mü?
Bu açıdan bakınca dopdolu görünüyor.
Brunson beşinci faulle çıkınca New York 14-0'lık seri yakaladı.
…geliyor. Towns pota altında. Basket!
Vay canına!
-Bunu bize neden yapıyorlar John? -Sorma!
Acilen toparlanmalıyız. Acilen.
Mecburuz.
Çok fenaydı. "Ne oluyor ya?" diyordum.
Dördüncü çeyrekte son dört beş dakikaydı ve fark 17 sayıydı.
Nesmith'in üçlüğü.
Ama NBA'de önde olmak önemsiz, hele de play-off'ta.
Kim sende?
Son üç dakikada 14 sayı gerideler.
Çoğu insan kanalı değiştirebilir.
Maçın bittiğini düşünebilirler.
Ama dikkat ettiyseniz
Indiana Pacers için asla bitmez.
Haliburton. Üçlüğü isabetli!
Hart'ın savunması. Nesmith, üçlük.
Nesmith, üçlük.
İsabetli! Bir üçlük daha geldi.
Aaron üçlük attı. Güzel.
Bir tane daha attı. Sonra yine attı.
Sonra bir tane daha. "Neler oluyor ya?" dedirtti.
Şimdi fark yeniden altıya indi.
Bir dakikadan az var. Hart orada.
Pacers'ın baskısı.
Towns. Bridges.
Towns'ın basketi.
Koş!
Yine Nesmith. Üçlük.
İsabetli! Boş geçmiyor.
Aaron Nesmith üçlükleriyle Ray Allen'ı andırmaya başladı.
Onu sahaya yansıttı.
-Hey, onun altındasın. -Bacağıma bastı ya.
Hadi.
Evet!
Hadi. Maçı kazanacağız.
Normal sürenin son 29,9 saniyesinde beş sayılık bir fark var.
Savunma!
Nesmith. Üçlük.
Fark ikiye indi!
Son 22 saniyede iki sayı fark var.
Üst üste altı üçlük attılar
ve bunların beşini Nesmith kaydetti.
Sakin ol. Otur.
Maç ilerledikçe fark daha da kapandı.
Fark tek sayıyken serbest atış çizgisine gittiler.
Serbest atış kazandılar ve ivme bizden yanaydı.
Şutör kimde? Bende şutör var Ben.
Serbest açışı kaçırıyorlar.
Serbest atış kaçtı.
Hemen "O" dedim,
"Eyvah."
Tek topa kalan bir maçtı ve o atışı yapabilirdim.
Şimdi tek düşüncemiz "Bir basket atalım"dı.
Yine aynı şeyi düşündüm, "Sakin olma. Agresif ol."
Fark iki sayı.
Top Indiana'da.
-Haliburton. -Mola yok.
-Kazanmaya mı gidiyor? -İki fark var!
Kazanmaya çalışacak.
İyi müdahale. Geri koşu.
Kazanmak için üçlük…
Sanki tüm dünya donmuştu ve top ağır çekimdeydi.
Top yavaşça düşerken Yeni Yıl topunu düşündüm.
New York'luların üstüne iniyor ya hani?
Topun aşağı inişi böyle görünüyordu.
Güm.
Başardı!
Hadi be!
İşte bu!
Bu gerçek olamaz!
Çemberin arkasına çarptı!
Havaya fırladı!
Tanrım!
Otur hadi.
-Çizginin gerisinde olması gerek. -Üçlük değil mi?
Süre olarak bir sıkıntısı yoktu.
-Bence bu iki sayı. -İki sayı, haklısın.
Buraya kadar geldik!
Herkes boğma hareketi yaptı. Millet çıldırdı.
Sonra üçlük kararı çıkmayınca
maç uzatmalara gitti.
Sezonun en fantastik anı bence buydu.
Üstüne gidiyor. Toppin'den perdeleme.
-Şansını deniyor ve başardı! -Faul!
Hart. Hart topu kaptı.
Towns'a pas. Eşitlik şansı…
Olmadı!
Ribaunt mücadelesi, top boşta!
Bridges yakaladı! Süre işliyor.
Top dışarıda!
Topu alıp savunma oyuncusuna atacağım.
Burada kolayca yapabiliriz.
Topu alıp ona atacağım. Bana güven.
-Ama seni tutmuyor. -Hayır, top burada.
Bence 0,3 saniye altında topu kapıp atamazlar.
Herkes şaşkın şaşkın bakarken diyorum ki
"Kimse kıpırdamasın. Topsuz faul şansı bile vermeyelim."
Topu savunmacıya atacağım, tamam mı?
-Dokunsak yeter. -Hey! Topu emniyete al.
Top.
Kazandık!
-Hadi! -Soyunma odasına gidelim.
Hadi gidelim artık.
Beni şaşırttın.
İşte bu!
Evet…
On üç günün ilkini atlattık.
İkinci maçta yine savaşacağız.
Pekâlâ.
İkinci maça kalmayacak mısın? Peki.
Her serinin başında aynı şeyi düşünürüz,
"Bu seri zor olacak."
Rakip kim olursa olsun hep öyle hissettirir.
Batı Konferansı finalinde iki kuzen
karşı karşıya geliyor.
Ona karşı oynamak ve Shai'in başarısını görmek…
Birlikte büyürken
üçlük ve serbest atış denemeleri yapardık.
Gerçek maçmış gibi havaya girerdik,
kalabalık çıldırmış gibi yapardık.
SGA kazanıyor.
Oklahoma City Thunder rahat kazandı.
Kuzenim "Bir kupa aldın. Diğerini ben alayım" dedi.
Ben de dedim ki "Hiç şansın yok. Üzgünüm. İkisini de istiyorum."
Tebrikler Shai.
NBA MVP'si seçildin.
THUNDER SERİDE 2-0 ÖNDE
Hele şükür.
Sıkışıp kaldın. Çaresizsin. Ne yapacaksın?
Bileğini keseceğim. Benim olacak.
Bunu ilk kez görüyorum.
Çocuklar, saçmalık bu.
-Ne? -Kimden çıktı bu fikir?
Yer değişelim mi?
-Buraya otur. -Niye havladı ki?
-Çünkü kimse onunla ilgilenmiyor. -Önünden çekileyim.
Buraya otur.
Üçüncü maçta Minnesota'ya gittik
ve durumu tamamen tersine döndürdüler.
Gilgeous-Alexander'a steps kararı çıktı.
Atıştan çok top kaybı yaptılar.
Gobert yine top çalıyor.
Perdeden geçmeye başladılar.
Rudy Gobert ile uzunları içeri daha çok devrilip
bizi şuta zorladı.
Bizi fena yendiler. Kırk sayı fark yedik.
4. ÇEYREK OKC 78 - MIN 120
O gecelerden biri işte. Aldığımız ribaundu veriyoruz.
Öyle bir gece.
Ribaunt alıp topu dışarı kaçırdık. Siktir ya.
Tecrübe olsun. Üst üste kaybedemem. Rakip kim olursa olsun.
Bir maç nasıl da fark yaratıyor.
Minnesota'da kaybedişini hatırlıyorum.
Sahadan çıkarken çok soğukkanlıydı.
Sanki şöyle diyordu, "Ben bitti demeden bitmez.
Göreceksiniz."
Shai Gilgeous-Alexander ve Thunder
ivmeyi geri kazanmanın peşinde.
Sonra da sahaya çıkıp gösterdi.
Kırk iki sayılık yenilgi sonrası Oklahoma City kendine gelip
Batı Konferansı finalinde 3-1 öne geçti.
Hey. Ama boşluklarımız olmalı.
Ya şut atıyor ya sürüyor. Bir tek o.
Tanrım!
Berbattım. Bok gibiydim ya.
Kötü bir yenilgiydi.
Otuz farklık bir galibiyet daha.
Oklahoma City Thunder NBA Finalleri'ne geri dönüyor.
Indiana Pacers, Knicks karşısında 3-2 önde.
Haliburton boşluğu kullanıyor.
Pas verecek gibi yapıp potaya gidiyor.
Haliburton'dan Toppin'e.
Yirmi beş yıl sonra ilk kez
NBA Finalleri'ne gidiyorlar.
O anda "İyi, güzel" dedim
ama bu noktaya geldikten sonra sonuna dek götüremezsek
ve hiçbir şey elde edemezsek kafayı yerdim.
Bekle. Biraz aura toplayayım. Tut.
Aura topluyormuş!
-Hadi ama. -Seninmiş gibi davranıyorsun.
-Cebime atayım. -Hadi be.
Hadi.
Kendra nerede?
Kendra!
Amal. Amal'a bakın.
Hadi. Herkes içeri geçsin.
Öncelikle tebrikler.
Konferans şampiyonluğu büyük başarı.
Ama daha çok işimiz var.
NBA Finalleri'ne altıncı kez katılacağım.
Spor dünyasındaki en büyük etaplardan biri bu
ve farklı zorluklara sahip.
Yarın izinlisiniz. Boş gününüzün tadını çıkarın.
-Pacers, bir, iki, üç. Pacers! -Pacers!
Metal Store Thunder Tahmini'nden tekrar merhaba.
Paycom Center'da Gideon Hamilton bizlerle
ve sizleri bu geceki Thunder-Pacers final maçına
hazırlamak istiyoruz.
Çilek, üzüm ve elma var.
Sağlıklı şeyler.
Shai, saçını ne zaman kestireceksin?
-Tamamen mi? -Evet.
Otuz olunca.
Ertesi gün, iki hafta sonra ya da bir ay sonra olsa da
oynamaya hazırdım.
NBA Finalleri'nde
oynamaya hazır değilseniz zaten…
Şahsen tek düşüncem şuydu,
"Yarın oynayacağım. Lütfen oynayayım."
Eskiden bir maçta 30 sayı iyiydi. Şimdi 30 atsam kötü maç sayılıyor.
Otuz sayı nasıl kötü oluyor?
Ortalamamın altında kalıyor.
Kötü bir maç değil ki.
İnsanların hayalleri var
ve bunlar havada kalmamalı.
Biri yeni doktor olmalı.
Biri yeni Bill Gates olmalı.
Biri yeni Michael Jordan olmalı.
Neden onlardan biri olmaya çalışmayalım?
Agresif Tyrese Haliburton'ı
hepsine göstereceğim.
Güzel. Agresifliği severim. O kısım hoşuma gitti.
İyi haber şu ki beni arayıp arenaya dönmemi istediler.
Nerede olacağımı bilmiyordum.
Çocuğumu destekleyeceğim.
Çocuğumun oyunundan keyif alacağım.
Sahaya inmeyeceğim.
Onu yapmam.
Hadi bakalım!
Kameramı getirdim.
Kim Canon'umu kullanmak ister? Nereye gidiyorsun?
-Ne? Benimle mi? -Hadi.
Tek başıma mı çeksinler?
Burada olmamıza inanamıyorlar. Bu da bizi gazlıyor.
Dürüst olmak gerekirse
OKC de bunu anlasın istiyorum.
Bizi kesinlikle hafife almamalılar.
Birinci maça az kaldı.
Bu binada sezon boyu fırtınalar koptu.
Onlar da bizim gibi hayallerine çok yakın
ve iki takım da var gücüyle savaşacak.
Yani dünyanın kalanı ne derse desin
it dalaşı olacak.
Ne olursa olsun. Kabul et ve yola devam et.
-Evet. -Hadi.
-Halledelim. -Dünyanın en büyük sahnesi.
Hadi Gürültülü Şehir!
Final vakti!
Final enerjisi istiyoruz!
Birlikte burada kalın. Ait olduğumuz yerdeyiz.
Üçte "Kazan". Bir, iki, üç.
Kazan!
NBA Finalleri'nden yeniden merhaba. Oklahoma City'deyiz.
Thunder'ın sahası Paycom Center tamamen dolu ve maça hazır.
Gilgeous-Alexander boyalı alana doğru geliyor.
Camdan sektirip atıyor.
Shai Gilgeous-Alexander'ın solak turnikesini izledik.
İlk maçta üstümüze atlayıp suratımıza yumruğu çaktılar.
Şutları kaçırıyorduk, top kaybediyorduk.
Pacers'ı yenme stratejimiz şuydu,
top sendeyse
önünde tutacaksın.
Topsuzken birini tutuyorsan onu önünde tutacaksın.
Seni aşmaları gereksin.
İlk yarıda imkânsız gibi geldi.
Hiç açıklık yoktu. Her yerdeydiler.
Topu tribünlere atıyorduk, steps yapıyorduk…
SGA'den muhteşem bir hamle.
OKC karşısındaki ilk maçın
zor geçeceğini biliyorduk.
Pacers ilk maçta rezil oldu.
Kabul edelim. Rezil oldular.
Faul.
Indiana'nın altıncı top kaybı.
İyi savunma.
Williams çalıyor. Kötü pas.
Bedeli büyük bir top kaybı çünkü Jalen Williams basketi atıyor.
Evet!
Hâlâ zaman olsa da süre azalıyor, iki dakika 52 saniye var.
1971'den bu yana
Finaller'de son üç dakikaya dokuz sayı geride giren takımlar
söz konusu 182 maçın hiçbirini kazanamadı.
Yirmi atış var.
En az beşini atsak olur.
Haliburton.
Diğer tarafta.
Haliburton içeri girmeye çalışıyor.
Turnike. Sekiyor ve isabetli.
Geri dönüş yetenekleri olduğunu biliyoruz.
Üzerimizdeki baskı arttığında ve önemli maçları kazanmak gerektiğinde
kendimize ve birbirimize güvenimiz tamdır.
Toppin, üçlük.
İsabetli.
Obi Toppin'in beşinci üçlüğü!
Onlara üstünlük kuruyor gibiydik. Hepimiz öyle hissettik.
Play-off'lar boyunca
nasıl iyi maç çevirdiklerini gördük.
-Çekil. -Bir dakikadan az kaldı.
Savunma!
Nembhard ve Wallace.
Geri adım, üçlük.
Kısa düştü, ribaunt, Siakam tamamlıyor.
İçeridesin ve çemberdesin. Tamamlama şansı verme! Hadi!
Farkı üçe çıkarma şansım vardı
ama kaçırdım.
Gilgeous-Alexander dönüyor, sıçrıyor…
İsabetsiz atış. Ribauntta Nesmith.
Ribaundu aldık. Maçın ivmesini biliyorum.
Koç mola almayacak. Mümkün değil.
Pacers için kazanma şansı. Son saniyeler, faul hakkı yok.
Ribaundu aldılar, mola almadılar.
Sağ eline geçirdi. Sağ elini sever.
Öyle atacaktı.
Ağır çekim gibiydi. Top hiç inmeyecek gibi geldi.
"Girecek" dedim.
İsabetli! Saniyenin onda üçü kaldı.
Ne yapacağımı bilemeyip bağırdım.
Tyrese Haliburton yine yaptı!
Maçta ilk kez öne geçtiler.
Milwaukee, Cleveland, Knicks.
Aynı şeyi OKC'ye karşı da mı yaptı?
İnanılır gibi değil.
Artık normalleşti.
Tyrese Haliburton bitime 0,3 saniye kala play-off boyunca yaptığını yaptı.
Kritik anlarda hiç tereddüt etmiyor.
Maç boyu sadece 0,3 saniye önde oldular
ve bu da kazanmalarına yetti.
Indiana ilk maçı alıyor
ve OKC'de Thunder'ı şok ediyor.
Geri dönüş ustaları yine başardı.
-İşte bu! -İşte bu!
Pacers çok iyi bir takım.
Cidden iyi oyuncuları var, doğru şekilde oynuyorlar
ama bence biz daha iyiyiz ve ikinci maçta öyle oynamalıydık.
Geri getir.
Birinci maçla aynı şeylere odaklanıyorduk
ama bu kez bunları 45 dakika yerine 48 dakika yapmalıydık.
Yapmamız gerekeni beş dakika yapmadık ve bundan faydalandılar.
Saha avantajını kullanamayıp iki maçı da verirsen
işin zor demektir.
Hâlâ şansımız var ama hoş değil tabii.
Thunder takımı ilk maçtaki darbeyi atlatmış görünüyor
ve ligin MVP'si ile arkadaşları cevap vermeye hazırlanıyor.
Hemen almalıyız. Bu maçı almamız gerek.
Kırk sekiz dakika bozmayalım.
Hadi, 48 dakika. Üçte "Kazan". Bir, iki, üç.
-Kazan! -Gidelim.
Bunu söylemek istemezdim ama ikinci maçta
daha pervasız gibiydik.
Kazanalım hadi.
Play-off'larda amaç deplasmanda bir maç almaktır.
Görevimiz bir tane almaktır ama iki alırsak bonus olur.
Binada acayip bir enerji vardı. Sadece derin bir nefes aldım.
Beş saniye aldım, beş saniye verdim
ve kafamı sıfırladım.
Birazdan yaşanacak adrenalin, enerji ve duygu patlamasına
kendimi hazırladım.
Gilgeous-Alexander…
İsabetli.
Benim hatam. Onu durduramadım.
Kendime kızdım. Birkaç top çaldılar.
Aptalca toplar kaybettim.
SGA topu çalıyor. Yanında sadece Toppin var.
İçeri giriyor.
Bileğimi biraz döndürdüm.
Bir an için bileğimi döndürdüm.
Evet, ikinci maç çok…
Lanet olsun. Hiç bitmiyor, değil mi?
İkinci maç kötüydü.
SGA sürerek geliyor. Geri çekiliyor, atış isabetli.
Shai ikinci maçta tüm ihtişamını sergiliyor.
NBA Finalleri'nde durum 1-1 berabere.
Hâlâ dörde ilk ulaşan kazanacak ve sahamıza 1-1 berabere gidiyoruz.
Daha iyi oynayabilirdik.
Başarılı olmak istiyorsak süreçlerimiz daha iyi olmalı.
Maçtan sonra topallayarak yürüyordum.
Yürüyordum ama topallıyordum.
Önemli değildi.
Tamam.
İkinci maç iyi geldi. Buna ihtiyacımız vardı.
Indiana'ya 2-0 geride gitmek istemiyordum.
Indiana'da kazanmak zor olacak.
Indiana'da oynamak diğer yerlere benzemez
çünkü biz Indiana'lıyız
ve Indiana'lılar her şeyi var gücüyle yapar.
Indianapolis'e Pacers heyecanı hâkim.
Yirmi beş yıl sonra ilk kez final maçı oynanıyor.
SERİ 1-1 BERABERE
Seride henüz iyi maç çıkaramadım
ve üçüncü maçta kendimi göstermeliydim.
Agresif olmadığım takdirde kazanma şansımız olmayacaktı.
Haliburton geliyor. Önü açık, içeri giriyor, atış.
Toppin tamamlıyor.
Daha iyi hücum yapalım ki karşılık verme şansımız olsun.
İyiyiz. Hadi maviler.
Shai sessiz bir lider.
Acele etme. Kendine güven.
Hadi bakalım. Etrafını sarın.
Tyrese sesli bir lider.
Ama ikisinin de ortak özelliği çok ölümcül olmaları.
İşinizi bitirirler.
Haliburton topu çalıyor.
Tyrese Haliburton farkı yeniden dört yapıyor.
Hadi!
Son çeyrekte müthiş bir seri yakaladılar.
Olmadı ama Toppin tamamlıyor!
Bazı anlarda daha agresif olabilirdim.
Indiana'da maç kazanmak zor.
Indianapolis'te kutlamalar başladı.
Pacers'ın ilk NBA şampiyonluğu hayali hâlâ devam ediyor.
Evet. Bayrağı salla. Tarih yazıldı.
-Hey. -İki gitti, iki kaldı.
İki gitti, iki kaldı.
Ne haber?
-İyi misin? -Evet.
-İşte Pacers! -İşte Pacers!
Bugün batırır. Kendisine de dedim.
-Her seride bir maçı batırıyor. -İkinci maçta batırdım.
-O maçta idare ederdin. -Hayır, batırdım işte!
-Batırmıştı. -Odaklanmamış.
Görürsünüz, OKC'ye 2-2 ile gidecek.
Stephen A falan Pacers beşte alır diyor.
Beni sinirlendir diye seni çağırdım.
Bu gece de sinirli olup daha iyi oynarım.
Kaç maçı çevirdin?
-4-1. -Peki kaç seriyi kazandın?
-Dört seri mi? -Bunu 3-1 yapabilirim.
Peş peşe dört mü olacak?
Bence bu gecenin galibi seriyi de kazanacak.
Indiana Pacers bu gece kazanırsa
Oklahoma City Thunder hiçbir şekilde
bu takımı üst üste üç kez yenemez.
Şu tavuğu güzelce yolalım.
Finaller'de dördüncü maça hoş geldiniz.
Çok çekişmeli bir seri oluyor ve bu geceki maç çok önemli.
Gözümü kan bürüdü, bir şey göremiyorum
Olmak istediğim şey olmaya çalışıyorum
Hayatımı elimden almaya çalışıyorlar
PACERS SERİDE 2-1 ÖNDE
-Tamam mı? Harika oyna. -Peki.
Finaller'de en büyük baskıyı kendi kendime yapıyorum.
Dördüncü maçı kazanmalıyız.
Kazanamazsak mahvolacağım.
Hadi Pacers!
Siakam. Haliburton'a pas. İçeri giriyor!
Ne muhteşem bir hareket!
1. ÇEYREĞİN SONU OKC 34 - IND 35
Dördüncü maçın çoğunda kontrol onlardaydı.
Nembhard takipte.
SGA nereye giderse Nembhard orada.
Harika savunma. Şut saati azalıyor. Toppin'den dışarı çıkıyor.
3. ÇEYREK 71 - 64
Mola aldık.
Deplasmandayız. Öndeler.
Önümüzdeki beş dakikada maçı alırlarsa
3-1 öne geçecekler.
Ne yaparsak yapalım daha fiziksel olalım.
-Üçte "Birlikte". Bir, iki, üç! -Birlikte!
Gilgeous-Alexander savunmadan kaçıyor. Yana adım ve…
Hadi!
Bütün sezonumuz
tehlikedeydi.
Sezon boyu çok çalışmıştık
ve devam edeceksek kendimizi göstermeliydik.
Maçı alamazsak sezon bitecekti.
MVP'ysen ve söylediğin gibi biriysen
final serisinde takımın 2-1 gerideyken
ve deplasmandayken
ne yaparsın?
Kendime diyordum ki "Savunmada etkili olmaya çalış."
Haliburton, geri adım. Üçlük. SGA'den blok geldi.
"Ribauntlara engel olmaya çalış. Mesafeni korumaya çalış.
Her topu kazanmaya çalış."
Holmgren'den SGA'e pas.
Sürüyor, duraksıyor, atışı isabetli.
Şampiyonluk yarışına damga vuran anlar bunlar.
Bir takım 3-1 öne geçmeye çalışıyor,
diğer takım eşitlik sağlayıp saha avantajı kazanmaya çalışıyor.
Gilgeous-Alexander'ın üçlüğü.
SGA'den kritik bir atış.
Savunma!
Thunder için öne geçme şansı.
Gilgeous-Alexander geliyor, geri çekiliyor.
Dip çizgiden atışı isabetli.
OKC ikinci yarıda ilk kez öne geçiyor.
Oklahoma City Thunder'dan müthiş bir son çeyrek performansı.
Oklahoma City Thunder, NBA Finalleri'nde
dördüncü maçı resmen çaldı.
SGA efsane bir dördüncü çeyrek ve efsane bir maç çıkardı.
Buraya kadar.
OKC dördüncü maçta fırtına gibi esip
direncini bir kez daha gösterdi.
Sıkıntı yok, hadi.
Deplasmanda kazanmalıyız. Sıkıntı yok, hadi.
O maç kesinlikle aklımdan çıkmıyor.
Maçtan sonra kötü hissettim çünkü maçın çoğunda
kontrol bizim elimizdeydi
ama sonra kaybettik.
Tatsız yani, alacağımız maçı verip
işi deplasmana bıraktık.
Altım çıplak mı?
Tamam, değilmiş. Az daha farklı bir program olacaktı.
Tamam. Yeter artık.
Yeter!
O işi halletmelisin artık. Üç maç kaldı.
Siktir ya!
İlk maçı verdiler. Siz de bu maçı verdiniz.
Eşitlik oldu.
-Shai dördüncü çeyrekte acayipti. -Dördüncüde, evet.
Nihayet coştu. Kendine yükleniyordu.
Bugün manyak atışlar yaptı ya.
Vay arkadaş.
Bu seriyi kim kazanırsa detaylar sayesinde kazanacak.
Ribauntta kim üstün olacak? Peki top kaybında?
Kim daha sıkı oynayacak? En önemli üç şey bunlar.
THUNDER VAKTİ
Yemek yokken nasıl hissediyorsun?
Eve 2-2 ile döndük, yeni seri başlıyor.
Maça damgamızı vurmalıyız. Seride ivmeyi geri kazanmalıyız.
Hadi bakalım!
Bir sonraki aşama olan beşinci maça hazırız.
Beklediğimiz gibi yine fiziksel başladılar.
Sahaya çıkıp baştan itibaren iyi oynadık.
Williams herkesin önünde. Potaya bırakıyor.
Indiana'nın bu yönünü konuştuk.
En hızlı takımlardan birisin ama yavaşlamalısın.
Haliburton yerde.
Sağ bacağı onu rahatsız ediyordu.
Bu düşüşle daha da kötü oldu.
Çok endişelendim.
Sanırım en çok korktuğum andı.
Haliburton kenarda.
Sayı alamadı, dörtte sıfır yaptı.
Maçın başında sağ bacağından sakatlandı.
Indiana kötü bir takım değil ama Haliburton olmayınca
maçı çevirmeleri çok zor olacak.
OKC, NBA şampiyonluğuna bir galibiyet uzaklıkta.
Seride durum 3-2 oldu.
Bacağım beni düşündürüyordu.
Şimdi Pacers yönetimiyle, ekiple, antrenörlerle
konuşmamız gerek.
Herkes hemfikir.
Tekrar oynayabilmek için gerekli testleri geçmem lazım.
OKC!
Sağ olun.
Bir galibiyet daha.
İşin en kötü yanı da ilk maçı öyle vermeseydiniz
şampiyondunuz.
Onlar için de dördüncü maç öyleydi.
-Evet. -Her şey…
Benim için odaklanmak daha kolay.
Çok yaklaştığımız için
kazanamama korkusu kazanma korkusundan ağır basıyor.
İleriyi düşünmeye gerek yok.
Bir maçımız daha var ve son maç gibi oynamalıyız.
-Canlı mı o? -Hayır, maça bakıyordum.
Ne haber? İyi misin?
-İyi maçtı. -Çok iyiydin.
Kayınpederim.
-Miles. -Nasılsın?
Play-off'lardaki gibi destek almak bana çok iyi geliyor.
Yakınlarım yanımda ve onların desteği
takvim nasıl olursa olsun bana güç veriyorlar.
Bu yılki play-off'larda ilk kez bir seride gerideyiz.
Ama geçen yıl da New York'a karşı böyle oldu,
hiç yaşamadığımız bir şey değil yani.
HİPERBARİK OKSİJEN KLİNİĞİ
Sanırım beşinci maçta bacağım için fazla endişelendim,
neler olabileceğini düşündüm
ve kafam hep onlarla meşguldü ama açıkçası…
Sonuçları aldım, doktorlarla konuştum, riskleri biliyorum ama yine de
NBA Finalleri ya.
Kendime şans vermezsem hayat boyu pişmanlık yaşarım.
Haliburton sakatken Pacers kazanabilir mi?
Kazanamazlar.
Haliburton sakatsa seriyi kazanamazlar.
Yedek kalabileceğini düşündük,
yedinci maça hazır olsun diye bu maçta dinlendirilebilirdi.
Çoğumuz bunu söylüyorduk.
Dördüncü ve beşinci maçları kaybettiler,
altıncı maç öncesinde nasıl kazanmayı düşünüyorlar?
Pacers'ın diğer sorunu da
Tyrese Haliburton'ın sağlık durumu.
Indiana Pacers köşeye sıkışmış durumda.
Indiana Pacers muhteşem bir sezon geçirdi.
Kendi evlerinde bu müthiş seyircinin önünde
kaybetmek istemiyorlar.
Maç başladığında tüm o acı ve sorunlar
aklınızdan uçar gider, düşünmezsiniz.
Tüm dikkatinizi maça verirsiniz.
Haliburton'dan deneme.
Tyrese Haliburton'ın üçlüğü isabetli.
Sahaya çıktı ve müthiş oynadı. Sanırım yanılmıştık!
Haliburton.
Geri adım. Üçlük.
İsabetli.
Maçtaki ikinci üçlüğü. Fark yine altıya çıktı.
Bana sorarsanız %100 sağlıklı görünüyor.
Arkadan iyi perdele.
Bırakma.
OKC'yi dağıtıyorlar.
Indiana saldırıya geçti.
Savunma!
İkili savunma. McConnell topu çaldı. Top Nembhard'da.
Sezonları bitmesin istediler, tek düşündükleri buydu.
Ona göre oynadılar ama biz oynamadık.
Değiştir!
Ne?
Jalen Williams. On altı sayısı var. Hatalı pas.
Top Haliburton'da. Sahanın karşısına pas. Siakam'ın smacı!
Pascal'ın koşusunu gördüm ve biraz da havalı olsun istedim.
Dönüp arkama baktığımda Pascal tam yerindeydi.
2. ÇEYREK OKC 42 - IND 60
Dâhil olduğum en kıyak anlardan biriydi.
Altıncı maçta ağır bir darbe vurdular.
Fark 20 sayı.
Tyrese çok mutlu.
Indiana Pacers maç boyunca müthiş baskın oynadı.
Pacers'ın sihirli halıdaki yolculuğu hâlâ devam ediyor.
Pazar gecesi yedinci maçta NBA şampiyonluğuna oynayacaklar.
Kazanan her şeyi alır.
Yedinci maç yavrum!
Yedinci maç!
Bu maçlarda asla gerçek bir beklenti olamaz.
Tek bir maçtır, şey gibi…
Super Bowl'dan farksız.
NBA Finalleri'nde yedinci maçta kaybetsek
o maç sonsuza dek aklımdan çıkmaz.
Hayallerinizin gerçek olabileceği bir maç.
Kazanan her şeyi alır. Kaybeden hiçbir şey alamaz.
PACERS @ THUNDER 7. MAÇ
En sevdiğim oyuncu SGA.
Thunder vakti!
İlk kez yedinci maçtayız.
Kevin Durant ve Westbrook gidince yapamayız sandılar
ama yaptık.
Maç Pacers'ın. Ortamdan belli zaten.
Maç Thunder'ın!
OKC!
Aşırı gururlandım.
Annesi de ben de "Doğru bir şey yapmışız" dedik.
Bir şeyler içip rahatlayalım.
Sakin olalım. Akışına bırakalım.
Bu fırsatı elde etmek gurur verici.
Her zaman olmaz. Boşa harcamayacağız.
Belli ki önümüzde iki seçenek var.
Ya şampiyon olacağız ya şampiyon olacaklar.
Ya harika bir yaz ya hayatımın en kötü yazı olacak.
Bu kadar basit.
SERİ 3-3 BERABERE
Yorgunsun, biliyorum. Babanı göreceğiz. Babanı görmeye gidelim mi?
Çok az kaldı.
Stres bitmek üzere.
Sanırım Shai ilk kez bir şeyi bu kadar çok istiyor.
Artık engel yok.
NBA Finalleri'nin yedinci maçı için geri sayım sürüyor.
Dün gece uyuyamadım. Yemek yiyemedim.
Garip ama çok heyecanlıydım.
-Hiç öyle olmazdın… -En son ne zamandı unuttum.
-Lisede olmalı. -Jade'le tanıştığımda tabii.
Çok yoğun duygular içindeyim.
Gerginlikle endişe arasında gidip geliyorum.
Aşırı duygusalım.
Ama Ty bunu hak ediyor.
Yüzüğü alırsa yüzük alırsın Jade.
İyi olur.
-Hayır dersen de biz takarız. -Mükemmel!
Son düdük çalınca diz çöküp evlenme teklif et.
Bunu bekliyor.
"Yüzüğü de koydun mu?" dedim.
-"Koydun mu?" dedi. -Çamaşırında saklayacakmış.
Tam bir anlaşma değil tabii
ama Drew sürekli Tyrese yüzük alırsa benim de alacağımı söylüyor.
Yani evet, kendimi de destekliyorum çünkü ben de yüzük istiyorum.
Hey, agresif ol.
-Görüşürüz. -Tamamdır.
-Agresif ol. -Anlaştık.
Ne zaman hep beraber…
Agresif ol!
Yürüyebiliyorsa oynamak isteyecektir.
Kesinlikle.
Oynayamayana kadar oynarsın.
Peki oynayamayacağınızı sadece kim söyleyebilir?
Tanrı.
Nokta. Sıradaki.
Zihinsel ve duygusal olarak en zor sınavın bu olacak.
Evet, tek maçlık bir olay
ama maçtan kopmamayı başarabilecek misin?
Önde de geride de olsan sıradaki oyuna bakacaksın.
Dokuz ay önce 2024-2025 sezonu için 30 takım bir araya geldi.
Şimdi sadece ikisi kaldı
ve bu gece şampiyon nihayet belli olacak.
Sahaya çıktık, top indi ve her şey silindi.
Geriye sadece basketbol kaldı.
Gilgeous-Alexander, sağ dip çizgiden… İsabetli atış.
Tek düşünebildiğim şuydu…
Kazanmak istiyorsam 15 20 atış yapıp
20 sayının üstüne çıkmalıydım.
"Agresif ol."
Maç başlarken tek düşüncem buydu.
Tonumu ayarlayıp agresif olursam kaçırsam ve kaybetsem de sorun etmem.
Kazanmak için ne gerekirse yapacağım.
Haliburton içeri giriyor. Blok geldi!
İlk olarak turnike denedim ama Shai engelledi.
"Öyle olsun" dedim.
Haliburton uzaktan üçlük deniyor.
İsabetli!
Bir üçlük attım, ikinci de girdi.
Haliburton'dan bir deneme daha. Bu da tamam!
Sonrakini kaçırdım. Ribaundu aldık. Yine attım.
Haliburton'a pas. Haliburton yine deniyor.
Haliburton yine atıyor!
Haliburton'ın bu serideki bir maçta
kesinlikle en iyi başlangıcıydı.
Solda Shai ile karşı karşıyaydım ve şansımı…
Uzaktan şansımı deneyecektim, sonra beğenmedim
ve vazgeçip pas verdim.
Topun dolaşıp bana geleceğini biliyordum, gelince hücum edecektim.
Topu yakaladım.
Feyk atmak istedim.
Attım ve Shai de biraz kandı gibi.
Öne doğru eğildi.
Yere düşerken "Siktir" dedim.
Ne olduğunu anlamıştım ve…
Evet.
Haliburton yere düşüyor. Sakatlandı gibi.
SGA diğer taraftan geliyor.
İçeri pas ve Williams'ın basketi.
Dönüp yerde olduğunu görünce "Eyvah, olamaz" dedim.
Sonra çığlığını duydum.
Hayır!
Baldırında çekme vardı…
İçinde bulunduğu durumu hayal bile edemiyordum.
Muhtemelen maçtan önce aynı şeyi hissetmiştik.
Kariyerinin en büyük maçıydı bu.
Acı içinde, duygusal bir an.
Ne olduğunu iyi biliyordum.
Artık oynayamayacaktım.
Yürümek istedim.
Kobe yürüyerek çıkmıştı.
Kobe Bryant maça devam edemiyor.
Yürürüm gibi geldi. Bence mümkündü.
"Kaldırın beni. Yürüyerek çıkayım" dedim.
Sanki…
Sanki bacağımın ucunda hiçbir şey yoktu.
-Yardım lazım mı? -Hayır.
Sanırım o zaman kendimi tutamadım
çünkü gerçeğin farkına varmıştım.
Önemli değil.
Hadi be!
Onları Finaller'e getirdin.
Yedinci maça getirdin.
Hâlâ kazanabilirler.
Seneye daha iyi olarak dönersin.
Daha bitmedi.
Skor ne?
25-22.
Yeniliyor muyuz?
-Geride miyiz? -Üç farkla.
-Senin için kazanacaklar. -Kazanmalıyız.
-Kazanacaklar. Tanrı'nın planı bu. -Biliyorum.
-İzlemek istiyorum. -Tamam.
Şu an berabereyiz.
Berabereyiz.
Rahat oturmayı beceremiyorum. Topuğum…
Sandalyeyi çevirelim. Bir saniye kalk. TV'yi daha iyi görürsün.
Otur. Buraya otur.
-Ayağı için buz getir. -Tamam. İyice saralım.
Evet, bu taraftan. Çevir.
-İyi misin? -Evet.
Tamam.
Rahat edeceğin bir pozisyon al, tamam mı?
Tamam.
-Birlikte dua edelim mi? -Lütfen.
Kelimelere nasıl…
Kelimelere nasıl dökeceğimi bilmiyorum.
Yani…
Yıkıcı bir şeydi.
Berbattı.
Sanırım bunu kabul etmek çok zor oldu
çünkü maçın başlangıcından ve gidişatından
beni ve takımdakileri neyin beklediğini anlamıştım.
O noktada bir taraftardan farkım kalmadı.
Maçın sonucuna hiç etki edemeyecektim.
En azından buna değsin.
Buna değsin. Lütfen.
Indiana Pacers'ın iddiası sürüyor Lisa.
OKC!
Bu maçı kazanacağız.
Geriye pas. Hâlâ boşta.
-Çok fena. -İçeri gir.
Rahat izledim desem yalan olur.
Arkada oturuyordum. Başaracağımızı umuyordum.
Bu iş olacak. Hadi çocuklar.
-Öyle mi? -Hadi çocuklar.
Devre arasına önde girdik ve…
Sanırım bu olayda en büyük pişmanlığım
devre…
Devre arasında
çocuklarla konuşamamam, konuşma yapamamam oldu.
Rudy'deki gibi bir konuşma fırsatım vardı,
Indiana'lı konuşması yapardım.
Aşil sakatlığı yüzünden yıldızını kaybeden Indiana Pacers
final serisinin yedinci maçını önde götürüyor.
Devre arası olunca "Durumun farkına varalım" dedik.
"Ölüm kalım maçı" denen her maçta başarılı olmuştuk.
Indiana Pacers daha hızlı bir takım. Daha mücadeleciler.
Son şansları bu ve her şeylerini veriyorlar.
Her şekilde baskı yapmak zorundaydık.
Şutla, top sürmeyle, hücumla.
SGA sıçrıyor.
Dirsekten şut. İsabetli.
Nembhard. Mathurin.
Hayır!
Tek başına. Williams içeri giriyor.
Mathurin dokundu. Williams ona rağmen atıyor.
Pacers 13 sayı yemiş oldu.
Dönüş. Pas.
Williams, boş üçlük.
İsabetli bir atış.
Bizimkiler tüm güçleriyle savaştı ama onlar daha fazla hücum etti.
Gilgeous-Alexander.
Holmgren'in smacı!
Pacers çok iyi mücadele etse de
sonuç belliydi.
OKC çok iyiydi. Her şeyinizin iyi olması gerek.
Caruso ve SGA paslaşıyor.
Hücumda son yedi saniye. SGA'in üçlüğü.
İsabetli.
Yirmi beşinci sayısı ve fark 16'ya çıktı.
İşlerin kötüleştiği dördüncü çeyrek ortasına dek
kaybedeceğimizi hiç düşünmemiştim.
Holmgren var. Dışarı pas.
Nesmith, blok geldi!
Gilgeous-Alexander. Siakam aldı, dönüp atış.
Girip çıktı. Ribauntta Holmgren.
Indiana Pacers'a karşı
son 40 saniyede 16 farkla öndeydik
ve oyundan çıkarken
"Artık geri dönemezler" dedim.
Yedek kulübesi hüzne boğulmuş durumda, kahramanlarını da kaybettiler.
Karşı tarafta ise Thunder coşkulu anlar yaşıyor.
Sezon boyunca beklentiler büyüktü.
NBA tarihindeki en iyi sezonlardan biriydi.
Altmış sekiz galibiyet aldılar ve şimdi de
NBA şampiyonu olacaklar.
Görüşürüz. Seviyorum seni.
Thunder NBA'de fırtına gibi esti.
Oklahoma City ilk kez bir NBA şampiyonu çıkardı.
Masal gibi geçen sezon sona erdi.
Her şeyi sindirmeye çalışıyordum.
Anı yaşamak ve o coşkuyu aklıma kazımak istiyordum.
Tüm bunlar âdeta rüya gibiydi,
sanki uyuyordum ve uyanmak üzereydim.
Şunu biraz tut.
Bekle!
NBA tarihindeki
en iyi normal sezonlardan biri bu şekilde zirveye ulaşmış oldu.
Tyrese.
-Çok üzgünüm. -Sorun değil.
Tebrikler kanka. Ne demek.
Ona çok üzüldüm.
Kariyerinin en büyük maçında böyle bir şey yaşaması
çok talihsiz, hayal bile edemem.
Hiç adil değil ama rekabet bazen adil olmuyor.
Teşekkürler kardeşim. Tebrik ederim.
-Sevgiler. -Çok sağ ol.
Akranlarından saygı görmek her şeyden önemli.
Birbirimizi geçip en iyi olmaya çalışan rakipler olsak da
sonuçta bu bir kardeşlik.
Sevgi ve saygının anlamı büyük.
-Koca adam işini yaptı. -Evet!
-Tebrikler kanka. -Sağ ol Rodney.
İşimizi hallettik.
Gelecek yıl izin yap. Bunu hak ettin!
-Bütün yıl mı? -Bendesin Rodney!
İşte bu ya!
Ligin en skorer ismi, ilk sıradaki takım,
en iyi savunma, lig MVP'si,
şampiyon, NBA Finalleri MVP'si.
Evet, her açıdan harika bir sezon.
Bugüne dek gördüğümüz en harika sezonlardan biri.
Michael Jordan'ın zirve döneminden bu yana
bir oyun kurucunun en iyi sezonu.
Kendisi bu noktada anılıyor, üstüne bir de en skorer isim,
MVP ve Finaller MVP'si olup
Thunder'ı şampiyonluğa taşıdı.
Shai tüm zamanların en iyilerinden
ve aldığı her övgüyü fazlasıyla hak ediyor.
Tebrikler.
-Bravo. -Başardın!
Oak Room'a gidecek misin?
-Şimdi olmaz. -Ne?
-Şimdi olmaz. Kafam iyi. -Şu an mı?
Tebrikler!
Şampiyonuz.
Karnım!
Açık konuşayım Netflix, ilk kez içiyorum
ve dört tekila shot attım.
-Kaç tane içtin? -O bir periydi.
MVP!
Vay be. Gördün mü? Dünyanın en iyisi olabilirim.
-Olabilirsin. -Bu benim dünyam olabilir.
Olabilirsin.
Ne dersiniz?
Oklahoma City Thunder basketbolun en iyisi.
Umarım anlarsınız. Umarım biliyorsunuzdur.
Hiçbir yere de gitmiyoruz. Bol şans.
Şeye de uğrayalım…
Geçit törenine ve sonrasındaki kutlamalara
600.000 kişi bekleniyor.
Bugün kimse çalışmıyor.
Çalışanlar da kesin bu haberi izliyordur.
Tarihî bir anı kutluyoruz. Şehrin ilk şampiyonluğu.
Bendenizin ilk şampiyonluğu.
İşte bu!
Bütün yıl bu kadar koşmamıştım!
Yürüyerek gidelim. Evet.
Nasıl olsa dinleneceğim. Biraz yürüyebilirim.
Dünyanın en iyi taraftarları yine geldi.
-Vay be. -Helal olsun!
İşte burası. Üç gündür buradayız.
Eve gitmek istiyorum.
Sabit duruyorum dostlar.
Kalkmadıkça sabitim. Çişim gelirse Jade kaldırıyor.
Koltuk değneğiyle tuvalete gidiyorum. Onun dışında bütün gün böyleyim.
Başıma geleni kabullendim artık,
şimdi en zor kısım yalnız geçen zamanlar.
Öylece düşüncelere dalıyorum.
Tam önümdeydi aslında, sanki…
Sanki uzansam dokunabilecektim.
Tam elimi uzatıp almışken
sanki bir anda gelip elimden kaptılar.
Tek bir topla gitti.
En azından artık salya sümük ağlamıyorum.
Bu olay benim için
hayatımın en üzücü anlarından biri
ve sanırım hep de öyle olacak.
-Ağrı kesici sende mi? -Evet.
Su şişen nerede?
Jade bu süreçte bana bakmak zorunda kaldı.
Daha teklif almadığı hâlde
eşlik görevleri giderek artıyor.
Love Island izleyelim mi?
Olur.
İleride bu yıl üzerine daha fazla düşüneceğim.
Ama şimdi değil.
Onları şablon olarak görüyoruz.
Birbirlerini seviyorlar.
-Buna bayıldım. -Balayı 20 yıldır sürüyor gibi.
Bir daha böyle bir play-off olmayabilir.
Daha 25 yaşında ve yazılacak çok bölüm var
ama onun kitabında çok büyük bir bölüm oldu bu.
Uzun bir yaz oldu. Yıllardır geçirdiğim en uzun yazdı.
Herkes de buradaymış. Ben hallederim. İyi misin?
Hangi bacağı kesecektik?
-İyi olacaksın. -İyi olacağım.
Keşke senin yerinde olsam ama iki bacağım da bana lazım.
Git buradan ya. Git buradan.
Gerçekten yıllandım artık. Yıprandım. Yoruldum.
Menisküsümde yırtık var.
Dizimde de kistler oluştu
ve bir sürü ağrı kesici iğne yaptılar.
-Marcus. -Efendim.
Burası.
Gelecek sezonu bekliyorum çünkü yenilmek,
şampiyon olup zirveye çıkmaya kıyasla
daha büyük bir motivasyon kaynağı oldu.
Yeniden nihai hedefin peşine düştüm.
Yani zirveye çıkmanın.
Oraya varana dek de
durmayacağım.
Ayaktayken nasılsın?
-Baş dönmesi, bulantı var mı? -Yok.
Allens'a hoş geldiniz.
Ne alsam? Ne önerirsiniz?
İlk çizmemi alacağım, sizce hangisi olsun?
-Ayağınız 52 numara mıydı? -Evet, 52.
Bir NBA bombasına ne dersiniz?
Suns, Kevin Durant'i Rockets'a takas ediyor.
Flaş haber! Takas edildin!
Pekâlâ, herkes sessiz olsun. Bir gelişme var gibi.
KD, Houston Rockets'a takas edildi!
Suns beni takas etmeye karar verince
nereyi istediğimi sordular, ben de birkaç seçenek sundum.
Sözleşmem bitiyordu ve elimde koz vardı.
Onu kullanıp Houston'a geldim.
İdeal bir dünyada birkaç şampiyonluk kazanıp
formamı burada emekli ederim.
Burada yaşarım, toplumun ve takımın
bir parçası olurum.
Çok sağ olun.
Planım şampiyonluk kazanmak.
James Harden 81,5 milyon dolara iki yıllık sözleşme imzalayıp
Clippers'ta kaldı.
James Harden ve Kawhi Leonard seneye yine takımda olacak.
Clippers gözünü şampiyonluğa dikti.
Çok tatlıymış.
Çok güzel.
Bir oğlumuz daha olacak.
JAMES HARDEN - 35 YAŞINDA LOS ANGELES CLIPPERS
O da heyecanlı ben de heyecanlıyım. Her şey yolunda gidiyor.
Tanrım.
Aman tanrım!
Dur! Biliyorum!
Nişanlanma planım geçerli.
Bacağımı doğru şekilde hareket ettirip
diz çökmenin bir yolunu bulmalıyım.
-Yardım ister misin? -Hayır. Bunun için alıştırma yaptım.
Jade Jones, bu anı uzun zamandır bekliyordum
ve epeydir planlıyordum.
Seni her şeyden çok seviyorum.
Benimle evlenme şerefini bana bahşeder misin?
Evet! Tabii ki.
Tam uydu!
İşe olumlu tarafından bakalım,
düğün planıyla falan geçen zamandan sonra
iyileşip düğünde dans edebilirim.
Evleniyor muyum?
-Evleniyorsun. -Ne?
Çok teşekkürler.
Evet, sonunda eve geldim.
Tatili iple çekiyorum.
Bu yıl en sevdiğim insanlarla çok güzel zaman geçirdim
ve beni en çok heyecanlandıran da bu oldu.
OKC!
Şampiyon olmak ve hedeflerime ulaşmak çok uzak gibi görünüyordu.
Neden tekrar denemeyeyim ki?
-OKC! -OKC!
Alt yazı çevirmeni: Can Rendeci