Shai zostanie tutaj ogłoszony MVP.
Jeśli wybiorą kogoś innego, to będzie lipa.
Shams już napisał na Twitterze.
Bycie kandydatem do MVP to błogosławieństwo.
Marzyłem o tym w dzieciństwie.
Zawsze uważałem, że bycie najlepszym graczem w lidze jest najważniejsze.
W sezonie nie gadaliśmy o MVP.
To nie było coś, o czym rozmawiało się w domu.
Informacja wyciekła do sieci.
Myślimy: „Dobrze, czyli to prawda”.
Ale naprawdę uwierzę w to, gdy odbędzie się ceremonia.
Shaq, ogłosisz? Możesz odłożyć mikrofon…
- Oczywiście. - Dobrze.
Tytuł Kia MVP otrzymuje Shai Gilgeous-Alexander
z Oklahoma City Thunder.
Coś niewiarygodnego. Jest najlepszym koszykarzem na świecie.
Chłopaki, chcę wam powiedzieć prosto z serca:
bez was nie byłoby to możliwe, jestem przekonany.
Mam dla was prezenty.
W zeszłym roku żartowałem sobie:
„Jeśli wygram, kupię wam rolexy”.
Rok później —
powinni dostać rolexy.
Kurde!
Mam MVP i rolexa.
Kurde!
To też mój pierwszy.
Grubo!
Miło widzieć wokół siebie tyle szczęścia i radości.
- Tak! - Tak!
Tak jest!
Musimy go nakarmić.
Przed wami najwartościowszy zawodnik NBA,
Shai Gilgeous-Alexander.
Dobrze. Powinienem był coś sobie napisać.
Chciałabym zacząć tę całą przemowę od podziękowań dla kolegów z drużyny.
Oraz jedynej i wyjątkowej Hailey Summers.
Dzięk…
PIERWSZY OD 2017 ROKU GRACZ OKC Z TYTUŁEM MVP
Przepraszam, dramatyzuję.
Hailey Summers,
dziękuję za wszystko, czym jesteś dla mnie i naszego syna, Aresa.
Ty jako pierwsza naprawdę pokazałaś mi, co znaczy miłość.
Czym jest miłość i co oznacza poświęcenie.
Nie mogę się doczekać, aż spędzę z tobą resztę życia.
Jesteśmy razem od młodego wieku. Wspólnie dorastaliśmy
i nie staraliśmy zmieniać się wzajemnie. Akceptujemy siebie takimi, jacy jesteśmy.
I to się udaje.
Kocham w nim wszystko, a on czuje wobec mnie to samo.
- Rozkleiłeś się. - Ej!
Ja tam prawie zemdlałem.
Popatrz.
Musiałem się oprzeć. Ares, widziałeś, jak płakałem?
- Co się stało? - Wracamy do domu?
Zawodnicy MVP zostają zapamiętani,
ale mistrzowie zostają unieśmiertelnieni.
I o to gram.
PIERWSZA PIĄTKA
NA KURSIE KOLIZYJNYM
NOWY JORK
Stary.
- Jestem teraz zwinny. Mogę się ruszać. - Mówiłem mu: „to ta chwila”.
Chciałem, żeby Boston wygrał,
bo chciałem być z drużyny, która pokonała Boston.
To oni przez cały rok byli numerem jeden.
Gdy Nowy Jork wygrał, pomyślałem: „Dobra, zróbmy to”.
To świetny zespół. Musimy być gotowi.
Hej.
Pacers i Knicks zaciekle ze sobą rywalizują.
Kibice się w to angażują. Myślę, że atmosfera będzie niesamowita.
Urządzają własną paradę.
Wskakują na latarnie.
Są gotowi do akcji.
Wypomnisz im to?
Jeśli zmarnują przewagę.
Inaczej to nie miałoby sensu.
Nie. Jasne, ale chodzi mi o to, że…
Powiedzmy…
Powiedzmy, że Pacers pokonają ich w pięciu meczach.
I to będzie koniec…
- Nie. - Nie.
Musieliby być na prowadzeniu, a potem je stracić.
Reggie Miller pokazuje gest duszenia Spike’owi Lee…
25 lat było „Nowy Jork kontra wieśniaki”. Indiana wzięła to sobie do serca.
Dostrzegłem kurs kolizyjny, Indiana i Nowy Jork.
Myślę: „Boże, to niedobrze”.
Nie wiem, czy to zniosę.
To miało być bardzo trudne
dla nas obu.
- Skąd jesteś? - Oshkosh, Wisconsin.
Nigdy nie powiedziałbym inaczej.
Dobra. Chciałem, żebyś to powiedział. A nie coś innego.
- Mam powiedzieć „z Nowego Jorku”? - W życiu.
Pacers nie mają mistrzostwa NBA.
Jeśli Tyrese zdobędzie dla nich tytuł, będą go tam kochać już zawsze.
NA ZAWSZE NOWY JORK
Witam wszystkich z Nowego Jorku.
Zaczynają się finały Konferencji Wschodniej.
Tak!
FINAŁY KONFERENCJI WSCHODNIEJ
Dalej!
Uważam, że mamy teraz wszystko, czego nam potrzeba,
i jest duża szansa pójścia na całość.
Rodzina jest w Nowym Jorku.
Są…
TATA TYRESE’A
Bedą…
oglądać to na żywo.
Ja niestety nie mogę.
Mogę obejrzeć to z domu.
Ale dziś zrobię to w Tom’s Watch Bar.
Chcę obejrzeć ten mecz wśród ludzi.
Dobra.
MECZ PIERWSZY
Uwielbiam grać w hali Garden.
Podoba mi się występowanie w roli złoczyńcy w tym mieście.
Myślę, że to idzie w parze z naszą rywalizacją
i historią obu klubów.
Lecimy!
Zwycięzca tej serii pojedzie na finały NBA
po raz pierwszy od ćwierćwiecza.
Moje serce!
Haliburton.
Wżyna się pod kosz. Zapunktował.
- Co chcesz? - Jest otwarty.
Dobra.
Ma być pod koszem. Wyjdę mu naprzeciw.
Towns. Payne.
Karl-Anthony Towns.
Za trzy. Czas dla Indiany.
Nowy Jork ma teraz mnóstwo zbiórek.
Widziałeś?
Hala wygląda na pełną.
Nowy Jork z serią 14-0, od kiedy Brunson zszedł po piątym faulu.
McBride wprowadza piłkę. Towns pod koszem. Punkty!
Wow!
CZWARTA KWARTA
- Czemu nam to robią, John? - Boże!
Ej, to się robi pilne.
To pilne.
Nie było kolorowo. Myślę: „Co się dzieje?”.
Traciliśmy 17 punktów 4-5 minut przed końcem 4. kwarty.
Nesmith trafia trójkę.
Ale w NBA żadne prowadzenie nie jest pewne.
Kogo macie?
14 punktów straty, trzy minuty do końca.
Wiele osób mogło zmienić kanał.
Wiele osób mogło pomyśleć, że jest po meczu.
Ale ten, kto zwraca na to uwagę,
wie, że z Indianą Pacers nigdy nie jest po meczu.
Haliburton. Dobra trójka!
…obrona Harta.
Nesmith za trzy.
Celnie! Kolejny rzut z dystansu.
Aaron trafił trójkę.
Potem następną. I kolejną.
I jeszcze kolejną. „Rany, co się dzieje?”.
Teraz różnica znów wynosi sześć punktów.
Została niecała minuta. Hart.
Pacers naciskają.
Towns. Bridges.
Towns trafia do kosza.
Dalej!
Znowu Nesmith. Za Trzy.
Trafił! To karabin!
Aaron Nesmith zamienił się w Raya Allena rzucającego trójki.
Ratuje ich.
- Jesteś pod nim. - Nadepnął mi na nogę, kurwa.
Dalej.
Tak!
Dawajcie. Wygramy ten mecz.
Pięć punktów różnicy i 29,9 sekundy na zegarze.
Obrona!
Nesmith za trzy.
Różnica dwóch punktów!
Dwa punkty różnicy i 22 sekundy do końca.
Trafili sześć trójek z rzędu.
Pięć z tych trafień należy do Nesmitha.
Wyluzuj się.
10 RAZY ALL-STAR
Gra się toczy, a ich przewaga ciągle topnieje.
Idą na linię rzutów wolnych przy różnicy jednego punktu.
Będą rzucać osobiste. A my wiemy, że nabraliśmy impetu.
Kto ma rzucającego? Ja go biorę, Ben.
Nietrafiony rzut wolny.
Nie trafili wolnego.
Od razu mówię…
Ups.
Różnica wynosi jedną akcję i wiem, że dam radę.
Myśleliśmy tylko o tym, żeby trafić do kosza.
A ja znów mówię sobie: „Bądź agresywny”.
Dwa punkty różnicy.
Indiana ma piłkę.
- Haliburton. - Żadnych przerw.
- Wygracie to? - Tracą dwa punkty!
Wygrają to.
Dobrze to rozegrał. Cofnął się.
Trójka na wagę zwycięstwa…
Świat jakby zamarł. Piłka poruszała się w zwolnionym tempie.
Gdy powoli opadała, pomyślałem o spadającej kuli noworocznej.
O tej kuli spadającej na wszystkich nowojorczyków.
Piłka wyglądała tak samo.
Udało mu się!
O Boże!
Właśnie!
Niemożliwe!
Uderzył w tył obręczy!
I odbiła się wysoko w górę!
O mój Boże!
Siad.
Muszą się upewnić, że był całkowicie za linią.
Na pewno oddał rzut w czasie gry.
- To chyba dwójka. - To dwójka.
Wygrajcie to!
Świętują gestem duszenia. Wszyscy szaleją.
A okazuje się, że nawet nie było trójki i mamy dogrywkę.
To najbardziej Haliburtonowy moment sezonu.
Idzie na niego. Toppin ustawia zasłonę.
- Próbuje ataku, piłka w koszu! - Z faulem!
Piłkę złapał Hart.
Podaje Townsowi, ten rzuca…
Pudło!
Przechwyt, walka o piłkę!
Ma ją Bridges! Zegar tyka.
Piłka na aucie!
Wyprowadzam piłkę i podaję ją obrońcy.
- Zrobimy to równie łatwo stąd. - Nie. Podam mu ją. Zaufaj mi.
- Nie kryje cię. - Piłka jest tutaj.
Nie da się oddać rzutu w mniej niż 0,3 sekundy.
Są zdezorientowani. Mówię wszystkim:
„Niech nikt się nie rusza. Nie ryzykujemy żadnego faulu”.
Rzucam piłkę do mojego obrońcy, dobra?
- Trzeba jej tylko dotknąć. - Zabezpiecz piłkę.
Piłka.
Koniec!
- Tak jest! - Chodźmy do szatni.
Spierdalajmy stąd.
Masz mnie.
Dalej!
Cóż,
TRENER PACERS
to pierwszy dzień z 13.
Drugi mecz będzie kolejną wojną.
Dobra.
Nie zostaniesz na mecz drugi? Nie. Dobra.
Na początku każdej serii czuć,
że to będzie przeprawa.
Każda seria taka jest, nieważne z kim grasz.
Widzimy dwóch kuzynów walczących ze sobą w finale Konferencji Zachodniej.
Gram przeciwko niemu, widzę, jak się wyróżnia, wspólnie dorastaliśmy.
Ćwiczyliśmy razem rzucanie trójek i rzutów osobistych,
udawaliśmy, że jesteśmy na meczu,
a tłum nam kibicuje.
SGA to wygrywa.
Oklahoma City Thunder zwycięża z łatwością.
Kuzyn mówi mi: „Masz jedno trofeum. Daj mi drugie”.
Odpowiadam: „Wybacz, potrzebuję ich obu”.
Gratulacje, Shai.
Jesteś MVP NBA.
PROWADZENIE W SERII
Wreszcie.
Ups. Utknąłeś. Nie wiesz, co zrobić.
Urżnę ci nadgarstek i zostanie ze mną.
Nigdy ich nie widziałem.
TEŚĆ SHAIA
To jakieś szaleństwo.
- Co? - Czyj to był pomysł?
Zamienimy się miejscami?
- Na co szczekał? - Usiądź tutaj.
- Nikt nie zwraca na niego uwagi. - Zejdę ci z drogi.
Usiądź tutaj.
Na mecz trzeci pojechaliśmy do Minnesoty, a oni całkowicie zmienili scenariusz.
Gilgeous-Alexander z krokami.
Mają więcej strat niż celnych rzutów.
Kolejny przechwyt Goberta.
Teraz przechodzili pod zasłonami.
Rudy Gobert i ich wysocy podchodzili wyżej przy pick and rollu,
zmuszając nas do rzutu.
Pobili nas 40-punktową różnicą. Masakra.
CZWARTA KWARTA
To jeden z tych wieczorów. Nie możemy nawet utrzymać zbiórki.
Taki wieczór.
Mieliśmy zbiórkę, a piłka wypadła nam na aut.
Spiszmy to na straty. Dwóch z rzędu nie przegram, nieważne przeciw komu.
Ile może zmienić jeden mecz.
Pamiętam, jak przegrał w Minnesocie.
Zszedł z boiska wyluzowany.
Jakby mówił: „To nie koniec, póki nie powiem, że to koniec.
Pokażę wam”.
Teraz Shai Gilgeous-Alexander i drużyna Thunder
spróbują odzyskać impet.
A potem to zrobił.
Oklahoma City odbija się po 42-punktowej porażce
i prowadzi 3-1 w finale Konferencji Zachodniej.
Musimy wspierać obrońców.
Rzuca albo idzie na kosz. Tylko on.
O rany!
Byłem do dupy. Rany, ale jak.
Porażka.
Znów ponadtrzydziestopunktowe zwycięstwo.
Oklahoma City Thunder ponownie w finałach NBA.
Indiana Pacers prowadzą w serii z New York Knicks 3-2.
Haliburton wessał piłkę jak odkurzacz. Zmienia kierunek, ale robi wsad.
Haliburton do Toppina.
Po raz pierwszy od 25 lat
zagrają w finałach NBA.
Pomyślałem wtedy: „Dobra, fajnie”.
Tylko że zrobić to wszystko, dojść aż tutaj, a potem zawieść,
wrócić do poziomu zero — to byłoby dla mnie szaleństwo.
Poczekaj. Trzeba cię naładować aurą. Potrzymaj.
Ładowanie aurą!
- Weź. - Zachowujesz się, jakby był twój.
- Włożę do kieszeni. - Kurde.
No już.
Gdzie Kendra?
Kendra!
Patrzcie na Amala.
Wejdźcie wszyscy.
Po pierwsze, gratuluję.
Mistrzostwo konferencji to wielka sprawa.
Ale przed nami dużo pracy.
To będzie mój szósty raz w finałach NBA.
To jedno z najwspanialszych widowisk ze wszystkich sportów.
Pewne rzeczy są tam inne.
Jutro macie wolne. Cieszcie się tym dniem.
- Pacers, raz, dwa, trzy… - Pacers!
Witamy z powrotem w Thunder Forecast.
Z Paycom Center mówi do was Gideon Hamilton.
Przygotowujemy się na dzisiejszy mecz finałów NBA, Thunder kontra Pacers.
Mamy truskawki, winogrona, jabłka.
Same zdrowe rzeczy.
Shai, kiedy obetniesz sobie włosy?
- Zupełnie? - Tak.
Kiedy skończę 30 lat.
Byłem gotowy do gry
niezależnie, czy zagramy jutro, za dwa tygodnie, czy za miesiąc.
Grasz w finałach NBA i nie jesteś gotowy? Powodzenia.
Dla mnie to jest tak:
„Zagram jutro. Tylko mi pozwólcie”.
Kiedyś, gdy miałem 30 punktów, to był dobry mecz.
Teraz 30 to kiepski mecz.
Uważasz, że 30 punktów to zły mecz?
30 punktów jest poniżej mojej średniej.
To nie jest zły mecz.
To, o czym ludzie marzą,
dla niektórych musi się ziścić. Niektórzy zostają lekarzami.
Ktoś będzie następnym Billem Gatesem.
Ktoś musi być kolejnym Michaelem Jordanem.
Dlaczego nie próbować takich rzeczy?
Chcę ich przedstawić Tyrese’owi Haliburtonowi,
agresywnemu Haliburtonowi.
Podoba mi się to określenie „agresywny”.
Dobra wiadomość jest taka, że zadzwonili i powiedzieli, żebym wrócił na halę.
Nie wiedziałem, gdzie będę.
Będę kibicował mojemu dziecku.
Będę się cieszyć moim dzieckiem.
Na parkiet nie wejdę.
Nie zrobię tego.
Ruszajmy!
Mam swój aparat.
Kto chce użyć mojego canona? Dokąd idziesz?
- Razem ze mną? - Chodź.
A co, sama?
Ludzie nie wiedzą, jak się tu znaleźliśmy. Wiedzą, że to nas napędza.
I myślę, że w OKC też to wiedzą.
Na pewno nie będą nas lekceważyć.
Grzmi przed pierwszym meczem finałów i grzmiało w tej hali przez cały sezon.
Oni i my jesteśmy równie blisko tego marzenia.
Żadna drużyna nie wyjdzie stąd bez walki.
Nieważne, co się mówi, ja wiem, że to będzie zacięty bój.
Co ma być, to będzie. Trzeba to przyjąć i działać.
- Tak. - Pracujmy.
- Zróbmy to. - Jesteśmy na największej scenie.
Dalej, fani Thunder!
To finały! Potrzebujemy odpowiedniej energii!
Trzymamy się razem. Jesteśmy na swoim miejscu.
„Wygrana” na trzy…
Wygrana!
Witamy ponownie w finałach NBA. Jesteśmy w centrum Oklahoma City.
To hala Paycom Center, siedziba Thunder gotowych do boju.
Gilgeous-Alexander idzie na kosz.
Trafia od tablicy.
Oto Shai Gilgeous-Alexander i jego leworęczny layup.
Wyszli do gry w pierwszym meczu i uderzyli w nas lewym prostym.
Sprawiali, że pudłowaliśmy, wymuszali na nas straty.
Strategią na pokonanie Pacers jest pilnowanie gracza tak,
by piłka była przed nami. A jeśli gość jest bez piłki,
też trzymaj go przed sobą, zmuś go do przerzucenia.
Pierwsza połowa była jakby niemożliwa. Brakowało wolnych pozycji, byli wszędzie.
Rzucaliśmy piłkę w trybuny, robiliśmy kroki…
Piękny ruch ze strony SGA.
Wiedzieliśmy, że pierwszy mecz z Oklahomą będzie ciężką przeprawą.
Pacers dostali lanie.
Trzeba to przyznać.
Faul.
Szósta strata Indiany.
Asekuracja w obronie. Przejęcie Williamsa.
To złe podanie kosztowało ich punkty zdobyte przez Jalena Williamsa.
Tak!
Jest jeszcze czas, ale 2:52 na zegarze zaczyna robić się problemem.
Od 1971 roku
drużyny przegrywające dziewięcioma punktami na trzy minuty przed końcem
nie wygrały ani jednego ze 182 meczów finałów.
Dwadzieścia rzutów.
Trafcie chociaż pięć.
Haliburton.
Na drugą stronę.
Haliburton próbuje się włączyć.
Solidny layup.
Wiemy, że potrafią odrabiać straty.
Gdy ciśnienie rośnie i nadchodzi czas wygrywania ważnych spotkań,
mocno wierzymy w siebie nawzajem i siebie samych.
Toppin, za trzy.
Celnie.
Obi Toppin, to jego piąte trafienie za trzy!
Dało się odczuć, że powoli ich doganiamy.
W play-offach wykonali ogromną pracę związaną z odrabianiem strat.
- Puszczaj. - Poniżej minuty.
Obrona!
Nembhard kontra Wallace. Krok w tył i rzut za trzy.
Niedolot. Zbiórka i punkty Siakama.
Jesteś pod koszem. Nie pozwól na dobitki.
CZWARTA KWARTA
Miałem szansę na trzy punkty i ją straciłem.
Gilgeous-Alexander obraca się i rzuca z wyskoku.
Nie trafił. Piłkę zbiera Nesmith.
Mieliśmy zbiórkę. Znam dynamikę meczu.
Wiem, że trener nie weźmie czasu.
Pacers mają szansę to wygrać. Ostatnie sekundy, wykorzystali faule.
Mieli zbiórkę, nie wzięli czasu. Zmienia rękę na prawą, co uwielbia.
I idzie.
Piłka leciała jak zwolnionym tempie.
Myślę: „Wejdzie”.
Trafił! Zostało 0,3 sekundy.
Po prostu krzyknąłem.
Tyrese Haliburton znowu to zrobił!
To ich pierwsze prowadzenie.
Milwaukee, Cleveland, Knicks.
Rany! A teraz robi to przeciwko OKC?
Bez żartów.
To już norma.
Przez całe play-offy Tyrese Haliburton zostawia na zegarze 0,3 sekundy.
Nie waha się w najważniejszych chwilach.
Ich prowadzenie w całym meczu trwało 0,3 sekundy. To wystarczyło.
Indiana wygrywa mecz pierwszy
i szokuje drużynę Thunder z Oklahoma City. Dzieciaki odrabiające straty znów w akcji.
- Tak jest! - Tak!
Pacers są świetnym zespołem.
Mają dobrych zawodników, którzy grają właściwie.
Ale czułem, że byliśmy lepsi i musimy to pokazać w kolejnym meczu.
Jeszcze raz.
Skupimy się na tym samym, co w pierwszym meczu,
ale musimy to robić przez 48 minut, zamiast 45.
Przestaliśmy robić to, co powinniśmy, a oni to wykorzystali.
Ten, kto przegrywa u siebie dwa mecze, kopie sobie głęboką dziurę.
Da się z niej wygrzebać, ale to nie jest idealne.
Drużyna Thunder otrząsnęła się po ciosie z meczu pierwszego,
teraz oglądamy odpowiedź MVP ligi i jego kolegów z drużyny OKC.
Musimy to teraz zrobić. Ułóżmy te 48 minut w jedną całość.
Lecimy. 48 minut. „Wygrana” na trzy…
- Wygrana! - Tak.
Głupio mi to mówić, ale mecz drugi będziemy rozgrywać niemal bez presji.
Bierzmy ich.
Praca w play-offach polega na wyszarpaniu zwycięstwa na wyjeździe.
Jedno zwycięstwo to wykonane zadanie, dwa — to premia.
W hali panuje przejmująca energia. Biorę głęboki oddech.
Pięć sekund wdechu, pięć wydechu, tak aby wrócić do poziomu bazowego
przed całą tą adrenaliną, energią i wielkimi emocjami wypełniającymi halę.
PIERWSZA KWARTA
Gilgeous-Alexander z wyskoku. Trafia.
Moja wina. Zatrzymam to.
Byłem sfrustrowany. Mieli kilka przejęć.
A ja kilka głupich strat.
Przejęcie SGA. Jeden na jednego.
Toppin jest pod koszem.
Lekko przekręciłem kostkę.
Zrobiłem to na ułamek sekundy.
Mecz drugi, kurna…
Czy to się nigdy nie skończy?
Mecz drugi był kiepski.
SGA w ataku. Zatrzymanie i rzut z wyskoku. Celnie.
Shai świeci pełnym blaskiem podczas meczu drugiego.
W finałach NBA jest remis 1-1.
KONIEC MECZU
To wciąż wyścig do czterech zwycięstw. Wracamy do siebie z wynikiem 1-1.
Chcieliśmy zagrać lepiej.
Musimy działać o wiele skuteczniej, jeśli chcemy tu odnieść sukces.
Po meczu miałem problemy z chodzeniem.
Szedłem, ale utykałem.
W porządku.
Dobra.
Czuję się dobrze. Potrzebowaliśmy wygranej.
Nie chciałem jechać do Indiany z wynikiem 0-2.
Tam odnieść zwycięstwo będzie trudno.
W Indianie gra się zupełnie inaczej niż gdziekolwiek indziej.
My jesteśmy Hoosiers.
Hoosiers robią wszystko po swojemu i zawsze na 100%.
Gorączka Pacers szaleje w Indianapolis.
Pierwszy mecz finałów u siebie od 25 lat.
REMIS 1-1 W SERII
W tej serii nie miałem jeszcze naprawdę dobrego meczu. W trzecim się rozkręciłem.
Jeśli mieliśmy to wygrać, musiałem być agresywny.
Nadchodzi Haliburton. Atakuje kosz i wyrzuca piłkę.
Toppin ją przejmuje i kończy akcję.
Jeśli mamy odrobić straty, musimy poprawić celność.
Wszystko gra, Niebiescy.
Shai jest cichym przywódcą.
Nie spiesz się. Musimy być opanowani.
Jedziemy. Ustawcie się.
Tyrese to głośny przywódca.
Łączy ich jedno: pod koniec meczu zmieniają się w zabójców.
Wykończą was.
Przejęcie Haliburtona.
Znów wyprowadza ich na czteropunktowe prowadzenie.
Dalej!
W 4. kwarcie prowadzili szalone natarcie.
Nie udało mu się, ale Toppin dobija!
Są momenty, w których mógłbym grać agresywniej.
Trudno wygrać w Indianie.
Indianapolis świętuje.
Marzenie Pacers o ich pierwszym tytule NBA jest bardzo realne.
Pomachaj tą flagą.
- Szefie. - Dwa z głowy, jeszcze dwa!
Co tam?
- Dobrze? - Tak.
- Tak jest! - Tak!
Dziś będzie klapa. Tak mu powiedziałem.
- W każdej serii jest jedna. - Już była, mecz drugi.
- Nie, tamten był taki sobie. - Był klapą!
- Drugi był klapą. - Nie jest skupiony.
On się nie wybiera do Oklahomy z remisem 2-2.
- Mówi się, że Pacers wygrają w 5 meczach. - Gadaj sobie, to się wkurzę.
A jak się wkurzę, to dobrze zagram.
Ilu meczowe straty odrobiłeś?
- 4-1. - A ile wygrałeś?
- Wygrałeś 4? - W tej serii zrobię 3-1.
Potem wracamy i wygrywamy?
Myślę, że dzisiejszy zwycięzca wygra serię.
Jeśli Pacers dziś zwyciężą, nie ma szans,
żeby potem Thunder pokonali tę drużynę trzy razy z rzędu.
To będzie bułeczka z masłem.
Witajcie w czwartym meczu finałów NBA.
To kluczowe spotkanie w tej fascynującej serii.
Krew zalewa mi oczy, nie widzę nic
Chcę stać się tym Kim jest mi przeznaczone być
A oni próbują odebrać mi życie
PROWADZENIE W SERII 2-1
- Bądź świetny. - Pewnie.
W finałach nikt nie nakłada na mnie większej presji, niż ja sam.
Musimy wygrać mecz czwarty. Inaczej będę załamany.
Naprzód, Pacers!
Siakam. Podał Haliburtonowi, ten rusza na kosz!
Co za przepiękny ruch!
KONIEC PIERWSZEJ KWARTY
W meczu 4. panowali nad grą większość czasu.
Pogoń Nembharda. Tam, gdzie jest SGA, jest i Nembhard.
Świetna obrona. Kończy się czas na akcję Toppin ją przerywa.
TRZECIA KWARTA
Bierzemy czas. Gramy na wyjeździe. Oni prowadzą.
Jeśli utrzymają je przez pięć minut, będzie 3-1 w serii.
Teraz musimy grać ciałem.
- „Razem” na trzy… - Razem!
TRZECIA KWARTA
Gilgeous-Alexander ucieka obrońcom. Krok w bok. Jest w trumnie.
Dalej!
Wiedzieliśmy, że…
nasz sezon był zagrożony.
Musieliśmy pokazać wszystko, nad czym pracowaliśmy w tym sezonie.
Musieliśmy to wygrać.
Jeśli jesteś MVP, jeśli jesteś tym, za kogo się podajesz,
a twoja drużyna przegrywa w finałach 2-1,
i grasz na wyjeździe — co wtedy robisz?
Mówię sobie: „zagraj dobrze w obronie”.
Haliburton, rzuca.
SGA zablokował rzut za trzy.
„Zamykaj przeciwnikowi przestrzeń, blokuj akcje.
Staraj się zdobywać każdą piłkę”.
Holmgren podaje ją do SGA.
Ten skutecznie wchodzi pod kosz.
To kluczowe chwile w pogoni za tytułem.
Jeden zespół walczy o wynik 3-1,
drugi — o remis i odzyskanie przewagi własnego boiska.
Gilgeous-Alexander trafia trójkę.
SGA jest skuteczny pod presją.
Obrona!
Thunder mogą objąć prowadzenie.
Gilgeous-Alexander w ataku, rzuca.
Trafia z wyskoku.
OKC prowadzą po raz pierwszy w drugiej połowie.
Oklahoma City Thunder świetnie gra w czwartej kwarcie.
Oklahoma City Thunder zawładnęli czwartym meczem finałów NBA.
Czwarta kwarta i cały mecz SGA staną się częścią jego spuścizny.
To już koniec.
OKC byli w czwartej kwarcie istnymi gromami
i znów wykazali się odpornością.
Wszystko gra. Już.
Wygramy na wyjeździe. Wszystko jest w porządku.
Ten mecz trochę mnie prześladuje.
Czułem się po nim do bani,
bo przez większość czasu kontrolowałem grę, a na końcu przegrałem.
To frustrujące, bo po takiej porażce trzeba wygrać na wyjeździe.
- Mam na sobie ciuchy? - Tak. „Cholera, to będzie inna audycja”.
Dobra, wystarczy.
Wystarczy!
Trzeba robić swoje. Teraz to seria trzymeczowa.
Kurwa!
Oddali wam mecz pierwszy, a wy im dzisiejszy.
Wychodzi na zero.
- Shai wymiatał w czwartej kwarcie. - Tak.
W końcu się rozkręcił. Był na siebie zły.
Zaliczył dziś kilka odlotowych trafień.
Kurde, stary.
Ktokolwiek wygra tę serię, zrobi to drobnymi różnicami.
Kto wygra w zbiórkach i będzie miał mniej strat?
Kto zagra twardziej? To trzy najważniejsze rzeczy.
NAPRZÓD, THUNDER
Jak to jest, gdy nie masz co jeść?
Wracamy z remisem 2-2, to nowa seria.
W tym meczu musimy przechylić szalę zwycięstwa na naszą korzyść.
Zaczynamy!
REMIS 2-2 W SERII
Przed nami kolejny rozdział, mecz piąty.
Znów, zgodnie z oczekiwaniami, bardzo kontaktowy początek.
Od początku graliśmy jak należy.
Williams wyprzedza grupę i robi wsad.
Rozmawialiśmy o Indianie.
Są jedną z najszybszych drużyn, ale muszą zwolnić.
Haliburton upada.
Ta prawa noga go dręczy.
A ten upadek pogorszył sytuację.
Byłem bardzo zaniepokojony. Może bardziej niż kiedykolwiek.
Haliburton na ławce.
Brak punktów, 0-4 z gry. Na początku meczu doznał kontuzji prawej nogi.
Nie skreślajmy Indiany, ale jeśli on nie będzie w pełni sił,
będzie im ciężko odrobić stratę.
Oklahoma City Thunder jest jedno zwycięstwo od tytułu mistrza NBA.
Trzy mecze do dwóch.
Bardzo martwiłem się o swoją nogę.
Teraz czeka nas spotkanie z szefostwem, personelem, trenerami.
Wszyscy są zgodni.
Zagram, jeśli tylko przejdę odpowiednie testy.
OKC!
Dziękuję.
Jeszcze jeden.
Szkoda tylko, że przegraliście mecz pierwszy.
Byłoby już po wszystkim.
Coś podobnego tyczy się też ich.
- Tak. - To wszystko…
Jest mi łatwiej, bo jestem bardziej skupiony.
Jesteśmy tak blisko celu,
że strach przed porażką jest silniejszy od chęci zwycięstwa.
Nie można się nigdzie zapędzać.
Mamy kolejny mecz i zagramy go tak, jakby był ostatnim.
WYKONAWCA MUZYCZNY
- To teraz? - Nie, analizowałem grę.
Co tam? W porządku?
- Co za mecz. - Tak się to robi.
To mój teść.
- Miles. - Jak tam?
Miło mieć takie wsparcie, jakie miałem w play-offach.
Najbliżsi wokół wspierają mnie
bez względu na harmonogram. Dodają wiatru w plecy.
Pierwszy raz w tych play-offach przegrywamy w serii.
Ale w zeszłym roku było tak z Nowym Jorkiem,
więc cała drużyna już przez coś takiego przechodziła.
HIPERBARIA TLENOWA
W piątym meczu byłem trochę pochłonięty martwieniem się o moją nogę,
o konsekwencje tego urazu, ale szczerze mówiąc…
Zrobili mi prześwietlenia, spotkałem się z lekarzami. Znam ryzyko, ale… Kurde.
To finały NBA.
Jeśli nie spróbuję, będę żałował przez resztę życia.
Czy Pacers mogą wygrać z kontuzjowanym Haliburtonem?
Nie mogą.
Nie wygrają z kontuzjowanym Haliburtonem.
Rozważaliśmy, czy posadzić go na ławce.
Dać mu odpocząć w meczu szóstym, by był gotowy na siódmy.
Wielu z nas tak mówiło.
Po porażkach w czwartym i piątym meczu
jak się podniosą, gdy przygotowują się do 6. spotkania?
Sytuację dodatkowo komplikuje pytanie o stan zdrowia Tyrese’a Haliburtona.
Indiana Pacers już oficjalnie są przyparci do muru.
To był wspaniały sezon dla Indiana Pacers.
Nie chcą go dziś zakończyć na swoim boisku
i w obecności swoich fanów.
Gdy rozpoczął się mecz, cały ból się ulotnił.
Człowiek już o nim nie myśli, tylko próbuje skupić się na grze.
Haliburton spróbuje.
I trafia. Tyrese Haliburton zdobywa trzy punkty.
Wychodzi i gra świetnie. Widać się myliliśmy.
Haliburton.
Cofa się i rzuca za trzy.
Celnie.
Jego druga trójka w tym meczu. Przewaga znów rośnie do 6 punktów.
Jak dla mnie wygląda na w pełni zdrowego.
Zasłona z tyłu.
Wytrzymaj.
Rozmontowują OKC.
Teraz to Indiana jest agresorem.
Obrona!
Podwojenie. Przechwyt McConnella.
Nembhard ma piłkę.
Chcieli utrzymać sezon przy życiu i myśleli tylko o tym.
I zgodnie z tym się zachowali. My nie.
Zamiana!
Co?
Jalen Williams. 16 punktów. Wyrzuca ją.
Haliburton przejmuje piłkę. Podanie wszerz boiska. Siakam pakuje!
Widziałem biegnącego Pascala i nadałem podaniu trochę finezji.
Gdy się obróciłem i spojrzałem za siebie, Pascal tam był.
DRUGA KWARTA
To jedna z moich najfajniejszych chwil.
Prawdziwa demolka w meczu numer sześć.
- 20 punktów różnicy. - Tyrese jest zachwycony.
Niesamowita dominacja ze strony Indiana Pacers.
Bajeczna przygoda Pacers trwa.
W niedzielny wieczór zagrają o mistrzostwo NBA w meczu siódmym.
Jedna gra o wszystko.
Mecz siódmy!
Nie ma miejsca na żadne oczekiwania.
To jeden mecz. Jeden…
To jak Super Bowl.
Gdybyśmy przegrali mecz siódmy w finałach NBA,
myślałbym o tym… już zawsze.
To jeden mecz o wszystko, o czym się marzyło.
Zwycięzca bierze wszystko. Przegrany nie dostaje nic.
MECZ SIÓDMY
Moim ulubionym zawodnikiem jest SGA.
Dalej Thunder!
Nasz pierwszy mecz siódmy.
Nie spodziewali się tego po odejściu Duranta i Westbrooka, a jednak!
Mecz siódmy dla Pacers. Już czujecie klimat.
Wygrają Thunder!
OKC!
Czujemy wielką dumę: „Zrobiliśmy coś jak należy”.
Ja i jego mama.
Napijmy się, wyluzujmy. Racja?
Pełen luz i odpuszczenie.
Jestem dumny z tej szansy, którą mamy.
To nie zdarza się często. Wykorzystajmy to.
Są dwie możliwości.
Albo my zostaniemy mistrzami, albo oni.
Będę miał wspaniałe lato albo najgorsze w życiu. Proste.
REMIS 3-3 W SERII
Wiem, że jesteś zmęczony. Pójdziemy do taty.
Chcesz zobaczyć tatę?
Już prawie koniec.
Koniec stresu. Nie widziałam Shaia, żeby czegoś tak bardzo pragnął.
Droga jest prosta.
Odliczamy czas do meczu numer siedem w finałach NBA.
Nie mogłem wczoraj spać ani jeść.
Miałem motyle w żołądku. Dziwne.
Nie czułeś…
Nie pamiętam, kiedy ostatnio miałem motyle.
- W liceum? - Gdy poznałem Jade, oczywiście.
Czuję, że to bardzo silne emocje.
Przechodzą przeze mnie fale nerwowości i niepokoju.
Jestem bardzo rozemocjonowana.
Ale Ty na to zasługuje.
Pierścień mistrzowski za zaręczynowy.
Brzmi spoko.
- Wkładamy go, kurwa. - Idealnie!
Oświadczysz się jej zaraz po końcowej syrenie. Ona tego oczekuje.
Wtedy spytałam, czy spakowałeś pierścionek.
- Tak powiedziała. - Włożył go sobie w legginsy.
To nie jest prawdziwa umowa,
ale Drew zażartował, że jeśli Tyrese dostanie mistrza, to ja pierścionek.
Więc kibicuję również sobie, bo chcę ten pierścionek.
Bądź agresywny.
- Do zobaczenia. - Tak.
- Bądź agresywny. - Jasne.
Kiedy wszyscy…
Bądź agresywny!
On widzi to tak: jeśli może chodzić, to zagra.
Oczywiście.
Będzie grał, dopóki może.
A jedyną osobą, która powie mu, że już nie może jest kto?
Bóg.
Kropka. Dalej.
To najtrudniejsze zadanie pod względem mentalnym i emocjonalnym.
Tak, to tylko jeden mecz,
ale bycie w pełni obecnym to wielkie wyzwanie.
Prowadzisz czy przegrywasz — liczy się kolejna akcja.
Dziewięć miesięcy temu 30 drużyn zebrało się na sezon 2024-2025.
Pozostały tylko dwie.
Dziś w końcu wyłonimy zwycięzcę.
Gdy wyszliśmy na parkiet i się zaczęło, znowu istniała już tylko koszykówka.
PIERWSZA KWARTA
Gilgeous-Alexander idzie prosto na niego. Skutecznie z wyskoku.
Myślałem tylko o tym,
że wygramy, gdy zaliczę 15-20 trafień,
gdy zdobędę ponad 20 punktów…
„Bądź agresywny”. Myślę tylko o tym: „Bądź agresywny”.
Jeśli będę się tego trzymał, ale nie będę trafiał i przegramy,
jakoś to zniosę. Ale zrobię wszystko, by wygrać.
Haliburton idzie na kosz. Zablokowany!
W pierwszej akcji szedłem na layup. Shai mnie zastopował.
„Cóż, walić to”.
Haliburton rzuca za trzy punkty.
Trafia!
Pierwsza trójka, potem druga.
Haliburton rzuca kolejną. Celnie!
Potem spudłowałem. Zbiórka. Znowu trafiłem.
Mathurin z piłką. Dostaje ją Haliburton i próbuje ponownie.
Haliburton znów trafia!
Haliburton miał najlepszy start meczu
z całej tej serii.
Byliśmy z Shaiem na lewym skrzydle i chciałem się sprawdzić
w ryzykownym rzucie. Próbowałem zaatakować,
ale coś nie szło, więc oddałem piłkę.
Wiedziałem, że do mnie wróci i wtedy ponownie spróbuję ataku.
Złapałem piłkę.
Zamarkowałem rzut.
Wtedy Shai nieco się temu poddał.
Pochylił się.
Potem upadłem, miałem w głowie: „kurwa”.
Wiedziałem, co to jest i…
Tak.
Haliburton upada. Wygląda na kontuzjowanego.
SGA atakuje. Jest pod koszem, Williams kończy akcję.
Zobaczyłem go leżącego na parkiecie. „O kurde, no nie”.
I usłyszałem krzyk.
Nie!
Ta naciągnięta łydka…
Nie wyobrażam sobie być w takiej sytuacji.
Przed meczem pewnie czuł to samo co ja. To najważniejszy mecz w jego karierze.
Cierpi. To chwyta za serce.
Wiedziałem, co to oznacza. Że mój mecz się skończył.
Chciałem zejść samemu. Tak jak Kobe.
Kobe Bryant nie może kontynuować gry.
Zależało mi na tym, żeby zejść samemu.
„Pomóżcie mi wstać. Sam zejdę”.
Czułem…
tylko martwy ciężar na końcu swojej nogi.
- Pomóc ci? - Nie.
Myślę, że to wtedy pochłonęły mnie emocje, bo dotarło do mnie, co się wydarzyło.
W porządku.
Cholera!
Poprowadziłeś ich do finałów.
Do meczu siódmego.
Wciąż mogą wygrać.
A w przyszłym roku wrócisz lepszy.
To jeszcze nie koniec.
Jaki jest wynik?
25-22.
Przegrywamy?
- Tracimy? - Trzy.
- Wygrają to dla ciebie. - Muszą.
Zrobią to. Wola Boża.
Wiem.
- Chcę popatrzeć. - Dobrze.
Już jest remis.
Mamy remis.
Nie mogę nawet wygodnie usiąść. Pięta…
Obróćmy krzesło. Wstań na chwilę. Żebyś lepiej widział.
Usiądź sobie.
- Przynieś mu lodu. - Jasne, obłożymy mu stopę.
Tędy. Przekręć.
- Wszystko gra? - Spoko.
Dobra.
Ułóż się tak, żeby ci było wygodnie, dobrze?
Tak.
- Pomodlimy się? - Proszę.
Nawet nie wiem, jak…
jak ująć to w słowa. To znaczy…
To druzgocące. To…
Do bani.
Przyjęcie tego było dla mnie bardzo trudne,
bo mecz zaczął się tak płynnie i dobrze,
że wiedziałem, co czeka mnie i moją drużynę.
A potem zamieniłem się w zwykłego kibica.
Nie miałem już żadnej kontroli nad wynikiem meczu.
Niech to będzie tego warte.
Niech będzie tego warte. Proszę.
Tak, Lisa, nie przekreślajmy Indiana Pacers.
OKC!
Wygramy ten mecz.
Oddaj mu. Wciąż jest na pozycji.
- Paskudnie. - Dawaj.
Nie było mi łatwo na to patrzeć.
Siedziałem tam i miałem nadzieję, że nam się uda.
Tak jest, chłopaki.
- Tak? - Dalej.
Mieliśmy przewagę w połowie i…
Najbardziej w tej całej sytuacji żałuję tego,
że nie…
nie…
nie porozmawiałem z chłopakami w przerwie.
To była moja szansa na przemowę w stylu Rudy’ego.
Czy raczej Hoosiera.
Indiana Pacers zobaczyli swoją gwiazdę z kontuzją Achillesa,
ale prowadzą bez niej w meczu siódmym finałów NBA.
W przerwie mówiliśmy sobie: „Bądźmy świadomi sytuacji.
W każdej grze o wszystko, graliśmy na poziomie”.
Indiana Pacers mają więcej energii i ducha walki.
To ich ostatnia próba. Dają z siebie wszystko.
Musieliśmy ich naciskać bez względu na wszystko.
Rzucać, atakować, tworzyć akcje.
SGA rzuca.
Trafia z wyskoku.
Nembhard. Mathurin.
Nie!
Jeden do pokonania. Wejście Williamsa.
Mathurin dotknął piłki, ale Williams wciąż trafia.
To już 13 punktów przewagi Pacers.
Obrót. Przejście.
Williams na czystej trójce.
Trafia do kosza.
Nasi walczyli jak szaleni, ale oni mieli więcej udanych akcji.
Gilgeous-Alexander.
Holmgren pakuje!
Pacers dzielnie walczyli, ale to się wiedziało.
OKC są zbyt dobrzy. Potrzeba wszystkiego.
Caruso i SGA wymieniają podania.
7 trafień na 24 próby. SGA za trzy.
Skutecznie.
Ma 25 punktów, a przewaga w meczu wzrosła do 16.
Chyba nie myślałem, że możemy to przegrać,
aż do połowy czwartej kwarty, gdy zrobiło się źle.
Do Holmgrena. Na obwód.
Nesmith, zablokowany!
Gilgeous-Alexander. Siakam przejmuje piłkę.
Nie wchodzi. Zbiórka Holmgrena.
Szczerze mówiąc, z Indiana Pacers,
poczułem to dopiero na ławce. Prowadziliśmy 16, 40 sekund do końca.
„Już tego nie odrobią”.
Na ich ławce rezerwowych widać już emocje.
Stracili bohatera.
Drużyną Thunder zawładnęły odmienne uczucia.
Tyle oczekiwań przez cały sezon.
Jeden z najlepszych sezonów regularnych w NBA.
68 zwycięstw, a teraz sięgną
po mistrzostwo NBA.
Kocham cię, stary.
Thunder wzięli tę ligę szturmem.
Po raz pierwszy mistrz NBA ma siedzibę w Oklahoma City.
Historia tego sezonu się wypełniła.
Chciałem to wszystko chłonąć.
Być tu i teraz. Cieszyć się chwilą.
To było niemal jak sen.
Spałem i miałem się zaraz obudzić.
Potrzymaj, stary.
Czekaj!
Oto kulminacja
jednego z najlepszych sezonów regularnych w historii NBA.
Tyrese.
- Przykro mi. - W porządku.
Gratulacje, ziom. Oczywiście.
Współczułem mu.
Nie wyobrażam sobie grać meczu życia i zmierzyć się z czymś takim. Taki pech.
Sport nie zawsze jest sprawiedliwy.
Dziękuję ci. I gratuluję.
- Dobrego. - Dzięki.
Szacunek rywala znaczy więcej niż cokolwiek.
Wszyscy ze sobą konkurujemy,
chcemy być najlepsi, ale to jest braterstwo, które wiele znaczy.
- Ziomek stanął na wysokości zadania. - Tak!
- Gratulacje. - Dzięki, Rodney.
Zrobiłem to.
Nie przychodź do pracy przez rok.
- Przez cały rok? - To wszystko ja!
Tak jest!
Jak leci? Jak leci?
Najlepszy strzelec NBA, najskuteczniejsza drużyna,
najlepsza obrona, MVP ligi,
mistrz, MVP finałów.
Tak, to był najwspanialszy sezon.
Jeden z najlepszych sezonów, jakie widzieliśmy.
To najlepszy sezon dla obrońcy od czasów szczytu kariery Michaela Jordana.
W takim towarzystwie się znalazł. A został najlepszym strzelcem,
MVP ligi, MVP finałów i poprowadził Thunder do mistrzostwa.
Shai jest jednym z najlepszych
i zasługuje na wszelkie pochwały, które dostaje.
Gratulacje.
- Masz to. - Zrobiłeś to!
Idziesz z chłopakami do Oak Room?
- Nie teraz. - Co?
- Nie. Jestem zrobiony. - Zrobiony?
Gratulacje!
Mistrzowie.
Mój brzuch!
Nie będę kłamał. Nigdy nie piłem alkoholu,
a jestem po czterech tequilach.
- Po ilu? - Jak w tym memie.
MVP!
Widzisz? Może jestem najlepszy na świecie.
- Może tak być. - To może być moja rzeczywistość.
To możliwe.
Wiecie co? Oklahoma City Thunder to najlepsza drużyna na świecie.
Mam nadzieję, że to rozumiecie.
Nigdzie się nie wybieramy. Powodzenia.
Zatrzymaj się…
Według szacunków 600 tysięcy ludzi pojawi się na paradzie
i będzie świętować. Dziś wszyscy mają wolne.
A jeśli jesteście w pracy, to na pewno to oglądacie.
Świętujemy pierwsze mistrzostwo dla miasta.
I pierwsze dla mnie.
Tak jest!
Nie biegałem tak żwawo przez cały rok!
Przejdźmy się.
Będę odpoczywał kilka tygodni, więc mogę iść.
Najlepsi kibice świata znów dali radę.
- Cholera. - Kurde!
Oto nasze lokum na ostatnie trzy dni.
Chcę już wracać do domu.
Nie ruszyłem się. Robię to, gdy wychodzę. Jade pomaga mi wstać do łazienki.
Biorę kule i idę do łazienki. Inaczej spędzam dzień tutaj.
Musiałem się pogodzić z tym, że mnie to spotkało.
Najtrudniejszą rzeczą jest bycie samemu.
Musiałem tu siedzieć w towarzystwie własnych myśli.
Czuję, że miałem to tuż przed sobą. Jakby…
Na wyciągnięcie dłoni. Ja właśnie…
Właśnie po to sięgałem.
I nagle, w jednej chwili, wszystko zostało mi odebrane.
W ciągu jednej akcji.
Już tak bardzo nie płaczę.
Będę mógł to zaliczyć
jako jedno z największych pęknięć serca, jakich doświadczyłem
i myślę, że ono już ze mną zostanie.
Masz leki przeciwbólowe?
Gdzie twoja butelka z wodą?
Jade oczywiście musi się o mnie troszczyć,
więc jej obowiązki żony piętrzą się nawet bez pierścionka.
Chcesz oglądać Love Island?
Pewnie.
Z czasem będę miał więcej okazji do refleksji nad tym rokiem.
Ale nie teraz.
Są wzorem do naśladowania.
Naprawdę się kochają.
- Super. - Są w fazie miesiąca miodowego od 20 lat.
Chyba już nigdy nie zobaczymy takich play-offów.
Ma tylko 25 lat, więc ma przed sobą jeszcze wiele etapów,
ale to był wielki rozdział w księdze jego życia.
Mamy długie lato. To najdłuższe lato od lat.
Masz tu już wystarczająco dużo ludzi.
Dokończę to, dobra?
Którą nogę mam ci urżnąć?
- Będziesz żył. - Tak.
Chciałabym zająć twoje miejsce, ale ja potrzebuję obu nóg.
Wynoś się stąd.
Zmęczenie jest prawdziwe. Przeciążenie organizmu jest faktem.
I ta uszkodzona łąkotka.
Mam też torbiele w kolanie.
Dostałem sporo zastrzyków przeciwbólowych.
- Marker. - Tak.
Tutaj.
Czekam już na sezon.
Za sprawą przegranej obudziła się we mnie jeszcze silniejsza motywacja,
taka, która nie pojawiłaby się dzięki byciu na szczycie.
Wracam do wizualizowania ostatecznego celu,
czyli wejścia znowu na szczyt.
Nie przestanę, dopóki tam nie dotrę.
Jak się czujesz na stojąco? Masz zawroty głowy?
Nie.
TEKSAS
- Witamy w Allens Boots. - Jaki to klimat? Co jest klasykiem?
Co wziąć jako pierwszą parę tych skurczybyków?
- Jaki to był rozmiar, 52? - Tak, 52.
Co powiecie na hit NBA?
Suns oddają Kevina Duranta do Rockets.
Z ostatniej chwili! Wymienili cię!
Spokojnie. Wygląda na to, że jest w wiadomościach.
KD przechodzi do Houston Rockets!
Gdy Suns zdecydowali, że chcą mnie wymienić,
spytali, do którego klubu chciałbym trafić. Podałem kilka.
To była wygasająca umowa
i miałem przewagę negocjacyjną. Użyłem jej, żeby trafić do Houston.
W idealnym świecie wygrywamy kilka mistrzostw,
i przechodzę stąd na emeryturę.
Mieszkam tam dalej jako członek tamtejszej społeczności i klubu.
Bardzo dziękuję.
PARYŻ
Chcemy zdobyć mistrzostwo.
James Harden podpisał dwuletni kontrakt o wartości 81,5 miliona dolarów
i wraca do Clippers.
Więc James Harden i Kawhi Leonard w przyszłym sezonie znów grają razem.
Clippers mają zamiar walczyć o mistrzostwo.
Urocza.
Bardzo fajna.
Będziemy mieć chłopca.
GRACZ LOS ANGELES CLIPPERS, 35 LAT
Ona się cieszy, więc i ja się cieszę. Wszystko idzie dobrze.
O mój Boże.
Boże!
Stop!
WYJDZIESZ ZA MNIE?
Zaręczyny wciąż trwają. A ja…
próbuję rozgryźć, jak prawidłowo poruszać nogą,
jak uklęknąć i…
- Potrzebujesz pomocy? - Nie. Ćwiczyłem to.
Jade Jones, czekałem na tę chwilę bardzo długo
i od dawna to planowałem.
Kocham cię najbardziej na świecie.
Czy zechciałbyś wyjść za mnie za mąż?
Tak! Oczywiście.
Pasuje idealnie!
Pozytywne w tym wszystkim jest to,
że w zaplanowanym czasie ślubu i tak dalej,
będę mógł już zatańczyć na weselu.
Czy ja wychodzę za mąż?
- Wychodzisz za mąż. - Co?!
Bardzo dziękuję.
Nareszcie w domu.
Nie mogę się doczekać.
W tym roku tyle bawiłem się z ludźmi, których kocham.
To było dla mnie źródłem największej radości i ekscytacji.
OKC!
Zrealizowałem cele, które wydawały się nieosiągalne.
Czemu nie robić tego w kółko?
OKC!
Napisy: Błażej Bierzgalski