♪ Sen burada benimlesin ♪
♪ Çok çok uzakta olsan da ♪
♪ Ve ben hep olacağım ♪
♪ Buraya gelene kadar burada olmak istiyorum ♪
♪ Burada sana ihtiyacım var ♪
♪ Boşluğu doldurmak için ♪
♪ İçimde hissettiğim ♪
Oh, affedersiniz.
Kahretsin!
Lanet olsun.
Neredeydin?
Yürüyüşe gittim.
Çok güzel.
Tuvalete gitmesi gerekiyordu,
onu kaldırmama yardım etmek için burada değildin.
Nikki'nin sana nasıl yapacağını gösterdiğini sanıyordum.
Oh, evet. Kendin yapmayı dene.
O kadar kolay değil.
Üzgünüm, sadece...
dün gece pek uyumadım.
- Git bir kestir. - Hayır.
Evet, anne.
Anne, ben hallederim.
- Barbara! - Baba.
- Ben buradayım baba. - Barbara!
Baba, bir şeye ihtiyacın var mı?
Ben yapabilirim.
Tamam, tamam.
Anne, seni istiyor.
Tamam.
Merhaba tatlım.
Barbara!
Ben buradayım, buradayım, buradayım.
Merhaba tatlım.
Oh, çok üzgünüm.
Tamam. Pekala, tamam.
Sadece...
izin ver... bana izin ver
- Morfin. - Ne?
Komodinin üstünde.
Bana morfini uzat.
Tamam.
Evet, bu iyi.
Pekala, tamam.
Teşekkür ederim.
Tamam, işte başlıyoruz.
Barbara!
Tamam, yarısı yapacağız.
Sadece yarısı.
Tamam.
Tamam, işte başlıyoruz.
Hadi bakalım.
Al bakalım, tatlım.
Hadi bakalım, hadi bakalım.
Tamam, İşte oldu.
İç.
İşte böyle.
Tamam.
İşte böyle.
İşte oldu.
O... o... o mu?
Hayır.
Daha önce gelmeliydim.
Evet, öyle yapmalıydın.
Sen ne yaptın?
Anne, sorun değil!
Yapmadım...hayır, hiçbir şey atmadım.
Onlar gece için...
Peki, buna ne dersin?
Şey...şey, bu... bok gibi kokuyordu
ve içinde insan dişleri vardı.
Dişleri nereden buldun, anne?
Biliyor musun? Gerçekten bilmek istemiyorum.
Bu bir ilaç torbası.
Bu iğrenç bir şey.
Voodoo'ya inanmaya ne zaman başladın?
Ne zaman kültürel bir şovenist oldun?
Her zaman manevi bir yanım vardı.
Yirmi yıl önce bir yoga inzivasına gitmiştin.
Ben buna ruhen aydınlanmış olmak demezdim.
Deb, tüm deneyimlerin anlamı ve
değeri olduğunu söylüyor.
Deb söylediğine göre doğru olmalı.
Herkesin yoga eğitmeni olmasına izin vermiyorlar.
Çık dışarı.
Ne?
Bu negatif enerjinin onu aşağı çekmesine ihtiyacı yok.
Anne, ben...
Git, git.
Sadece git.
Tamam.
Tanrım.
İlaçlarda herhangi bir değişiklik var mı?
Ah, yemek yemiyor, bu yüzden
ondan setron'u durdurduk.
Bu noktada beklenen de budur.
Doktoruyla konuşmalısın.
Deksametazon tabletlerini ve
Thorazine'i bırakabilir
sadece mirtazapin ve oksikodona devam edebilirsiniz.
Morfine tepki veriyor mu?
Evet.
Oh, o kadarına ihtiyacı yok.
Bu önerilen miktardır.
Hayır, ama o... o kadar çok almayı sevmiyor.
Zihnini bulandırıyor.
Bence o bunu aştı.
Açıkçası, acı çekiyor.
Ona tam dozu vermen gerekiyor.
Anne, hadi.
Öyle yapmalıyız.
Tamam.
Zaman ayırdığın için çok teşekkür ederim.
Tam doz morfin aldığından
emin olmalısın.
Acının önüne geçebilmek önemli.
Tamam.
Bunu her zaman görüyorum.
Ona ihtiyaç duyulduğunu hissettirdiği için saklıyor.
Eminim zaten kendisine ihtiyaç duyulduğunu hissediyordur.
Sürekli ona sesleniyor.
Acı çektiği için onu çağırıyor,
onu istediği için değil.
Ona doğru dozu verirse, seslenmez.
Lacy Bir şey var mı?
Az kaldı.
Tamam. Hadi tatlım.
Evet.
Hadi bakalım.
Bu seni tuvalete götürmekten çok daha kolay olacak.
Anne.
Evet.
O şeyi hatırlıyor musun
babamla üzerinde çalışıyorduk?
Neymiş o şey?
Kâr amacı gütmeyen kuruluş.
Burs programı?
Bu...
Etnik çocuklara yardım edecek olan.
Düşük gelirli anneler için.
Yüce Tanrım.
Hâlâ öyle bir şey var mı?
Evet, artık insanlara kesinlikle etnik demiyoruz.
Hayır, burs programını kastettim.
Ah, evet.
Evet.
Uh, umut bu.
Babam dedi ki, eğer hibe gelmezse,
katkıda bulunmak için para ödeyecekmiş.
Hayır.
Ne demek hayır?
Cevabım hayır.
Bu konuda konuşabilir miyiz, lütfen?
Şu anda buna gücümüz yetmez.
Nedenini sorabilir miyim?
Tıbbi giderler.
Sigortanın tıbbi masrafları karşıladığını sanıyordum.
Sorun o değil.
Bak, başka seçeneğimiz olsaydı sormazdım,
ama o paraya güveniyorduk.
Neden sürekli borç para alıyorsun?
Her zaman borç para almıyorum.
Ve bu benim için değil.
Çocuklar için.
Ne kurban ama.
Anne, ben kurban değilim.
- Anne! - Ne var biliyor musun?
Bu senin istediğin bir şey mi,
yoksa bunu onun için mi yapıyorsun?
Tabii ki bunu yapmak istiyorum.
Tabii ki.
Çünkü bunu gerçekten yapmak isteseydin
daha fazla hibe için baş vururdun.
Yedek planın neydi?
O yedek plandı.
Ne?
Sonsuza kadar bize güvenemezsin!
Oh, Tanrım lanet olsun.
Gözlüklerim nerede?
Anne, alarmın çalıyor.
Evet, biliyorum, biliyorum.
Ama gözlüklerim olmadan o lanet olası çizelgeyi okuyamıyorum.
- Anne? - Neredeler?
Anne! Anne!
Ne!
İşte oradalar.
Üzgünüm.
Üzgünüm, üzgünüm, üzgünüm, Üzgünüm, üzgünüm, üzgünüm.
Özür dilerim. Özür dilerim.
Özür dilerim, özür dilerim, özür dilerim, özür dilerim.
Özür dilerim.
İlaçlarını vermeme izin ver. Bırak ben yapayım.
Ben yaparım.
- Evet. - Evet, tamam.
Yap hadi.
Neden bu gece izin yapmıyorsun?
Tamam mı?
Bir molayı hak ediyorsun.
Onu yalnız bırakamam.
Uzun sürmesine gerek yok.
Ben... hayır, biz...
Sadece akşam yemeğinde.
Ben... ben yapamam.
Nikki'yi arayayım, o da gelebilir.
- Hayır. - Sen Nikki'ye güveniyorsun.
Hayır, bu söz konusu bile olamaz.
O zaman sen git, ben burada onunla kalacağım.
Ya bir şey olursa?
Ya, ya nefesi kesilirse?
Seni çağıracağım.
Tamamdır.
Ne var ne yok?
Aynı.
Dürüst olmak gerekirse, bunu daha ne kadar sürdürebileceğimizi bilmiyorum.
Üzgünüm.
Sorun değil, sorun değil.
Yani, değil, ama sonunda onu bir gece kalmaya ikna ettim,
yani bu da bir şeydir.
Hey, gerçekten mi?
O ne yapıyor?
Sanırım arkadaşlarla akşam yemeğine gidiyorum.
Belki bir film. Bilemiyorum.
Vay.
Yani, bu onun için büyük bir adım.
Evet.
Babam hastalandığından beri bir gece bile izin yapmadı.
Bak, bunun korkunç bir zamanlama olduğunu biliyorum,
ama ona sordun mu?
Parayı alacağım.
Barbara!
Sorun yok.
Ben buradayım.
Biraz su ister misin?
Barb... Barbara!
O burada değil baba.
Sadece ben varım.
Oh, Barbara.
Baba,
ne yapayım...
Barbara!
- Barbara! - Geliyor, baba!
Geliyor, geliyor!
Baba!
Hadi bakalım, hadi bakalım.
Aç, aç!
Al bakalım.
Sorun yok.
Ben yanındayım.
Her şey yolunda.
Baba?
Onun nesi var?
Bence o öldü.
Onu tamir edebilir misin?
Hayır, tatlım.
Bir şey öldüğünde bir daha geri gelemez.
Neden?
Böyle olması gerekiyor.
Tek yapabileceğin gitmesine izin vermek.
İnsanlar ölüyor mu?
Evet.
Her şey eninde sonunda ölür.
Sen ve annem ölecek mi?
Evet.
Ama çok uzun zaman sonra olabilir.
Ölmeni istemiyorum!
Sorun yok. Hey, hey.
Biliyorum.
Ölüm korkacak bir şey değil.
Doğal bir şey bu.
Hayatı bu kadar özel yapan şey ölümdür.
Ölümle ilgili garip olan şey nedir biliyor musun?
Biri öldüğünde bile, gerçekten gitmez.
Öyle mi?
Hayır.
Onları hatırladığın ve onları sevdiğin sürece,
her zaman seninle olurlar.
Bunun ne anlama geldiğini biliyorsun, değil mi?
Sonsuza kadar benimle kalacaksın!
Baba?
Baba, seni yatağa geri götüreyim.
Onlar izliyorlar.
Ne?
Hadi.
Oh, sorun yok.
Ona morfini verdim.
Ne?
Acı çekiyordu, bu yüzden ona biraz erken verdim.
İstediğin zaman ona ilaç veremezsin.
Belli bir program var.
Belirli bir zamanı var.
Tamam, üzgünüm.
Bir daha yapmam.
Çok üzgünüm anne Ama o iyi.
Bak, o iyi.
Bu kadar büyütecek ne var?
Az önce Robert'a morfini verdim.
Ne?
Neden?
Neden kapıdan girer girmez,
onu kontrol etmeden verdin?
Çünkü alarmım çaldı.
Tanrım, lanet alarm.
Bu benim hatam değil.
Oh, yani bu benim hatam mı?
Birini arayalım mı?
Onu hastaneye götürmeli miyiz?
Bilmiyorum.
Şu DNR şeylerinden biri.
Ona yardım etmemize izin vereceklerini sanmıyorum.
İki doz ölümcül mü?
Bilmiyorum.
Ne yapacağız?
Bunu duydun mu?
Neyi?
Şu tırmalama sesi.
Sadece farelerdir.
Fareler mi?
Onlar yıllardır bizimle.
Çatıdan içeri giriyorlar.
İşler gerçekten kötüleştiğinde
yok ediciyi çağırmak Robert'ın işiydi.
Sanırım yok ediciyi aramanın zamanı geldi.
Anne... anne.
Anne.
Sence o ne zaman...
Bilmiyorum.
Zaten soğuk.
Sonunun bir şekilde farklı olacağını düşünmüştüm.
Son zamanlarının.
Uyanık değildik.
Bu doğru gelmiyor.
- Oh, hayır. - Ne?
Ne?
Ölüm katılığı başlamadan önce
gözlerini ve ağzını kapatmalıyız.
Tamam.
Pekala.
Tamam.
- Sıkışmış. - Çok bekledik.
Daha sert it.
Ona zarar vermek istemiyorum.
Bunun için biraz geç kaldık.
Dene.
Bir daha dene.
Tamam, başlıyoruz.
Oh, Tanrım.
Gözlerini kapat.
Aşağı kalmayacaklar.
Bu kadarı yeterli.
Gerçek gibi gelmiyor.
Hayır.
Anne.
Evet, birden oldu.
Tamam, ben... tamam, gerçekten bilmiyorum.
Evet, hayır, şey...
Anne?
Hayır, ben...
- Anne, anne. - Tamam.
Ne oluyor be?
Anne?
Siktir et?
Anladım.
Elbette.
Teşekkür ederim.
Bu da neydi böyle?
Ne?
Neden... niçin benden böyle kaçıyordun?
Ben kaçmıyordum.
Cenaze evi ile mi konuşuyordun?
Hayır.
Peki kimdi... ne yapıyordun?
Vücudu soğuk tutmamız gerekiyor.
Neden?
Çürümesini engellemek için.
Yarın kadar taze kalması için soğuk tutmalıyız.
Onu bir gece daha burada mı tutmak istiyorsun?
Evet.
Peki, bunu yapmamıza izin veriliyor mu?
Alexa, “Of You ”yu çal.
Şimdi Human Beinz'den “Of You”.
Sen iyi misin?
Alexa, dur.
Alexa, çal.
Alexa, dur.
Anne, söyle bana.
Neler oluyor?
Daha önce sana söylemedim,
çünkü onaylamayacağını düşündüm.
Neyi onaylamayacağımı?
Deb onu tavsiye etti.
Kimi tavsiye etti?
Onun bir adı yok.
Yani, bana onun numarasını verdi.
Yani, onun numarasını değil, ama...
bana bir liste gönderdiler.
Gelmeden önce hazırlamamız gereken şeyler.
Anne, kim geliyor?
Deb'in önerdiği adam.
Ne için önerdi?
Robert'ı geri getirmek için.
Nereden?
- Sen bilemezsin. - Oh, anne.
- Hayır, o...
Deborah dedi ki...
bunu daha önce de yapmış.
Dinle, izin ver de... bana izin ver de...
Ben her zaman...
Sana her zaman izin verdim.
Kemoterapi işe yaramadığında,
kristallere, bitki çaylarına,
lekeleme ve işe yaramayan
tüm saçmalıklarla birlikte gittim.
Belki de işe yaramadı çünkü sen
buna inanmadın.
Oh, evet, elbette.
Tütsünün kanseri tedavi edememesi benim suçum.
Mesele şu ki, denemene izin verdim.
Ama bitti?
Anne.
Anne, bu çok çılgınca.
Neyse ki bu sana kalmış bir şey değil.
Alexa, çal!
Anne, bekle!
Annemi tanıyamıyorum, bekle.
Alexa, kapa çeneni!
Bak, biliyorum, biliyorum, her zaman iyi geçinemiyoruz
her konuda aynı fikirde değiliz, ama
sadece bir dakikanı, bir dakikanı ayırmanı
ve bunu gerçekten düşünmeni istiyorum.
Tamam mı?
Rastgele bir adamın babamı geri getirebileceğine
gerçekten inanıyor musun?
Evet.
Bak, bu yüzden sana söylemedim.
Anne, sen akıllı bir kadınsın.
Buna nasıl inanabilirsin?
Deborah söyledi.
Deborah'ın canı cehenneme!
Deborah hala aşıların otizme neden olduğunu düşünüyor!
Onu dinlememelisin.
Ama ya haklıysa?
Ya Robert'ı geri getirebilirse?
Biz... hiçbir şey yapmadan öylece oturamayız!
Nasıl bir şey olduğu hakkında hiçbir fikrin yok.
Birini kaybeden tek kişi sen değilsin.
Aslında, aynı şey değil!
Aynı şey değil.
40 yıl.
Artık onsuz kim olduğumu bilmiyorum.
Alexa, Of You çal.
Human Beinz'den "Of You".
Lanet olsun.
Hey, ufaklık.
Ben ne yapacağımı bilmiyorum.
Annen yas tutuyor.
Ona karşı sabırlı olmalısın.
Ama o...
Bu konuda onunla tartışırsanız,
daha da inatlaşacaktır.
Sen olsan ne yapardın?
Eğer bunu denemesine izin vermezsen,
o zaman kötü olan sen olursun.
Sana kızacak ve her zaman işe yarayıp yaramayacağını merak edecek.
Ama buna uyarsanız ve işe yaramazsa,
o zaman kötü adam olan sen değil, adı her neyse odur.
Haklı olmandan nefret ediyorum.
♪ Burada benimle birliktesin ♪
♪ Çok uzaklarda olsan da ♪
Alexa, sesi kıs.
Sigara mı içiyorsun?
İçki mi içtin sen?
♪ Burada sana ihtiyacım var ♪
♪ Boşluğunu doldurmak için ♪
Nereden başlamak istiyorsun?
♪ İçimde hissediyorum ♪
Tüm değerli eşyalarını toplamamız gerekiyor.
Onunla ilgili en çok hatırası olan,
en sevdiği şeyleri.
Bunları gerçekten kaldırmak zorunda mıyız?
Boş bir sayfa olmalı.
♪ Yalnız kalmanın nasıl bir şey olduğunu biliyorsanız ♪
♪ O zaman bunun doğru olduğunu biliyorsunuz ♪
♪ Tek yaptığım oturmak ♪
♪ Oturup seni düşünüyorum ♪
Döndür, döndür.
Hadi bakalım.
Döndür, döndür.
Tamam.
Ben deliriyorum galiba.
Ah, Tanrım.
Tamam, tamam.
Sadece bir şey yakamaz mıyız?
Her şeyi yakmalıyız.
Sadece eşyalar.
O yapmazdı.
Elimizde kalan tek şey bu anne.
Sence nöbet tutmak babanı daha iyi
hatırlamana yardımcı olacak mı?
Hayır, demek istediğim bu değil.
Çünkü bunların hiçbiri önemli değil.
Önemi yok.
Sadece anılar, önemli olan onlar.
İkinizin o fotoğrafını seviyorum.
Bu benim favorim.
Sen çok iyi bir dansçıydın.
Doyamadım.
Seni ondan vazgeçirmesi çok üzücüydü.
Sen neden bahsediyorsun?
Hatırlamıyor musun?
Robert dansın dikkat dağıtıcı olduğunu düşündü,
bu yüzden seni sınıfından aldı.
Bu onun yapacağı bir şey değil.
Tam olarak öyle yaptı.
Yaptığı buydu.
İnsanları şekillendirirdi.
Bu yüzden onun yerine satranç kulübüne girdin.
Şey, ben öyle hatırlamıyorum.
Her zaman babanın yüceltilmiş bir görüntüsüne sahiptin.
Onun gerçek yüzünü hiç görmedin.
Oh, gerçekten mi?
İnsanlar en kötü yanlarını
eşlerine saklarlar.
Bu korkunç.
Evet, bazen öyleydi.
Eğer bu kadar mutsuzsan, neden çekip gitmedin?
Çünkü o en iyi kısmı benim için saklamıştı.
Robert mükemmel bir insan değildi.
Kimse değildir.
Birinin en iyi yanını sevmek kolaydır.
Kusurlarını görmek ve kabul etmek, onun da senin kusurlarını
kabul ettiğini bilmek.
Buna aşk deniyor.
Hadi tatlım.
En iyisi olduğunu biliyorum.
Anne, bir fotoğraf bir şeyi değiştirmez.
Lütfen, onu bana ver.
- Oh, hayır, hayır, hayır, hayır. - Hayır!
Hayır!
Telefon yok, telefon yok.
Bak, yarın bana teşekkür edeceksin.
Şimdi, hadi... hadi temizlenelim.
Bu gerçekten gerekli mi?
Ne oldu?
Yerimi kaybettim.
En baştan mı başlamalı mıyım,
kaldığım yerden mi devam etmeliyim bilmiyorum.
Anne.
Sorun değil.
Tamam.
Seninle buradayım, tamam mı?
Tamam.
Tamam, başını geriye eğ.
Yine başlama.
Hiçbir şey söylemedim.
Bence biraz yavaşlamalısın.
Vazgeçmek için henüz geç değil.
Geri adım atamam.
O henüz gelmedi bile.
Sadece arayabilir ve fikrimizi değiştirdiğimizi söyleyebiliriz.
Fikrimi değiştirmeyeceğim.
Tanrım, ne zaman bu kadar inatçı oldun?
Tamam, anne.
Annem her zaman, kız çocuğu sahibi olunca,
tıpkı senin gibi olacağını söylerdi.
Ben değilim...
Oh, evet, sen.
Yani, baban seni terk ettiği için
- beni suçluyorsun... - Yapamaz mıyız?
Lütfen?
Bence biraz yavaşlamalısın.
Aferin sana.
Tamam, seni hiçbir şeyden vazgeçirmeye çalışmıyorum.
Sadece biraz stresli göründüğünü düşünüyorum.
Hepsi bu.
Senin için buradayım.
Tamam mı?
Sadece diyorum ki, ne yapmak istersen ben senin yanındayım.
İyi misin?
Anne?
İkimiz de senin burada olmak istemediğini biliyoruz.
Az önce söyledim senin için buradayım.
Biliyor musun, kalırsan her şeyi mahvedeceksin.
Ne? Ben mi mahvediyorum...
Tatlım, gitmeni istiyorum. Gitmeni istiyorum.
Neler oluyor? Ben gitmiyorum...
Sadece git! En iyi yaptığınız şey bu!
Bu hiç adil değil.
Hasta olduğunu biliyordun, ve yine de gittin.
Ve sonra, çok geç olana kadar geri dönmedin.
Babam hastalandığı için ayrılmadım.
Evet yaptın. Evet, yaptın!
New York'taki değerli hayatın
senin için babandan daha önemliydi!
Hayır, anne, senin yüzünden ayrıldım.
Benim mi?
Evet!
Çok kontrolcüydün.
Sen beni sürekli takip ediyordun.
Her şeyi mikro düzeyde yönetmeye çalışıyordun
her şeyi, onun yaptığı her şeyi.
Peki ne yapmam gerekiyor du?
Yani, nasıl kendi kendine bakabilirdi ki?
Ben yardım edebilirdim ama sen bana engel olan
- bir çocuk gibi davrandın. - Oh, tamam.
Gitmen benim hatam mı? Söylediğin bu mu?
Tamam.
O zaman benim hatam değil. Hayır, bu kadar uzun süre
uzak durman senin suçun!
Daha erken dönmeliydin.
O seni tanıyabilecek kadar aklı başında olduğunda
geri gelmeliydin!
Bu kadar kötü olduğunu bilmiyordum!
Sadece iyi olduğunu söyleyip durdun!
Kimse böyle şeyleri söylemez!
Bu...her ayrıntıyı anlatmam mümkün değildi!
Kilo kaybı, kusma!
Bana söylemeliydin!
Hasta olduğunu biliyordun.
Ve sen bununla uğraşmak istemedin.
Hayır, sen uğraşmak istemedin.
Kemoterapi olmadan huzur içinde ölmek istedi,
ama onu tedaviye zorladın,
doktor onu kurtaramayacağını söylemesine rağmen!
Ama onun ne istediği önemli değildi.
Benim ne istediğimin önemi yoktu.
Çünkü önemli olan tek şey
senin ne istediğin!
Git.
Merhaba.
Geldiğiniz için teşekkürler.
Ben... umarım burayı bulmakta zorluk çekmediniz.
Bu Megan.
Anne?
Anne!
Anne.
Anne!
Anne?
İyi misin?
Evet, iyiyim.
Ben iyiyim.
Bunları çıkar.
Her şeyi temizledik.
İstediğiniz tütsü ve mumları aldım.
Kristaller üç haftadır asılı.
Elbette.
Siz... siz önce bedeni hazırlamamızı istiyorsunuz, değil mi?
Öyleyse başlayalım.
Bana yardım eder misin?
Tamam.
Tamamdır.
Güzel.
Harika.
Bu gerçekten gerekli mi?
Onun, ritüel için çıplak olması gerekiyor.
Ne yapıyorsun?
Sana söylemiştim...
Ritüel başlayana kadar biraz mütevazı ol.
Tamam mı?
Gördün mü?
Sorun yok.
O nedir?
Bu, korunmak için bir cadı merdiveni.
O senin saçın mı?
Ah, Tanrım.
Neydi o?
Küller.
Oh, benim...
İşte küller.
Anne!
Robert’ı çemberin içine koymamızı istiyor.
Nasıl yapacağız...
Yapacağız.
Ben onun altına gireceğim.
Tamam, 1, 2, 3.
Tamam.
Anne, bir saniye konuşabilir miyiz?
Şimdi değil.
Evet, şimdi.
Bunun için ona ne kadar ödüyorsun?
- Seni ilgilendirmez. - Anne.
Anne?
O çantada çok para vardı.
Ona ne kadar ödüyorsun?
Anlaşma yapıldı.
Anne, anne, bu konuşmam bitmedi.
Ne kadar?
Her şeyimiz.
Bu ne anlama gelir?
Hepsi.
Ama hâlâ birikimin ve 401’in var, değil mi?
Hepsi.
Anne!
Anne, anne, söyle bana.
Bana yapmadığını söyle.
Yapmak zorundaydım.
Aman Tanrım.
Buna değer.
Aman Tanrım!
Ah, Tanrım!
Anne!
Anne, ne yapıyorsun sen... ne yapıyorsun!
Ne yaptın sen?
Senin pragmatik olman gerekmiyor mu?
Hayatın boyunca para biriktirip durdun.
Nasıl... nasıl yapabildin? Bunu nasıl yapabildin?
Nasıl yapabildin... nasıl bu kadar pervasız olabildin?
Ne oldu ki?
Bu düşünülmüş bir risk.
Vazgeç.
Yapamam.
Artık geri dönmek için çok geç.
Ah, Tanrım.
Ne yapacaksın... ne ile yaşayacaksın?
Seni destekleyemem.
- Yapamam. - Önemli değil.
Tabii ki önemli.
Tamam, anne.
Anne, tamam anne.
Düşün ki, babamı gerçekten geri getirebildin.
Neyle geçineceksin?
Bunu hiç düşündün mü?
Önemli değil.
Oh, lanet olsun, anne!
Bunu bana nasıl yapabilirsin?
Bu sadece senin paran değildi!
Bu adil değil!
Sadece senin paran değildi!
Beni bir saniye olsun düşündün mü?
Git.
Ayini kendim yapacağım.
Anne!
Kahretsin.
Annene karşı bu kadar sert olma.
Elinden gelenin en iyisini yapıyor.
Ben... yapamam.
Onu yalnız bırakamayacağını biliyorsun.
Kahretsin.
Keşke burada olsan.
Onunla ilgilen.
Artık elinde kalan tek şey sensin.
Nerede?
Onları ne yaptın?
Megan.
Bu nedir?
Bu ne için?
Koruma.
Neyden korunmak?
Daire mühürlendikten sonra,
ritüel tamamlanana kadar buradan ayrılamayız.
Tamam mı?
Tam olarak söylediklerini yapmalıyız, yoksa işler karışabilir...
Ne?
Vücudu hazırladıktan sonra, ikinci teslimiyet işlemini gerçekleştireceğiz
ve bizi diğer tarafa götürecek büyüyü yapacağız.
Diğer tarafa mı?
Sonra Robert'ın ruhunu vücuduna geri çağıracağız.
Ve üçüncü teslimiyet bizi eve getirecek.
Hazır mısın?
Evet.
Bu ne için?
Ağla.
Ağlamak mı?
Anne?
Tamam mı?
Sadece komutla ağlayamam.
Baban öldü.
Üzgünüm.
Ben...
Bunun ne anlama geldiğini biliyorsun, değil mi?
Sonsuza dek benimle kalacaksın!
Tatlım?
Rob?
Robert! Demek buradasın.
Ne yapıyorsun?
Geç kalacağız.
Bunu mu giyiyorsun?
Bu elbiseyi sevdiğini sanıyordum.
Evet.
Arkadaşlarını görmeye giderken giymen çok güzel.
Arkadaşlarımı görmeye hiç gitmiyoruz.
Dekanda akşam yemeği için
uygun olduğunu düşünmüyorum.
Hepsi bu kadar.
Bu, kariyerime yeni bir soluk getiriyor.
Dönem başlamadan geri dönmüş olurdum.
Beş hafta uzun zaman.
Akademi iznin sırasında üç aylığına ayrıldın.
Aynı şey değil.
Hayır, değil, çünkü burada
Megan ile yalnız kalacak olan sensin.
O ben değilim...
Şu an uygun bir zaman değil.
Belki birkaç yıl sonra.
Selam, evlat!
Bu çok saçma.
Robert, aşırı tepki veriyorsun.
Bunun bir hata olduğunu biliyordum.
Bunu yapmaya seni ikna etmemeliydim.
Bu bir hata değil. O dans etmeyi seviyor.
Bu dikkatini dağıtıyor.
O, derslerine odaklanmalı.
Robert, o yedi yaşında.
Evet, iyi alışkanlıklar küçükken edinilmeli.
Tek söylediği, Megan'ın daha ileri düzey
bir dans okuluna gitmesi gerektiğiydi.
Bunun nesi yanlış olabilir ki?
Çünkü bu sadece bir dans dersi değil!
Bu onu bir yola sokuyor ve
eğer bu yolda çok ilerlerse, sonunda kendisi olabilir....
Yut.
Kendimi iyi hissetmiyorum.
Bacaklarımı hissedemiyorum.
Anne?
Anne!
Oh, hayır!
Oh, Tanrım!
Oh, hayır, hayır, hayır!
Hayır, hayır, hayır!
Yapamam!
Oh, hayır!
Lütfen dur!
Hayır, hayır! Lütfen dur!
Yapamam!
Lütfen dur!
Ne yaptın?
İkinci teslimiyet.
Hayır, anne.
Hayır, artık bunu yapmak istemiyorum.
Çok yaklaştık.
Tamam.
Bunun olması mı gerekiyordu?
O neydi?
O nerede?
- O nerede? - O nerede?
- Anne! - O nerede?
Anne! Nereye gitti?
O nerede?
O nerede!
Ah, Tanrım!
Anlayamıyorum.
Çemberin bizi koruması gerekiyordu.
Neden çalışmadı?
Bu nasıl olabilir?
Bu da ne?
Ne?
Bunu nasıl yaptın?
Biz onu yaktık!
Ben...
Yak onu.
Daireyi mühürleyeceğim.
Ne?
Anne!
Hızlı!
Megan!
Yap şunu!
Deniyorum!
Yap!
Baba?
Baba!
Onu görüyor musun?
Hayır.
O nerede?
Robert?
Biz buradayız, Robert.
Sesimi takip et.
Biz neredeyiz?
Robert.
Buradan çıkmalıyız.
Onsuz hiçbir yere gitmiyorum.
Robert.
Yapacağımızın bir... bir... bir çağırma
büyüsü olduğunu söylememiş miydin?
Büyü ruhu bedene geri çağırıyor,
ama beden yoksa büyü işe yaramaz.
Onu geri almamız gerekiyor.
Robert?
Robert.
Bunun o olduğunu sanmıyorum.
Tabii ki o.
Hayır, vücuduna bak.
Bu o değil.
Eğer onu tekrar çembere sokabilirsek,
ruhunu çağırabiliriz.
Peki ya şu an vücudunun içindekiler?
Oh, anne.
Anne, eve gitmeliyiz.
Burası açıkça olmamız gereken yer değil.
Hayır, hayır, hayır, hayır. Onu burada bırakamayız.
Bu babam değil.
Onun nerede olduğunu bilmiyoruz.
Burada bile olmayabilir.
- Sadece eve gitmeliyiz. - Gitmeyeceğiz.
- Neden? - Çünkü yapamayız.
- Neden? - Çünkü nasıl olduğunu bilmiyorum.
Nasıl geri döneceğimizi bilmiyor musun?
Tabii ki hayır.
Bu onun göreviydi.
- Ama sen dedin ki... - Hayır, hayır, hayır.
Hayır, hayır, hayır.
Onun ruhunu çağırmamız gerektiğini,
ve sonra bizi eve götürecek üçüncü teslimiyeti yapmamız gerektiğini biliyorum.
Ama sen nasıl olduğunu bilmiyorsun.
Hayır, bilmiyorum.
Tamam, ilk olarak, onun bedenini,
tekrar çemberin içine almamız gerekiyor.
Sonra ruhu çağırmanın bir yolunu bulmalıyız.
Sonra, hepimiz yeniden bir araya geldiğimizde,
eve dönmenin bir yolunu bulmalıyız.
Pekala? Tamam.
Robert?
Robert, buraya gel.
Neden gelmiyor?
Ben...
Bir yol bulmalıyız.
Tamam.
Robert.
Robert, buraya gel.
Buraya gel.
Robert?
Bunu istiyor musun?
Hadi al bakalım!
Anne!
- Anne, ne yapıyorsun? - Ben iyiyim.
Hayır!
Ben iyiyim.
Bunu istiyor musun?
Hayır, hayır.
Buraya gel.
Sorun değil.
Belki biz... belki onu içeri çekebiliriz.
Hayır, hayır, hayır, anne, hayır.
Robert.
Robert, lütfen.
Lütfen.
Bir adım daha.
Robert.
Bir adım daha.
Lütfen?
Hayır!
Hayır, hayır!
Hayır!
Hayır, bunu yapma!
Hayır, yapma. Hadi.
Bak!
Robert!
Anne!
Robert, hayır!
Oh, Tanrım!
Hayır! Anne!
Hayır, anne!
Oh, hayır anne!
Anne!
Hayır!
Oh, hayır! Hayır!
Hayır, anne!
Dur!
Hayır!
Hayır, hayır!
Oh, hayır!
Hayır, anne!
Lütfen Tanrım.
Beni duyabiliyor musun bilmiyorum, ama...
eğer oradaysan, benim...
yardımına gerçekten ihtiyacım var.
Lütfen.
Beni duyabilen varsa lütfen, yardım etsin.
Bana yardım edin lütfen.
Lütfen, lütfen.
Ben buraya ait değilim.
Sadece gitmek istiyorum.
Merhaba?
Merhaba!
Bana yardım edin!
Lütfen!
Bana yardım edin!
Buradan nasıl çıkarım?
Hayır, bekleyin!
Bekleyin! Hayır!
Geri gelin!
Lütfen!
Hayır, gitmeyin!
Beni bırakmayın, lütfen!
Baba, lütfen geri dön.
Bana yardım edin lütfen.
Kapa çeneni!
Sadece kapa çeneni!
Git buradan.
Üçüncü teslimiyet bizi eve getirecek.
Kahretsin!
Hayır.
Siktir et.
♪ O zaman bunun doğru olduğunu biliyorsun ♪
♪ Tek yaptığım içinde oturmak ♪
♪ İçinde oturmak ♪
♪ Seni düşünüyorum ♪
♪ Yalnız kalmanın nasıl bir şey olduğunu biliyor musun? ♪
♪ Bunun doğru olduğunu biliyor musun? ♪
Hadi!
Alo?
Merhaba?
İnsanlar ölüyor mu?
Evet, evet.
Sonunda her şey ölür.
Sen ve annem ölecek mi?
Baba?
- Evet. - Baba!
Ama çok uzun zaman sonra olabilir.
Ölmeni istemiyorum!
Baba! Baba!
Ölüm korkulacak bir şey değil.
Baba! Benim.
Baba!
Benim, lütfen!
Lütfen baba!
Evet, biri öldüğünde bile, gerçekten gitmez.
Gitmezler mi?
Hayır.
Onları hatırladığın ve onları sevdiğin sürece,
her zaman seninle olurlar.
Bunun ne anlama geldiğini biliyorsun, değil mi?
Sonsuza kadar benimle kalacaksın!
Baba!
Hayır!
Oh, hayır!
Oh, Tanrım!
Baba!
Onun nesi var?
Sanırım o öldü.
Onu tamir edebilir misin?
Hayır.
Bir şey öldüğünde bir daha geri gelemez.
Neden?
Böyle olması gerekiyor.
Tek yapabileceğin gitmesine izin vermek.
İnsanlar ölüyor mu?
Evet, evet.
Sonunda her şey ölür.
Üzgünüm baba.
Sen ve annem ölecek mi?
Evet.
Ama çok uzun zaman sonra olabilir.
♪ Yalnız kalmanın nasıl bir şey olduğunu biliyorsan ♪
♪ O zaman bunun doğru olduğunu biliyorsundur ♪
♪ Tek yaptığım oturup beklemek ♪
♪ Oturup, seni düşünüyorum ♪
♪ Haftalar yıllara dönüşüyor ♪
♪ Çocukça gözyaşlarım yok oluyor ♪
♪ Çünkü seni çok özledim ♪
Bu bir hobi değil!
♪ Sensiz hiçbir şeyim ♪
Akademi iznin sırasında üç aylığına ayrıldın.
Aynı şey değil.
Hayır, değil, çünkü burada
Megan ile yalnız kalacak olan sensin.
O ben değilim...
Ne?
♪ Ne yapacağımı bilmiyorum ♪
♪ Muhtemelen zamanımı oturarak geçireceğim ♪
♪ Oturup, seni düşünüyorum ♪
Anne?
Kendine bak.
Bunu nasıl yapabildin?
Nasıl böyle ölebilirsin?
Gerçekten sen olmadığını biliyorum.
Biliyorum.
Ama şimdilik onun yerine sana ihtiyacım var.
Kafamda hep sizinle ilgili bir imaj vardı,
ikinizin kim olduğunuzla ilgili.
Bu, ikinizi de gerçekten görmemi engelledi.
Belki... beki de olsaydım, bunların hiçbiri olmazdı.
Kavga etmekten bıktım.
Sen inatçı ve bencilsin.
Ve sen beni deli ediyorsun.
Ama seni seviyorum.
Hepinizi.
Üzgünüm, bunu daha fazla söyleyemedim.
Hoşçakal, anne.
AltYazılar * Karakedi 2025