Konti lang 'to.
Ayaw nilang magbigay kasi paubos na 'yong supply.
Kalahati lang ang naibigay natin sa Mancs. Paubos na ang sa Glasgow.
Maghahanap daw ang Birmingham ng ibang supplier.
E, 'yong isa pa?
Imposible 'yon, Carter.
Kahit ano pa'ng nangyari, imposible, e.
Ano'ng nangyari?
Nagtanong-tanong kami gaya ng inutos mo.
Tungkol kay Eddie.
May dealer sa Ford Estate. Takot siya, Carter.
Takot magsumbong sa 'tin.
Namatay 'yong binatang binentahan niya.
Puro daw 'yong binenta niya. Overdose daw 'yong nangyari.
Kahit gano'n, namatay pa rin 'yong binata.
Heroin 'yon, e. Gano'n talaga.
Di 'yong binata ang problema. 'Yong tatay niya.
Naayos ko na 'yong sa Birmingham,
pero tagilid tayo sa oras.
Oo.
Mukha nga.
Naisip ko, pag dumating na 'yong barko, dapat tayo mismo ang kumuha ng kargamento.
Bakit naman?
Hindi lang ilang kilo 'yong dala nila.
'Yong parte natin, mga 40, 50 million?
Kanino mo pa ba puwedeng ipagkatiwala 'yon?
Sa akin lang 'yon, hindi sa atin.
Di ko rin alam kung kanino ako magtitiwala ngayon, Eddie.
Bakit hindi mo sinabi?
'Yong ano?
'Yong tungkol sa anak mo.
Kasi adik siya.
'Yong nanay niya,
ayaw ipaalam sa iba na adik ang anak niya.
Kung kinakailangan, sinasabi lang naming namatay siyang naglilingkod sa bansa.
Kung hindi naman kailangan, tumatahimik lang kami.
Kung didiktahan mo 'ko kung paano haharapin
ang pagkamatay ng anak ko…
sa apartment sa Ford Estate nang may karayom sa braso niya,
isinusumpa ko, tatagos ka do'n sa pader.
'Tang ina, 'tol.
Kawawa naman siya.
-Halika. -'Tang ina mo.
Sige.
Titigil na tayo.
May pamilya kang dapat alagaan.
May mga gusto akong gawin na ayokong gawin sa likod ng warehouse sa Croxteth.
Kaya dadalhin natin dito ang kargamento, ibebenta agad,
at kikita tayo nang higit pa sa kaya nating iwaldas.
Kasama ka do'n, Eddie.
Babayaran kita nang tama.
Gusto kong tipunin dito ang lahat ng meron tayo. Bawat…
Bawat baril, bawat bala, bawat gramo ng heroin.
Kokontrolin natin ang lahat ng 'yon.
Tayong dalawa lang ngayon, 'tol…
hanggang sa dulo.
Sulit ba ang panganib?
Ganito.
Pag napabagsak na n'yo kami ni Carter, may ibang susubok na pumalit.
Kung walang armas at heroin, mas mahirap gawin 'yon.
Titigil pansamantala,
may konting panahon na walang maituturok ang mga kabataan.
Baka gamitin ng isa sa kanila ang panahong 'yon para tumino.
Kaya, oo,
sulit na sulit ang panganib.
-Pulis! Armado kami! -Pulis! Armado kami!
-Clear! -Clear!
-Clear sa kanan. -Clear sa kaliwa.
-Walang laman. -Clear ang lugar!
Walang kahit ano dito, sir.
Sige, stand down.
O?
'Yong traydor.
Si Eddie.
Ano'ng alam ni Eddie?
Lahat.
May mga kailangan tayong gawin.
Tama ka.
Meron.
O?
Hello, kumpare. Si Aziz 'to.
Pupuntahan kita.
Hindi 'yon ang plano.
Mas mabuting wag na sa tawag pag-usapan 'yong mga plano natin.
Bakit naman?
Kaya nga pupuntahan kita.
Sakay sa kotse, Eddie.
Buwisit kang hayop ka, Eddie.
Alam mo, nagulat ako.
Matagal na 'kong kilala ni Carter.
Pero kayong dalawa lang ang pinadala niya.
Ano na?
'Yong tao ni Carter.
Si Eddie.
Informant siya.
Nagbibiro yata kayo.
Alam niya ang tungkol sa 'min,
tungkol dito…
pati tungkol sa 'yo.
E di, babaguhin ko ang plano ko.
-Kami na ang hahawak sa opium. -Di puwede.
Teka.
Kasama natin siya dito.
Negosyo 'to.
Susundin natin ang deal.
Babayaran ka pa rin, kumpare.
Sa 'yo na ang pera, sa 'min na ang peligro.
Okay naman sigurong gano'n?
Kung may problema ka pa rin do'n, magtataka na 'ko kung bakit.
Pa'no n'yo papalusutin?
Problema na namin 'yon, di sa 'yo.
I-unload n'yo.
Sige na. I-unload n'yo. Sige na!
Itaas n'yo 'yong winch! Bilis!
Ano'ng nangyari?
Tingin mo?
Nalaman niya.
Eddie, gusto mo ng protection?
Magandang lugar ang Liverpool no'ng lumalaki ako.
Smack City na ang tawag nila ngayon.
Kasalanan namin.
Gano'n ko iiwan 'tong lugar.
At aalis ako nang wala 'yong anak ko.
Nararapat lang sa 'kin 'yon kasi kami rin ang dahilan no'n.
Ginawa mo na ang lahat.
Tumulong lang akong magpasok ng dalawang tonelada ng heroin sa England.
'Yon lang din ang nagawa mo.
Pero may isa pa akong magagawa na di n'yo kaya.
May deal tayo.
Oo nga, pero paubos na ang oras n'yo.
Lilipat kami ng pamilya ko. Malayo sa Liverpool.
Tapos, babalik ako. Papatayin ko siya.
Ayos ba? Gamitin mo 'yon. Tumestigo kang sinabi ko 'yon.
Kakamayan pa kita.
Tatanggapin ko ang anumang sentensiya, basta lang nakabaon na siya sa lupa.
Mahuhuli namin siya.
Pa'no?
Sige nga. Pa'no?
Ganito ang gagawin ni Carter.
Magtatago siya.
Ibebenta niya 'yong heroin, tapos, maglalaho na siya.
Anuman ang inaakala n'yong hawak n'yo
anumang kapangyarihang akala n'yong nasa inyo, maglalaho rin.
Maglalaho.
Hindi kayo babalik sa umpisa. Mas malala pa do'n.
Kasi di lang tungkol sa 'kin ang alam nila, di ba?
Pati tungkol sa inyo.
Para lang malinaw, dalawang tonelada ng heroin.
Nawala sa kontrol n'yo ang £100 million na Class A drugs.
120 million. Tumaas na ang presyo dahil kulang ang supply.
Parang criminal negligence na 'to. Di lang tayo masisibak, makukulong pa.
Pansamantala lang naman 'to.
Nawala ang kaisa-isang informant n'yo.
Wala na kayong mata sa target n'yo sa Liverpool o sa mga Turko,
wala na rin 'yong drugs.
Parang hindi naman pansamantala 'yon.
May paraan pa 'ko.
Sana hindi 'yong korap na pulis.
Kung ang pinakamagandang tsansa n'yo na mahanap
ang two tons ng heroin sa Turkey,
'yong korap na pulis sa Manchester na ayaw magsalita,
mas mabuti pang itigil n'yo na lang 'to!
Susmaryosep.
Tapos na 'to kung pinrotektahan mo ang tao mo.
Tapos na kung di mo binigay ang droga.
-Kailangan, e. -Bakit? Nakiusap sila nang maayos?
Ano'ng sinabi mo?
-Narinig mo 'ko! -Tama na.
Tama na. Para kayong baguhan.
Sa north kayo ni Kate. Wag kayong babalik kung wala kayong lead kay Carter.
Ikaw, suspended ka from active duty.
Ano?
Umuwi ka.
Alalahanin mo kung sino ka dahil hindi ikaw 'to.
Di ako aalis, pare. Dapat magawa ko ang trabaho ko.
Hindi kayo magkumpare.
Boss mo siya, at uuwi ka na.
Sorry.
Wag mo siyang dalhin dito, Guy.
Kung dinala mo siya, di ka pa talaga bumabalik.
Ihahatid ko si Lily sa school.
Hindi.
Nandito na 'ko, okay? Kaya ihahatid ko siya.
Bakasyon na.
Ilang araw nang bakasyon.
A.
Okay.
Babalik kami mamaya.
-Saan kayo pupunta? -Sa city center.
Gusto niyang pumunta sa zoo. Nagbabasa siya tungkol sa mga penguin.
Sasama ako.
Hindi nang ganyan ka.
Pinauwi nila ako, kaya ako nandito.
Sa totoo lang, nahihirapan ako kasi tuloy pa rin 'yon.
Hindi pa natatapos 'yong trabaho ko, at saka, ewan…
Hindi ko alam kung pa'no lulunukin 'yon.
Hindi ko alam kung pa'no…
maging nandito…
habang tuloy pa rin 'yong mga nangyayari.
Okay lang 'yan.
Sige, panoorin natin 'yong mga penguin.
Tama si Blake.
Ang meron lang tayo, 'yong korap na pulis na ayaw magsalita.
-Susubukan natin uli. -Gano'n pa rin ang sasabihin ni Goodwin.
Na wala siyang sasabihin at gusto niya ng abogado.
E di, bigyan natin.
Magkuwento ka tungkol sa mga penguin.
Saan sila nakatira? Konti lang 'yong nakita ko do'n sa 'tin.
Sa South Pole po kasi sila nakatira.
-A, gano'n ba? -Opo.
Akala ng mga tao na sa North Pole, pero di sila puwede do'n kasi puro ice.
Kailangan nilang tumira sa lupa at saka alagaan 'yong mga anak nila.
Marami ding mga predator sa dagat. Delikado 'yon.
Alam n'yo po bang 'yong tallest penguin…
-Little Penguin ang tawag. -'Nak, bababa na tayo.
-Tara. Bilis. -Okay po.
-Bilis. -Sasama ba si Papa?
Oo, nakasunod siya. Bilis, bago magsara 'yong mga pinto.
Nasa'n si Hakan?
Wala ka na sa apartment mo.
Wag mong alalahanin kung saan ako nakatira, bata.
Sabihin mo kay Hakan na bayaran ako!
Di ko naisip na mangyayari 'yon.
Na… maghahalo 'yong dalawang mundo ko.
'Yong dalawang buhay.
Pero bakit di mangyayari?
Matagal na naman silang magkahalo sa loob ko.
At di ko alam kung pa'no babaguhin 'yon.
Ako, alam ko.
Ayokong umuwi ka hanggang di ka pa tapos do'n.
Sabi ni Don, kakailanganin mo ang tulong ko balang araw. Ngayon na 'yon.
Kailangan mong bumalik do'n at maging siya lang hanggang matapos 'to
dahil kung hindi, hindi ka pa talaga bumalik.
Kung uuwi ka,
isasama mo lang 'yong gulo at peligro sa buhay niya.
Ano… May…
May dalawang sulat…
do'n sa garahe.
Wag mong bubuksan hangga't di kailangan, pero…
may dalawang sulat do'n.
Puwede mong kunin sa garahe pagkauwi mo.
Mahal kita.
Bakit di siya nakaahit?
Suicide watch.
Suicidal ka ba?
Sino ka naman?
Ganito ang ginagawa nila. Ng pulis, ng Customs.
Pinagmumukha kang basahan.
Tapos dadalhin ka sa hearing at sasabihing "Tingnan n'yo, o. Di na niya kaya."
"Guilty na guilty."
Kaya, Mr. Goodwin, suicidal ka ba?
Hindi pa naman.
Pero maaga pa para sabihin 'yon.
Bigyan mo ng pang-ahit.
Good afternoon, Arthur. Solicitor ako.
-Hindi sa akin. Ayoko. -Tama ka.
Nag-aalala si Mr. Carter.
-Hindi dapat. -Bakit naman?
Kasi ako ang nandito, di siya.
Ang problema, kung ano ang sasabihin mo para makalabas dito.
Kung sapat ang ebidensiya nila, wala na ako dito.
Kailangan ko lang maghintay.
Pero…
wala na akong trabaho pagkatapos nito.
Negosyante si Mr. Carter.
Bukas siya lagi sa mga deal na dalawang panig ang makikinabang.
Kailangan kong magpakalayo.
Siguradong mangyayari 'yon sa tulong ni Mr. Carter.
Mawawalan ako ng pension.
Sigurado akong gugustuhin ni Mr. Carter na ayusin 'yon.
Pakisabing nagpapasalamat ako sa tulong niya.
May iba pa ba siyang dapat ipag-alala?
Mukhang gusto siyang kausapin ng Her Majesty's Customs.
Nasabi ba nila kung paano nila gagawin?
Naisip ko na, malamang hanapin nila siya.
Malamang alam na 'yon ni Carter kaya wag mo siyang sisingilin para do'n.
Napaka-successful na negosyante ni Mr. Carter, Mr. Goodwin.
Hindi tulad mo, hindi niya problema ang pera.
Puwede niyang suotin ang anumang suit na gusto niya,
at imaneho ang anumang kotseng gusto niya.
Alam ko kung ano siya.
-Ako rin. -O?
Lehitimong negosyante si Mr. Carter. May malasakit siya sa komunidad niya.
Aba naman. Tumigil ka nga.
Galing siya sa Boot Estate.
Nasa Walton ang tatay niya, at nanay niya ang nagpakulong.
Alam ko kung ano si Carter.
Alam niya rin kung ano ako.
Kaya pakisabi
na marami siyang dapat alalahanin, pero di ako kasama do'n.
Salamat sa tulong mo.
-O? -Naimbestigahan ba 'yong nanay ni Carter?
Patay na siya.
Okay.
-Buwisit. -Ano?
Si Carter 'yong nagsabing patay na.
Siya 'yong nagsabing gano'n.
Nagpapahinga ka dapat.
Ang ginawa ko lang, 'yong inutos mo.
Sinabi mong dapat kapani-paniwala, na maging siya ako.
Di puwedeng basta na lang akong bumitaw ngayong malapit na tayo.
Magagawa ko ang anumang gustuhin ko. Ngayon, inaalagaan kita.
Ayos lang ako.
Siya ang problema.
Galit siya.
Dapat lang. May utang sa kanya 'yong mga Turko.
Ngayon, nagtatago sila. Alam niyang di siya mababayaran.
Oo, ganyan din ang sinabi ko no'ng nasa ganyang sitwasyon ako.
Sinabi rin ng boss ko na kailangan kong magpahinga.
Sabi ko, okay lang ako.
Sabi ko, 'yong legend ko ang may problema, hindi ako, kaya…
di ako nagpahinga.
Bumalik ako sa field.
Lalo akong nagpursige.
Pero hindi pala 'yong legend ko ang may problema.
Ako pala.
Pero hindi ko makita.
Kasi nakalimutan ko na kung sino ako.
At nang maalala ko,
nawala na sa 'kin ang lahat.
'Yon ang nakakatawa sa nakaraan, iho.
Laging huli kung dumating.
Sabihin mo nga.
Kung nasa field ka ngayon,
at nagtatrabaho,
at alam mo na ang lahat ng alam mo ngayon
pati kung ano'ng magiging kapalit,
titigil ka ba?
Hindi.
Salamat.
Magtatrabaho na uli ako.
Sige.
Sixty-four years old. Walang criminal record.
Nagre-renta ng bahay sa council, may 500 sa building society.
'Yon lang ang di mo naungkat.
Dapat nag-imbestiga ako.
Baka di sila gano'n ka-close. Nasa penthouse si Carter, siya nandito.
Sa ganitong klaseng lugar ako lumaki.
Kasama si Papa na ginawa ang makakaya niya,
at si Mama na hindi.
Lasenggo si Papa, nagsusugal, lahat na. Pero di siya lumabag sa batas.
Ayaw niya sa mga taong gumagawa no'n.
Gano'n sa mga ganitong lugar.
Di lahat ng lalaki, mga kriminal. Di lahat ng babae, mga anghel.
Sobrang nakakahiya.
Dalhin mo 'ko sa mga Turko.
-Ayoko. -Bakit?
Kasi tapos na 'ko do'n.
Sapat na ang nagawa ko, at 'yong nagawa mo.
Ngayon, nakauwi na 'ko.
-Dapat umuwi ka na rin. -Sinubukan ko. Di umubra.
Mahirap.
Kapag natikman mo na ang mundong 'to, mahirap nang umalis.
Bakit mo 'ko tinulungan?
Binayaran ako ni Mr. Blake.
-Pera lang pala ang dahilan? -Dahil si Mr. Blake ang nagbayad.
Wala kang pakialam sa two tons ng heroin na papunta dito?
Pati sa dulot no'n sa bansang 'to?
Dapat ba may pakialam ako sa England?
Na dapat magpasalamat ako?
May ikukuwento ako tungkol sa England.
Nahuli ako ng England,
nagtatago sa mga olive tree no'ng 16 pa lang ako,
dala ang baril na di ko pinaputok at suot ang uniform na gawa ng nanay ko.
Dinala nila ako sa kampo nila,
nagtanong sila at di ko sinagot,
kaya hinubaran nila ako,
at binugbog,
at sinunog at sinugatan,
at pinahiran nila ng asin ang mga sugat ko.
Tinali ako at iniwang nakahiga sa ilalim ng araw at naghihingalo
na parang aso.
Tapos, may lalaking dumating at sinigawan niya 'yong iba.
Pasilungin daw ako at bigyan ng tubig, at…
niligtas niya ang buhay ko.
Kaya pinagsilbihan ko siya hanggang matapos ang giyera.
Hindi England ang pinagsilbihan ko.
Siya lang ang pinagsilbihan ko.
Si Blake?
Si Mr. Blake.
Kaya kung kailangan mo ng huling tulong mula sa 'kin,
dapat alam mo, my friend,
na gagawin ko 'yon para sa pera o kay Mr. Blake.
Gagawin ko rin nang konti para sa 'yo.
Pero…
para sa England?
Mabulok na 'yong England, wala akong paki.
Deal.
Alam ko kung nasa'n si Hakan.
Pero di mo siya malalapitan kung wala kang iaalok.
Kasi kung pupunta ka lang,
di ka na makakabalik.
Scouse kada Martes, ha?
Gano'n lagi, anuman ang mangyari. Scouse lagi pag Martes.
Wag mo na isipin 'yong hapunan mo. May sinabi na 'yong mga Turko?
Wala pa.
Papatayin ka nila. Alam mo 'yon.
-Di mangyayari 'yon. -A, talaga? Nasaan na 'yong droga?
Tina-transport.
Pero di mo alam kung papunta saan o kung paano.
Papatayin ka nila pag nagkatsansa sila.
Alam mo kung ano ang nagawa ko?
'Yong binuo ko?
Nakakabilib 'yon.
Ano'ng gusto mo? Haplusin ko 'yang ulo mo?
Hindi.
Mahinang lalaki lang ang nangangailangan ng papuri.
Di ako magdadagdag ng isa pa dito sa bahay.
Hinding-hindi mo 'ko pupurihin.
Pero puwede namang kilalanin mo 'yong mga nagawa ko, di ba?
Malalaman lang natin kung ano ang nagawa mo pag natapos mo na.
Sa ngayon, mukhang sa Walton ka babagsak o matatagpuan kang patay sa kanal.
Mali ka.
Ii-invest ko 'yong pera. Para malinis. Tapos, magtatayo ako ng negosyo.
Pakinggan mo ang sarili mo!
Wag kang magmataas, Declan. Drug dealer ka.
-Kasalanan nino? -Ano?
-Sabi mo, dapat may gawin ako sa buhay ko. -Di ko sinabing ganito!
Di mo 'ko pinigilan, di ba?
Di mo 'ko pinigilan.
Dalawang tao lang sa mundong 'to ang pinagkatiwalaan ko, Ma.
Ikaw na lang ang natitira.
Naging lasenggo 'yong tatay mo dahil mahina siya.
No'ng sinabi kong mahina siya, lalo siyang nalulong sa alak.
Pero wala akong pakialam.
Dahil nand'yan ka.
Nakita kong iba ka.
Nakita kong hinding-hindi ka magiging mahina.
Hindi kung mahalaga ang nakataya.
Malayo na ang narating mo, Declan,
Wala akong pakialam kung paano mo ginawa.
Ang importante para sa 'kin, 'yong di mo itatapon 'yon ngayon.
Dahil importante ka.
Sa mga Turko.
Pero mukhang nakalimutan nila 'yon.
Kaya pumunta ka do'n.
Ipaalala mo sa kanila.
Ang importante, hindi ako humihingi ng tawad.
Ayos 'yan.
Pagkilala 'to ng trabahong nagawa n'yo.
Magandang nakuha mo si Eddie. Di mo kasalanang nawala siya.
'Yong pagdiskubre sa pulis, 'yong mapiga siya, ang galing no'n.
At importante ka.
Hindi ko dapat sinabi 'yong sinabi ko. 'Yon lang.
-At di ka humihingi ng tawad? -Hindi.
-Parang gano'n, e. -Ituloy na natin?
Nasaan na tayo?
Sasabihin ni Mylonas kung nasaan ang mga Turko.
-Nahanap namin si Carter. -'Yong droga?
Kung dumaan sila sa Balkan route, malamang nasa Yugoslavia.
Wala pang sistema 'yong mga Turko at si Carter
para magpasok ng gano'n karami sa bansa.
Kailangang may gawin silang bago.
Hindi nila ipapasa sa iba 'yon, lalo na kung dalawang tonelada.
Alam natin kung nasa'n sila, pati 'yong droga.
Alam nating isa sa kanila 'yong kukuha sa drugs.
Kung sino 'yong kikilos, 'yon ang magpapasok.
Mag-isa ka lang dapat.
Pupunta ako kung pa'no ko gusto.
'Yong droga?
Nasa biyahe pa.
Baka nakalimutan mo na…
'yong nangyari sa bata mo sa Glasgow.
Alam mo kasi, may network ako.
Ikaw, wala.
Dalawang araw lang, mabebenta ko 'yong dalawang tonelada.
Kayo, aabutin nang isang taon at mahuhuli.
Hindi lang sa inyo 'yan, sa 'kin din.
So…
sabihin mo kung nasaan.
Nasa Yugoslavia.
Tapos, saan?
Sa Germany, sa France, tapos ikakarga sa ferry.
Sino'ng magpapasok?
Kami.
Hindi.
'Yong nagbabantay sa 'tin,
alam na may dalawang toneladang heroin na papasok sa Britain.
Ang unang paparahin, 'yong dalawang Turko na nagmamaneho ng truck.
Dalhin n'yo sa Germany.
Ako ang magpapasok mula do'n.
Mukhang hahayaan niyang si Carter ang humarap.
Ano'ng ginagawa mo?
Kung sino 'yong kikilos, 'yon ang magpapasok.
Tapos na.
Mawalang-galang na, Home Secretary, pero ako ang magsasabi kung kailan.
Official ko nang tinatapos ang operation n'yo, Blake.
Anuman ang nagawa n'yo, sasabihin n'yong nagtagumpay kayo,
at papatigilin mo na ang operation.
Hindi 'yong oras namin ang tapos, Home Secretary.
Alam nating dalawa na aalis na siya.
Baka alam niya rin 'yon sa loob-loob niya.
Prime Minister pa rin siya, Blake. Home Secretary pa rin ako.
Pag tumigil ang operation namin,
dalawang tonelada ng heroin ang papasok sa bansa
sa mga huling araw ng gobyerno n'yo.
O puwedeng magpa-picture ka sa harap ng dalawang tonelada,
na makakatulong sa 'yo kung maghahanap sila ng kapalit.
Ako ang nagtalaga sa 'yo, Blake.
Nakakalimutan mo na yata kung na kanino dapat ang katapatan mo.
Di ko nakakalimutan.
Naaalala ko.
Naaalala ko na ayokong pumasok sa mundong 'to na mundo mo.
Ang mundong 'to, walang tunay na panganib o pagsugal.
Nag-aagawan sa kapangyarihan ang mahihina at walang pinapanagutan.
Nasa team ko ang katapatan ko.
Ang kinabukasan ko at ng team ko,
nakasalalay sa mangyayari sa susunod na mga araw.
'Yon ang tinatanggap kong deal
dahil team ko ang sumasabak sa matinding panganib at peligro
na di kailanman maiintindihan ng mundo mo.
Ginagawa nila 'yon nang may katapatan.
Nagsasakripisyo sila.
Wala na silang ibang hangarin
kundi ang mapigilan ang pagpasok ng dalawang toneladang droga sa Britain.
Parating na ang katapusan natin, Home Secretary.
Pero may trabaho pa ang ilan sa 'tin.
-Nasa'n na sila? -Nasa Harwich Port.
Pasakay sila sa ferry pa-Hamburg. Malamang handover 'yon.
Si Carter ang kukuha at magpapasok.
Isabotahe mo, pero di dapat nila malaman.
Tapos ako, pupunta sa mga Turko at mag-alok na ipasok 'yon.
Mag-o-operate kami sa Germany nang walang tulong?
Medyo magaling akong mag-German.
Ano'ng ibig sabihin ng "medyo"?
Taga-MI6 ka ba?
Ha?
Nag-request 'yong Intelligence Services na tulungan ka,
tapos perfect 'yong German mo.
So…
taga-MI6 ka ba?
Ay, hindi.
Secretary lang ako.
Sila na ba 'yon?
Oo.
Isabotahe natin sila nang di nila namamalayan.
Guten Tag.
Ano'ng atin?
Hello. May certificate of roadworthiness ba kayo?
Ano?
May certificate ba 'yong bus?
Di kita maintindihan.
Ano'ng problema?
Oo. Kailangan namin 'yong papeles ng bus.
Di ka marunong mag-German?
Hindi ako marunong.
Kailangan daw nila ng commercial papers ng sasakyan n'yo.
Hindi ko alam 'yong English. TÜV ang tawag namin do'n.
Wala akong alam tungkol d'yan.
Di kita matutulungan. Sorry,
-Good luck. -Okay. Danke schön.
Tingnan mo nga naman.
Nagawa niya.
Nasa Green Lanes ka pala.
Ibigay mo na 'yong pera ko.
Kung nasa 'kin, binigay ko na.
Pero nasa tatay ko, at praktikal siyang tao.
Mas murang patayin ka kaysa bayaran ka.
Di 'to tungkol sa tatay mo kundi sa 'yo.
Gagamitin ko 'yong pera sa ibang bagay.
Sa import-export business.
Maayos na mga kontrata, supply line, at may-ari na mahilig sumugal.
Makukuha ko 'yon nang napakamura.
Ibigay mo 'yong pera, tapos puwede tayong mag-partner.
Sabi mo, gusto mong magnegosyo nang legal.
O.
Ito na 'yon.
Kung magtutulungan tayo, kumpare,
dapat ngayon na magsimula.
-Ano'ng iniisip ng tao mo? -Nakakita siya ng pulis.
Kinabahan siya. Tama ang ginawa niya.
Madali sa 'yo kasi di ka nagpadala ng sampung lola sa Germany.
Walang patutunguhan 'to.
May problema at kailangan ng solusyon. Hindi solusyon ang pagsigaw-sigaw.
'Yong pera ko?
Tama siya, Hakan. Dapat bayaran mo siya.
Ganito ka lalapit sa 'kin?
Ginawa ko ang trabaho ko. Magbayad ka.
Pa'no siya nakapasok? Basura ang security n'yo.
-Ganyan mo kakausapin si Hakan? -Ingat ka sa paghawak n'yan.
Nakita n'yo?
Di laruan ang mga 'to para iwasiwas.
Itabi n'yo na. Mag-usap tayo nang maayos.
Si Guy 'yong magbabayad para sa kisame.
Babayaran kita.
Pero di ko makakalimutan kung pa'no mo nakuha.
Hindi.
Di natin siya babayaran.
Pero kung maipapasok niya 'yong droga sa England,
doblehin natin.
Ano?
Sabi mo, di puwedeng mga Turko.
Ang masasabi namin, di puwede 'yong bus mong puno ng mga lola.
Inimbestigahan namin siya. Nakita namin ang kaya niya.
Professional siya.
Professional ang kailangan natin.
Ayoko
Bakit ayaw mo?
Ayaw n'yong gawin ko 'yon sa paraang gusto ko.
Pa'no mo naman gustong gawin?
Magbabantay ang Customs sa Channel.
Dadalhin ko mula Holland itatawid sa North Sea.
Mas maalon, mas konti ang patrol.
Dadalhin ko sa tahimik na lugar na alam ko pero hindi ninyo.
'Yon lang ang sasabihin ko.
At triple ang gusto ko.
Sana naaalala mo kung sino ako, pare.
Ikaw 'yong lalaking minanmanan ng Customs, 'yong may best friend na traydor.
Mukhang kakabagsak lang mula sa langit ng batang 'to,
tapos dalawang toneladang heroin 'yong naipit sa Germany.
Paano mo nalamang Customs?
Ano?
Paano mo alam na Customs
'yong nagmamanman sa 'min?
Sinusubukan nating magpasok ng droga sa England.
Trabaho ng Customs na pigilan ang pagpasok ng droga sa England.
Kung may nagmamanman sa inyo,
ang tamang tanong, di kung bakit alam kong Customs,
kundi paanong di mo alam na sila?
Kung maisip ko, kahit saglit lang, na iniisip mong bitagin kami…
papatayin talaga kita.
Oo, naisip ko na 'yon, pare.
Dito lang sa 'min si Mylonas.
Pag naiwala mo 'yong droga,
mawawala sa 'yo si Mylonas.
Deal.
Sige.
Gawin mo na, my friend.
Kukuha tayo ng barko sa Coast Guard, idi-disguise natin.
-Kailangan ng support vessel. -Sino 'yong magmamaniobra?
Nakabalik na si Pete galing Malta. Baka isipin no'n, nagbibiro tayo.
Pinatigil na 'yong operation natin.
Tapusin n'yo na 'yong natitira.
Ako na ang bahalang managot sa pagtapos n'yo nito.
Pero di kayo puwedeng magsali ng ibang tao
o humingi pa ng tulong.
Anumang natitira, kayo lang ang tatapos.
Siyempre, kami lang.
Madali lang kaming palitan.
Hindi kayo gano'n.
Alam man lang ba ng Home Secretary 'yong mga pangalan namin?
Kung gano'n kaliit ang tingin nila sa 'min,
bakit pa natin ginagawa 'to?
Ginagawa mo dahil trabaho mo.
Pero hindi, di ba?
'Yong nasa kontrata ko, nine thousand a year, 21 days na leave.
Di nakalagay na parte ng trabaho ang mabaril.
'Yong Silver Pits.
Seventy miles ang layo sa Hull.
'Yong pinakamagandang pangisdaan sa North Sea.
No'ng bata pa 'ko,
Hull 'yong may pinakamalaking cod fleet sa mundo.
May barko 'yong lolo ko.
Mahilig uminom 'yong lolo ko.
Kaya…
Kaya kong magmaniobra ng barko.
Current position, latitude five-one degrees,
four-five minutes north.
Longitude zero-zero-two, three-one minutes east.
Dadaong kami
sa bandang 1700 hours. Over.
Mukhang sa 1830 yata, at lumilihis ka sa course, Donald.
Medyo kinakalawang na, e.
Binigyan ako ng coast guard ng weather report.
Hindi ko naintindihan lahat,
pero 'yong naintindihan ko, hindi maganda.
Mag-focus muna tayo sa paghahanap sa Holland
bago natin isipin 'yong panahon.
Wala siyang mga kaibigan.
-Ha? -'Yong legend ko, walang kaibigan.
Naniniwala ako d'yan.
'Yon ang dahilan ko kung bakit naging gano'n ako sa 'yo.
Ginagawa mo 'yong ginagawa mo para mabuhay.
Naiintindihan ko.
Matagal ko na ring ginagawa 'yon.
Tagasaan ka?
Taga-Battersea.
Nasa kabila lang ako ng ilog. Sa Sands End, Emerton Road.
Talaga?
Siguro mabuti nang di tayo nagkita noon.
Ano, e.
Mainitin ang ulo ko no'ng bata pa ako.
Ako rin.
Pero kalmado na tayo ngayon.
A, oo. Dahil sa trabahong 'to, lumalabas ang pinakamasamang katangian mo.
Pati 'yong pinakamabuti.
Tama.
-Naikarga na lahat, Aziz. -Okay.
Two days. Magkita tayo sa lugar na 'to sa London.
Kung wala ka do'n, mamamatay si Mylonas.
Pa'no kung ma-delay kami?
Lumalala ang panahon.
Kumpare, pinaghirapan kong ma-set up 'to.
Kung kay Hakan lang, patay na si Mylonas.
Pagkatapos nito,
magbabago ang lahat.
Oo.
Magbabago nga.
Ito 'yong Fishing vessel na Alba Spirit. Naririnig mo ba ako? Over.
Loud and clear. Sige, Alba Spirit. Over.
Naliligaw kami. Lumalala ang panahon.
Pakibigay ng position n'yo, Alba Spirit.
Mga four-zero nautical miles sa east ng Deben Point.
Parang mali yata.
Wala na kaming makita. Kailangan mong kausapin 'yong coastguard.
-Kailangan nila 'yong position n'yo. -Hello?
-Naririnig kita. Pakiulit. -Hello?
-Binabaha na 'yong hull. -Don!
-Don? Alba Spirit, naririnig n'yo ba 'ko? -Ano'ng gagawin natin, Don?
Don, pakibigay uli ng position n'yo.
-Don, please! -Kunin n'yo 'yong mga life raft!
Wala pa rin, sir.
Salamat.
Iche-check ko 'yong coordinates. Baka maling search area 'yong nabigay ko.
Nagtatrabaho sila.
Ganito ang trabaho natin.
Pinoprotektahan natin 'yong border.
Kung maalon 'yong dagat,
haharapin natin ang panganib at maglalayag pa rin tayo.
Ginagawa nila ang trabaho nila.
At ako 'yong nagpaalis sa kanila.
Responsibilidad ko 'to. Sa 'kin lang.
Lalong hindi sa 'yo.
Mahahanap kaya sila?
Siyempre.
Pag namatay tayo, ipapaalam ba sa mga tao 'yong ginagawa natin?
Hindi.
Ginagawa natin 'to kahit alam nating delikado,
pero pag mamatay tayo sa trabaho,
walang makakaalam ng ginawa natin?
Twelve years ago,
nag-undercover ako para sa Manchester Police.
Mga football hooligan. Sisiw lang.
Pinasok namin sila, sumali kami sa gang, binuwag namin sila at pinakulong.
Pagkaraan ng dalawang taon, ginustong mag-beach ng anak ko.
Dinala ko siya sa Blackpool.
Bank holiday.
Ang daming tao.
Ni hindi ko siya nakita.
'Yong gumawa.
Bigla na lang…
may sumaksak sa 'kin sa likod habang nakapila para bumili ng ice cream.
May natamaang artery, tapos…
muntik na 'kong maubusan ng dugo do'n mismo.
Sa harap ng anak ko.
Nasa ospital pa 'ko no'ng natanggap ko 'yong divorce papers.
Permanente 'to, hindi trabaho lang.
Buong buhay na kayong nakalingon sa likod n'yo.
Kung akala n'yong wala nang panganib, malalaman n'yong permanente pala 'yon…
Di nawawala ang panganib.
At di namamatay ang mga legend.
Mukhang tama ka.
HMCC Vigilant ng Her Majesty's Coast Guard. Over.
Sige lang. Over.
May taong gustong kumausap sa 'yo.
Sino'ng nand'yan?
Kami ni Mr. Blake.
Mabuti. Di ko na siya kailangang tawagan.
Sige. Kailangan ko ng van at armed support.
Wag sa Home Office. Sa Met ka na humingi.
Mukhang buhay ka pa, Don?
Oo. Ano…
Di ko pa nabilang, pero mukhang kumpleto sila.
Tama 'yong binigay na coordinates ni Erin,
kaya siya ang sisihin mo kung bakit kami nakabalik.
Nailigtas namin 'yong kargamento. Bukas 'yong handover sa London.
Ngayon…
tatapusin na lang namin.
May nakita ba kayo?
Wala. Baka may ibang daan papasok.
Ito 'yong lugar na pinili nila, at di natin alam kung bakit?
Mag-concentrate ka.
Papasok ka, ire-record mo ang pag-amin nila,
tapos sisibat ka na.
Gano'n lang kadali.
Wala namang naging madali, iho.
Di ko susuotin 'yong receiver.
Masyadong madaling makita.
Di namin maipapaalam 'yong nangyayari sa labas.
Di problema 'yong nasa labas.
Ganito, ha. Ito na 'yon. Ito na ang katapusan.
Para sa 'yo at sa kanya, kaya…
ibigay mo na ang lahat sa kanya, kasi kahit anong mangyari
nand'yan siya sa loob mo.
Siguraduhin mo lang na makalabas ka.
Sana may plano kayo.
Dalawang tonelada ng heroin 'yong pinasok n'yo.
Kung wala kayong plano, 20 years ang sentensiya natin.
Wag mong isipin 'yong plano namin.
Pero dapat two tons pa rin 'yan, di ba?
Kung hindi, hahanapin kita.
Di mo puwedeng ganyan kapuro. Papatayin mo sila.
Wag kang mag-alala.
Hahaluan namin.
Mahinang opium para sa mahihinang tao.
Bayaran mo na siya.
Ang galing mo, kumpare.
Sa inyo na 'yong van. Isasama ko siya.
Mabuti.
Mauuna kami, tapos kayo.
-Ano'ng nangyayari? -Halika na.
-Sa bubong. -Sa bubong sila dadaan.
Ang galing mo, my friend.
Tapos na.
Papatayin nila tayo.
Go.
Magandang nagkita tayo ulit.
Ang gaan nito, a.
-D'yan ka lang. -Kalokohan 'to. Asan 'yong pera ko?
-Narinig n'yo siya. -Negosyo lang 'to.
Bilangin mo. Sabihin mong hindi kulang.
-Sinabi nang d'yan ka lang. -Okay lang. Normal lang 'to.
Huli na 'to.
Pulis! Armado kami! D'yan lang kayo!
Walang gagalaw. Walang gagalaw!
Wag kayong gagalaw!
Akin na siya.
Bitawan mo 'ko, gago. Naglalakad na 'ko, o.
Ano'ng sinabi ko? Puro kayo mga walang-kuwentang amateur.
Susmaryosep.
Ano'ng nginingiti-ngiti mo?
Ikaw.
Ako nga.
Wag mo na akong tatawagan, my friend.
Masyado kang mapanganib para sa 'kin.
Pare, pag tinawagan pa kita uli,
asahan mong napakalala na ng sitwasyon.
Kailangan ko ng pagtataguan.
Pagtataguan.
Sige. Doon.
Hindi mo ako naaalala, Hakan?
Wag kang mag-alala. Kilala kita.
Si Allah na ang bahala sa 'yo.
Pulis! Armado kami!
Hello?
Nahuli namin siya.
E di, mukhang hindi na ako babalik.
Nasa'n ka?
Kita na lang tayo, pare.
Papa.
Bilisan mo!
Nand'yan na.
-Home Secretary! -Home Secretary!
Tingin po dito, sir! Salamat.
-Yumuko po kayo nang konti. -Konti pa, sir.
Yumuko po kayo. Ganyan.
Action!
Hindi kayo mananatili sa anino habambuhay.
Ang tagumpay na kagaya nito,
ang kuwentong kagaya nito
lalabas din balang araw.
Pero sa ngayon,
nagpapasalamat ako.
Nagpapasalamat sa inyo ang Britain.
Sana magkita tayo uli.
-Don, may sasabihin ka? -Siyempre.
Lahat ng leave na naipon n'yo, dapat gamitin n'yo ngayong calendar year.
Lahat ng travel expenses, dapat ma-submit bago mag-28.
Anumang hihigit sa £5, dapat may resibo.
Babalik kayo sa mga dating tungkulin n'yo,
pero may promotion review six months bago ng Civil Service schedule.
Maliban doon, balik na sa normal na buhay, kung ano man 'yon.
Balik-trabaho sa Lunes.
Hanggang kailanganin nila tayo uli.
Kung kailanganin nila tayo uli.
Okay. Magaling.
At saka, ingat sa pag-uwi.
Iinom kami.
Pero siya hindi.
Oo nga, mukhang malabo.
Kailangan ko nang umuwi, pero…
puwede sa ibang araw.
Sana nga.
Oy.
Nagawa natin.
Oo nga, 'tol.
Nagawa natin.
-Sino'ng manlilibre? -Puwede kayang ilista sa expenses?
Nag-enjoy ka.
Hindi ako nag-enjoy.
Ladies and Gentlemen,
aalis na kami sa Downing Street sa huling pagkakataon
pagkatapos ng labing-isa't kalahating napakagandang taon,
at napakasaya namin
na iiwan namin ang United Kingdom
sa di-hamak na mas maayos nang kalagayan kumpara noong dumating kami
labing-isa't kalahating taon na ang nakakaraan.
Napakalaking…
…sa matinding suporta,
at gusto ko ring magpasalamat sa lahat ng taong…
Tapos na.
Nagbalik na 'ko.
Sigurado ka?
Oo.
Ako 'to.
Ako lang.
Papa!
Noong 1990s,
tumulong ang undercover investigators ng Her Majesty's Customs
sa British law enforcement na masamsam ang higit 12 tonelada ng heroin
na nagkakahalaga nang higit sa one billion pounds.
Nagawa nila iyon sa kabila ng kakulangan sa training at pondo
kumpara sa katumbas nilang mga ahensiya sa ibang bansa
at nang halos walang kamalay-malay ang publiko sa ginagawa nila.
Hanggang ngayon.
Nagsalin ng Subtitle: J.M.B. Descalso