Kaixo denoi.
Kaixo.
Jane laster helduko da. Lara laster helduko da.
Kafe pila bat hartu dut.
- Ondo zaude? - Eserlekuekin ari zara?
- Bai. Hemen. - Bai. Ados.
- Giancarlo etorriko da. - Idatzi berri digu.
Ados. Non eseriko duzu?
- Carine Roitfeldekin. - Ados.
Badaude Joel, Christine, Juergen, Dovile eta Helena, beraz…
Jar dezakegu beste nonbait…
- Aurrean dago. - Ados.
- Carmen Kassekin. Jende atseginarekin. - Ados.
Desfilearen eguna beti da oso kaotikoa.
Gona horrek kezkatzen nau.
Ez dut lorik egin look oso horrekin kezkatuta nengoelako, egia esan.
Felice izeneko modelo zoragarriak jantziko du,
eta gona gardena da.
Berregin behar genuen, baina ez dugu astirik izan.
- Gaua eman duzu hemen? - Bai.
DISEINU ZUZENDARIA
Goizeko 03:00etan edo bukatu dugu.
ATELIERREKO BURUA
Eta 09:00etan itzuli gara.
Lan guztia bukatzeko.
Aitortu estresagarria dela!
Esan dut.
Desfilea sei edo zazpi ordu barru da,
eta ia prest gaude.
- Ia prest gaude. - Banoa.
Kontrolatzaile konpultsibo bat hartu…
Beti diot banaizela, baina era positiboan.
Kontrola izatea atsegin duen norbait hartu,
eta kontrola ezin duen egoera batean jartzen duzunean,
deseroso sentiarazten duzu.
Nire bizitzako alderdi asko egon dira nire kontroletik kanpo.
Bullyinga, eta gero,
nitaz idazten eta esaten zutena.
Gero arte.
Kontrola ezin ditzakegun gauza asko daude,
eta desfilearen egunean, horrek urduri jartzen nau.
LAU ORDU DESFILERAKO
Gero eta itxura hobea du denak.
Dena antolatzen ari dira.
Kandelei buelta eman diegu euria eginez gero urez ez betetzeko.
- Badaukagu antzara. - Itxura itzela du.
Ondo aterako da.
Proiekzioa goraino heltzen da orain. Itxura ona du denak.
Nire ezkontza egunean baino kezkatuago nago eguraldiagatik.
Bai.
Ezin du nire ezkontzan bezala euria egin. Hau garrantzitsuagoa da.
Ez begiratu horrantz. Ezta alboetara.
Iragarpena begiratzea debekatu didate.
Gaur hona iristean,
agerikoa da zure anbizioaren neurria.
Bide luzea izan da.
Gogoan ditut New Yorken egin ohi zenituen aurkezpen txikiak.
Zein da atzean dagoen ideia?
Hamazazpi urte daramatzat hau egiten.
Negozioak gorabehera asko izan ditu.
Eta marka independente gisa,
oso harro nago lortzen ari garenaz.
Pentsatu hotzak dakartzan abantailetan.
Larruazal sendoa izango dute, ezta?
Eta titiburu tinkoak.
Espero dut Harperrek jakaren bat izatea.
Presio handia dago.
Desfile arrakastatsua izan behar du.
Negozioa oso garrantzitsua da niretzat.
Nire parte da.
Baina ez da bide erraza izan.
Dena galtzear egon nintzen.
Eta hori garai iluna izan zen.
Lanera joan aurretik negar egiten nuen egunero,
suhiltzailea nintzela ematen zuelako.
Hitz egin dezagun beckhamtarrez.
- Beti lerroburuetan… - Bestelako erregetza.
Interesgarria iruditzen zait hitz aukera,
"gizonak" lagundu diola, negozioarekin lagundu diola.
- Azaldu dezakezu? - Hau…
Dozenaka milioi zor genituen.
Bai, etxean senarra nuen zain,
baina nire negoziokidea ere bai.
Beraz, negozioaz hitz egiten nion.
Dirua inbertitzen ari zelako.
SENARRAK BERE MODA INPERIOA SALBATU DU
Eta gorroto nuen. Zeharo gorroto nuen.
Biok eseri, eta nik inbertitutakoa aztertu genuen.
Elkarrizketa horrek bihotza hautsi zidan,
Victoria emakume harroa delako.
Ezagutu ginenean, ni baino aberatsagoa zen.
Gure lehen etxea erosi zuen Hertfordshiren,
Beckingham jauregia bezala ezaguna.
Beraz, bera nigana etortzea eta esatea:
"Negozioak diru gehiago behar du",
latza izan zen biontzat.
Ez nuelako horrela jarraitzeko dirurik.
Eta denboraz, esan nuen: "Honek ezin du jarraitu".
Etxea behera zetorren.
Negozioa galtzen ari nintzen.
Kanpoko inbertsio bat behar nuen.
Norbaiten laguntza behar nuen.
Victoriak ez zuen dirua bakarrik jarriko zuen kiderik nahi.
Negozioa ezagutzen zuen kidea behar zuen,
bere ametsa ulertzen zuena,
eta betetzen lagunduko ziona.
Negozioa aztertu eta jendearekin hitz egitean,
kanpoko jendearekin,
ulertu nuen oso egoera zaila zela.
Desastre hutsa zen.
MARKAREN 8 MILIOIKO PORROTA
Prentsa aztertzen hasi ginen.
GORRI ANDREA
Izugarria.
Munduko negoziorik txarrena zela zioten.
Gero kontuak eta zenbakiak aztertu genituen.
Galerak.
Irabazirik ez.
Konpontzen hain zaila zen zerbait ikusten nuen lehen aldia zen.
David Belhassen ezagutu nuenean,
banekien nire ametsa zela berak nire negozioan inbertitzea.
Baina itsasoratu den itsasontzi erraldoia izatea bezala da,
eta trasteari buelta eman behar izatea.
Ez nekien erronka hori onartu nahiko zuen.
Oso estresagarria izan zen niretzat, benetan etsita nengoelako,
ez bakarrik diruagatik,
baizik eta gehitu zezakeen beste guztiagatik.
Ez dut zerbaitetan inbertitzen aukera egokia dela uste ez badut.
Beraz, kontuak aztertu ostean,
esan genuen: "Ez dugu egingo. Ahaztu".
Bihotza hautsi zidan, erabat,
luze jo didalako honaino heltzeak.
Taldeari esan behar nion: "Barkatu, ezetz erabaki dugu".
Orduan emaztearekin irten nintzen larunbat gauean,
eta ederra zegoen,
eta galdetu nion: "Zer daramazu?".
"Victoria Beckham".
Esan nion: "Victoria Beckham asko erosten duzu?".
Eta berak: "Pila bat. Izugarri atsegin dut".
Horrek sugar bat piztu zuen nire baitan.
Eta astelehenean taldeari esan nion: "Egin behar dugu. Huts egiten badugu ere".
Eta akordioa sinatu genuen.
Gogoan dut oso hunkituta zegoela,
eta esan zidala: "Ez dizut huts egingo".
Ez ninduen gogor lan egiteak beldurtzen,
baina ez nekien zeinen mingarria izango zen.
HIRU ORDU DESFILERAKO
- Itxura itzela duzu. - Mila esker.
Ederra zaude. Pozik?
Oso ondo orraztu eta makillatu zara. Ederrak zaudete biak.
Mila esker.
- Hotz. - Ederra.
Victoria oso kontzentratuta egoten da desfilearen egunean.
- Non dago? - Ezkerrean, hor.
Bilduma berrikusten ari da, jantziak,
modeloak, musika.
Ez dut inoiz urduri ikusi.
Aurten izan ezik.
Eta badakit joan nendin nahi zuela.
Entzun, berri txarrak ditut.
- Felice bizikletatik erori da. - Ados.
Eta hau da bere hanka.
- Zer arraio? - Eta gona gardena jantziko du.
- Ondo dago. - Eskerrak.
Zer luzera du gonak? Belauna estaltzen dio?
Janzteko esan diot, ikus dezazun.
Zergatik ez dugu looka aldatzen?
Ez dakit ondo emango dion.
Antzeko norbait bila dezakegu.
- Pentsa dezagun. - Luzeragatik.
Gona hori erabili nahiko nuke, zuk ez?
Gona honaino heltzen da, baina ikusiko zaio.
Ikusiko zaio.
Azter ditzagun aukera guztiak.
Egon apur bat.
Zergatik ez diogu Feliceri hau probatzen?
Ez da heldu.
Bere bila joan naiteke egoera azaltzeko.
Ez duzu praken ideia atsegin?
Praka beltzak top arrosarekin?
Praka beltzek kortse bat dute.
Praka horiek sekulakoak dira.
- Ea… - Hau jarri…
Zaila da azken unean look bat aldatzea,
aurreko aste osoa eman duzulako larrituta:
"Look egokia da neskarentzako".
Beraz, ezin da besterik gabe desfilearen aurretik look bat aldatu.
Orain, gona baten odez, prakak ditugu hemen,
hankak estali behar dizkiogulako, belaunean zauri itsusia duelako.
Ene, horregatik edaten dut.
Hirukiak erditzen ari garela dirudi.
Ez da bukatzen: "Bat!". "Bai, beste bi falta dira".
Bost minututan musika nahikoa izango dugu.
Ez behin betikoa, baina nahikoa entsegua hasteko.
Aizue, musikarik ez badugu, abestu beharko dut.
- Hori guztiz… - Tira…
Bai horixe…
Ideia bikaina da.
Clément eta ni Sonny eta Cher berriak izango gara.
Itzel.
Ondo da, musika nahasketaren zain gaude.
Hartuko du norbaitek? Trauma ondorengo estresa dut.
Ondo da.
- Ondo aterako da. - Bai. Ondo da.
- Kaka. Euria hasi du. - Ene, ez.
Ondo da. Barkatu.
- Euria hasi omen du. - Euria hasi berri du.
Barkatu.
Hara.
Ez dakit zer esan.
Ene bada.
Ez!
Ondo aterako da.
Ene, ezin dut jasan!
Ez du ezertarako balio nik burua galtzeak.
Ez du ezertarako balio.
Asko inbertitu dugu desfile honetan,
jende askoren lana, talentua, grina.
Euri asko ari du.
Ezin dut jasan. Gela ilun batera joango naiz.
Txantxa da, ezta?
Txantxa da.
Txantxa.
Atzeratuko dugu?
Bai, atzeratu behar dugu.
Ezin dugu desfilea hasi zaparrada honekin.
Ez.
Victoria, zure erabakia da.
Badaki zaila dela.
Badaki dena amaitu edo oso latza izan daitekeela.
Victoriaren negoziokidea bihurtu nintzenean,
negozioa oso egoera korapilatsuan zegoen.
Beraz, jakin beharra nuen
egin beharrekoa onartzeko gai izango zen.
Hainbat urtez, jendeak entzun nahi zuena esan zion.
Gogoan dut gastuetako bat bulegoko landareak zirela,
oso atsegin dituelako.
Eta urtean 70 000 dolarrekoa zen.
Eta gero landareak ureztatzera joaten zen norbait zegoen,
urtean beste 15 000 dolar.
Eta hori hasiera baino ez da.
Beraz, berarekin bildu, eta egia esatea erabaki nuen.
Ez nekien nola erantzungo zuen.
Esan nion: "Victoria, dena aldatu behar dugu,
negozioa berregituratu, eta mingarria izango da".
Eta bukatu nuenean, arretaz entzun zidan, eta isilik geratu zen.
Onartu egin nuen.
Latza izan zen hori entzutea.
Ez nintzen enpresa kudeaketan aditua.
Entretenimendu industriatik nentorren.
Entretenimendu konpainia ginen
eta ez genuen eskarmenturik modaren esparruan.
Ez nintzen orduan ohartu,
baina asko xahutzen ari ginen.
Hamabost forru ezberdin nituen jaka eta berokien azpikorako.
Jendeak uste zuen onena eta nahi nuena lortzera ohituta nengoela.
Gauza bitxiak, aulkiak munduko mutur batetik bestera ekartzea bezala.
Orain entzutean, lotsatu egiten naiz.
Baina nik ahalbidetu nuen.
Arazoaren zati bat izan zen
jendea ez zela niri ezetz esatera ausartzen.
Zergatik?
Uste dut, ziurrenik,
botere kontua dela, egia esan.
Izarraren boterea.
- Mila esker, Victoria. - Mila esker.
Jendeak uste zuen ez nengoela "ez" entzutera ohitua.
Nire errua aitortu eta onartuko dut
beste era batera egin behar nituen gauzengatik.
Zorrak nituen.
Asko aldatu beharra nuen.
Galduta nengoela ohartu nintzen.
Arazo larrietako bat zen
bere nortasuna ez zela jada markan islatzen ari.
Ez zen jada Victoria Beckham.
Beste zerbait zen.
Victoria Beckham itzuli behar nuen Victoria Beckhamera.
Eta orduan, egun batean, ideia bat izan nuen.
Juergen Tellerri deitu,
eta esan nion: "Juergen, Marc Jacobsen kanpaina birsortu nahi dut".
Ez dut lanik errepikatzen. Nahiago dut zerbait berria egin.
Baina berezia izan zen bere ideia izan zelako,
eta bere marka.
Hamar urte lehenago, ni nintzen guztien barregarri.
Baina irudi hori neureganatu nahi nuen.
Zerbait esan nahi nuen argazki horrekin.
Kontrola hartu zuen.
Jendeak ulertu zuen. Dibertigarria zen. Egia zen.
Itzuli egin zen, produktua saltzen ari zen,
bere ideia, bere nortasuna.
Dotoretasuna, glamourra.
Espero bezala ari nintzen azkenik,
nire negozioa zuzentzen,
eta gehiago egin nahi nuen.
Zoragarria.
- Harrigarria. - Kaixo.
Mila esker.
Nire jatorrietara itzuli nintzen.
Etxetik lan egiten ari naiz.
Makillaje ispilu teknikoa dut.
Eta zuekin partekatu nahi nuen,
egunero daramadan makillajea erakutsi nahi nizuen.
Goazen, neskak.
Beauty atera nuenean, banekien zer sortu nahi nuen,
nire bizitza erdia eman dudalako makillaje aulkian.
Beraz, mutur lodia hartu,
eta kolore ilun hau erabiliko dut.
Spice Girlsetan nengoenean, beti nengoen makillaje aulkian.
Jendeak nirekin lotzen zuen zerbait
smoky eye hori zen.
Eta esan nahi nuena zen:
"Honela egiten dut. Zuk ere egin dezakezu".
Produktu bakarra erabiltzen dut smoky eyerako.
Produktu hori…
Nire sena jarraitu nuen.
Ni neu izan nintzen.
Barkatu, badakit ez dela kamera angelurik onena.
Ez naiz honetan trebea.
Gogoan dut ez nekiela nolako erantzuna izango zuen.
Ene bada.
Eta harrigarria izan zen.
Beautyk arrakasta izan zuenean,
azkenik ondo zihoan zerbait izateak…
Pozten naiz zu ezagutzeaz. Oso ile polita duzu. Ederra.
…neure buruarengan sinesten lagundu zidan.
Baina lanean jarraitu behar nuen…
Mila esker.
…moda marka kolokan zegoelako oraindik.
BI ORDU DESFILERAKO
Ez dakit zer egin.
Neskek orduak eman dituzte ile eta makillajearekin.
Takoidun zapatak daramatzate,
busti ezin daitezkeen jantziak daramatzate,
eta etxetik estalki azpira eraman behar ditugu.
Edozein alorrean, enpresa-sortzaile batek
bere nortasun osoa jartzen du negozioan.
Badaki arrakastak jarraikitasunean datzala.
Aurrera jarraitu behar duzu.
Horretarako gai ez bazara, etenik gabe ekiteko gai,
emaitza bakarra porrota da.
Gogor lan egin dut industria honetan leku bat izateko,
eta ez dut eraiki dudan guztia galdu nahi.
Pikutara.
Desfilea egingo dugu, gerta ahala gerta.
Adi denok, entsegua hasiko dugu. Mesedez, utzi bidea libre.
Jantzi zapatak, eta eman eskua neskei eskaileretan.
- Nik egin… - Hori egingo dugu.
Neskak, norbaitek eskua emango dizue,
eskaileretatik jaistean laprast ez egiteko.
Uste dut entsegu bat egin ezean,
zaila izango dela denbora neurtzea.
Ez dago ondo aterako den bermerik.
Horrek kezkatzen nau gauzak kontrolpean izatea ategin dudalako.
Baina hori ez islatzen saiatzen naiz,
bestela, dena hondatuko baita.
Lan asko egin beharra dago
benetako bilduma eta desfile bat antolatzeko.
Sei hilabete inspirazio bila, probak egiten, oihalak aukeratzen.
Eta jendeak antzeman dezake jantzi hori diseinatu duen pertsonak
benetan atsegin duen eta bihotzez egin duen
edo saltzaile batek diseinatu duen
eta benetan arimarik ez duen.
Bere garapenaren lekuko izan naiz
marka bat sortzeko ideia izan zuenetik,
New Yorkeko lehen desfilera…
Gaur arte.
Victoriak egin duen desfilerik handiena da.
Sortzaile gisa, zure ibilbidean,
hartzen duzun erabaki orok ordezkatzen zaitu.
Victoriarekin lan egin nuen bost urteetan nire lana izan zen
sustraiak elikatzea, haz zitezen.
Moda diseinatzailea bilakatzeko,
prozesuko une orotan izan behar zuen bere buruari fidela.
Hori aurkitu zezan nahi nuen,
zure ametsak betetzea zeure burua aurkitzea delako.
HOGEITA HAMAR MINUTU DESFILERAKO
Eta pasarela.
Euria ari du?
Ez, jada ez.
- Ados, prestatuko ditugu neskak. - Bai.
Jendea hotz da. Hasi beharra dugu.
Ondo zaude? Ziur zaude?
Ziur zaude? Hotz zara?
Ez kezkatu.
- Lasai. Benetan? - Hartu nire jaka.
- Maratoietan bezala. - Ez dakit zergatik nagoen dardarka.
Aluminio-papera daukagu!
Leku lasaiago batera joan gaitezke desfilea hasi aurretik.
Beste gaztelura, pasarelaren ondoan.
Zenbat gaztelu dituzu?
Anna eramango duzu. Ados. Orain arte.
Ados.
Hara.
Ez dirudi prest zaudetenik.
Moda kazetariok desfile asko ikusten ditugu,
hilabeteak daramatzagu lanean,
eta denok heldu ginenean, bustita zegoen, hotz egiten zuen,
eta argi zegoen lan asko zegoela egiteke…
Ez du euri gehiagorik egingo?
Victoriaren publikoa ez zegoen erabat bere alde.
Uste dut jendea esertzen saiatuko garela.
Bai, hortik.
Jar ditzakegu neska guztiak ilaran? Jarri zuen lekuetan. Mila esker.
- Prest dago Jasmine gu sartzeko… - Ez, denak esertzen ari dira.
Badakizu non dagoen nire eserlekua?
- Bai… - Bai, noski.
Lucien Pagèseko norbait behar dut.
Gutxi gorabehera, ez dakit zenbaki zehatza.
Beste aldean zaudete. Hemendik joan gaitezke.
- Zer moduz? - Jendea ez da eseri.
- Denbora gehiago behar dugu. - Gehiago?
- Victoriarekin nago. Esan. - Asko falta dira.
Jasminek dio itxaron behar dugula jendea esertzen ari delako.
- Berandu datozelako? - Bai, jende garrantzitsua.
Ados. Mila esker.
Denbora agortzen ari zaigu.
Jar ditzagun ilaran. Kezkatuta nago.
Bai, zuzen zaude. Erabaki zuzena da. Goazen.
Badakit hotz zaretela eta euria ari duela,
baina ederrak zaudete,
eta jende askok oso gogor lan egin du
daramatzazuen bildumako jantziak egiteko.
Orain zuen txanda da, neskak,
maite zaituztegu.
Mila esker, benetan. Zorte on.
Goazen!
- Zorte on. - Zorte on.
Maite zaitut.
Zorte on.
Desfile hau oso garrantzitsua da,
ez bakarrik niretzat, baizik eta talde osoarentzat.
Nigan sinetsi duten guztientzat.
Nire negoziokideak pozik egotea nahi dut.
Nire umeak nitaz harro egotea.
David nitaz harro egotea.
Nigan sinetsi izan ez balu, ez nuke jada negoziorik izango.
Beraz, neskak ilaran daudenean irteteko zain,
horrek guztiak arduratzen nau.
- Ez zuen poltsarik izan behar. - Nork?
- Apollinek. - Kaka, barkatu.
Kendu behar genion. Barkatu. Apollinek ez zuen poltsarik izan behar.
Ez du axola.
- Hara. - Ederra.
Hara.
Harrigarria.
Beti esan diot Victoriari:
"Ez begiratu eskuinera edo ezkerrera, izan zu zeu".
Eta uste dut horri esker izan duela arrakasta.
Uste dut gau hartan bere ametsa bete zuela.
Benetan uste dut egon nahi duen tokian kokatu zuela.
Zoragarria. Beste maila batean dago.
- Harrigarria. - Mila esker.
Ez zuen amore eman, eta gauzak ondo doaz azkenik.
Negozioari buelta eman diogu.
Baina hasiera baino ez da.
Gauza asko ditugu oraindik egiteke.
Zoragarria izan da. Zorionak.
Negozioaren oinarriak ezartzen hasi nintzenean,
Cruzekin haurdun nengoen,
hogei urte behar izan ditut honaino heltzeko,
eta orain benetan garatzen has naiteke.
Gereziondoak ederrak dira.
Baina entzun duzu… Entzun. Heltzean, entzun.
- Zuhaitzei entzuteko? - Zuk entzun.
Harrigarria da hemen sortu duzuna.
Zuentzat sortu dut.
Benetan.
Badakit.
Zoragarria da.
Mutilak hor daude?
Ez dituzu entzuten pilotari ostikoak ematen?
- Barkatu, minutu bat. - Ene, politak joko ninduela uste nuen.
Ez horregatik.
Ez dut ulertzen zergatik pilota bat gerturatzen ikustean
jendearen erantzuna…
- Korrika ostikatzea den. - Nire erantzuna…
Hartzea edo saihestea da.
Gauzak zeharo aldatu dira zuretzat.
Ez zara seguru sentitzen lasai hartu eta erlaxatzeko?
Oso sutsua zara, oso adoretsua eta oso langilea.
- Eta hori ona da ala txarra? - Ene, oso ona da.
Oso ona…
Hunkitu egiten nau
beti frogatu nahi duzulako gai zarela.
Zergatik ez duzu esaten: "Ondo da, lortu dut".
Hainbeste urte borrokatzen eta garatzen eman ostean,
orain benetako aukera dudalako,
eta ez dudalako galdu nahi.
Baina nori frogatu nahi diozu?
Agian, alde batetik, zuri.
Gaizki sentitzen naiz
hainbatetan zuri laguntza eskatu behar izanagatik.
Ez didazu ezer frogatu behar.
Baina frogatu nahi dizut.
Frogatu nahi dizut.
Zure aurpegia eta umeen aurpegiak ikusi nituenean azken desfilearen ostean,
ez zen lehen aldia izan, baina garrantzitsua izan zen niretzat
nitaz zein harro zeundeten ikusi nuelako.
Ulertzen?
Sandwich bat egingo bazenu ere, harro egongo ginateke.
Egia esan, ez naiz trebea sandwichak egiten.
Ez, ez zara.
Baina ez du axola.
Baina ez dakit, gauza asko egin nahi ditut oraindik.
Uste dut zeure buruari frogatu nahi diozula, ez niri.
- Agian. - Burugogorra zara
eta mundu guztiari frogatu nahi diozu oker zeudela.
Bai, baina arrakasta izatea
atsegina da, aitortu beharra dut.
Harro nago, eta ez dit lotsarik ematen anbiziotsua naizela esateak,
eta gauza asko egin nahi ditut oraindik.
Orain biok ditugu… Nik ia 50 urte ditut. Zuk 51.
- Ene. David! - Zuk…
- Baina zuk… - 101 urte ditugu.
- Ondo gaude 101 urte izateko. - Baina…
Zer da hurrengoa?
- Beste ume bat? - Gauza asko…
Beste ume bat? Ene bada. Ez.
Gauza asko egin nahi ditugu oraindik.
- Ez duzu oraindik utziko? - Ez dut oraindik utziko.
Gabon denoi.
Ilusio handia egiten dit hemen egoteak Urteko Ekintzailea saria aurkezten.
Egingo dut erreberentzia bat?
Erregea etorriko da?
- Kaixo. - Zer moduz?
Kaixo.
Ondo da, zera esango dut: "Mila esker nire senar zoragarriari, Davidi,
gure familia ederragatik, beti eskertuko dizut".
- Besterik ez? - Besterik ez.
…niretzat oso garrantzitsua den emakume bati,
nire ama Victoria Beckhami.
- Zein polita. - Oso polita.
- Negarrez ari zara? - Ez.
- Bai. - Ez.
Ez! Bai!
- Ez dut uste ezer daukazunik. - Orduan zer zabiltza?
Begiratzen. Ez daukazu ezer.
- Baietz uste nuen. - Ez zait gustatu.
- Benetan.
Zutaz harro nago. Badakit ez didazula muxu emango.
Ez, bi ordu eman ditudalako ilea eta makillajearekin.
Belzteko krema utziko didazu jakan.
Ez du axola.
Harper, aterako zara nirekin?
Zergatik deitzen da Harper's Bazaar?
Aldizkariaren izena da.
Nigatik zela uste nuen.
Urteko Ekintzailea saria aurkezteko
ongi etorria emango diot Harper Beckhami.
Aterako naiz?
Oso urduri nago.
Ilusio handia egiten dit Urteko Ekintzailea saria aurkezteak.
Bereziki laneguna delako.
Beraz, ezingo ditut etxeko lanak egin.
Oso harro nago Urteko Ekintzailea saria emateaz
niretzat oso garrantzitsua den emakume inspiratzaile bati,
nire ama zoragarriari, Victoria Beckhami.
Azpitituluak: Leire Chertudi