Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Αυτό το δάσος φιλοξενεί τα μεγαλύτερα και πιο βαριά
απ' όλα τα ζώα που δουν σε δέντρα.
Στα πολλά χρόνια ζωής τους,
μπορεί να μην πατήσουν ποτέ στο έδαφος.
Γι' αυτό και γνωρίζαμε τόσο λίγα γι' αυτά
μέχρι πριν από μερικές δεκαετίες.
Είναι, όμως, από τους πιο κοντινούς συγγενείς μας,
αφού μοιραζόμαστε σχεδόν 30 σωματικά χαρακτηριστικά.
Ακόμα και το όνομά τους, όρανγκ ούταν, σημαίνει "άνθρωπος των δασών".
Παρά το μέγεθος και τη δύναμή τους,
πρόκειται για ήρεμα, σκεπτόμενα πλάσματα που επιλύουν προβλήματα…
και που είναι πιο κοντά σ' εμάς από κάθε άλλο είδος ανθρωπιδών.
Κοιτάζοντας έναν ουρακοτάγκο, είναι δύσκολο να μη δούμε ένα κομμάτι μας.
Κι ενώ ίσως να μη μάθουμε ποτέ τι ακριβώς σκέφτονται,
το γεγονός ότι σκέφτονται είναι σίγουρο.
Η ΚΡΥΦΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΟΥΡΑΚΟΤΑΓΚΩΝ
Οι ουρακοτάγκοι ζούσαν κάποτε στη Σουμάτρα, το νησί της Ινδονησίας.
Μεγάλο τμήμα του δάσους τους έχει τώρα κοπεί.
Και σήμερα οι λίγες χιλιάδες που απομένουν περιορίζονται στον βορρά.
Εδώ, ένα μέρος ξεχωρίζει.
Το Σούακ.
Μια μικρή έκταση ελώδους δάσους.
Στα δυτικά συνορεύει με τον ποταμό Λίμπανγκ,
ο οποίος λειτουργεί ως φράγμα στην ανθρώπινη ανάπτυξη.
Το δάσος του Σούακ παραμένει αναλλοίωτο εδώ και χιλιάδες χρόνια.
Είναι βασική κατοικία των ουρακοτάγκων…
κι έχει πλέον την υψηλότερη πυκνότητα αυτών των κοκκινοτρίχηδων
από οπουδήποτε στον πλανήτη.
Πάνω από 200 αναγνωρίσιμοι ουρακοτάγκοι ζουν στη συγκεκριμένη γειτονιά.
Και τα τελευταία 30 χρόνια,
τους παρατηρούν επιστήμονες του Ερευνητικού Προγράμματος Ουρακοτάγκων.
Αλλά είτε οι παρατηρητές είναι επιστήμονες ή σκηνοθέτες,
το να ρίχνουν κλεφτές ματιές στους ουρακοτάγκους ψηλά στα δέντρα
δεν αρκεί.
Πρέπει να τους δεις από ψηλά στις φυλλωσιές.
Και νέες τεχνικές βιντεοσκόπησης, όπως είναι τα μικρά ντρόουν,
μας επιτρέπουν να κάνουμε ακριβώς αυτό.
Έτσι αποκαλύπτονται περισσότερες λεπτομέρειες για τη ζωή τους.
Οι ουρακοτάγκοι είναι συνήθως μονήρεις,
αλλά αυτοί που ζουν εδώ είναι ιδιαίτερα κοινωνικοί.
Βλέπουν και μαθαίνουν από τους άλλους,
κι έτσι έχουν δημιουργήσει μια μοναδική κουλτούρα.
Η χρήση εργαλείων είναι σπάνια στους ουρακοτάγκους αλλού,
αλλά όχι εδώ,
και τέτοιες ικανότητες περνούν από τη μια γενιά στην άλλη.
Στο επίκεντρο αυτής της μελέτης βρίσκονται τρία θηλυκά που συγγενεύουν.
Η μεγαλύτερη είναι η Φρίσκα,
η οποία είναι επιδέξια στο να ρουφάει τερμίτες από κλαδιά.
Είναι πάνω από 60 ετών κι ένας από τους γηραιότερους ουρακοτάγκους.
Επόμενη, η κόρη της Φρίσκα, η Έλλη, η οποία τρώει συνέχεια.
Και τέλος, η κόρη της Έλλης, η Ίντεν,
η οποία πλησιάζει στο μεγαλύτερο ορόσημο στη ζωή ενός ουρακοτάγκου.
Είναι αναγνωρίσιμη από τα καρφάκια στα μαλλιά της,
χαρακτηριστικό που είχε από μωρό.
Αυτή είναι η Ίντεν στην ηλικία των δύο ετών,
με τη μαμά Έλλη.
Ο δεσμός μεταξύ μητέρας και παιδιού
είναι από τους πιο διαρκείς και δυνατούς δεσμούς στον κόσμο,
με μόνο αυτόν των ανθρώπων να τον ξεπερνά.
Ένας νεαρός ουρακοτάγκος περνάει χιλιάδες ώρες κοιτώντας τη μητέρα του.
Έτσι μαθαίνουν ποια από τα πολλά είδη φυτών της ζούγκλας
είναι βρώσιμα…
και, κάτι εξίσου σημαντικό, πώς να τα τρώνε.
Είναι εκπαίδευση που μπορεί να πάρει μια δεκαετία.
Αλλά όλα αυτά έγιναν πριν από έξι χρόνια.
Τώρα η Ίντεν είναι οκτώ και ξέρει πολλά για τη ζούγκλα.
Έμαθε ποια φυτά σ' αυτήν την πράσινη θάλασσα τρώγονται.
Αυτό που δεν έχει αλλάξει ακόμη είναι η σχέση της με τη μητέρα της.
Η Έλλη δεν είναι ποτέ μακριά,
κι ο πιο γρήγορος τρόπος να βρει τροφή η Ίντεν είναι να την παρακολουθεί.
Όπως αυτούς τους τερμίτες.
Για την Ίντεν, είναι τρόπος ζωής να μοιράζεται με τη μητέρα της.
Μέχρι τώρα.
Αυτό το χτύπημα δεν είναι καλό σημάδι.
Κάτι έχει αλλάξει.
Υπάρχει νέα άφιξη.
Έχει το μισό μέγεθος ανθρώπινου μωρού
κι είναι μάλλον το πρώτο νεογέννητο που έχει δει ποτέ η Ίντεν.
Έχει μπερδευτεί πολύ.
Αν και το νεογέννητο αξίζει μάλλον μια πιο κοντινή ματιά.
Αλλά η μητέρα της δεν τη θέλει πολύ κοντά.
Οκτώ χρόνια τώρα, μητέρα και πρωτότοκη τα έκαναν όλα μαζί.
Τώρα οι δυο έγιναν τρεις,
κι όλα μοιάζουν διαφορετικά.
Όπως και να 'χει, καλύτερα να ακολουθήσει τη μαμά.
Ακόμα και στην ηλικία των οκτώ, η Ίντεν ήταν πάντα κοντά στη μητέρα της.
Πράγμα καθόλου εύκολο στην πυκνή ζούγκλα,
αλλά θα ήταν επικίνδυνο να χαθεί.
Κι όπου κι αν είναι η Έλλη, είναι πάντα κοντά σε τροφή.
Για να τροφοδοτήσουν εγκέφαλο και σώμα,
οι ουρακοτάγκοι τρώνε το μεγαλύτερο διάστημα της μέρας.
Οι καρποί μελάκα είναι ένα από τα πάνω από 300 είδη τροφής
που θα φάνε η Έλλη κι η Ίντεν.
Η συλλογή τροφίμων απαιτεί ειδικές τεχνικές.
Για την Ίντεν, η καλύτερη τακτική ήταν πάντα να αντιγράφει τη μαμά.
Μα όταν ένα σνακ μπορεί να αντεπιτεθεί…
η τεχνική σου πρέπει να είναι τέλεια.
Η Ίντεν θα μάθει σύντομα ότι τα ακροδάχτυλα
δεν είναι ο καλύτερος τρόπος να πιάσεις μυρμήγκια.
Όπως πάντα, δεν μπαίνει τίποτα ανάμεσα στην Έλλη και το φαγητό της,
ούτε καν το χέρι του μωρού.
Με ένα νέο μωρό να συντηρήσει,
η Έλλη πρέπει να τρώει γύρω στις 3.000 θερμίδες τη μέρα.
Τα φύλλα είναι σημαντικό μέρος της δίαιτάς τους.
Αλλά ακόμη και τα σωστά χρειάζονται λίγη επεξεργασία.
Κι αυτό σημαίνει να φτύνουν τις πικρές τανίνες.
Οι νεογέννητοι ουρακοτάγκοι κοιμούνται πολλές ώρες, όπως οι άνθρωποι.
Η μόνη διαφορά είναι ότι πρέπει να το κάνουν
κρατώντας σφιχτά τη μητέρα τους.
Μετά από μερικές ώρες φαγητού, οι ουρακοτάγκοι πέφτουν για ύπνο.
Αλλά το νέο μωρό φαίνεται να έχει πάρει τη θέση της Ίντεν στη φωλιά.
Είναι δύσκολο όταν η μητέρα σου δεν φαίνεται
να ενδιαφέρεται για σένα όσο παλιότερα.
Σύντομα η Ίντεν θα πρέπει να βρει ένα νέο σπίτι στο δάσος
και να τα βγάζει πέρα μόνη της.
Αλλού στη γειτονιά,
ο Πεπίτο, ο ξάδερφος της Ίντεν, αντιμετωπίζει τη δική του στιγμή αλήθειας.
Η μητέρα του, η Πινιάτα, είναι έτοιμη να κάνει άλλο μωρό.
Περνάει την Ίντεν έναν χρόνο,
κι αυτό είναι καλό σημάδι ότι είναι ώρα για τον Πεπίτο να φύγει.
Είναι η πιο επικίνδυνη περίοδος στη ζωή ενός νεαρού ουρακοτάγκου.
Για να πετύχει, χρειάζεται τεχνογνωσία, αυτοπεποίθηση
κι επαγρύπνηση.
Και γιατί να μη δείξει αυτοπεποίθηση…
βάζοντάς τα με τους δαίμονες στον βάλτο από κάτω;
Ακόμα κι αν είναι μόνο μια άκακη χελώνα.
Η αντίδραση μπορεί να φαίνεται υπερβολική,
μα στην κοινωνία των ουρακοτάγκων,
τα αγόρια είναι πιο ζωηρά από τα κορίτσια.
Κι αυτή δεν είναι η μόνη διαφορά μεταξύ των δύο φύλων.
Για να εκπληρώσουν τις δυνατότητές τους, οι νεαροί αρσενικοί όπως ο Πεπίτο,
πρέπει να βρουν ένα ενήλικο αρσενικό για να έχουν ως πρότυπο και να μάθουν.
Στο μεταξύ, έχουμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε τη χρήση
μιας σημαντικής δεξιότητας στο Σούακ.
Η καρποφορία των δέντρων τζέμανανγκ
είναι πολυαναμενόμενη για τους ενήλικους ουρακοτάγκους.
Οι λοβοί περιέχουν πολύ θρεπτικούς σπόρους.
Μα πρέπει να ξέρεις πώς να τους βρεις.
Μέχρι να ωριμάσουν, οι λοβοί είναι σχεδόν αδύνατο να ανοίξουν.
Μέσα στον καθένα υπάρχουν δεκάδες σπόροι,
που τους προστατεύουν χιλιάδες τρίχες σαν γυαλί.
Μόλις ανοίξουν, ο μόνος ασφαλής τρόπος να πάρουν τους σπόρους
είναι με τη χρήση εργαλείου.
Με δεκαετίες εμπειρίας, η 60χρονη Φρίσκα είναι ειδικός.
Με το σωστό κλαδί,
μπορεί να βγάλει τους σπόρους χωρίς να αγγίξει τις ενοχλητικές τρίχες.
Οι ουρακοτάγκοι του Σούακ είναι οι μόνοι που μπορούν να το κάνουν,
αν κι η τελειοποίηση της ικανότητας μπορεί να πάρει χρόνια.
Στην ηλικία των 14, τα θηλυκά την έχουν συνήθως αποκτήσει.
Τα περισσότερα αρσενικά χρειάζονται περισσότερο χρόνο.
Οι νέοι, όπως ο Πεπίτο κι η Ίντεν, πρέπει να παρακολουθούν τους ενήλικους,
αν θέλουν να τελειοποιήσουν την τεχνική και να απολαύσουν αυτόν τον καρπό.
Το αξιοσημείωτο είναι ότι ακόμη κι αφού μασηθούν,
οι σπόροι μπορούν να βλαστήσουν.
Η ηλικιωμένη Φρίσκα κάνει μια εκδρομή στη γειτονιά.
Ήρθε να δει την κόρη της, την Έλλη.
Ίσως να γνωρίζει για τη νέα προσθήκη στην οικογένεια.
Εκτός από μητέρα έξι παιδιών, η Φρίσκα είναι και προγιαγιά.
Κι αυτό το νέο μωρό είναι το πέμπτο εγγόνι της,
πράγμα που την κάνει το πιο επιτυχημένο θηλυκό της γειτονιάς.
Αλλά η σχέση μεταξύ του εγγονιού πέντε και του εγγονιού τέσσερα,
της Ίντεν με τα καρφάκια, παραμένει ψυχρή.
Τα στιλ μητρότητας των ουρακοτάγκων ποικίλλουν.
Η Φρίσκα είναι αυστηρή μητέρα.
Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι, συγκριτικά με άλλες μητέρες,
άφηνε τα μωρά της να κλαίνε πιο συχνά
κι ενέδιδε στις απαιτήσεις τους λιγότερο συχνά.
Είναι προσέγγιση σκληρής αγάπης που την κληρονόμησε η Έλλη
και που τώρα την εφαρμόζει στο μεγαλύτερο παιδί της, την Ίντεν.
Η προσοχή της μητέρας της είναι στραμμένη στο νέο μωρό,
που φαίνεται να έχει κερδίσει ακόμα και την κακόκεφη γιαγιά.
Όπως ο ξάδερφος Πεπίτο,
η Ίντεν νιώθει ότι είναι ώρα να μείνει μακριά από τη μαμά της.
Θα είναι μια απόλυτα νέα εμπειρία
το να είναι μόνη της.
Και χωρίς τη μητέρα της,
θα έχει να αντιμετωπίσει πολλούς μη οικείους ουρακοτάγκους.
Ένας από αυτούς θα δείξει ενδιαφέρον για την πιο ανεξάρτητη Ίντεν.
Ο 28χρονος Σούλι,
που ψάχνει πάντα για νέες σχέσεις.
Οπότε, κάθε κίνηση στα δέντρα
τραβάει την προσοχή του.
Παρά την ηλικία του, ο Σούλι δεν έχει ακόμη γίνει ώριμο αρσενικό
αφού δεν έχει τα μαξιλαράκια που έχουν οι ενήλικοι στα μάγουλα.
Κι ακόμη και για ανώριμο αρσενικό, εξακολουθεί να είναι αρκετά μικρόσωμος.
Αλλά ό,τι του λείπει σε ανάστημα, το αντισταθμίζει με αποφασιστικότητα.
Κι ο ανώριμος Σούλι μόλις εντόπισε ένα γνώριμο πρόσωπο.
Την 21 ετών Λίλη.
Ως υφιστάμενο αρσενικό,
ο Σούλι πρέπει να παίρνει πρωτοβουλία για να πιάνει φιλίες με θηλυκά.
Εκείνη δεν δείχνει ενδιαφέρον,
μα όταν δεν έχεις ωριμάσει πλήρως, πρέπει να επιμένεις.
Έχοντας εστιάσει στη Λίλη,
ο Σούλι δεν έχει αντιληφθεί ότι τον παρακολουθεί ο Ότο ο Σχιστοχείλης,
το γέρικο αρσενικό του Σούακ που είναι ακόμη το κυρίαρχο.
Δεν θα ανεχτεί ένας υφιστάμενος σαν τον Σούλι
να πιάσει φιλίες με θηλυκά στη γειτονιά του.
Πρέπει να του υπενθυμίσει ποιος κάνει κουμάντο.
Ο Σούλι καλύτερα να φύγει.
Ένα αρσενικό που δεν έχει αναπτυχθεί πλήρως
έχει το πλεονέκτημα της ταχύτητας συγκριτικά με ένα με το βάρος του Ότο.
Οπότε δεν είναι δύσκολο να είναι ένα βήμα μπροστά.
Για τον Ότο, δεν είναι εύκολο να τρομάξει κάποιον,
αν δεν μπορεί να τον πλησιάσει.
Αλλά κουνώντας κλαδιά,
ένα αρσενικό λέει "Πάρε δρόμο".
Τέλος.
Για τώρα τουλάχιστον.
Αυτός ο ήχος είναι παρατεταμένο κάλεσμα
από ένα άλλο ώριμο αρσενικό.
Ο Τάιταν.
Θέλει τον τίτλο του Ότο.
Αν τον πάρει, τα θηλυκά θα επιλέγουν αυτόν για να ζευγαρώνουν.
Ο Τάιταν, ο διεκδικητής, ξεκινά την καταδίωξη,
κι ο Ότο το βάζει στα πόδια.
Με μια μάχη, θα ρίσκαρε τραυματισμό ή κάτι χειρότερο.
Οπότε τα αρσενικά παλεύουν μόνο όταν αναγκαστούν.
Το αποτέλεσμα είναι προτιμότερο να κριθεί με μια επίδειξη δύναμης.
Κι ο Τάιταν ξέρει πώς να κάνει τον γεράκο νευρικό.
Ο στόχος του Ότο τώρα είναι να απομακρυνθεί όσο μπορεί από τον Τάιταν.
Ο Τάιταν μπορεί να έδιωξε τον Ότο,
αλλά δεν είναι ακόμη το κυρίαρχο αρσενικό.
Για να κερδίσει αυτόν τον τίτλο,
θα πρέπει να αντιμετωπίσει ισχυρότερους εχθρούς.
Αυτός δεν θα είναι ένας απ' αυτούς.
Ο Πεπίτο.
Για ένα ανεξάρτητο νεαρό αρσενικό,
ο Τάιταν είναι το τέλειο πρότυπο για να του μάθει διάφορα.
Όντας σχεδόν 90 κιλά,
ο Τάιταν χρησιμοποιεί το βάρος του για να αιωρείται ανάμεσα σε κενά δέντρων.
Σίγουρα αξίζει την προσπάθεια.
Το πρόβλημα του να είσαι ελαφρύς.
Αλλά υπάρχουν κι άλλοι τρόποι να διασχίσει κενά.
Το ερώτημα είναι αν η κληματσίδα θα αντέξει το βάρος του.
Ίσως είναι λίγο επικίνδυνο.
Η πτώση μέχρι τον βάλτο θα είναι μεγάλη.
Κομμάτια να γίνει!
Δεν εξοικονόμησε ενέργεια,
αλλά το παιχνίδι είναι μέρος της μαθησιακής εμπειρίας.
Ο Τάιταν κάνει διαφήμιση.
Ώρα για τον Πεπίτο να συνεχίσει την παρακολούθηση του ώριμου αρσενικού.
Αν μπορεί να ξεμπλεχτεί από τα κλαδιά.
Τα παρατεταμένα καλέσματα δεν είναι μόνο ενδείξεις ισχύος και περιοχής.
Πρόσφατα ανακαλύφτηκε ότι πληροφορούν και για σχέδια μετακίνησης.
Ο Τάιταν λέει στους άλλους ουρακοτάγκους προς τα πού θα μετακινηθεί,
ακόμα και την επόμενη μέρα.
Προειδοποιεί έτσι τα άλλα ώριμα αρσενικά στο διάβα του.
Άσχημα νέα για τον Ότο τον Σχιστοχείλη.
Ο πρώην βασιλιάς του Σούακ τώρα χρειάζεται ήρεμη συνταξιοδότηση.
Αυτήν μπορεί να τη βρει στην άλλη πλευρά του ποταμού,
αλλά πώς θα πάει μέχρι εκεί;
Οι ουρακοτάγκοι φοβούνται το νερό.
Μια γέφυρα που χρησιμοποιούν οι πίθηκοι ίσως να είναι η λύση.
Αλλά ο Ότο είναι δέκα φορές πιο βαρύς από έναν σεμνοπίθηκο.
Και στο ποτάμι κάτω μπορεί να υπάρχουν και κροκόδειλοι.
Η αυτοεξορία του Ότο από το Σούακ σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής.
Και χωρίς κυρίαρχο αρσενικό,
άλλα νεότερα αρσενικά θα διεκδικήσουν αυτήν τη θέση.
Σύντομα ο Τάιταν θα πρέπει να αντιμετωπίσει άλλον αντίπαλο.
ΤΡΕΙΣ ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ
Τους τελευταίους μήνες,
η Ίντεν εγκαταστάθηκε στο δικό της τμήμα του δάσους,
όχι πολύ μακριά από την Έλλη, τη μητέρα της.
Έχει γυρίσει αρκετές φορές σπίτι,
αλλά τέτοιες επισκέψεις είναι τώρα λιγότερο συχνές.
Κι όπως όλοι οι ουρακοτάγκοι της γειτονιάς,
έχει αρχίσει να συνηθίζει τη μοναξιά της.
Μα θέλει ακόμη να ξέρει τι γίνεται όταν εμφανίζονται άλλοι,
κι ειδικά το αν είναι συγγενείς ή φίλοι.
Η Ολάλα, ένα ανήλικο θηλυκό.
Δεν είναι συγγενής,
αλλά στο Σούακ τα νεαρά θηλυκά συνήθως ανέχονται το ένα το άλλο.
Μα όχι αυτήν τη φορά.
Οι οικογένειες των δύο βρίσκονται σε μακροχρόνια βεντέτα.
Και τα πράγματα δεν ηρεμούν.
Η Ίντεν πρέπει να προσπαθήσει να διώξει την Ολάλα.
Το γεγονός ότι υπερασπίζεται την περιοχή της κατά της Ολάλα
δείχνει ότι έχει κάνει πρόοδο από τότε που άφησε το σπίτι της.
Επιστρέφει στα μούρα της,
δίχως να έχει αντιληφθεί τον νέο επισκέπτη της.
Είναι ο Σούλι, ο ανώριμος.
Ήρθε για να γίνει φίλος με την Ίντεν.
H Ίντεν δεν φαίνεται σίγουρη.
Δεν έχει ξαναμείνει ποτέ μόνη με αρσενικό.
Η Ίντεν σταματά, ίσως για να αξιολογήσει την κατάσταση.
Φαίνεται φιλικός.
Αυτό που δεν ξέρει η Ίντεν
είναι ότι η στρατηγική του Σούλι είναι πιο προμελετημένη.
Αν αναπτύξει φιλία μαζί της τώρα, θα έχει περισσότερες πιθανότητες,
όταν θα είναι έτοιμη για αναπαραγωγή.
Ίσως αυτό το βλέμμα να ήταν ένα ενθαρρυντικό σημάδι.
Η Ίντεν κάθεται με ένα κλαδάκι γεμάτο τερμίτες.
Κι όταν ο Σούλι πλησιάζει,
τρώει από το κλαδί της.
Μέχρι τώρα, ό,τι έχει μάθει η Ίντεν το έχει μάθει από τη μητέρα της.
Αλλά είναι ευκαιρία να μάθει πράγματα παρακολουθώντας τον Σούλι,
επεκτείνοντας τις γνώσεις της για τη ζωή στο δάσος.
Κι αν και δεν σκέφτεται ακόμη τη μητρότητα…
ίσως αυτό το παράξενο αρσενικό να είναι πιο ενδιαφέρον απ' ό,τι περίμενε.
Λίγο παραπέρα, η μητέρα της Ίντεν, η Έλλη, είναι επάνω σε ένα μάνγκο.
Το μωρό της είναι μια χαρά.
Οι παρατηρητές τον ονόμασαν Έμεν.
Είναι τριών μηνών κι έχει πολλά ακόμη να μάθει για τον κόσμο.
Στο Σούακ οι τερμίτες είναι πολύ γνώριμο θέαμα.
Από την άλλη, ο ντροπαλός Macronus Ptilosus…
ακούγεται πιο συχνά απ' ό,τι γίνεται ορατός.
Σ' αυτό το δάσος υπάρχουν χιλιάδες είδη ζώων.
Κι όπου κι αν πάνε οι δύο ουρακοτάγκοι,
θα υπάρχουν νέα πράγματα να εντυπωσιάσουν τον Έμεν.
Ο Έμεν θα εξοικειωθεί με τα περισσότερα από αυτά τα πλάσματα…
και θα μάθει ποια είναι ακίνδυνα
και ποια όχι.
Η Έλλη πρέπει να προειδοποιεί τον γιο της για τα επικίνδυνα ζώα,
ώστε ο Έμεν να ξέρει να τα αποφεύγει.
Ένα δάγκωμα από την κροταλίνα μπορεί να αποβεί θανατηφόρο.
Όπως έγινε και με την Ίντεν,
η Έλλη θα φυλάει τον Έμεν για πολλά ακόμη χρόνια.
Γι' αυτό η επιβίωσή των μικρών είναι υψηλότερη συγκριτικά με άλλα είδη.
Τώρα η Έλλη θα φτιάξει φωλιά για το βράδυ.
Ετοιμάζει ένα στρώμα από φύλλα.
Θα περάσουν χρόνια μέχρι ο Έμεν να μπορεί να φτιάξει φωλιά μόνος του.
Το πώς ακριβώς θα το κάνει θα το μάθει από τη μητέρα του.
Οι ουρακοτάγκοι φτιάχνουν νέες φωλιές κάθε βράδυ.
Κι είναι πιο περίπλοκες από όλων των άλλων ανθρωπιδών.
Το στιλ διαφέρει από τον έναν στον άλλο.
Κάποιοι βάζουν μέχρι και μαξιλάρια από φύλλα.
Είναι έξι το πρωί.
Η ώρα αφύπνισης.
Για όσους χουζουρεύουν, σύντομα θα χτυπήσει το ξυπνητήρι.
Γίββωνες σιάμανγκ.
Η πρωινή χορωδία του Σούακ.
Οι φουσκωτοί σάκοι στον λαιμό τους ενισχύουν το κάλεσμά τους.
Κι είναι εκκωφαντικό αν, όπως ο Τάιταν, κοιμάσαι από κάτω τους.
Άλλοι κάτοικοι κινούνται ήδη.
Στο Σούακ υπάρχουν πάνω από 30 είδη τερμιτών.
Αυτοί εδώ είναι Hospitalitermes.
Τρέφονται με φύλλα, λειχήνες και φλοιό, τα οποία μεταφέρουν στη φωλιά τους.
Οι στήλες τους μπορεί να είναι εκατοντάδες μέτρα σε μήκος.
Οι τερμίτες έχουν ζωτικό ρόλο στην ανακύκλωση θρεπτικών ουσιών…
ενώ οι ίδιοι αποτελούν και τροφή για μεγάλους, τριχωτούς πιθήκους,
όπως είναι ο Τάιταν.
Ο Πεπίτο παρακολουθεί ακόμα τι γίνεται.
Ό,τι μάθει από τον Τάιταν
θα του φανεί χρήσιμο αν τελικά γίνει ώριμο αρσενικό.
Ο Τάιταν, όμως, ασχολείται με πιο σημαντικά θέματα,
όπως είναι οι ώριμοι καρποί.
Και ξέρει πού θα βρει ένα δέντρο γεμάτο με τέτοιους.
Παίρνει τον πιο σύντομο δρόμο…
και σταματά μόνο αν δει άλλες λιχουδιές στον δρόμο.
Ο Τάιταν ήταν ενήλικος όταν πρωτοήρθε στο Σούακ,
αλλά τις τελευταίες δεκαετίες έφτιαξε νοητό χάρτη των δέντρων,
απομνημονεύοντας όχι μόνο πού είναι, αλλά και πότε καρποφορούν.
Αν θέλει να βελτιώσει την ήδη εντυπωσιακή διάπλασή του
και να γίνει βασιλιάς της ζούγκλας, πρέπει να φάει.
Έως και 8.000 θερμίδες τη μέρα.
Ανίκανος να ακολουθήσει τον Τάιταν,
ο Πεπίτο κατευθύνεται προς τη νεαρή Ολάλα.
Εκείνη τρώει τους καρπούς του δέντρου μέντανγκ μπάρου.
Μάλλον ο Πεπίτο δεν έχει ξαναβρεθεί κοντά της.
Οπότε αξίζει μια πιο κοντινή ματιά.
Και δείχνει κι εκείνη ενδιαφέρον γι' αυτόν.
Αλλά το αν ήθελε να συστηθούν έτσι…
δύσκολα θα το μάθουμε.
Από αυτήν την απόσταση, ο Πεπίτο μπορεί να δει την τεχνική της στο φαγητό.
Κι ίσως να μάθει κάτι καινούριο.
Αλλά η Ολάλα δεν θέλει να την παρακολουθεί άλλο.
Μέρος της εκπαίδευσης του Πεπίτο είναι και να μαθαίνει από συνομήλικους,
κάτι που ίσως και να αυξήσει τις πιθανότητες επιβίωσής του.
Ο Τάιταν έχει κάτι άλλο στο μυαλό του.
Και δεν φαίνεται να είναι η Γιούλια.
Ως ηγετικό αρσενικό, είναι μαγνήτης για ενήλικα θηλυκά, όπως η Γιούλια,
που ψάχνουν για σχέση.
Παραδόξως, δυσκολεύεται να τον καταφέρει.
Ίσως να βοηθήσει αν τον ακουμπήσει σε ευαίσθητη περιοχή.
Ώρα για επανεξέταση.
Ίσως ένα δώρο μερικών φύλλων;
Υπάρχει κι ένα όριο σε αυτά που μπορείς να κάνεις
για να σε προσέξει κάποιος.
Ή μήπως όχι;
Η Γιούλια σαν να κατάλαβε επιτέλους.
Άφησε τον αφηρημένο Τάιταν στις σκέψεις του,
αγχωμένο, ίσως, για την πιθανότητα πρόκλησης
από ένα πιο ισχυρό αρσενικό.
Η Ίντεν βρήκε τους δικούς της καρπούς μέντανγκ μπάρου.
Στο πλευρό της είναι ο Σούλι, ο ανώριμος.
Η επιμονή του απέδωσε καρπούς.
Για να φιλτράρει τα κομματάκια που δεν τρώγονται,
η Ίντεν σουρώνει τον χυμό στο τρίχωμά της.
Παραδόξως, ο Σούλι χρησιμοποιεί το τρίχωμα της Ίντεν για τον ίδιο σκοπό.
Αλλά μήπως ξεπέρασε τα όρια με αυτήν την πολύ προσωπική πράξη;
Εκείνη βάζει λίγη απόσταση μεταξύ τους.
Ο Σούλι ακολουθεί.
Είναι σίγουρα επίμονος.
Οι ερευνητές ήξεραν πάντα ότι ο Σούλι είναι φιλικός και παιχνιδιάρης…
αλλά ακόμη να καταλάβει τι θέλει να πει η Ίντεν.
Η μάλλον παιχνιδιάρικη διάθεση αρχίζει να μοιάζει απειλητική,
κι η Ίντεν δεν θέλει άλλη.
Ούτε μια ξαφνική καταιγίδα δεν θα μειώσει τον ενθουσιασμό του Σούλι.
Παραείναι υπερβολικό για την Ίντεν.
Κι ο Σούλι μένει μόνος για να σκεφτεί.
Τα εκτεταμένα καλέσματα των αρσενικών είναι όσο ξεχωριστά όσο τα αποτυπώματα,
κι αυτό δεν είναι του Τάιταν.
Είναι ένα άλλο ώριμο αρσενικό, που έχει μάλιστα φρέσκα σημάδια μάχης.
Αυτός είναι ο Ράκους.
Πριν από δέκα μήνες, ήταν υφιστάμενο αρσενικό.
Από τότε, μια τεράστια έκρηξη ορμονών,
τον έκανε σχεδόν να διπλασιαστεί σε μέγεθος και να βγάλει μαξιλαράκια.
Ο Ράκους θέλει την κυρίαρχη θέση,
αλλά δεν έχει ακόμη διώξει τον τωρινό αντίπαλό του.
Είναι ο Τάιταν.
Η υπεράσπιση του τίτλου από τον Τάιταν ίσως να τελείωσε.
Και μάλλον ο Ράκους είναι ο νέος υποψήφιος,
αν και μάλλον αυτό είχε κι ένα τίμημα.
Έχει κομμένο αντίχειρα,
σπασμένο μεσαίο δάχτυλο
κι ένα σκίσιμο στο πρόσωπό του.
Οι πληγές θα επουλωθούν εν καιρώ,
αλλά ο κομμένος του αντίχειρας είναι άλλο θέμα.
Παρά τα τραύματά του, ο Ράκους πρέπει να μείνει σε εγρήγορση.
Ο Τάιταν μπορεί και να επιστρέψει.
Αλλά δεν μπορεί να φυλάει για πάντα.
Η εξάντληση θα τον κυριεύσει.
Από ψηλά, περνάει ο Σούλι, ο ανώριμος.
Πριν από δέκα μήνες, όταν ο Ράκους δεν είχε μαξιλαράκια, ήταν φίλοι.
Όχι πια.
Και τα αρσενικά που προκαλούν για κυριαρχία
τσαντίζονται πολύ εύκολα.
Στη βιασύνη του να κυνηγήσει, ο Ράκους κάνει μια λάθος εκτίμηση.
Φαίνεται καλά, όμως.
Είναι απεγνωσμένος για λίγη ξεκούραση.
Αλλά ακόμη και τώρα, βρίσκει την ενέργεια να στείλει
ένα τελευταίο μήνυμα στη γειτονιά.
Είναι μια προειδοποίηση προς τα αρσενικά και μια πρόσκληση προς τα ενήλικα θηλυκά.
Η γηραιά Φρίσκα είναι η πρώτη που απαντά στο κάλεσμα του Ράκους.
Ο ήχος που κάνει κινούμενη στα κλαδιά τον αναστατώνει και πάλι.
Δεν έχει καταλάβει ακόμη ότι είναι η Φρίσκα.
Οι δυο τους γνωρίζονται χρόνια τώρα…
αν και η Φρίσκα μάλλον δεν τον έχει δει από τότε που έβγαλε μαξιλαράκια.
Αλλά τα σοφά θηλυκά όπως η Φρίσκα
προβλέπουν με μεγάλη ακρίβεια το επόμενο κυρίαρχο αρσενικό.
Οπότε η επίσκεψή της είναι ψήφος εμπιστοσύνης για τον νέο.
Κι αν η Φρίσκα ζευγαρώσει πάλι και κάνει το έβδομο παιδί της,
μάλλον θα είναι μαζί του.
ΟΚΤΩ ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ
Ο εγγονός της Φρίσκα, ο Έμεν, είναι ενός
κι έτοιμος για το επόμενο μεγάλο βήμα του.
Τα πρώτα τέσσερα χρόνια της ζωής του,
μια μητέρα κουβαλάει το μικρό της όπου κι αν πάει στο δάσος.
Αλλά ο Έμεν έχει φτάσει σε ηλικία που θέλει να εξερευνήσει χωρίς την Έλλη.
Κι έχει την ευκαιρία κάθε φορά που εκείνη σταματά.
Όπως και τώρα.
Είναι πολύ ψηλά.
Κρατήσου καλά.
Αλλά το παιχνίδι τώρα τελείωσε.
Τώρα μπαίνουν στο παιχνίδι οι νόμοι της φυσικής.
Η Έλλη πρέπει να ασκήσει τη σωστή δύναμη για να καταπνίξει την αντίσταση.
Κι άλλη ευκαιρία;
Ο Έμεν ξεγλιστράει πάλι.
Μάλλον είναι η πρώτη φορά που ο Έμεν απομακρύνεται τόσο από τη μητέρα του.
Συνήθως συνιστώνται τρία σημεία επαφής…
αλλά ποιο νήπιο δεν ξεπερνά τα όρια;
Παρ' όλα αυτά, η ελευθερία του Έμεν είναι κυρίως μια ψευδαίσθηση.
Όπως σε όλες τις μητέρες του κόσμου,
το να προσέχει το μωρό της έχει γίνει δεύτερη φύση για την Έλλη.
Κι όταν βαριέται να παίζει μόνος του,
το σώμα της μαμάς είναι εξαιρετικός παιδότοπος.
Η Ίντεν γύρισε σπίτι.
Υπάρχουν κι άλλα σημαντικά πράγματα να μάθει από τη μητέρα της.
Το να βλέπει την Έλλη και τον Έμεν μαζί είναι ίσως η καλύτερη ευκαιρία της
να δει τη μητρότητα εν δράσει πριν κάνει το δικό της μωρό.
Θα είναι το στιλ της
η σκληρή αγάπη;
Ή θα είναι πιο τρυφερή;
Όπως με όλους τους ουρακοτάγκους,
η μάθηση μέσω παρατήρησης είναι το κλειδί της επιτυχίας.
Κι αν ένα πράγμα τραβά την προσοχή όλων των ενήλικων ουρακοτάγκων
είναι μια τρύπα σε δέντρο.
Μέσα τους ζουν πράγματα,
ενίοτε βρώσιμα πράγματα.
Αξίζει να ελέγξουν όλες τις τρύπες.
Κι όταν κάτι βουίζει στο άνοιγμα,
όπως άκεντρες μέλισσες,
ακόμα καλύτερα.
Γιατί αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν κάμπιες ή μέλι.
Οι μικρές τρύπες θέλουν εργαλεία από κλαδιά για εξερεύνηση,
αλλά όχι αυτή.
Να γλείφεις τα δάχτυλά σου!
Και το καλύτερο;
Γεύμα με μέλι χωρίς κανένα κεντρί.
Δυστυχώς για την Ίντεν, δεν θα το μοιραστούν.
Εκείνη πρέπει να βρει το δικό της μέλι.
Κι ευτυχώς ξέρει πού.
Όπως στην τρύπα της Έλλης, έντομα βουίζουν στο άνοιγμα.
Καλό σημάδι.
Αλλά αυτά φαίνονται μεγαλύτερα και πιο απειλητικά.
Ώρα για μια γρήγορη ληστεία.
Αν χώσεις το χέρι σου σε φωλιά με σφήκες,
θα τις εξαγριώσεις.
Οι λίγες κάμπιες μάλλον δεν άξιζαν τα τσιμπήματα.
Την επόμενη φορά θα προσέχει.
Έχουν περάσει αρκετοί μήνες από τη μάχη του Ράκους με τον Τάιταν.
Η πληγή του στο μάτι επουλώθηκε.
Κι έχει καθιερωθεί ως αδιαμφισβήτητος βασιλιάς του Σούακ.
Για να μείνει στην κορυφή, πρέπει να μείνει δυνατός.
Οι τερμίτες με πολλή πρωτεΐνη θα βοηθήσουν.
Αν και η δουλειά δίπλα σε σάπια ξύλα έχει τα ρίσκα της.
Κακή αρχή για τη μέρα του Ράκους,
αλλά ένα δροσερό ποτό μπορεί να γιατρέψει ένα πονεμένο κεφάλι,
και σ' αυτό το δάσος δεν είναι δύσκολο να βρεις ένα.
Νηπενθές.
Οι φυσικές γλάστρες του δάσους.
Το καθένα περιέχει ένα μείγμα νερού βροχής και ημι-χωνευμένων εντόμων.
Τέλεια!
Ως το νέο κυρίαρχο αρσενικό, η ζωή του Ράκους έχει αλλάξει για πάντα.
Θα δημιουργήσει σχέσεις με τα θηλυκά της γειτονιάς,
όπως είναι η Φρίσκα κι η Έλλη.
Αλλά θα αποφεύγει όλους τους άλλους ουρακοτάγκους.
Ωστόσο, ως καθιερωμένος βασιλιάς,
η ίδια η παρουσία του θα αποτρέπει αρσενικά από το να βγάζουν μαξιλαράκια.
Κι αυτό θα επεκτείνει τη βασιλεία του, που μπορεί να φτάσει και τα δέκα χρόνια.
Τα πράγματα έχουν προχωρήσει και για την Ίντεν.
Κατασκευάζει ένα εργαλείο…
για να προσπαθήσει να φτάσει ό,τι έχει μέσα η τρύπα.
Για πρώτη φορά, κατάφερε να χρησιμοποιήσει ένα εργαλείο
χωρίς να της δείξει η μητέρα της πώς.
Αυτό, όμως, δεν έφερε το σωστό αποτέλεσμα.
Πρέπει να το ξανασκεφτεί.
Βάζει τα δυνατά της για να λύσει το πρόβλημα.
Μπορεί αυτή η κληματσίδα να βοηθήσει;
Το κλαδί είναι πιο μακρύ,
αλλά ίσως να μην είναι ακόμη αρκετά μακρύ.
Θα περάσουν μερικά χρόνια μέχρι να γίνει ειδικός στα εργαλεία,
αλλά αυτή η ικανότητα είναι τεράστιο ορόσημο στο ταξίδι της.
Ένα σίγουρο σημάδι ότι είναι έτοιμη για μια ανεξάρτητη ζωή στη ζούγκλα.
Για την Ίντεν, θα υπάρξουν κι άλλες προκλήσεις,
αλλά η μεγαλύτερη πρόκληση για εκείνη κι όλους τους ουρακοτάγκους
θα έρθει από τον κόσμο πέρα από τα σύνορά τους.
Όταν η Φρίσκα ήταν στην ηλικία της Ίντεν, υπήρχαν ουρακοτάγκοι σε όλη τη Σουμάτρα.
Όχι πια.
Τα τελευταία 20 χρόνια,
ένα συγκλονιστικό 80% των ζουγκλών με ουρακοτάγκους χάθηκε.
Άραγε θα αντέξει το δάσος του Σούακ μέχρι το παρατεταμένο κάλεσμα του Πεπίτο;
Ή μέχρι η Ίντεν να μεγαλώσει δική της οικογένεια;
Με τη μακροχρόνια εκπαίδευσή τους,
αυτοί οι αργά αναπτυσσόμενοι πίθηκοι
δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στις ταχείες αλλαγές στο περιβάλλον τους.
Σήμερα μόνο ο στενός ποταμός Λίμπανγκ
στέκεται ανάμεσα στο σπίτι της Ίντεν και στην ανελέητη ανθρώπινη ανάπτυξη.
Αλλά όσο το δάσος του Σούακ παραμένει προστατευμένο,
η ιστορία των ξεχωριστών συγγενών μας θα συνεχιστεί για πολλές ακόμα γενιές.
Σίγουρα δεν είναι υπερβολικό να ελπίζουμε σε κάτι τέτοιο.
Υποτιτλισμός: Νίκος Σταματουλάκης