Hazır mısınız kızlar?
Hadi Kelly tayfası. Güneşi kaçıracağız.
Hava açıyor. Demir alma vakti.
-Benim içkilerimi aldın mı? -Sence?
Binmeden önce can yeleklerinizi giyin.
-Her hafta sonu buna mecbur muyuz? -Şansının farkında mısın?
-Kaç kızın ailesinin teknesi var? -Motoru bile yok.
-Catherine Alexis. -Artık Lexy.
-Hiç şaşırmadım. -Tekneye binin artık.
-Bir tavsiye verebilir miyim? -Bilmem Andrea, verebilir misin?
-Kendine ne yaptığına bir bak. -Bu bir tavsiye değil.
Ha bir de, ne bileyim işte. Daha iyi seçimler yapsan iyi olur.
Bir de şu var.
Abur cuburu biraz kes. Tekne alabora olacak.
Tezgâhtan inhalerimi alabilir misin?
Catherine! Hadi canımın içi!
Annem, "Bir iş yapacaksan doğru dürüst yap" derdi.
Ve hayattaki çoğu şey gibi
bir işi ne kadar çok yaparsan o iş o kadar kolaylaşır.
-İnhalerimi aldın mı? -Evet.
Sanırım aynı kural insan öldürmede de geçerli.
Andrea?
Andrea, tatlım?
-Rick! -Eyvah!
-İnhaleri nerede? -Catherine, ona yardım et!
Sakin ol! Nefes al canım.
NE YAPTIĞINI BİLİYORUM
-Yardım edin! -Hayır!
Hayır!
Jack, benim. Hemen buraya gelmeni istiyorum.
-Sana konum gönderdim. Dinle… -Ölmüş.
Tanrım. Kız kardeşim ölmüş.
-Ne demek o? Nasıl? -Biri onu öldürmüş.
Endişelenmemesini söylemiştim.
-İnanamıyorum Jack. -Ona demiştim ki…
Dinle, onu kimin öldürdüğünü biliyorum. Lexy Jones.
Rachel ve Helen'ı da o öldürdü. Bence Richard da işin içinde.
Kiminle konuşuyorsun?
Kim o? Siktir. Kim o?
Geliyorum. Anna!
Anna!
Anna, geliyorum.
-Geliyorum Anna. Duydun mu? Hemen. -Jack, konuşmalıyız.
-Ne arıyorsun burada? -Ne oldu?
Anna'nın başı dertte. Lake Zwerner'da. Katil Lexy. Richard suç ortağı.
-Lexy Jones mu? -Evet.
-Konuşmalıyız. -İstiyorsan gel. Gitmem gerek.
Dur. Kıpırdama. Dur.
-Aklını mı kaçırdın? -Konuşmalıyız.
Bana silah mı çekiyorsun Priya?
Yalandan alyans aramak için neden morga gittin?
-Karımın başı dertte. Buna vaktim yok! -Dur. Benimle konuşacaksın.
-Hey! -Kanlar içindesin!
Şu silahı indirir misin?
Kontamine DNA verdin. Beni sürekli Clyde'a yönlendirdin.
-Telefon takibini iptal ettin. -İndir onu.
-Benimle konuşman gerek. -Silahı indir.
-Şu silahı… -Dur!
-Tanrım. -Kıpırdama!
Ne yapacaksın? Beni vuracak mısın? Beni vuracak mısın Priya?
Senden cevap alana kadar hiçbir yere gitmiyoruz.
Siktir.
Ben Dedektif Patel. Jack Harper'ın evine acil destek gönderin!
Yok artık ya…
Siz yok musunuz!
Siz dediğin kim Richard?
Zengin, şımarık, insanları kullanan şerefsizler.
Ha, onlar demek.
Her istediğinizi yapmaya, söylemeye,
istediğinizle yatmaya hakkınız var sanıyorsunuz.
-Öyle olmadığımı biliyorsun. -Tam da öylesin.
Bence kiminle evli olduğunun farkında değilsin.
-Dur! Burada bekleyeceğiz! -Priya…
Priya, dur. Sadece düşün, tamam mı?
Bir düşün. Karşındaki benim, tamam mı?
Bana güvenmelisin.
Jack'im ben. Arkadaşın Jack'im. Hepsi bu, tamam mı?
Her şey kafanda oturacak, tamam mı? Söz veriyorum.
Siktir.
Richard, artık bunu yapman gerekmiyor.
-Ona yardım etmek zorunda değilsin. -Ne yardımı?
O kadınları öldürmesine mi?
Bu haberle mi kariyerini tekrar rayına sokacaksın?
Çok zavallısın Anna.
-Öyle mi? -Evet.
Ne oluyor be?
Dur!
Ha siktir!
O silahı kullanmayı öğrenmeni söylemiştim!
Dur, hayır! Derhâl aç şu kapıyı!
Oha!
Hey! Ona dikkat et!
Anna, aç şunu!
Hadi!
Açsana şu telefonu!
-İçeriye bakın! -Tamam!
Dedektif Patel, iyi misiniz?
Evet.
Bebeğim!
-Bebeğim! -Richard!
Richard!
-Psikopat karı! Delisin sen! -Ben mi?
Bana tuzak kurmayı ne zamandır planlıyordun?
Asıl sen bana 20 yıl önce ormanda tuzak kurdun.
-Ne yapacaklarını bilmiyordum Catherine! -Pis bir yalancısın!
Hep yalancıydın. Benimle alay ettiniz.
"Gel, bizimle otur Catherine!"
"Doğum günü kutlamama gel Catherine!"
Artık sidik içmiyorum!
Hayır!
Kes şunu!
Hayır!
Bebeğim!
Patel, Jack'in evinde ne oluyor?
-Efendim, Zoe Harper ölmüş. -Ne? Ha siktir!
Duffie'nin evindeyim. Avukatı da gelmiş.
Karısı ile Helen Wang, bir süre önce Lexy Jones'a şantaj yapmaya çalışmış.
-Tokadı yemiş. -Rachel, Lexy Jones'a mı şantaj yapmış?
-Konu? -Ablasının ölümü.
Ne? Lexy Jones'un ablası mı? Rachel, Lexy Jones'u tanıyor muymuş?
St. Hilary's'de okumuşlar.
Clyde'a göre Lexy, Rachel'a sırrını anlatma hatasına düşmüş.
-Ölen ablasının adı ne? -Andrea. Andrea Kelly.
-Catherine Kelly'nin ablası. -Aynen.
Efendim, Catherine Kelly aslında Lexy Jones.
Hemen Kelly'lerin evinde buluşalım. Adresi yolluyorum.
Gazla!
Aman tanrım!
Aç artık Anna. Aç şu lanet telefonu!
-Anna! -Jack…
-Anna!
Anna!
Bebeğim?
Anna!
Anna! Hey!
Anna!
İyi misin?
Evet.
Zoe için çok üzgünüm Jack.
Meg'e ne diyeceğimi bilmiyorum.
Yardım edebilirim.
Evet, olabilir.
Kardeşim ve Lexy'yle aranızda neler yaşandı?
Bunların sebebi neydi?
Rachel şeydi…
Elebaşıydı.
Ama Helen
ve Zoe de bunu biliyordu.
Onlar…
Onlar Lexy'yi… Catherine'le beni ormana götürdüler.
16'ncı yaş günümdü.
Parti yapacağımızı söylediler ve…
Bazı adamlar geldi.
Rachel o adamlara
fotoğraflarımızı göndermiş.
O adamlar…
…Catherine'e saldırdı.
Rachel, Helen ve kız kardeşin seyretti.
Sana anlatmak istedim…
Defalarca söylemeye kalktım ama…
Yapamadım. Düşündüm ki belki…
Zoe için vazgeçtim ve açıkçası Jack…
Bunu kimseye anlatamadım.
Ne bileyim, hiç olmamış gibi yaşayabileceğimi düşündüm.
-Öyle de yaptım. -Evet.
-Özür dilerim. -Hayır, sorun değil.
-Keşke anlatsaydım. -Hey…
Kahretsin. Çok üzgünüm.
Üzgünüm.
Yok artık.
Kelly'lerin kızı, bu kızın ablası Andrea'nın ölümünü hatırlıyorum.
Astım krizindendi.
Enteresan şekilde tekneyle göle açılmışlardı.
Zavallı kızcağız kıyıya çıkartılamadan boğulmuştu.
Bütün teşkilat cenazeye gittik. Çok üzücüydü.
Tuhaftı da.
Tuhaf olan neydi?
Catherine Kelly gibi ağlayan birini hiç görmemiştim.
O kadar çok ağlıyordu ki kusacak sanmıştım.
Ablası yeni ölmüştü.
Kahve ya da donut filan almak için cenaze evinin bodrumuna inmiştim.
Catherine Kelly oradaydı, donut yiyip sırıtıyordu.
Otoparktaki son park yerini kapmış gibi.
Şerif.
O ne ya?
Yok artık!
-Rachel Hopkins'in tırnakları mı? -Umarım öyledir.
Şerif.
Bir bıçak bulduk.
Bırakın lan beni! Neden tutukluyum, söyler misiniz?
Ben bir şey yapmadım! Karım da…
Suçlu arıyorsanız şu sürtüğü araştırın!
Deli olan o! Ben bir şey yapmadım!
-Sakin olmanız gerek. -Siktir git!
-Bayım! -Bir şey yapmadım! Bırak!
-Zararlı çıkarsınız. -Sanırım işine döneceksin.
-Ah! Siktir! -Evet, sanırım öyle.
-Önce biraz temizlensen mi? -Gerek yok.
Peki.
Bazı şeyler hiç değişmiyor.
LUMPKIN İLÇESİ AMBULANS
Bayan Andrews!
Lumpkin İlçesi'nin güvenliği sorgulanmalı mı sizce?
Kelly ailesini araştırıyor muydunuz?
Anna, sence neler oluyor?
-Selam. -Selam.
Zoe için çok üzgünüm Jack.
Sağ ol.
Sence başım belada mı?
Hayır.
-Silahı dolu olmasa da mı? -Evet.
Boş ver Boston.
Burası Dahlonega.
Ve son olarak… Bu çok şeker.
BİR YIL SONRA
Atlanta'nın gururu Jiwoo Park'a tebrikler.
Henüz 13 yaşındaki Jiwoo,
Ulusal Heceleme Yarışması'nın finaline yükseldi.
-13 yaşında mı? -Evet.
-Zeki bir küçük hanım. -Evet.
Jiwoo'yu kazandıran sözcük "hilekârlık"ı kim heceleyebilir?
-İsteyen? -Tanımı nedir?
-Aldatma veya kandırma işi… -Meg, çıkmamız lazım.
Hadi.
-Yakantop oynuyorduk. -Tamam.
-Yumuşak topla. -Şu kıyafetleri toplasak?
Çünkü top Lauren'ın yüzüne geldi.
-Yüzüne mi geldi? -Evet.
-Bir şey oldu mu? -Evet, koca bebek gibi ağladı.
Ona yardım ettin mi?
-Bence okul sırasına gerek yok. Sence? -Var!
Şart mı?
Peki, tamam. Koy oraya.
-Jack dayı, tahmin et ne oldu? -Söyle güzelim.
Göster-anlat etkinliği vardı
ve Andre kapan kaplumbağasını getirmiş ama getirmemesi lazımdı.
-Neden ki? -Bayan Fong evcil hayvanları yasakladı.
-Yine de getirmiş mi? -Evet. Kendini bir bok sanıyor.
Ama bir bok değil aslında.
-Evet. -Aynen öyle. Peki.
Atla güzelim. Kemerini bağla kaplumbağa.
Sabahları sizinle olmayı seviyorum ama ayrılmak zorundayız.
Emin ellerde olacaksınız. Pazartesi görüşürüz.
O zamana dek, ben WSK ekibinden Anna Andrews.
-Ben Brenning Dunnington. -Hepinize günaydın.
Yayından çıktık. Elinize sağlık.
-Sağ ol. -İyi hafta sonları.
-Umarım. -Görüşürüz Anna.
-Pekâlâ. -Seni röportaja hazırlayalım.
Sensiz ne yapardım Danny? Söyle.
Gerçi yakında öğreneceğim. Topukluları çıkarayım da.
-Jim, havadisler sende. -Richard'ın avukatlarından evraklar geldi.
-Gizlilik anlaşması mı? -Her şey.
Peki. E?
-İftira davası açsan mahvolurdu. -Evet.
Herif seni karısının cinayet oyununa çekip suçu sana yıkmaya çalıştı.
-Yerinde olsam donuna kadar alırdım. -Yapma.
Bunu düşündüm aslında ama keskin sirke küpüne zarar verir.
Öfkeden bahsetmişken menajerinle bir konuşsan mı acaba?
-Sorun mu var? -Hayır.
Yeni sözleşme falan derken biraz şey davranıyor… Ne denirdi?
-Kararlı mı? -Yok, ısrarcı.
Biraz vites düşürsün. Azıcık şey olsun…
-İtaatkâr. -Makul.
-Tamam. Onunla konuşurum. -Harika. Sağ ol.
Bazen biraz atarlanabiliyor.
-Pardon. -Peki.
Eminim Today Show teklifini koz olarak kullanmıştır.
Bir saniye. Ne dedin?
Hem teklif yağmurunun daha başıymış. Kadın heyecanlanmış.
Dört milyon doların %10'uyla lüks alışverişe devam edebilir.
Tamam, şöyle yapalım.
Üsttekilerle konuşup onlara "O yoksa ben de yokum" diyeceğim.
Bunu benim için yapar mısın?
Sen o işi patrona bırak.
Sağ ol.
İyi eğlenceler.
-İyi hafta sonları. -Çok sağ ol.
-İşte orada. -Vay canına!
Kaldırma işini asgaride tutalım.
Her hikâyede en az iki taraf vardır.
Seninki ve benimki.
Bizimki ve onlarınki.
Adamınki ve kadınınki.
CHARLOTTE ALICE HARPER 12 OCAK 2023 - 2 EYLÜL 2023
Dolayısıyla daima yalan söyleyen biri vardır.
Uzun zaman aldı
ama her şeyin neden ters gittiğini artık anladım.
Her şey burada bitiyor.
Bu yerde.
Yapmamaları gereken şeyleri yapan insanlarda.
İnsanlar yüzümü tanıyabilir.
Hatta belki adımı bilebilir.
Ama kim olduğumu asla bilmeyecekler.
Hepimiz, dünyaya sunduğumuz maskemizin ardına saklanıyoruz.
Merhaba Clara.
Ama insanlar değişmez.
Gerçekte, özünde değişmez.
Biz insanlar tarifsiz acılar yaşatabiliyoruz.
Korkunç zulümler.
Büyük ızdıraplar.
Yine de yaptığımız en tehlikeli şey yalan söylemek.
Başkalarına.
Ve kendimize.
Denir ki öfke en çok onu içinde taşıyana zarar verir.
Ama buna katılmıyorum.
Öfke sabah beni yataktan kaldırır.
Evet, seni yıkmasına izin verebilirsin.
Ya da ondan güç alabilirsin.
Her şey öfkeni nasıl kullandığına bağlı.
Bir de onu kime yönelttiğine.
HER HİKÂYEDE EN AZ İKİ TARAF VARDIR.
ADAMINKİ VE KADININKİ.
"Annem, 'Bir iş yapacaksan doğru dürüst yap' derdi.
Ve hayattaki çoğu şey gibi,
bir işi ne kadar çok yaparsan o iş o kadar kolaylaşır.
Sanırım aynı kural…"
İnsan öldürmede de geçerli.
Tek istediğim senin mutlu olmandı.
Mutluydun da.
Seninle daha fazla gurur duyamam sanıyordum.
Ta ki seni küçük Charlotte'la görene dek.
Jack o kıymetli torunuma bakmamı istediğinde…
…havalara uçmuştum.
Neler oluyor?
Alice!
Doktor buna beşik ölümü dedi.
Kimsenin suçu yoktu ama Charlotte benim sorumluluğumdaydı.
Seni hüsrana uğrattım.
Birkaç ay sonra ortadan kayboldun.
Senden tek kalan eski kasetlerindi.
Sizlere güzel, trafiksiz bir hafta sonu diliyorum…
Onlar sayesinde buradaydın.
Ben Lexy Jones…
-Onlar sayesinde yanımdaydın. -Martha Stewart aklandı…
Yatmadan önce kendime beş dakikalık bir ödül verirdim.
Yanımda biraz daha kalman için.
Çoğu zaman, gelebileceğini düşündüğüm o yere giderdim.
Hiç gelmedin.
Ama biri geldi.
Hep aynı saatte.
Sağ ol tatlım.
Evet, meraklıydım.
-Dikkatli kullan. -Bunu özleyeceksin.
Suç mu?
Haftaya görüşürüz!
Ama ben sadece seni umursuyordum.
Videolarını izleyerek altı ay kadar özlemini gidermeyi başardım.
Ben Lexy Jones, WSK Haber ekibinden hepinize iyi akşamlar Atlanta.
Geriye tek bir kaset kalana kadar.
Üzerinde etiket yoktu
ama takar takmaz ne olduğunu anladım.
16'ncı doğum günü partin.
Merak etme. Bir şey olmaz.
Bravo Anna!
-Catherine, sen dene. -Rahatına bak.
-Anna? Durun! Bırakın! -Ne yapıyorsunuz?
Durun!
Bırakın beni! Çekilin!
-Neden kimse yardım etmiyor? -Sakin olsana kaltak.
Bir saniye…
Catherine!
-Yardım et! -Yat lan kaltak!
Onu kullanın. İndirim yaparım.
-Yat lan aşağı. -Catherine! Lütfen!
-Catherine! -Siktir git.
-Lütfen! -Rachel, bu ne ya?
Hayır, dur!
Bu kaltağa unutamayacağı bir doğum günü hediyesi vereceğim.
Hayır!
Mutlu yıllar sana
İyi ki doğdun sevgili Anna
Mutlu yıllar sana
Charlotte'ın ölüm yıl dönümünde, geri dönmemen için dua ettim.
Ama döndün.
Ve onları gördün.
Sana "Hemen buradan git!" diye bağırmak istedim.
"Bana, evine gel.
Anneciğin artık yanında.
O kadın artık sana zarar veremez."
Şaka mı?
Jack!
Ha siktir.
Merhaba.
"İki yanlış bir doğru etmez" lafını kim dediyse…
Selam.
…hayal gücünden yoksunmuş.
Ve keskin bir bıçaktan.
Kimse bir kadının seri katil olmasını beklemez.
Hele kadın yaşlıysa.
Kararlılığı bunaklık sanırlar.
İşte karşınızda ben.
Güçsüzlüğün vücut bulmuş hâli.
Ama söz konusu olan zihnimse…
Hafızamsa…
…bir ayı kapanı kadar keskindir.
Siktir git.
WSK Haber ekibinden hepinize iyi akşamlar Atlanta.
Seni buldum küçük sürtük.
Yaşlılar böyledir işte.
Arka kapılar ve onları kullanan işçiler gibi,
genelde unutuluruz.
Çıkınca Rachel'a gideceğim anne.
Görmezden geliniriz.
Yok sayılırız.
Yıllar yılları kovalar.
Aynı kilitler.
Aynı kapılar.
Aynı anahtarlar.
Beni durdurabilirlerdi.
Ama görmek istediğimizi görürüz.
Gerçek burnumuzun dibinde olsa bile.
Ya da altımızda.
Catherine'i öldürmeye niyetim yoktu.
O geceki davranışı için hapsi yeterli görüyordum.
Sansasyonel bir haber için de bir katil gerekiyordu.
Dahlonega Konağı.
Alo? Bir rezervasyonu iptal etmek istiyorum.
Sana bir şey olmayacağını biliyordum. Jack seni her zaman korur.
Ama Dedektif Patel'in iyi nişancı olduğunu hesaba katmamıştım.
Ama ölümünün uykumu kaçırdığını da söyleyemem.
Rachel'ı öldürmem eve dönmeni sağladı.
Helen'ı öldürmem
burada kalmanı sağladı.
Zoe'yi öldürmemse…
…kaybettiğin ailene kavuşmanı sağladı.
Şimdi bu satırları yazıyorum kızım
çünkü yakında tekrar anne olacaksın.
Torunlarımı benim seni sevdiğim gibi sev.
Onlara sıkı çalışmanın değerini öğret.
Bir de planlı olmanın.
Onları hazırla çünkü bu hayat hem çirkin
hem de güzel.
Sürprizlerle dolu.
Sürekli değişim hâlinde.
Tek bir şey hariç.
Onlara anne sevgisinin
asla solmayacağını,
azalmayacağını göster.
O sevgi değişmez.
Kesilmez.
Dur durak bilmez.
Sevgilerimle güzel kızım.
Annen.
Alt yazı çevirmeni: Başak Çelikoğlu Arıkan