1 00:00:36,583 --> 00:00:38,000 เสร็จรึยังลูก 2 00:00:38,625 --> 00:00:41,125 มาเลยชาวเคลลี่ เสียดายอากาศดีๆ 3 00:00:41,625 --> 00:00:43,541 เมฆไปแล้วเนี่ย เหมาะจะออกเรือ 4 00:00:43,625 --> 00:00:44,958 เอาถังแช่ไวน์มารึยังคะ 5 00:00:45,041 --> 00:00:46,166 คิดยังไงล่ะ 6 00:00:47,125 --> 00:00:49,500 ใส่ห่วงชูชีพก่อนจะลงเรือเลยนะ 7 00:00:49,583 --> 00:00:51,250 ต้องไปทุกเสาร์อาทิตย์จริงเหรอ 8 00:00:51,333 --> 00:00:53,250 รู้ตัวไหมเนี่ยว่าโชคดีแค่ไหน 9 00:00:53,333 --> 00:00:55,375 มีเด็กกี่คนที่บ้านมีเรือให้เล่น 10 00:00:55,458 --> 00:00:56,833 เรือไม่มีเครื่องด้วยซ้ำ 11 00:00:56,916 --> 00:00:59,208 - แคทเธอรีน อเล็กซิส - ชื่อเล็กซี่แล้ว 12 00:00:59,291 --> 00:01:00,416 แหงสินะ 13 00:01:00,500 --> 00:01:01,833 ขึ้นเรือไปเร็วๆ 14 00:01:03,833 --> 00:01:05,875 ขอให้คำแนะนำอะไรหน่อยได้มั้ย 15 00:01:05,958 --> 00:01:07,625 ไม่รู้สิ แอนเดรีย ให้ได้รึเปล่าล่ะ 16 00:01:08,208 --> 00:01:10,125 ดูสภาพบ้างว่าทำอะไรกับตัวเอง 17 00:01:10,208 --> 00:01:11,666 นั่นไม่ใช่คำแนะนำ 18 00:01:12,250 --> 00:01:16,708 อ๋อ แล้วก็ไม่รู้สิ เลือกอะไรที่ดีกว่านี้มั้ง 19 00:01:19,291 --> 00:01:23,333 อีกอย่าง เบาๆ เรื่องอาหารขยะหน่อย 20 00:01:23,916 --> 00:01:25,166 เดี๋ยวหนักแล้วเรือล่ม 21 00:01:28,750 --> 00:01:30,875 หยิบยาแก้หอบหืดที่เคาน์เตอร์มาให้ด้วยได้ไหม 22 00:01:33,250 --> 00:01:35,625 แคทเธอรีน มาเร็วยัยหนู 23 00:02:04,666 --> 00:02:07,333 แม่ฉันเคยบอกไว้ว่า ถ้าจะทำอะไร 24 00:02:07,416 --> 00:02:09,375 ก็ควรทำให้ถูก 25 00:02:12,458 --> 00:02:14,166 และก็เหมือนหลายๆ อย่างในชีวิต 26 00:02:14,250 --> 00:02:17,416 ยิ่งทำซ้ำๆ บ่อยแค่ไหนจะรู้สึกว่าง่ายขึ้น 27 00:02:21,291 --> 00:02:23,125 - เอายาพ่นมาหรือยัง - เอามาแล้ว 28 00:02:23,208 --> 00:02:25,958 กฎเดียวกันก็คงใช้ได้ 29 00:02:26,541 --> 00:02:28,000 กับการฆ่าคน 30 00:02:33,833 --> 00:02:34,833 แอนเดรีย 31 00:02:35,708 --> 00:02:36,791 แอนเดรีย ลูกจ๋า 32 00:02:37,500 --> 00:02:39,000 - ริค - ตายแล้ว 33 00:02:39,083 --> 00:02:41,666 - ยาพ่นของลูกอยู่ไหน - แคทเธอรีน ช่วยพี่เขาหน่อย 34 00:02:41,750 --> 00:02:43,541 ใจเย็น หายใจลึกๆ ลูก 35 00:02:44,750 --> 00:02:45,583 ใครก็ได้ช่วยที! 36 00:02:45,666 --> 00:02:48,625 ไม่นะ 37 00:03:03,666 --> 00:03:07,708 แจ็ค ฉันเอง คุณต้องมาที่นี่ให้เร็วที่สุดเลยนะ 38 00:03:07,791 --> 00:03:10,458 - ฉันส่งหมุดไปให้ คือฉัน… - เธอตายแล้ว 39 00:03:10,541 --> 00:03:13,708 พระเจ้า น้องสาว… น้องผมตายแล้ว 40 00:03:13,791 --> 00:03:15,166 พูดเรื่องอะไร ตายยังไง 41 00:03:15,708 --> 00:03:17,125 มีคนฆ่าเธอ 42 00:03:19,583 --> 00:03:22,125 ผมบอกน้องเองว่าจะไม่เป็นไร 43 00:03:22,208 --> 00:03:24,333 - พระเจ้า แจ็ค - ผมบอกน้อง 44 00:03:24,416 --> 00:03:27,541 นี่ ฉันรู้แล้วว่าใครฆ่าเธอ ฆาตกรคือเล็กซี่ โจนส์ 45 00:03:27,625 --> 00:03:30,750 เธอฆ่าเรเชลกับเฮเลนด้วย ริชาร์ดอาจจะมีส่วนช่วย 46 00:03:30,833 --> 00:03:32,083 คุยกับใครอยู่น่ะ 47 00:03:35,791 --> 00:03:36,750 นั่นใคร 48 00:03:37,250 --> 00:03:38,958 เชี่ยละ นั่นใคร 49 00:03:39,041 --> 00:03:41,541 ผมไปแล้วๆ แอนนา 50 00:03:42,125 --> 00:03:43,125 แอนนา 51 00:03:43,875 --> 00:03:44,833 แอนนา! 52 00:03:46,000 --> 00:03:47,333 แอนนา ผมกำลังจะไปนะ 53 00:03:47,416 --> 00:03:49,208 ผมไปแล้ว แอนนา ได้ยินไหม 54 00:03:49,291 --> 00:03:51,541 - ผมจะไปเดี๋ยวนี้ - แจ็ค ฉันต้องขอคุยกับคุณ 55 00:03:51,625 --> 00:03:53,416 - ทำอะไรน่ะ - เกิดอะไรขึ้น 56 00:03:53,500 --> 00:03:56,000 แอนนากำลังเดือดร้อน เธออยู่ที่ทะเลสาบซเวอร์เนอร์ 57 00:03:56,083 --> 00:03:58,000 ฆาตกรคือเล็กซี่ โจนส์ ริชาร์ดก็ช่วย 58 00:03:58,083 --> 00:03:59,333 - เล็กซี่ โจนส์เหรอ - ใช่ 59 00:03:59,416 --> 00:04:02,083 - ฉันต้องขอคุยกับคุณ - ถ้าอยากมาด้วยกันก็มา 60 00:04:02,166 --> 00:04:04,333 หยุด หยุดอยู่ตรงนั้น 61 00:04:04,875 --> 00:04:05,708 หยุดเลย 62 00:04:06,333 --> 00:04:08,458 - นี่คุณบ้าไปแล้วเหรอ - ฉันต้องคุยกับคุณ 63 00:04:08,541 --> 00:04:10,583 นี่ชักปืนมาขู่ผมเหรอ ปรียา 64 00:04:10,666 --> 00:04:13,708 คุณไปหาแหวนที่ไม่ได้ทำหายที่ห้องดับจิตทำไม 65 00:04:13,791 --> 00:04:15,291 เพิ่งบอกว่าเมียผมกำลังเดือดร้อน 66 00:04:15,375 --> 00:04:17,125 - เสียเวลาไม่ได้นะ - หยุด 67 00:04:17,208 --> 00:04:18,416 คุณต้องคุยกับฉัน 68 00:04:18,500 --> 00:04:20,500 - เฮ้ย - ร่างคุณเปื้อนเลือด 69 00:04:20,583 --> 00:04:22,333 ให้ตายห่า วางปืนก่อนได้ไหม 70 00:04:22,416 --> 00:04:25,666 คุณส่งดีเอ็นเอปนเปื้อน คุณคอยโบ้ยให้ฉันไปหาไคลด์ 71 00:04:25,750 --> 00:04:27,875 - คุณยกเลิกการตรวจบันทึกโทร - วางปืนก่อน 72 00:04:27,958 --> 00:04:30,458 - คุณต้องคุยกับฉัน - วางปืนเดี๋ยวนี้ 73 00:04:30,541 --> 00:04:31,708 - คุณช่วย… - หยุดเลย 74 00:04:31,791 --> 00:04:32,958 - โว้ย - หยุดตรงนั้น! 75 00:04:33,041 --> 00:04:36,875 แล้วจะยังไง จะยิงผมเหรอ จะยิงผมเหรอ ปรียา 76 00:04:36,958 --> 00:04:40,625 เราจะไม่ไปไหนทั้งนั้น จนกว่าฉันจะได้คำตอบ 77 00:04:40,708 --> 00:04:41,666 เชี่ย 78 00:04:41,750 --> 00:04:45,833 นี่นักสืบปาเทล ขอกองหนุน ที่บ้านสารวัตรฮาร์เปอร์เดี๋ยวนี้ 79 00:04:46,916 --> 00:04:48,000 ให้ตาย… 80 00:04:48,958 --> 00:04:50,708 ไอ้คนอย่างคุณเนี่ยนะ 81 00:04:51,875 --> 00:04:53,333 คนอย่างไหน ริชาร์ด 82 00:04:53,416 --> 00:04:55,416 คนรวย เย่อหยิ่งจองหอง 83 00:04:55,916 --> 00:04:58,666 เก่งนักเรื่องหลอกคนอื่น 84 00:04:58,750 --> 00:05:00,208 อ๋อ คนอย่างนั้น 85 00:05:00,291 --> 00:05:03,708 คิดว่าจะทำอะไรก็ได้ พูดอะไรก็ได้ 86 00:05:03,791 --> 00:05:07,000 นอนกับใครก็ได้โดยไม่มีผลอะไรตามมา 87 00:05:07,083 --> 00:05:08,916 คุณรู้ว่าฉันไม่ใช่คนอย่างนั้น 88 00:05:09,000 --> 00:05:10,541 คุณเป็นคนอย่างนั้นเลยล่ะ 89 00:05:10,625 --> 00:05:13,666 ฉันว่าคุณอาจไม่รู้นะว่าตัวเองแต่งงานกับใคร 90 00:05:13,750 --> 00:05:16,916 - หยุดเดี๋ยวนี้ เราจะรอ - ปรียา 91 00:05:17,000 --> 00:05:20,000 ปรียา เดี๋ยวก่อน คิดดีๆ ก่อนนะ 92 00:05:20,083 --> 00:05:22,750 คิดสิ นี่ผมเอง โอเคนะ 93 00:05:22,833 --> 00:05:24,458 คุณต้องไว้ใจผมนะ 94 00:05:25,041 --> 00:05:26,958 นี่แจ็ค แจ็คเพื่อนคุณ 95 00:05:27,041 --> 00:05:28,083 แค่นั้นเอง โอเคไหม 96 00:05:28,166 --> 00:05:30,416 ผมสัญญาว่าหลังจากนี้จะเข้าใจทุกอย่าง 97 00:05:30,500 --> 00:05:31,666 สัญญาไว้เลย 98 00:05:34,208 --> 00:05:35,041 เชี่ย 99 00:05:37,375 --> 00:05:40,583 ริชาร์ด คุณไม่ต้องทำต่อแล้ว 100 00:05:40,666 --> 00:05:42,583 คุณไม่ต้องช่วยเธอหรอก 101 00:05:42,666 --> 00:05:43,666 ช่วยทำอะไร 102 00:05:46,625 --> 00:05:48,208 ช่วยฆ่าผู้หญิงพวกนั้นเหรอ 103 00:05:48,750 --> 00:05:52,583 นั่นคือข่าวที่คุณจะเอามาชุบชีวิตการงานใช่ไหม 104 00:05:52,666 --> 00:05:55,250 คุณแม่งน่าสมเพชฉิบหาย แอนนา 105 00:05:55,833 --> 00:05:56,958 - งั้นเหรอ - ใช่ 106 00:06:03,083 --> 00:06:04,000 เชี่ยอะไรวะเนี่ย 107 00:06:05,000 --> 00:06:06,166 หยุดเลย! 108 00:06:07,083 --> 00:06:08,958 แม่งให้ตายห่าสิ 109 00:06:13,833 --> 00:06:16,458 บอกแล้วว่าต้องหัดใช้ปืนให้เป็น 110 00:06:17,666 --> 00:06:20,083 เดี๋ยว อย่า เปิดประตูเดี๋ยวนี้ 111 00:06:22,125 --> 00:06:23,208 แม่งให้ตาย 112 00:06:23,291 --> 00:06:25,541 เฮ้ย อย่าเล่นแรง 113 00:06:27,750 --> 00:06:29,375 แอนนา รับสิ 114 00:06:30,708 --> 00:06:31,791 ไปเร็วๆ โว้ย 115 00:06:33,208 --> 00:06:34,958 รับสิ ให้ตาย 116 00:06:38,208 --> 00:06:39,666 - เข้าไปดูในบ้าน - รับทราบ 117 00:06:39,750 --> 00:06:41,833 คุณตำรวจปาเทล ไหวไหม 118 00:06:42,916 --> 00:06:44,041 ไหว 119 00:06:45,541 --> 00:06:47,708 ที่รัก 120 00:06:48,541 --> 00:06:49,625 - ที่รัก - ริชาร์ด 121 00:06:52,000 --> 00:06:53,000 ริชาร์ด 122 00:06:53,875 --> 00:06:54,791 อีโรคจิต 123 00:06:54,875 --> 00:06:56,750 - แกมันบ้าไปแล้ว - ฉันเหรอ 124 00:06:56,833 --> 00:06:59,250 แกวางแผนล่อฉันมาที่นี่นานแค่ไหนแล้ว 125 00:06:59,333 --> 00:07:02,208 แกน่ะล่อฉันเข้าไปในป่าเมื่อ 20 ปีก่อน 126 00:07:02,291 --> 00:07:04,208 ฉันไม่รู้ว่าพวกนั้นจะทำอะไร แคทเธอรีน 127 00:07:04,291 --> 00:07:06,583 แกโกหก โคตรตอแหล 128 00:07:06,666 --> 00:07:09,250 แกตอแหลมาตลอด แกหัวเราะเยาะฉัน 129 00:07:09,833 --> 00:07:11,750 "มานั่งกับเราสิ แคทเธอรีน" 130 00:07:11,833 --> 00:07:14,375 "มางานวันเกิดฉันสิ แคทเธอรีน" 131 00:07:14,458 --> 00:07:16,708 ฉันจะไม่ยอมกินฉี่แล้วโว้ย 132 00:07:16,791 --> 00:07:19,000 อย่า 133 00:07:19,583 --> 00:07:20,750 หยุดนะ 134 00:07:24,041 --> 00:07:25,333 พอ 135 00:07:25,875 --> 00:07:26,708 ที่รัก 136 00:07:51,083 --> 00:07:53,041 ปาเทล ที่บ้านแจ็คเกิดอะไรขึ้น 137 00:07:53,125 --> 00:07:54,708 หัวหน้าคะ โซอี้ ฮอปเปอร์ตายแล้ว 138 00:07:54,791 --> 00:07:55,833 อะไรนะ เชี่ย 139 00:07:55,916 --> 00:07:58,500 ผมอยู่ที่บ้านดัฟฟี่ เขาอยู่กับทนาย 140 00:07:58,583 --> 00:08:01,041 เขาอ้างว่าเมียเขากับเฮเลน หวัง 141 00:08:01,125 --> 00:08:04,125 พยายามแบล็กเมล์เล็กซี่ โจนส์ ก่อนหน้านี้จนโดนตบหน้า 142 00:08:04,208 --> 00:08:07,125 เรเชล ฮอปกินส์ พยายามแบล็กเมล์เล็กซี่ โจนส์เหรอ 143 00:08:07,208 --> 00:08:09,125 - ทำไม - เรื่องการตายของพี่สาว 144 00:08:09,208 --> 00:08:13,833 อะไรนะ เดี๋ยว พี่สาวเล็กซี่ โจนส์เนี่ยนะ เรเชล ฮอปกินส์รู้จักเล็กซี่ โจนส์เหรอ 145 00:08:13,916 --> 00:08:15,625 พวกเขาเรียนเซนต์ฮิลลารีด้วยกัน 146 00:08:15,708 --> 00:08:19,250 จากที่ไคลด์บอก เล็กซี่พลาดที่ไประบายกับเรเชล 147 00:08:19,333 --> 00:08:21,208 พี่สาวที่ตายไปชื่ออะไร 148 00:08:21,291 --> 00:08:23,333 แอนเดรีย แอนเดรีย เคลลี่ 149 00:08:23,416 --> 00:08:25,666 - พี่สาวของแคทเธอรีน เคลลี่ - ใช่เลย 150 00:08:25,750 --> 00:08:28,791 หัวหน้าคะ แคทเธอรีน เคลลี่คือเล็กซี่ โจนส์ 151 00:08:28,875 --> 00:08:32,375 คุณต้องตามฉันไปที่บ้านเคลลี่ ฉันจะส่งที่อยู่ไปให้ 152 00:08:32,458 --> 00:08:34,416 ไปเร็วๆ 153 00:08:36,916 --> 00:08:38,791 โอ๊ย ตาย 154 00:08:49,916 --> 00:08:52,375 รับสายสิ แอนนา แม่งรับสายสิวะ 155 00:09:17,625 --> 00:09:19,500 - แอนนา - แจ็ค 156 00:09:20,250 --> 00:09:21,958 - แจ็ค - แอนนา 157 00:09:23,875 --> 00:09:24,916 แอนนา 158 00:09:32,833 --> 00:09:33,958 ที่รัก 159 00:09:36,958 --> 00:09:38,041 แอนนา 160 00:09:38,875 --> 00:09:40,958 แอนนา! เฮ้ย! 161 00:09:41,041 --> 00:09:42,125 แอนนา! 162 00:09:42,208 --> 00:09:43,208 แอนนา! 163 00:10:43,291 --> 00:10:44,250 คุณโอเคไหม 164 00:10:45,041 --> 00:10:46,125 ค่ะ 165 00:10:52,875 --> 00:10:55,291 เสียใจด้วยจริงๆ เรื่องโซอี้นะ แจ็ค 166 00:11:00,416 --> 00:11:02,416 ผมไม่รู้จะบอกเม็กยังไง 167 00:11:12,583 --> 00:11:13,750 ฉันอาจช่วยได้ 168 00:11:15,833 --> 00:11:16,875 ฮื่อ อาจจะได้ 169 00:11:22,791 --> 00:11:24,791 พวกคุณมีเรื่องอะไรกัน 170 00:11:25,500 --> 00:11:27,291 คุณกับน้องสาวผม กับเล็กซี่ด้วย 171 00:11:28,833 --> 00:11:30,375 ไอ้เรื่องทั้งหมดนี้มันยังไงกันแน่ 172 00:11:43,958 --> 00:11:45,541 เรเชลเป็น… 173 00:11:47,416 --> 00:11:48,625 จ่าฝูง 174 00:11:51,250 --> 00:11:52,750 แต่เฮเลนกับ… 175 00:11:54,583 --> 00:11:56,208 โซอี้ก็รู้เหมือนกัน 176 00:12:02,500 --> 00:12:03,916 พวกนั้น… 177 00:12:06,041 --> 00:12:10,208 พวกนั้นพาเล็กซี่… แคทเธอรีนกับฉันเข้าป่า 178 00:12:12,666 --> 00:12:14,458 ในวันเกิดอายุครบ 16 ปีของฉัน 179 00:12:17,833 --> 00:12:19,833 บอกว่าจะมีปาร์ตี้กัน 180 00:12:19,916 --> 00:12:21,166 และ… 181 00:12:22,541 --> 00:12:23,958 เรียกผู้ชายมากลุ่มหนึ่ง 182 00:12:28,166 --> 00:12:31,125 ผู้ชายที่เรเชล 183 00:12:33,000 --> 00:12:35,083 ส่งรูปของเราไปให้ดูก่อน 184 00:12:41,458 --> 00:12:42,625 ผู้ชายพวกนั้น 185 00:12:44,916 --> 00:12:47,166 ทำร้ายแคทเธอรีน 186 00:12:53,083 --> 00:12:57,416 เรเชล เฮเลนและน้องสาวคุณก็นั่งดู 187 00:13:09,125 --> 00:13:11,375 ฉันอยากบอกคุณ ฉัน… 188 00:13:12,541 --> 00:13:16,625 เกริ่นๆ จะบอกมาเป็นร้อยครั้ง แต่ก็แค่… 189 00:13:18,166 --> 00:13:20,583 พูดไม่ออก คิดว่าอาจจะ… 190 00:13:24,375 --> 00:13:26,625 ไม่ควรบอก เพราะโซอี้ 191 00:13:26,708 --> 00:13:28,416 แล้วความจริงก็คือ แจ็ค… 192 00:13:36,000 --> 00:13:38,458 ฉันไม่เคยสามารถบอกใครได้ทั้งนั้น 193 00:13:41,750 --> 00:13:45,708 ไม่รู้สิ ฉันนึกว่าจะแกล้ง ทำเป็นว่าเรื่องนั้นไม่เคยเกิดขึ้นได้ 194 00:13:47,250 --> 00:13:49,625 - ฉันเลยทำแบบนั้น - อ้อ 195 00:13:53,166 --> 00:13:55,541 - ขอโทษนะ - ไม่เป็นไร 196 00:13:57,000 --> 00:13:58,750 - ฉันน่าจะบอกคุณ - นี่… 197 00:14:03,708 --> 00:14:06,875 แม่ง ผมเสียใจด้วย 198 00:14:13,708 --> 00:14:14,875 ผมเสียใจ 199 00:14:43,500 --> 00:14:45,000 คุณพระคุณเจ้า 200 00:14:49,708 --> 00:14:54,125 ผมยังจำตอนที่ลูกสาวบ้านเคลลี่ตายได้ แอนเดรียน่ะ พี่สาวคนโต 201 00:14:55,125 --> 00:14:56,458 โรคหอบหืดกำเริบ ถ้าจำไม่ผิด 202 00:14:56,958 --> 00:15:00,000 พวกเขาอยู่กลางทะเลสาบ ไปเล่นเรือใบ เชื่อเลยไหมล่ะ 203 00:15:01,000 --> 00:15:04,833 เด็กคนนั้นขาดใจตายก่อนจะขึ้นฝั่งได้ทัน 204 00:15:06,875 --> 00:15:09,625 ตำรวจไปงานศพกันทั้งกอง เศร้าสุดๆ 205 00:15:12,666 --> 00:15:13,791 แล้วก็ประหลาดด้วย 206 00:15:15,625 --> 00:15:16,833 อะไรประหลาดคะ 207 00:15:17,666 --> 00:15:20,666 ผมว่าชีวิตนี้ไม่เคยเห็นใคร ร้องไห้หนักเท่าแคทเธอรีน เคลลี่ 208 00:15:20,750 --> 00:15:23,750 เธอสะอึกสะอื้นหนักมากจนผมนึกว่าจะอาเจียน 209 00:15:23,833 --> 00:15:25,750 ก็พี่สาวเธอเพิ่งตาย 210 00:15:26,250 --> 00:15:30,833 ผมเดินลงไปห้องใต้ดินที่จัดงานศพ หากาแฟหรือโดนัทกินหน่อย 211 00:15:31,416 --> 00:15:36,083 แล้วก็เจอแคทเธอรีน เคลลี่ กำลังนั่งกินคริสปี้ครีมแล้ว… ยิ้ม 212 00:15:36,833 --> 00:15:39,458 เหมือนเพิ่งได้ที่จอดช่องสุดท้าย หน้าร้านแครกเกอร์บาร์เรล 213 00:15:40,916 --> 00:15:42,166 นายอำเภอคะ 214 00:15:44,708 --> 00:15:45,708 อะไรวะนั่น 215 00:15:47,083 --> 00:15:48,333 ให้ตายสิ 216 00:15:49,166 --> 00:15:50,583 เล็บของเรเชล ฮอปกินส์สินะ 217 00:15:50,666 --> 00:15:52,625 หวังว่าจะใช่ 218 00:15:52,708 --> 00:15:53,791 นายอำเภอ 219 00:15:55,500 --> 00:15:56,708 เจอมีดแล้ว 220 00:15:59,000 --> 00:16:00,458 แม่งอย่ามาจับกู 221 00:16:00,541 --> 00:16:02,583 บอกได้ไหมโดนจับเรื่องอะไร 222 00:16:02,666 --> 00:16:04,958 ไม่ได้ทำอะไรเลย เมียผมก็ไม่ได้… 223 00:16:05,041 --> 00:16:07,500 ถ้าจะหาผู้ต้องสงสัย ดูอีห่านี่แทนมั้ย 224 00:16:07,583 --> 00:16:10,791 มันนั่นแหละอีบ้า กูไม่ได้ทำอะไรเลยโว้ย 225 00:16:10,875 --> 00:16:14,041 - คุณครับ ใจเย็นๆ ก่อน - ไอ้เหี้ย! 226 00:16:14,125 --> 00:16:16,166 - คุณ - กูไม่ได้ทำอะไร ปล่อยสิ 227 00:16:16,250 --> 00:16:19,041 - ยิ่งทำแบบนี้จะไม่ช่วยรูปคดี - คุณต้องไปทำงานสินะ 228 00:16:19,125 --> 00:16:21,583 - โอ๊ย แม่ง - ฮื่อ สงสัย 229 00:16:21,666 --> 00:16:24,083 ล้างหน้าล้างตาก่อนดีไหม 230 00:16:24,166 --> 00:16:25,208 ไม่จำเป็น 231 00:16:25,708 --> 00:16:26,541 โอเค 232 00:16:27,416 --> 00:16:29,375 บางอย่างก็ไม่เคยเปลี่ยนเลยนะ 233 00:16:29,458 --> 00:16:32,333 (รถพยาบาลลัมป์กินเคาน์ตี้) 234 00:16:43,958 --> 00:16:45,000 คุณแอนดรูว์ส 235 00:16:45,083 --> 00:16:45,958 คุณแอนดรูว์สคะ 236 00:16:46,458 --> 00:16:49,625 เรื่องนี้สะท้อนความปลอดภัย ในลัมป์กินเคาน์ตี้ยังไง 237 00:16:49,708 --> 00:16:52,250 คุณมาสืบเรื่องของครอบครัวเคลลี่เหรอ 238 00:16:52,750 --> 00:16:54,666 แอนนา คิดว่าเกิดอะไรขึ้น 239 00:17:02,541 --> 00:17:04,125 - ไง - ไง 240 00:17:13,000 --> 00:17:15,375 เสียใจด้วยจริงๆ เรื่องโซอี้ แจ็ค 241 00:17:16,125 --> 00:17:17,041 ฮื่อ 242 00:17:23,833 --> 00:17:25,375 คิดว่าฉันจะโอเคไหม 243 00:17:30,250 --> 00:17:31,333 คิดสิ 244 00:17:33,708 --> 00:17:36,333 - ต่อให้ปืนของเธอไม่มีกระสุนน่ะนะ - ฮื่อ 245 00:17:37,583 --> 00:17:39,208 ลืมมันไปซะ บอสตัน 246 00:17:41,916 --> 00:17:43,208 ที่นี่ดาห์โลเนกา 247 00:17:55,041 --> 00:17:57,083 และสุดท้าย… แหม ข่าวนี้น่ารักมากค่ะ 248 00:17:57,166 --> 00:18:01,125 ต้องขอแสดงความยินดีกับจีอู พาร์ค ชาวแอตแลนตาของเรา 249 00:18:01,208 --> 00:18:04,583 จีอูซึ่งอายุเพียง 13 ปี ได้เข้ารอบชิงชนะเลิศ 250 00:18:04,666 --> 00:18:06,375 การแข่งขันสะกดคำแห่งชาติ 251 00:18:06,458 --> 00:18:07,875 - แค่ 13 เหรอ - แค่ 13 ค่ะ 252 00:18:07,958 --> 00:18:09,666 - เป็นสาวน้อยที่ฉลาดมาก - ใช่มะ 253 00:18:09,750 --> 00:18:13,541 ทีนี้ ใครสะกดคำที่จีอูชนะได้บ้าง "คอเซนเนจ" 254 00:18:14,500 --> 00:18:16,041 - ลองไหมคะ - ขอความหมาย 255 00:18:16,125 --> 00:18:19,625 - การกระทำที่ลวงหลอก… - เม็ก เราต้องไปแล้วลูก 256 00:18:19,708 --> 00:18:20,541 ไปกันเร็ว 257 00:18:20,625 --> 00:18:22,833 - จะไปเล่นดอดจ์บอล - โอเค 258 00:18:22,916 --> 00:18:25,500 - ด้วยซอฟท์บอล - ช่วยลุงเก็บเสื้อผ้านี่หน่อยได้ไหม 259 00:18:25,583 --> 00:18:27,791 เพราะลอเรนโดนลูกอัดหน้า 260 00:18:27,875 --> 00:18:29,708 - โดนหน้าเลยเหรอ - ใช่ 261 00:18:30,208 --> 00:18:31,625 แล้วเป็นอะไรไหม 262 00:18:31,708 --> 00:18:33,916 ไม่ ร้องไห้เป็นเบบี๋เลย 263 00:18:34,541 --> 00:18:35,791 แล้วได้ดูเพื่อนรึเปล่า 264 00:18:36,666 --> 00:18:38,291 ลุงว่าไม่ต้องเอาโต๊ะไปดีกว่ายัยหนู 265 00:18:38,375 --> 00:18:39,666 - ต้องเอาไปเหรอ - ต้อง 266 00:18:39,750 --> 00:18:41,208 จำเป็นจริงๆ เหรอ 267 00:18:41,291 --> 00:18:43,125 เอ้า ก็ได้ ใส่กระเป๋า 268 00:18:45,833 --> 00:18:48,125 - ลุงแจ็ค เดาสิ - อะไรจ๊ะยัยหนู 269 00:18:48,208 --> 00:18:52,291 เป็นวันโชว์แอนด์เทล แล้วอังเดรก็เอาเต่าสแนปปิ้งมา 270 00:18:52,375 --> 00:18:53,958 ซึ่งจริงๆ ก็ไม่ควรทำ 271 00:18:54,041 --> 00:18:57,125 - ทำไมล่ะ - เพราะครูฟ่งบอกว่าไม่อนุญาตให้อวดสัตว์เลี้ยง 272 00:18:57,208 --> 00:19:00,500 - แต่เขาก็เอามาอยู่ดี - ใช่ คิดว่าใครทำอะไรไม่ได้ 273 00:19:00,583 --> 00:19:03,750 หูย แต่สุดท้ายก็โดนอยู่ดีใช่ไหม 274 00:19:03,833 --> 00:19:04,750 - ใช่ - แน่สินะ 275 00:19:04,833 --> 00:19:08,083 โอเค โดดขึ้นรถเลย รัดเข็มขัดด้วย คนดี 276 00:19:08,166 --> 00:19:10,250 นี่ถึงได้ชอบอยู่กับทุกคนตอนเช้า 277 00:19:10,333 --> 00:19:11,916 แต่ต้องขอลาทุกคนไปก่อน 278 00:19:12,000 --> 00:19:14,541 แต่มีคนคอยดูแลอย่างดีแล้วนะคะ กลับมาเจอกันวันจันทร์ 279 00:19:14,625 --> 00:19:18,166 ก่อนจะถึงวันนั้น จากพวกเราที่ดับเบิลยูเอสเค ฉันแอนนา แอนดรูว์ส 280 00:19:18,250 --> 00:19:20,833 - ผมเบรนนิ่ง ดันนิงตัน - แล้วก็อรุณสวัสดิ์ค่ะ 281 00:19:22,250 --> 00:19:24,083 ตัดแล้ว ดีมาก ทุกคน 282 00:19:25,041 --> 00:19:26,500 - ขอบคุณ - หยุดพักผ่อนให้ดีนะ 283 00:19:26,583 --> 00:19:28,375 - จะพยายามค่ะ - ค่อยๆ เดินล่ะ แอนนา 284 00:19:28,458 --> 00:19:30,833 - โอเค อุ๊ย - ผมจะไปเตรียมสัมภาษณ์ 285 00:19:30,916 --> 00:19:33,250 เนี่ย ไม่มีคุณฉันจะทำยังไง แดนนี่ ว่ามา 286 00:19:33,750 --> 00:19:35,208 อีกเดี๋ยวก็คงได้รู้ละ 287 00:19:35,291 --> 00:19:37,666 ต้องถอดส้นสูงด้วย จิม มีอะไรคะ 288 00:19:37,750 --> 00:19:41,000 วันนี้ได้เอกสารจากทนายของริชาร์ด 289 00:19:41,083 --> 00:19:43,583 - ข้อตกลงไม่เปิดเผยข้อมูลเหรอ - ทั้งหมดเลย 290 00:19:43,666 --> 00:19:46,666 อ่าฮะ โอเค แล้ว 291 00:19:46,750 --> 00:19:49,333 ถ้าคุณฟ้องหมิ่นประมาทจริงเขาหมดตัวแน่ 292 00:19:49,416 --> 00:19:50,250 ใช่ 293 00:19:50,750 --> 00:19:53,250 ไอ้หมอนั่นล่อคุณเข้าไป ในห้องเชือดของอีเมียสติแตก 294 00:19:53,333 --> 00:19:55,125 แล้วยังพยายามโบ้ยความผิดให้คุณ 295 00:19:55,208 --> 00:19:57,875 ถ้าเป็นผมคงฟ้องมัน จนกว่าจะต้องนอนกล่องกระดาษใต้ทางด่วน 296 00:19:57,958 --> 00:19:58,875 โอ๊ย ไม่เอาน่ะ 297 00:19:58,958 --> 00:20:03,166 ก็คิดอยู่เหมือนกัน แต่ความโกรธ และขุ่นเคืองทำร้ายได้แค่คนที่ยังยึดมันอยู่ 298 00:20:04,291 --> 00:20:07,458 พูดถึงคนโกรธ ช่วยไปคุยกับ ตัวแทนคุณหน่อยได้ไหม 299 00:20:07,541 --> 00:20:09,000 - มีปัญหาอะไรเหรอ - เปล่า 300 00:20:09,083 --> 00:20:12,791 แต่คุณกำลังจะต้องต่อสัญญา เธอก็เลยแบบว่า… ใช้คำอะไรดี 301 00:20:12,875 --> 00:20:14,750 - มุ่งมั่น - ไม่ เอาแต่ใจ 302 00:20:14,833 --> 00:20:17,583 บอกให้เธอช่วยเบาลงหน่อย ช่วยทำตัว… 303 00:20:17,666 --> 00:20:18,875 - สยบยอม - มีเหตุผล 304 00:20:19,916 --> 00:20:21,833 ก็ได้ ฉันจัดการให้ 305 00:20:21,916 --> 00:20:23,375 เยี่ยม ขอบคุณ 306 00:20:23,875 --> 00:20:28,416 บางทีเธอก็แค่พ่นไฟอยากงัดข้อน่ะ 307 00:20:28,916 --> 00:20:29,916 - ขอโทษที - โอเค 308 00:20:30,000 --> 00:20:33,083 นางทุ่มเรื่องที่ฉันได้ข้อเสนอจากทูเดย์โชว์ ใส่หน้าคุณเลยสินะ 309 00:20:36,708 --> 00:20:38,125 เดี๋ยวๆ อะไรนะ 310 00:20:38,208 --> 00:20:40,291 นั่นก็แค่ยอดภูเขาน้ำแข็งนะคะ 311 00:20:40,375 --> 00:20:41,500 นางแค่ตื่นเต้นน่ะ 312 00:20:41,583 --> 00:20:44,708 ได้ร้อยละสิบจากสี่ล้าน ทำให้นางยังใส่หลุยส์วิตตองและลูบูตองได้ 313 00:20:44,791 --> 00:20:46,041 โอเค ผมทำงี้แล้วกัน 314 00:20:46,125 --> 00:20:49,791 ผมจะไปคุยกับเบื้องบน จะบอกเลยว่าถ้าคุณไป ผมก็ไป 315 00:20:49,875 --> 00:20:51,541 จะช่วยฉันขนาดนั้นเหรอคะ จิม 316 00:20:51,625 --> 00:20:53,708 เนี่ย ปล่อยให้เจ้านายจัดการ 317 00:20:54,958 --> 00:20:55,833 ขอบคุณค่ะ 318 00:20:57,041 --> 00:20:59,041 - ขอให้สนุก - อือฮึ 319 00:20:59,125 --> 00:21:01,041 - สวัสดีวันหยุดครับ - ขอบคุณมากค่ะ 320 00:21:01,125 --> 00:21:03,375 - ว้าวๆ - อยู่นั่นเอง อู้ 321 00:21:03,916 --> 00:21:07,375 อู้หู อย่าอุ้มนานจะดีกว่า 322 00:21:07,458 --> 00:21:10,625 เรื่องราวทุกเรื่องมีอย่างน้อยสองด้าน 323 00:21:12,958 --> 00:21:14,416 ด้านของคุณกับด้านของฉัน 324 00:21:15,416 --> 00:21:17,041 ด้านของเราและด้านของคนอื่น 325 00:21:20,416 --> 00:21:21,958 ด้านของเขากับด้านของเธอ 326 00:21:22,458 --> 00:21:27,583 (ชาร์ล็อตต์ อลิซ ฮาร์เปอร์ 12 ม.ค. 2023 - 2 ก.ย. 2023) 327 00:21:29,416 --> 00:21:32,083 แปลว่าต้องมีใครสักคนโกหกอยู่เสมอ 328 00:21:37,750 --> 00:21:39,583 ใช้เวลานานสักหน่อย 329 00:21:40,250 --> 00:21:43,000 แต่ฉันเข้าใจแล้วว่า ทำไมทุกอย่างผิดพลาดไปหมด 330 00:21:44,208 --> 00:21:45,875 ทุกอย่างโยงกลับมาตรงนี้ 331 00:21:46,458 --> 00:21:47,958 กลับมายังเมืองนี้ 332 00:21:49,291 --> 00:21:52,041 โยงกลับมาหาคนที่ทำสิ่งที่ไม่ควรทำแต่แรก 333 00:21:58,083 --> 00:22:00,625 คนอาจจำหน้าฉันได้ 334 00:22:03,458 --> 00:22:05,458 อาจรู้ชื่อฉันด้วยซ้ำ 335 00:22:07,916 --> 00:22:10,333 แต่ไม่มีทางรู้ว่าฉันเป็นคนอย่างไร 336 00:22:16,916 --> 00:22:21,791 เราทุกคนซ่อนอยู่ ภายใต้ภาพลักษณ์ที่สื่อให้โลกเห็น 337 00:22:22,500 --> 00:22:23,750 สวัสดีจ้ะ คลาร่า 338 00:22:24,250 --> 00:22:25,875 แต่คนเราไม่เปลี่ยนหรอก 339 00:22:26,375 --> 00:22:27,500 ไม่ได้เปลี่ยนจริงๆ 340 00:22:28,166 --> 00:22:29,500 ไม่ได้เปลี่ยนจากข้างใน 341 00:22:33,250 --> 00:22:37,125 มนุษย์เราก่อความทุกข์ทรมานได้เก่งนัก 342 00:22:38,250 --> 00:22:39,625 ความโหดร้ายทารุณ 343 00:22:41,000 --> 00:22:42,250 ความเจ็บปวด 344 00:22:45,041 --> 00:22:48,750 ถึงกระนั้น พฤติกรรมอันตรายที่สุดของเราคือการโกหก 345 00:22:50,625 --> 00:22:51,833 ต่อผู้อื่น 346 00:22:53,541 --> 00:22:54,750 และโกหกตัวเอง 347 00:22:57,791 --> 00:23:01,750 ว่ากันว่าความโกรธทำร้ายแค่คนที่ยึดมันไว้ 348 00:23:02,791 --> 00:23:04,250 แต่ฉันเห็นต่าง 349 00:23:05,583 --> 00:23:07,500 ความโกรธทำให้ฉันยังลุกตื่นขึ้นมาในตอนเช้า 350 00:23:09,000 --> 00:23:11,375 ใช่ เราอาจปล่อยให้ความโกรธทำลายเรา 351 00:23:12,125 --> 00:23:14,791 หรือปล่อยให้มันหล่อเลี้ยงใจ 352 00:23:17,333 --> 00:23:20,291 สุดท้ายก็ขึ้นกับจะใช้ความโกรธนั้นอย่างไร 353 00:23:23,000 --> 00:23:24,541 และใช้มันพุ่งเป้าไปที่ใคร 354 00:23:27,750 --> 00:23:31,083 (เรื่องราวทุกเรื่องมีอย่างน้อยสองด้าน) 355 00:23:31,166 --> 00:23:32,375 (ด้านของเขากับด้านของเธอ) 356 00:23:33,750 --> 00:23:36,375 "แม่ของฉันเคยบอกไว้ว่า ถ้าจะทำอะไรสักอย่าง 357 00:23:36,458 --> 00:23:38,416 ก็ควรทำให้ถูกต้อง" 358 00:23:44,166 --> 00:23:45,833 "แล้วก็เหมือนหลายๆ อย่างในชีวิต 359 00:23:45,916 --> 00:23:49,125 ยิ่งทำซ้ำๆ บ่อยเข้า มันก็จะยิ่งง่ายขึ้น" 360 00:23:53,958 --> 00:23:56,625 "กฎเดียวกันก็คงเอามาใช้ได้…" 361 00:23:58,083 --> 00:23:59,875 กับการฆ่าคน 362 00:24:10,958 --> 00:24:13,750 แม่เแค่อยากให้ลูกมีความสุข 363 00:24:16,166 --> 00:24:17,333 แล้วลูกก็มีความสุข 364 00:24:21,583 --> 00:24:24,500 ชีวิตแม่คงภูมิใจในตัวลูกไม่ได้มากกว่านี้แล้ว 365 00:24:25,958 --> 00:24:28,541 จนกระทั่งเห็นลูกอุ้มชาร์ล็อตต์น้อย 366 00:24:34,166 --> 00:24:37,958 ตอนที่แจ็คขอให้ช่วยดูแลหลานสาวน่ารักคนนั้น 367 00:24:41,208 --> 00:24:42,500 แม่ตื่นเต้นมาก 368 00:24:52,916 --> 00:24:54,125 เกิดอะไรขึ้น 369 00:24:56,583 --> 00:24:58,833 อลิซ อลิซ! 370 00:25:02,458 --> 00:25:03,750 อลิซ 371 00:25:11,250 --> 00:25:14,166 หมอบอกว่าเป็นการนอนตายในเปล 372 00:25:19,000 --> 00:25:23,125 บอกว่าไม่ใช่ความผิดใครทั้งนั้น แต่ตอนนั้นชาร์ล็อตต์อยู่ในความดูแลของแม่ 373 00:25:24,333 --> 00:25:25,750 และแม่ทำให้ลูกผิดหวัง 374 00:25:39,208 --> 00:25:41,458 ไม่กี่เดือนต่อมา ลูกก็หายตัวไป 375 00:25:44,791 --> 00:25:47,375 แม่มีเพียงแต่เทปเก่าๆ ให้ดูต่างหน้า 376 00:25:47,458 --> 00:25:50,500 ขอให้ทุกคนมีสุดสัปดาห์หยุดยาวที่ดีและไม่ติด… 377 00:25:50,583 --> 00:25:52,791 นั่นทำให้ลูกยังอยู่กับแม่ 378 00:25:53,333 --> 00:25:54,541 ฉันเล็กซี่ โจนส์… 379 00:25:54,625 --> 00:25:56,041 ทำให้แม่ยังมีลูกอยู่ใกล้ตัว 380 00:25:56,125 --> 00:25:58,166 มาร์ธา สจ๊วร์ตพ้นจากข้อกล่าวหา ซื้อขายหุ้นจากข้อมูลวงใน… 381 00:25:58,250 --> 00:26:02,291 ก่อนเข้านอน แม่จะยอมให้รางวัลตัวเอง ด้วยการดูแค่ห้านาที 382 00:26:03,291 --> 00:26:05,208 พยายามค่อยๆ ดูจะได้มีไปนานๆ 383 00:26:07,750 --> 00:26:11,416 เวลาส่วนใหญ่แม่ไปอยู่ที่เดียว ที่แม่คิดว่าลูกจะกลับมา 384 00:26:12,041 --> 00:26:13,625 (ชาร์ล็อตต์ อลิซ ฮาร์เปอร์) 385 00:26:15,833 --> 00:26:17,416 แต่ลูกไม่เคยมา 386 00:26:21,208 --> 00:26:23,166 คนอื่นมาแทน 387 00:26:27,041 --> 00:26:29,000 มาตามนัดสม่ำเสมอ 388 00:26:30,958 --> 00:26:32,625 ขอบใจนะเธอ 389 00:26:33,541 --> 00:26:35,333 แม่รู้ว่ากำลังสอดรู้สอดเห็น 390 00:26:35,416 --> 00:26:37,541 - กลับบ้านดีๆ นะ - อย่าคิดถึงเยอะไปล่ะ 391 00:26:37,625 --> 00:26:38,875 แน่จริงก็ฟ้องสิ 392 00:26:38,958 --> 00:26:40,416 เจอกันอาทิตย์หน้านะ 393 00:26:45,791 --> 00:26:48,000 แต่แม่สนใจแต่ลูกเท่านั้น 394 00:26:49,416 --> 00:26:50,500 ดูวิดีโอเก่าๆ ของลูก 395 00:26:50,583 --> 00:26:53,458 แม่ค่อยๆ ดูจนผ่านไปได้เกือบหกเดือน 396 00:26:53,541 --> 00:26:57,583 ฉันเล็กซี่ โจนส์ จากพวกเราที่ดับเบิลยูเอสเคนิวส์ 397 00:26:57,666 --> 00:26:59,333 ราตรีสวัสดิ์ค่ะ แอตแลนตา 398 00:27:03,416 --> 00:27:05,625 จนกระทั่งเหลือเทปแค่ม้วนเดียว 399 00:27:09,708 --> 00:27:13,250 เทปไม่ได้เขียนว่าถ่ายอะไร แต่ทันทีที่ใส่เครื่อง 400 00:27:13,333 --> 00:27:14,750 ก็รู้เลยว่ามันมาจากไหน 401 00:27:16,375 --> 00:27:19,583 ปาร์ตี้วันเกิดอายุ 16 ของลูก 402 00:27:19,666 --> 00:27:21,458 ไม่ต้องห่วง ไม่เป็นไรหรอก 403 00:27:24,291 --> 00:27:26,375 อย่างแจ่ม แอนนา 404 00:27:30,666 --> 00:27:31,666 แคทเธอรีน เธอลองบ้าง 405 00:27:31,750 --> 00:27:33,208 นั่งให้สบายเลย 406 00:27:35,000 --> 00:27:37,583 - แอนนา หยุดนะ ปล่อยสิ - ทำอะไรน่ะ 407 00:27:37,666 --> 00:27:39,000 หยุดนะ 408 00:27:39,583 --> 00:27:41,416 ปล่อยฉัน ปล่อยสิ 409 00:27:41,500 --> 00:27:45,208 - ทำไมไม่มีใครช่วยฉันเลย - ใจเย็นสิโว้ย อีนี่ 410 00:27:49,041 --> 00:27:50,750 เดี๋ยวสิ… 411 00:27:51,916 --> 00:27:53,333 แคทเธอรีน 412 00:27:53,416 --> 00:27:55,208 - ช่วยด้วย! - นอนไปเลยมึง 413 00:27:55,291 --> 00:27:57,208 ใช้อีนี่แทน เดี๋ยวให้ส่วนลด 414 00:27:57,291 --> 00:28:00,125 - นอนลงไปเลย - แคทเธอรีน ช่วยหน่อย 415 00:28:00,208 --> 00:28:02,583 - แคทเธอรีน - ช่างหัวมึง 416 00:28:02,666 --> 00:28:04,583 - ขอร้อง - ให้ตายสิ เรเชล อะไรวะ 417 00:28:04,666 --> 00:28:05,708 อย่า หยุดนะ 418 00:28:05,791 --> 00:28:09,208 กูจะให้ของขวัญวันเกิดที่อีนี่ไม่ลืม 419 00:28:09,291 --> 00:28:11,416 ไม่นะ! 420 00:28:14,375 --> 00:28:19,666 แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู 421 00:28:20,500 --> 00:28:27,500 แฮปปี้เบิร์ธเดย์ แอนนา 422 00:28:28,833 --> 00:28:35,041 แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู 423 00:29:09,291 --> 00:29:13,291 วันครบรอบวันตายของชาร์ล็อตต์ แม่ภาวนาให้ลูกไม่กลับมา 424 00:29:14,958 --> 00:29:16,458 แต่ก็กลับ 425 00:29:18,750 --> 00:29:20,541 แล้วก็เห็นพวกนั้น 426 00:29:22,541 --> 00:29:25,583 แม่อยากตะโกนบอกลูกว่า "ไปจากที่นี่เสีย!" 427 00:29:26,166 --> 00:29:27,833 "กลับบ้านมาหาแม่" 428 00:29:29,500 --> 00:29:31,666 "แม่อยู่นี่แล้วนะลูก" 429 00:29:34,125 --> 00:29:36,708 "หล่อนทำร้ายลูกไม่ได้แล้ว" 430 00:29:37,291 --> 00:29:38,625 เอาจริง 431 00:29:43,833 --> 00:29:45,083 แจ็ค! 432 00:29:49,958 --> 00:29:51,000 เชี่ย 433 00:29:58,208 --> 00:29:59,041 สวัสดีค่ะ 434 00:30:00,458 --> 00:30:03,375 ใครก็ตามที่บอกว่า "ผิดต่อผิดไม่ได้แปลว่าถูก…" 435 00:30:03,875 --> 00:30:04,875 อ้าว 436 00:30:05,500 --> 00:30:08,333 ขาดทั้งจินตนาการ 437 00:30:08,916 --> 00:30:10,375 และมีดคมๆ 438 00:30:19,791 --> 00:30:22,500 ไม่มีใครคิดว่าผู้หญิงจะเป็นฆาตกรต่อเนื่อง 439 00:30:29,708 --> 00:30:31,791 แถมความผิดบาปแห่งวัยชรา 440 00:30:35,708 --> 00:30:40,083 เห็นผิดว่าความตั้งใจแน่วแน่เป็นภาวะสมองเสื่อม 441 00:30:40,708 --> 00:30:42,125 แม่อยู่ตรงนั้น 442 00:30:42,208 --> 00:30:44,750 ภาพความเปราะบางของมนุษย์ 443 00:30:51,125 --> 00:30:53,083 แต่จิตใจของแม่ 444 00:30:56,875 --> 00:30:58,416 ความทรงจำของแม่ 445 00:31:02,916 --> 00:31:08,083 แข็งแกร่งยิ่งกว่ากับดักหมี 446 00:31:08,166 --> 00:31:09,875 ช่างหัวมึง 447 00:31:09,958 --> 00:31:12,625 จากพวกเราที่ดับเบิลยูเอสเคนิวส์ 448 00:31:12,708 --> 00:31:14,333 ราตรีสวัสดิ์ค่ะ แอตแลนตา 449 00:31:15,416 --> 00:31:18,083 เจอจนได้ อีสารเลว 450 00:31:20,375 --> 00:31:22,625 นั่นแหละข้อดีของการเป็นคนแก่ 451 00:31:24,708 --> 00:31:27,875 ไม่ต่างจากประตูหลังและคนงานที่เข้าออกทางนั้น 452 00:31:29,541 --> 00:31:31,500 พวกเรามักเป็นคนที่ถูกลืม 453 00:31:33,791 --> 00:31:36,000 แม่คะ เลิกเรียนแล้วจะไปบ้านเรเชลนะ 454 00:31:36,083 --> 00:31:37,583 มองข้าม 455 00:31:39,375 --> 00:31:40,541 ล่องหน 456 00:31:43,375 --> 00:31:45,958 ปีแล้วปีเล่า 457 00:31:46,041 --> 00:31:48,083 ปีแล้วปีเล่า 458 00:31:52,416 --> 00:31:54,041 กลอนเดิม 459 00:31:55,833 --> 00:31:58,041 ประตูเดิม 460 00:32:01,750 --> 00:32:04,000 กุญแจดอกเดิม 461 00:32:07,791 --> 00:32:09,625 พวกนั้นจะหยุดแม่ก็ได้ง่ายๆ 462 00:32:10,458 --> 00:32:13,041 แต่คนเราเห็นแต่สิ่งที่อยากเห็น 463 00:32:14,416 --> 00:32:17,500 แม้ความจริงจะปรากฏอยู่ตรงหน้า 464 00:32:19,416 --> 00:32:21,041 หรือใต้ฝ่าเท้า 465 00:32:24,291 --> 00:32:26,666 แม่ไม่ได้ตั้งใจจะฆ่าแคทเธอรีน 466 00:32:29,041 --> 00:32:32,208 คิดว่าติดคุกเพราะทิ้งลูกไว้ในคืนนั้นจะเหมาะกว่า 467 00:32:33,958 --> 00:32:36,375 และต้องมีฆาตกร เรื่องถึงจะเด็ด 468 00:32:38,041 --> 00:32:39,208 ดาห์โลเนกาแมเนอร์ค่ะ 469 00:32:39,291 --> 00:32:43,541 ฮัลโหล ขอยกเลิกการจองค่ะ 470 00:32:45,250 --> 00:32:47,041 แม่รู้ว่าลูกจะปลอดภัย 471 00:32:47,666 --> 00:32:49,791 แจ็คจะคอยช่วยเสมอ 472 00:32:51,125 --> 00:32:55,250 ที่ไม่ได้วางแผนไว้คือ คุณตำรวจปาเทลที่ยิงปืนแม่นเหลือเกิน 473 00:32:57,041 --> 00:33:00,458 แต่ถ้าบอกว่ามันตาย แล้วแม่จะเศร้าจนนอนไม่หลับก็คงไม่ใช่ 474 00:33:04,541 --> 00:33:06,750 การฆ่าเรเชลทำให้ลูกกลับมาบ้าน 475 00:33:10,750 --> 00:33:12,000 การฆ่าเฮเลน… 476 00:33:13,833 --> 00:33:15,125 ทำให้ลูกอยู่ต่อ 477 00:33:21,041 --> 00:33:22,541 และการฆ่าโซอี้ 478 00:33:25,416 --> 00:33:27,916 มอบครอบครัวที่เสียไปคืนให้ลูก 479 00:33:41,208 --> 00:33:43,708 ลูกจ๋า แม่เขียนจดหมายฉบับนี้ 480 00:33:45,000 --> 00:33:47,333 เพราะอีกไม่ช้า ลูกจะได้เป็นแม่คนอีกครั้ง 481 00:33:50,583 --> 00:33:53,083 รักหลานของแม่ให้เท่ากับที่แม่รักหนูนะ 482 00:33:56,541 --> 00:33:58,750 สอนลูกให้รู้คุณค่าของการขยันหมั่นเพียร 483 00:34:00,666 --> 00:34:01,958 และการวางแผน 484 00:34:06,625 --> 00:34:10,083 สอนลูกให้พร้อมรับมือกับชีวิตที่ทั้งน่าเกลียดน่าชัง 485 00:34:11,208 --> 00:34:12,750 และงดงาม 486 00:34:16,666 --> 00:34:18,083 คาดเดาไม่ได้ 487 00:34:19,208 --> 00:34:21,125 เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา 488 00:34:23,666 --> 00:34:25,125 เว้นเพียงแต่เรื่องเดียว 489 00:34:27,791 --> 00:34:29,958 ทำให้ลูกๆ รู้ว่าความรักของแม่ 490 00:34:30,833 --> 00:34:32,458 ไม่เคยจางหาย 491 00:34:33,333 --> 00:34:34,958 ไม่เคยอ่อนท้อ 492 00:34:36,000 --> 00:34:38,125 รักนั่นมั่นคง 493 00:34:40,500 --> 00:34:42,625 ต่อเนื่อง 494 00:34:45,541 --> 00:34:47,500 ไม่หยุดยั้ง 495 00:34:55,416 --> 00:34:58,333 ด้วยรักหมดหัวใจ ลูกสาวสุดที่รักของแม่ 496 00:35:01,083 --> 00:35:02,291 แม่ของลูก 497 00:37:08,208 --> 00:37:10,125 คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม