Έτοιμες, κορίτσια;
Πάμε, φαμίλια Κέλι. Να προλάβουμε το φως.
Τέλειος καιρός για ιστιοπλοΐα.
-Πήρες τη σαμπανιέρα; -Εσύ τι λες;
Βάλτε σωσίβια πριν μπούμε στο σκάφος.
Κάθε σαββατοκύριακο τα ίδια;
Ξέρεις πόσο τυχερή είσαι;
Ξέρεις πολλούς που έχουν σκάφος;
Ούτε κινητήρα δεν έχει.
-Κάθριν Αλέξις. -Λέξι στο εξής.
Φυσικά.
Πηγαίνετε στο σκάφος.
Μπορώ να σου δώσω μια συμβουλή;
Δεν ξέρω, Άντρια. Μπορείς;
Κάνεις πολύ κακό στον εαυτό σου.
Αυτό δεν είναι συμβουλή.
Και δεν ξέρω.
Ίσως κάνε καλύτερες επιλογές.
Επίσης…
Μην το παρακάνεις με τα πατατάκια.
Θα βουλιάξεις το σκάφος.
Φέρνεις τον εισπνευστήρα μου;
Κάθριν! Έλα, γλυκιά μου!
Η μητέρα μου έλεγε "Αν είναι να κάνεις κάτι, κάνε το σωστά".
Κι όπως συμβαίνει συνήθως,
όσο περισσότερο κάνεις κάτι, τόσο πιο εύκολο γίνεται.
-Έφερες τον εισπνευστήρα; -Ναι.
Υποθέτω ότι το ίδιο ισχύει
και για τον φόνο.
Άντρια;
Άντρια, γλυκιά μου;
-Ρικ! -Θεέ μου!
-Ο εισπνευστήρας της; -Κάθριν, βοήθα την!
Ηρέμησε! Πάρε ανάσα.
Βοήθεια!
Όχι!
Τζακ, εγώ είμαι.
Πρέπει να έρθεις το συντομότερο.
-Σου έστειλα τοποθεσία… -Πέθανε.
Χριστέ μου… Η αδερφή μου πέθανε.
Τι εννοείς; Πώς;
Τη σκότωσαν.
Της είπα ότι θα είναι εντάξει.
-Θεέ μου, Τζακ. -Της είπα…
Άκου, ξέρω ποιος τη σκότωσε. Η Λέξι Τζόουνς.
Σκότωσε τη Ρέιτσελ και τη Χέλεν. Τη βοήθησε ο Ρίτσαρντ.
Σε ποιον μιλάς;
Ποιος είναι εκεί;
Γαμώτο. Ποιος είναι εκεί;
Έρχομαι.
Άννα!
Άννα, έρχομαι.
Έρχομαι αμέσως, Άννα. Μ' ακούς;
-Τζακ, να σου μιλήσω. -Τι θες εδώ;
-Τι έγινε; -Η Άννα κινδυνεύει.
Είναι στη λίμνη Ζουέρμερ. Η Λέξι είναι ο δολοφόνος.
-Η Λέξι Τζόουνς; -Σωστά.
-Να σου μιλήσω. -Έλα αν θες. Πρέπει να φύγω.
Σταμάτα. Σταμάτα αμέσως.
Σταμάτα.
-Πας καλά, γαμώτο; -Να σου μιλήσω.
Έβγαλες όπλο, Πρίγια;
-Γιατί πήγες στο νεκροτομείο; -Τι κάνεις;
Η γυναίκα μου κινδυνεύει. Δεν έχω χρόνο για μαλακίες!
Μίλησέ μου.
-Σταμάτα! -Είσαι γεμάτος αίματα!
Κατέβασε το όπλο, γαμώτο!
Έδωσες αλλοιωμένο DNA. Επέμενες για τον Κλάιντ Ντάφι.
-Ακύρωσες το ιστορικό. -Κατέβασέ το.
-Μίλησέ μου. -Κατέβασε το όπλο.
-Θα… -Σταμάτα!
-Έλεος. -Σταμάτα!
Θα με πυροβολήσεις;
Θα με πυροβολήσεις, Πρίγια;
Δεν θα πας πουθενά αν δεν πάρω απαντήσεις.
Γαμώτο.
Ντετέκτιβ Πατέλ. Θέλω ενισχύσεις στο σπίτι του Τζακ Χάρπερ!
Δεν το…
Που να γαμηθείτε όλοι σας.
Ποιοι όλοι μας, Ρίτσαρντ;
Οι πλούσιοι, κακομαθημένοι,
χειριστικοί μαλάκες.
Αυτοί οι όλοι.
Θαρρείτε πως μπορείτε να κάνετε και να λέτε ό,τι θέλετε,
να πηγαίνετε με όποιον θέλετε χωρίς συνέπειες.
Ξέρεις ότι δεν είμαι έτσι.
Έτσι ακριβώς είσαι.
Δεν έχεις καταλάβει ποια παντρεύτηκες.
Σταμάτα! Θα περιμένουμε εδώ!
Πρίγια, περίμενε.
Σκέψου το λίγο, εντάξει;
Εγώ είμαι, εντάξει;
Εμπιστεύσου με, εντάξει;
Ο Τζακ είμαι. Ο φίλος σου, ο Τζακ.
Εγώ είμαι. Σ' το υπόσχομαι, θα τα καταλάβεις όλα.
Σ' το υπόσχομαι.
Γαμώτο.
Ρίτσαρντ, δεν χρειάζεται να το συνεχίσεις.
Μην τη βοηθάς άλλο.
Σε τι πράγμα;
Να σκοτώσει εκείνες τις γυναίκες;
Μ' αυτό το παραμύθι θ' αναστήσεις την καριέρα σου;
Είσαι αξιολύπητη, Άννα.
-Έτσι λες; -Ναι.
Τι σκατά;
Γαμώ την τρέλα μου!
Σου είπα να μάθεις να το χρησιμοποιείς!
Στάσου! Άνοιξε την πόρτα, γαμώτο!
Χριστέ μου!
Σταμάτα! Μην τη χτυπήσεις!
Άννα, σήκωσέ το!
Τελείωνε!
Σήκωσέ το, να πάρει!
-Ελέγξτε μέσα! -Μάλιστα.
Ντετέκτιβ Πατέλ, είστε καλά;
Ναι.
Μωρό μου!
Ρίτσαρντ!
Τρελάρα!
-Δεν πας καλά! -Εγώ;
Πόσο καιρό σχεδίαζες να με φέρεις εδώ;
Εσύ με πήγες στο δάσος πριν 20 χρόνια!
Δεν ήξερα τι θα έκαναν, Κάθριν.
Λες ψέματα, γαμώτο! Ψέματα!
Πάντα έλεγες ψέματα, γαμώτο! Με κορόιδευες!
"Έλα μαζί μας, Κάθριν!"
"Έλα στο πάρτι μου, Κάθριν!"
Δεν πίνω κάτουρο πια!
Όχι!
Σταμάτα!
Όχι…
Όχι!
Μωρό μου!
Πατέλ, τι συμβαίνει στου Τζακ;
Η Ζόι Χάρπερ είναι νεκρή.
Τι; Γαμώτο!
Είμαι στου Ντάφι. Έφερε δικηγόρο.
Λέει ότι η γυναίκα του και η Χέλεν Γουάνγκ
εκβίαζαν τη Λέξι Τζόουνς πριν καιρό.
-Τη χαστούκισε. -Η Ρέιτσελ εκβίαζε τη Λέξι;
-Γιατί; -Για τον θάνατο της αδερφής της.
Της αδερφής της Λέξι;
Η Ρέιτσελ ήξερε τη Λέξι;
Πήγαιναν μαζί στο Σεντ Χίλαρι.
Σύμφωνα με τον Κλάιντ, η Λέξι το είπε στη Ρέιτσελ.
Πώς λέγεται η νεκρή αδερφή;
Άντρια. Άντρια Κέλι.
-Η αδερφή της Κάθριν Κέλι; -Ακριβώς.
Κύριε, η Κάθριν Κέλι είναι η Λέξι Τζόουνς.
Ελάτε στο σπίτι των Κέλι. Σας στέλνω διεύθυνση.
Γρήγορα!
Σήκωσέ το, Άννα! Σήκωσέ το, γαμώτο!
-Άννα! -Τζακ…
-Άννα!
Άννα!
Μωρό μου;
Άννα!
Είσαι καλά;
Ναι.
Λυπάμαι πολύ για τη Ζόι, Τζακ.
Δεν ξέρω τι θα πω στη Μεγκ.
Μπορώ να βοηθήσω.
Ναι, ίσως.
Τι έγινε μεταξύ σας;
Μ' εσένα, τη Ζόι και τη Λέξι;
Γιατί έγιναν όλα αυτά;
Η Ρέιτσελ ήταν…
η αρχηγός.
Αλλά η Χέλεν και…
η Ζόι το ήξεραν επίσης.
Εκείνες…
Πήγαν τη Λέξι…
Την Κάθριν κι εμένα στο δάσος.
Στα 16α γενέθλιά μου.
Είπαν ότι θα κάναμε πάρτι.
Και…
Εμφανίστηκαν κάτι άντρες.
Κάτι άντρες στους οποίους η Ρέιτσελ…
είχε στείλει φωτογραφίες μας.
Εκείνοι οι άντρες…
επιτέθηκαν στην Κάθριν.
Κι η Ρέιτσελ, η Χέλεν κι η αδερφή σου κάθονταν και τους έβλεπαν.
Ήθελα να σ' το πω.
Έκανα πολλές φορές την αρχή.
Αλλά…
Δεν μπόρεσα, σκεφτόμουν ότι ίσως…
δεν έπρεπε λόγω της Ζόι.
Κι η αλήθεια είναι, Τζακ…
Δεν έχω μπορέσει να το πω σε κανέναν.
Νόμιζα πως μπορούσα να κάνω σαν να μην είχε συμβεί.
-Αυτό έκανα, λοιπόν. -Ναι.
-Συγγνώμη. -Όχι, δεν πειράζει.
-Μακάρι να σ' το έλεγα. -Άκου…
Γαμώτο. Λυπάμαι…
Λυπάμαι πολύ.
Χριστέ και Παναγιά.
Θυμάμαι όταν πέθανε η κόρη των Κέλι, η Άντρια.
Η μεγάλη αδελφή.
Από κρίση άσθματος, νομίζω.
Έκαναν ιστιοπλοΐα στη λίμνη. Απίστευτο;
Η καημένη.
Έπαθε ασφυξία πριν φτάσουν στη στεριά.
Όλο το τμήμα πήγε στην κηδεία. Πολύ θλιβερό γεγονός.
Και περίεργο.
Τι ήταν περίεργο;
Δεν έχω δει κανέναν να κλαίει όσο η Κάθριν Κέλι.
Σπάραξε στο κλάμα. Νόμιζα πως θα έκανε εμετό.
Η αδερφή της πέθανε.
Πήγα στο υπόγειο του γραφείου τελετών να πάρω έναν καφέ κι ένα ντόνατ.
Εκεί είδα την Κάθριν Κέλι να τρώει ντόνατ
και να χαμογελάει.
Λες και βρήκε την τελευταία θέση πάρκινγκ.
Σερίφη.
Τι διάολο;
Δεν το πιστεύω.
Τα νύχια της Ρέιτσελ;
Το ελπίζω.
Σερίφη.
Βρήκαμε ένα μαχαίρι.
Μη μ' ακουμπάτε, γαμώτο!
Γιατί με συλλαμβάνετε; Δεν έκανα τίποτα, γαμώτο!
Η γυναίκα μου…
Αυτήν τη σκρόφα να συλλάβετε!
Αυτή είναι η τρελή!
Δεν έκανα τίποτα, γαμώτο!
-Σας παρακαλώ! -Άντε γαμηθείτε!
Άντε γαμηθείτε!
Δεν έκανα τίποτα! Αφήστε με!
Μάλλον πρέπει να πας να δουλέψεις.
Ναι. Μάλλον.
Θες να πλυθείς πρώτα;
Δεν χρειάζεται.
Εντάξει.
Μερικά πράγματα δεν αλλάζουν.
Κυρία Άντριους!
Κυρία Άντριους, πόσο ασφαλής είναι η κομητεία Λάμπκιν;
Ερευνούσατε τους Κέλι;
Άννα, τι πιστεύεις ότι συμβαίνει;
-Γεια. -Γεια.
Λυπάμαι πολύ για τη Ζόι, Τζακ.
Ναι.
Πιστεύεις ότι δεν θα μπλέξω;
Ναι.
-Παρόλο που είχε άδειο όπλο; -Ναι.
Ξέχνα το, Μπόστον.
Στην Νταλόνεγκα είσαι.
ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
Και τέλος… Τι ωραία νέα!
Πρέπει να συγχαρούμε την Τζίγου Παρκ από την Ατλάντα.
Η Τζίγου, μόλις 13 ετών, πέρασε στον τελικό γύρο
του Διαγωνισμού Ορθογραφίας.
-Μόλις 13 ετών; -Μόλις.
-Πανέξυπνη νεαρή. -Ακριβώς.
Ξέρετε πώς γράφεται η λέξη "λοβιτούρα", με την οποία κέρδισε;
-Κανείς; -Θέλω ορισμό.
"Εξαπάτηση, απατεωνιά"…
Μεγκ μου, πρέπει να φύγουμε. Πάμε.
-Παίζαμε μήλα. -Μάλιστα.
-Με μαλακές μπάλες. -Με βοηθάς με τα ρούχα;
Επειδή η Λόρεν χτύπησε στο πρόσωπο.
-Στο πρόσωπο; -Ναι.
Είναι καλά;
Όχι, έκλαιγε συνέχεια.
Είδες αν είναι καλά;
Δεν χρειάζεται το θρανίο.
-Τι λες; -Χρειάζεται!
Είναι απαραίτητο;
Καλά, βάλ' το μέσα.
-Θείε Τζακ, μάντεψε. -Τι, μωρό μου;
Στην εργασία στο σχολείο, ο Αντρέ έφερε τη χελώνα του,
ενώ δεν έπρεπε.
-Γιατί; -Η κυρία Φονγκ είπε όχι κατοικίδια.
-Αλλά την έφερε; -Ναι.
Είναι μεγάλη ψωνάρα!
-Τον έχεις μυριστεί εσύ. -Ναι.
Ακριβώς. Λοιπόν.
Μπες μέσα, μωρό μου.
Βάλε και ζώνη.
Γι' αυτό μ' αρέσει η παρέα σας.
Θα σας αφήσω τώρα, αλλά είστε σε καλά χέρια.
Τα λέμε τη Δευτέρα.
Μέχρι τότε, απ' όλους μας εδώ στο WSK…
-Άννα Άντριους. -Μπρένινγκ Ντάνινγκτον.
Καλή σας μέρα.
Τέλος. Μπράβο, παιδιά.
-Ευχαριστώ. -Καλό σαββατοκύριακο.
-Θα προσπαθήσω. -Στο καλό.
-Εντάξει. -Ελάτε μαζί μου.
Τι θα έκανα χωρίς εσένα, Ντάνι;
Θα μάθω σύντομα.
Να βγάλω τα τακούνια. Πες μου, Τζιμ.
Οι δικηγόροι του Ρίτσαρντ έστειλαν τα χαρτιά.
-Τη συμφωνία εμπιστευτικότητας; -Τα πάντα.
Μάλιστα. Και;
Η αγωγή για συκοφαντική δυσφήμιση θα τον ξέκανε.
Ναι.
Σε πήγε στη μουρλή γυναίκα του να σε σκοτώσει,
και θέλει να σ' το φορτώσει.
Θα τον άφηνα ταπί απ' τις μηνύσεις.
Ηρέμησε.
Το σκέφτηκα, αλλά ο θυμός πληγώνει μόνο όποιον τον κρατά μέσα του.
Μιας και λέμε για θυμωμένους, μίλα με την ατζέντισσά σου.
-Υπάρχει πρόβλημα; -Όχι.
Απλώς με το νέο σου συμβόλαιο, είναι λίγο… Πώς να το πω;
-Αποφασιστική; -Όχι, πιεστική.
Πες της να χαλαρώσει λίγο. Να 'ναι πιο…
-Δουλοπρεπής; -Λογική.
Εντάξει. Θα της μιλήσω.
Τέλεια. Σ' ευχαριστώ.
Ξέρεις τώρα, γίνεται λίγο τσαμπουκαλού μερικές φορές.
-Συγγνώμη. -Δεν πειράζει.
Θα σε πήρε απ' τα μούτρα με την πρόταση απ' το Today Show.
Στάσου. Ποια πρόταση;
Και μάλλον υπάρχουν πολλές ακόμα. Έχει ενθουσιαστεί.
Θα ζει μέσα στα λούσα με τέτοια προμήθεια.
Λοιπόν, άκου.
Θα πω στα μεγάλα κεφάλια ότι θα φύγω κι εγώ μαζί σου.
Θα το έκανες αυτό για μένα;
Βεβαίως. Άσ' το πάνω μου.
Σ' ευχαριστώ.
Καλά να περάσεις.
-Καλό σαββατοκύριακο. -Ευχαριστώ.
Να την.
Ας μη σηκώνεις βάρη καλύτερα.
Υπάρχουν τουλάχιστον δύο εκδοχές σε κάθε ιστορία.
Η δική σου και η δική μου.
Η δική μας και η δική τους.
Η δική του και η δική της.
ΣΑΡΛΟΤ ΑΛΙΣ ΧΑΡΠΕΡ
Επομένως, κάποιος πάντα λέει ψέματα.
Πήρε πολύ καιρό,
αλλά τώρα καταλαβαίνω πού έγινε το λάθος.
Όλα καταλήγουν εδώ.
Σ' αυτό το μέρος.
Στους ανθρώπους που έκαναν αυτό που δεν έπρεπε.
Ίσως αναγνωρίζουν το πρόσωπό μου.
Ίσως ξέρουν και το όνομά μου.
Αλλά δεν θα μάθουν ποτέ ποια είμαι.
Όλοι κρυβόμαστε πίσω απ' την εικόνα
που δείχνουμε στον κόσμο.
Αλλά οι άνθρωποι δεν αλλάζουν.
Όχι στην ουσία.
Όχι μέσα τους.
Εμείς οι άνθρωποι προκαλούμε μεγάλη δυστυχία.
Μεγάλο κακό.
Μεγάλο πόνο.
Κι όμως, το πιο επικίνδυνο είναι ότι λέμε ψέματα.
Στους άλλους…
και στον εαυτό μας.
Λένε ότι ο θυμός πληγώνει μόνο όποιον τον κρατάει μέσα του.
Αλλά εγώ διαφωνώ.
Ο θυμός με βοηθά να ξυπνώ το πρωί.
Μπορείς να τον αφήσεις να σε καταστρέψει
ή να τον αφήσεις να σου δώσει ζωή.
Εξαρτάται απ' το πώς χρησιμοποιείς τον θυμό σου.
Και ποιον κάνεις στόχο του.
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΔΥΟ ΕΚΔΟΧΕΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΙΣΤΟΡΙΑ.
"Η μητέρα μου έλεγε 'Αν είναι να κάνεις κάτι, κάνε το σωστά'.
Κι όπως συμβαίνει συνήθως,
όσο περισσότερο κάνεις κάτι, τόσο πιο εύκολο γίνεται".
ΤΟΣΟ ΠΙΟ ΕΥΚΟΛΟ ΓΙΝΕΤΑΙ…
"Υποθέτω ότι το ίδιο ισχύει…"
Και για τον φόνο.
Το μόνο που ήθελα πάντα ήταν να είσαι ευτυχισμένη.
ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ
Και ήσουν.
Δεν πίστευα ότι θα σε καμάρωνα ποτέ περισσότερο,
μέχρι που σε είδα με τη μικρή Σάρλοτ.
Όταν ο Τζακ μού ζήτησε να προσέχω το λατρεμένο μου εγγονάκι…
ενθουσιάστηκα.
Τι συμβαίνει;
Άλις!
Ο γιατρός είπε πως ήταν αιφνίδιος βρεφικός θάνατος.
Είπε πως δεν έφταιγε κανείς, αλλά εγώ είχα την ευθύνη της Σάρλοτ.
Και σε απογοήτευσα.
Μετά από λίγους μήνες, εξαφανίστηκες.
Μου είχαν μείνει μόνο οι παλιές κασέτες σου.
Να περάσετε όμορφα το τριήμερο, χωρίς μποτιλιάρισμα…
Μ' αυτές σε κρατούσα εδώ μαζί μου.
Είμαι η Λέξι Τζόουνς…
Μ' αυτές σε κρατούσα κοντά μου.
Πριν πάω για ύπνο, σ' έβλεπα για πέντε λεπτάκια μόνο.
Να κρατήσουν παραπάνω οι κασέτες.
Πήγαινα στο μόνο μέρος που ίσως επισκεπτόσουν ξανά κάποτε.
ΣΑΡΛΟΤ ΑΛΙΣ ΧΑΡΠΕΡ
Δεν ήρθες ποτέ.
Μα ήρθε κάποιος άλλος.
Την ίδια ώρα κάθε φορά.
Ευχαριστώ, μωρό μου.
Ξέρω ότι ήμουν αδιάκριτη.
-Καλό δρόμο. -Πόσο με λιγουρεύεσαι;
Σκασίλα μου.
Τα λέμε από βδομάδα!
Εσύ μ' ένοιαζες μόνο.
Οι κασέτες σου μου κράτησαν για έξι μήνες σχεδόν.
Είμαι η Λέξι Τζόουνς, και απ' όλους μας εδώ στο WSK,
καλό βράδυ, Ατλάντα.
Μέχρι που μου έμεινε μία κασέτα μοναχά.
Δεν έγραφε τίτλο,
μα μόλις άρχισε να παίζει, ήξερα τι ήταν.
Το πάρτι για τα 16α γενέθλιά σου.
Μπράβο, Άννα!
Άννα; Σταματήστε!
-Τι κάνετε; -Σταματήστε!
Αφήστε με!
Αφήστε με! Βοήθεια!
Παλουκώσου, μωρή.
Μισό λεπτό…
Κάθριν!
-Βοήθεια! -Κάτω, μωρή!
Πάρε αυτήν. Θα σου κάνω έκπτωση.
Κάτω, γαμώτο.
Κάθριν! Σε παρακαλώ!
-Κάθριν! -Άντε γαμήσου.
-Σε παρακαλώ! -Τι σκατά, Ρέιτσελ;
-Όχι, σταματήστε! -Αυτό το δώρο…
Θα της μείνει αξέχαστο.
Όχι!
Χρόνια σου πολλά
Χρόνια σου πολλά, Αννούλα
Χρόνια σου πολλά
Στον έναν χρόνο απ' τον θάνατο της Σάρλοτ, ήλπιζα να μην έρθεις.
Μα ήρθες.
Και τους είδες.
Ήθελα να σου φωνάξω "Φύγε από δω!"
"Έλα σπίτι μαζί μου".
"Τώρα είναι η μανούλα εδώ".
"Αυτή δεν θα σε πειράξει ποτέ ξανά".
Σοβαρά τώρα;
Τζακ!
Γαμώτο.
Ποιος είναι εκεί;
Όποιος είπε "Το λάθος δεν διορθώνεται με λάθος"…
Γεια σας.
…δεν είχε φαντασία.
Ούτε κοφτερό μαχαίρι.
Κανείς δεν φαντάζεται γυναίκα για κατά συρροή δολοφόνο.
Ειδικά αν είναι και ηλικιωμένη.
Κι αν η αποφασιστικότητα
θεωρείται λανθασμένα άνοια.
Να με, λοιπόν.
Η προσωποποίηση του ανήμπορου ανθρώπου.
Αλλά το μυαλό μου…
Η μνήμη μου…
είναι τόσο καλή
όσο του ελέφαντα.
Άντε γαμήσου.
Απ' όλους μας εδώ στο WSK,
καλό βράδυ, Ατλάντα.
Σε τσάκωσα, παλιοσκροφίτσα.
Έτσι γίνεται με τους ηλικιωμένους.
Σαν τις εισόδους που χρησιμοποιούν οι εργάτες,
έτσι ξεχνάνε κι εμάς συνήθως.
Μαμά, θα πάω στης Ρέιτσελ.
Μας αγνοούν.
Είμαστε αόρατοι.
Χρόνο με τον χρόνο,
κάθε χρόνο.
Ίδιες κλειδαριές.
Ίδιες πόρτες.
Ίδια κλειδιά.
Μπορούσαν να με σταματήσουν.
Μα βλέπουμε μόνο όσα θέλουμε.
Ακόμα κι όταν η αλήθεια είναι μπροστά στα μάτια μας.
Ή κάτω απ' τα πόδια μας.
Δεν είχα σκοπό να σκοτώσω την Κάθριν.
Της αρκούσε η φυλακή, επειδή σ' εγκατέλειψε τότε.
Και χρειαζόμουν δολοφόνο για να έχει ενδιαφέρον.
-Πανδοχείο της Νταλόνεγκα. -Εμπρός;
Θέλω ν' ακυρώσω μια κράτηση, παρακαλώ.
Ήξερα πως θα ήσουν ασφαλής.
Ο Τζακ θα σε προστατεύει πάντα.
Μα δεν περίμενα να είχε τόσο καλό σημάδι η ντετέκτιβ Πατέλ.
Αλλά θα ήταν ψέμα να πω πως στενοχωρήθηκα κιόλας.
Ο φόνος της Ρέιτσελ σ' έφερε πίσω.
Ο φόνος της Χέλεν…
σε κράτησε εδώ.
Και ο φόνος της Ζόι…
σου έδωσε την οικογένεια που έχασες.
Σου το γράφω τώρα, μωρό μου,
γιατί σύντομα θα ξαναγίνεις μητέρα.
Ν' αγαπάς τα εγγονάκια μου όπως αγάπησα εγώ εσένα.
Μάθε τους την αξία της εργατικότητας.
Και της μεθοδικότητας.
Ετοίμασέ τα για μια ζωή δύσκολη
αλλά και όμορφη.
Απρόβλεπτη.
Όπου τα πάντα αλλάζουν.
Εκτός από ένα πράγμα.
Δείξε τους ότι η αγάπη της μάνας
δεν λιγοστεύει ποτέ.
Δεν εξασθενεί ποτέ.
Είναι συνεχής.
Αδιάκοπη.
Ασταμάτητη.
Με όλη μου την αγάπη, λατρεμένο μου κοριτσάκι…
Η μητέρα σου.
Υποτιτλισμός: Κατερίνα Περδικάκη