Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
- Selam. Merhaba. - Merhaba Steve.
- Geldiğin için sağ ol. - Tabii.
- Tamam, şuraya otur. - Olur.
Angus sana mikrofon takacak.
Kusura bakma. Bunu iğnelemem lazım.
- Bunu da yan cebine koyacağım. - Tamam.
- Teşekkürler. - Tamam.
Tamam. Kusura bakma Steve.
- Bir saniye. - Tamam.
- Kayıttayız. - Önce şundan bir kurtulayım.
- Sorun yok, değil mi? - Yok.
Aslında galiba sorun var.
Bir saniye çekimi durdursanız olur mu?
- Evet. - Tabii.
- Şu an yapmasak da olur. - Yok, yok.
Yapalım. Gelmişken yapalım.
- Yapalım. Evet. - Emin misin?
Tamam.
Bize biraz Stanton Wood'dan bahset.
Tamam.
Jenny seanslarından sonra kalmak isterse belki hep beraber sohbet edebiliriz.
Hepsini bir yere toplamaya çalış.
Riley'ye bir müdahale şart.
Hay aksi, Nabeel'in babasını aramadım. Tamam, dört, Nabz'in babasını ara.
Kısacası Steven, kısacası her şeyi hallet.
Günü atlat. 48 yaşındasın.
İnsanlar böyle yapar. Sen de yetişkin bir insansın.
Dostlar ve takım arkadaşları karşı karşıya gelecek.
İngiltere ve İskoçya arasında eski bir aile tartışması.
Kaybeden Euro '96'nın dışında kalacak.
Siktir! Aman be!
- Günaydın Utangaç. - Vay canına!
Var ya, çok sessizsin Steve.
Bu pek hoş değil.
- Ne? - Yapma Utangaç.
Kahvaltı vakti çıkıp kafayı bulmak doğru değil, farkındasındır.
Tutsana.
Evet.
- Ne yapıyorsun? - Yok, ben...
Fenaymış, evet.
- Epey ağır, değil mi? - Ağır. Evet, çok ağır.
Ben daha atmosferik olmasını tercih ederim.
- Sentezleyiciler falan. - Süper.
Aslında tam benlik.
E, nasıl gidiyor?
- Seni merak ediyordum. - Ben daha ziyade...
Enerjikten ziyade diken üstündeyim.
Tamam. Anlıyorum.
Bugün listemde ilk sıradasın. Bir ara konuşuruz.
Biri bardağıma işemiş, epey içtim. Jamie yapmıştır.
- Ne oldu? Güldün mü? - Yok, korkunç bir şey.
- Tatmak ister miydin? - Bunları anlatmalısın Utangaç. Korkunç.
Baksana Steve.
- Şuna bak. - Vay.
- Çok güzelmiş. - Evet ya.
Bayıldım. Al, sende kalsın.
Kaportaya oturacağım. Okula kadar yavaş yavaş sür.
Hayır, kesinlikle olmaz. İn oradan.
Film ekibi gelişimizi çeker.
- Ne dedin? - Film ekibi okula girişimizi çeker.
Siktir, bugün perşembe! Geç kalacağım. İn!
- Daha konuşmak istiyorum! - İn!
- Hadi Steve. Böyle yapma. - Kahretsin. Hayır.
- Herkes pislik gibi davranıyor... - İn aşağı!
- Hadi ya. - Utangaç... Peki.
- Pekâlâ. İn! - Tamam be!
Dinleyin.
Kapımın önünde Bir eylem düşünüyorum
- Eylem - Çekim
Evet, kadınlarla aram iyi
- Kadınlar - Patrick Swayze gibiyim
- Swayze - Kızları çıldırtırım
Dur. Sus. Bir saniye.
Asıl ben çıldırtırım Jamie bebek gibi bir mal
Ne dedin lan sen?
Süslü Cal'ın annesi, Süslü Cal'ı kaçırdık. 50.000 eder, 50...
50.000 annesi! 50.000!
Angus, yardım et. Kuruluma...
Tarone, iyi misin?
- Owen. - İşte geldi.
Harika. Meşhur Steve sensin demek.
- Steve, hazır olduğunda dostum. - Tamamdır.
- Points West'ten Kamila. Merhaba. - Merhaba.
Beyler! Yapmayın. Biraz sakin.
Jamie, biraz izin ver. Hadi. Öğretmenler odasına.
Jamie'nin kusuruna bakmayın...
Gidin çocuklar. Pardon. Sorun yok.
Steve, bu Geoff. Yönetmen.
- Memnun oldum. - Vay, yönetmen?
Okulla ve burada yaptıklarımızla ilgili olacak dediler.
- Hani şeyin sonunda beş dakika falan... - Doğrayacağım seni!
Haberlerin sonunda hani?
Evet, Points West zaten haberlerden sonra başlıyor.
- Yine de düşünmek gerekiyor. - Evet.
- Bu Angus. Sesçi. - Selamlar.
- Claire de kamerada. - Selam. Pardon, bir saniye.
- Shola, bir şey diyebilir miyim? - Selam.
Personel odasına gidelim. Pardon, bu sabah çok yoğun.
- Sen iyi misin? Her şey yolunda mı? - Yolunda, evet.
Aslında Steve, bir mesele hakkında konuşabilir miyiz?
- Tarone... - Evet.
Merhaba. Steve, üst katlara çıkıp birkaç plan çekebilir miyiz?
- Sonra da dışarıda, bahçede. - Hayır, hayır. Çocukların odası olmaz.
Dolaşın ama mümkünse çocukların odasına girmeyin.
Shola, evet, kesinlikle. Konuşalım.
- Listemin başındasın. Söz. - Tamam.
Pardon. Affedersiniz.
Çekil üstümden şerefsiz!
- Çocuklar! - Geberteceğim!
- Jamie! Yeter! - Öldün sen!
Riley!
- Ne? - Jamie!
Bırak beni!
- Gelsene ödlek! Ne? - Bas git!
- Çocuklar, çocuklar. - Ne var?
Aptal şişko, şerefsiz!
- Riley, dur! Yeter! - Bırak beni Steve!
- Hop. Riley. Hayır. - Gelsene!
Hayır, dur, yapma.
- Aptal pislik. - Jamie. Jamie, yapma.
- Yüzümü çizdin kaltak. - Siktir git lan homo!
- Tamam. - Ne var lan?
- Bıçaklarım seni! - Bilardo izni gitti. Tamam.
- Yeter. - Mal herif.
- Riley! - Hep aynı...
Riley, neydi bu?
Yok bir şey. Herif hasta ya.
Tamam, sakin olalım, olur mu? Derin nefes al.
Herif manyak Steve. Pisliğin teki. Siz de görüyorsunuz, onunla yaşayan biziz.
- Her gün bizimle uğraşıyor! - Hayır.
Artık sakinleşmen lazım. Sakin ol, tamam mı?
Jamie'yle arkadaşsınız. Farkında olmasanız da öylesiniz.
Bu küçük savaşları bırakın. Bunlar boş iş.
Yüzümü yaladı Steve. Ağzıma tükürdü. Cinsel taciz bu.
Sana bir şey söyleyeceğim ama gözlerini devireceksin.
- "Sen bundan daha iyisin Riley." - Evet! Evet, aşağı yukarı durum bu.
Ama bana veya başka bir personele bir daha el kaldırırsan mecburen gidersin.
Burada kalamazsın.
Tamam mı? Senin için buradayım. Yanındayım yani.
- Sağ ol Steve. - Tamam. Gidelim artık.
Daha çok odaklan, daha az dövüş. Hadi.
- Bazıları son şans diyor. - Evet!
- Hayır Riley! - Bazıları da...
- Hay ben... - Dur. Hayır, bir daha.
- Yok, aslında beğendim. - Pardon.
Biraz daha geriden başlayıp biraz yürüdükten sonra konuş.
Vaktimiz bol.
Bazıları buna son şans diyor.
Bazıları da toplumun atıkları için çok pahalı bir çöplük.
Radikal bir ilerici eğitim müdahalesi mi
yoksa ıslahevinin bekleme odası mı?
Belki burada, Stanton Wood Malikânesi'nde bunların hepsi doğrudur.
- Evet. - Evet, harika.
Başka bir yerde denesek mi?
- Kayıtta mıyız? - Evet.
Siktir! Kahretsin! Şerefsiz! Palavra!
Riley, 17. Ve üç çeyrek.
Kendini üç kelimeyle tarif eder misin?
Bir, Cornwall efsanesi. İki, sert. Üç, cüretkâr.
Jamie ne dedi?
Jamie şöyle dedi,
"Karizmatik, seksi ve karşı konulmaz."
- Malın tekidir. - Son soru.
1996'daki Riley'nin imkânı olsa 1990'daki Riley'ye ne söylerdi?
Merhaba Riley.
Kimsenin seni küçük görmesine izin verme. Kim olduğunu unutma ve başını dik tut.
Çünkü sen Riley'sin. Riley'sin ulan!
Aman be.
...çünkü böylece Jamie, Riley'nin yanına düşer.
Nabz ve Utangaç yer değiştirir.
İşe yaramaz bu.
Anne, hiç dert etme. Sadece sinirlendim.
- Hepsi bu. Yani... - Utangaç, konuşma, sadece dinle.
Olmaz Utangaç. Çok üzüldüm ve biz...
Iain'la ben artık yapamıyoruz. Bardağı taşıran son damla oldu.
Sen Stanton Wood'dayken artık her şeyin bittiğine karar verdik.
Ne anlatıyorsun anne?
Artık telefon ve ziyaret yok.
Ne demek istiyorsun?
Benimle irtibatı kesemezsin. Ben senin oğlunum.
Sus da dinle.
Artık bitti.
Arayıp bana bağırıyorsun.
Hakaretler, tehditler, hayatımızı mahvediyorsun Utangaç. Bitti.
Hayatınızı mahvetmek mi?
Anne, delirdin mi? Ne?
Sizi hiç tehdit etmedim. Bazen...
Bazen böyle oluyorum işte ve...
Evet, aynen öyle.
Ben de onu diyorum.
Rüyada mıyım şu an?
En iyisi bu. Tamam mı? Hepimiz için.
Peki ya...
Peki ya sana ihtiyacım olursa?
Utangaç. 17 yaşındayım.
- "Utangaç" gerçek adın mı? - Artık öyle.
Kendini üç kelimeyle tarif etsen peki?
Bunalımlı,
öfkeli ve sıkkın.
Bunu duyduğuma üzüldüm.
Pedo Paul, duyduğunu biliyorum!
- Siktiğimin Paul'u! - Nabz?
- İçeri girip seni geberteceğim! - Nabz.
- İki saattir içeride. - Kim?
- Şaka değil. Pedo Paul! - Dur. Çok sıkıştıysan diğerini kullan.
Diğer tuvaleti kullan. Paul, hadi. Çık artık.
Vay arkadaş.
Rap, jungle, drum and bass, funky house, moda.
Kadınları severim, yalan yok.
Stilistlikle ilgiliyim. Manken olmak fena olmazdı.
Yapabileceğimi söylüyorlar. Hakları var. Sebebini anlıyorum.
Günaydın.
- Nihayet geldin Steven. Güzel. - İyi misin?
- Tamam mıyız? - İyiyim.
Bugün ortalık karışık. Başka yolu yok. Tamam mı?
Belgesel ekibi en azından dersler bitene dek çekim yapacak.
Aman ne güzel. Sağ ol Steve.
Okul için iyi bir şey. Bence iyi reklam olacak. Destek olmalıyız.
Tabii. İyi insanlara benziyorlar. Bana uyar.
Steven, fizik tedavi vakti. Uzan.
- Tamam. - Tamam.
17.00'ye kadar bitirmelerini söyledim.
- Derslere karışmayacaklar. - Tamam.
- Çocukların dikkati dağılmasın. - Tamam.
- İlaçlarını içtin mi? - Evet.
Sadece beş dakikam var, sonra Jamie'yle ilgilenmeliyim.
Tamam.
Saat 11.00'de Julian ve Charlotte'la vakıf toplantımız var.
Hiç sormayın.
Gelip kafa şişirip kışın ısıtma olmayacağını söyleyecekler.
Toplanıp çocukların dosyalarına bakalım ve zaman ayırıp hazırlanalım istiyorum.
Herkesin ne düşündüğünü anlayalım. Jenny ne düşünüyor, planlarımız neler?
- Bugüne odaklanalım. - Evet.
Güzel konuştun patron.
Evet, sağ ol. Tahtada ne var, anlat da öğrenelim.
Öncelikle, Andy ve Owen, maalesef nöbettesiniz.
- Bugün, yarın da muhtemel. - Tamam.
- Shola. - Evet?
Programın belli, değişiklik yok. Tarone, Jenny'yle sınıfa dönüyor.
Senin için uygunsa bugün futbol oynamaya yeniden başlayacak.
Hepsi çok güzel. Maçta sıkıntı çıkarsa Owen'a haber veririm.
Ama çocuklar nasıl oynadığımı görünce...
Bu kim? Ne istemiştiniz?
Bataryalarım için şu prizi kullanacaktım.
Evet, tabii.
Shola, Surround Sound Steve'in sesli kitapları nasıl gidiyor?
- Kayıtlarını yaptı mı? - Evet. Çok faydalı Steve.
Adım Shola Marshall.
SHOLA ÖĞRETMEN
28 yaşındayım.
Stanton Wood'a geleli bir aydan biraz fazla oldu.
Herkesten kendilerini üç kelimeyle tarif etmelerini istiyoruz.
Şöyle diyeyim, odaklanmış,
kendini adamış ve esneğim.
Hani bir milletvekilini fotoğraf çekimine getireceklerdi ya?
- "Gençlerle buluşma" falan diye. - Adı neydi?
Sayın Farquhar Penisini Çiftlik Hayvanlarına Sokuyor.
Yok artık.
Siktir, Jamie! Hemen gidip...
Steven, adı Hugh Montague-Powell. "Pole" diye telaffuz ediliyor.
- Anladım. - Pekâlâ.
Points West şeyi kapsamında 12.00'de çekime gelecek.
- Tamam mı? - Tamam.
Ekiple iletişim hâlinde. Okulu gezdirmemizi istedi.
Hepimiz kamera önünde elini sıkıp ülkeyi batırdığı için teşekkür edeceğiz.
1996'daki Jamie'nin imkânı olsa 1990'daki Jamie'ye ne söylerdi?
Edebiyat dersinde yapmıştık. Tamam.
Süper.
Jamie, seni küçük seksi piç, ninene sarıl.
Buradaki hain şerefsizlere ve adilere dikkat et.
Hiçbirine güven olmaz. Bıçak taşı. Polisi de salla, onlara da güven olmaz.
Mr. Scarface kasetini Paul'a verme.
- Çok iyi. - Bir saniye, bitmedi.
Jamie, Freya'nın ev partisine gitme. Kokain çekme, ekstaziden şaşma.
Kitap olur. Nathan'ın kardeşinin verdiği Quaalude'u içme.
- Kızıl kıza kafa atma. - Kestik.
Bu okulları kötüleyenler genellikle maliyetten bahseder.
Sonuçta çocuk başına yılda 30.000 sterlin halkın cebinden çıkıyor.
Kötü davranışları olan gençlerin lüks özel okul parasını mı ödüyoruz
yoksa çürük elmaları değerli meyvelere dönüştüren
kökten bir toplumsal müdahaleye yatırım mı yapıyoruz?
Böyle yerleri eleştirenler çok pahalı ve tehlikeli olduklarını,
kadro kurmanın zor olduğunu söyleyecektir.
Polis öyle sık geliyor ki buraya özel bir memur atanmış.
Jamie, senin gibi zevk sahibi,
iyi müzik konusunda uzman birinin
Tupac'ı iyi bir rap'çi olarak görmesi şaşırtıcı.
Öyle zaten.
Cal benimle aynı fikirde, Ash benimle aynı fikirde, Utangaç benimle...
Beni dolduruşa getirdiğinin farkındayım, tamam mı?
Süslü Cal'ın dünyadan haberi yok.
Ash'e sormak, şeye sormak gibi...
Anladın. Utangaç, Tupac'ı Gary Barlow'dan ayıramaz.
- Benny ne derse onu yapıyor! - Seni dolduruşa getiriyorum.
Anladım. Sana katılıyorum.
- Steve, çok adisin. - Jamie, beni... Bak şimdi.
Bana sürekli rahat rahat "adi" ve "yumuşak" diyemezsin.
Olmaz yani.
Peki.
Of ya, sen kazandın. Oldu mu?
Riley'nin tipsiz ağzına tükürdüğüm için özür dilerim.
Devam et.
Riley'yi dolduruşa getirmek boş iş, özellikle Jenny'yle sana söz vermişken.
Bugün yoğunsun, mevzu çıkarmak için kötü bir gün seçtim.
Son uyarımı aldığımı biliyorum.
Bir daha olursa beni polisten koruyamazsın.
- Budur. - Evet.
Tam olarak bu. Jamie, çok basit.
Utangaç'la uğraşma, oldu mu? Çünkü onu mahvedeceksin.
Riley'yi öldürmeye çalışma çünkü bir gün başaracaksın.
Bana "duba" diyor Steve.
Biliyorum. Seni anlıyorum.
Ama burada hakaret oranlarına baktığımızda sen başı çekiyorsun dostum.
Sürekli hakaret edersen biraz da sana hakaret ederler. Gayet adil.
- Neyse. - Neyse.
Sürekli yemi yutmayarak bizi biraz şaşırt.
- Alakası yok. - Alakası yok.
Vay be, harika felsefe Steve. Acayip bilgesin, değil mi?
Senden vazgeçmeyeceğim Jamie. Senden asla vazgeçmem.
Hadi. Edebiyat dersine.
Hadi. Saçmalamayı kes. Gidelim.
Evet. Vücut budur.
Çok güzel be.
Bu var. Pazı deniyor. İki kısımdan oluşuyor. Kısa ve uzun.
Arkada da triseps var.
Müthiş bir şey göstereyim mi?
- İşte bu bir sanat eseri. - Birader, üstünü niye çıkardın?
Çok fazla amfetamin kullandım.
O dönem çok düşkündüm. Hele romla beraber.
Biliyorsun, değil mi? Biliyorsun. Güzel günlerdi.
Neyse, uzun lafın kısası,
metro istasyonunun bilet gişesine daldım, neredeyse bir dünya insanı öldürecektim.
Orijinal cam.
- Hayır, değil. - Öyle.
- Yüzlerce yıllıktır. - Evet. Birinci sınıf.
Şövalyeye verilen seçim neyi simgeliyor
ve Chaucer karakter ve öykü gelişiminde ironiyi nasıl kullanıyor?
- Giriş bölümünün neresindeydik? - Ash!
- Ve kim... - Ne?
Riley, Ash, ne oluyor?
- Yok artık! - Çocuklar.
- Çok pahalı. - Dur biraz.
- Aman, camları kırma dostum. - Çekeceğim!
- Ne? Harika fikir. - İzin vermezler...
- Çekeceğim. - İzin alamayız.
- Sorun yok. Yüzleri kapatırız. - Mükemmel!
- Vay. - Tanrım. Şuna bak.
Çocuklar!
- Tam istediğimiz şey. - Çekiyor musun? Bunu kullanmazlar.
Umarım bana değil, sana yapıyorlardır.
Niye bana yapsınlar?
- Söylenecek laf mı bu Geoff? - Yani...
Kafesteki hayvanlar gibisiniz.
- Kafesteki hayvanlar mı? - Günaydın Tarone. Dönmüşsün.
- Bu neydi şimdi? - Devam edelim mi?
Peki, çok güzel. Çık. Tamam Utangaç.
Ketçapla gömerim.
- Yer misin? - Sus ya.
İyi misin dostum?
Konuşmak istersen söylemen yeter.
Millet, 10 dakika daha, sonra...
Adi pislik seni!
- İşte onlar. - Tırnaklarını yeme.
Çok zor ama.
Buranın en sevdiğim yanı, zaman kapsülü gibi olması.
İşte. "Formadaki üç aslan. Jules Rimet ışıldıyor."
Selam Owen. Nasılsın?
Çay, kahve, kurabiye bol. Lüks bir şey yok.
- Hiçbir şey yok. - Bir kadeh şampanya fena olmazdı hani.
Neyse. Atmosfer şahane.
Buraya her geldiğimde sanki...
İşlem tamam. Asıl olay burada oluyor.
Evet. Seni görmek güzel Charlotte. Julian, sağ ol.
- Elbette. Her zaman. - Evet.
- Evet. Julian, bu toplantı... - Evet?
Devam et. Bence senin şey yapmanı istiyor...
- Mümkünse... Kabalık ettim. - Evet, tabii. Yok.
Olur. Sorun yok.
Tamam, şöyle başlayayım.
Her zamanki gibi, bravo size.
Steve ve hepiniz,
burada başardığınız şey...
Yani...
Arabada Charlotte'a da söyledim,
bu insanların başardığı şey...
Lafı dolandırdım. Charlotte, lütfen.
Tamam.
Daha önce iki farklı evreden bahsetmiştik.
Son görüşmemizde yani.
Aslında çeşitli sebeplerden
bu iki evre tek evre hâline gelebilir.
Stanton Wood'un satışa çıkmasının anlamı...
Burayı aralıkta boşaltıyoruz.
Bir saniye araya girebilir miyim?
- Nasıl yani? - Ne?
- Ne diyorsun sen? - "Burayı boşaltıyoruz" derken?
Vakıf, okulu satıyor mu?
Evet.
Olan şey şu, biz...
Dur. Hayır, bir saniye. Duyduğuma inanamıyorum. Peki...
Bir saniye. Bizim...
Çeşitli vesilelerle, uzun vadede lojistik olarak bir sona gelinebileceğini
spekülatif olarak konuşmuştunuz.
O kadar. Değil mi? Doğru mu bu?
- Evet. - Öyle mi?
Şimdi aniden diyorsunuz ki... Bir anda yapacağınızı mı söylüyorsunuz?
Ben mi... Charlotte, "Aralıkta boşaltıyoruz" dedin.
Yani, okulu...
Okulu 18 aydan kısa süre içinde kapatacak mısınız?
- Bu mudur? - Tanrım.
Steve, Aralık 1996'dan bahsediyoruz.
- Yani... - Ne, altı ay içinde mi?
Öğrenim yılının ortasında mı?
- Peki millet! - Şaka yapıyorsun!
İzin verirseniz bir konuşayım.
Bize Stanton Wood'dan bahset.
STEVE MÜDÜR
Bir tür prototip.
Yatılı eğitime rehabilite edici bir yaklaşım getiriyor.
- Aslında bir Fin modeline dayanıyor. - Affedersin Steve.
Baştan alabilir miyiz? Çünkü hâlâ çok duygusalsın ve...
Yok. Öyle miyim? İyiyim ben.
...bugünün ikliminde kesinlikle sürdürülemez.
Bir sus be.
- Pardon? - Sus artık.
- Steve, yapma dostum. Bugünün geleceği... - Konuşma artık.
Konuşmayı kes. Sus artık!
Yoksa masanın üstüne çıkıp seni ellerimle boğarım!
Buna ne dersin Julian?
Ölüm tehditleri fazla oldu Steve.
- Sus! - Hop!
- Kapa çeneni! - Steve!
Sus!
Vay be.
- Tanrım. - Tanrım, Steve.
Yanındayım.
Bu çocuklar, olağanüstü karmaşık gençler.
Olağanüstü karmaşık.
Bildiğiniz gibi onları burada tutmak için yasal bir yetkimiz yok.
Onları uğratacağınız tüm ahlaki, lojistik,
duygusal ve eğitsel felaketlerin üstüne
bir de okulun yıl ortasında kapanacağını söylerseniz hepsi gider.
Bu çocuklarla ilgilenmeliyiz.
Burası onların evi.
Burası şu anda onların hayatını kurtaran bir yer.
Orada burada, her yerde, her gün
yoğun, berbat, acayip karmaşık şeyler olup duruyor.
Yani olmaz. Bir anda duramazsınız.
Bir düğmeye basıp "Artık bitti" diyemezsiniz.
Çok daha fazla zaman lazım.
Tamam.
Charlotte, devam et.
Artık çok geç.
Oluyor bile. Stanton Wood'u sattık.
- Tanrım. - Üzgünüm.
- Bir saniye verin, kaldıramıyorum. - Tamam.
Çocuklarla ilişkini özetleyerek başlasak? Onlar hakkında ne düşünüyorsun?
Resmî cevap.
AMANDA MÜDÜR YARDIMCISI
Onlar aşırı karmaşık, anlaşılması güç insanlar.
Özel eğitsel bakım dediğimiz şeye aşırı ihtiyaç duyuyorlar.
Yorucu, çetrefilli, zorlu bir iş bu ve bizi mahvediyor.
Maaşlarımız düşük, kadromuz yetersiz.
Kaynaklarımız daima yetersiz.
Yarı gardiyan yarı hemşireyim.
Bazen cadalozum, bazen anneyim.
- Bazen de... Anladınız işte. - Evet, anlıyorum.
- Resmî olmayan cevap? - Devam et.
Onları çok seviyorum.
Siktir.
Ne demek istiyorsun?
- Bana soruyorlardı... - Hayır!
OKSİKODON
Steve.
- Şu an çok öfkeliyim. - Biliyorum.
Biliyorum.
- Ben yanındayım. - Çok öfkeliyim. Ne yapacağımı bilmiyorum.
Tanrım.
O güzelim, o berbat çocuklarımız.
- Hiç sorma. - Steve.
- Çocuklarımız. - Aynen, evet.
Bunu atlatmalarını sağlayacağız. Teker teker, değil mi?
Hep yaptığımız gibi.
- Hep yaptığımız gibi. - Evet.
Bizi onlara yaklaştırmazlar, farkında mısın?
Steve, çok yakında...
Çok yakında dımdızlak ortada kalacağız.
İşsiz yabancılar olacağız.
- Ama şimdi buradayız. - Sonra da...
- Noel'e dek vaktimiz var. - Buradayız.
- Bir daha onları göremeyiz. - Buyurun.
Yardım gerekirse seslenin.
Utangaç ve Benny, değil mi? Drum and bass tutkusunun merkezi.
Dinleyin. Atomic Bass Plak, tamam mı? Her şeyden büyük olacak.
Utangaç, CEO olacak. Şirket kısmını yönetecek.
Ben de her gün kulübe bakacağım.
- Gece kulübü mü? - Evet.
Hepsi tek binada. Ofisler yukarıda. Mağaza, stüdyo var.
- Bodrumda da kulüp var. - Çatıda tünel seralar, mal yetişiyor.
- Aynen. - Londra'da, değil mi?
Evet. Kesinlikle.
Ayrıca kale gibi inşa etmeliyiz çünkü Utangaç, geldiği yerde aranıyor.
Müdürü, Utangaç'ı, Orman Tavşanı'nı korumalıyız.
Sebebi ne? Sormamın sakıncası var mı?
Utangaç aranıyor. Bir oğlanın suratını yardı...
Nabeel, sus. Çocuklar, susun.
- Böyle olmaz. Çekmeyin lütfen. - Steve.
Lütfen. Yüzlerini bulanıklaştırsanız bile yasal olarak geçmişleri hakkında...
- Geldi. - Uygun değil.
- Anlıyorum. - Anlaşmıştık hani?
- Koridordalar. - Tamam, sağ ol. Geliyorum.
- Çekimi durdurur musunuz? - Bak.
Hiç hoşuma gitmedi bu. Hepsi silinecek.
- Silinecek. - Tamamen anlıyorum.
Steve, üzgünüm. Sorun yok...
Ben çok üzgünüm. Sorun var.
- Sana garanti veriyoruz... - Steve, bekliyor!
Bu adam sırf siz buradasınız diye geliyor.
- Onu çekin, işimiz bitsin! - Lanet olsun.
- Merhaba. Ben Steven. - Merhaba.
- Müdür. - Merhaba Steven.
- Merhaba. - Memnun oldum. Gelin.
Yeter!
- Bu Amanda. - Merhaba. Hoş geldiniz.
- Amanda. - Müdür yardımcısıyım.
- Henry Harvey. - Harvey.
Bu Sarah. Ekibimizin bir parçası.
- Memnun oldum. - Sarah.
Şu tarafa gidelim.
Bayağı etkileyici.
Evet...
Buraya sosyal alanımız diyebiliriz, dinlenme alanımız.
Bakın, orada. Geliyor.
Herkes bekliyor. Geldik.
Herkes otursun. Yeterince sandalye var. Çok güzel.
Millet, bu Hugh Montague...
- Pardon, doğrusunu tam... - Sör Hugh Montague...
Powell. Montague-Powell.
"Powell" yazılır, "Pole" okunur.
- Anthony gibi. - "Pole."
Ama kimin umurunda?
- Stanton Wood'a hoş geldiniz. - Teşekkürler.
Bay Powell, ben de Sör Benjamin Griffith.
Çok güzel. Hoş bulduk Benjamin.
Çocuklar, hepiniz bunu biliyorsunuz çünkü zeki gençlersiniz.
Ben bölgenizin meclis temsilcisiyim. Milletvekilinizim.
Dünyadaki savaşlardan tutun da fasulye fiyatlarına,
öğretmen maaşlarına kadar pek çok konuda karar almak için
Westminster'da ter döküyorum.
Çok yakında siz de oy kullanacaksınız.
Hapse girmediğiniz takdirde.
Oyunuzu akıllıca kullanmak istersiniz.
Paranızı, mallarınızı, özgürlüklerinizi
kimin koruyacağını düşünmek istersiniz.
Bunların hiçbiri bizde yok.
- Pardon, tekrar söyle. - Önemli değil.
Derste demokrasiyi işledik de.
Yani biraz demokrasiden bahsettik.
Rusya ve komünizm ünitesinde inceledik.
Alın işte. Üstünde çalıştığım...
Sizler gibi insanlarla tanışmak için gezmediğim zamanlarda
o yola girmeyeceğimizi garanti etmek için çalışıyorum.
Komünist Britanya, bugün hepimizin çok sevdiği
o yeşil ve güzel ülke olmaz.
Çok iyi. Tamam, güzel. Harikaydı.
Çocuklar için ufuk açıcı. Birkaç fotoğraf...
Londra'da olan bitenlere dair sorusu olan var mı?
Hadi çocuklar, genellikle çekinmezsiniz.
Prenses Di dedikodusu? Devlet sırları? Hadi beyler, sorun bakalım.
Evet delikanlı?
Efendim, acaba
vekil olurken aldığınız eğitimde mi vardı
yoksa hep mi böyle boktandınız?
- Ne... - Utangaç!
- Aklına geleni söyler. - Nasıl ya?
- Efendim. - Ben de bunu merak ediyorum.
Bunu kullanmayacaksınız.
Sorumu sormak istedim.
Soru sorabiliriz. Sorabileceğini söylemiştin.
- Bir sorum var. - "Pole"!
- Soru sorun demiştin. - Tamam millet.
- "Pole"! - Lütfen soruya cevap verin Bay Powell.
Saçmalık. Irkçılık bu.
Çok ilginç Tarone. Neden ırkçı buluyorsun?
Bilmem, sen söyle.
Tamam, istediğin bu madem, öyle olsun.
Belki de iyi bir fikirdir.
Diğer çocuklardan biri Shola'yla senin konuştuğun gibi konuşsa,
aynı şeyleri söylese farklı cezalandırılırdı gibi gelmiştir.
Beni anlıyorsun.
Siyahi olduğum için. Shola da siyahi.
Kafaları karışık. Beni meczup, tecavüzcü falan sanıyorlar.
Tamam, orada dur. Hiç katılmıyorum.
Tabii ki katılmıyorsun Jenny çünkü hepiniz aynısınız.
Dikkat et Tarone.
- Bana nasıl göründüğünü söyleyeyim mi? - Tamam, söyle.
Bir ay özel gözaltı ve benimle fazladan seanslar.
Shola'ya yönelik tekrarlanan cinsel imalar, taciz
ve bir seferinde de ciddi uygunsuz fiziksel davranış yüzünden.
Buradan gönderilseydin ve polis çağrılsaydı...
Evet.
...adil olup olmadıklarını sorgulardım.
Ama Riley'ye bak. Bu yılın başlarındaki Jamie'ye bak.
Bence cezalar son derece adil, anlayışlı, hatta hafif.
Normal bir okulda
Shola'ya bunları söyleseydin kesinlikle okuldan atılırdın.
Shola da suç duyurusunda bulunurdu.
Sarah, çok güzel görünüyor.
- Sağ ol Sarah. - Çok güzel.
- Teşekkürler. - Sağ ol.
- Benimkini de aldı. - Hadi, bırak artık.
Shearer değilsin. Bir gol attın.
- O benim. - Hayır.
Yapmadın. Ne oluyor lan?
- Elinden bebekmişsin gibi aldı. - Yok kanka. Onu ben alayım.
- Başlamayın. - Yapmasana.
Baksana, bugün Shola'yla tecavüz olayına girmemişsin.
- Ne? - Evet. Hatun seksi ama, değil mi?
- Oha! - Ne oldu ulan?
Ne oldu?
Sikerler. Hadisene. Tırstın mı? Ne oldu?
Çıkın mutfaktan!
- Göster ona! - Çıkın!
- Durun! - Döv şunu!
Kaç defa söyledim?
Lanet olsun!
Ne iş?
Söylesene. Niye kaçıyorsun birader? Niye kaçıyorsun Jamie?
Dallama!
Siktir!
Hadi!
- Çekil! - Vur!
Hayır! Dur!
Herkes sakin olsun!
- Siktir! - Kahretsin!
- Aman. - Lanet olsun.
Niye sürekli pislik yapıyorsun?
Ne?
Niye sürekli pislik yapıyorsun?
- Gebertirim Utangaç! - Hayır!
- Gebertirim! - Yeter!
1996'daki Utangaç'ın imkânı olsa 1990'daki Utangaç'a ne söylerdi?
- Açıkçası buna kafa yoramam. - Tamam, keselim.
Yok, yapmak istiyorum. Kendimi diyorum, hiç sevmem.
Kendimi, bazen.
Peki, tamam. Duralım o zaman.
- Yapmak istiyorum. - Tamam.
Ota, sigaraya, içkiye
çok kafayı takmıştım.
Bir de rom içmeye.
Sürekli kafayı bulup
annemle üvey babama bela olmak istiyordum.
Bir çocuğu çok fena incittim.
Üvey babamı bıçakladım.
- Çok fena. - Parmağından yani. Bir şeyi yok.
Hatta sonunda...
Sonunda bu sayede aramızda bir bağ oluştu.
Zaten tombul parmakları var.
Evet, pisliğin teki.
Steve bunu yapmamamızı özellikle söyledi.
Bence "çocuklar içerideyse" demek istedi.
- İçim hiç rahat değil. - Sorun yok, odalar boş.
Gel Claire. Şu eserleri çek.
- Claire, çekme! - Sorun yok.
Anlatmak istemiyor ama Steve ağır bir trafik kazası geçirdi.
Yaklaşık iki... Yok, üç yıldan fazla oldu.
Çok fenaydı, yani kavşakta resmen arabadan fırladı.
- Tamam, gidelim mi? - Tanrım.
Tanrım.
- "Utangaç." - Utangaç.
- İyi bir çocuğa benziyor. - Evet.
- Geoff, kareden çık. - Ben...
Çekmecelere bakmasak mı?
- Sadece rafa bakalım. - Suç bu.
- Yok artık! Ne var burada? - "Atomic Bass Plak."
Ne kadar ağır, baksana.
Hadi, içine bak.
Çanta resmen taşla dolu.
Teşekkürler.
Lütfen beni dinleyecek kadar bana saygı duy.
Neden REM uykusuna dalamadığını merak ediyorsak
belli ki sebebi bu müzik, değil mi?
Çok hızlı, değişken ve metalik. Çok hareketli.
Öyle değil mi Utangaç?
Son zamanlarda iyi ilerleme kaydettik.
Tanrım. Peki.
Annen ve Iain'la bir şey mi oldu? Bilmediğim bir tür sorun mu var?
Benny'yle, şirketle ilgili her şey yolunda mı?
Hâlâ fen dersini seviyor musun?
Jeolojiyi?
Çizelgelerinden birini çıkarsak ya.
Beni tanıyormuş gibi davranmayı bırak!
Beni tanımıyorsun!
- Sadece anlattıklarımı biliyorsun! - Tamam Utangaç.
- Cal, sen bittin bu arada. - Ezdi geçti.
Gey oğlana çak bir tane.
Kız gibi olma. Hadi Cal. Karşılık ver.
Utangaç. Utangaç, seninle...
- İki dakika gelir misin? - Ne diyeceğini biliyorum.
İki saniye koridora çıkalım.
Kız gibiymişim kanka. Hiçbir bok anlamadım.
Jenny'yle olanları duydum.
İyi haber, sandalye şikâyetçi olmayacak.
Çok komik.
Utangaç...
Tamam, kötü espriydi. Soğuktu.
Bak, bence birbirimize karşı hep dürüst olduk.
Bir derdin olduğunu görüyorum.
Tek istediğim, bizi kullanman.
Buradaki seni önemseyen insanları kullan.
Konuş bizimle. Benimle, Amanda'yla, hatta çocuklarla. Kim olursa.
Çünkü yalnız değilsin Utangaç. Önemli olan da bu.
Hadi.
Ya da anneni ara, Iain'la beraber gelsin. Hep beraber konuşuruz.
- Tanrım. - İçini dök.
Siktir git başımdan Steve!
Kanka, konuşmak istemiyorum. Konuşmaktan bıktım. Jenny'den bıktım.
- Senden de bıktım. - Evet, anlıyorum.
- Anlıyorum. - Ya sen Steve?
Senden bahsedelim.
Niye umurunda ki?
Ucube seni.
- Utangaç. - Nesin ki sen?
Alkolik falan mısın?
Herkesten kendisini üç kelimeyle tarif etmesini istiyoruz.
Tamam.
Çok fazla yorgun.
Peki ya çocuklar?
Senin hakkında ne düşünüyorlar?
Cal, bir şey yapsana! Dalgasını yumrukla!
Beyler, oturun. Çocuklar, oturun lütfen.
Bugün çeşitli nedenlerle işler rayından çıktı...
Bence beni iyi buluyorlar.
Ash, iyi misin? Riley?
Yani pisliğim tabii, yavşağım, malım, aptalım ve...
Sözlü tacizden ve İrlanda karşıtlığından
hepsini tutuklatabilirim.
Ama bence onlar belki de... Bana güvendiklerini umuyorum.
Gezegenin yaşından bahsetmiştik hani.
Buraya çektiğim bu çizgi,
bu baştan başa dünyanın yaşı olsun, sonuna kadar.
Boydan boya. Gidiyor da gidiyor. Ta şehre kadar, tamam mı?
Bazen olaylar çığ gibi büyüyor, sen de karışıyorsun.
Çocuklar çok öfkeliler.
Birbirlerine, otoriteye veya...
Bu tarafta...
...anne babalarına.
- Bu da insanlık. Anladınız mı? - Yok artık.
Yapmaya çalıştığım şey...
Farklı sebeplerden ortada bırakılmışlar.
Buradaki ekibimin tamamı istedikleri için burada.
Anladınız mı? Demek istediğim...
Bence bunun bir anlamı var.
- Sizce bu taşlar kaç yaşında? - Salla.
Hayır, tebeşir Jamie. Tebeşir. Bildiğimiz tebeşir.
- Bilen? - 50 milyon!
- Hayır. - Evet Benny.
- Ne? - Ve...
Acaba kimse... Tebeşir neden yapılır, bilen var mı?
- Tebeşir. - Salağın tekisin.
- Sus ulan. - Tebeşir ya.
Milyarlarca parçalanmış küçük şey...
Ne dedin Utangaç?
Milyarlarca şey parçası...
- Evet, budur. - Yok, bilmiyorum.
Yok, biliyorsun.
- Hayır, bilmiyorum. - Biliyorsun.
KIYI OLUŞUMLARI
Milyonlarca, milyarlarca fosil parçasından oluşuyor.
Küçük deniz kabukları gibi...
Hocaların seni üç kelimeyle nasıl anlatır? Sence ne derler?
Hep diyorum. Bir günleri bir günlerini tutmuyor.
Bazen geveze, zeki, sakin derler.
Ertesi gün de
sefil, yıkıcı ve huysuz derler.
Duygusal zekâsı yüksek birine benziyorsun. Söylemiş bulundum.
Evet. Gece gökyüzüne bakıp hepsini kafanıza sığdırmak gibi.
- Tamam, ağlama Steve. - Ne?
Siz de bizi gördünüz. Kaotik, değil mi?
Ama işe yaradığını düşünüyoruz.
Hepsini kilitleyip anahtarı atabilirsiniz ama bir şey yaptığımızı hissediyoruz.
Bir alternatif var.
- Bas git ödlek. - Yavşak! Gel buraya mal.
Yangın!
Steve!
Yangın!
Steve, kim çekti? Biri çekmiş.
Meslektaşlarını üç kelimeyle anlatır mısın?
Memnuniyetle. Kayıt dışı mı?
- Tamamen. Eğlencesine, terapi amaçlı. - Tamam.
Steve...
Düzgün biri.
İyilerden biri yani.
Samimi biri.
Evet. Patron o.
Anlıyorum.
Tamam mı?
Dersten nefret ediyorum. Acayip stresliyim.
Bilardo iznini kaybetmek beni mahvetti. Uyuşturucuyu, seksi özledim.
- Keşke okulun dışında olsaydım. - Tamam.
Bak şimdi.
Bu hoşuna gidecektir Jenny.
Orman Tavşanı'yla konuşuyordum.
- Utangaç. - Evet.
Annelerimizin nasıl her işimize burnunu soktuğunu söylüyordu.
Anladın mı? Bizi sıkboğaz ettiklerini.
"Onu bırak, bunu bırak."
"Onu yapma, bunu yapma."
"Bu aileyi mahvettin."
Sonra "Kanka, bunu özledim" dedi.
"Bak" dedim, "Ben de...
Ben de onu özlüyorum."
Annemi.
Onun hayatını mahvettim.
Al işte Jenny. Anlattım.
Jenny. Jenny Penny Menny.
Anlattım işte, ister inan ister inanma.
Tam da Tarone'a bu öğleden sonra söylediğim gibi.
- Normal bir okulda... - Tutuklanırdı. Doğruya doğru.
Evet. Sana bunu anlatmaya çalışıyordum.
Ama Shola'nın gözünden biz...
"Biz" derken siz, okul,
ihmalkârlık derecesinde umursamaz davranarak...
Pardon. Pardon Jenny.
Lanet film ekibi buraya mı saklandı?
Sanırım işleri bitti.
- Her yerdeydiler. - Umarım bitmiştir.
- Merhaba Steve. Zor bir gün oluyor. - Evet.
Utangaç, bir lorda veya söre hakaret yüzünden
Londra Kalesi'ne atılmaktan zor kurtuldu.
Sör mü o? Sör.
- Evet, Amanda anlattı. - Of ya.
Ömrümde birine bu kadar uyuz olmamıştım.
Hele zamanlaması.
Zavallı Utangaç. İnişli çıkışlı. Derken güm, komedi dâhisi.
Evet, bunu konuşmak istiyorum.
Ya da Steve, istersen sen...
Yok, sen anlat.
Tamam.
Bu öğleden sonra onunla felaket bir seans yaptım.
Bir sandalyeye saldırdı ama sanırım daha öncesine gitmem gerek.
Geçen perşembeye, hatta bir önceki perşembeye.
Burada her hafta yaptığımız şeylere karşı duyarlılığında
belirgin bir değişim fark ettim.
Günlük tutmayı tamamen bıraktı.
Sabah cümlelerini ve nefes çalışmasını tamamen bıraktı.
"Hepsi boşuna" diyor.
Karabasanlarını ve diken üstünde olma hissini
çok güzel anlatabilen biriydi.
- Daha geçen ay... - Evet, kendini geri çekiyor gibi.
Evet Steve, aynen öyle.
- Endişeliyim. - Evet.
Grup içinde işler yolunda sanırım, drum and bass tayfa hani.
- Değil mi? - Öyle görünüyor. Olamaz.
Yağmur bastırdı, şuna bakın.
Evet. Her şeyi çok ciddiye alıyor ama...
Benny'yle arası iyi, Cal'la arası iyi.
Bir süredir sessiz tabii.
Evet, o...
Şey...
Hafta sonu ailesinin gelmesini ister mi diye sordum
ve çok kötü tepki verdi.
Ama genellikle çok ama çok sessizdi. Vekil olayına kadar.
"Görmediysek karışmayalım" politikası uyguluyorsunuz.
- Esrardan bahsediyorum. - Abartma. Elimizden geleni yapıyoruz.
- Çoğu sosyal kullanıcı. - Her şeyle mücadele edemeyiz.
Ama bence Utangaç yalnız içiyordur.
Esrarı teyit edebiliriz. Owen'la üstüne düşeriz.
İlgileniriz. Ama bu konu, hep bu okulun hassas bir yönü olmuştur.
Evet, samimi bir arzusu var.
Onun için üzülüyorum.
Kendini aşmayı gerçekten arzuluyor.
Owen, el var be!
Bakın, ben...
Burada kimseyi şahsen eleştirmiyorum
ama Stanton Wood'da hiç böyle hissetmemiştim.
Seninle iki hafta önce Utangaç hakkında konuşmak istedim.
Bu hafta da iki kez rica ettim.
Evet!
Bu senin en temel, birinci görevin.
Jenny, çok yoğunduk.
Buraya gelmeyi çok seviyorum, yaptıklarınıza saygı duyuyorum
ama Steve, her şeyi yapamazsın.
Utangaç gibi biriyle...
Madem öyle, sen bir mucize yaratsana Jenny.
Karalamaya çalışmıyorum Steve...
- Ama bunun bir sınırı... - Kimseyi kırmadan dur artık.
Bitti zaten.
Ne demek "Bitti" Amanda?
Okulu kapatıyorlar.
Stanton Wood'da olmak istiyorum ama bazen dört yaşında olup...
...sıfırdan başlamak istiyorum.
Bir daha deneyeyim ama kafamda olmasın.
Bunca şeyi batırmadan. Batırdığım her şey üstüme yapışmadan.
Adım çıkmadan.
Ya sen Steve? Senden bahsedelim. Neden umurunda?
- Utangaç. - Sen nesin ki?
Alkolik falan mısın?
Bitti. Telefon da ziyaret de yok.
İrtibatı kesemezsin. Ben senin oğlunum.
Sus da dinle.
Bu senin suçun Steve.
Senin suçun.
İşlerimi halletmem lazım. Sonra görüşürüz Jenny, olur mu?
Koş, koş!
Steve.
Kusura bakma.
Sorun değil.
- İyi misin? - Evet.
Evet, her şey yolunda.
- Hoşça kal. - Tamam.
Siktir git!
Nasılsın, iyi misin Shola?
Evet, gayet iyiyim.
Tamam.
Amanda, şunu imzalar mısın?
Tamam. Evet.
- Maçta kötü bir şey olmadı, değil mi? - Yok.
Açıkçası onlara top oynamayı öğrettim.
Belki de ben çok safım
ama herkes çok usluydu, Tarone bana tek kelime bile etmedi.
Ben okulu turlayıp bir sigara içeceğim.
Tamam. Peki.
Evet.
Büyük bir şair demiş ki "Tüttürebiliyorken içeceksin."
Shola? Biraz bekler misin? O konuşmayı yapabiliriz.
- Şimdi mi? - Uygunsa evet.
- Olur. - Gel şöyle. Ofisime buyur.
Ne gün be.
Evet...
Mutfaktaki tavuk Kievski savaşına dek çok iyi gidiyordu.
Sakin bir gündü bence.
Tamam, ilk konuya gelelim.
Evet. Bu aptal kasetler.
Biliyorum, hepsi aptalca ama brifing için vaktimiz yoktu,
o yüzden kaydediyorum.
Hepsi harika Steve.
- Cidden mi? - Evet.
Shola kasetleri sevdiğini söyledi Steve.
Güzel. Ders programın... Programın daha iyi oldu mu?
Evet, yeni günler harika oldu. Sağ ol.
Biliyorum ki...
Amanda benim bu iş için
uygun ve hazır olmadığımı düşünüyor...
"Uygun" ne demek?
Bu, öğretmenlik, burası.
Hayır, mesele o değil.
- Aynen böyle söyledi. - Hayır, Amanda...
Amanda stresliyken bir şeyler zırvalar. Zaten hiçbirimiz...
Hiçbirimizin ne maaşı ne eğitimi bu iş için yeterli veya iyi.
Hiçbirimizin. Yani sakın...
Yeterli değil... Şeyin sebebi olmaz...
Bırakamazsın yani. Her şey berbat.
Evet, ben...
Ben burada olmayı çok istiyorum Steve.
- Bu işte çok iyiyim. - Cidden öylesin Shola.
Tarone olayının sadece zamanlaması kötü oldu.
Belki bir yıl önce gelmiş olsaydım başka türlü hallederdim.
Bak, eğer ben... Yeterince hızlı davranmadım gibi geliyor.
Herhangi bir noktada destek görmediğini hissettiysen
gerçekten çok özür dilerim.
Yapma Steve, beni ağlatacaksın.
Sorun yok. Çok şey öğrenmiş oldum.
Bizimle olduğun için şanslıyız.
- Ciddiyim. - Sağ ol.
Sorun olmazsa başka bir şey soracaktım.
Belki bilmiyorsundur ama...
Nasıl ya?
- Aralıkta hem de. - Evet.
Bu tam olarak ne demek oluyor?
- İş aramaya başlayalım mı? Ya da... - Bilmiyorum Shola.
Bilmiyorum.
En azından...
Bir vekille tanışmış olduk.
- Gerçek bir vekil. - Evet.
Aman ne büyük şeref.
Gerçek bir vekil.
Senin diyeceğin başka bir şey...
- Yok. - Tamam.
- Süper. Şey... - Süper.
Kaçtım. Sabah erkenden görüşürüz.
Evet. Görüşürüz.
- Gece çalışacak mısın? - Evet. Ben, Amanda ve Owen. Evet.
- Oldu. Tamam, dinlen biraz. Görüşürüz. - Tamamdır.
Tamam. Utangaç'ın annesini ve üvey babasını ara.
Ek not, davranışlarına ve endişelerimize dair
her şeyi onlara anlat.
Jenny'nin yazılı raporu ve benden hatamı kabul yazısı.
Doktorla ilaç konusunu görüş.
Sınıfları düzenlemeye çalış.
Hallet işte Steven.
Aynı yerde dönüp duruyorsun, sonun felaket olacak.
Hay seni...
Okulunu kapatıyorlar Steven.
...Steven.
...aynı yerde dönüp duruyorsun, sonun felaket olacak.
Okulunu kapatıyorlar Steven.
...Steven.
Çok mu çalışıyorsun?
- İçiyor musun sen? - Evet.
- İçiyor musun? - Evet.
Bir kadeh şarap yahu.
Büyütecek bir şey yok. Daha çok var.
Noel için alınmış kırmızılardan. Sen de iç.
- Bir şey mi kullandın? - Hayır!
Hayır Amanda. Yapma. Beni bir rahat...
Altı üstü bir kadeh şarap.
Cidden. Bir kadeh şarap içiyorum. Sen de içmelisin.
Bunlar senin suçun değil, biliyorsun.
Steve.
- Ama benim suçum. - Hayır, değil.
- Benim suçum. - Değil!
Steven, senin suçun değil.
Okulun kapanması senin suçun değil.
Trafik kazası.
- Küçük kızın ölümü. - Yapma ne olur.
- Hayır. Diyorum ki... - Lütfen.
- Niye konuşmuyorsun? - Hayır. Amanda, şimdi olmaz.
- Biri öldü, sense kendini uyuşturarak... - Şimdi olmaz.
- Sana içiyorum. Hadi. - Hayır.
- Bir kadeh al... - Hayır.
Bunu konuşmanı istiyorum.
Senin suçun olmadığını söylemeni, bunu kabul etmeni istiyorum.
Yüzüme bak ve kabul et.
Çünkü acı içindesin dostum. Resmen kahroluyorsun.
Cidden öylesin ve acıyı dindiremiyorsun.
Dindiremezsin de çünkü bununla yüzleşmiyorsun Steve.
Bununla yüzleşmiyorsun!
Steve'le ben burada farklı bir şeyler umduk.
Her yıl iki öğrenci grubu, 60 küsur çocuk, bir o kadar da öğretmen.
Burası bir mükemmellik merkezi olacaktı.
Ödenek kesintileri art arda gelince elimiz kolumuz bağlandı
ve tökezlemeye başladık.
Bir tür kalıcı kriz ortamına girdik ve...
Steve kendini suçluyor ama suçlamamalı.
Ben de kendimi suçluyorum ama suçlamamalıyım.
ama bence bu yüzden çalışıyoruz
çünkü ikimiz de iyisiyle kötüsüyle buraya sıkışıp kaldık.
Çoğu zaman da kötüsüyle.
Hay ben...
Siktir git başımdan Steve.
Kanka, konuşmak istemiyorum. Konuşmaktan bıktım.
Jenny'den bıktım.
Ya sen Steve?
Neden umurunda?
Olamaz.
Olamaz! Hayır, hayır.
- Amanda! - Ne oldu?
- Amanda, Utangaç gitmiş. - Ne?
- Gitmiş. Not bırakmış.
- Ne? - Çocukları uyandırma.
- Orada yok, gitmiş! - Ne yapacağız...
- Hadi, onu bulmalıyız. Ama o... - Yok bir şey.
Ne yaptın sen? Bir şey kullandın, değil mi?
- Ne kullandın? - Sadece birkaç kadeh şarap.
Bana yalan söyledin. Seni zayıf aptal, yalan söyledin...
Bana yalan söyledin! Bul onu ulan! Onu bulacaksın!
Utangaç!
Utangaç?
- Utangaç. - Utangaç!
Utangaç!
Utangaç?
Utangaç.
Utangaç!
- Polisi arayacağım. - Hayır.
Tavan arasına, kilere bak. Ben etrafa bakacağım.
Utangaç!
Geri dönebilseydim...
Sadece...
Ninemin evine gidip orada vakit geçirirdim.
Ninemin evinde...
...otururdum.
Onu dinlerdim, konuşmasını.
Evini koklardım.
Yumuşak ve tatsız viskili kurabiyelerini yerdim. Sadece...
Belki tüm eşyaları toplayıp...
Her şeyi karavana doldurup yollara düşerdim.
Thelma ve Louise tarzı coğrafya dersi.
Uçuruma doğru son sürat.
Baba! Babacığım!
- Merhaba! - Baba!
- Baba!
- Nasılız? Herkes nasıl? - Baba.
- Evet.
- Baba! - Çamurlusun.
- Evet. Çok çamurlu. - Niye?
İğrenç görünüyor. İğrenç.
- Hadi. - Sağ ol anne.
Bugün kekimiz var!
- Babanız dinç görünüyor. - Kek var.
- Günaydın. - Fazla mesai, yangın, cinayet?
- Herkes iyi mi? - İyi.
- Çamur nereden geldi? - Şey... Önemli değil.
- Herkes iyi mi? - Evet.
- Yine o günlerden biri mi? - Evet.
- Hadi, geç kalacağız. - Hadi kızlar. Hadi.
Unutmayın, uslu ve nazik olun, her konuda zeki olun, en çok da...
- Koşarken. - Hayır...
- En çok da resimde. - Hayır, fen dersinde, olur mu? Buluşlarda.
Tüm gün uyu. Bir şey yapma.
- Sonra da yemek yap. Seni seviyorum. - Olur. Ben de.
Artık gidelim. Hadi kızlar. Geç kalacağız. Hadi!
- Gidelim. - Hoşça kal baba!
- Fen yok ki. - Marş marş. Sırt çantan.
Shola, ben Steve.
Zaten biliyorsun. Yani falan filan.
Bunu istersen duymazdan gel, istersen de dinle.
Üstünde hiç baskı hissetme. Ash. Ash'i çok seversin.
Öz güvenli ve kavgacı çocuklardan biridir.
İnsanın sırtındaki gömleği araklar.
Tam bir serseridir ama çok zeki ve komiktir de.
Muhabbeti çok iyidir.
Benny. Benny ortamda kendini belli eder.
Bazen öğrenciden ziyade personelden biri gibidir.
Kriz durumunda Benny'yi yanına almalısın
çünkü her türlü sorunu çözer.
Bir süre önce babasını kaybetti ve vedalaşma şansı olmadı.
Sanırım babası hapisteydi. Yani içinde yas tutan bir çocuk var.
Riley var ya. Bu çocuk.
Riley'nin kafası bizimkinden farklı çalışıyor.
Etkileyici ve güzel bir çocuk, ayrıca amansız.
Sürekli kendisiyle ve diğerleriyle kavga ediyor.
Çılgınca bir ivmesi var.
Sürekli saldırı, saldırı, saldırı. Hep tetikte.
Vahşi bir çocuk gibi.
Ansiklopedik bilgi. Cornwall'lu ve gururlu. Zehir.
Nabeel. Nabeel'e bayılacaksın Shola.
Kendisi Bay Havalı, Bay Janti.
Çabaladığında derslerinde çok başarılı.
Jamie. Maaşımı Jamie'yle uğraşarak hak ediyorum.
Kavga çıkmışsa o başlatmıştır. Bir zaaf varsa bulur ama onu çok severim.
Gözlemcidir, akıllıdır, insan sarrafıdır. Bu sayede herkesin üstüne gider.
Keşke okulu ciddiye alsa. Çok iyi sonuçlar elde ederdi.
İşletme falan gibi bir şeyden bahsediyor.
İnanılmaz ayrıntıları hatırlar. Hip-hop'la ilgili bir şey sor ona.
Tamam, Utangaç.
Utangaç'ı hep tanıyormuşum gibi geliyor.
Nereden başlasam? Neler neler.
- O ne? Siktir! Beyler! - Oha ya!
- Kim atıyor onu? - Kahretsin.
- Ne oluyor? - Her yerde cam var!
Siktir! Utangaç bu!
- Utangaç! - Utangaç!
Utangaç, ne yapıyorsun?
Sanki Utangaç'ın içinde bir hüzün deposu var.
Sanki evrenin tüm o kasvetli, korkunç hakikatini görmüş.
Üstelik haklı.
Utangaç, dünyanın neden boka sardığını anlattığında
ona katılmamak zordur.
Ama istediği zaman o kadar zeki ve zehir gibi oluyor ki.
Bir de onda şey var... Nasıl desem?
Cömert bir acısı var diyeyim. Anlatabildim mi?
Kafasındaki havalar biraz nazik olsun diye dua ediyorum.
Biraz güneş açsın hani.
Umarım öyle olur çünkü Utangaç kızdığında sanki evde bir bomba patlıyor.
Korkunç karabasanlar görüyor, bunlar günlerini de etkiliyor.
Sen de göreceksin. Ama mesele şu ki bunu anlıyorum.
Cidden anlıyorum ve ona şunu demek istiyorum,
"Çok ağır, çok fazla ama dayan
çünkü hep böyle hissetmeyeceksin."
Tabii ona yalan söylüyorum.
Demek istediğim şu, tüm bu çocukların,
kendi çocuklarımın, küçük kızlarımın da
başka şeyler de olduğunu bilmesini istiyorum.
Sonsuz şeyler olduğunu.
Başka yerlerde hayal bile edemeyeceğin müzikler,
havalar, sevgi ve belki sadece felaketler ama kim bilir?
Kim bilir?
Felaket şekil değiştirir ve yarının neşesi falan olur.
Henüz tanışmadığın birileri vardır.
KİREÇ TAŞININ GÜÇLÜ GÜZELLİĞİ
Yani... Ne dediğimi anladın. Neyse, lafı uzatıyorum.
Ama yeter, değil mi?
Akıl sağlığı sorunlarına dair bilgi için www.wannatalkaboutit.com'u ziyaret edin.
Alt yazı çevirmeni: Uğur Çoturoğlu