Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Saturn pożerający własne dzieci
autorstwa mistrza Francisca Goi,
namalowany między 1820 a 1823 rokiem.
Chcemy podziękować ambasadorowi Hiszpanii za wysiłki,
dzięki którym obraz Goi jest tu z nami już od roku.
Dziękuję.
Dziękuję bardzo.
NOWY JORK (USA)
Dziękuję wszystkim za przybycie, zwłaszcza markizom...
BANGKOK (TAJLANDIA)
Inés.
Proszę, zgódź się.
Z tobą jestem najszczęśliwszą kobietą na świecie.
MIASTO PANAMA (PANAMA)
Mam dla ciebie dobre wieści. Ambasador dał zielone światło.
Tak. Wysłałem ci link, wybierz pokój, który wolisz.
Z wymiarami i tak dalej.
Pojutrze zadzwonią do ciebie z ministerstwa.
Odbiorą wszystkie materiały.
TOKIO (JAPONIA)
AMBASADA HISZPANII
Dobra robota, Takeshi.
Dziękuję.
AGENT ZETA
ŚWIĘTA RIWIERA GALICJA (HISZPANIA)
KRAJOWE CENTRUM WYWIADOWCZE (CNI) MADRYT (HISZPANIA)
Mam wieści.
Świeżutkie. Operacja Ciénaga.
Co o niej wiemy?
Czterech zamordowanych agentów brało w niej udział
i od tamtej pory mieli fałszywe tożsamości.
Jeśli prasa połączy kropki, rozpęta się piekło.
Wiesz, co musisz zrobić. Terroryzm, ISIS, Al-Ka’ida, cokolwiek.
Dobrze.
W aktach była jeszcze jedna teczka.
Ta.
Potrzebuję ministra.
To pozostanie poufne, póki tego nie rozgryziemy.
W porządku.
Co zrobisz?
Jedyne, co mogę.
Pepe! Muszę iść.
Dobra, dokończę.
Dziękuję.
Chodźmy.
Jak subtelnie.
Przez telefon byś się nie zgodził.
Na nic się nie zgadzam.
Nie włączyłeś dziś telewizora?
Nie mam telewizora.
Jestem tu, by się odłączyć.
- Mam urlop, jeśli nie pamiętasz. - Pamiętam.
Prosiłem cię o rok. Pół roku temu.
Pogadamy za drugie pół.
Zaraz wrócę.
Iago.
Trzymaj. W ten sposób.
Weź łyżkę.
Proszę.
Dasz radę. Śmiało.
Brawo, mamo, jesteś mistrzynią.
Czemu nie powiedziałeś?
Świetnie. Ma lepsze i gorsze dni.
Gdy wróciłem z Bejrutu, już nie mówiła.
Bardzo dobrze.
Świetnie.
Masz oczy po matce.
Mówi, że pod względem charakteru jestem jak on.
Prawda, mamo?
Mówią, że twój ojciec jest legendą.
Wszyscy polegli stają się legendami.
Ostatnia. Dobrze.
Andreia.
Bardzo dobrze.
Zjedz.
Czwórka zabitych żyła pod nowymi nazwiskami
w kilku ambasadach Hiszpanii.
- Chronił ich rząd. - Ukrywali się. Dlaczego?
Nie wiem. Ale ktoś ich znalazł i zamordował.
Dlaczego ta czwórka?
Ofiary coś łączyło.
Uczestniczyli w misji 37 lat temu.
To byli członkowie CESID, stara szkoła wywiadu.
Co to była za misja?
Nie mogę powiedzieć nic więcej. Nie ma żadnych akt.
Niewiele po nas zostaje, ale coś musi być.
Tak, ale o operacji Ciénaga nie napisano nic
albo wszystko zostało zniszczone.
Elena, teraz najważniejsza jest matka.
Chcę być przy niej, ile czasu jej nie zostało.
- Rozumiem. - To dobrze.
Ale może zginąć ktoś jeszcze.
W tę operację było zaangażowanych pięciu agentów.
Odnaleziono cztery ofiary.
- Nie ma piątej. - Właśnie.
Teraz nazywa się Salvador Ancares.
Zniknął, nie przyszedł dziś do pracy.
Relokowano go do Tallina, do Estonii.
Albo nie żyje, albo się ukrywa.
Ale znalezienie go jest ważniejsze, niż myślisz.
Tylko on może nam powiedzieć, o co chodziło w tej operacji
i kto zabija naszych ludzi.
Przykro mi, ale więcej nie mogę.
Porozmawiamy za pół roku. Jak mówiłem.
Gdyby mogła mówić, zachęciłaby cię do tego.
Słucham?
Nie chciałam, żebyś tak się dowiedział.
POUFNE
To jakiś żart?
To akta Salvadora Ancaresa.
Ciénaga, 1987.
To piąty agent, którego masz znaleźć i chronić.
Nie, mój ojciec... Zginął na misji, gdy byłem dzieckiem.
To nie może być on.
Tak.
Éric Baena zmarł 34 lata temu.
Został pochowany jak pozostali
i jak oni dostał nową tożsamość.
Matka by mnie nie okłamała.
- Przykro mi. - Kłamiesz.
Sama dopiero się dowiedziałam.
Iago, znajdź Ancaresa.
Ustal o co tu, do diabła, chodzi.
Mój ojciec nie żyje.
Iago, twoja matka jest już w łóżku. Pójdę już.
Dziękuję.
- Do jutra. - Do jutra.
Mój ojciec żyje?
Powiedz coś, mamo.
Gest, cokolwiek.
AMBASADA HISZPANII
Przeszedł dziś na emeryturę, dlatego tak jest.
Czekaliśmy na niego.
- Gdy nie przyszedł... - Jego biurko?
Tutaj.
- Dostał jakieś listy albo paczki? - Nie.
Zamówił coś z dostawą?
Nie, zwykle nic tu nie odbierał.
- Na pewno? - Tak.
- Jego papierosy. - Te?
Tak.
Palił, ale jego żona nie wiedziała, więc odbierał je tutaj.
Karton tygodniowo, co piątek.
Dziś jest czwartek.
Mogę zostać sam?
- Pewnie. - Dzięki.
Czemu nie ma o nim wieści jak o innych? Pewnie żyje.
Zdobędę nagrania z okolicy.
Ancares lub zabójca musieli zostawić ślad.
Pomów z jego żoną. Wyciągnij coś z niej.
Zadzwonię, jak zdobędę nagranie.
Jeszcze jedno.
Ma drugiego syna.
Wiedziałaś?
Zeta, najważniejsze, by znaleźć Ancaresa.
No tak.
Jest tu twoja mama?
- Twoja mama. - Mamo!
- Cześć. Jesús, tak? - Tak.
- Wejdź. - Dziękuję.
Zauważyła pani u niego dziwne zachowanie?
Tak, czasem zachowywał się dziwnie.
Raz wydawało mu się, że ktoś go śledzi, ale...
kto by śledził attaché kulturalnego w Estonii?
Nie wiemy.
Hans, kochanie, idź do swojego pokoju.
Czy to ma z tym coś wspólnego?
Boże! Wiedziałam, że mnie okłamuje. Ale jestem głupia!
Spokojnie, znajdziemy go. Słyszy mnie pani?
W którym miejscu w domu spędzał najwięcej czasu?
Pani Karlsson, proszę się uspokoić.
Tutaj.
ROZPOCZNIJ DESZYFROWANIE
WPISZ HASŁO
Dzień dobry, dobry wieczór.
Jeśli to oglądasz, nasza piątka z Ciénagi została namierzona.
Jeśli chcesz mnie zabić, nie znajdziesz mnie.
Nie powiem ci nic o tej misji ani o tym, co się stało.
Nie krzywdź ich, nie mają z tym nic wspólnego. Nic nie wiedzą.
Jeśli jesteś z tych dobrych...
Dobry, zły... Trudno wyznaczyć granice w tym, co robimy.
Powiem dwie rzeczy: chroń moją rodzinę.
A w tej kopercie masz wszystko, czego potrzebujesz.
Iago. Sprawdzamy kody, wyglądają na nasze.
- Nie powiedział nic więcej? - Nie.
- Szefowo, spójrz na to. - Chwileczkę.
Kody prowadzą nas po współrzędnych GPS tutaj.
Zeta, potwierdzam, kody są nasze.
Kurwa.
Zeta?
Wstawaj!
Ręce do góry!
Zdejmij kask. Już.
Już!
Odwróć się.
Odwróć się, już!
Odwróć się!
Kolumbijska Służba Wywiadowcza.
Rzuć broń.
Salomé Suárez.
Twój kryptonim?
Alfa.
- A twój, Jesúsie Bao? - Zeta.
Zostałam „Alfą”, bo byłam najlepsza na roku.
Ty chyba byłeś najgorszy.
Czemu Kolumbia szuka byłego hiszpańskiego szpiega w Estonii?
Przez ostatnie kilka dni ktoś śledził Ancaresa.
Nie wiem. Gdy przyjechałam, już zniknął.
A ty zamiast się ujawnić, atakujesz mnie i okradasz.
Słucham?
To ja wylądowałam na szybie.
- W kopercie jest informacja o Ancaresie? - Skąd wiesz o kopercie?
Mówiłam, byłam najlepsza na roku.
Dlaczego CNI nie nadzorowało Ancaresa?
Przepraszam!
- Nie chcesz nic? - Nie piję.
- Ja stawiam. - Nie piję.
- Długo w tym siedzisz? - Za długo.
- Dlaczego wybrałeś ten zawód? - Ktoś musi to robić.
Jasne. Jesteś typem, który nigdy nie zdradza swojego imienia.
Już nie wiem, które jest prawdziwe.
Ty wszystkim zdradzasz swoje?
To zależy, kolegom tak.
Nie kolegujemy się.
Co chcesz teraz zrobić?
Ty rób, co chcesz. Ja czekam na rozkazy.
Spróbujmy jeszcze raz.
- Operacja Ciénaga była w Kolumbii? - Ciénaga?
Skoro szukasz Ancaresa, to musiało się dziać w Kolumbii.
- Nie udawaj głupiej. - Skąd.
- Robisz to od początku. - Nie wiem, od czego zacząć.
- Nie? - Nie.
Coś ci powiem.
Jeśli powiesz, gdzie jest Ancares,
opowiem ci, co wiem o operacji.
Oboje skorzystamy. Chcemy tego samego.
Nie pracuję w zespole.
Od teraz pracujesz.
Jak chcesz.
Mów.
Rozmawiałam z Kolumbijczykami.
Alfa to ich najlepsza agentka. Najlepsza na roku.
Ancares i czterech martwych agentów działało nielegalnie w Kolumbii.
Operacja Ciénaga była tajną, łączoną operacją agencji.
Teraz Kolumbia i Hiszpania mają ten sam cel.
Znaleźć Ancaresa i wyjaśnić, co się stało 37 lat temu.
Co ci obiecali?
Kolumbia wie więcej o operacji niż my.
Ale nic nam nie dadzą, póki z nim nie pogadają.
Jeśli im go przyprowadzimy, wydadzą mordercę.
Chyba wiedzą, kto to jest.
Coś mi tu śmierdzi.
Zeta, od teraz współpracujemy z DNI.
- Chyba żartujesz. - Nic nie poradzę.
Współrzędne. Dowiedziałaś się czegoś?
Doprowadziły nas na Cmentarz Jana Chrzciciela w Rio de Janeiro.
Sprawdziliśmy wszystkie akta związane z tym miejscem.
Znaleźliśmy fakturę z 1990 roku z wydatkami na pogrzeb.
Na nagrobek z imieniem i nazwiskiem.
Nie musisz kończyć.
- Ancares pochował tam Érica Baenę. - Tak.
Lecisz do Brazylii.
RIO DE JANEIRO (BRAZYLIA)
CMENTARZ JANA CHRZCICIELA
Słyszysz mnie?
Doskonale.
Sprzątacz w pomarańczowym.
Alfa, znalazłem grób.
Co teraz?
Świeże kwiaty.
Ty, zatrzymaj się.
Stój, mówię.
- Mogę pana o coś spytać? - Jestem zajęty.
Zatrzymaj się.
Stój!
Ty sukinsynu!
Stój!
Szlag!
Stój!
Pokaż ręce.
Odwróć się.
Odłóż broń, powoli.
Rusz się.
Spokojnie. Tak.
Gdzie Ancares?
Bawi was to?
Rzućcie broń!
Rzućcie broń, skurwiele!
Lepiej to zróbcie.
Już!
Dobra. Rób, co mówią.
Torba.
Daj mu torbę.
Torba!
W porządku?
Wiecie, co robić.
Możecie iść.
- Szybko. - Dalej!
Chodźmy.
Stary nie chce dziewczyny.
A niech mnie szlag!
Już prawie jesteśmy.
Jesteśmy.
Dobra. Idziemy.
Powoli. Wchodź.
Idziemy.
W ambasadzie wszystko dobrze?
Pewnie. W ambasadzie nigdy nic się nie dzieje.
Musiałeś odstawiać ten cyrk?
Miałeś być zawodowcem.
Kiepskie podejście.
Zapytam jeszcze raz. Czemu mnie szukasz?
Żeby cię chronić.
Jesús Bao.
Nawet siebie nie potrafisz ochronić. Jaki masz pseudonim?
Zeta.
Wszystko dobrze w siedzibie przy Cuesta de las Perdices?
Teraz nazywamy ją Centrum.
W Centrum jest dużo Kolumbijek?
Operacja łączona, dopóki twoi ludzie nie wywalili jej z auta.
- Czemu Kolumbia mnie szuka? - Wiesz czemu.
By wyjaśnić, co stało się w Kolumbii 37 lat temu.
Operacja Ciénaga. No więc?
Na razie to ja zadaję pytania. Dobrze, Zeta?
Byłeś w moim domu i widziałeś moją rodzinę. Jak się mają?
Może oświecisz mnie swoją mądrością i powiesz, co widzisz?
Masz inną rodzinę, która potrzebuje ochrony?
Brawo. Dzieciak odrobił pracę domową.
W Hiszpanii są akta, miałeś żonę i dziecko.
To życie należało do Érica Baeny.
Wiesz, gdzie Éric Baena leży pochowany od 34 lat.
Zeta, uważaj na to życie. Jest skomplikowane.
Centrum pozwoli ci żyć wieloma życiami.
Wszystkie te życia przeżyjesz w zamian za swoje.
Moje jest teraz tam, w Estonii, w Tallinie.
- Ochronisz moją rodzinę? - Już ci mówiłem, to moja praca.
Ale musisz opowiedzieć o operacji,
czemu nam zagraża.
Jak chcesz mnie chronić, strzelając na oślep?
Nie ma akt o misji. Zakładamy, że CESID wszystko zniszczyło.
Nie było czego. To były lata 80.
Kto chce cię zabić i czemu?
Spokojnie. Zawsze spokojnie.
Cała misja dotyczyła kolumbijskiej posiadłości
niedaleko Medellín. Ciénagi.
Dlaczego Centrum działało samo za granicą?
Bo przyjechaliśmy do Ciénagi za kokainową gwiazdą,
bystrym jak diabli gościem, Sito Baltarem.
Sito Baltar?
CNI nie zajmuje się przemytem narkotyków.
Był przynętą, by dotrzeć do Tirapu.
Członka ETA.
Asier Zabaltegui, pseudonim Tirapu.
Największy sukinsyn we wszechpotężnym skrzydle wojskowym ETA.
To, jak Tirapu wylądował w Kolumbii,
to początek naszej tragedii, twojej i mojej.
W latach 80. Tirapu stał się gwiazdą młodych rekrutów ETA.
Nie miał nawet 25 lat, gdy przejął dowództwo biskajskie.
Miał w sobie to coś.
Gdy wyczuł w tobie hiszpańskość, byłeś trupem.
Instynktownie, bez starań,
Tirapu stał się wschodzącą gwiazdą terroryzmu,
doskonałą maszyną do zabijania.
Aż posunął się za daleko.
Dawaj!
Cholera! Szlag!
Tak jest.
Kurwa, nadal żyje.
Pozbądź się go!
Po tej masakrze rząd postanowił go wyeliminować.
Dali nam carte blanche, oko za oko, ząb za ząb.
Rząd chciał zdobyć polityczne punkty.
Problem w tym, że ETA przewidziała ten ruch
i wygnała swojego najlepszego terrorystę do Kolumbii.
Jak namierzyliście Tirapu?
Wywiad policyjny poinformował nas, że diler Sito Baltar
regularnie spotykał się z Tirapu, i podążyliśmy za tym tropem.
Powoli.
Powoli, dobrze? To nie piasek, to kosztuje.
Sito Baltar. Co za postać.
Paco, słyszysz?
W latach 80. Sito Baltar był niekwestionowanym królem przemytu kokainy
i jak każdy dobry król miał całkowitą kontrolę nad portami w Kolumbii,
z których wysyłano transporty w świat.
Sito dobrze płacił i pilnował, by wszyscy byli zadowoleni.
Jeśli mu przeszkodzono, pokazywał, kto rządzi po obu stronach Atlantyku.
Bo Sito Baltar wiedział, że jego przyjaciele z FARC go chronią.
Dobrze ci w zielonym.
- Jak rodzina? - W porządku.
Chroniąc go, partyzantka karmiła własny biznes
i nie chodziło o rewolucję.
Tylko o kokainę i broń.
Jak mawiała mama, mała rybka, która gryzie własny ogon.
Umowa była prosta.
ETA szkoliła FARC w produkcji i obsłudze materiałów wybuchowych,
a FARC dostarczali broń ETA.
Baltar za niezłą działkę sprowadzał tę broń do Euskadi.
Bierzemy końcówkę, podgrzewamy, jednocześnie...
Mamy dilera z portami i statkami,
armię partyzantów z żołnierzami i bronią,
dobrze zakamuflowanego członka ETA wysyłającego broń do domu.
- Co nam umyka? - Broń. Skąd ją brali?
Ze Ciénagi,
rancza największego handlarza bronią w obu Amerykach.
Czyli kogo?
Dam ci kolejną lekcję historii.
W 1985 roku, 40 lat temu, nadzorowałem...
Nazwijmy to „nielegalny ruch w porcie”.
Czasem, głównie dzięki szczęściu,
udawało nam się zapobiec temu,
by mała część broni trafiła do Hiszpanii.
Co ty robisz, dupku? Nie ruszaj się.
Dawaj to.
Podczas jednej z operacji odkryliśmy
nazwisko osoby dostarczającej broń,
która skończyła w skrzydle militarnym ETA.
Furiase. Teo Furiase.
Teo Furiase znany jako „Gniew Boży”.
Zbudował całe swoje życie w Ciénadze.
To był jego dom, świątynia i bunkier.
Odkryliśmy, że Furiase jest nietykalny.
Zbudował imperium, przekupując sędziów, biznesmenów i polityków,
którzy pozwalali mu działać w Ameryce Łacińskiej.
Nie ruszylibyśmy za nim, gdyby nie skontaktował się z Tirapu.
Ale to zrobił. Tak nasza piątka z agencji wylądowała w Kolumbii.
- Chwila. - Moja kolej.
Nic.
Tirapu był profesjonalistą. Nie wystawił ze Ciénagi nawet palca.
Czas i pieniądze się kończyły, nie mieliśmy nic.
Nasi przełożeni zaczęli tracić cierpliwość.
Jak go znaleźliście?
Cynk.
- Cynk? - To zawsze jest cynk.
Źródło było godne zaufania?
Powierzyłbym mu życie.
Podał nam dzień, godzinę i miejsce
wymiany walizek między Gniewem Bożym, Baltarem i Tirapu.
Święta Trójca sukinsynów razem w tym samym miejscu.
- Widzisz, co dla ciebie zrobiłem? - Cudnie.
Miejsce było trudne. Rodziny, dzieci...
Ale to była nasza jedyna szansa.
Tirapu wyjeżdżał tamtej nocy z Kolumbii, a nasza piątka
była przekonana, że misja będzie szybka i czysta.
Jeśli ktoś mści się na CNI 37 lat później,
operacja nie była tak czysta, jakby się wydawało.
- Co się stało? - Pamiętaj.
Tirapu był sukinsynem, ale nie głupcem.
Już są.
Tirapu pokazał się w dzień festiwalu,
bo wiedział, że to zapewni mu bezpieczeństwo,
a rodziny będą jego najlepszą tarczą.
Cześć!
Jak się masz?
Najgorszy koszmar agenta.
Ofiary wśród cywilów w obcym kraju.
Tirapu wiedział, że nikt nie będzie atakować go w takim otoczeniu.
Nie mieliśmy wyboru, musieliśmy odpuścić.
Ale nie odpuściliście.
Polowanie na Tirapu stało się sprawą państwową.
Opuszczał Kolumbię i mogło nie być kolejnej szansy.
A co gorsza, tego dnia ktoś ostrzegł Furiasego.
Odkryli, że jesteśmy na ich tropie.
Wszystko się zesrało.
Byłem dzieciakiem.
To był najbardziej pojebany moment w moim pierwszym życiu.
Jak myślisz, kto się na tobie mści?
Ktoś powiązany z ludźmi, których zabiliśmy na festiwalu.
Co ty na to?
Zróbmy tak.
Pojedziemy razem do Bogoty.
Teraz.
DNI ma do ciebie pytania.
Najpierw powiesz coś babci, Czerwony Kapturku Zeta.
Czemu chcesz poznać wilka?
Przyjechałem tu cię chronić i to zrobię. Jedziemy.
Każ im odłożyć broń. Nie będę powtarzał.
Jestem ciekawy, jak planujesz to rozegrać.
Moja partnerka ma cię na muszce.
- Uważaj! - Kurwa!
Rzućcie broń! Na ziemię!
Rzućcie broń na ziemię!
- Spokojnie. - Broń.
Rzucić broń!
Młody już wychodzi!
Broń na ziemię!
Młody wychodzi!
Rzucić broń!
Włóż rzeczy do torby. Już!
Jego rzeczy...
Rzeczy do plecaka.
Spakujcie rzeczy.
Wynieście plecak.
Mam dość słuchania.
Szybko!
- Spokojnie. - Weź to.
Bierz plecak.
Dalej. Nie ruszaj się.
Odstrzelę ci łeb.
Tam, do cholery!
- Rzuć broń! - Stój!
Strzelę mu w łeb!
Odłóżcie broń!
Odłóżcie broń.
Opuśćcie broń.
Wszystko w porządku!
Spokojnie. Odłóżcie broń.
Kluczyki.
Daj mi kluczyki.
Brać tę sukę!
Chodźmy tędy!
Wypierdalaj stąd!
Przestań, do cholery!
Dalej.
Przegrałaś, kurwa.
- Przegrałaś. - Nie strzelajcie.
- Zabiję tę sukę. - Nie strzelaj.
Spokojnie!
- Puść go! - Puść go, suko!
- Spokojnie. - Gdzie facet z motorem?
Rusz się!
Jedź!
Nie widziałeś mnie?
- Dokąd idziesz? - Do łazienki.
BOGOTA – WYWIAD AKTYWUJ ZA 5 GODZIN
Wszystko dobrze?
Wszystko źle, dzięki Bogu.
BOGOTA (KOLUMBIA)
DYREKCJA WYWIADU NARODOWEGO (DNI) BOGOTA (KOLUMBIA)
Cześć, Alfa.
- Elena Faron. - Hugo Landa.
Alfa.
Elena Faron, Hugo Landa.
Czekają na nas w środku.
Ancares, za mną.
Zeta, lepiej zaczekaj w hotelu.
- Tędy. - Zrobiłem swoje?
Nie masz zgody na wejście.
Hotel jest po drugiej stronie ulicy.
Odpocznij. Zasłużyłeś. Pogadamy później.
Przepraszam. Proszę odłożyć swoje rzeczy.
Przepraszam, ale muszę to zatrzymać.
Dobrze. Chodźmy.
Dziękuję.
DZIEŃ DOBRY, WSZYSTKO W PORZĄDKU. PRZESPAŁA NOC.
Jeśli można, wolę skróconą wersję.
Kolumbia szuka czegoś związanego z zabójstwami naszych agentów.
Nie wiemy czego,
ale grożą kryzysem dyplomatycznym.
Jedyną osobą, która może im pomóc, jesteś ty.
W zamian wydadzą nam sprawcę morderstw w ambasadzie.
To priorytet dla ministra. Odpowiada przed opinią publiczną.
Nie kłam, Landa. Minister musi taplać w gównie,
jak to minister. Oni non stop pływają w gównie.
Zeta zna moje warunki,
współpracuję z wami ostatni raz i znikam. Żywy.
- Na zawsze. Jasne? - Dobrze.
- Teraz wybaczcie.
Piłka wyskakuje mi z kosza.
- Co? - Muszę się wysrać.
Wy nie sracie? Pewnie, nigdy nie sracie!
- Poczekamy tam. - Boże.
Chodź.
- Ręce. - Spokojnie.
Kim jesteście?
Przysłał nas stary Hiszpan.
Ancares?
- Nie wiem, jak się teraz nazywa, ale... - Stać.
Dobrze.
Jestem Marlon. To Flaco, a to Vivi.
Jesteśmy nieuzbrojeni...
i chcemy pomóc.
W czym?
Staruszek ci powie. Na razie musisz nam zaufać.
Flaco.
Spokojnie. Połóż na stole to, co masz w plecaku. Dawajcie.
- Ułożę sprzęt. - Dobrze.
Na stół. I żadnych wygłupów.
Dobrze.
- Śmiało. - Dobrze.
Podaj mi słuchawki.
Dobrze.
Bierzmy się do pracy.
Marlon, słyszysz?
Skarbie!
Dobrze cię słyszeć po tak długim czasie, bracie.
Jesteśmy w hotelu po drugiej stronie ulicy z twoim nowym chłopakiem.
Zeta, słuchaj
i ucz się od starszych.
Marlon, coś tu śmierdzi, ale jeszcze nie wiem co.
Musisz być moimi oczami.
Nie martw się.
Po to tu jestem.
I wszyscy pracujemy dla ciebie.
Ale musisz mnie słuchać i nic nie mówić, dopóki ci nie powiem.
Jestem w twoich rękach.
A kiedy jestem w twoich rękach, jesteś bardzo szczęśliwy.
I to mnie stresuje.
To miłość, kochanie.
Tym jest miłość.
- Elena Faron. - Witam!
- Nie mogłam się doczekać. - Ja też.
- Hugo Landa. - Cześć.
- Proszę usiąść. - Dziękuję.
- Dobry wieczór, panowie. - Dobry wieczór.
Diana Herrera. Witam w Kolumbii.
Diana Herrera i Diana Łowczyni.
Wreszcie widzę osobę odpowiedzialną za ten festiwal.
Dużo pan wie o festiwalach w Kolumbii, prawda?
Tak, bardzo dużo. Kim są ci Trzej Tenorzy?
Pan Pasterz, pan Owca i pan Pies.
Diano, potrzebujesz dobrego weterynarza.
To wciąż ten sam sukinsyn.
Legendarne poczucie humoru.
Ale bez obaw, to ja prowadzę.
Oni pilnują, żebyśmy nie zjechali z drogi.
Zgadza się. Jak pan widzi, sprowadziliśmy tu pana,
bo DNI chce wyjaśnić, co wydarzyło się na kolumbijskiej ziemi w 1987.
Nie musieliście mnie porywać.
Porywać? Sprowadziliśmy pana, by zawrzeć pokój.
Jasne. A teraz rozmawiacie z gołąbkiem pokoju.
Prowokuje ich.
Lepiej odłóż tę klamkę, zanim wystrzeli.
Czyli pan to Salvador Ancares?
Tak, już od jakiegoś czasu.
- Wcześniej nazywano pana... - Baena. Éric Baena.
- Przejdźmy do rzeczy. - Oczywiście.
Wasza jednostka działała w Kolumbii nielegalnie,
szukając hiszpańskiego terrorysty.
Misja zakończyła się masakrą. Musimy ustalić kto za to odpowiada.
Zdefiniuj „odpowiedzialność”.
Osoba, która wydała rozkaz otwarcia ognia
w miejscu publicznym pełnym rodzin.
Ta osoba jest teraz przed wami.
Zdjęcie, Alonso, proszę.
Dwudziestu zabitych, wielu rannych.
Sprawa się przedawniła.
Nie rozumiem, co my tu robimy. To było dawno temu.
Wie pan, czego ja nie rozumiem? Następny, Alonso, proszę.
Mamy nagrania z panem z dnia zamachu na ambasadę.
Kąsają cię.
Widzi pan coś dziwnego?
Waż słowa.
Nie.
Nie?
Nie, wszystko w normie. Działanie agenta wywiadu.
To nie podejrzane, że jedynym ocalałym z operacji Ciénaga
jest główny dowódca?
Co jeszcze bardziej podejrzane, zabójca nie próbował go zabić, a porwać.
Porywacz został zidentyfikowany?
Nie ma go w aktach.
Ani nikogo odpowiedzialnego za zamach w ambasadzie.
Jasne, że nie ma nazwiska.
Potrzeba dużo pieniędzy, zasobów, Diany Łowczyni,
by osiągnąć taki poziom profesjonalizmu i niewidzialności.
Ale wy już to wszystko wiecie, bo wiecie, kto ich zatrudnił.
Powiemy panu w odpowiednim czasie.
Chciałabym pana o coś zapytać.
Czy w ostatnich miesiącach miał pan kontakt ze zmarłymi?
Wiemy, że tak.
Musi pan tylko potwierdzić.
Zgadza się.
Dziennikarka skontaktowała się z Celią miesiąc temu.
Słucham?
Znała wiele szczegółów o operacji
i chciała z nami porozmawiać, by napisać książkę.
To był zły dzień.
Za dużo cywilów. Wymknęło się spod kontroli.
- Miał pan z nią kontakt? - Nie.
Ale spotkaliśmy się w piątkę, bo nie wiedzieliśmy, co dalej.
LONDYN (ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO)
Dziennikarka wiedziała wszystko o operacji
i nie ujawniła, kto jest jej źródłem,
ale wiedziała rzeczy, o których wiedzieli tylko zaangażowani.
Spotkanie było bardzo napięte.
A dokładniej?
Pogrywają z tobą.
Lada moment wystrzelą.
Pomyślmy...
Zna pan nazwisko dziennikarki?
Centrum wie, że jest pan głupi?
Proszę uważać. Nie jesteśmy w Hiszpanii.
Zapytam jeszcze raz.
Ma pan nazwisko dziennikarki? Tak czy nie? To proste.
Nie było żadnej dziennikarki.
Była przynętą, by nas zlokalizować, a następnie wyeliminować.
Kto chciał was wyeliminować?
To nudne, Diano. Nie robimy żadnych postępów.
Powiesz nam, kto to jest?
Co jest?
Jebane zakłócenia.
- Słyszeliście? - Tak.
Nie tylko my słuchamy.
Sygnał dochodzi z hotelu, nad nami.
Szefie, rób dalej swoje i wyjrzyj przez okno.
Ktoś nas szpieguje.
Czemu zniknął pan po incydencie w Tallinie?
Bo tak się bałem,
że dosłownie srałem w gacie.
Ale mógł pan poprosić CNI o pomoc.
Jasne, mogłem.
Mogłem to zrobić.
- Ale nie zrobiłem. - Bo?
Skończmy z tą błazenadą.
Było jasne, że ktoś nas zdradził.
Ktoś z CNI lub z innej agencji
z dostępem do bardzo poufnych informacji.
Dwudziestu zabitych w obcym kraju to dość poufna informacja.
Od teraz nic nie będzie przypadkowe.
Bo w naszej branży przypadki nie istnieją.
Nie rozumiem. Co ma pan na myśli?
To, w czym teraz dryfujemy, ma 12 pięter głębokości.
To piętro, my...
jesteśmy aż potąd w gównie.
Jeśli będziemy dalej pogrywać,
gówno wzniesie się co najmniej osiem pięter wyżej.
Więc decydujcie.
- 20. piętro. - Tak.
Dwudzieste piętro, pokój 20-06.
- Vivi. - Ta nasza gra,
z całym tym naszym gównem...
Podsumujmy.
Alonso.
W 1987 roku doszło do masakry w najważniejszym dniu
Festiwalu Kwiatów w Medellín.
Uznano ją za część wojny między kartelami.
Aż odkryliśmy, że hiszpańscy szpiedzy działali bez naszej zgody
i byli odpowiedzialni za operację.
A teraz ktoś ich eliminuje.
Esteban Furiase, pierworodny spadkobierca Teo Furiasego i jego imperium.
Czysto.
Możecie iść.
Dobrze.
Trzydzieści siedem lat temu
Esteban Furiase stracił ojca w waszej niechlujnej operacji.
Szuka was i ściga każdego po kolei.
Więc teraz chcemy wiedzieć, co się stało,
zanim coś znów wybuchnie nam w twarz.
- I co? - Wszystko jest na podsłuchu.
Szefie, masz tam kreta.
Podsłuchują na żywo.
Namierz IP.
- Pokazuje Medellín. - Medellín?
Ranczo.
Ciénaga.
Szefie, to Esteban Furiase.
Musisz zrozumieć sytuację.
Jedna z osób w tym pokoju
to kret z kartelu Estebana Furiasego.
Kaszlnij, jeśli mamy przerwać, ale on to zauważy.
Zdaje się, że sprawa jest rozwiązana.
Mamy już zabójcę, prawda?
Jak mówisz, Eleno, zdaje się.
Pomysł, że Esteban Furiase
mści śmierć ojca, to solidna hipoteza,
ale wciąż tylko hipoteza.
Macie dowody, że Esteban Furiase stoi za tymi morderstwami.
Aresztujcie go. Załatwimy ekstradycję.
- To nie takie proste. - Dlaczego?
Oddamy Estebana Furiasego,
gdy poznamy wszystkie fakty. Brakuje kluczowego elementu.
Wróćmy do początku.
Po co zabijać czterech agentów oprócz pana?
Rozumiem.
Co pan rozumie, Ancares?
Rozumiem, o co chodzi.
Odłączmy to. Rozwalimy im bębenki.
A masz, skurwielu.
Dobrze, szefie.
Czas zatańczyć salsę, kochanie. Mam nadzieję, że jesteś w formie.
Potrzebuję protokołów bezpieczeństwa Ciénagi.
Robi się.
Kończymy?
Nie, w porządku.
No to Esteban Furiase.
Albo nie macie dość dowodów, by go ścigać,
albo nie możecie, bo ma wpływowych przyjaciół.
Każdy z nas był kiedyś w takiej sytuacji, Diano.
- Nadal mieszka w Ciénadze? - Nadal tam mieszka.
Praktycznie nigdy nie wyjeżdża. A co?
Lata temu Ciénaga była jak forteca.
Nie można było wejść ani wyjść.
Pewnie nadal tak jest?
Widzę, że wie pan, jak to działa.
Wejście do domu Furiasego to wypowiedzenie wojny.
Zwłaszcza jeśli nie mamy dowodów.
Wejdźcie tam.
Odpowiednio.
Bez śladu, to będziemy żyć długo i szczęśliwie.
Odpowiednio? Jak w operacji Ciénaga?
Na razie na to nie zezwalamy.
Jestem pewien,
że ktoś nas podsłuchuje.
Nie pozwól, by cię wyrolowali.
Wyłóżmy karty na stół.
Dobrze, Diano?
Czego ode mnie chcesz?
Już panu mówiłam.
Chcemy osoby odpowiedzialnej za masakrę.
Jedziemy.
Przygotuj tarczę, bracie.
Naprawdę odpowiedzialnej.
Jest nią Casiel.
Casiel?
Nie powiedział pan swoim?
- Wiecie, kim jest Casiel? - Nie.
Ancares,
wyjaśnisz, kim jest Casiel
i czemu nie ma go w naszych aktach?
Ci skurwiele wiedzą.
Kim jest Casiel?
- Nie mogę powiedzieć. - Głuchy jesteś?
Zadaję ci pytanie.
Stary Hiszpan ci powie.
Tylko nasza piątka ze Ciénagi wiedziała o tym nazwisku.
I Casiel.
Albo powiecie, skąd znacie to nazwisko, albo koniec gadki.
Informacje nie pochodzą od zabitych, tylko z klanu Furiase.
Albo coś ci umknęło, albo robisz sobie jaja, partnerze.
Podczas operacji trzy tygodnie temu odkryliśmy,
że Furiase ukrywa pewne informacje od ponad 30 lat.
Informator dostarczył nam cenne dane.
Dobra, Andresito.
Widzisz tę kamerę?
Powtórzysz to, co nam mówiłeś.
I tyle.
Spokojnie, nic ci nie będzie.
Pieniądze i bilet są gotowe. Nic się nie stanie. Mów.
Szef miał obsesję na punkcie tego Hiszpana, Ancaresa.
Nakazał pozbyć się jego kolegów z ambasady.
Musimy pójść na całość z tą imprezą.
- Zajmę się tym. - Nie martw się.
- Andresito. Ciao, kochana. - Szefie, trzymaj się.
Gdy szef poszedł, wszedłem do domu i sklonowałem jego komputery.
Słyszysz?
Otworzyłem szuflady i znalazłem tam mały komputer.
Sklonowałem go.
Potem zauważyłem, że jest też koperta.
Otworzyłem ją, a w środku była kartka z zapisanym nazwiskiem.
Jakim?
Casiel.
Dobrze.
To komputer Furiasego, znaleźliśmy na nim ukryty folder.
Kim jest Casiel, panie Ancares?
Macie zeznanie jego człowieka i dowody cyfrowe. Zatrzymajcie Furiasego.
Ustaliliśmy, że wejście do domu Furiasego
to wypowiedzenie wojny.
Poza tym Andresito zginął dwa dni po tym nagraniu.
Co za zbieg okoliczności.
Dobrze.
Powiem wam, jeśli zagwarantujecie bezpieczeństwo moje i mojej rodziny.
To możliwe tylko wtedy, gdy Esteban Furiase zostanie załatwiony.
Zgadzacie się czy nie?
Dokąd idziesz?
Idę zapalić.
Macie dużo do obgadania.
Jeszcze jedno. W tym pokoju jest człowiek Furiasego.
- Zhakował mikrofony i kamery... - Brać go!
O mój Boże...
Spokojnie, Diano, spokojnie.
Na razie wszystko dobrze. Odłączyliśmy ich sygnał.
Moja oferta nie podlega negocjacjom.
Z waszej strony Esteban, z mojej Casiel.
Chcę to na piśmie.
- Nie zgadzam się. - Nie.
Po wszystkim chcę widzieć waszą trójkę u siebie.
Nie teraz.
Zachowuj się.
Monitorujcie.
Jesteś prawdziwym sukinsynem, ale i geniuszem, Marlon.
Przebiegły z ciebie pies, szefie.
Ancares, kim jest Casiel?
Spokojnie, Zeta.
Zdemaskowaliśmy jego człowieka w sercu DNI,
więc prawdopodobnie zinfiltrowali tę część CNI, która nas wydała.
A Casiel? Po kolei.
Teraz nie można się niczym dzielić.
Złamał się i powiedział, dla kogo pracuje?
Mówi, że pośrednik zapłacił mu
za zhakowanie kamer i mikrofonów. Nic więcej.
Dziennikarka, pośrednik... Esteban odrobił pracę domową.
Ale mam dobre wieści. DNI przystało na twoje żądania
w zamian za wydanie Casiela.
Kim jest ten Casiel? Dlaczego CNI nie ma o nim informacji?
Po kiego Kolumbijczykom Casiel?
Nie wiem i nie obchodzi mnie to.
Był naszym agentem?
Kazał zacząć operację
i dlatego wypadł z obiegu?
Kim on jest? Dlaczego go chronisz?
Co jest? Nic nie słyszę.
Co się stało?
Straciliśmy go.
Czemu myślisz, że Casiel jest mężczyzną?
Casiel to kobieta?
Ma wady i zalety,
ale to najbardziej lojalna agentka Domu.
Poprosiliśmy ją o Tirapu i dała nam Tirapu,
poświęcając niewyobrażalną rzecz.
Swoje nazwisko.
Ona nadal żyje?
Mogę podać jej nazwisko, ale nie dorwiecie Casiel.
Dlaczego?
Bo nasza Casiel już nie istnieje.
Nie działa tak jak my.
Ale nadal jest lojalna.
Nie patrz tak na mnie. Dlatego wybrałaś jej syna.
Wiedziałaś, że to załatwi.
Nie igraj z ogniem.
Będziemy igrać z ogniem w tym życiu i w przyszłym.
Casiel to Pilar.
To koniec tej rozmowy.
Wracaj.
Sprawdź, czy to zakłócacz sygnału.
- Długo to potrwa? - Nie wiem.
Powinieneś to wiedzieć.
Ale nie wiem.
Jaką rolę Pilar odegrała w Ciénadze?
Nie mogę teraz powiedzieć.
Od kiedy wiesz, że Iago to twój syn?
To moja rodzina. Zawsze byłem o krok przed wami.
Powiesz mu?
W swoim czasie. Niech wszyscy myślą,
że Casiel jest mężczyzną.
Czemu mi to powiedziałeś?
Jeśli zginę, musisz zrobić, co się da,
żeby ci skurwiele usunęli Furiasego.
Wiesz, że Kolumbia oficjalnie nie wystąpi przeciw Furiasemu.
Jest zbyt potężny.
Ale wesprą twoją drużynę.
Masz schizofrenię? Widzisz tu jakąś drużynę?
Jesteś naszym najlepszym atutem. Masz kontakty.
Jestem emerytem.
- Emeryci chodzą na ryby. - Chcę Furiasego,
a ceną jest tożsamość Casiel.
Dorwiemy Furiasego, ty wydasz Casiel,
załatwię ochronę tobie i twojej rodzinie
i pójdziesz na ryby. Na tak długo, jak chcesz.
Pewnego dnia nie wypłyniesz już tego gówna.
Jesteście?
Co się stało?
Dowiedz się, czemu mnie nie słyszycie.
Sygnał zanikł. Co przegapiliśmy?
Nie spodoba ci się to, Marlo. Ani trochę.
Już idę.
Dobrze.
Pakujcie się, jedziemy do Medellín.
Chodźmy.
GUATAPÉ (KOLUMBIA)
Co powiedział?
Że za 250 000 dolarów można kupić 15 minut ciemności.
Ustaliliśmy, że 30 minut.
Witamy w Medellín, w Kolumbii.
Przez 15 minut będziemy duchami w labiryncie.
Potem zostaniemy bez spodni.
Jeśli chcesz zrezygnować, to twoja decyzja.
Marlon, twoja kolej.
Dobra. Witam w Ciénadze,
posiadłości tatusia Teo.
Jest wyposażona w najlepszą technologię,
kamery z czujnikami ruchu
i czujniki biometryczne.
Twój kontakt wyłączy zabezpieczenia?
Nie, 250 obejmuje tylko wyłączenie pasywnej ochrony.
Ja zajmę się generatorami.
Nie mam pojęcia, kto zajmie się
tymi skurwielami.
Ilu ich jest?
Dwunastu na ranczu i kilku zaufanych w domu.
Główna sypialnia?
Sądząc po rozmiarze, to główna sypialnia,
więc Esteban i Miss Wenezueli 2015 śpią tu.
A tutaj dzieci.
- Ile dzieci? - Dwoje.
Ten dupek mieszka też z teściową.
- Trzeba być frajerem... - Chcę drania żywego.
Dokumenty, przelewy, płatności dla zabójców.
Do ekstradycji trzeba powiązać go z zabójstwami w ambasadzie,
nie wystarczą mi gówniane zdjęcia na laptopie.
Gładkie 15 minut. Gdy go przejmiecie,
Marlon was odbierze.
Zgadza się.
Zeta. Chcę go żywego.
Dobrze. Flaco, Vivi.
Za godzinę powinno być czysto.
Za godzinę.
Co się stało?
Co się stało ze światłem?
Wyślijcie tam piątkę.
Co się dzieje?
Szefie, cała Ciénaga jest bez prądu.
Generator?
Ktoś przy nim majstrował.
- Chodźmy po dzieci. - Kochanie, co się dzieje?
Pobudka.
- Obudź się, księżniczko. - Mój książę.
- Będzie dobrze. - Obudź się.
- Będzie dobrze. - Coś nie tak?
- Będzie dobrze. - Nic, nie ma prądu.
Zabierz dzieci do salonu.
Chodź, skarbie.
Wszystko dobrze?
Tak jest.
Nasi przeczesują posiadłość.
Ale jeśli chce pan coś zabrać, to teraz.
Z biura.
Wezwij wsparcie. Paramilitarne.
Idziemy!
Chodźmy.
Minęło dziesięć minut.
BRAK SYGNAŁU
Co się dzieje?
- Nie ma sygnału. - Spokojnie.
Schowajcie się za kanapą.
Anita, chodź tu. Weź to.
Przepraszam, to po mnie idą.
- Esteban, co się dzieje? - Chroń dzieci.
- Kochanie, a co z tobą? - Chroń dzieci!
Zaraz wrócę. Zostań tu.
- Opiekujcie się nimi. - Tak.
Ruchy! Musimy chronić szefa!
Ognia!
Jesteś cały?
Dwie minuty. Musimy spadać.
Zabierz ich stamtąd.
Rzuć broń, Furiase.
Rzuć broń! Otwórz zasłonę.
To ty zdradziłaś.
Co ty odpierdalasz?
Samoobrona. Chodźmy.
Zasilanie wróciło.
Kilka aut ludzi jedzie do Ciénagi.
Zeta, macie Estebana Furiasego?
- Chyba nie słyszą. - Zeta!
- Oddziały będą za minutę. - Ancares, zabierz ich stamtąd.
Szefie, siły paramilitarne już są.
Trudno będzie mi wyciągnąć twoich.
- Dalej. - Wyciągnij ich.
- Marlon, odbiór. - Jest ranna.
Ekstrakcja, do diabła. Ruchy!
Wsiadaj!
- Chodź! - Szybko.
Wsiadaj.
Jedź!
Zaraz minie.
Wiem.
- Dalej! - Komórka Furiasego.
Było tylko 12 ludzi.
Dwunastu, 24, 36...
- Nieważne. - Nie wkurwiaj mnie!
Dobra.
Dziadku, wracamy do bazy. Są cali i zdrowi.
Dobrze.
- Dobrze. - W porządku.
Bardzo dobrze. Dobra robota.
Gdzie Furiase?
- Nie żyje. - Co?
Alfa go zabiła.
- Ale dlaczego? - W samoobronie.
Telefon Furiasego.
Przynajmniej coś mamy.
Dzięki, Zeta. Zobaczmy, co z tego będzie.
Dobra robota.
Dobra? Furiase nie żyje.
Co to za mina?
Wolałbyś sam być tym martwym?
Nie.
Jednego sukinsyna mniej. Wszyscy się cieszymy.
Szefie, nic jej nie jest.
Strzał w kamizelkę, mocne uderzenie, trochę strachu.
Na pewno jesteś dumny ze swojej gównianej pracy.
Cham z ciebie.
Cofnij.
- To? - Zacięło się.
No nie wiem.
- Tak. Przewiń. - Dobrze.
Jak się czujesz?
- Wszystko w porządku. - Dobrze.
- Macie coś, prawda? - Na razie nic.
- Jakieś wieści z telefonu? - Nie.
Jeszcze nie.
No cóż.
Twoja kolej. Gdzie Casiel?
Dojdź do siebie. Później pogadamy.
Umowa była taka, że Furiase przeżyje.
Martwy lub żywy. Chcieliście na niego dowodów.
Macie telefon.
Coś ci powiem, Alfa.
Jak dowiemy się, co jest na telefonie, pogadamy.
Casiel. Albo nikt z was nigdzie nie idzie.
- Elena. - Idę.
Dobrze, Ancares.
Dobrze.
Czas zacząć gadać.
Gdzie Casiel?
Czemu tak ją chronisz?
Tak. Chronię ją.
Chronię ją.
Skąd wiesz, że Casiel to kobieta? Nie mówiłem nikomu z żywych.
Nie lekceważ mnie. To ja odkopałam tę sprawę.
Ścigamy ją od lat.
Casiel była...
naszym najcenniejszym źródłem informacji.
Dotarcie do Ciénagi było niemożliwe,
więc Dom zrobił jedyne, w czym jest dobry.
Wysłał kobietę pod przykrywką.
Kobietę, której tożsamość i rola były całkowicie sekretne.
Wtedy nazywała się Sara Varela.
Wstąpiła do policji,
bo Tirapu zabił jej ojca, który był w gwardii.
- Niech żyje gwardia! - Niech żyje!
Była zdeterminowana.
Dlatego była dla nas tak cenna,
bo byłaby lojalna do końca. I była.
Pojechała do Kolumbii zdobyć zaufanie Gniewu Bożego
- i dotrzeć do Tirapu. - Sara.
- Inés, miło cię poznać. - Miło mi.
- Eric. - Miło cię poznać.
- Lucas. - Miło mi.
Furiase stracił żonę, więc mogła zdobyć od niego informacje
przez łóżko. To był rozsądny pomysł.
Kurczę.
Ładna, prawda?
Przeciętna.
Przeciętna?
Sara, to jest Ciénaga.
To trzy strefy, których użyjemy do wymiany informacji.
Musimy wymyślić nazwisko.
Poinstruowaliśmy ją
i zmieniliśmy ją w tajną agentkę.
Sara Varela przestała istnieć i stała się Aną Vázquez.
Ale dla bezpieczeństwa nadaliśmy jej przydomek Casiel.
Inicjały naszych sześciu nazwisk.
Tylko nasza szóstka znała ją pod tym pseudonimem.
I jak?
- Była boginią. - Idziemy?
Wiedzieliśmy, że Furiase padnie jej do stóp.
Stary dobry Teo Furiase topił smutki w Sausalito,
klubie dla bogaczy na przedmieściach Medellín.
Zawiesiliśmy Casiel na haczyku i czekaliśmy, aż go połknie.
I połknął.
Pedrito, kim jest ta laska?
- Ana, to pan Furiase. - Miło mi poznać.
Stała się ulubioną rozrywką Teo. Zaczęła widzieć i słyszeć różne rzeczy.
Tak szlachetnie.
I dobre otoczenie. To też jest wspaniałe.
Dobra. Zdrowie Furiasego, oczywiście.
- To jest... - Nieźle!
Tego ci trzeba.
Prezent, który...
Co poniedziałek składała raport.
Spotykaliśmy się incognito i...
- Wszystko dobrze? - Tak.
Aż wszystko się pokomplikowało.
Może rzucimy to wszystko?
Na pewno mogą przysłać innych.
Nie odejdę, póki nie dorwę tego sukinsyna.
Ryzykowała życie dla informacji
o broni, którą Tirapu zamierzał kupić od Furiasego.
Dzień, godzina, miejsce, wszystko.
Idealna operacja, gdyby nie jeden mały szczegół.
Tirapu miał być...
ostatnim poświęceniem, ale tego dnia wszystko poszło źle.
Jedziemy na Festiwal Kwiatów.
Bawcie się dobrze.
Wrócimy przed 17.
- Będę na miejscu. - Uważajcie na siebie.
Operacja się nie powiodła, cywile nam przeszkodzili.
Mogło być jeszcze gorzej.
I było.
Jeszcze jeden.
Kurwa.
Za ludzi w domu,
jak to mówimy.
Ma pan telefon.
Przepraszam.
Dalej. Tato!
To zła kobieta, oszukuje cię.
To suka.
Przysięgam, przez chwilę
zdawało się, że załatwimy to jak zwykłą misję...
Kim ty, kurwa, jesteś?
Mamusiu!
Byliśmy dzieciakami.
Nikt z nas nie był na to przygotowany.
- Mamusiu! - Nikt z nas.
Obudź się!
Zależało mi tylko, żeby ją stamtąd wydostać.
Wszyscy byliśmy winni i w pewnym sensie wszyscy...
zginęliśmy tamtego dnia.
Co się stało po Ciénadze?
Spójrz.
Pomachaj.
Wyciągnęli nas z Kolumbii, trzymali w ukryciu przez jakiś czas.
Po powrocie do Hiszpanii
skupiliśmy się na tym, co naprawdę ważne,
na założeniu rodziny.
- Urodził się nasz syn, chcieliśmy... - Co ty pierdolisz?
- ...nadal angażować... - Pierdol się!
- Uspokój się! - Co ty pierdolisz?
Zeta!
- Powinienem ci urwać łeb! - Uspokój się, do cholery!
- Przysięgam, że to zrobię. - To rozkaz!
- Jebany klaun! - Zamknij się, wystarczy.
- Nie dotykaj mnie. - Wystarczy!
Jesteś jebanym klaunem.
- Wystarczy, do cholery. - Pierdol się, klaunie!
Wszystko w porządku?
Posłuchaj...
Nie wiem, co jest między wami.
Wiem tylko, że Casiel zaczęła strzelaninę na festiwalu.
Skończ te cyrki i gadaj, gdzie ona jest.
Zakładaliśmy, że zostaniemy w wywiadzie, w ukryciu.
Ale kiedy nasz syn skończył rok,
Dom powiedział nam, że Kolumbia i klan Furiase badają,
kto stoi za masakrą.
Jeśli się dowiedzą, już po nas.
CESID nas wyciągnęło,
bo to był ich jedyny sposób, by się chronić.
Macie cel i informacje
niezbędne do rozpoczęcia nowego życia.
Upozorowali naszą śmierć i nas pochowali.
Sara stała się Pilar, a ja Salvadorem Ancaresem.
Przekroczyła granice,
za które Dom nigdy nie wziąłby odpowiedzialności.
Wywieźli nas z Hiszpanii na dobre, z nowymi tożsamościami.
Oboje byliśmy gotowi zacząć nowe życie,
inne, z dala od Hiszpanii,
ale w tym czasie za dużo się między nami wydarzyło.
Tylko ja wsiadłem do samolotu.
Ancares, ta Pilar, Casiel
czy jak jej tam było. Gdzie możemy ją znaleźć?
Nie wiem.
A twój syn się odzywał?
Ani słowa.
Landa.
Tobie też to śmierdzi, nie?
Nie wiem, skąd dochodzi ten smród...
ale się dowiem, partnerko.
O czym ten pajac gada?
- Wiem, że to trudne. - Co jest trudne?
Wiem, że trudno to strawić.
Ancares powiedział mi o tym w DNI. Znaleźliśmy dokumenty
- łączące twoją matkę z operacją Ciénaga. - Że co?
- Moja matka jest agentką? - Wiem, że trudno to przyjąć.
Ancares nie kłamie.
Doprowadzacie mnie do szału.
Nie wiem, kto kłamie, a kto nie. Chcę wyjaśnień.
- Dam ci je. - Powiedz mi teraz.
Mam to wszystko gdzieś. Mów.
Pogadamy później.
Wiemy, ile osób zginęło w operacji?
Naliczyli 15, ale na pewno będzie ich więcej.
Zobaczymy, bo Furiase już nic nam nie powie.
Ale mamy telefon i jest tam dużo informacji, prawda?
Zobaczmy, co znajdziemy.
- Coś nowego? - Nie. Cześć.
Wszystko dobrze?
Dobrze.
- Wiemy coś o nim? - Nie.
Casiel to kobieta. Kilka razy zmieniała tożsamość.
Obecnie nazywa się Pilar,
i tylko to Ancares nam powiedział.
No tak...
Ten gość robi nas w konia.
Dobrze.
Spróbujmy wyciągnąć z niego więcej.
Jedźcie z Hiszpanami do hotelu,
a my potwierdzimy informacje.
Co? Nie ma mowy. Wracamy do Hiszpanii.
Wy możecie wrócić do Hiszpanii, kiedy tylko chcecie.
Ancares zostaje, póki nie znajdziemy Casiel.
- Umowa była inna. - Chcemy ją znaleźć.
Nie wiemy, gdzie jest.
Pomożemy wam, ale dziś wyjeżdżamy,
a on jedzie z nami.
- Samolot nie odleci. - Landa.
Pani Herrera, jeśli w ciągu godziny samolot nie odleci do Hiszpanii,
zadzwonię do ministra. Albo co gorsza, do prezydenta.
Pewnie.
- Wygrała pani, pani Faron, ale... - Dobrze.
...Alfa jedzie z wami do Hiszpanii
i tam będziemy kontynuować śledztwo.
Świetnie, wszyscy zadowoleni.
- Miło było poznać. - Nawzajem.
- Jesteśmy do usług. - My też.
To bardzo trudne życie.
Ale to właśnie kochamy. Przyzwyczajasz się.
Od jak dawna wiesz, kim jestem?
Ojciec zawsze musi być dwa kroki przed synem.
A ty porzucasz rodzinę?
To nie takie proste.
To nie było życie dla twojej matki.
Nie chciała być związana ze służbą, a ja tak.
Postanowiłem zniknąć.
Wtedy wydawało się, że to słuszna decyzja.
Czemu chcieli cię żywego?
Obaj zrobilibyśmy to samo.
Chcielibyśmy dorwać bliskiego Casiel żywego.
Choć raz powiesz mi prawdę?
- Prawdę. - Tak.
Kto, do cholery, wie, co to prawda?
Ciénaga połknęła nas w całości.
Gówniane życie!
Połknęła nas i nigdy nie wypluła.
Nie wybaczę sobie tego, co zrobiliśmy w Kolumbii.
Widok twojej matki ciągle mi o tym przypomniał.
Kłóciliśmy się i płakaliśmy.
Pewnego dnia obudziłem się,
krzycząc na nią z nienawiścią. Powiedziałem...
że wyjeżdżam i nie wrócę, dopóki nie będę gotowy.
To się nie wydarzyło.
Pewnego dnia zadzwoniła, by powiedzieć, że jestem dla ciebie nikim,
że powiedziała ci, że umarłem, i że nie powinienem już do ciebie pisać.
Bo wysyłałem ci pocztówki.
Z niesamowitych miejsc, w których byłem.
Czego się spodziewałeś?
Uznała, że nie zasługuję, by dla ciebie istnieć,
a ja to uszanowałem.
Ale istniałeś.
Zeta, zabierz rzeczy, wracamy do domu.
Dajcie jej spokój.
Nie martw się. To chora, starsza kobieta.
- Nie poddadzą jej ekstradycji. - Przysięgam, że urwę wam głowy.
Osobiście dopilnuję, żeby nie odkryli jej tożsamości.
Chodźmy.
Dobrze się spisałeś jak na najgorszego na roku.
Dzięki.
Do zobaczenia.
- Załatwione. - Miło było.
- Elena się myli. - Jak to?
Twoja matka nie jest bezpieczna.
Co ty mówisz?
Chodź.
Wszyscy do środka!
Kryć się!
Dalej!
Kryć się!
Do środka!
Do środka, do cholery!
Przytrzymaj go!
Spójrz na mnie!
Zostań ze mną!
Spójrz na mnie! Kurwa!
Wstawaj.
Naciśnij tu.
Patrz na mnie!
- Dociśnij, do cholery! - Zostań ze mną, do chuja pana!
Czemu nie zaczekałeś na mój sygnał?
- Trafiłem go? - Masz nagranie?
Czekaj.
Zlecenie w hotelu
i przekonanie ich, że Esteban Furiase ich szpieguje to jedno.
Ale zabójstwo w bazie wojskowej wśród uzbrojonych ludzi
bez czasu na przygotowania? To inna historia. Podwójna stawka.
Dobra. Mogę prosić o nagranie?
Elena się myli.
Jak to?
Twoja matka nie jest bezpieczna.
Nie słychać końcówki.
To przez samolot, zakłóca.
- Nie da się wyczyścić dźwięku? - Nie.
Miałeś czekać na mój sygnał.
Co teraz?
Strzelimy mu w nogę, uciekniemy?
Cel załatwiony. Jak Ancares?
Chcemy się pożegnać z naszym przyjacielem Salvadorem.
Choć czujemy ogromną pustkę i głęboki smutek po jego śmierci,
jego pamięć pozostanie w naszych sercach,
a nasza miłość nigdy nie wygaśnie.
Mamy nadzieję, że rodzina i przyjaciele
odnajdą pocieszenie we wspomnieniach.
Będziemy was wspierać.
Pepe, wszystko dobrze?
Tak. Twoja mama jest z Andreią na górze.
„»Znam to, przyjacielu«, odpowiedział Dixie.
»Mama karciła mnie, gdy zauważała, że byłem na siłowni«”.
Cześć. Iago przyszedł.
Dokończymy innym razem. Zostawię cię z nim.
Cześć.
Dobra, idę.
- Dzięki. - Proszę.
Tęskniłem.
Jesteś dzielna, mamo.
Rzuć broń.
Na ziemię.
Jak to zrobiłaś?
Jak znalazłaś piątkę ze Ciénagi?
Każdy ma swoją cenę.
Słucham?
- Celia. - Chwileczkę.
Skontaktowałaś się i doprowadziła cię do reszty.
Ale czekali na ciebie w środku.
- To na pewno dziennikarka? - Nic nie jest pewne.
- Inaczej by nas tu nie było. - Dokładniej.
Nie spiesz się. Co dokładnie ci powiedziała?
Że ma poufne informacje o Ciénadze.
I że napisze książkę.
Kto jest źródłem?
- Nie mówiła. - Powiedziałaś jej coś o niej?
Pewnie, że nie.
Ale wiedziała, że było nas sześcioro,
a szósta była kobietą.
Tylko ktoś, kto tam był i nas widział, mógł to wiedzieć.
Furiase Junior.
Nie, nie było go wtedy na festiwalu.
Racja, ale Furiase Junior ją znał.
Wypuścił kota z worka i ostrzegł ojca.
Myślisz, że ma coś wspólnego z synem Furiasego?
To on najbardziej chciałby się zemścić.
Mieli rację.
Furiase i ja chcieliśmy ich wszystkich.
Wspominała o Casiel?
Nie.
Daj im nazwisko, namierzymy ją
i zobaczymy, dokąd to doprowadzi.
Każdy, kto wspomniałby to nazwisko, byłby oznaczony jak fałszywy banknot.
Casiel?
- Przeliterujesz? - Pewnie.
C-A-S-I...
Kiedy ją znalazłaś i udawałaś dziennikarkę,
Celia przygotowała przynętę.
Dam znać, gdy wyjdzie książka.
To była kwestia czasu.
- Do widzenia. - Cześć.
Otrzymałem. Dziękuję.
Wykorzystałaś Estebana do wykonania planu i zabicia agentów.
Wykorzystałaś też kłamstwa Andresita,
by DNI zaatakowało Furiasego i do ujawnienia operacji Ciénaga.
Odsłoń zasłonę.
Miałaś już Ancaresa, więc Furiase nie był potrzebny.
To ty zdradziłaś.
Widziałem. To nie była samoobrona.
Tak samo było z Ancaresem. Przejrzał cię.
Skąd wiesz, że Casiel to kobieta? Nie mówiłem nikomu, kto żyje.
Nie lekceważ mnie.
To ja odkopałam tę sprawę.
Ścigamy ją od lat.
Prawie odkrył, kim jesteś, więc wynajęłaś zabójcę.
Nie ruszaj się.
Dla kogo pracujesz?
Dla siebie.
Po co ci moja matka?
Po chuj ci moja matka?
Całe życie jej szukam.
Ona rozpętała tę masakrę.
Mamusiu.
Mamusiu. Pomocy, proszę!
Byłam tam.
I ją widziałam.
Mamusiu!
Obudź się!
Moi rodzice się wykrwawiali.
Mam na imię Ainara.
Nic do ciebie nie mam.
DNI już o tym wie.
Dość już ofiar.
Posłuchaj.
Odłóż broń.
Tę ukrytą za plecami.
Połóż ją na stole.
To koniec.
Nie masz wyjścia, musisz mi zaufać.
Spójrz.
To koniec.
Odłóż broń.
Dobrze.
Patrz na mnie.
Wszystko będzie dobrze.
Spokojnie.
Tak jest.
Odłóż ją.
Dobrze.
Cześć, Casiel.
- Zostaw. - Nie ruszaj się.
Nie ruszaj się.
Naciśnij.
Tutaj.
Dobrze.
- Nie dotykaj mnie! - Nie ruszaj się.
Naciśnij i obróć się na bok.
Właśnie tak.
Proszę.
To było lekkomyślne.
O wszystkim wiedziałaś.
- Bardzo ci dziękuję, Zeta. - Elena.
Idę.
Już dobrze.
Mamo.
Mów do mnie.
Odezwij się.
To koniec.
Wysyłałem ci pocztówki...
Z niesamowitych miejsc, w których byłem.
ARGENTYNA
DLA IAGO
Drogi synu,
jeśli czytasz ten list, to znaczy, że nie ma mnie już z tobą.
Ciężko mi pisać te słowa, ale muszę to zrobić,
bo nigdy nie miałam odwagi ci tego powiedzieć.
Do zobaczenia za kilka dni, mamo.
Twój ojciec nie zginął na służbie.
Nie martw się, damy sobie radę.
Dziękuję.
- Pa. - Cześć.
Kiedy byłeś malutki, postanowiłam się z nim rozstać.
Wiem, że będziesz miał wiele pytań.
Ale mam tylko jedną odpowiedź.
Chciałam cię chronić. Nie przed nim, on bardzo cię kochał, ale przede mną.
Chciałam pochować kobietę, którą byłam,
a z nim to było niemożliwe.
Więc odeszłam i nie dałam mu szansy, by był twoim ojcem.
To niesprawiedliwe wobec ciebie
i wobec niego.
On wysyłał ci te pocztówki.
Liczył, że kiedyś cię zobaczy i odzyska miłość,
którą utraciliśmy, będąc innymi ludźmi.
Mam nadzieję, że kiedyś mi wybaczysz.
Kocham cię.
Ten, który wszystkich oszukał.
Kto, ja? Nie, bracie.
Twój tata to zaplanował.
Nie udało się.
Bardzo mi przykro.
Nie masz pojęcia, jakiego masz ojca.
Trzeba wiele, by zabić takiego skurwiela,
a kula była tak blisko.
Masz szczęście, że go masz.
Gdzie on jest?
Już wyjeżdżasz?
Będę drapał się po jajach w Kartagenie.
Świetny plan.
Dlaczego jej nie zabiłeś?
Wiesz, że po ciebie wróci, nie?
Dobrej podróży.
Jaki ojciec, taki syn.
Napisy: Małgorzata Fularczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska