Hvað ertu að gera?
Skipta.
-Skipta fyrir hvað? -Bara skipta.
Hví ertu með vafninga?
Ef þú ætlar ekki að tala verð ég ekki áfram.
Þú elskar mig, er það ekki?
Ha?
Elskarðu mig?
-Hvert stefnir þetta? -Svaraðu bara.
Auðvitað geri ég það. Þú…
Nei. Enga fyrirvara. Haltu þig við tilfinninguna.
Hvar finnurðu hana?
Ást þína til mín, hvar finnurðu hana? Hérna?
Ruben, ég er ekki viss um hvað þetta snýst.
Svaraðu bara spurningunni.
Finnst ástin ekki í hjartanu?
Nei, skítt með það. Heimskulegt svar.
Svaraðu sem þú.
Vil vita hvar Niall Kennedy finnur hana.
Alls staðar.
-Alls staðar? -Já.
Flæðir um mig á einhvern hátt.
-Lýstu því. -Ég get ekki lýst því.
Jú, víst geturðu það.
Herra fjandans skáldséní eða hvað sem það er sem þú vannst.
Þú átt að breyta bulli í orð.
Koma svo, útskýrðu þetta fyrir mér…
svo ég skilji.
Hún virðist…
hættuleg.
Er það?
Hún er það besta og það versta á sama tíma.
Eins og það eina… Það eina sem ég hef fundið fyrir.
Eins og ég sé í fjandans…
vímu af þér eða eitthvað.
Efnafræðilega háður, ég veit það ekki.
Hve lengi beiðstu?
Hvað varðar hvað?
Áður en þú sveifst inn.
Áður en þú tókst það sem er mitt.
Ég tala ekki um þetta.
-Tilbúinn? -Já, fyrirgefðu, er að koma.
Hver er með fyrstu spurninguna?
RÍSANDI SÓL
Já, frú.
Talað er um bókina þína sem nútíma meistaraverk.
Geturðu talað um hvernig þér tókst að mála
svona nákvæma mynd af ofbeldi karla?
Góður rithöfundur afhjúpar ekki heimildir.
Upplýstu þá um heimildamenn.
Því miður, get það ekki, félagi.
En bókin er augljóslega byggð á bróður þínum,
sem hefur tengst tveimur áberandi og alvarlegum árásarmálum
í landinu,
það síðara kostaði Benjamin Thomson lífið.
Nei, bókin tengist því ekki neitt.
Hann var hluti af rannsókninni,
en mikilvægt að muna að þetta er skáldskapur.
Þetta er ekki ævisaga.
Hefði verið mjög auðvelt að skrifa ævisögu.
Já, en bókin fylgir ofbeldisfullri aðalpersónu, Cosmo að nafni,
sem, þrátt fyrir allt sem hann gerir,
er sýndur sem fórnarlamb óviðráðanlegra tilfinninga.
Reynir þú að verja gjörðir hans á einhvern hátt?
Alls ekki neitt.
Færum næstu manneskju hljóðnemann.
Slakaðu aðeinis á. Þú ert svo stífur.
Já, gjörðu svo vel.
Í framhaldi af síðustu spurningu.
Þú virðist dálítið í vörn í svörum þínum í dag,
en mér sýnist, með dóm bróður þíns á allra vörum,
að þú hljótir að sjá hliðstæður.
Já, en hvað um samræður,
persónur, framsetningu geðheilsu?
Kemur ekki frá honum.
Ég biðst afsökunar.
Höfum áhuga á að kynnast manninum að baki sögunnar.
Það er ég! Ég er maðurinn að baki sögunni.
Ég skil það, en…
Hefur einhver hér spurningar um mig?
Í alvöru?
Kallið þið ykkur blaðamenn?
Þær 20 mínútur sem eftir eru
svörum við eingöngu spurningum sem tengjast höfundinum
og ritunarferlinu að baki bókinni.
Hefur einhver spurningar…
um það?
SKÁLD MISSIR SIG
Félagi. Þetta er bráðfyndið! Maður minn!
Félagi, hvað varstu að spá?
Fjandinn. Hlustaðu.
„Þegar öllum spurningum var beint að höfundinum
sló þögn á salinn.
Einn fjölmiðlamaður rétti að lokum upp hönd,
en aðeins til að spyrja um salernið.“
Þetta er gott.
Ég held ég fari.
Ekki gera þetta, önuga litla tík.
Svona nú, ég er í fangelsi.
Verð að grípa það sem gefst til að gleðjast.
Ekki njóta þess svona mikið.
Hví skiptir það þig máli?
Vegna þess að…
þau spyrja bara um þig.
Svona nú, Bambers.
Ég er aðalpersónan í þessu sambandi.
Hvenær áttarðu þig á því?
Í besta falli ertu aðstoðarmaður.
Í versta falli sá sem færir mér mat.
Sjáðu til, ég skil það.
Ég varpa stórum skugga jafnvel í fangelsi,
en ef þú ræður ekki við spurningar,
hví byggðirðu bókina á mér í fyrsta lagi?
Því ég fann…
ég veit ekki…
eitthvað.
Sektarkennd?
Af hverju segirðu það?
Þú veist, þetta með Monu.
Fyrirgefðu?
Fylgjast ekki nóg vel með henni, hleypa fíflinu Benji að.
Ó, já. Nei, ég á við…
ég gat ekki stöðugt fylgst með henni.
Hún neitar því enn.
Hafa verið með honum.
-Síðan hvenær? -Síðan, ég veit ekki,
fyrir um viku, kannski?
Kom hún?
Já, fyrsta skipti í um þrjú ár. Kom með Baird litla með sér.
Elska litla gaurinn.
Kom hún með Baird?
Já, kraftaverksbarn.
Þriggja ára. Klikkað.
Trúirðu þessu? Við, feður?
Ég veit þú færð ekki að hitta þitt oft, en sjáðu okkur, ha?
Tveir klikkaðir feður.
Ég skil ekki. Ég hélt það væru reglur.
-Mættir ekki hitta hann. -Fékk ekki,
en hún skipti um skoðun á því.
Ég segi þér…
það er mesta hvatningin til að halda mig á beinu brautinni.
Sleppa áður en hann nær að sjá hvar ég er.
Þetta er svo óvænt, Ruben. Af hverju kom hún í heimsókn?
Hélt hún væri með öðrum.
Var það, en því er lokið.
Af hverju er því lokið?
Hún hrópaði nafn mitt í miðjum samförum.
Ég veit það ekki fyrir víst svo ég geri ráð fyrir því.
En, ég á við,
sagði hún hvað hún vildi?
Nei, en eitthvað angraði hana.
Ég veit ekki hvað.
Náðir þú því ekki upp úr henni?
Nei.
En ég geri það.
Ég geri það.
Það eru liðin fjögur ár, Mona.
Ég skil ekki. Hví núna?
Ég er einmana, fjandinn hafi það.
Baird litli er í leikhópnum allan daginn.
Luke er að fara frá mér og ég sakna hans.
Náðu honum þá aftur.
Það er Ruben. Ég sakna Rubens.
Nei, við förum ekki aftur yfir þetta.
Það er brotið. Haltu áfram.
Byggir ekki samband á því sem við gerðum.
Svona leyndarmál eyðileggja þig innan frá.
Ekki ef ég segi honum, ef ég hreinsa borðið.
Mona, hann drepur okkur.
-Hann drepur þig. -Og svo hvað?
Samband í gegnum rimlana að eilífu?
Þú hugsar ekki rökrétt.
Leggðu þetta frá þér.
Farðu frá mér, svín!
Mona.
Svona nú, þú hugsar ekki rökrétt.
Hvað varð um að flokka? Þú varst svo góð í því.
Það nær í skottið á þér á endanum.
Flokkun felst í að taka eitthvað úr huganum
og setja á sálina.
Þetta er fáránlegt. Þú hugsar bara um sjálfa þig.
Nei. Þetta snýst líka um Baird litla.
Hann er á þeim aldri
að hann þarf karlkyns fyrirmynd.
Ég get verið honum það.
Heyrðir þú ekki hvað ég sagði?
Ruben vill vera hluti af lífi hans
og ég hef samþykkt það.
Fjandinn eigi mig
á meðan greyið elur upp barnið sem sitt eigið.
Krakkinn er hans.
Nei, hann er það ekki. Hann er þinn.
Ekki segja það. Ekki orða það.
Þú styrkir það í höfði þér
og missir það út úr þínum heimska munni
þegar þú ert drukkin.
Hvernig brenndi ég það allt fyrir þig?
Lítið tröllkarlsógeð.
Taktu þig taki.
Náðu Luke aftur, hættu að drekka og vertu barninu fyrirmynd.
Ekki láta mig þurfa að koma aftur.
BELLONA HEILSULIND
SÍMTAL FRÁ MÖMMU
HAFNA
Þarna er hún.
-Halló, elskan. -Hæ, Butch.
Hef ekki séð þig um hríð.
Nei, ég hef unnið mikið.
Mátt það ekki.
Komstu með einhver efni?
Nei, ekki í kvöld. Spá í að taka því rólega.
Hérna?
Ómögulegt.
Sjáum hve lengi þú endist.
Heyrðu, Butch, bíddu.
SKILABOÐ FRÁ MÖMMU
HVAR ERTU? ÞAÐ ER AÐ GERAST
Helvítis.
Hvar hefur þú verið?
Fyrirgefðu. Kom strax og ég gat.
Ég get ekki…
-Svo er hún… -Næstum.
Fyrirgefðu, mamma.
Hún var martröð undir lokin.
Gott að þið deilduð samt sjúkrabíl.
Mitt framlag til heilbrigðisþjónustu undir álagi.
Hvað gerist núna?
Við fáum dánarvottorðið,
síðan sækir útfararstofan hana
og fyllir hana af rotvarnarefnum.
Líklega eins og að sjóða kjúkling.
-Hefur þú sagt Ruben það? -Nei.
Ég hef ákveðið að þú gerir það.
Ekki láta þér detta í hug að sleppa útförinni.
Líklegt að fangelsið hleypi honum út og þú verður að vera þar fyrir hann.
Í Guðanna bænum láttu athuga þig.
Hefur líklega slæma veiru frá stöðunum sem þú hefur verið á.
Já, frú.
PERSÓNUUPPLÝSINGAR SAGA UM KYNHEILSU
KYNHEILSUSTÖÐ
EF JÁ, HVAÐA KYNSJÚKDÓMA:
HEFUR ÞÚ STUNDAÐ ÓVARIÐ KYNLÍF MEÐ: KÖRLUM, KONUM, HVORU TVEGGJA
KONUM
KÖRLUM
KONUM
Þessa leið, herra Kennedy.
Hérna. Þakka þér fyrir.
Fyrirgefðu, maðurinn í herberginu…
handan gangsins, heitir hann Albert?
Já, rétt er það. Hvers vegna?
Það er bara…
Þekkti hann áður.
Við bjuggum saman í háskóla.
Vá. Lítill heimur.
Já.
Fáðu þér sæti.
Hinum megin við hornið, til vinstri.
-Þakka þér fyrir. -Takk.
Hvað segirðu? Þessi kveðst þekkja þig.
-Hvenær var hann hér? -Nýfarinn.
Niall? Niall!
Alby.
-En óvænt. -Ég veit þú sást mig.
Af hverju vinnur þú hér? Ég hélt þú værir í heimspeki.
Ég var það.
Fór aftur í háskóla til að vinna upp tapaðan tíma.
Hjúkrunarfræðin var reyndar fjórða gráðan mín að lokum.
Ferðalöngunin kom í ljós.
Þú lítur…
vel út.
Nokkrar andlitsaðgerðir síðan þú sást mig síðast.
Því miður er ég meira í anda Picassos
en da Vincis fyrir minn smekk, en þetta kemur.
Frétti af bókinni. Spennandi.
Ó, já, já.
Smáatriðin á minnisblaðinu minna spennandi.
Ó, er það ekki trúnaðarmál?
Ég kíkti aðeins. Fyrirgefðu.
„Konum.“
Í alvöru, Niall? Konum?
Ég laug, fyrirgefðu. Mér bara,
fannst ég varnarlaus.
Þú breytist aldrei, er það?
Ég veit, það er sorglegt.
En það góða er…
að við getum hjálpað.
Við… við bjóðum líka stuðning
fyrir þá sem stunda dópkynlífsveislur…
ef þú hefur áhuga.
Af hverju telurðu mig þurfa hann?
Ég sé það.
Ég hef verið í þessari stöðu sjálfur.
Það er ansi stór hola að komast upp úr, trúðu mér.
Gott að hitta þig, gamli vinur.
Þarna er hann, auminginn með Edgar Allan Poe andlitið.
Fjandinn eigi mig. Hefðir átt að vera hér í gærkvöld.
Hitinn var óbærilegur.
Eina dag ársins
sem sólin heiðrar okkur með nærveru sinni
og hún ákveður að steikja klefann okkar.
Í hreinskilni, það var sjóðheitt.
Ég fór að skíta og eistun enduðu
ofan í vatninu.
Ruben, Maura dó.
Tók það fljótt af?
Tók hvað fljótt af?
Andlát hennar.
Nei, hún greindist fyrir um 20 árum.
Já, en fór hún friðsællega?
Friðsællega, já.
Augljóslega, með tilliti til hnignunar undanfarinna ára.
-Segðu bara, já. -Já.
Varst þú…
hjá henni þegar hún fór?
Nei.
Ég var á biðstofunni.
Mér varð dálítið ómótt að horfa á hana heima
svo ég hélt mig frá.
Ekki ældirðu?
Þú ælir alltaf.
Jú, gæti reyndar verið.
Ekki ældir þú á hana?
-Nú, ég… -Ældir þú á deyjandi móður mína?
Jú, þegar þú orðar það svona.
Ég bjóst ekki við að þetta færi svona.
Helvítis auminginn.
Hver?
Benji.
-Hann tók þessi ár frá mér. -Nei, Ruben, ekki fara út í það.
Hefur þú ekki lært að sleppa reiðinni?
Jú, en hún kom aftur.
Þú skalt vinna úr þessu eins og þú lærðir.
Þetta er bara sorg
og þú setur hana á kenndina sem þú þekkir…
Skítt með það. Ekki sálgreina mig, hvolpur!
Þú veist ekkert um mínar kenndir.
Ég veit dálítið. Pabbi dó líka, manstu?
Farðu til fjandans!
Þú fékkst þó tækifæri til að kveðja.
Ímyndaðu þér að vera ekki til staðar því einhver aumingi tók það frá þér.
Nei, það væri hræðilegt.
Já, einmitt.
Hugsaðu um það áður en þú talar um mínar tilfinningar!
Og segðu aumingjanum Benji, hvar sem hann er,
að þegar ég slepp héðan muni ég finna hann
og klára það sem ég hefði átt að gera strax.
Ég geri það ekki, Ruben.
Þú drullast til þess, ha? Drullastu til þess, Niall!
Segðu það, ha? Ég hef hreðjatak á þér!
Ekki gleyma því.
Þú drullast til að gera þetta, ha?
Heyrir þú það? Þú segir ekki nei við mig,
litli aumingi!
Þú drullast til að gera þetta, ha?
Helvítis fíflið þitt!
Helvítis fíflið þitt, þú gerir þetta!
Þú segir ekki nei við mig.
Ha? Aumingi!
Þú gerir þetta!
Niall Kennedy?
Þessa leið, gjörðu svo vel.
Fyrirgefðu, ég vissi ekki að þú tækir þetta.
Ég hélt að nærvera mín hér
gæti gert þér auðveldara fyrir að vera hreinskilinn um gjörðir þínar.
Fylltu þetta út.
Vá, hefur fengið hálfa Glasgow.
Einmitt.
Gott og vel.
Viltu slæmu eða góðu fréttirnar fyrst?
Slæmu fréttirnar.
Klassískt.
Slæmu fréttirnar eru að þú ert með sárasótt og klamydíu.
Góðu fréttirnar, þetta má lækna.
Við gefum þér sýklalyf.
Lagast á þremur til sex vikum. Ekkert mál.
Þakka þér fyrir.
Fleira sem ég get hjálpað þér með?
Já.
Hvenær ertu búinn?
Eftir um tíu mínútur.
Ekki langar þig…
í drykk, er það?
Með svona umfangsmikla kynlífssögu…
hvernig get ég neitað?
-Fór hann bara að öskra? -Já.
Það var skelfilegt. Hann sagðist ætla að drepa gæjann.
Og svaf þessi Benji í alvöru hjá konunni hans?
Já, ég held það.
Vá, hugrakkur.
Og eiga þau barn saman? Ruben og þessi Mona?
Já.
Gæti það verið barn Benjis?
Ruben átti alltaf í vandræðum með frjósemina.
Hann hlýtur þó að gruna eitthvað?
Ég er ekki viss.
Þó það hvarflaði að honum held ég að hann veiti því ekki athygli.
Hann hefur langað svo lengi í barn, það yfirgnæfir rökhugsunina.
Veit hann að þú ert hommi?
Ég er tvíkynhneigður.
Hefurðu sagt honum það?
Nei.
Hefur þú sagt einhverjum?
Í raun ekki.
Hefur þú sagt sjálfum þér?
Nei.
Ó, Niall.
Ég gerði mér vonir um þig.
Hefur þú opnað þig nóg til að bera tilfinningar til karlmanns?
Já, bara einu sinni.
Hvernig var hann?
Hann var…
frábær.
Alveg meiriháttar.
Ég er að tala um þig.
Ég áttaði mig á því.
Sjáðu til…
ekki…
hefurðu áhuga á að kynnast aftur, er það?
Þú getur hugleitt það ef þú vilt.
Þig langar frekar að gefa mér kinnhest, en…
Held ég gæti ekki lifað með því ef ég ekki…
Föstudag?
Sjálfsagt.
Við sjáumst þá.
Og vertu þægur.
Vil ekki heyra að þú hafir farið aftur á þessa staði.
Einn, takk.
Ertu þá hrifinn af þessum?
Já, ég held það.
Finnst eins og það gæti orðið eitthvað.
Frábært, elskan.
Ég samgleðst þér.
Butch.
Hvað er með hann?
Fólk horfir, vinur.
Þú ættir að vita það.
Já, en hann fitlar ekki við sig eða neitt.
Hann horfir bara.
Gefðu mér augnablik.
Já, já.
Hann er viðundur.
Ætti ég að segja eitthvað?
Hvað myndir þú segja?
„Af hverju fitlar þú ekki við þig?“
Verður berskjaldaður fyrir gagnrýni.
Já, en ég get ekki haldið áfram með hann starandi.
Hann hreyfir ekki andlitið.
Hunsaðu það bara.
Dópið virkar á hverri stundu og þér verður sama.
Nei, ég ætla að segja eitthvað.
Get ég aðstoðað, félagi?
Já.
Þekki ég þig?
Vonandi ekki.
Engar áhyggjur.
Ég er besti lögfræðingurinn í þessu.
Mundu bara að blikka, í Guðs bænum.
Herramenn, þessi staður er þekktur kynlífsklúbbur.
Getið þið útskýrt veru ykkar hér?
Náttúruleg heilsulind, reyndar.
Ef þið mætið í svona búningum
verður fólk áttavillt.
Andaðu djúpt inn og út.
Kem eftir augnablik.
Þú hjálpar ekki. Farðu bara. Við sjáumst.
Alls ekki. Ég skil þig ekki eftir til að deyja á hommafælnistofnun
þar sem Guð veit hvað er gert við þig.
Þetta var bílslys, Butch, ekki morð.
Og Bretland, ekki Téténía. Farðu bara.
Áður en þeir handtaka okkur báða.
Andardrátturinn er hreinn.
En verðum því miður að taka blóðsýni.
Nei, sjáðu til, ég beygði vitlaust. Það er allt og sumt.
Því miður, en við verðum að fara með þig á stöðina.
Áður en þið gerið það ætla ég að ræða snöggvast við skjólstæðing minn.
Engar áhyggjur. Ég næ þér þarna.
Ef þú ert með eitthvað á þér skaltu fela það undir pungnum.
Þeir mega ekki gera líkamsleit fyrir svona smámál.
Sjáumst eftir smá.
Ekki ætlar þú að keyra?
Andskotinn.
Ég þarf í útför í dag og er langt að heiman.
-Er það? -Já, vinkona mömmu,
en þær voru… þær voru mjög nánar.
Hljómar sem afsökun, drengur.
Kærðu mig þá!
Ég var í vímu! Skráðu það!
Það mældist amfetamín og krakk í blóðinu.
Ég vissi ekki um það síðartalda.
Getur þú útskýrt ákvörðun þína að aka undir áhrifum?
Sjáðu til…
skjólstæðingi mínum var kannski byrlað, ég legg til að þið kærið hann núna
og við berjumst gegn þessu til enda.
Skjólstæðingur þinn viðurkenndi við fangavörð áðan.
Einmitt. Gerðir þú það?
Þú ert ekki að hjálpa sjálfum þér.
Niall Brandon Kennedy,
þú ert ákærður fyrir akstur undir áhrifum eiturlyfja.
Þér er ekki skylt að tala…
-Brandon? -…en gæti skaðað vörn þína
ef þú nefnir ekki eitthvað sem síðar verður notað fyrir rétti.
Þú færð lausn gegn tryggingu, undir skilyrðum
sem verða útskýrð fyrir þér.
ÚTGEFANDI
Það er aldrei auðvelt að kveðja,
en við huggum okkur við að vita
að þó jarðvist hennar hafi lokið
hefur sál hennar fundið huggun
í örmum okkar miskunnsama Guðs.
Maura var stolt kona.
-Ekki í hégóma… -Afsakið. Fyrirgefið.
…eða drambi…
Fyrirgefið.
…heldur í kyrrð, staðfestu
manneskju sem lifði með tilgang
og grunnreglur.
Afsakaðu að ég er seinn.
Þú ert til skammar.
…sem krafðist ekki athygli.
Hún var góðhjörtuð kona,
ekki aðeins í orðum heldur gjörðum.
Hvort sem það var nágranni í neyð, vinur í sorg…
…og núna langar ástkæran son hennar, Ruben Pallister,
til að segja nokkur orð.
Takk fyrir að koma. Heyrið þið í mér aftast?
Vitið þið, ég hef…
Hef reynt svo mikið að koma í orð…
því sem mamma er mér
og þetta er það besta sem ég get gert.
Öðru megin á A4.
Ég er ekki viss um líðan mína núna.
Ég finn sektarkennd, mikla reiði, mikla eftirsjá.
Síðasta sem ég finn, á vissan hátt…
er sorg.
Það er skondið.
Þó ég hafi búist við þessum degi daglega í tíu ár
getur ekkert búið mann undir þetta.
Hvert símtal sem ég fæ í fangelsið…
held ég að sé hún.
„Bara grín. Enn á lífi.“
Ekki að hún hafi grínast mikið.
Stundum finnst mér
dauðinn ekki snúast um…
að sakna manneskju heldur…
að sakna sambands sem þú hefðir getað átt.
Við hefðum getað átt sérstakt samband, mamma og ég…
hefði ég bara…
einbeitt mér aðeins.
Það var gluggi
í lífi mínu þar sem mér fannst,
í fyrsta skipti, að allt gæti orðið gott á milli okkar.
Ég hafði náð prófi…
kominn aftur í skóla…
hún brosti þannig, eins og…
augun tengdust munninum í fyrsta skipti.
Andlit hennar varð heilt, á einhvern hátt.
Ég veit ekki. Fyrirgefið.
Kominn út fyrir handritið.
Ég sá létti.
Ég sá stolt.
Þó ég hafi svindlað á prófinu.
Er hún komst að því varð andlitið…
aftur eins og það var áður.
Brosti með munninum, en ekki augunum,
bara þyngra núna og…
er hún heimsótti mig vikulega í fangelsið var hún…
næstum óþekkjanleg.
Ég hef gert mörg mistök í lífinu.
Sautján ár í fangelsi.
Þriðjung lífs míns fastur í kassa…
er ég hefði getað verið úti að verja tíma með móður minni.
Ég lofaði henni…
þegar ég slapp fyrst út
að ég færi aldrei aftur inn
svo lengi sem hún andaði.
Ég sveik það loforð…
og brátt andaði hún ekki.
Fyrirgefðu, mamma.
Að þú þurftir að bíða þar til nú
til að heyra mig taka einhvers konar ábyrgð.
Og fyrirgefðu allt það sem ég lét þig þola.
Þú veist…
á skrýtinn hátt…
er ég glaður að krabbinn kom aftur til að taka þig…
bjargaði mér frá því að vera dánarorsök þín.
Hvíl nú, mamma.
Sjáumst í næsta lífi…
þar sem ég geri allt í mínu valdi…
til að bæta fyrir þetta.
Er í lagi?
Hæ, litli vinur.
Reið?
Spyrðu mig hvort ég sé reið?
Þú þekkir ekki merkingu orðsins.
Ég er brjáluð.
Við skulum greina það sem þú gerðir í dag.
Þú mætir seint, svitnar eins og barnaníðingur
og ert mestan tíma á salerninu að taka kókaín.
Fyrirgefðu, mamma.
Viðurkenndu það.
Þú vildir alltaf eyðileggja þessa útför.
-Ég gerði það ekki. -Láttu ekki svona!
Þér var alltaf í nöp við hana. Þín leið til að hefna þín á henni.
Nei, svo var ekki, ég lofa. Ég var bara…
Viltu hafa mig afsakaðan, mamma?
Nei, ekki…
Hvað ertu að gera?
Sýna samstöðu.
Besta samstaðan sem þú getur sýnt er að halda þig fjarri.
Ó, góði.
Aðeins þú gætir sett eigin þarfir ofar útför.
Hef sagt þér það…
Hérna.
Þú hefur gert þitt og það er yndislegt,
en haltu þig frá.
-Hvers vegna? -Þú særir hann aftur.
Úr þínum munni? Þú særir hann bara.
Ekki satt. Ég hef heimsótt hann vikulega í fjögur ár.
Ég fór ekki burt með fínum manni
og kom svo aftur því ég þoldi ekki einmanaleikann.
-Þú ert svo mikill asni. -Nei.
Ég hef gert meira en þú í öllu þessu.
Heiðrað hann í bókum.
Ég breytti frásögninni af því það sem hann gerði greyinu.
Það bætir fyrir einn lélegan drátt. Allt saman.
Fjögur ár.
Ég sagði sjálfri mér það.
Enn með samviskubit eftir fjögur ár
átti ég að gera eitthvað í því.
Veistu hvað þú getur gert í því? Drepið þig.
Yrðir hvort eð er dauð.
Viltu vita hvað hindrar mig
helst í að segja honum?
Ekki óttinn við viðbrögð hans
eða hve reiður hann yrði.
Það er af því ég átta mig ekki alveg á
hvort ég vil segja honum bara til að atast í þér.
Láta hann vita hve svikull maðkur þú ert.
Segja mér hvað?
Fyrirgefðu, Ruben. Ég hélt þú værir niðri hjá Baird.
Hve lengi varstu þarna?
Nógu lengi.
Hvar er vörðurinn?
Hann er í vasa mínum.
Átt að vera stöðugt hjá honum.
Haltu kjafti.
Hér virðist eitthvað í gangi sem ég ætti að vita um.
Nei, svo er ekki.
Mona var að fara.
Nei, þú ferð ekki.
Ekki fyrr en þið útskýrið.
Útskýrum hvað?
Þetta pískur og samtal afsíðis.
Síðast er ég frétti voruð þið ekki tengd.
Nú rífist þið eins og þið hafið deilt heilli ævi.
Svo hvað er það?
Hvað er það?
Gef ykkur tíu sekúndur…
til að útskýra.
Hvað gæti verið svo mikilvægt
að þið takið tíma frá útför móður minnar
til að fara hingað upp og spjalla fjarri mér?
Hvað er það?
Skrattakollar.
Getum talið niður ef þið viljið.
-Hlustaðu… -Fimm, fjórar…
-Nei. -Ruben, ég bið þig, hlustaðu.
-…þrjár… -Ruben, ég bið þig, hlustaðu…
Fórst þú ekki að pissa?
Ég gerði það.
Gleymdi mér í spjalli.
Þú mátt það ekki, drengur.
Ég tilkynnti þig næstum. Komdu.
-Komdu. -Þessu er ekki lokið.
Veit hvenær þú ert að fela eitthvað.
-Komdu. -Ég veit hvenær þú lýgur að mér, rotta.
Þetta er útför móður minnar!
Og þið eruð lygamerðir.
Ég held mig fjarri.
Ég lofa.
Hérna.
Lyf og nokkrir bæklingar.
Góður kakkalakkapappír.
Ég er að grínast. Ég les þetta.
Hvað gerðist?
Ég var handtekinn og ákærður.
Ég keyrði á fyrir utan Bellona's.
Jesús, Niall.
Varstu á amfetamíni?
Já.
Umboðsmaðurinn hringdi líka.
Einhver tók mynd af mér fyrir utan
og The Sun birtir frétt.
Líklega nefna þau bílastæðið
og hvar ég var.
Allir munu vita.
Ó, Niall.
Þessi byrði sem þú berð, hún er of mikil.
Finnst þér ekki að alheimurinn sé að ýta við þér?
Ég trúi ekki á svoleiðis.
Ég geri það.
Er einhver grein í sorpriti
leið sem þú vilt opinbera þig fyrir heiminum?
Við hvað nákvæmlega ertu hræddur?
Það sem fólki gæti fundist.
En veit ekki mikilvæga fólkið í lífi þínu það nú þegar?
Ruben veit ekki.
Hví segirðu honum það ekki?
Ég get það ekki.
Ég bara…
Ég get það ekki.
Þú getur það.
Gæti verið óþægilegt í fyrstu,
en trúðu mér,
þú munt nýta þér innri styrk þinn
sem þú vissir ekki af.
Notaðu þetta sem tækifæri til að opna þig fyrir heiminum.
Það er það, eða að láta heimskan blaðamann
ákveða hvernig þú segir söguna.
Verum hreinskilnir,
eftir síðustu bækurnar
hefurðu ekki efni á meiri skrifum um þig.
Farðu til fjandans.
Einmitt, bara…
farðu í fangelsið á morgun, horfðu í augu hans
og segðu: „Þetta er ég.“
Ert kannski ekki maður í að viðurkenna að þú ríðir körlum.
Viltu te?
Bjóst ekki við að sjá þig aftur.
Síðast er ég hræddi þig svona
varð það meira en áratugur.
Já.
Viltu segja mér hvað var í gangi á milli ykkar?
Ekkert.
Helvítis kjaftæði.
Sjáðu til, Ruben…
Veit að eitthvað gerðist.
Ég er samkynhneigður.
Tvíkynhneigður, en…
kannski hreinlegra að segja hitt.
Ertu tvíkynhneigður?
Rétt.
Við Mona rifumst um það.
Hún vildi segja þér það til að hefna sín fyrir að ég kjaftaði frá Benji.
Tvíkynhneigður?
-Já. -Þú? Tvíkynhneigður?
Ég held ekki…
Held ég sé samkynhneigður.
Dreg til baka.
Ég er samkynhneigður.
Samkynhneigður?
Samkynhneigður.
Ertu ekki hissa?
Jú, að þú viðurkennir það.
Bambers, mig hefur alltaf grunað það.
-Síðan hvenær? -Alltaf.
Síðan ég fann allt Doctor Who draslið í fataskápnum.
Bíddu, svo það…
angrar þig ekki?
Angrar? Hvernig í fjandanum tengist það mér?
Ert ekki feiminn við níðið, Ruben, er best lætur.
Það eru bara orð.
Nei, ekki bara orð. Þau valda skaða.
-Bara ef þú leyfir það. -Ég leyfi það!
Leyfi daglega í mínu fjandans lífi, Ruben!
Hvað áttu við, angrar þig ekki?
Ég finn ekki neitt.
Mér er skítsama í hvern þú stingur honum. Hví skyldi ég?
Mæðurnar lessur.
Já, en lesbíur eru svalar. Þú sagðir það oft í uppvextinum.
Þegar ég var 17 ára.
Ef mæður okkar hafa sannað eitthvað er það að þær voru ekki svalar.
Þetta er þitt mál, drengur. Kemur mér ekkert við.
Getur ekki verið, Ruben. Kallaðir mig alltaf hommatitt.
Já, ég kallaði þig líka ljótan og heimskan,
en þú situr ekki hér óöruggur út af því.
Veistu hver var með hommafælni…
í lífi þínu?
Komdu.
Ég segi þér.
Þú.
Þér einum var ekki sama.
-Var alltaf þannig. -Nei.
Var tekinn illa fyrir í skóla.
Þú tryðir ekki ruglinu sem var sagt við mig.
Já, en þú hlustaðir.
Gakktu í takt við eigin trommu.
Þannig hverfur annað hljóð, segi ég.
Ekki svo auðvelt.
Það er það, Niall, það er það.
Þú hefur sóað lífinu í að dansa við lög annarra,
en aldrei náð taktinum, í hreinskilni.
En ég má hundur heita að sitja hér
á meðan þú kennir mér um öll þín vandamál.
Ég samþykki 10 til 15 prósent, ekki meira.
Angrar þetta þig ekki?
Nei.
Stoltur…
ef eitthvað.
Mega kalla okkur homma og stolta.
Vá, ég…
Ég er orðlaus.
Þarft ekkert að segja.
Þakka þér fyrir.
Má ég segja þér eitt, Niall,
í anda þess að deila?
Það er um pabba.
Já.
Ég hataði hann.
Ég veit.
Út af því sem hann gerði mér.
Hann barði þig og þannig.
Það var það besta, skilurðu?
Það var það besta.
Guð, Ruben, mér þykir það leitt.
Það fer með mann.
Gerir þig að hálfum manni.
Nei, vinur.
Þú ert allt annað en hálfur maður.
Sért þú hálfur maður er illt að hugsa hvað ég er.
Ég er fjórðungur úr manni. Fjárans blettur.
En ég hef varið lífinu í að sanna það.
Að fylla mig upp í topp.
Þér hefur tekist það.
Enginn vafi.
Veistu…
líkami minn…
brást stundum við, skilurðu?
Einmitt.
Á margan hátt nánasta samband mitt við einhvern.
Er þetta of mikið?
Nei.
Nei, í fínu lagi.
Veistu, ég myndi…
Stundum fékk ég sáðlát, skilurðu?
Þetta er of mikið. Fyrirgefðu.
Þetta er of mikið.
Hefurðu minna álit á mér?
Hvað þá? Nei, auðvitað ekki.
Enga vitleysu.
Þú ert hetjan mín.
Enn frekar núna þegar ég veit hvaðan brynjan kemur.
Fyrirgefðu mér.
Ekkert að fyrirgefa.
Þér fannst þú ekki geta verið hreinskilinn við mig.
Mér að kenna. Fyrirgefðu.
Ég elska þig, bróðir.
Ég elska þig.
Elska þig, bróðir.
Ég elska þig, bróðir.
Elska þig, gaur.
Elska þig.
Fjandinn eigi mig.
Nú lítum við klárlega út eins og hommapar.
Fjandinn.
Maður minn.
Fjandinn, mér er létt.
Er eitthvað annað sem þú vilt koma frá þér?
Já, best að koma öllu frá núna?
Já.
Haltu áfram.
Fjandinn.
Sjáðu, Alby?
Já, gaurinn sem ég barði.
-Já. -Já.
-Er að hitta hann. -Ha?
Ha? Getur ekki verið!
-Ég held að hann sé sá rétti. -Ha?
Hve lengi saman?
Í viku, varla það.
Ha? Helvítis klikkhaus.
Þú veist þegar þú veist.
Já, ætli það ekki.
Bíddu aðeins.
Vildi hann segja mér þetta?
-Já. -Helvítis fávitinn þinn!
Ég fór í fangelsi í meira en áratug út af því.
Mér hefði verið skítsama, asninn þinn.
Helvítis fáviti.
Fyrirgefðu.
Bíddu, núna þú. Núna þú.
Sjáðu til, Celeste?
Ha? Fyrrum meðleigjandann?
-Já. -Já.
Ég reið henni er ég slapp úr fangelsi.
Ha? Getur ekki verið!
Gerði það að takmarki.
-Ha? Var hún til? -Eins og hundur með beinharðan.
Hataði hún þig ekki?
Hún gerði það, jú.
Helvítis tíkin mjaðmabraut mig næstum.
Haltu áfram, segðu mér eitthvað. Áfram, áfram.
Ég hataði mömmu þína.
Já, ég hataði þína líka.
Sástu að leikfimifötin þín hurfu alltaf í skólanum?
-Já. -Það var ég.
Fjandinn. Þú fjandans…
Já, ég stóðst ekki mátið að sjá þig detta á vellinum
í hræðilegu götuskónum þínum.
Ég var eins og kjáni hverja einustu viku.
Helvítið þitt.
-Gott og vel. -Já.
Eitthvað fleira?
Já, já.
Ég reið Monu er þú varst í burtu.
Ég á Baird.
Já, er hann með helvítis baráttu í sér?
Nei! Nei! Nei! Nei!
Nei! Nei!
Ég elska þig, bróðir.
Ég elska þig.
Já!
Helvítis.
Þýðandi: Haraldur Ingólfsson