WYSTĘPUJĄ
PÓŁBRAT
Jestem bratem Nialla.
- Zaczekaj. - Niall, nie!
Idzie. Chcesz zatańczyć?
Co tu robisz?
- Też się cieszę, Bambi. - Nie nazywaj mnie tak!
Czemu tu jesteś?
Nie tak. W ustronnym miejscu.
Dobrze.
Żadnych wątpliwości?
Tak. I dziecko jest zdrowe.
Ale to niemożliwe! Mówili, że nie mogę zajść w ciążę.
Pracuję 20 lat i stwierdzam, że pani zaszła.
To dziewiąty tydzień.
Macie jakieś pytania?
Co teraz będzie?
Trzeba zacząć planować.
W ciąży geriatrycznej ograniczamy wszystko, co powoduje stres.
Czyli musisz się wyprowadzić.
Tej maszynie można wierzyć?
- Słucham? - Mówi się o oszustwach,
że tam naprawdę nic nie ma,
że to ciąża urojona,
czyli taka, której nie ma, a którą się... czuje.
Zaraz będziesz miał urojony związek.
Zapewniam, panie Kennedy, że to prawdziwa ciąża.
Na którą trzeba się przygotować, obojętne, co zdecydujecie.
Porozmawiajcie ze sobą.
To się nazywa pech. Pierwszy seks od pół roku i ciąża.
Pomyśl o tym płaczu, wrzaskach i wahaniach nastroju.
A potem dojdzie dziecko.
Możesz być ze mną szczery.
- W jakiej sprawie? - Czy tego chcesz.
Po prostu. Żadnych ocen.
Nie mam pojęcia.
Czyli ty chcesz?
Chyba tak. Mam 42 lata i mówili, że nigdy nie zajdę.
To moja ostatnia szansa na takie nieszczęście.
Ale są też plusy. Przynajmniej mam stąd blisko do pracy.
Widzimy się później.
Pamiętasz o kolacji z Rubenem i Moną?
To dzisiaj? Chryste.
Znowu będą się do siebie lepić?
Chyba nie. Rozmawiałem z nimi.
W takim razie będę. Cześć, Niall.
Czy może "tatusiu"?
Jesteś, kurwa, cudem.
Mógłbym zjeść tę twoją szyję.
Miałabyś tylko głowę i ramiona.
Przepraszam. Co mówiłeś?
O Grecji, która może wypaść ze strefy euro i wrócić do drachm.
Jasne. Cholera.
Kończmy na dziś. Robi się ciemno.
- Nie spytałam Nialla o nową książkę. - Kurwa.
- Tak, kończmy. - Zamówię wam taksówkę.
Mów, Niall. O czym jest?
To w połowie autobiograficzna historia młodego chłopca...
- Rany, zaczyna, zamawiaj. - Szybciej nie mogę.
Genialne.
- Przestań, zgrywamy się. - Poszukam sobie kogoś, kto mnie szanuje.
Chętnie poznam.
Kocham tę dziewczynę.
Kierowca będzie za pięć minut. Odprowadzę was.
Uwierzysz?
Pijemy winko w ogrodzie jak jakieś cipy z elit.
- A skąd się wywodzimy? - Właśnie.
Wiem, że sporo się zgrywam, ale jestem z ciebie dumny.
Kiedy odnowiliśmy kontakty, byłeś na dnie,
a teraz proszę. Dobra dziewczyna, ładny dom, nowa książka,
wielka pała, ale to się nie zmienia.
Kiedy skończysz pisać?
Niedługo. Cyzeluję.
Zostało zakończenie.
Wiadomo. Książka musi mieć zakończenie, co?
Czemu pytasz?
Bardzo nie chcę cię o to prosić,
ale potrzebuję forsy, którą ci pożyczyłem.
- Całej? - Tak, kurwa.
To 30 patyków!
Za pół roku dostanę premię ze sprzedaży.
Nie. Pisz i wydawaj. Zakończenie dowolne.
Daj spokój. To narusza mój etos artysty.
Pomyśl, że mógłbym naruszyć twoje zdrowie.
- Za ostro. - Nie przepraszaj.
Nie zamierzam.
Pogadajmy innym razem. Nie chcę, żeby słyszała.
Wie, że masz dług.
Myśli, że już spłaciłem.
Nie spłaciłeś.
Wiem.
Ja pierdolę! Buchnąłeś dziewczynie 30 patyków?
- Jej ojcu. - Mimo wszystko.
Na co je wydałeś?
- Na nic ważnego. - Ważniejszego niż mój dług.
Serio chcesz mi powiedzieć, że miałeś moją forsę i ją sobie wziąłeś?
Tak.
Przepraszam.
Nie powinieneś mi tego mówić. Naprawdę nie powinieneś.
To dziwne. Zarabia 100 tys. rocznie. Po co mu to?
Nie wiem.
Przedstaw mi swoją teorię, to wytknę ci twoje wady.
- Pogrywa ze mną. - Genialne.
Mści się za więzienie, żądając zwrotu w kluczowym momencie kariery.
Mści się za wydymanie go, dając ci równowartość bliźniaka?
Tłumaczyłem, że go nie wydymałem.
Wyszło, że nawzajem się wydymaliśmy.
Tak czy inaczej, to byłby drogi, długi i żmudny sposób.
Pożyczka bez szansy na zwrot.
- Taniej połamać ci palce. - Mówię ci, że mam rację.
Przez te kilka lat zrobił dla ciebie więcej niż ktokolwiek.
Utrzymywał cię, gdy tymi swoimi głupotami niemal pozbawiłeś mnie domu.
Przestań w nim widzieć chłopaka, z którym dorastałeś.
Pogadaj z nim. Wyciągnij go gdzieś,
poczekaj na dobry nastrój i z głowy.
Zaczeka jeszcze pół roku. Słowo.
Tam wewnątrz kryje się wielkie serce.
Skurwysyn! Kompletnie bez sensu.
Mona powiedziała wczoraj, że chce uczyć tańca.
Słyszałeś o większej bzdurze?
Spytałem, co jej to da, a ona, że samorealizację.
Żałosne. Jest moją żoną. Niech się realizuje przeze mnie.
Rozpuściłem ją.
Gada, że chce mieć życie, choć dostała najlepsze.
To, kurwa, chamstwo.
Nie ufam też temu chujowi, który ją namawia. Jebany Benji, piździelec.
Wkurwia mnie, bo coś kombinuje.
Najchętniej rozwaliłbym mu łeb i zatańczył na mózgu.
O czym chciałeś gadać?
O tych pieniądzach.
Dlatego próbujesz mnie zmiękczyć?
- Jest fajnie. - Masz zapłacić.
To nie fair.
Nie znam innego chujka,
który pożycza 30 patyków i sprawia, że głupio mi prosić o zwrot.
Nie możemy się umówić na jakieś raty?
- Pewnie, 800 miesięcznie. - Niemożliwe.
Mógłbym się szarpnąć na 200.
- Za mało. - Nic nie poradzę.
Musiałbym olać marzenia, a tego nie chcę.
One już dawno cię olały.
- Za ostro. - Nie przepraszaj.
Nie zamierzam.
Dobra, nie jestem potworem.
Możemy to zrobić inaczej.
Jak?
Ogrodnik i sprzątaczka biorą 15 za godzinę.
Zwolnię ich, wezmę ciebie i będziemy odliczać.
Mam być twoją suką?
Pan Radeem nie jest żadną suką. To jeden sposób.
Kilka razy w tygodniu, wyjdzie 200 na miesiąc.
Dodasz 200, będzie 400, a tyle chwilowo przełknę.
Wiem, ale chyba źle bym się czuł.
Ty... czułbyś się dobrze?
Tak. Jakoś przeżyję.
Cześć. Przyłączysz się?
Jasne.
To straszne, że cię do tego zmusza.
- Gdzie jest? - Bóg wie.
Wybiegł w noc.
Zakładam, że poruszyłaś temat lekcji tańca?
Tak. Od razu stąd wypadł.
Rozumiem. Sprzeciwisz się mu?
I dla kilku piruetów zacznę wojnę?
Napisz rozdział o tym, że tam poszłam.
Poczuję się, jakbym tańczyła.
Nie byłabyś zadowolona. W życiu nie tańczyłem.
- A tańce tradycyjne w szkole? - Spadaj.
Największy wstyd w życiu. Nikt mnie nie chciał,
a na Rubenie wisiało pięć dziewczyn.
Cały on.
Tak.
Tęsknię za tamtym Rubenem.
Tak.
Ja też.
Co się stało?
Mężczyźni. Z czasem zawsze odchodzą.
Muszę lecieć.
Ava będzie czekać.
Biegnij, tygrysie.
JAK SKOŃCZYSZ, PRZYŚLIJ ZDJĘCIE
Zapomniałem.
Pamiętam, jak tańczyłaś w szkole.
Trudno to opisać,
ale pamiętam, że byłaś taka...
wolna.
- Co jej powiedziałeś? - Słucham?
Wieczorem ma pierwsze zajęcia.
Coś, jak tańczyła w szkole.
- Rzuciłem komentarz. - Po co?
- Już miała odpuścić. - Przecież to nic takiego.
Wpierdoliłeś mnie.
Już nie blokuję jej hobby, tylko ograniczam wolność.
- W czym tu problem? - Kiedyś czekała na mnie w domu.
Teraz mnie nie ma, a ona kręci dupcią.
Co z tego, że ją docenią? Chełp się tym.
To nie jej dupcia, tylko moja. Jesteśmy po ślubie.
Nie ma służyć jej, tylko mnie.
- Odstawiłeś leki? - Wezmę wszystkie, jak tego nie załatwisz.
Co mam zrobić?
Idź na te zajęcia i jej pilnuj.
- Mam śledzić twoją żonę? - Nie, Chryste!
Bądź blisko, obserwuj, chodź za nią. Ale nie śledź.
No nie wiem, to nie wydaje się w porządku.
Robiłeś już gorsze rzeczy.
Może spytamy, co myśli o tym Ava? Albo jej ojciec.
Oczekujesz, że się tam... zapiszę?
Czemu nie?
Skoro tak ją zachęcasz, może też odnajdziesz wolność.
I niech nie pije! Potem zawsze zbiera jej się na szczerość.
Kurwa mać! Chryste.
Dobrze, zacznijmy.
Głębokie przysiady, gotowi? Trzy, dwa, jeden.
Wszyscy się świetnie bawili.
Było super.
Przepraszam. Wiesz, jaki jest Ruben.
Dlatego tym razem nie odpuszczę.
Bo kiedyś odkryję, że żyłam w jego kieszeni.
- Naprawdę chodzi o taniec? - Nie.
To ma głębsze podłoże.
Możesz mi powiedzieć.
Nie mogę.
To go zniszczy.
To może się napijemy?
Co? Spytał, ile masz lat?
Powiedział, że to świetnie, że w tym wieku próbuję.
- I co powiedziałeś? - Że mam 30.
Wyglądasz jak jeniec wojenny!
I tak się czuję.
I tak skończysz, jeśli jeszcze raz przyjdziesz na moje lekcje.
Przepraszam. Będę się trzymał z dala. Muszę. Ava już myśli, że jej unikam.
Dlaczego miałbyś to robić?
Bo jest w ciąży.
Gratulacje! Szybko poszło.
Tak.
Masz wątpliwości?
Jesteśmy razem od roku. Ledwie się znamy.
To lepiej niż wiedzieć o kimś wszystko.
Może, ale zastanawiam się, czy to to.
Ruben wpadnie w szał, gdy się dowie, że Ava zaszła.
Dlaczego?
Jest bezpłodny.
Co?
Ma niską płodność, co na jedno wychodzi.
Dlatego jest taki zazdrosny?
Tak. Myśli, że zostawię go dla kogoś, kto da mi to, czego on nie może.
- Ruben? - To takie dziwne?
Ma gigantyczne jaja.
To nie było śmieszne.
Wiem. Wybacz.
Rozmawialiście o adopcji?
Raz. Wyrwał ze ściany zlew.
Nie wyobrażasz sobie, jak jest źle.
Ma na tym punkcie bzika.
Po pijanemu gada, że jego dziecko to boski plan, żeby mógł przerwać cykl.
Co to znaczy?
Chyba chce mieć to dziecko i o nie dbać, bo jego ojciec nie traktował go dobrze.
Zmieńmy temat, bo robi się smutno.
Za nasze zjebane związki.
I nasze zjebane życia.
Cudowne.
Jezu, Niall.
Gdzieś ty był?
Powinniśmy to zrobić.
Powinniśmy mieć razem dziecko.
- Ava jest w ciąży. Nie usuniemy. - Jasne.
I nic więcej?
- Czekam na "ale". - Żadnego "ale". Powiedziałem, że chcę.
- Kiedy zaszła? - Ja wiem od tygodnia.
No to jeszcze nic pewnego.
Musiałem przemyśleć temat. Znamy się krótko, a to ważna decyzja.
Żebyś wiedział.
I bez całej reszty jest trudno.
- Jakiej reszty? - Twojej orientacji.
- Mówiłem, że z tym koniec. - Czyżby?
Gdy tylko wrócił Ruben, nagle stałeś się hetero.
- To była faza! - Nie faza, tylko poważny problem.
- To jak się skończył? - Zapłaciłeś księdzu, żeby ci pomógł!
Nikt nie wydaje fortuny, żeby zakończyć fazę.
Nie księdzu.
- To był duchowny. - Szarlatan, a ty jesteś głupkiem.
Ale podziałało.
Nie chrzań.
Naprawdę wierzysz, że kilka kubeczków mikstury może odmienić orientację?
- Nie bądź głupi. - To czemu przestałem?
Bo cię nie kusiło.
Dopadnie cię w najgorszym momencie, jak zawsze.
Przestań wreszcie. Powinnaś się cieszyć.
I cieszę.
Chcę tylko, żebyś zrozumiał.
Powiesz mi szczerze, że chcesz mieć dziecko?
Tak, mamo. Powiem.
To śmiało.
Jestem pewien.
Należy zapomnieć o wszystkim, co mówią nam książki.
Więź tak naprawdę formuje się z czasem. Zwłaszcza w przypadku ojców.
Przepraszam,
Niall, tak?
- Tak. - Co powiedziałem?
Coś o ojcach.
Tak. Prawie pełne zdanie.
Ojcom dłużej zajmuje wytworzenie więzi z dzieckiem.
Jebany kutas.
"Co powiedziałem?" Jakbym był w szkole.
- Chce, żeby wszyscy rozumieli. - Negatywne uwagi zawsze kieruje do mnie.
- Sprawiasz wrażenie nieobecnego ojca. - Ja?
Twój ojciec też był nieobecny, prawda?
Umarł.
Właśnie. Pełna nieobecność.
Jezu, co znowu?
Co on tu, kurwa, robi?
Ruben, co ty tu robisz?
- Muszę pogadać. - Wszystko w porządku?
Będzie dobrze. Daj nam chwilkę.
Tamte zajęcia taneczne.
Mów, co widziałeś.
Nic specjalnego.
Był tam Benji?
Chyba tak.
Co się stało?
Nic.
- Gadali? - Tak.
- A potem coś się stało. - Rozmowa nic nie znaczy.
Opisz to. Co robili?
Podszedł, objęli się...
Objęli się?
Objęli? Skurwysyn!
Ruben, przesadzasz!
Objęli się po przyjacielsku.
- Pokaż na mnie. - Nie.
Obejmij. Ja to Mona, ty jesteś Benji.
Już. Obejmuj.
To było...
- Jakby mu obciągnęła! - To wariactwo!
Wcale nie.
Zacznij się bardziej starać.
Nie mogę. Mam swoje życie.
Niby jakie? Jesteś praktycznie bezrobotny.
I tak nie będę jej szpiegował.
Zagryź zęby!
Nie masz życia, to nie narzekaj, że cię od niego odciągam! Masz to zrobić.
Pamiętaj, że trzymam cię za jaja, Bambi.
Zrozumiałeś?
- Zrozumiałeś? - Tak.
To dobrze. Dobrze.
Chcesz powiedzieć coś jeszcze?
Tak.
Ava jest w ciąży.
To cudownie.
Szczerze.
Cudownie.
Będę wujkiem.
Wujek Rube.
Całkiem nieźle brzmi.
Będę robił sztuczkę z monetą za uchem.
Tobie nie wolno. To moja sztuczka.
Zajebisty jebako.
Jestem z ciebie dumny.
Brat z innej kochanki popracował kutasem.
Powinni go pokazywać w muzeum.
Twojego kutasa. Wyobrażasz sobie?
Wielgaśny kutas z mocnym nasieniem. Mnóstwo ludzi chciałoby go zobaczyć.
W życiu nie pomyślą, że jego właściciel to takie chuchro!
Nijakie i wątłe!
Będą się spodziewać, że to własność wielkiego piździelca!
Jakiegoś greckiego półboga, napakowanego skurwiela!
Może mi go pokażesz? Tak, pokaż.
Pokaż, pokaż, pokaż!
Tylko zerknę.
- Puszczaj! - To jak trofeum, nie?
Pokaż, kurwa!
- Wielgaśne trofeum! - Zostaw mnie!
Dalej, Niall. Pokaż. Dalej!
Co ty wyprawiasz?!
Dalej, dalej!
Chcę zobaczyć jebakę. Pokaż ten kawał mięcha!
- Przestań! - Będziesz się teraz starać?
Będziesz ją mieć na oku, zgadza się?
Przestań! Złaź!
Co tu się wyprawia?
Nic. Wygłupiamy się.
Robi się późno. Przyjdź innym razem.
Zajebisty jebaka!
Zajebisty! Tak!
Witam pana.
Cześć.
Gdzie Ruben?
Rano pojechał do Aberdeen.
Spędzi tydzień na morzu, czyli mamy spokój.
Zjesz zupy? Wstawiam.
Jasne. Tylko tu skończę.
Nie. Masz ważniejsze zadanie.
Chodź.
Ty pierwszy go użyjesz.
Możesz napisać fragment i mi przeczytać.
Tu masz hasło do Wi-Fi. A jeśli zmarzniesz, weź szlafrok Rubena.
Chętnie poczytam.
Proszę.
- Gorąca. - Dzięki.
Dalej.
- Przeczytaj mi. - Czułbym się skrępowany.
To zamknę oczy, a ty możesz szeptać.
"Billy podziwiał Cosmo, który był wszystkim, czym on nie był.
Miał w sobie coś nieobliczalnego. W każdej chwili mógł eksplodować".
Jakby Ruben.
"Był wysoki, szczupły, miał czarne włosy.
Kolejne dziewczyny rzucały się na niego,
a on beztrosko je odtrącał.
Poza Corą Alice, najlepszą laską w szkole.
Wszyscy jej pożądali.
Było w niej coś ulotnego, zdawała się nieuchwytna.
Billy nie wiedział, czy to kwestia młodości, urody,
czy nastoletnich projekcji, ale dla niego..."
Dalej.
"...była niczym świetlisty pył.
Rozjaśniała wszystkie mroki szkoły".
Cóż,
nie wiem, jak ty, ale ja poczułam tę książkę.
Nic się nie stało.
Ruben? Myślałem, że pojechałeś do Aberdeen.
Za chwilę ruszam. Wpadłem to podrzucić.
Pogratulować.
Siadaj.
Ja...
nie byłbym sobą, gdybym nie powiedział, jak bardzo się cieszę.
Ava, będziesz świetną mamą.
A ty, Niall, będziesz tatą.
Ale wpadłem też powiedzieć,
że ściągam długi.
Nie rób tego.
- Jakie długi? - Niall wisi mi 30 patyków.
- Myślałam, że spłaciłeś. - Dlaczego to robisz?
Bo z dzieckiem nie będzie cię stać na spłatę.
Co tu się dzieje, Niall?
To dlatego, że Ava jest w ciąży?
Dlaczego tak mówisz? Cieszę się z tego.
Bo wiem, jak bardzo się staracie.
Powiedziała ci?
Powiedziała.
Powiedziała, kurwa! Powiedziała!
- Zajebię ją! - Boże!
Nic ci nie jest?
- Muszę za nim iść. - Nie musisz.
- Może to wstrząśnienie mózgu? - Muszę.
- Puść mnie. - Nie.
Puść mnie!
Cholera.
- Zaczekaj! - Wynocha z mojego domu!
Nie wierzę. Jak mogłaś powiedzieć?
Czemu to robisz?
Mówiłem czy nie? Mówiłem!
- Pogadajmy. - Co się dzieje?
Mówiłem! Tak się kończy gadanie!
- Przestań. - Chlapanie jęzorem!
Przestań, bo ktoś wezwie policję.
Ona jest moja, jasne? Mówiłem, kurwa!
- Jakiś problem? - Zamknij mordę!
- Przestań. - Stul pysk, grubasie!
Dołożyć ci, spaślaku?
- Spójrz na mnie! - Spierdalaj!
- Na co się gapisz, kurwa? - Patrz na mnie!
Wszystko stracisz, jeśli się nie odpieprzysz!
Patrz, ile zdobyłeś!
Jeśli wezwą policję, stracisz to wszystko i wrócisz do więzienia!
- Przepraszam. - Nawet nie zaczynaj.
Kurwa.
Co mu powiedziałeś?
Przepraszam, wyciągnął to ze mnie. Nic ci się nie stało?
- Widzisz, co zrobił? - Nie wiedziałem.
Wróć do środka.
Zrobię tu porządek.
Chodź.
Wszystko sprzątnę.
Co się dzieje?
Kurwa, to moje życie.
Wiem, że powinnam odejść,
ale...
tak bardzo go kocham.
Nic nie może na to poradzić,
ale mnie wykończy.
Wiem, że mówiąc to, go zdradzam,
ale zasługujesz na kogoś lepszego.
Kocham Rubena, ale mu odbiło.
Kompletnie.
Chłop całkowicie popłynął.
Nie.
Jezu Chryste!
Nic ci nie jest?
Przepraszam.
- Nie przepraszaj, mów. - Naprawdę.
Bardzo cię przepraszam.
Co się stało z pieniędzmi?
- Nie mogę powiedzieć. - Możesz.
To była forsa taty. Chcę wiedzieć, na co poszła.
Niall, na co ją wydałeś?
To były kursy.
One...
miały mnie wyprostować.
Co?
To nie w porządku.
Co robili?
Piłem różne rzeczy.
Oglądałem obrazki, wymiotowałem.
- Wydałeś na to 30 tysięcy? - Nie.
Poprosił o polecenie zapłaty i opróżnił mi konto.
Jezu!
Czemu nie możesz być szczęśliwy z tym, jaki jesteś?
W XXI wieku nikt już o to nie dba.
To tylko pogarsza sprawę!
Bo świat idzie naprzód, a ja nie dość, że się wstydzę,
to wstydzę się bez sensu.
Rozumiem, ale kiedy mi powiedziałeś, mówiłam, że to nie ma znaczenia,
dopóki nie wpływa na nasz związek.
Poza tym wszyscy, którzy się liczą, już wiedzą.
Twoja mama wie,
ja wiem.
Zdaje się, że każdy kierowca TIR-a w Glasgow też wie.
- Gdzie leży problem? - Bo ja nie wiem!
Musisz poszukać pomocy.
Porządnej.
Bo nie umiem pomóc komuś, kto się przede mną kryje.
Tak zrobię.
Ale nie wiem, gdzie zacząć.
Z grubej rury.
A potem będziemy pracować.
Chciałem sprawdzić, jak sobie radzisz.
Chyba dobrze.
To była...
chwila szaleństwa, ale...
nie powinniśmy przypisywać jej czegoś więcej czy się za nią karać.
Zgoda.
Czyli czujesz się z tym dobrze?
Nie wiem, co powinnam czuć.
Jestem dobra w niedopuszczaniu do siebie emocji.
Ale to nie byle co.
Spałaś z jego bratem. W jego kuchni.
Na podłodze, którą układał.
Wiem. Byłam przy tym.
Wszystko w porządku?
Wydajesz się chłodna.
Szufladkuję sobie. Tak mam.
Rozumiem, ale z bratem?
Naprawdę próbujesz wzbudzić poczucie winy?
- Ty jesteś tym bratem! - Wiem, ale...
Możesz przestać? Jezu!
W ogóle cię to nie rusza?
Skoro musisz wiedzieć,
to nie jest dla mnie nowość.
Z Rubenem?
Pierwszy raz uprawiałam seks za jego plecami.
Mówimy o Benjim? Tym chujku z wąsikiem?
- Nieważne! - Jezu, to on!
- Podejrzenia Rubena są uzasadnione? - Nie są!
Bo nie wolno mu tak mnie traktować.
- Przez ciebie wariuje! - Zmusił mnie!
Do łapania za kutasy też?
Wiesz co?
Myślę, że to nie ma nic wspólnego z Rubenem.
Uświadomiłeś sobie po prostu, że nie jesteś taki niezwykły.
Idź już. Muszę się odstawić.
Pogadamy kiedy indziej.
Noworodki bardzo marzną,
dlatego minimalizujemy czas, w którym są rozebrane.
Najlepszą metodą...
Nie. Mayday, Mayday!
Tonie nam w pełni ubrane dziecko!
Niallu Kennedy, masz prawo zachować milczenie.
- Cokolwiek powiesz... - Możesz się odpierdolić?
Dobrze. Najlepszą metodą...
- Co to było? - Kutas!
- Przeproś go! - Niech on przeprasza. Płacę mu!
- Nie może tak do mnie gadać. - Ja płacę tobie i mogę.
Wstyd! Jesteś dzieciakiem!
- Pokrzyczysz jutro. - Wolę teraz.
Nocuję u siostry.
A ty pomyśl o tym, co zrobiłeś.
Nie będziesz kradł mojej forsy i rujnował zajęć.
A jeśli zrobisz to znowu, będziesz nas odwiedzał pod nadzorem!
Ostatnia szansa.
Tu Ruben. Zostaw wiadomość.
Ruben, mówi Niall.
Wiem, że jesteś na morzu,
ale dowiedziałem się czegoś o Benjim.
Słuchaj, jadę do Aberdeen.
Chciałbym porozmawiać z Rubenem Pallisterem.
Jestem jego bratem i...
muszę się z nim skontaktować.
Ruben Pallister?
Nie kojarzę.
Pracuje na platformach.
Chyba przyjeżdża tu po wypłaty, a na pewno u was pracuje.
Bill, kojarzysz Rubena Pallistera?
Chodzi o Palliego?
- Tak. - Pamiętam.
Dawno został zwolniony.
Co?
To niemożliwe, bo on...
jest teraz na platformie.
Mogę sprawdzić.
Żadnego Rubena Pallistera.
Jasne.
Wie pan, gdzie mogę go znaleźć?
Chyba mieszka u dawnego kolegi, Roya.
Ma pan adres?
Zaczekaj!
Mów.
Podobno cię zwolnili.
Skoro tak mówią...
Dawno temu?
Jakiś rok.
Rok.
I cały czas tu przyjeżdżasz?
Musiałem udawać, dopóki nie wymyślę, co zrobić.
Dlatego wyłączam telefon.
Jezusie!
Co się stało?
Nic. HR-owe brednie. Szef na mnie wsiadł i nie zdzierżyłem.
- Nie było dramatu. - Serio?
Przycisnąłem go do ściany i zagroziłem, że wybiję mu rodzinkę.
Wyleciałem w tydzień.
To czemu pożyczyłeś mi forsę?
Musiałem wymaksować karty kredytowe.
Co?
Zrobiłeś to dla mnie?
Zrobiłbym dla każdego.
Dlaczego?
Bo mi się podobało.
Lubię dawać innym.
Znałem swoje miejsce.
Dlatego prosisz o zwrot całej kwoty?
Nie brnij. Musisz ogłosić bankructwo.
Jebać bankructwo. Nie bądź śmieszny.
Muszę tylko znaleźć pracę.
To trudne.
Przez wyrok i resztę.
Powiedz, co ze mnie za facet,
skoro na dodatek nie mogę dać jej dzieci?
I nie stać mnie na kredyt.
A wiesz, co w tym najgorsze?
Że miałeś rację.
W szpitalu powiedziałeś, że to spierdolę, i spierdoliłem.
Możesz już wcinać popcorn. Oby ci smakował.
Zapewniam, że nie smakuje.
Nie może się o tym dowiedzieć.
Nie może.
Zastanów się, czy jest warta długu na całe życie.
Jest. Tyle i jeszcze wiele, wiele więcej.
Posłuchaj mnie.
Dobra? Błagam cię.
Nie mów ani słowa. Jej ani nikomu.
Proszę, bracie.
Zrób to dla mnie.
Nikomu nie powiesz, prawda?
Jasne.
Mimo wszystkiego, co przeszliśmy, nikomu nie ufam jak tobie.
Cześć, kotku.
Wejdź.
Jaką tym razem masz wymówkę?
Byłem z męską dziwką.
Dobrą?
Nie.
W sumie nie.
Nie mogłem się odprężyć.
Doszedłeś?
Tak, ale...
wiesz.
Napięcie zostało.
Nie wierzę.
Co jest?
- Usiądziemy? Musimy pogadać. - Jest późno.
Chodź tutaj.
Wiesz coś?
- Jak to? - Co wiesz?
Włączyłem telefon.
Odsłuchałem wiadomość.
Pod moją nieobecność coś się stało.
To ma związek z Benjim.
Nie.
Wszystko mi się pomyliło.
Wiesz, że mogę to z ciebie wydusić.
Wydaje ci się.
Przysięgam.
Nie. Ktoś ją zmienił.
Czuję między nami dystans. Odsunęła się.
Nie masz dowodu.
Najpierw pojechałem do domu.
Znalazłem mój szlafrok
na podłodze w gabinecie.
Cuchnie kimś innym. Nie mną.
- Nie znam szczegółów. - Skurwysyn!
Czekaj! Nic nie powiedziałem! Nie dałeś mi skończyć!
- Nie musiałem! - Czekaj! Ruben!
Zaczekaj!
- Adres! Podaj adres! - Jaki?!
Benjiego! Ruben tam jedzie!
- Boże! Blanshard Street 16. - Dobra! Kurwa mać!
WYSTĄPILI
Wersja polska na zlecenie HBO Transperfect Media Poland
Tekst: Wojtek Stybliński